Gusto natin ang pamimili.
Ngayon, ang mga bagong istilo ng damit
ay mas mura kaysa noon.
Pwede bumili ng bistida sa halagang 4 bucks,
na kasing-halaga ng presyo ng banilya latte.
Pero ang pagbili ng mura ay may kapalit na malaki.
Alam ko, alam ko, narinig kita. Parang
"Whembley, anong ibig sabihin no'n?"
At iyon ay nangangahulugang,
fast fashion ay may mapagsamantalang kondisyon sa paggawa
at sinisira nito ang kalikasan.
Sa huling dalawang daang siglo
kasabay ng pag-iba ng mundo
ang ating relasyon sa damit ay kapansin-pansing nagbago rin.
Mula sa panahon na ang damit ay bespoked
o pinasadya para isang indibidwal
papunta sa ready-to-wear
kung saan ang mga paunang-gawang damit ay may standard na sukat
at ang kasalukuyang panahon ng fast fashion.
Ang industriya ng fashion, ngayon,
parang wala lang kagaya sa nagdaan.
Syempre, hindi lahat ng pagbabago ay maganda.
Maraming bilang ng mga damit,
ninanakaw ang ideya ng mga independent na nagdi-disenyo.
Mababang pasahod, hindi ligtas na mga kondisyon at panliligalig.
Mga mananahi sa pabrika ay nagsusumamo na tulungan ang clothing.
Yikes.
Bago natin puntahan lahat ng 'yan,
ano ang kahulugan ng fast fashion?
Tama ka kung ang iniisip mo'y tulad ito ng fast food.
Mura 'to, mabilis at may kaduda-dudang kalidad.
Bumalik tayo sa paksa.
Kung ang fast fashion ay hindi bespoken, hindi ready-to-wear,
ano 'to?
Para masagot ang tanong,
maglalakbay tayo sa isang nayon
sa Galicia, Spain, ng La Coruna.
Noong 1963, ang isang lalaking nagngangalang Amancio Ortega Gaona
ay nagtayo ng isang kumpanya at
magiging pinakamalaking fashion retailer sa Earth.
Ang kumpanya ay kilala sa tawag na Zara Inditex.
Maaaring nakikilala mo ang pinaka-sikat nitong holding, Zara.
Zara ni Ortega ay nanguna sa pagiging modelo ng fast fashion.
Mayroong apat na puntos:
Una, vertical integration.
Magarbong paraan ito ng pagsasabi na
kumpanya ang gumagawa ng lahat.
Mula sa disenyo at pagmamanupaktura
at pagbebenta ng mga damit.
Nakakatulong ito sa streamline
at mapalawak ang proseso ng produksyon.
Ang fast fashion ay bumabatay sa mga puna.
Ang mga designers ay tumatanggap ng mga datos kung ano ang mabenta
at kung anong hindi, araw-araw ang dalas.
Nagsasagawa sila ng pag-aaral kung ano ang trending.
Ito ay sa pamamagitan ng paglabas at pagsuri
kung anong suot ng mga tao sa kalye
para sa mas mabilis na design-to-retail cycle.
Sa fast fashion, ang diin ay sa bilis
ng oras na gugugulin sa paggawa ng bagong damit
gamit ang maliit na parte ng kung ano ito dati.
Para sa Zara, na nangunguna sa industriya,
gugugol lamang ng limang linggo
sa halip na fixed seasonal na mga koleksyon.
Fast fashion outlets ay bumuo ng lion's share ng mga kita
sa pamamagitan ng mga disenyong nagagawa sa panahon.
Ready-to-wear na koleksyon ay nagawa at nag-debut
sa loob ng isang panahon.
Sa wakas, fast fashion ay naka-depende sa murang paggawa
at ang mga natitipid ay naipapasa sa mga kustomer.
Fashion ay laging nauuna sa people power
higit sa iba pang mga bagay.
Sa kasalukuyan, isa sa anim na tao sa Earth
ay nagta-trabaho sa industriya ng fashion.
Malaking bilang ito!
At sa isang parte,
mga taong iyo'y nakatira sa mga maunlad na bansa.
Pero ang murang paggawa ay may kaakibat na malaki.
Dulot ng globalisasyon, ang mga ekonomiya ng mundo
ay lalong nahuhuli.
Ang pangako ng fast fashion ay
usong mga damit sa murang halaga.
Samakatuwid, "democratizing fashion"
sa mga salita ni Amancio Ortega.
Kasabay pa nito, ang mga kumpanya gaya ng Forever21 at H&M ay
ay nagbibigay ng trabaho para sa pag-unlad na mundo.
Hindi eksaktong gano'n ang nangyari.
Mga kumpanya ng fast fashion ay sumailalim sa mga puna
dahil sa pananamantala sa mga manggagawa.
Nangunguhulugan ito ng pagta-trabaho sa murang edad,
pagpilit sa mga manggagawa na humawak ng mapanganib na kemikal
at hindi pagbabayad sa kanila sa kabila ng mahabang oras ng trabaho.
2013, isang preventable structural failing
ang naging dahilan ng pagbagsak ng gusali sa Bangladesh.
HIgit sa 1,100 manggagawa ng kasuotan ang nakulong sa loob
at higit sa 2,500 ang nasaktan.
Ang sakuna sa Rana Plaza ang pinakanakamatay
na aksidente ng pabrika ng mga damit sa kasaysayan.
Ngayong gumagastos tayo sa hindi tataas sa
3% ng ating taunang-kita sa mga damit
kumpara sa mahigit 10% noong 50s,
meron tayong malaking bilang ng mga damit
dahil kahulugan ng fast fashion ay
disposable ang mga damit.
Ang fashion din ay masama para sa kalikasan.
Paiksiin ang storya, maraming damit ay ginawang
mas mabilis, para sa maliit na parte ng gastos.
Ibig sabihin, maraming murang damit
ang itinatambak sa landfills.
Para makuha ang daming bilang ng mga damit
na ating pinag-uusapan dito,
pag-usapan nating mabilis ang epekto sa kapaligiran
ng fast fashion gamit ang mga numero.
150 bilyon,
bilang ng mga bagong kasuotang nagagawa bawat taon.
Iyon ay mahigit sa tig-dalawampung damit kada tao sa Earth.
2.5 bilyon,
bilang ng pounds ng basurang mula sa tela
na inialis sa waste stream
ayon sa Council for Textile Recycling.
60, ang porsyento na
bilang ng damit na ating pag-aari
ay tumaas sa pagitan ng 2000 hanggang 2014
ayon sa Green peace.
Pero pinapanatili natin ang mga damit kagaya
ng ating ginawa 15 taon na ang nakalipas
na nagdulot ng malaking bilang ng basura.
10, ang porsyento ng pandaigdigang carbon footprint
na nagmula sa industriya ng fashion.
Walang alinlangan na ang fashion ay may parte
sa pagbabago ng klima.
Kahit na pwedeng i-resiklo ang mga damit
ang bilang ng mga damit na nagagawa
ay nalampasan na ang ating kapasidad na i-resiklo ang mga ito.
Mas lumala na noong April,
Tsina, na dati'y unang destinasyon para sa resiklong mga tela,
ay opisyal nang pinagbawalan sila.
Sa Hilagang Amerika, ang lungsod ng Markham,
Ontario, sa Canada,
ay ang unang munisipalidad na nagbawal
sa basurang tela mula sa landfills.
Pero teka, may mas malala pa riyan!
Ang fashion ay pangalawa sa pinakamalaking nagdudulot ng polusyon sa
malinis na tubig sa ating planeta.
Ang mga nakalalasong kemikal na ginamit pangulay ay
nai-ugnay sa mga pagkalaglag,
mga problema sa panganganak at kanser.
Tanungin mo ang sarili mo:
Sulit ba?