Otuz bir yıldır sakatlığım var.
1987 yılde kaza yaptım, ben Bobbness, video yapımcısı ve editörüm.
Her zaman prödüksiyonun bir parçası olmak isterdim,
ama videolarımı çekmek için,
hep birini tutmak zorundaydım.
Canonun yeni bir uygulama yaptığını oğrendiğimde, çok heycanlıydım,
çünkü sonunda prodüksiyonun bir parçası olabileceğım.
çünkü videoları nasıl çekmek istediğimi artık insanlara anlatmak zorunda kalmayacağım,
Şimdi kendi kendimi çekebilirim, ve bu benim için çok önemliydi,
çünkü hep insanlardan yardım almak zorundaydım,
şimdi istediğimi çekip düzeltebiliyorum ve
bunu benim için büyük bir değişiklik oldu.
Bir iletişim uzmanıydım, ama hep
televizyon, vedio, radoyayla uğraşmak istedim,
bu konuda çok ısrarlıydım, ama
biliyorsunuz teknolojinin dijitale
geçmesi biraz zaman aldı, ama sonunda
başardım, yapımcı ve editör olarak çalışmayı başladım,
sonra sektörü da çalışmayı devamettim .
bir gün dijital şeyleri düzenlenirken,
doğrusal olamayan bir düzenleme çıktı ve ben onu çekmek istedim ama bir türlü
yapamadım çünkü kameralar o zamanlar ağır ve büyüktü
ama şimdi kameralar daha küçük ve kolay kullanılıyor.
şimdi istediğimi çekebiliyorum, uzun bir yoldu ama şimdi kendi şirketim var
adı Sliding Board Productions.
Adını böyle koydum çünkü Sliding Board, odun parçası demek, sandaliye den
sandaleye'ye geçmek için kullanılan bir odun parçası
aslında hikayeler bize yaptığı gibi nasıl yerden yere'ye götürebilir
tıpkı bu odun parçası gibi. Pazarlama da çalışıyorum, video pazarlama,
yeni ürünler ve hizmetler için hakkında hikayeler anlatmayı, kar amacı gütmeyen
kuruluşlar la da çalıştım,
bağışlar toplamak ta yardım ettim.
Bu benim için çok eğlenceli bir şey, sonsuza kadar bunu yapmayı umuyorum.
Ben Chicago da yaşıyorum, yermi yıl boyunca prodüksiyon da çalıştım,
beş yıldır kendi şirketim var.
Biliyorsunuz insan bazen çok meşgül oluyor
[gülüyor]
ama her gün eğleniyorum.