Wandeling met Mooji Baba
[Mooji] Je stelde me vanmorgen een heel goede vraag.
[Mooji] 'Wat betekent het om egoloos te zijn?' Het betekent leven, een waarlijk leven.
Wat betekent het om egoloos te zijn? 03-01-2018
[Mooji] Je wordt niet overheerst door gevoelens.
Je leven staat niet in dienst van je persoon.
Voor de meeste mensen
staat het leven hoofdzakelijk in dienst van de persoon,
hoe het met ons gaat, 'Ik voel me niet lekker', 'Ik heb dit nodig',
'Ik heb geen geld'. Het gaat allemaal over ons, ons, ons.
En dat is zo'n...
Ons leven zou dienstbaar moeten zijn...
Eén leven in dienstbaarheid, niet zozeer aan zichzelf, maar aan het leven,
kan honderden mensen in vreugde laten leven,
als je oprecht ten dienste staat.
Een leven ten dienste van jezelf is egoïstisch, ik zou het zelfs een verspilling willen noemen.
Er zit zoveel kracht in jou en die kracht is niet voor je persoon.
Dus egoloos zijn...
Wanneer de persoon egoloos wil zijn,
is dat heel moeilijk zolang de persoon er nog is.
Hij probeert goed te zijn, en dat is oké, dat is ook een heel breed pad.
De meesten horen, en lezen in de geschriften: 'Heb elkaar lief',
'Doe goed aan hen die jou kwaad doen.'
En mensen proberen zo liefdevol en vriendelijk mogelijk te zijn en dat is goed.
Dat brengt goede resultaten voort, maar heeft soms ook iets onnatuurlijks
als je het doet omdat je werd gezegd dat je aardig moet zijn.
Dan verwachten we verdiensten: 'Als ik goed doe, dan krijg ik iets'.
Dus in zekere zin is het nog steeds voor onszelf.
Maar wanneer we tot de Waarheid ontwaken dat je het Zelf bent,
dan zorgt het Zelf voor alles en iedereen, dat is toch anders.
Het leven is veel lichter, je besef van persoonlijke problemen verdwijnt gewoon,
alsof ze niet bestaan.
Er is geen persoon om problemen te hebben.
Er gebeuren dingen in het leven.
Iemand zegt misschien: 'Ik mag jou niet!' En dat wordt gevoeld.
En als er veel venijn in die uiting zat,
kun je dat verdriet voelen, maar het zal je nooit overweldigen.
Je bent zelfs in staat het juiste te doen en 'God zegene je' te zeggen.
Soms niet in hun bijzijn,
want dat maakt ze misschien zelfs boos,
maar je accepteert het in je hart. En je haalt het venijn uit jezelf.
Want het ego is het venijn in het menselijk leven.
Het maakt dingen alleen maar slecht, het is altijd zelfzuchtig,
het trekt altijd alle energie naar zich toe,
het wil altijd gelijk hebben, al die dingen. Het is erg venijnig.
Maar soms weten we niet beter
en voelt het als: 'Zo ben ik gewoon.'
Als je begint te ontwaken tot de diepere ruimte van waarheid achter de persoon,
dan tilt het zelfonderzoek of De Uitnodiging je uit die ruimte
en brengt je naar de ruimte daarachter,
naar een veld van pure intelligentie, lichter, ruimer.
Dan voel je je al gelukkig en licht
en in je vreugde en licht,
wil je van nature doen wat goed voelt.
Het is alsof dat wat goed voelt als vanzelf in je hart komt
en egoïsme voelt als... het is als een vergif dat uit je wegtrekt,
zodat je niet meer in dat soort termen denkt.
Als je iets vindt wat je gelukkig maakt,
wil je dat delen om zoveel mogelijk mensen gelukkig te maken.
Je gaat door een deur een ruimte binnen
en je wilt zoveel mogelijk mensen meenemen.
Dat is egoloosheid. En hoe meer het ego wegvalt,
die zware mantel van ego, van 'ik, mij, mij, mij, ik, mij, mijn, mijn',
dan is er zoveel meer ruimte.
Daarom zeg ik: Je komt in het goddelijk domein.
En het goddelijk domein kent geen jaloezie.
Al die dingen verdwijnen: egoïsme, intense verlangens...
Je bent in een domein dat van nature verzorgt
en alles wordt erin meegenomen.
Het zorgt voor ieder aspect van je leven
en het leven van degenen die je liefhebt.
Maar je liefde houdt daar niet op, ze blijft zich steeds verder uitbreiden.
Zo is het om zonder ego te zijn.
Dat is het meest krachtige in de hele wereld.
Ego is de meest duistere kracht in de wereld.
Vrijheid van het ego is de meest lichte en mooiste kracht in de wereld.
En dat is, voor mij, de uitdaging in een mensenleven,
om de ego-identiteit te overstijgen.
Maar het lijkt erg uitzonderlijk in onze wereld,
want er ligt zoveel nadruk op de persoon.
Het is onze eerste liefde en daar houden we eerst van.
Maar je hoort van het Zelf te houden, niet van de persoon.
Houd eerst van het Zelf, maar dat doen we meestal als laatste.
Maar zo gaat het. We groeien eerst op met een sterke identiteit,
en alles is 'ik, ik, ik', maar zo zijn we nooit gelukkig.
We hebben zoveel nodig: geld, vriendschap,
partners en leuke dingen, om gelukkig te kunnen zijn.
Maar iemand die vrij is van ego, is hoe dan ook gelukkig.
Waar je ze ook plaatst, zij zijn gelukkig. Ze zijn niet competitief,
ze zijn heel ruim in hun interactie,
ze houden altijd rekening met andermans gevoelens.
Dat is heel mooi en mijn wens en gebed is dat
het weer besmettelijk wordt om gelukkig te zijn, dat mensen gewoon genieten...
Als we groepswerkzaamheden hebben,
dan ondervinden mensen dat ze kunnen samenwerken
en iets prachtigs kunnen maken en dat vinden ze fijn.
In Monte Sahaja is de atmosfeer, de vibratie zoveel hoger geworden,
zodat het voelen van liefde gemakkelijk is.
Mensen doen niet alsof ze liefhebben,
ze voelen oprecht die vibratie.
Waar komt die vibratie vandaan?
Het is niet zo dat dit een speciale plek was,
dat de bomen vibraties afgaven.
Nee! Wij brengen die vibraties, het levende Zelf,
door onze acties, onze gedachten, door meditatie,
door het begrip, de toewijding en het verlangen naar God,
of naar het pure bewustzijn.
Dat alles verhoogt de vibratie, zodat het krachtig wordt.
Zelfs mensen die hier niets van afweten,
als ze hier komen, dan merken ze:
'Ik voel me goed hier. Ik vind het fijn om hier te zijn.' Waar reageren ze op?
Ze reageren op de vibratie van de plek.
Ze kennen de filosofie waarschijnlijk niet, dat is ook niet belangrijk.
Het is de werking van de filosofie,
het is de kracht van de begeleiding, wanneer die is aanvaard.
Er zit geen kracht in de begeleiding, als die niet is aanvaard.
Als ze is aanvaard, ontwaakt ze en komt in beweging
en dan wordt alles... De bomen gaan het opnemen,
de aarde neemt het op, alles neemt het op.
Daarom kun je soms de vibratie voelen van een bepaalde plek
ook als die persoon er niet meer is.
Ik ben op zulke plaatsen geweest, in India.
Zelfs in Jamaica, in Bob Marley's huis voelde ik die vibratie werkelijk.
Ik ging zijn kamer binnen, waar z'n slippers bij het bed staan.
Ik verwachtte niets, maar het gevoel van liefde was zo krachtig.
Het was zo geweldig!
Gandhi's huis in India en op andere plekken waar ik ben geweest voel je: 'Wow.'
Niet zoveel, maar toch wel op een aantal.
Je voelt die vibratie, het leeft in de muren,
zelfs de stenen houden de vibratie vast.
Als je binnenkomt voel je: 'Er was blijdschap in dit huis!'
En het leeft, ook al hebben die mensen hun lichaam verlaten,
de blijdschap zit in het huis. Het is ongelooflijk!
Soms kan er ook duisternis in een huis leven.
Dat zijn de sterke energieën van gehechtheid, verlangen, angst, liefde.
Dit zijn sterke krachten in het mensenrijk
en ze hebben zelfs een uitwerking op de aarde, ze laten die vibratie achter.
Soms gaan mensen het bos in, ze houden ervan in de natuur te zijn,
want die is niet vervuild door menselijke duisternis.
Dan voelen ze de afwezigheid daarvan.
Daar overheerst meer het bewustzijn van bomen
en land- of aarde-bewustzijn.
Maar als je op een plek komt waar het bewustzijn
zich in de menselijke vorm heeft gemanifesteerd, dan is die veel rijker,
gevarieerder in zijn expressie.
Als hij is doordrongen en verzadigd met bewustzijn,
dat is zo krachtig!
Daarom zeg ik wel: Het was 2100 jaar geleden
dat Jezus fysiek hier op aarde was
en door het toedoen van één mens,
die de belichaming was van goddelijk bewustzijn.
En zelfs 2100 jaar nadat hij z'n lichaam heeft verlaten,
worden mensen nog steeds volgelingen van Christus,
of volgelingen van de Boeddha,
of volgelingen van Krishna, die 5000 jaar geleden leefde,
of van Rama, die vele duizenden jaar geleden leefde.
Waarom? Omdat die vibratie er nog is, ze voelen die.
Dat is heel krachtig!
Ik zeg altijd: Eén mens vergat zichzelf,
en sindsdien kan de hele wereld hen niet vergeten.
Dat is heel krachtig!
Zichzelf vergeten betekent het ego terzijde schuiven, er gewoon niet naar luisteren.
Zij overstegen dat.
En hun invloed, hun aanwezigheid en hun woorden
beïnvloedden de levens van miljoenen mensen. Er zijn dus voorbeelden.
En al deze mensen
hadden precies dezelfde bloedgroep als wij,
ze keken naar dezelfde maan, dezelfde sterren, dezelfde zon, net als wij.
Ze hadden nog steeds verlangens, werden moe, sliepen soms niet,
ze hadden vriendschappen, mensen die een hekel aan hen hadden.
En toch straalden ze in de spirit van de Waarheid, de spirit van God.
Voor mij is dat de vervulling van een mensenleven:
te ontwaken tot de Waarheid van wat je werkelijk bent.
En dat, dat is wat God is.
Dat je in het koninkrijk Gods bent, in je hart.
Dat is Wat Is.
Iemand die slechts oppervlakkig de geschriften opvolgt,
dat is niet voldoende. Zijn leven zal veranderen,
het zal de levens van anderen beïnvloeden, maar op een zwakke manier.
Maar degene die zijn ego opgeeft
en zich volledig in de goddelijke oceaan stort, diegene zal opstijgen
en wordt een gids in de wereld, zelfs al zegt hij geen woord.
Sommigen spreken niet, maar hun aanwezigheid is zo krachtig,
omdat die zo verbonden is met hun wezen, deze aanwezigheid van God,
dat mensen gewoon in hun aanwezigheid worden getransformeerd.
Dus dat betekent het voor mij, zonder ego zijn.
Dat is het meest krachtige in de wereld!
Als ik twee mensen zou ontmoeten,
één die zes maanden op Venus heeft gewoond,
en één die zes maanden in een kartonnen doos heeft geleefd in meditatie en God
en die ontwaakt is, dan zou ik altijd bij diegene willen zijn.
Ik hoef niet met een astronaut over het leven te praten,
want die kan net zo goed vol ego zitten.
Maar degene die het ego in zichzelf overstegen heeft,
dat zou een plezierig afspraakje voor mij zijn.
Ik zou liever daarbij gaan zitten, gewoon hiermee zijn,
om in zo'n atmosfeer met mensen te zijn, ook mensen die liefde voor God opvatten
of op zoek zijn naar de Waarheid, dat is heilig gezelschap.
Gewoon in het gezelschap zijn van zoekers naar Waarheid,
wordt ook al als gunstig beschouwd.
Dus ik denk dat we op de juiste plek zijn,
waar steeds meer mensen waarachtig geluk vinden.
Geen trip, niet: 'We gaan de wereld veroveren!' Nee.
Gewoon één voor één ontdekken is genoeg,
dat licht in de wereld brengen betekent iets.
Want ik denk niet dat de wereld meer boeken over spiritualiteit nodig heeft.
Zij hebben mensen nodig die de Waarheid belichamen,
in plaats van boeken die over de Waarheid schrijven.
Ze willen het levende boek zien en niet slechts van papier.
Ze willen een boek zien van een mens als henzelf,
wiens leven hen uitdaagt of confronteert
of iets in henzelf onthult.
Door iemand van dat kaliber te ontmoeten,
kan hun wezen niet ontkennen dat het God heeft ontmoet.
We kennen veel verhalen waarbij
mensen die verklaarden atheïst te zijn,
iemand ontmoetten die zo'n impact op ze had,
dat ze inzagen: 'Wow, ik weet niet wat dit is,
maar het brengt al deze veranderingen teweeg in mijn hart.'
Want ze kunnen niet echt atheïst zijn, dat is gewoon een merkwaardigheid.
Het toont enkel de diepte van onwetendheid,
dat je niet erkent dat er een hogere macht is, die alles beheerst
en de orde in het universum bepaalt en voor alles zorgt.
Het is niet de mens die dit doet, die de bomen doet groeien
die regen stuurt en het weer verandert
en voor alle planeten zorgt,
niet slechts in één zonnestelsel, maar in alle zonnestelsels!
Zelfs erover praten geeft je een gevoel van zwakheid.
De grootsheid en de macht van het Allerhoogste Wezen is niet te bevatten.
En het Wezen is geen afgescheiden entiteit die de dingen doet,
het zit in de dingen zelf. Het is als een...
God kan niet slechts een vorm zijn
of God is belichaamd in alle vormen en daaraan voorbij.
De vormen veranderen continu,
want Hij geeft hen een hoeveelheid tijd en groei
en alles wat groeit, moet transformeren en veranderen.
Maar het God-Zelf is onveranderlijk en manifesteert toch verandering
en draagt zorg voor alle verschillende transformaties van zijn expressie.
Soms probeer ik het me voor te stellen
als een soort energieveld, maar niet gewoon energie,
het is een intelligentie en een spirit, die...
Dit is de zichtbare expressie ervan
en wat tevoorschijn komt, geeft veel aanwijzingen, als je tenminste kijkt.
Als we naar het haar van iemand kijken,
dat steeds blijft groeien, maar waaruit?
Als je in het hoofd kijkt, zit er geen haar dat naar buiten komt.
Daar zit niets, het groeit gewoon.
Dat laat je zien: 'Uit leegte creëer ik al deze dingen
en onderhoud ze en voer ze terug naar leegte.'
Het is te indrukwekkend om erover te praten!
Sommigen worden overweldigd door alleen al de grootsheid van die kracht.
Die kracht is de bron van je eigen Zelfbesef.
Dit te weten, zelfs als je het niet begrijpt,
dat zou je leven in vuur en vlam moeten zetten.
Je zou ermee moeten gaan zitten.
Er is oneindige dankbaarheid voor het weten
dat jouw leven z'n oorsprong heeft in God.
Voor iemand die dat niet echt bevat...
Ook dat is voorbestemd door de kracht,
dat er mensen zijn die dat een tijdje niet voelen
en uiteindelijk moeten ook zij ontwaken tot dat in henzelf.
Een gunstig leven, voor mij, is een leven dat zich afwendt van het ego,
dat blindheid in ons wezen creëert
en ervoor zorgt dat we ons alleen maar druk maken om aardse dingen,
in tegenstelling tot degene die gewaar is
en in dat gewaarzijn leeft en vervolgens als dat gewaarzijn leeft.
Als je gaat leven als gewaarzijn, ben je al in het koninkrijk,
dan ben je al in die ruimte.
Het is zelfs, zou ik zeggen, grootser dan de hemel,
als ik zoiets kan zeggen.
Toen dat gevoel kwam, dacht ik eerst: Is het heiligschennis om dat te zeggen?
Ik dacht als de hemel van afbeeldingen en objecten is gemaakt,
dan zijn die ook tijdelijk.
Misschien zou één dag van God duizend mensenjaren kunnen zijn.
Wie weet? Maar wat het ook is, er moet verandering zijn.
Als er wezens van verschillende niveaus zijn,
dan is er nog steeds het proces van evolueren en groeien.
Maar in het zuivere gewaarzijn, houdt het zich niet bezig met groei.
Het is zo perfect, maar het is zo onaantrekkelijk voor de mind,
want de mind maakt zich altijd druk over dingen en objecten,
en hebben en verliezen en verkrijgen en veranderen en groeien
en worden en verliezen, dat allemaal.
Terwijl in gewaarzijn zulke concepten zijn overstegen.
Dat bedoel ik als ik zeg: Laat dit los voor nu.
Laat dit los nu. Laat zelfs het belang van je identiteit los.
Laat dit allemaal los.Tegen wie zeg ik dat?
Tegen de intelligentie die dit niet genoeg hoort.
Als ze deze opdracht hoort die uit het hart komt,
is ze in staat om alles te laten vallen en in de eenheid te zijn,
in de ervaring van haar eigen Eenheid.
Dan zie je mensen in de satsang-ruimte, bij zulke meditaties
en met zo'n begeleiding, dat die onrust er dan niet is.
Het is alsof je je op een transcendentaal niveau bevindt.
Egoïsme en dat soort dingen verdwijnen gewoon
en het is alsof je in een lichtere dimensie van Zijn zweeft.
Het is eigenlijk zo tastbaar, dat we het voelen
en we hebben het vermogen om het te ervaren.
In het begin keert bij velen de mind terug.
Soms komen hier mensen, die niet gewend zijn aan zo'n omgeving
en dan zie je hoezeer de mind ze lastig valt.
Het lijkt alsof de plek of de mensen ze dwars zitten,
maar het is hun eigen mind die ze dwars zit.
Het voelt ongemakkelijk, omdat hij zich uitgedaagd voelt.
'Waarom zijn de mensen hier zo blij?
Ik vertrouw ze niet. Ze doen alsof.' Hij wordt overactief.
Cynisme, oordelen, ongemak, al die dingen komen naar boven.
Maar dat zijn gewoon de barensweeën om een hogere staat te bereiken,
als ze doorzetten, maar vaak doen ze dat niet, ze gaan weg.
Maar iets is al binnen
en dat zaadje begint te groeien, want God bracht ze hier.
Zelfs als ze denken: 'Ik wilde hier niet komen, maar mijn vrouw...',
dan is het toch de kracht die hen hierheen bracht
om de onrust in henzelf te ervaren,
maar ze herkennen niet dat die van henzelf afkomstig is.
Zij denken dat die van buitenaf komt.
Maar hij komt voort uit een reactie op de energie die ze ervaren
waarop ze nog niet zijn afgestemd,
omdat ze nog zo in het domein van ego-identiteit zitten.
Dus dat is aan het schudden.
Het was dus een hele goede vraag die je me vanmorgen stelde,
over wat het betekent om egoloos te zijn.
Het betekent leven, een waar leven.
Of we nu aan Jezus denken, of de profeet Mohammed, of Krishna, of de Boeddha,
Onmiddellijk... Zelfs mensen die hier niets van afweten,
weten dat ze een hoger bewustzijnsniveau vertegenwoordigen,
een niveau waar liefde en vrede heerst.
Wanneer we 'ik' zeggen, de betekenis,
de werkelijke betekenis van 'ik' is bewustzijn.
Maar zelden wordt bewustzijn bedoelt als we 'ik' zeggen.
We bedoelen individualiteit, de persoon,
het betekent: 'Ik ben een man', 'ik ben een vrouw',
het is zo'n vernauwing, zo'n beperking.
Maar ook iemand die ontwaakt is zal 'ik' zeggen,
wetende dat het verwijst naar een gevoel van individualiteit.
Maar onder dat 'ik', zijn ze in die ruimte van een dieper weten,
een spiritueel weten, dat het bewustzijn spreekt en niet de persoon.
Dat is een totaal andere vibratie.
Wanneer je met iemand samen bent,
en jij ruimtelijkheid ervaart als diegene spreekt
is dat het 'ik' dat voortkomt uit bewustzijn, dat is bewustzijn.
Als je met iemand praat
en merkt dat je moet opletten wat je zegt,
dat 'ik' is geladen met personaliteit. En je kunt zien dat de persoon...
Een aarde vol personaliteit is een erg benauwde plek. Verstikkend!
Al waren er maar drie miljoen mensen op aarde -
dat is misschien wel erg weinig -
maar als je ze ontmoet, zou je het wat benauwd krijgen.
Maar één mens die ontwaakt is tot het Zelf,
in een menigte van duizenden, schijnt en verlicht,
verhoogt het bewustzijnsniveau in mensen die het herkennen.
Want iets in ons kan herkennen
dat je in een hogere Aanwezigheid verkeert, dat gebeurt dan.
Zelfs zonder dat ze ervan op de hoogte zijn,
gaan mensen zich anders gedragen bij iemand die ontwaakt is.
Ze kunnen het niet helpen. Zonder bewust te weten:
'Oh, die persoon is een...' Ze gedragen zich gewoon anders.
In het begin gaan ze ermee om als: 'Dit is heel gewoon’,
maar geleidelijk aan begint de aanwezigheid door te sijpelen
en dringt dieper in hen door en verandert ze.
Hun atmosfeer verandert, ze worden vriendelijker, opener
ze willen dingen voor je doen,
zonder iets van spiritualiteit te weten.
Het wordt voorgeschreven in de wereld, een van de Hadiths van de Profeet stelt dat
toen God de wereld schiep,
Hij de hele wereld opriep: 'Dien hen die mij dienen.'
Ofwel: dien hen die zoeken naar de Waarheid.
'En maak hen die jou dienen moe en afgepeigerd.'
Begrijp je dat? Dat is heel krachtig.
'Dien hen die mij dienen.'
Oftewel: dien hen, zorg voor hen, die God en de Waarheid eerbiedigen.
'Maak hen die u dienen vermoeid', zij die de wereld dienen, maak ze vermoeid.
Is dat een verwensing? Nee, het is ook een zegen!
Want als je moe wordt van je eigen rotzooi,
dan is er misschien eindelijk ruimte om te zeggen:
'Ik moet iets anders proberen.'
Het zegt: 'Maak hen die u dienen afgepeigerd',
omdat hun dienstbetoon tevergeefs is, het dient slechts materie en niet spirit.
Daarom is het prachtig.
Het staat geschreven in het hart, in het DNA van elk levend wezen,
niet alleen bij mensen,
dat in de aanwezigheid van iemand die de Waarheid hoogacht,
iets in hen zal ze eren, het zal op ze reageren.
In het begin wil het misschien zelfs van ze af,
maar het kan niet ontkennen dat hun aanwezigheid van invloed is op hun bestaan.
Dat is de kracht van de Heilige Geest
en de geest van de Waarheid in iedereen.
Ik vind dat deze plek daarin moet uitblinken.
Het moet, zolang ik hier ben.
Onze focus moet liggen op het afkappen van het ego.
En niet alleen het ego afkappen, maar leven in de Waarheid.
Want als je leven alleen bestaat uit proberen het ego af te kappen,
proef je misschien niet de volledige vreugde,
je bent te druk met proberen het ego af te kappen.
Maar ik laat je ook de Waarheid zien, in de tussentijd.
Dus terwijl je probeert het ego af te kappen, vind je de Waarheid,
je legt je mes neer en verheugt je in de Waarheid
en laat de Waarheid het ego afkappen. Prachtig, toch?
Laat de Waarheid het ego afkappen. Waarom zouden jouw handen dat doen?
[Vriend] Dat is wat De Uitnodiging doet.
[Mooji] Dat is wat De Uitnodiging doet!
De Uitnodiging doet al het vuile werk, haalt de viezigheid en flauwekul eruit
en brengt je in de schoot van God.
[gelach]
Hier is mijn hart zo blij mee,
want soms als je mensen ziet...
Als iemand zegt: 'Ik heb zo'n dorst. Mag ik een glas water?'
Dan geef je ze een glas water.
Als iemand valt, zeg je: 'Kom, laat me je overeind helpen.'
Zelfs als je rugpijn hebt, help je ze overeind:
'Gaat het? Beter? Ga even zitten.' Je helpt ze. Toch?
Iemand heeft honger: 'Vriend, alsjeblieft...'
Je geeft ze iets te eten.
Je doet wat je kunt om te helpen.
Als ze ziek zijn, wat doe je dan?
Er moet iets in jou zijn om hen te helpen.
Of het nu gaat om gebed of dat je mensen gaat zegenen,
zelfs als het niet werkt, je blijft het toch doen.
'Mijn intentie is om hun leven te zegenen, om te geven...'
'Niet dat hun leven zoals het mijne wordt.'
Zegen hun leven met wat nodig is om de obstakels weg te nemen,
datgene weg te nemen
wat de spontaniteit in hun leven bevlekt en schendt,
om dat te verbannen met de kracht van God. Je zegent ze!
En ook met mensen die op zoek zijn naar de Waarheid,
ze kunnen 't niet vinden: 'Het is zo moeilijk.' Dan zeg ik: Lees De Uitnodiging.
Luister ernaar. Luister er gewoon naar. Luister er gewoon naar.
En dat is de grote hulp die ze kunnen krijgen.
'Oh mijn hemel, ik had me voorbereid op al die gymnastiek
om dit alles te overwinnen en u maakt het zo makkelijk.'
Sommige dingen worden zo gemakkelijk. 'Ik hoefde niet via mijn mind te gaan.
Ik hoefde niet af te dalen naar die duistere plek in mezelf.
Ik kwam zomaar in het licht van mezelf.'
Is dat niet geweldig?
Waarom moet iedereen lijden, met bloed, zweet en tranen?
En dat kunnen ze niet, omdat mensen zwakker worden.
Ze willen dat alles door machines gedaan wordt.
Zelfs werken aan onszelf...
Ja, als het gaat om het ego opbouwen, dan doe je het wel!
Dan til je zware gewichten om het ego op te krikken.
Maar om te veranderen, om je hart te transformeren
van een plek van lijden tot de verblijfplaats van vrede.
'Daar kan ik me niet mee bezig houden!' Want dat is niet zichtbaar.
Misschien bracht genade daarom nu De Uitnodiging,
om te zeggen: 'Maar jij moet ook binnenkomen.
Je denkt dat je gelukkig bent, maar dat is niet het ware geluk.'
Om hen ook zover te krijgen. Dat moet de reden zijn...
Volgens mij is De Uitnodiging heel simpel,
alsof iemand je aan de hand door de deur leidt: ‘Laten we gaan.’
'Ik wil Jezus ontmoeten.' 'Kom maar mee, ik laat het je nu zien.
Een momentje. Laten we doorlopen naar de andere kant.’
'Ik was op weg naar Jeruzalem en Golgotha.'
'Nee, nee. Hij is hier. Kom. We gaan samen door de deur.
Toch? [gelach]
[Vrienden] Dank u, Mooji.
[muziek]
Auteursrechten © 2018 Mooji Media Ltd. Alle rechten voorbehouden.
Niets van deze opname mag worden gereproduceerd
zonder uitdrukkelijke toestemming van Mooji Media Ltd.