Here is some exciting space news.
Astronomers have used the Hubble Telescope
and a technique pioneered by Albert Einstein
to weigh a white dwarf star for the first time.
So in 1916, Einstein says that a massive object like a star
would actually warp the fabric of spacetime.
What that means is that a ray of light going past the star
would actually get bent and move in a different path
as it was before.
In 1936, a Czech engineer named Mandl
came knock on Einstein's door
and asked him to do a little calculation.
He said, "What if a star passed in front of another star?"
Einstein really didn't want to do it.
He was kinda busy but he felt sorry for him
and he did the calculation
and wrote a paper for Science,
a very short paper saying
if one star passed in front of another star,
the distant star would be magnified and distorted
by this gravitational lensing effect.
Today, gravitational lensing is one of the most powerful tools in astronomy.
People use it to measure the size of the universe
and to map out dark matter and to find distant galaxies
they couldn't find otherwise
because were too dim.
What people in space telescope have done
is watch as a distant ordinary star passed behind a white dwarf.
It was distorted just as Einstein said it would.
And by looking at the exact distortion,
they were able to calculate
how much the white dwarf was distorting spacetime
and therefore, what it mass was
which turned out to be 2/3 of the mass of the Sun
(more or less), as the theory has said.
But still, it's good to know.
So once more, we have Einstein to thank
for yet another discovery
even though he died way back in 1955.
This is Mike Lemonick for Scientific American
Please take the TIME to subscribe to our Youtube channel.
لدينا هنا بعض الاخبار الرائعة
رواد الفضاء استخدمو تلسكوب الهابل
وتقنيات استخدمت لأول مرة من قبل
البرت اينشتاين لقياس وزن
نجم ابيض صغير لاول مرة
لذا في عام 1916 قال اينشتاين بأن
جسم ضخم كنجم معين سوف
يعلق في الزمكان( زمان ومكان )
وذلك يعني انه اذا تجاوز شعاع
من الضوء نجما ما فانه في الحقيقة
سينحني ويذهب باتجاهات
مختلفة كما كان من قبل
في عام 1936 جاء مهندس يدعى ماندل
الى بيت اينشتاين وطلب منه
ان يعمل حسابات بسيطة
قال "ماذا لو مر نجم من امام
نجم اخر" في الحقيقة اينشتاين
لم يرد ان يحسب .كان مشغولا
نوعا ما لكنه شعر بالاسف تجاهه فعمل تلك
الحسابات وكتبها على ورقة من اجل العلم
ورقة صغيرة تقول اذا مر نجم
من امام نجم اخر فان النجم البعيد
سوف يكبر وينحرف بفعل ما يسمى
تاثير الانجذاب. واليوم
تأثير الانجذاب هي احدى اقوى
الادوات المستخدمة في
علم الفلك الناس يستخدمونها لقياس حجم الكون
ولمعرفة ماهية المادة المظلمة ولقياس بعد المسافة
للمجرات الاخرى مجهولة البعد
لانها معتمة جدا. ما شاهده الناس في
الفضاء عبر التلسكوب
كنجم عادي يمر خلف
نجم اخر صغير هو في الحقيقة يكون قد انحرف
عنه تماما كما قال اينشتاين بأن هذا سيحدث
وبالنظر الى ذلك الانحراف فانهم قادرين على
حساب كم انحرف النجم الصغير
خلال فترة زمنية محددة وعندها
معرفة كتلته والذي من الواضح انها تساوي
ثلثي كتلة الشمس(اكثر او اقل بقليل)
وهو ما تقوله النظرية.
وهذه معلومة جيدة لذا نقول مرة اخرى باننا
نخص اينشتاين بالشكر لهذا الاكتشاف الجديد
رغم انه مات عام 1955
انا مايك ليمونيك من "الامريكية العلمية"
رجاء اغتنموا وقتكم بالاشتراك بالقناة على اليوتيوب
ترجمة فيصل ربابعة
هنا بعض أخبار الفضاء المذهلة
الفلكيون استعملوا " تيسليسكوب هابل "
وتقنية رائدها هو :
"ألبرت آنشطاين" لقياس وزن
نجم أبيض قزم لأول مرة .
لذلك في سنة 1916 آنشطاين قال :
اليكم اخبار الفضاء المشوقة
رواد الفضاء استعملوا تيلسكوب "Hubble"
و تقنية طورها
البيرت اينشتاين ليزن
نجم ابيض قزم لاول مرة
لذا في 1916 اينشتاين قال ان
جسم ضخم كالنجم
سيشوه بنية الزمكان
و هذا يعني
ان اشعة الضوء التي تعبر النجم
ستنحني و تتحرك في مسارات مختلفة
عما كانت عليه من قبل
في 1936
مهندس تشيكي اسمه مندل
دق باب اينشتاين و طلب منه
القيام بعملية حسابية صغيرة
فقال
" ماذا لو ان نجم مر امام نجم اخر"
و اينشتاين لم يرغب بالقيان بالعملية
كان نوعا ما مشغول
لكنه شعر بالاسف تجاهه
و قام بالعملية الحسابية
كتب ورقة للعلم
ورقة قصيرة تقول
" لو ان نجما مر امام نجم اخر,
النجم البعيد سيكبر و يتدمر
بواسطة تأثير عدسة الجاذبية
و اليوم عدسة الجاذبية واحدة من اقوى الادوات في علم الفلك
الناس يستخدمونها لقياس حجم الكون
و لرسم خريطة المادة المظلمة
و للعثور على مجرات بعيدة لم يجدا طريقة اخرى
لانها كانت قاتمة جدا
و ما فعله الناس في تلسكوب الفضاء
انهم شاهدوا نجم بعيد ,عادي
يمرخلف القزم الابيض
ولقد تدمر مثلما قال اينشتاين
وبالنظرالى التشوه الدقيق
تمكنوا من حساب
كم كان القزم الابيض مدمرا للزمكان
و بالتالي ماكانت كتلته
فتبين انها ثلثين كتلة الشمس ( اقل او اكثر ) و هذا ما قالته النظرية
لكن مازال من الجيد معرفتها
لذا مرة اخرى علينا شكر اينشتاين لاكتشاف اخر
على الرغم من انه توفى في 1955.
كان معكم مايك ليمونك من ساينتيفك اميريكان
لطفا خذ وقتك للاشتراك بقناتنا على يوتيوب :)
nia usa ka nindot nga balita
ang mga astronomers nagagamit na ug Hubble Telescope
ug usa ka teknik nga gimugna ni
Albert Einstein aron motimbang sa usa ka
gamayng bitoon.
Niadtong 1916, si Einstein nag-ingon nga
ang usa ka dakong butang sama sa bitoon
mahimong makausab sa dagan sa oras
nga buot pasabot nga ang kahayag
nga moigo sa bitoon
mahimong motipas ug lahi nga dalan.
Niadtong 1936, si check engineer nga si Mandle
niduol kang Einstein ug
nangayo ug katin-awan.
Siya miingon, "Pananglitan ang usa ka bitoon
molabay sa laing bitoon?"
Si Einstein nibalibad kay busy sya
pero naluoy sya maong ningsulat sya sa Science,
usa ka hamubo nga ekplenasyon nga kung usa ka bitoon
molabay sa laing bitoon, ang mas layo nga bitoon
modako tan-awon.
Karon, ang gravitational lensing
gamit kaayo sa Astronomy.
Mao ni gamit sa pagsukod
unsa kadako ang universe,
mangita ug dark matter ug lagyong galaxy
nga kaniadto dili makita sa kalayo niini.
Karon makita ang usa ka
ordinaryong bitoon nga molabay
sa laing bitoon. Mausab sya sumala sa
giingon in Einstein.
Pinaagi niini,
nakahimo sila pagsukod
sa gidak-on niini,
nga katuluon kabahin ang kadak-on sa adlaw
Mao nga nindot nga makahibalo kita.
Pasalamatan nato si Einstein
niini bisan patay na sya niadto pang 1955.
Kini si Mike Lemonick para sa Scientific American.
Palihog pagsunod sa atong Youtube channel.
Hier sind einige aufregende weltraumnachrichten
Astronomen haben das Hubble-Teleskop benutzt
and a technique pioneered by
Albert Einstein wiegt ein weiß
Zwergstern zum ersten mal.
So sagt Einstein 1916, dass
ein massives Objekt wie ein Stern würde
eigentlich warp das Gewebe der Raumzeit
und was das bedeutet ist, dass ein Strahl von
Licht geht an dem Stern vorbei
Beug dich und bewege dich auf verschiedenen wegen
wie es vorher war.
Im Jahr 1936 wurde ein Scheck- Ingenieur namens Mandle
kam klopfen an Einsteins Tür und fragte
ihm ein wenig Berechnung zu tun.
Er sagte, was, wenn ein Stern vorbeikam
von einem anderen Stern, und Einstein wirklich
ich wollte es nicht tun. Er war ziemlich beschäftigt, aber
er hatte Mitleid mit ihm und er Tat das
Berechnung schrieb ein Papier für die Wissenschaft,
sehr kurzes Papier, das sagt, wenn ein Stern verging
vor einem anderen Stern, dem Fernen Stern
würde dadurch vergrößert und verzerrt werden
gravitationslinseneffekt. Und heute,
gravitationslinse ist eine der am meisten
leistungsstarke Werkzeuge in der Astronomie. Menschen verwenden
es, um die Größe des Universums zu Messen und
um dunkle Materie zu kartieren und Ferne zu finden
Galaxien, die Sie sonst nicht finden konnten
weil wir zu schwach sind. Was die Menschen in
Weltraumteleskop haben getan wird als ein
Fernen gewöhnlichen Stern hinter einem
weißer Zwerg. Es wurde genauso verzerrt wie
Einstein sagte es. Und durch den Blick auf
die genaue Verzerrung, konnten Sie
berechnen Sie, wie viel der weiße Zwerg war
Verzerrung der Raumzeit und damit,
was es Masse war, was sich herausstellte
zwei Drittel der Masse der Sonne (mehr oder weniger), die
ist, was die Theorie gesagt hat. Aber immer noch,
es ist gut zu wissen. Also noch einmal, wir haben
Einstein für eine weitere Entdeckung danken
obwohl er schon 1955 starb.
Dies ist Mike Lemonick für Scientific American
Bitte nehmen Sie sich DIE Zeit, um unsere
Youtube-Kanal.
Εδώ είναι μερικά συναρπαστικά νέα για το διάστημα.
Οι αστρονόμοι έχουν χρησιμοποιήσει το τηλεσκόπιο Hubble
και μια τεχνική που εισήγαγε
ο Albert Einstein για να ζυγίσει ένα λευκό
αστέρι νάνου για πρώτη φορά.
Έτσι, το 1916, ο Αϊνστάιν λέει ότι
ένα τεράστιο αντικείμενο σαν ένα αστέρι μπορεί
στην πραγματικότητα να στραβώσει τον ιστό του χωροχρόνου
και αυτό που σημαίνει ότι μια ακτίνα
φωτός πέρα από το αστέρι θα έκανε στην πραγματικότητα
να καμφθεί και να κινηθεί σε διαφορετικά μονοπάτια
όπως ήταν πριν.
Το 1936, ένας μηχανικός ελέγχου που ονομαζόταν Mandle
ήρθε να χτυπήσει στην πόρτα του Αϊνστάιν και ρώτησε
να κάνει έναν μικρό υπολογισμό.
Είπε τι θα γίνει αν ένα αστέρι περάσει μπροστά
ενός άλλου αστέρα, και ο Αϊνστάιν πραγματικά
δεν ήθελε να το κάνει. Ήταν κάπως απασχολημένος, αλλά
ένιωθε λυπημένος γι 'αυτόν και έκανε το
έγραψε ένα έγγραφο για την επιστήμη,
πολύ σύντομο χαρτί λέγοντας οτιαν περάσει ένα αστέρι
μπροστά από ένα άλλο αστέρι, το μακρινό αστέρι
θα μεγεθυνθεί και θα διαστρεβλωθεί από αυτήν την
βαρυτική επίδραση φακών. Και σήμερα,
ο βαρυτικός φακός είναι ένας από τα περισσότερο
ισχυρά εργαλεία στην αστρονομία. Οι άνθρωποι τον χρησιμοποιούν
για να μετρήσουν το μέγεθος του σύμπαντος και
να χαρτογραφήσει τη σκοτεινή ύλη και να βρει μακρινούς
γαλαξίες που δεν μπορούσαν να βρουν διαφορετικά
γιατί ήταν πολύ αμυδροί. Αυτό που έχουν κάνει οι άνθρωποι
στο διαστημικό τηλεσκόπιο είναι να παρακολουθούν ως ότου
ένα απομακρυσμένο απλό αστέρι πέρασε πίσω από έναν
άσπρο νάνο. Ήταν παραμορφωμένη εξίσου
όπως είπε ο Αϊνστάιν. Και κοιτάζοντας
την ακριβή παραμόρφωση, ήταν σε θέση να
υπολογίσουν πόσο ήταν ο λευκός νάνος
στρεβλώνοντας τον χωροχρόνο και επομένως,
τι ήταν η μάζα, που αποδείχθηκε ότι ήταν
τα δύο τρίτα της μάζας του Ήλιου (περισσότερο ή λιγότερο),
ήταν αυτό που είπε η θεωρία. Ωστόσο,
είναι καλό να το ξέρουμε. Για ακόμη μια φορά πρέπει,
να ευχαριστήσουμε τον Αϊνστάιν για ακόμα μια ανακάλυψη
παρόλο που πέθανε πίσω το 1955.
Αυτός είναι ο Mike Lemonick για την Scientific American
Παρακαλώ αφιερώστε λίγο χρόνο για να εγγραφείτε στο κανάλι μας.
Here's some exciting space news.
Astronomers have used the Hubble Telescope
and a technique pioneered by
Albert Einstein to weigh a white
dwarf star for the first time.
So in 1916, Einstein said that
a massive object like a star would
actually warp the fabric of spacetime
and what that means is that a ray of
light going past the star would actually
get bent and move in different paths
as it was before.
In 1936, a Czech engineer named Mandl
came knocking on Einstein's door and asked
him to do a little calculation.
He said what would happen if a star passed in front
of another star, and Einstein really
didn't want to do it. He was kind of busy but
he felt sorry for him and he did the
calculation and wrote a paper for Science,
very short paper saying if one star passed
in front of another star, the distant star
would be magnified and distorted by this
gravitational lensing effect. And today,
gravitational lensing is one of the most
powerful tools in astronomy. People use
it to measure the size of the universe and
to map out dark matter and to find distant
galaxies they couldn't find otherwise
because they were too dim. What people in
space telescope have done is watch as a
distant ordinary star passed behind a
white dwarf. It was distorted just as
Einstein said it would. And by looking at
the exact distortion, they were able to
calculate how much the white dwarf was
distorting spacetime and therefore,
what its mass was, which turned out to be
two-thirds of the mass of the Sun (more or less), which
is what the theory has said. But still,
it's good to know. So once more, we have
Einstein to thank for yet another discovery
even though he died way back in 1955.
This is Mike Lemonick for Scientific American.
Please take the time to subscribe to our
YouTube channel.
Traigo noticias espaciales apasionantes.
Los astrónomos usaron el telescopio Hubble,
junto con una técnica que Albert Einstein inició,
para pesar una enana blanca por primera vez.
Así que en 1916, Einstein dijo
que un objeto masivo como una estrella
podría combar la textura del espacio-tiempo,
y lo que eso significa es que un rayo de luz
que pasa cerca de la estrella
podría desviarse y moverse en trayectorias diferentes
a la que tenía antes.
En 1936, un ingeniero checoslovaco llamado Mandl
fue a llamar a la puerta de Einstein,
pidiéndole hacer unos cálculos.
Él preguntó qué pasaría si una estrella pasara
por delante de otra estrella, y Einstein en realidad
no quería hacerlo.
Estaba muy ocupado, pero sintió pena por él,
así que hizo los cálculos, escribió un artículo para Science,
un artículo muy corto, exponiendo que, si una estrella pasara
en frente de otra estrella, la estrella más distante
quedaría magnificada y distorsionada
por el efecto de lente gravitacional. Hoy en día,
la lente gravitacional es una de las herramientas
más poderosas en astronomía. Las personas la usan
para medir el tamaño del universo
y para trazar mapas de la materia oscura y encontrar
galaxias lejanas que de otras maneras no podrían encontrar,
ya que su luz es demasiado débil. Lo que los científicos
de telescopia espacial han hecho es observar
una estrella ordinaria al pasar
por detrás de una enana blanca.
Estaba distorsionada, justo como
Einstein había predicho. Y mirando
el punto exacto de la distorsión, fueron capaces
de calcular cuánto la enana blanca
distorsionaba el espacio tiempo y, por ende,
cuál era su masa, que resultó ser
dos tercios de la masa del So, (más o menos,
que viene a ser lo que la teoría predijo. Aun así,
es bueno saberlo. Una vez más, tenemos
que agradecer a Einstein por otro descubrimiento más,
teniendo en cuenta que murió en 1955.
Soy Mike Lemonick de Scientific American
Subscríbase
a nuestro canal de YouTube.
Una fantástica noticia espacial,
Los astrónomos utilizaron el telescopio Hubble
y una técnica visionada por Albert Einstein
para mensurar la masa de una estrella
enana blanca por primera vez.
En 1916, Einstein ha dicho que
un objeto masivo, tal como una estrella,
iba a deformar el tejido espacio-temporal.
Lo que significa que un rayo de luz,
yendo al lado de una estrella,
podría doblarse y seguir
en una nueva ruta.
En 1936, un ingeniero checo llamado Mandl
llamó a la puerta de Einstein y le pidió que
hiciera un cálculo.
Mandle le preguntó: "Y si una estrella pasara
por delante de otra?". Einstein no quería
hacer nada de aquello. Estaba atareado.
Pero después pensó un poco más, e hizo el cálculo.
Y escribió un artículo para la revista Science.
Un artículo muy corto, relatando que
si una estrella pasara en frente a otra,
la más apartada sería ensanchada y distorsionada
por el efecto de la lente gravitacional.
Hoy, las lentes gravitacionales son
una de las más poderosas herramientas
de la astronomía.
Son utilizadas para mensurar el tamaño
del universo, cartografiar la materia oscura
y encontrar galaxias lejanas
que emiten una luz débil. Lo que hicieron
con el telescopio espacial fue observar a una
estrella lejana muy común pasar detrás de
una enana blanca. Ella se quedó distorsionada.
como Einstein había previsto. Mirando a
la distorsión exacta, ellos lograran calcular
cuánto la enana blanca había distorsionado
el espacio-tiempo y, de esa manera, saber cuál era su masa,
que se descubrió que era aproximadamente
dos tercios de la masa del Sol,
como había previsto la teoría. Aun así,
fue bueno comprobarlo. Una vez más,
necesitamos agradecerle a Einstein por
otro descubrimiento, a pesar de su muerte en 1955.
Soy Mike Lemonick para
Scientific American.
Por favor, separa un tiempo para subscribirte
en nuestro canal.
Les traigo un hallazgo apasionante.
Un grupo de astrónomos utilizaron el telescopio Hubble
y una técnica desarrollada por Albert Einstein
para calcular, por primera vez, el peso de una enana blanca.
En 1916, Einstein dijo que un objeto masivo, como una estrella,
deformaría la estructura del espacio-tiempo.
Lo que eso significa es que, si un rayo de luz pasara por una estrella
éste se curvaría y se desviaría
de su trayectoria inicial.
En 1936, Mandl, un ingeniero Checo
fue a la casa de Einstein y le pidió que haga un pequeño cálculo.
Le preguntó, ''¿Qué pasaría si una estrella
pasara frente a otra estrella?'' Einstein no quería calcularlo.
Estaba algo ocupado, pero sintió pena
entonces realizó el cálculo
y escribió un artículo para Science, un artículo muy corto diciendo
que si una estrella pasara por delante de otra estrella
la estrella distante se amplificaría y se distorsionaría
por el efecto de lente gravitacional.
Hoy, los lentes gravitacionales
son una herramienta muy poderosa en astronomía.
Se usan para medir el tamaño del universo;
para detectar la materia oscura y encontrar galaxias lejanas
que, de lo contrario, no podrían ser halladas por ser muy oscuras.
Lo que han logrado con los telescopios espaciales
es observar cómo una estrella común pasaba por detrás de una enana blanca.
Estaba distorsionada, tal como Einstein lo había previsto.
Y al observar la distorsión exacta
pudieron calcular qué tanto la enana blanca
distorsionaba el espacio-tiempo
y por lo tanto, cuál era su masa
que resultó ser, aproximadamente, 2/3 de la masa del Sol
como la teoría lo predijo.
Aún así, es bueno poder comprobarlo.
Así que, de nuevo, tenemos que agradecerle a Einstein
por otro descubrimiento más aunque haya fallecido, en 1955.
Soy Mike Lemonick para Scientific American.
Por favor, tomate un momento y suscribite a nuestro canal de Youtube.
Les traigo noticias emocionantes del espacio:
Un grupo de astrónomos, usando el Telescopio Hubble
y una técnica sugerida por Albert Einstein
han logrado pesar una estrella enana blanca
por primera vez.
En 1916, Einstein predijo que un objeto masivo
como lo es una estrella
deformaría la estructura del espacio-tiempo.
Esto significa que un rayo de luz
que pase al lado de una estrella
se doblaría y se movería en una ruta nueva
distinta a la inicial.
En 1936, un ingeniero checo llamado Mandl
tocó a la puerta de Einstein y le pidió
hacer un pequeño cálculo para él.
Dijo: "¿Qué pasaría si una estrella
pasara frente a otra estrella?".
Einstein no tenía ganas de responder,
pero sintió lástima por él e hizo el cálculo
y luego escribió un artículo para Science.
Un artículo muy corto, donde decía que
si una estrella pasa frente a otra,
la estrella más distante
se vería magnificada y distorsionada
a causa del efecto de lente gravitacional.
Y hoy en día, las lentes gravitacionales
representan una de las herramientas
más poderosas de la astronomía.
Son usadas para medir el tamaño del universo,
para cartografiar la materia oscura
y para descubrir galaxias distantes
que de otro modo serían imposibles de ver
debido a su escasa luz.
Con el telescopio fue posible observar
como una estrella ordinaria pasaba detrás
de una enana blanca.
La imagen aparecía distorsionada,
tal como lo predijo Einstein.
Y al presenciar la distorsión exacta, fueron capaces
de calcular qué tanto la enana blanca
estaba distorsionando el espacio-tiempo
y, por lo tanto, conocer su masa,
que resultó ser dos tercios la masa del Sol
(más o menos),
que es lo que decía la teoría.
Sin embargo, es bueno saberlo.
Así que, una vez más
podemos darle gracias a Einstein
por un descubrimiento más,
a pesar de haber muerto ya en 1955.
Soy Mike Lemonick, para Scientific American.
Por favor, tómense un tiempo
para suscribirse a nuestro canal de YouTube.
در اینجا برخی از اخبار هیجان انگیز فضایی است.
ستاره شناسان از تلسکوپ هابل استفاده کردند
و یک تکنیک پیشگام شده توسط
آلبرت انیشتین برای وزن سفید
ستاره کوتوله برای اولین بار.
بنابراین در سال 1916، انیشتین چنین می گوید
یک جسم عظیم مانند یک ستاره
در واقع سبک بافت فضایی را پیچیده می کند
و معنی آن این است که پرتویی از
نور در حال عبور از ستاره در واقع
خم شوید و در مسیرهای مختلف حرکت کنید
قبلا.
در سال 1936، یک مهندس چک به نام ماندل
آمد روی درب اینشتین زد و خواست
که محاسبه کمی انجام دهد.
او گفت اگر یک ستاره از جلو
یک ستارخ دیگر عبور کن چه می‌شود، و انیشتین واقعا
نمی‌خواست این کار را انجام دهد. او بسیار شلوغ بود اما
از او پشیمان شد و او این کار را کرد
محاسبه مقاله ای برای Science نوشت،
کاغذ بسیار کوتاه که می گوید اگر یک ستاره بگذرد
در مقابل یک ستاره دیگر، ستاره دوردست
با اثر عدسی گرانشی بزرگ شده
و تحریف می شود. و امروز،
لنزینگ گرانشی یکی از مهمترین
ابزارها در نجوم است مردم از
آن برای اندازه گیری اندازه جهان استفاده می کنند و
برای نقشه برداری از ماده تاریک و پیدا کردن کهکشانهایی دور
که نتوانستند پیدا کنند
چون خیلی کم نور بود. آنچه مردم در
تلسکوپ فضایی انجام داده اند، به عنوان یک ستاره معمولی دوردست
که پشت یک کوتوله سفید منتقل می شود،
مشاهده می شود. همین تحریف شده که
انیشتین گفته است. و با نگاه به
تحریف دقیق، آنها توانستند
حساب کنند کوتوله سفید چقدر بود
تحریف فضا و بنابراین،
چه توده ای بود، که معلوم شد
دو سوم جرم خورشید (کم و بیش)، این همان چیزی
است که تئوری گفته است.
اما هنوز، خوب است بدانی. بنابراین یک بار دیگر، ما داریم
انیشتین برای تشکر برای یک کشف دیگر
حتی اگر در سال 1955 درگذشت.
این مایک لمونریک برای علمی آمریکایی است
لطفاً برای اشتراک در ما، TIME را بگیرید
کانال یوتیوب.
Nakakatuwang balitang pang space
Ginamit ng mga astronomer ang Hubble Telescope
at ang imbentong pamamaraan ni Albert Einstein
upang timbangin and white dwarf star sa unang pagkakataon
Noong 1916, sinabi ni Einstein na ang malaking bagay tulad ng bituin
ay pipilipitin ang tela ng spacetime
Ibig sabihin ay ang sinag ng liwanag na lumagpas sa bituin
ay babaluktot at gagalaw sa ibang daan
kaysa sa dati nitong tinatahak
Noong 1936, isang inhinyerong Czech
ang kumatok sa pinto ni Einstein
at sinabihan ito na gumawa ng kalkulasyon
"Paano kung may bituin na nilampasan ang isa pang bituin?"
Ayaw talagang gawin ito ni Einstein
Dahil ito'y okupado pero naawa ito sa kanya
at ginawa nya ang kalkulasyon
at nagsulat para sa Siyensia
na nagsasabing
kung lumampas ang isang bituin sa isa pang bituin
ito ay lalaki at babaluktot
dahil sa epekto ng gravitational lensing
Ngayon, isa sa mabisang ginagamit sa astronomiya
Ito ay ginagamit para sukatin ang laki ng daigdig
at magmapa ng dark matter at hanapin ang malalayong galaxy
na hindi nila mahanap
dahil sobrang dilim
Voici des nouvelles excitantes de l'espace.
Des astronomes ont utilisé le télescope Hubble
et une technique inventée par
Albert Einstein pour peser une
naine blanche pour la première fois.
En 1916, Einstein disait qu'un
objet massif comme une étoile
déformerait l'espace-temps
et cela veut dire qu'un rayon de
lumière passant par l'étoile serait en fait
courbé et aurait une trajectoire différente
qu'avant.
En 1936, un ingénieur Tchèque appelé Mandl
est venu frapper à la porte d'Einstein et lui demanda
de faire un petit calcul.
Il a dit "Et si une étoile passait devant
une autre étoile ?", et Einstein ne voulait
vraiment pas le faire. Il était plutôt occupé mais
il était désolé pour lui et il a fait les
calculs et il a fait un article pour la Science,
très court article disant "Si une étoile passait
devant une autre étoile, l'étoile la plus lointaine
serait magnifiée et distordue par cet
effet de lentille gravitationnelle. Et aujourd'hui,
la lentille gravitationnelle et l'un des plus puissants
outils en astronomie.
On l'utilise pour mesurer la taille de l'Univers et
pour cartographier la matière noire et pour trouver des galaxies
lointaines qu'on ne pourrait pas
autrement car elles sont trop sombres. Ce que nous
avons fait avec les télescope spatiaux c'est regarder pendant
qu'une étoile ordinaire passait derrière
une naine blanche. Elle était distordue
comme Einstein le disait. Et en regardant
la distorsion exacte, on a été capable de
calculer combien la naine blanche
distordait l'espace-temps et donc,
quelle masse elle avait, ce qui s'avéra être
deux tiers de la masse du Soleil (plus ou moins),
ce qui était ce que la théorie disait.
Mais c'était toujours bon à savoir. Donc encore une fois, nous
devons remercier Einstein pour une autre
découverte même s'il est mort en 1955.
C'était Mike Lemonick pour Scientific American
Prenez le temps s'il vous plaît pour vous abonner à notre
chaîne Youtube
Voici des nouvelles spatiales passionnantes.
Les astronomes ont utilisé le télescope Hubble
et une technique mise au point par
Albert Einstein pour peser une étoile
naine blanche pour la première fois.
Ainsi, en 1916, Einstein a déclaré qu'un
objet massif comme une étoile déformerait
en fait la structure de l’espace-temps,
ce qui signifie qu’un rayon de lumière
passant devant l’étoile serait en fait
plierait et se déplacerait dans un chemin
différent de ce qu’il avait auparavant.
En 1936, Mandl, un ingénieur tchèque
est venu frapper à la porte d’Einstein, et
lui a demandé de faire un petit calcul.
Il a dit que se passerait-il si une étoile passait devant
une autre étoile Et Einstein ne voulait vraiment
pas le faire. Il était un peu occupé,
mais il a eu pitié de lui et il a fait le calcul
et a écrit un article pour la la revue Science
Un article très court qui disait: si une étoile passait
devant une autre étoile, l’étoile distante
serait agrandie et déformée par cet
effet de lentille gravitationnelle. Et aujourd’hui,
celle-là est l’un des outils les plus
puissants de l’astronomie. Les gens l’utilisent
pour mesurer la taille de l’univers et
pour cartographier la matière noire et trouver
des galaxies lointaines qu’ils ne pourraient pas trouver autrement
parce qu’elles seraient trop sombres. Ce que les gens
du télescope spatial ont fait, c’est observer
une étoile ordinaire lointaine passer derrière
une naine blanche.Elle était déformée
comme Einstein l'a dit. Quand ils ont vu
la distortion exacte, ils ont pu
calculer à quel point la naine blanche
déformait l'espace-temps, et donc
quelle était sa masse qui s'avère être
plus ou moins les 2/3 de la masse du Soleil,
ce qui est ce que le théoricien a dit, mais
c’est bon à savoir. Une fois de plus, nous devons
remercier Einstein pour cette nouvelle découverte,
même s’il est mort en 1955.
Je m'appelle Mike Lemonick pour Scientific American
Veuillez prendre le temps de vous abonner
à chaine YouTube.
આ ઉત્સુકતા વાળા અંતરિક્ષના સમાચાર છે.
ખગોળશાસ્ત્રીઓએ હબલ ટેલિસ્કોપ અને
તકનીકનો ઉપયોગ પ્રથમ વખત આલ્બર્ટ આઈન્સ્ટાઈન
દ્વારા પહેલ કરેલી સફેદ વામન તારાનું
વજન કરવા હેતુ કર્યો.
તેથી 1916 માં, આઈન્સ્ટાઇન કહે છે કે
તારા જેવા મોટા પદાર્થ ખરેખર અવકાશસમયના
દોરાને વીણીને બનાવે છે અને
તેનો અર્થ એ છે કે તારા પરથી જતું
પ્રકાશનું કિરણ ખરેખર વાંકું વળી જશે અને
તે પહેલાંના માર્ગથી જુદા પર આગળ વધશે.
1936 માં, મન્ડલ નામના ચેક એન્જિનિયરે
આઈન્સ્ટાઈનનો દરવાજો ખટખટાવ્યો અને
તેને થોડી ગણતરી કરવાનું કહ્યું.
તેણે કહ્યું કે જો કોઈ તારો બીજા તારાની
સામેથી પસાર થઈ જાય, અને
આઈન્સ્ટાઈન ખરેખર તે કરવા માંગતા ન્હોતા.
તેઓ એકરીતે વ્યસ્ત હતા,
પણ તેમણે તેના વિષે દિલગીર અનુભવી અને
તેમણે ગણતરી કરી વિજ્ઞાન હેતુ એક કાગળ લખ્યો
ખૂબ ટૂંકો કાગળ કહે છે જો એક તારો બીજા
તારાની સામેથી પસાર થઈ જાય તો દૂરના તારાને
આ ગુરુત્વાકર્ષણ લેન્સિંગ અસરથી વિકસિત
અને વિકૃત કરવામાં આવશે.
અને આજે, ગુરુત્વાકર્ષણ લેન્સિંગ એ
ખગોળશાસ્ત્રમાં સૌથી શક્તિશાળી સાધન છે.
લોકો તેનો ઉપયોગ બ્રહ્માંડના કદને માપવા અને
શ્યામ પદાર્થનો નકશો બનાવવા હેતુ અને
દૂરસ્થ તારાવિશ્વો શોધવા હેતુ કરે છે.
જે તેઓ શોધી શકતા ન હતા કારણ કે
ખૂબ જ અસ્પષ્ટ હતા.
અવકાશ ટેલિસ્કોપના લોકોએ જે કર્યું છે
તે દૂરના સામાન્ય તારાને સફેદ વામનની પાછળથી
પસાર થતાં જોવામાં આવે છે.
આઈન્સ્ટાઈને કહ્યું તેમ તે વિકૃત થતું હતું.
અને ચોક્કસ વિકૃતિને જોઈને, તેઓ ગણતરી કરી
શક્યા કે સફેદ વામન અવકાશસમયને કેટલું
વિકૃત કરે છે અને તેથી, તેનો દ્રવ્યનો જથ્થો
જથ્થો (માસ) શું છે, જે દ્રવ્યના જથ્થોના
સૂર્ય (માસ)ના બે તૃતીયાંશ (વધુ અથવા ઓછા)
બન્યું, જે આ સિદ્ધાંતે કહ્યું છે તે છે.
પરંતુ હજી પણ, તે જાણવું સારું છે.
તેથી વધુ એક વખત, આપણે આઈન્સ્ટાઇનને બીજી
શોધ હેતુ આભાર માનવાનો છે,
ભલે ને તેમનું 1955 માં મૃત્યુ થયું હતું.
વૈજ્ઞાનિક અમેરિકનથી આ માઇક લેમોનિક છે,
કૃપા કરીને અમારી યુટ્યુબ ચેનલને
સબ્સ્ક્રાઇબ કરવા હેતુ ટાઈમ કાઢો.
यहाँ कुछ रोमांचक अंतरिक्ष
समाचार है। खगोलविदों ने हब्बल टेलीस्कोप
और एक खास तकनीकी प्रदाता
अ. आइंस्टीन द्वारा भार ज्ञात
व्हाईट ड्वार्फ तारे का
1916 में आइंस्टीन ने कहा की
तारे के समान भारी-भरकम वस्तु
बास्तव में काल-अंतराल का ताना-बाना
पर असर करती है यानी की रौशनी की किरन
जब तारे के समीप से गुजरते हुए वास्तव में
मुड जाती है और सीघा नहीं जा पाती है
जैसा कि पहले था।
सन् 1936 में एक चेक इंजीनियर में मेडल
आइंस्टीन के दरबाजे पर खटखटाया और
उन्हें थोड़ा और गणना के लिए आग्रह किया।
मेडल ने पूछा यदि एक तारा दुसरे
तारे के सामने से गुजरे तो, आइंस्टीन
इसके लिए तैयार नहीं थे । व्यस्त
होते हुए भी उन्होंने लज्जा बोघ से
फिर से साइंस के लिए गणना की,
छोटे कागज पर लिखा , यदि एक तारा गुजरता है
दुसरे तारे के सामने से, दुर बाला तारा
बड़ा और विकृत हो जायेगा
गुरुत्विय लेंस के प्रभाव के कारण , ओर आज
गुरुत्विय लेंसीग एक महत्त्वपूर्ण साधन है
खगोलशास्त्र में। लोग
इसका उपयोग ब्रम्हांड का आकार मापने के
साथ ही डार्क मैटर ओर सुदूर स्थित
आकाशगंगा को ढूंढने में
कम रौशन होने के कारण। अंतरिक्ष दूरबीन
में लोगों ने जो कुछ किया है उसे दूर के
एक साधारण तारे के रूप में देखा जाता है
जो बौने के पीछे से गुजरता है। यह तो जैसे
विकृत हो गया | आइंस्टीन ने कहा कि यह होगा
और देख कर सटीक विकृति वे करने में सक्षम थे
गणना करें कि सफेद बौना कितना था
विकृत जीवनकाल और इसलिए,
यह क्या द्रव्यमान था, जो निकला
सूर्य के द्रव्यमान का दो तिहाई कम /ज्यादा
जो वाद ने कहा है फिर भी
यह अच्छा है तो एक बार और हमारे पास है
आइंस्टीन अभी तक एक और खोज के लिए धन्यवाद
भले ही 1955 में उनकी मृत्यु हो गई।
यह कुशल अमेरिकी के लिए माइक लेमोनिक है
हमारी यूट्यूब चैनल कि सदस्यता के लिए कृपया
समय निकालें
Érdekes hírem van a világűrről.
Csillagászok első ízben mérték meg
Hubble-távcsővel és Albert Einstein által kifejlesztett technikával
egy fehér törpecsillag tömegét.
Einstein 1916-ban kimondta, hogy a nagy tömegű objektumok,
mint pl. egy csillag, meggörbítik a téridő szövetét.
Eszerint a csillag mellett elhaladó fénysugarak elhajlanak,
és a korábbihoz képest
más úton haladnak.
1936-ban Rudi Mandl cseh mérnök
bekopogtatott Einsteinhez,
és bizonyos számításra kérte föl.
Megkérdezte: "Mi lenne, ha egy csillag egy másik mellett haladna el?"
Einsteinnek nem fűlt hozzá a foga.
Nem ért rá, de megesett rajta a szíve,
elvégezte a számítást,
és cikket írt róla a Science-ba.
A nyúlfarknyi cikk arról szólt,
hogy ha egy csillag egy másik mellett haladna el,
a távoli csillagot megnagyítaná és torzítaná
az ún. gravitációs lencsehatás.
A gravitációs lencse ma a csillagászat egyik leghatékonyabb eszköze:
a világmindenség méretének megállapítására,
a sötét anyag föltérképezésére, távoli galaxisok föllelésére használatos,
melyeket másként nem fedeznénk föl,
hiszen annyira halványak.
Űrtávcsővel megfigyelték,
ahogy távoli csillag fehér törpecsillag mögött halad el.
Pont úgy torzult el, ahogy Einstein kiszámította.
A pontos torzítás megfigyelésével
ki lehetett számítani
mennyire torzítja a fehér törpe a téridőt,
és ebből a tömegét is,
amely a Nap tömegének 2/3-át tette ki.
Ez többé-kevésbé megfelelt az elméletnek.
Ezt jó tudni.
Einsteinnek köszönhető
még egy fölfedezés,
noha ő már 1955-ben elhunyt.
Mike Lemonickot látták a Scientific Americantól.
Kérem, szakítsanak IDŐt, iratkozzanak fel a YouTube-csatornánkra!
Fordította: Pallós Péter
Berikut ini beberapa
berita luar angkasa yang menarik. Astronom menggunakan
Teleskop Hubble dan sebuah teknik yang digagas
Albert Einstein untuk mengukur
bintang kerdil untuk pertama kalinya.
Jadi tahun 1916, Einstein mengatakan bahwa
sebuah objek masif seperti bintang akan
membengkokkan bidang ruang-waktu
dan itu berarti sebuah sinar
cahaya yang melintasi bintang tersebut akan
bengkok dan bergerak ke arah yang berbeda
dari sebelumnya.
Di tahun 1936, seorang insinyur bernama Mandle
mengetuk pintu rumah Einstein dan meminta
untuk mengkalkulasi.
Dia berkata jika sebuah bintang melintas
bintang lainnya, dan Einstein enggan
melakukannya. Einstein sibuk,
dia merasa kasihan dan dia melakukan
kalkulasi seperti pada sebuah jurnal,
jurnal singkat yang menyatakan jika bintang melintas
di depan bintang lain, bintang jauh
akan diperbesar dan terdistorsi oleh karena
efek lensa gravitasi. Dan hari ini,
lensa gravitasi adalah salah satu dari
alat manjur astronomi.
Ahli memakai itu untuk mengukur alam semesta dan
memetakan materi gelap dan untuk menemukan
galaksi jauh yang tidak bisa
ditemukan tanpanya karena terlalu gelap. Yang orang
lakukan di dalam teleskop luar angkasa adalah melihat
bintang biasa yang jauh melintasi sebuah
bintang kerdil. Bintang terdistorsi
seperti dikatakan oleh Einstein. Dan dengan menyaksikan
distorsi tersebut, mereka dapat
menghitung seberapa bintang kerdil putih itu
mendistorsi ruang-waktu dan,
ternyata, beratnya adalah
dua pertiga berat matahari (kurang lebih),
seperti teori. Tetapi,
itu adalah kabar gembira. Jadi lagi, kita harus
berterima kasih ke Einstein atas penemuannya
meskipun dia meninggal pada tahun 1955.
Saya Mike L untuk Scientific American
Mohon waktunya untuk berlangganan
Youtube kami.
Ci sono interessanti novità dallo spazio.
Gli astronomi hanno usato il telescopio Hubble
e una tecnica sperimentata da
Albert Einstein per pesare
la nana bianca per la prima volta.
Così nel 1916, Einstein disse che
un oggetto enorme come una stella
può piegare la struttura dello spazio-tempo
e ciò significa che un raggio di luce
che raggiungesse la stessa verrebbe
reindirizzato in altre direzioni rispetto a quella
di origine.
Nel 1936, un ingegnere ceco di nome Mandle venne
a bussare alla porta di Einstein richiedendo
un calcolo.
Chiese cosa succede se una stella superasse
una seconda stella, ma Einstein sembrò
disinteressato. Pur impegnato
gli dispiaceva per l'ingegnere e così fece il calcolo
e scrisse un articolo per Science,
un brevissimo articolo dicendo che se una stella
passasse a lato di un altra, la prima
sarebbe attratta e apparentemente distorta dal suo
effetto di lente gravitazionale. E oggi,
la lente gravitazionale è uno dei più potenti
strumenti astronomici.
Si usa per misurare l'universo,
mappare la materia oscura e trovare
galassie lontane
altrimenti introvabili perchè poco luminose. Ciò che
si è fatto sul telescopio spaziale è guardare
una normale stella passare dietro ad una nana bianca.
Viene distorta come previsto da Einstein.
E misurando la precisa distorsione, si è potuto calcolare
quanto la nana bianca distorcesse
lo spazio-tempo e quindi,
quale fosse la sua massa,
che è risultata essere
due terzi di quella del Sole (circa), come
previsto dalla teoria.
Così, dobbiamo ringraziare Einstein
per una nuova scoperta anche se è morto
nel lontano 1955.
Io sono Mike Lemonick di Scientific American
Vi invito a prendevi un attimo di tempo per seguire il nostro
canale Youtube.
宇宙に関する嬉しい新情報です
天文学者は ハッブル宇宙望遠鏡と
アルバート・アインシュタインに 開発された技術を使用して
初めて白色矮星の質量を特定しました
1916年にアインシュタインは
星のような巨大物体は
時空を歪めると言いました
これはつまり 星を通過した光線は曲げられ
以前とは別の経路を進むということです
1936年にチェコの技術者 マンドルが
アインシュタインを訪れて ある計算の依頼をしました
別の星の前を星が通過した場合の計算です
アインシュタインは 忙しさに気乗りしませんでしたが
マンドルをかわいそうに思い
その計算をして サイエンス誌に論文を書きました
それは短い論文で
別の星の前を ある星が通過した場合
重力レンズ効果により
遠くの星は拡大され曲げられる というものでした
現在 重力レンズは 天文学で最も強力なツールのひとつです
これは 宇宙の大きさの特定や
暗黒物質の観測や
暗すぎるために不可能だった 銀河の距離の特定に使われています
宇宙望遠鏡で行われたことは
白色矮星の後ろを通過した 遠方の普通の星の観測です
アインシュタインの論文どおりに 曲げられたのです
正確な歪曲を調べることで
白色矮星がどれだけ 時空を歪曲しているかを計算でき
質量が判明しました
白色矮星の質量は 太陽の質量の３分の２でした
彼の理論どおりでしたが 判明したことは良いことです
アインシュタインは 1955年に亡くなっていますが
別の発見に対しても もう一度アインシュタインに感謝ですね
サイエンティフィック アメリカン マイク・レモニックがお伝えしました
チャンネル登録にも ぜひお時間を
여기 재미있는 우주 뉴스가 있어요
천문학자들이 허블 망원경과
아인슈타인이 고안한 기술을 이용하여
백색 왜성의 무게를
처음으로 쟀어요
1916년에 아인슈타인은
별 같이 거대한 물체는
실제로 시공간의 틀을 왜곡한다고
말했는데, 그 말은
별을 지나가는 빛이 실제로
휘어지고 이전과 다른 길로
움직인다는 뜻이죠
1936년에, Mandle 이라는 체코의 공학자가
아인슈타인의 문을 두드려서
계산 좀 해달라고 부탁했는데
별이 다른 별 앞을 지나간다면
어떨까고 물었는데, 아인슈타인은
하고 싶지 않았어요. 그는 바빴지만
미안해서 그 계산을 했고
Science지에 아주 짧은 논문을
발표했는데, 한 별이 다른 별 앞을
지나갈 때는 멀리 있는 별이
확대되고, 이 중력 렌즈 효과에 의해서
왜곡이 된다는 내용이죠, 오늘날
중력 렌즈 효과는 천문학에서
가장 강력한 도구 중의 하나에요
사람들은 그것을 이용, 우주의 크기를 재고
암흑 물질을 찾고, 먼 은하를
찾아내기도 하죠, 너무 희미해서
못 찾는데 말이죠. 사람들이
우주 망원경으로 관찰한 것은
보통의 먼 별이 백색 왜성 뒤를
지나는 모습이죠. 바로 아인슈타인이
말한 대로 왜곡이 됐어요. 그래서
정확한 왜곡을 보면서
백색 왜성이 시공간을 왜곡하는
정도를 계산하고 질량이 얼마인지
계산해냈죠, 알고보니
태양 질량의 약 2/3였어요
이론이 말한 그대로죠. 그런데 역시
알게 되니까 좋죠. 그래서 다시 한번
또 다른 발견을 한데 대해서 아인슈타인에게
감사하죠, 1955년에 돌아가시긴 했지만
저는 SA의 Mike Lemonick입니다
괜찮으시면 우리의 유튜브 채널을
구독하세요
येथे काही रोमांचक स्पेस बातम्या आहेत.
खगोलशास्त्रज्ञांनी हबल टेलिस्कोप आणि
आइन्स्टाईन च्या तंत्रज्ञानाचा प्रथमच
पांढर्या बटू तारा तोलण्यासाठी वापरले आहे.
अस १९१६ मध्ये, आइन्स्टाईन म्हणतात की तारे
सारखी एक विशाल वस्तू खरंच स्पेसटाईम
कपड्यांना लपेटेल आणि याचा अर्थ असा आहे की
तारेच्या मागे जाणाऱ्या प्रकाशाचा किरण
वाकले जातात आणि तो आधीप्रमाणे वेगवेगळ्या
मार्गांवर जाईल.
१९३६ मध्ये, मंडल नावाच्या चेक अभियंताने
आइन्स्टाईनच्या दाराला ठोठावले आणि
त्यांना थोडीशी गणना करण्यास सांगितले.
ते म्हणाले की जर एखादा तारा दुसर्या ताऱ्या
समोर गेला तर काय करावे, आणि
आइन्स्टाईन खरोखरच हे करू इच्छित नव्हते.
ते थोडेसे व्यस्त होते परंतु त्यांना
त्याच्याबद्दल वाईट वाटले आणि त्याने
गणिताने विज्ञानासाठी एक पेपर लिहिला,
अगदी लहान पेपर म्हणत की जर एखादा तारा
दुसर्या ताऱ्याच्या पुढे गेला तर दूरच्या
ताराला या गुरुत्वाकर्षणाच्या लेन्सिंग
प्रभावाने मोठे केले जाईल
आणि विकृत केले जाईल.
आणि आज, गुरुत्वाकर्षण लेन्सिंग हे
खगोलशास्त्रामधील सर्वात शक्तिशाली
उपकरणांपैकी एक आहे.
लोक ब्रह्मांडचा आकार मोजण्यासाठी आणि
गडद पदार्थाचा नकाशा काढण्यासाठी आणि
दूरवरच्या आकाशगंगे शोधण्यासाठी
त्यांचा उपयोग करतात त्यांना
मदद झाली नसती कारण ते फारच अस्पष्ट आहे
अंतराळ दुर्बिणीतील लोकांनी काय केले आहे ते
एका पांढऱ्या बौनाच्या मागे दूर असलेला
सामान्य तारा जाताना पाहिला जातो.
आईन्स्टाईन ने सांगितलं तस हे विकृत झाले.
आणि नेमकी विकृती पाहून,
ते मोजू शकले की पांढरा बौना स्पेसटाईमच्या
वेळेस किती विकृत करीत आहे आणि
म्हणूनच, हे वस्तुमान काय होते,
जे सूर्याच्या वस्तुमानाचे दोन तृतीयांश
(अधिक किंवा कमी) असल्याचे निष्पन्न झाले,
असं सिद्धांत मध्ये सांगितले आहे.
परंतु तरीही, हे जाणून घेणे चांगले आहे.
पुन्हा एकदा, आपण आइनस्टाईनच्या आणखी एका
शोधाबद्दल आभार व्यक्त करायला पाहिजे.
भले हि त्यांच १९५५ मध्ये मरण झाले असेल तरी
मी माइक लेमनिक वैज्ञानिक अमेरिकन साठी
कृपया आमच्या यूट्यूब चॅनेलची
Di sini ada beberapa berita ruang angkasa yang menarik.
Ahli astronomi telah menggunakan Teleskop Hubble
dan teknik yang dipelopori oleh
Albert Einstein untuk menimbang
bintang kerdil putih untuk pertama kalinya.
Jadi pada tahun 1916, Einstein mengatakan bahawa
objek besar seperti bintang akan
sebenarnya melengkapkan kain ruang masa
dan maksudnya ialah sinar
cahaya melewati bintang sebenarnya
bengkok dan bergerak di jalan yang berbeza
seperti sebelumnya.
Pada tahun 1936, seorang jurutera Czech bernama Mandl
datang mengetuk pintu Einstein dan bertanya
dia buat sedikit pengiraan.
Dia mengatakan bagaimana jika bintang melintas di depan
bintang lain, dan Einstein benar-benar
tidak mahu melakukannya. Dia agak sibuk tetapi
dia merasa kasihan kepadanya dan dia melakukan
pengiraan bertulis kertas untuk Sains,
kertas yang sangat ringkas mengatakan jika satu bintang berlalu
di hadapan bintang lain, bintang yang jauh
akan dibesarkan dan diputarbelitkan oleh
kesan lensa graviti. Dan hari ini,
lensa graviti adalah salah satu alat yang paling
berkuasa dalam astronomi. Manusia menggunakannya
untuk mengukur ukuran alam semesta dan
untuk memetakan perkara gelap dan mencari galaksi yang
jauh yang tidak dapat mereka temui sebaliknya
kerana terlalu redup. Apa yang manusia faham
ialah teleskop ruang yang telah dilakukan dilihat sebagai
bintang biasa yang jauh berlalu di belakang bintang
kerdil putih. Ia diputarbelitkan sama seperti
Einstein mengatakan ia akan berlaku. Dan dengan melihat
penyelewengan yang tepat, mereka dapat
hitung berapa bintang kerdil putih itu
memutarbelitkan masa dan oleh itu,
apa jisimnya, yang ternyata
dua pertiga daripada jisim Matahari (lebih kurang), dimana
Ia adalah apa yang dikatakan oleh teori. Tapi masih,
bagus untuk tahu. Jadi sekali lagi, kita ada
Einstein untuk berterima kasih atas penemuan lain
walaupun dia meninggal pada tahun 1955.
Ini adalah Mike Lemonick untuk Scientific American
Sila luangkan MASA untuk melanggan kami
Saluran Youtube.
Nieuws over de ruimtevaart
Astronomen gebruikten de Hubble-telescoop
en een techniek gepioneerd door Einstein
om een witte dwergster
voor het eerst te wegen.
In 1916 zei Einstein dat
een enorm object -zoals een ster-
het weefsel van ruimtetijd verbuigt
en dat betekent dat een lichtstraal
bij het passeren van een ster
buigt en in meerdere richtingen beweegt
zoals voorheen.
In 1936 klopte controletechnicus Mandle
op de deur van Einstein en vroeg om
een berekening.
Wat als een ster een andere ster passeert
en Einstein wilde dit niet doen.
Hij was druk maar
hij had met hem te doen en deed het,
hij schreef een artikel voor Science,
-heel kort- dat wanneer een ster
een andere ster passeert, dat
de verre ster wordt vergoot en vervormt
door de lenswerking van zwaartekracht.
Nu is deze lenswerking een van de beste
instrumenten in astronomie.
Zij berekenen de omvang van de ruimte
en meten donkere materie,
vinden verre sterrenstelsels die
anders niet te vinden zijn, zo donker.
Wat met de ruimtetelescoop is gedaan
is kijken naar een gewone ster
die een witte dwergster passeert.
Het werd vervormd zoals Einstein zei.
Door die vervorming te bekijken,
konden zij berekenen hoeveel de dwergster
de ruimtetijd vervormd
en hierdoor wat de massa was.
Zo'n tweederde van de massa van de zon,
wat de theorie ook zei. Goed om te weten.
Opnieuw hebben wij Einstein te danken
voor een ontdekking
ook al stierf hij in 1955.
Mike Lemonick van Scientific American
Neem de TIJD om je aan te melden
bij onze Youtube-kanaal.
ਇਥੇ ਕੁਝ ਰੋਮਾਂਚਕ ਖ਼ਬਰਾਂ ਹਨ.
Niezwykła kosmiczna nowość:
Astronomowie użyli teleskopu Hubble'a
oraz technik zapoczątkowanych przez
Einsteina, by po raz pierwszy zważyć
gwiazdę - białego karła.
W 1916 roku, Einstein stwierdza,
że potężny obiekt, przykładowo gwiazda,
zniekształca czasoprzestrzeń niczym materiał,
co oznacza, że promień światła
przepływający obok takiej gwiazdy zostanie
zakrzywiony i będzie poruszał się w innym kierunku
niż wcześniej.
W 1936 roku czeski inżynier Mandle
poszedł do Einsteina i poprosił go
o kilka obliczeń.
Zapytał, co by było, gdyby jakaś gwiazda
zbliżyła się do drugiej gwiazdy.
Einstein nie miał czasu, by się
tym zająć, ale zrobiło mu się szkoda
i napisał krótki artykuł,
mówiący że, że gdyby dwie gwiazdy zbliżyły się
do siebie, bardziej odległa gwiazda
zostałaby przyciągnięta i zniszczona przez powstałe
soczewkowanie grawitacyjne.
Dzisiaj to soczewkowanie jest jednym z
najpotężniejszych narzędzi astronomii.
Używa się go, by zmierzyć wszechświat,
wykryć ciemną materię czy znaleźć odległe galaktyki, ktore
nie mogłyby zostać odnalezione,
ponieważ były za ciemne.
Za pomocą teleskopu kosmicznego zaobserwowano
odległą gwiazdę przemieszczającą się obok białego karła.
Została ona zniszczona tak,
jak przewidział Einstein. Patrząc na rzeczywiste
zakrzywienie wszechświata, możemy obliczyć
w jakim stopniu biały karzeł zakrzywiał
czasoprzestrzeń, przez co również poznamy
jego masę, która okazała się być równa
około 2/3 masy Słońca,
jak zakładała teoria.
Więc po raz kolejny mamy za co dziękować
Einsteinowi, mimo że zmarł już jakiś
czas temu, w 1955 roku.
Mówił Mike Lemonick dla Scientific American
Nie zapomnijcie zasubskrybować
naszego kanału.
Eis notícias espaciais interessantes.
Os astrónomos utilizaram o Telescópio Hubble
e uma técnica descoberta por Albert Einstein
para pesar uma anã branca pela primeira vez.
Em 1916, Einstein disse
que um objeto maciço como uma estrela
deformaria o espaço-tempo.
Isso significa que um raio de luz que passasse pela estrela
se curvaria e assumiria uma trajetória diferente
da que tinha antes disso.
Em 1936, um engenheiro checo chamado Mandl
foi bater à porta de Einstein
e pediu-lhe para fazer uns cálculos.
Perguntou o que aconteceria
se uma estrela passasse em frente de outra estrela.
Einstein não estava interessado nisso.
Tinha muito em que pensar
mas teve pena dele e fez os cálculos,
escreveu um artigo muito curto para a Science,
dizendo que, se uma estrela passasse em frente de outra estrela,
a estrela mais distante ficaria aumentada e distorcida
por aquele efeito de lente gravitacional.
Hoje, a lente gravitacional é uma das ferramentas mais poderosas
da astronomia.
É utilizada para medir a dimensão do universo
e para mapear a matéria negra
e encontrar galáxias distantes que não encontrariam de outra forma,
porque são demasiado ténues.
O que se fez com o telescópio espacial
foi observar uma vulgar estrela distante
a passar por detrás duma anã branca.
Estava distorcida, tal como Einstein dizia que aconteceria.
Observando a distorção exata,
conseguiu-se calcular até que ponto
a anã branca conseguia distorcer o espaço-tempo
e, portanto, que massa tinha
o que se verificou ser dois terços da massa do Sol
— mais ou menos — que era o que a teoria tinha dito.
Mas foi bom ter a confirmação.
Mais uma vez, temos de agradecer a Einstein outra descoberta
apesar de ele ter morrido em 1955.
Este é Mike Lemonick, para o Scientific American.
Por favor, deem-se ao trabalho de subscrever o nosso canal YouTube.
Tradução de Margarida Ferreira
Uma incrível notícia espacial.
Astrônomos usaram o telescópio Hubble
e uma técnica predita por Albert Einstein
para medir a massa de uma estrela
anã branca pela primeira vez.
Em 1916, Einstein disse que
um objeto massivo, como uma estrela,
deformaria o tecido do espaço-tempo
o que significa que um raio de luz,
ao passar por uma estrela,
poderia se curvar e seguir
uma nova trajetória.
Em 1936, um engenheiro checo chamado Mandl
bateu à porta de Einstein e pediu que
fizesse um cálculo.
Mandle perguntou: "e se uma estrela passar
em frente a outra?" Einstein não queria
fazer aquilo. Ele estava ocupado
mas depois pensou melhor e fez o cálculo,
e escreveu um artigo para a revista Science,
um artigo muito curto, dizendo que se
uma estrela passar em frente outra, a
mais distante seria ampliada e distorcida
pelo efeito da lente
gravitacional. Hoje, lentes gravitacionais
são uma das mais poderosas ferramentas
da astronomia.
Elas são usadas para medir o tamanho
do universo, mapear matéria escura e
encontrar galáxias distantes que
possuem brilho muito fraco. O que fizeram
com o telescópio espacial foi observar uma
distante estrela comum passar por trás de
uma anã branca. Ela ficou distorcida,
como Einstein previra. Ao olhar para
a distorção exata, eles foram capazes de
calcular o quanto a anã branca distorceu o
tempo-espaço e, assim, qual era sua massa,
que se revelou ser aproximadamente dois
terços da massa do Sol, o que a teoria
previa. Ainda assim,
foi bom confirmar. Mais uma vez, temos que
agradecer a Einstein por outra
descoberta, apesar de sua morte em 1955.
Sou Mike Lemonick para
Scientific American.
Por favor tire um TEMPO para se inscrever
no nosso canal.
Немного захватывающих новостей про космос.
Астрономы использовали телескоп «Хаббла»
и технику, первооткрывателем которой был Альберт Эйнштейн,
чтобы впервые взвесить
звезду-белого карлика.
В 1946 году Эйнштейн сказал,
что массивный объект, такой, как звезда,
должен искривлять ткань пространства-времени.
Это означает, что луч света,
проходящий мимо звезды,
будет искривляться
и изменять своё направление.
В 1936-м году чешский инженер по имени Руди Мандл
постучал в дверь Эйнштейна
с просьбой сделать для него некоторые расчёты.
Он сказал: «что, если одна звезда
будет проходить перед другой?»
Эйнштейну очень не хотелось этого делать:
он был, вроде как, занят. Но он пожалел этого человека,
сделал расчёты и написал в журнал «Science»
очень короткую заметку, в которой говорилось,
что если одна звезда проходит перед другой,
более удалённая звезда будет увеличена и искажена
эффектом гравитационного линзирования.
И сегодня гравитационное линзирование -
один из мощнейших инструментов астрономии.
Его используют и для измерения размеров вселенной,
и для картирования тёмной материи,
и для обнаружения далёких галактик, которые нельзя обнаружить иными способами,
так как они слишком тусклые.
Как люди использовали тот телескоп?
Они наблюдали, как обычная далёкая звезда проходила за белым карликом.
Он исказился так, как и предсказывал Эйнштейн.
И, глядя на это самое искажение,
они смогли рассчитать,
насколько сильно белый карлик
искажал пространство-время,
и, таким образом, какова его масса,
которая оказалась равна приблизительно двум третям от массы Солнца —
то есть, как и предполагала теория.
Но всё равно, это хорошие новости.
Мы можем снова поблагодарить Эйнштейна за очередное открытие,
пусть он и умер в далёком 1955-м году.
Это был Майк Лемоник для журнала «Scientific American».
Пожалуйста, найдите ВРЕМЯ на то,
чтобы подписаться на наш канал на Youtube.
Här är några spännande rymdenyheter.
Astronomer har använt Hubble-teleskopet
och en teknik grundlagd av
Albert Einstein för att väga en
vitdvärg stjärna för första gången
År 1961, säger Einstein att
ett massivt föremål som en stjärna skulle
faktiskt vrida rymtiden
och det innebär att en ljusstråle som
går förbi stjärnan skulle faktiskt
böja sig och röra sig på olika vägar
som det var tidigare
År 1936, en tjeckisk ingenjör vid namnet Mandl
kom och knackade på Einsteins dörr och bad
honom att göra lite beräkningar
Han sa vad om en stjärna passerade framför
en annan stjärna och Einstein ville
verkligen inte göra det han var ganska upptagen men
han tyckte synd om honom och han gjorde
beräkningarna och skrev en artikel för Science
en kort artikel som sa om en stjärna passerade
framför en annan stjärna den avlägsna stjärnan
skulle förstoras och förvrängas av denna
gravitationslinsningseffekt. Och idag,
gravitationslinsning är en av de mest
kraftfulla verktyg inom astronomi. Folk använder
det för att mäta universums storlek och
kartlägga mörk materia och hitta avlägsna
galaxer de inte kunde hitta annars
för att de var för svaga. Vad människor med
rymdteleskop har sett såg ut som en
vanlig avlägsen stjärna som passerade bakom en
vitdvärg. Det förvrängdes precis som
Einstein sa och genom att titta på
den exakta snedvridningen kunde de
beräkna hur mycket den vita dvärgen
snedvrider rymdtiden och därför,
vad hade den för massa, vilken visade sig vara
två tredjedelar av solens massa (mer eller mindre)
vilket är vad teorien hade sagt. Men ändå
Det är bra att veta. Så ännu en gång har vi
Einstein att tacka för ännu en upptäckt
Trots att han dog 1995.
Det här är Mike Lemonick, Scientific American
Prenumerera gärna på vår
Youtubekanal.
இதோ சில ஊக்கமூட்டும் விண்வெளி பற்றிய செய்தி.
விண்வெளி ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஹப்பிள் டெலெஸ்கோப்பை பயன்படுத்தியுள்ளனர்
பிறகு ஆல்பர்ட் ஈன்ஸ்டீன் ஆரம்பித்து வைத்த
வெள்ளைகுட்டை நட்சத்திரத்தை நிறை பார்க்கும் யுக்தியை முதன் முதலில்
ஆரம்பித்தனர்.
1916ல், ஈன்ஸ்டீன் சொல்கிறார்
ஒரு மிகப்பெரிய நட்சத்திரம் போன்ற ஒன்று
விண்வெளியின் விரிப்பை தொகுக்கும்,
மற்றும் அப்படியெனில் வெளிச்சத்தின் கீற்று
நட்சத்திரத்தின் ஊடே செல்வது, நிஜத்தில்
வளைந்து, பல்வேறு பாதைகளில் போகும்
முன்பு போல.
1936ல், மேண்டில் என்கிற செக் இஞ்சினியர்
ஈன்ஸ்டீனின் கதவை தட்டி
சிற கணக்கு இடும்படி கேட்டார்.
அவர் கேட்டது, ஒரு நட்சத்திரம்
இன்னொரு நட்சத்திரம் முன் கடந்தால், ஆனால்
ஈன்ஸ்டீனுக்கு அப்படி செய்ய விருப்பமில்லை. அவர் வேலையாக இருந்தார், ஆனால்
அவர் அதற்கு வருத்தப்பட்டார் மற்றும் அவர்
கணக்கிட்டு விஞ்சானத்துக்கு ஒரு கட்டுரை எழுதினார்,
அது ஒரு சிறிய கட்டுரை, ஒரு நட்சத்திரம் இன்னொன்றை கடந்தால்
தூரமாயுள்ள நட்சத்திரம் பெரிதாகவும்
கலங்கியும் தெரியும்,
புவி ஈர்ப்பு குவியின் திறனால். இன்று,
புவி ஈர்ப்பு குவியம் என்பது மிக முக்கியமான
விண்வெளி ஆராய்ச்சியின் சக்தி வாய்ந்த கருவி. இல்லாவிடில் மக்களால்
அதை அண்டத்தின் அளவை அளக்கவும்
அடர் விஷயங்களை வரையறுக்கவும், தூரமாக உள்ள
அண்டங்களை கண்டுபிடிக்கவும் முடியாது
ஏனெனில் நாம் மிகுந்த வெளிச்சம் மங்கிய இடத்தில் உள்ளோம்.
விண்வெளி டெலெஸ்கோப்பில் உள்ளோர் பார்த்தது என்னவெனில்
தூரமுள்ள சாதாரண நட்சத்திரம் ஒரு குட்டை
வெள்ளையை கடந்தது. அது கலங்கி இருந்தது,
ஈன்ஸ்டீன் சொன்னது போல.
கலங்கி இருந்ததை பார்த்தாலே, அவர்களால்
அந்த குட்டை வெள்ளையானது விண்வெளி நேரத்தை
எவ்வளவு கலங்கியுள்லது என கணக்கிட முடிந்தது, அதனால்,
அதனுடைய நிறை எவ்வளவு எனில், அது
சூரியனில் இருந்து மூன்றில் இரண்டு அளவாக இருந்தது,
அப்படித்தான் கோட்பாடு சொல்கிறது, ஆனாலும்
அதை தெரிந்து கொள்வது நன்று. அதனால் இன்னொரு முறை
நாம் ஈன்ஸ்டீனை பாராட்டலாம், இன்னொரு கண்டுபிடிப்பிற்காக,
அவர் 1955ல் இறந்தாலும் கூட.
இது மைக் லெமொனிக், சயிண்டிஃபிக் அமெரிக்கனுக்காக
உங்கள் நேரத்தை யூட்யூபிற்குஜ் சந்தாதாரராக
எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்.
มีข่าวน่าตื่นเต้นด้านอวกาศ
นักดาราศาสตร์ได้ใช้กล้องโทรทรรศน์ฮับเบิล
และเทคนิคที่คิดค้นโดย
อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ โดยหาน้ำหนัก
ดาวแคระขาวได้เป็นครั้งแรก
ย้อนไปพ.ศ.2459 ไอน์สไตน์กล่าวไว้ว่า
วัตถุที่มีมวลเช่น ดวงดาว
จะทำให้เกิดการโค้งของ spacetime
และนั่นหมายถึงลำแสงของ
แสงจะพาดผ่านดวงดาวจน
เกิดการโค้งไปหลายเส้นทางที่ดาว
เคยผ่าน
ในพ.ศ.2479 วิศวกรทดสอบชื่อแมนเดิล
มาเคาะประตูห้องไอน์สไตน์และขอให้
ช่วยคำนวณสั้นๆ
เขากล่าวว่าถ้าดาวผ่านไปข้างหน้า
ของดาวอีกดวง และไอน์สไตน์
ไม่อยากทำให้ เพราะเขาค่อนข้างยุ่ง
แต่เขารู้สึกเสียใจ เขาจึง
คำนวณและทำเป็นรายงานเพื่ออธิบาย
รายงานที่สั้นมากกล่าวว่าถ้าดาวดวงหนึ่งผ่าน
ข้างหน้าดาวอีกดวง ดาวดวงที่ไกลกว่า
จะถูกดึงดูดและบิดเบนโดย
อิทธิพลจากไมโครเลนส์โน้มถ่วง และวันนี้
ไมโครเลนส์โน้มถ่วงเป็นหนึ่งในเครื่องมือ
ที่ดีที่สุดในดาราศาสตร์
ผู้คนใช้มันวัดขนาดของจักรวาลและ
ทำแผนที่สสารมืด และค้นหา
กาแล็กซี่ที่ห่างไกลและหาไม่เจอ แต่
เพราะมันสลัวมาก สิ่งที่ผู้ใช้
กล้องโทรทรรศน์อวกาศทำ กลับเห็นเป็น
ดาวธรรมดาที่ห่างไกลผ่านข้างหลังของ
ดาวแคระขาว มันถูกบิดเบนอย่างที่
ไอน์สไตน์กล่าวไว้ และจากการมองที่
การบิดเบน พวกเขาสามารถ
คำนวณขนาดที่ดาวแคระขาว
บิดเบน spacetime และดังนั้น
นั่นคือมวล ซึ่งเท่ากับ
2/3ของมวลของดวงอาทิตย์ (มากหรือน้อยกว่า)
คือทฤษฎีที่เขากล่าวไว้
แต่ยังคงดีที่ได้รู้ อีกครั้งหนึ่งเราต้อง
ขอบคุณไอน์สไตน์สำหรับอีกการค้นพบหนึ่ง
แม้ว่าเขาได้เสียชีวิตไปเมื่อพ.ศ.2498
ผม Mike Lemonick จาก Scientific American
กรุณาช่วยสละเวลากดสมัครสมาชิก
ช่องยูทูปของเรา
Uzaydan heyecan verici hikayelere buyrun.
Gökbilimciler Hubble Teleskobunu
ve Einstein'ın öncü olduğu bir tekniği
bir beyaz cüce yıldızın ağırlığını
tartmak için ilk kez kullandılar.
Yani, Einstein 1916' da
bir yıldız gibi büyük bir nesnenin aslında
uzay-zaman dokusunu çarpıtacağını söyledi
ve bunun anlamı yıldızdan geçen bir
ışık ışınının geçmişte olduğu gibi
aslında bükülüp
farklı yollarda hareket edeceği.
1936’da, Mandl adlı bir mühendis
Einstein’ın kapısını çaldı ve
biraz hesaplama yapmasını istedi.
Ya bir yıldız başka bir yıldızın önüne geçerse ?
Einstein gerçekten
bu hesaplamayı yapmak istemedi.
Meşguldü fakat adam için üzüldüğünden
hesaplamayı yaptı ve "Science" için bir makale yazdı.
Çok kısa olan makalede
eğer bir yıldız başka bir yıldızın önüne geçerse,
uzaktaki yıldız yerçekimsel merceklenme etkisiyle
büyüyebilir ve çarpıklaşabilir.
Ve bugün, yerçekimsel merceklenme
astronominin en güçlü araçlarındandır.
İnsanlar bu aracı, evrenin boyutunu ölçmek
ve kara maddeyi haritalamak
ve çok loş olduklarından uzak galaksileri
ancak bu şekilde bulmak için kullandılar.
İnsanların uzay teleskopundaki eylemi
sıradan uzak bir yıldız beyaz bir cücenin arkasından geçerken seyretmekti.
Tam da Einstein'ın dediği çarpıklaştı.
Ve çarpıklaşmanın kesinliğine bakarak
beyaz cücenin,
uzay zamanı ne kadar çarpıttığını hesaplayabildiler
ve böylece
kütlesinin, Güneşin kütlesinin üçte ikisi
olduğu ortaya çıktı ki
teorinin söylendiği gibiydi.
Ama yine de, bilmek iyi.
Bu yüzden bir kez daha Einstein'a teşekkür etmeliyiz,
1955'te ölmüş olmasına rağmen.
Ben "Scientific American" dan Mike Lemonic
Lütfen Youtube kanalımıza
abone olmak için ZAMAN'ı kullanın
Ось Ось вам захоплюючі новини космосу.
Астрономи скористалися телескопом «Габбл»
і технікою, що була започаткована Альбертом Ейнштейном,
щоб вперше зважити білий карлик.
У 1916 році Ейнштейн припустив,
що такий масивний об'єкт, як зірка,
фактично викривляє структуру просторово-часового континууму,
тобто світловий промінь,
проходячи повз зірку,
фактично заломлюється
і рухається вже в іншому напрямку.
У 1936 році чеський інженер на прізвище Мендл
зв'язався з Ейнштейном і попросив його зробити невеликий розрахунок.
Він запитав:
«Що б трапилось, якби одна зірка
пройшла повз іншу зірку?».
Ейнштейн насправді не хотів цього робити.
Він наче був зайнятий, але пожалів його і зробив розрахунок,
і написав статтю для журналу «Science»
— дуже коротку статтю, в якій говорилося:
«Якщо одна зірка проходить попереду іншої зірки,
віддалена зірка вірогідно збільшується і викривляється
через ефект гравітаційного лінзування.»
Сьогодні гравітаційне лінзування
є одним з найпотужніших інструментів у астрономії.
Люди користуються ним, щоб визначати розміри Всесвіту,
розташування темної матерії,
знаходити віддалені галактики,
які вони не могли знайти іншим чином, тому що вони надто тьмяні.
Люди, що працювали з космічним телескопом, зробили наступне:
вони подивилися, як віддалена звичайна зірка
пройшла позаду білого карлика.
Вона викривилася, як і казав Ейнштейн.
І дивлячись на точне викривлення,
вони змогли підрахувати,
на скільки білий карлик викривляв просторово-часовий континуум,
а отже, якою була його маса.
Як виявилось, вона складала дві третини від маси Сонця (приблизно),
як і було сказано в теорії.
Але все ж таки корисно це знати.
Тому ми маємо в черговий раз подякувати Ейнштейну
за ще одне відкриття,
хоч він і помер ще у 1955 році.
Це був Майк Лемонік для «Scientific American».
Будь-ласка, знайдіть час, щоб підписатисяна наш Youtube-канал.
Đây là vài tin tức không gian thú vị
Các nhà thiên văn đã dùng Kính thiên văn Hubble
và một kĩ thuật được tiên phong
bởi Albert Einstein nhằm đo cân nặng
của một sao lùn trắng lần đầu tiên.
Vào năm 1916, Einstein phát biểu rằng
một vật nặng cỡ một ngôi sao
thực sự có thể làm biến dạng cấu trúc của không thời gian
và đó có nghĩa là khi một tia sáng
chiếu qua một ngôi sao sẽ có thể
bị cong và di chuyển theo hướng khác
so với trước đó.
Năm 1936, một kỹ sư người Séc tên là Mandl
đến gõ cửa nhà Einstein và nhờ ông
làm một phép tính nhỏ.
Ông ta hỏi vậy nếu một ngôi sao lướt qua
một ngôi sao khác thì sao, và Einstein
hoàn toàn không muốn tính. Ổng có hơi bận
nhưng mà sau đó lại thấy tiếc
và ông làm phép tính đó, viết trong một bài báo nộp cho Science
một bài báo rất ngắn mô tả rằng nếu một ngôi sao
lướt qua một ngôi sao khác,
cái ngôi sao xa hơn sẽ được phóng đại và biến dạng
bởi hiệu ứng thấu kính hấp dẫn. Và ngày nay,
thấu kính hấp dẫn là một trong số
những công cụ mạnh nhất trong ngành thiên văn học.
Người ta sử dụng nó để đo kích cỡ của vũ trụ,
để lập bản đồ vật chất tối, và để tìm
những thiên hà xa xôi mà họ không thể
bởi vì chúng quá mờ. Việc người ta làm
trong đài thiên văn vũ trụ là quan sát khi
một ngôi sao bình thường ở xa lướt sau
một sao lùn trắng. Nó bị méo y như
Einstein đã mô tả. Và bằng cách quan sát
sự biến dạng cụ thể, họ có thể
tính được sao lùn trắng làm biến dạng
không thời gian bao nhiêu, và từ đó
xác định khối lượng của nó, thứ mà thật ra
2 phần 3 khối lượng Mặt Trời (xấp xỉ), đó là
điều mà học thuyết nói.
Nhưng vẫn thật tốt khi được biết. Một lần nữa, chúng ta phải
cảm ơn Einstein về 1 khám phá mới
mặc dù ông đã mất vào năm 1955.
Tôi là Mike Lemonick từ Scientific American
Hãy dành THỜI GIAN để đăng kí kênh Youtube
của chúng tôi.
呢一条激动人心嘅太空新闻：
天文学者使用哈伯望远镜，
同一个爱因斯坦开创嘅技术。
第一次量测一粒白矮星嘅质量，
喺1916年，爱因斯坦曾讲
好似恒星一样大嘅物体会扭曲时空嘅结构。
呢意味住一扎经过粒恒星嘅哂，
会偏移到与之前唔同嘅路径上，
與之前大為不同。
1936年，一位叫曼德尔嘅工程师，
探咗爱因斯坦，
请佢做啲小小嘅计算
佢问如果一粒星星由另一粒星星前面经过要点计数？
爱因斯坦本来都唔系想做呢个计算，
因为佢真系好忙，
但系爱因斯坦觉得好唔好意思，
所以佢为《科学》写咗一篇论文。
呢短短嘅一篇论文说明咗，如果一粒恒星
行咗另一粒恒星，咁粒恒星
会畀引力透镜效应拉扯同扭曲。
而家，
引力透镜效应系当今日文学
最强大嘅工具之一，
啲人使用佢嚟量测宇宙嘅大细，
描绘黑物质，
寻找因宇宙昏暗用其他方式揾唔到嘅遥远星系。
啲人通过太空望远镜已经观察到
一粒普通恒星喺一粒白矮星嘅后方通过
呢粒恒星发出嘅光好似爱因斯坦所讲嘅一样畀扭曲嘞。
通过观察呢个扭曲嘅实例，
科学家们可以计算
呢粒白矮星扭曲时空嘅程度。
兼夹，
仲可以计算佢嘅质量：
结果大约为太阳嘅三分二，
符合理论预测。
所以我哋再一次，
多谢爱因斯坦嘅另一个重大发现，
虽然佢已经喺1955年过咗身喇。
我系科学人杂志嘅麦可·勒莫尼克。
唔该订阅我哋嘅Youtube频道获取多啲有关讯息。
这是某些带劲的太空新闻
天文学家使用过哈勃太空望远镜
和爱因斯坦开创的技巧
以初次称重一颗白的矮星
所以1916年爱因斯坦表示，一个巨大的物体像一颗星
可能扭曲时空的织品
意思是穿越星的一线光明
可能曲
并跟以前动得不一样
1936年有个捷克工程师的人名为Mandl
来到爱因斯坦的门敲
要求他做少许计算
他说，“如果星穿越别的星前面会发生什么？”
爱因斯坦其实不想做这样
他有点儿忙，但是为他而感觉抱歉
所以他做了本计算
并写了一篇科学论文
一篇很短的论文说
如果一颗星穿越别的星前面的话
本远的星会被这股引力透镜的影响
扭曲并放大
引力透镜今天在天文学中最强大的工具之一
人们使用它，以称宇宙的大小
计划黑暗的物质，并寻找
他们无法找到
因为它们特别暗的远星系
太空望远镜被人们所做的
就是观察得如穿越过白矮星的一颗远普通的星
如爱因斯坦所说，它被扭曲
随着看着准确的扭曲
他们能计算
白矮星怎么扭曲时空
所以其质量是什么
哪原来是太阳质量的三分之二
（多或少），这就是理论说的
但仍然ا很庆辛知道这个理论
所以再一次，我们必要为找到另一个发现
而感谢爱因斯坦
即使他1955年去世了
我是《科学美国人》Mike Lemonick
请花时间认购咱们的YouTube渠道
有個令人興奮的太空新發現
天文學家第一次用哈伯望遠鏡
和愛因斯坦開創的技術
來測量白矮星的質量
1916年, 愛因斯坦說有巨大質量的物體，像是恆星
實際上會扭曲時空的結構
這意味著光經過星體之後會彎曲
並在和原先不同的路徑上移動
1936年, 一個叫曼德爾的捷克工程師
拜訪愛因斯坦
向他請教了一個計算問題
他問:當一個星體從另一個星體前面經過會觀測到什麼?
愛因斯坦當時並不想算這道題
他很忙, 但他也為曼德爾感到抱歉
所以他還是進行了計算
並為《科學》期刊寫了一篇論文
這篇短短的論文寫道
如果一個星體從另一個星體前面經過
會觀測到離觀測點較遠的那顆
被透鏡效應放大和扭曲
今天, 引力透鏡效應是天文學中最強大的工具之一
可以將用來測量宇宙的大小
以及映射暗物質, 還有尋找遙遠的星系
它們不能用別的技術觀測
因為它們太暗了
研究太空望遠鏡的人已經完成
觀測從白矮星後面經過的遙遠特定星體
光線確實像愛因斯坦預測的那樣扭曲
而且從特定的扭曲
可以計算
白矮星扭曲時空的程度
進而計算其質量
大約是太陽的三分之二
就像理論預測的那樣
目前都是些好消息
所以我們得再次感謝愛因斯坦
為了再一次的新發現
即使他在1955年就過世了
這裡是麥可·D·勒莫尼克於科學人雜誌
請訂閱我們的頻道
下面是一些振奋人心的宇宙新闻
天文学家通过哈勃望远镜
以及最早由爱因斯坦
所提出的方法
首次测量白矮星的质量
1916年，爱因斯坦提出
如恒星一般的大质量天体
会使时间和空间发生扭曲
也就是说，当一束光
经过恒星周围时
光线会发生弯曲
偏离原来的轨道
1936年，捷克工程师Mandl
敲开了爱因斯坦的家门
询问他是否能做个小计算
他问道，如果一颗恒星
从另一颗恒星前经过会如何
爱因斯坦拒绝了。他当时很忙
但事后觉得抱歉，还是做了计算
并将结果发布在了《科学》上
文章很短，说明了当一颗恒星
从另一颗恒星前经过时，较远的恒星
在引力透镜效应下
被放大并发生扭曲
如今，引力透镜已经成为
天文学最有力的工具之一
人们用它来测量宇宙的大小
画出暗物质地图，以及找出
由于亮度过低，用其他方法
难以观测到的遥远宇宙
人们使用天文望远镜来观测
当一颗普通恒星从白矮星后经过时
所产生的现象。如爱因斯坦所言
该恒星发生了扭曲
通过对扭曲现象的观察，科学家们
能够计算出白矮星
扭曲时空的程度，进而
推算出质量，即约为
太阳质量的三分之二
尽管和理论相差无几，但能够证实
依然令人激动，所以我们要为这个新发现
再一次向爱因斯坦表示感谢
尽管他早在1955年就离开了我们
科学美国人Mike Lemonick为您报道
敬请关注我们的
油管频道
這是一條激動人心的太空新聞
天文學者使用哈伯望遠鏡
和一項愛因斯坦開創的技術
第一次測量了
一颗白矮星的質量
在1916年, 爱因斯坦曾说
像恆星一樣擁有巨大質量的物體
會扭曲時空的結構
這意味著
一束經過這顆恆星的光
會偏移到與之前不同的路徑上
與之前大為不同
1936年, 一位叫曼德爾的工程師
拜訪了愛因斯坦
請他做一些小小的計算
他問如果一颗星星從另一颗星星前面經過該怎麼計算？
愛因斯坦本来並不想做這個計算
因為他真的很忙
但是愛因斯坦覺得很不好意思
所以他為《科學》寫了一篇論文
這短短的一篇論文說明了, 如果一顆恆星
經過了另一顆恆星, 那麼這顆恆星
會被引力透鏡效應拉扯、扭曲
如今,
引力透鏡效應是當今天文學
最强大的工具之一
人們使用它来測量宇宙的大小,
描繪暗物質,
尋找因宇宙昏暗,
用別的方式找不到的遙遠星系
人們通過太空望遠鏡已經觀察到
一顆普通恆星從一顆白矮星的後方通過
這顆恆星發出的光就像愛因斯坦所说的一樣被扭曲了
通過觀察這個扭曲的實例
科學家們可以計算
這顆白矮星扭曲時空的程度
並且,
還可以計算它的質量
結果大約為太陽的三分之二
符合理論預測
所以我們再一次
感谢愛因斯坦的另一个重大發現
即使他已经在1955年去世了
我是科學人雜誌的麥可·D·勒莫尼克
請訂閱我們的Youtube頻道
獲取更多相關訊息