Вернуться к видео

Вечера на хуторе близ Диканьки (Режиссер Александр Роу. 1961 год).

  • 0:00 - 0:04
    NIKOLAJ GOGOL
  • 0:10 - 0:14
    VESPEROJ EN LA BIENETO
    APUD DIKANKA
  • 0:15 - 0:18
    NOKTO ANTAŬ KRISTNASKO
  • 1:18 - 1:24
    Riĉas kaj imponas kozako Ĉub,
    sed li estas pigrema kaj hejmosidema.
  • 1:27 - 1:34
    Oksana, filino de Ĉub. En la vilaĝo
    oni parolis pri ŝi, ke ŝi kapricas, kiel belulino.
  • 1:39 - 1:43
    Forĝisto Vakula —
    fortegulo kaj bravulo rimarkinda.
  • 1:45 - 1:52
    Soloĥa, patrino de Vakula. He, pimpa
    virino! — diradis pri ŝi solidaj kozakoj.
  • 1:53 - 2:03
    Diakono Osip Nikiforoviĉ. Kvankam li ne estas solida kozako,
    sed ankaŭ li ne evitis la ĉarmon de nekomparebla Soloĥa!
  • 2:06 - 2:12
    Baptano Panas — al li tute egalas,
    ĉu sidi hejmen aŭ treni sin el hejmo.
  • 2:13 - 2:20
    Edzino de bapnato — tio estas trezoro,
    samspecaj de kiu ne malmultas en la mondo.
  • 2:28 - 2:33
    — Kien vi iras, teksisto Ŝapuvalenko?
    — Mi iras tien, kien la piedoj portas!
  • 2:34 - 2:41
    Dikventra Pacuk. Ankoraŭ ne pasis unu semajno ekde lia
    apero en la vilaĝo, kiam ĉiuj jam sciis, ke li estas kuracisto...
  • 2:44 - 2:47
    Odarka, amikino de Oksana.
  • 2:48 - 2:54
    Vilaĝestro!
    Ho, tio estas grava persono ĉi-loke.
  • 2:56 - 3:02
    La plej ordinara...
    diablo!
  • 3:21 - 3:30
    Lasta tago antaŭ Kristnasko pasis.
    Venis klara vintra nokto...
  • 4:33 - 4:39
    Forĝisto Vakula estis pli abomena por la diablo,
    ol predikoj de patro Kondrato.
  • 4:40 - 4:47
    En libera tempo la forĝisto okupiĝis pri pentrado kaj
    estis konata kiel plej bona pentristro en la tuta distrikto.
  • 4:48 - 4:55
    Sed triumfo de lia arto estis
    unu bildo, pentrita sur preĝeja muro.
  • 5:17 - 5:22
    Kaj ekde tiam la diablo
    ĵuris venĝi al la forĝisto.
  • 6:26 - 6:30
    Kaj vi, baptano Panas, ĉu ne vizitis
    ankoraŭ la novan domon de diakono?
  • 6:30 - 6:35
    Tie estos nun bona festeno,
    do ni ne malfruu.
  • 6:36 - 6:44
    Ĉe diakono kolektiĝos bona societo...
    Sinjoro vilaĝestro, sinjoro skribisto, kozako Sverbiguz,
  • 6:44 - 6:52
    kantisto, alveturinta de Poltavo, kiu bonege
    basas, kaj aliaj respektindaj personoj.
  • 6:53 - 6:59
    Por elverŝi sian koleron sur la forĝiston, la diablo
    decidis ŝteli la lunarkon, esperante, ke maljuna Ĉub
  • 7:00 - 7:08
    malprobable lasos la domon en tia mallumo.
    Kaj la forĝisto, kiu delonge kverelis kun Ĉub,
  • 7:08 - 7:13
    dum ties ĉeesto neniam aŭdacos
    veni al lia filino Oksana.
  • 8:16 - 8:24
    — Damne! Kia diablo! Ridardu, rigardu, Panas!
    — Kio?
  • 8:24 - 8:31
    — Kiel do "kio"? La luno malaperis!
    — Ho, vere ĝi malaperis!
  • 8:31 - 8:35
    — Ĝuste, ke ĝi malaperis, por vi ja tio ne gravas.
    — Kaj mi kion faru?
  • 8:35 - 8:37
    — Ja ne estas la luno, baptano!
    — Ne estas.
  • 8:38 - 8:40
    Vere, mirindas.
  • 8:40 - 8:47
    Ebligu flari la tabakon! Bonan tabakon
    vi havas, baptano, kie vi prenas ĝin?
  • 8:47 - 8:51
    Ĉu do bonan —
    eĉ maljuna kokino ne ternos pro ĝi!
  • 8:52 - 9:01
    Mi memoras, forpasinta drinkejestro Zozulja unu fojon
    alveturigis tabakon el Neĵin. Ho, kia tabako! Bona tabako estis!
  • 9:14 - 9:19
    — Kion do ni faru, baptano, ja mallumas surstrate?
    — Do ni prefere restu hejme.
  • 9:19 - 9:25
    Ne, ne, ni iru! Ne taŭgas tiel,
    baptano, ni iru! Ni iru!
  • 9:25 - 9:28
    — Baptano!
    — Ni iru, iru.
  • 11:12 - 11:18
    Ja bezonis iu diablo, ne povu li, kanajlo,
  • 11:19 - 11:23
    — trinki pokalon da vodko matene, enmiksiĝi.
    — Enmiksiĝi!
  • 11:23 - 11:30
    Vere, kvazaŭ speciale... estante en la domo,
    mi intence rigardis en la fenestron.
  • 11:31 - 11:34
    — Nokto mirindas!
    — Mirindas!
  • 11:34 - 11:41
    Helas! Kaj neĝo briletas en lunlumo.
    Ĉio videblis, kiel tage!
  • 11:41 - 11:46
    Tuj ni eliris sur la staton,
    kaj jen mallumo netravidebla!
  • 12:39 - 12:42
    Baptano!
  • 12:46 - 12:49
    Kie estas vi?!
  • 12:50 - 12:52
    Baptano!
  • 13:26 - 13:29
    Baptano!
  • 13:54 - 13:58
    Kial do homoj decidis famigi,
    ke mi estas bela?
  • 14:01 - 14:05
    Homoj blagas. Mi tute ne estas bela.
  • 14:05 - 14:08
    Nu...
  • 14:09 - 14:14
    Nu... Eble, miaj brovoj kaj okuloj? Sed ĉu ili vere
    estas tiel belaj, ke ne troveblas egalaj en la mondo?
  • 14:16 - 14:19
    Kio do estas bela en ĉi tiu...
  • 14:21 - 14:29
    ...en ĉi tiu levita nazo?
    Kaj en la lipoj? Kaj en la vangoj?
  • 14:30 - 14:34
    Ne... Ne...
  • 14:35 - 14:40
    Mi vidas nun, ke mi tute ne estas bela.
  • 15:03 - 15:07
    Bela mi estas!
    Ah, kiel bela! Mirinde!
  • 15:09 - 15:16
    Jes, junuloj, ĉu mi estas paro por vi?
    Nur rigardu min,
  • 15:20 - 15:23
    rigardu, kiel glate mi paŝadas.
  • 15:23 - 15:32
    Originala knabino! Tutan horon ŝi rigardas en
    la spegulon kaj ne satiĝas admiri. Kaj laŭdas sin parole!
  • 15:36 - 15:44
    Mia ĉemizo estas brodita per ruĝa silko.
    Kaj kiaj bendoj sur la kapo — neniam vi trovos pli ŝikajn!
  • 15:45 - 15:55
    Ĉion ĉi tion aĉetis por mi mia patro por ke
    min edziĝu la plej bona bravulo en la mondo.
  • 16:01 - 16:07
    Kial vi venis ĉi tien?
    Ĉu vi volas, ke mi forpelu vin per fosilo?
  • 16:07 - 16:14
    Mi konas tiajn kiel vi — vi ĉiuj majstras
    venadi, tuj vi ekscias, kiam patroj forestas!
  • 16:14 - 16:18
    Vi ne amas min.
  • 16:19 - 16:21
    Kion do vi parolas!
  • 16:22 - 16:26
    Nu, ĉu mia kofro pretas?
  • 16:28 - 16:37
    Ĝi pretos, mia koro, post la festo. Kaj kiajn pentraĵojn ĝi
    surhavos... Trairu la tutan distrikton, vi ne trovos similan.
  • 16:44 - 16:49
    Ne koleru do pri mi, permesu
    nur interparoli, nur rigardi vin!
  • 16:50 - 16:57
    Kiu do malpermesas al vi?
    Parolu. Kaj rigardu.
  • 16:58 - 17:01
    — Permesu eksidi ĉe...
    — Kio, kio?
  • 17:01 - 17:06
    — ...Stari ĉe vi.
    — Staru.
  • 17:07 - 17:12
    Tamen, la knabinoj ne venas.
    Jam delonge estas tempo por karoli.
  • 17:13 - 17:18
    — Mi komencas enui!
    — Ne gravas, se ili ne venos, mia belulino.
  • 17:18 - 17:23
    Tute ne! Kun ili, verŝajne,
    venos ankaŭ junuloj.
  • 17:26 - 17:30
    — Mi imagas, kiom da ridindaĵoj ili rakontos!
    — Do, al vi estas gaje kun ili?
  • 17:30 - 17:34
    Ja, certe, pli gaje, ol kun vi!
  • 17:49 - 17:54
    — Kiu vi estas?
    — Tio ne estas mia domo!
  • 17:54 - 17:59
    — Kial vi vagas apud la pordo?
    — Mi, bona homo,
  • 17:59 - 18:04
    venis por vin amuzi, por karoli iome.
  • 18:06 - 18:10
    — Iru for kun viaj karoloj!
    — Sed mi karolos!
  • 18:13 - 18:16
    Iru for!
  • 18:33 - 18:39
    Rigardu, kia gravulo!
    Jen do kiel li prancas!
  • 18:40 - 18:44
    Ĉu vi pensas, ke mi ne trovos juĝon por vi?
    Vi ankoraŭ ricevos vian parton!
  • 18:44 - 18:51
    Mi ne atentos, ke vi estas forĝisto kaj pentristo!
    Diablo batu vin kaj vian forĝejon!
  • 18:51 - 18:59
    Tamen, Vakula nun forestas hemje...
    Soloĥa, mi pensas, estas sola...
  • 19:00 - 19:01
    Endas iri al ŝi!
  • 19:01 - 19:06
    Nun estas tia tempo,
    ke neniu maltrankviligos nin.
  • 20:27 - 20:31
    Bone ili karolas.
  • 20:32 - 20:38
    Kaj ĉu vi memoras,
    kiel en tempo pasinta... ankaŭ ni...
  • 21:17 - 21:20
    Bulpieduleto mia!
  • 22:00 - 22:06
    Oksana! Riragdu, kiom
    da diversaĵoj ni perkarolis!
  • 22:20 - 22:23
    Odarka, vi havas novajn ŝuojn?
  • 22:23 - 22:28
    Kiaj belaj... Kaj kun orbrodaĵo...
  • 22:29 - 22:36
    Ne ĉagrenu, mia karega Oksana, mi trovos
    por vi tiajn ŝuojn, kiajn ne portas eĉ sinjoridinoj.
  • 22:37 - 22:40
    Ĉu vi?
  • 22:41 - 22:47
    Mi rigardos, kie vi trovos ŝuojn,
    kiujn mi povus surmeti sur mian piedon.
  • 22:47 - 22:51
    Eble, nur se vi alportos tiujn,
    kiujn surhavas la carino!
  • 22:51 - 22:54
    — Jen do kion ŝi ekvolis!
    — Jes!
  • 22:55 - 22:57
    Vi ĉiuj atestu:
  • 22:57 - 23:02
    se forĝisto Vakula obtenos ĝuste tiujn
    ŝuojn, kiujn surhavas la carino,
  • 23:03 - 23:06
    do — jen mia vorto — mi edziniĝos lin!
  • 23:19 - 23:23
    Se vi obtenos la ŝuojn de la carino,
    mi edziniĝos vin.
  • 23:53 - 23:57
    — Soloĥa, malfermu!
    — Sinjoro vilaĝestro!
  • 24:01 - 24:04
    Ek! Diablo bulpieda!
  • 24:23 - 24:25
    Bonvenon, sinjoro vilaĝestro!
  • 24:35 - 24:38
    Sinjoro vilaĝestro!
  • 24:50 - 24:52
    Bonan vesperon!
  • 24:52 - 24:57
    Admirinda, afablega Soloĥa,
    ebligu al mi eniri vian palacon!
  • 24:58 - 25:01
    Diakono!
    Kaŝu min ie!
  • 25:45 - 25:48
    Eniru, Osif Nikiforoviĉ.
  • 25:54 - 26:01
    Sanon, prosperan kaj pacan vivadon
    por multaj jaroj!
  • 26:01 - 26:04
    Dankon, Osip Nikiforoviĉ!
  • 26:04 - 26:06
    — Ĉu vi ne atendis?
    — Nu, kion do vi parolas!
  • 26:06 - 26:12
    Hodiaŭ ĉe mi devis kolektiĝi societo —
    sinjoro vilaĝestro, Ĉub, kozako Sverbiguz, baptano,
  • 26:13 - 26:16
    kaj aliaj respektindaj personoj.
  • 26:19 - 26:22
    Sed fortoj de la naturo
    metis por tio obstaklon.
  • 26:23 - 26:27
    Kaj mi opinias, ke tio kondukas al bono.
  • 26:28 - 26:30
    Fulgas.
  • 26:30 - 26:33
    Dio, kompatu min, pekan.
  • 26:35 - 26:37
    Osip Nikiforoviĉ!
  • 26:37 - 26:40
    Kio estas tio ĉi, brila Soloĥa?
  • 26:40 - 26:44
    — Kiel do? Tio estas mano.
    — Mano!
  • 26:45 - 26:51
    — Kaj kio estas tio ĉi, admirinda Soloĥa?
    — Ĉu do vi ne scias? Kolo.
  • 26:51 - 26:53
    Kolo!
  • 26:54 - 26:56
    — Kaj sur la kolo estas koliero.
    — Koliero...
  • 26:58 - 27:02
    — Malfermu, Soloĥa!
    — Ekstera persono!
  • 27:02 - 27:04
    — Sankta Dipatrino, Ĉiela Reĝino!
    — Osip Nikiforoviĉ, kien?
  • 27:04 - 27:09
    Kio, se oni trovos min ĉi tie... Persono de mia
    klerika rango... Tion ekscios patro Kondrato!
  • 27:09 - 27:11
    Pro nia Sinjoro Dio, virtoplena Soloĥa!
  • 27:12 - 27:16
    Via bonkoreco, kiel estas dirite en
    la Evangelio laŭ Luko, ĉapitro dek... dektria...
  • 27:16 - 27:19
    Dio, kompatu min, pekan!
  • 27:21 - 27:25
    Oni frapas, pro Dio, oni frapas!
    Kaŝu min ien!
  • 27:25 - 27:30
    Soloĥa, supertera Soloĥa!
    Hastu! Ek, hastu!
  • 27:30 - 27:34
    — Ek!
    — Mi enĵetas min en la eksteran mallumon!
  • 27:38 - 27:41
    — Bonan vesperon, Soloĥa!
    — Bonvenon, Kornij Kornieviĉ!
  • 27:42 - 27:47
    Povas esti, vi ne atendis vin?
    Povas esti, mi ion interrompis?
  • 27:47 - 27:52
    — Kaj, povas esti, vi ĉi tie amuziĝis kun iu?
    — Kion vi parolas, Kornij Kornieviĉ!
  • 27:52 - 27:57
    Povas esti, vi jam iun kaŝis?
  • 28:02 - 28:06
    Nu, Soloĥa, nun estas ĝusta tempo
    por ektrinki brandon.
  • 28:07 - 28:10
    Kian do nokton Dio sendis
    antaŭ Kristnasko!
  • 28:10 - 28:14
    Kiam ŝtormo ekis, neĝo penetras
    kaj okulojn, kaj buŝon kaj orelojn!
  • 28:14 - 28:17
    — Kiu estas tio?
    — Panjo, malfermu!
  • 28:17 - 28:22
    Tio ja estas via filo Vakula!
    Dio min gardu de renkonti ĉi tiun kanajlon!
  • 28:24 - 28:26
    — Kornij Kornieviĉ!
    — Febro lin faligu!
  • 28:26 - 28:31
    Aperu ĉe li, diabla filo, po hordeolo
    sub ĉiu okulo, granda kiel stako!
  • 28:31 - 28:35
    — Porka osto fiksiĝu en lia gorĝo!
    — Kornij Kornieviĉ!
  • 28:36 - 28:41
    Soloĥa, kaŝu min kien vi volas!
    Mi ne volas vidi ĉi tiun malbenitan bastardon,
  • 28:41 - 28:47
    ne plu paŝadu li sur la tero, hundo rabia!
  • 29:06 - 29:11
    Ĉu efektive ne lasos mian menson
    ĉi tiu malinda Oksana?
  • 29:12 - 29:16
    Mi ne volas pensi pri ŝi, tamen pensas ree...
  • 29:22 - 29:24
    Sverbiguz!
  • 29:34 - 29:38
    Pro ĉi tiu stulta amo mi tute malsaĝiĝis.
  • 29:41 - 29:46
    Morgaŭ estos festo, kaj en la domo
    ankoraŭ kuŝas diversaj aĉaĵoj!
  • 31:29 - 31:33
    Ho, Vakula! Ĉi vi estas ĉi tie? Saluton!
  • 31:33 - 31:37
    Nu, ĉu multon vi perkarolis?
  • 31:40 - 31:45
    Kaj la ŝuojn, kiujn surhavas la carino,
    ĉu vi obtenis?
  • 31:49 - 31:54
    Se vi, forĝisto, obtenos la ŝuojn de la carino,
    mi edziniĝos vin!
  • 31:54 - 31:57
    Oksana!
  • 31:57 - 32:01
    Adiaŭ!
    Serĉu alian fianĉon!
  • 32:01 - 32:06
    Ridindigu, kiun vi volas, tamen min
    vi ne plu vidos en ĉi tiu mondo!
  • 32:10 - 32:12
    Oksana!
  • 32:17 - 32:20
    Vakula! Vakula!
  • 32:21 - 32:24
    — Adiaŭ, fratoj!
    — Kien vi?
  • 32:24 - 32:27
    Adiaŭ!
    Ne rememoru min malbone!
  • 32:34 - 32:38
    Perdita animo!
  • 32:39 - 32:45
    Mi iru, rakontu,
    kiel la forĝisto sin pendumis!
  • 32:47 - 32:53
    Virinoj, virinoj!
    La forĝisto ja sin pendumis!
  • 32:53 - 32:57
    — Sin dronigis!
    — Sin pendumis!
  • 33:17 - 33:22
    Kion do mi faras, efektive?
    Kvazaŭ ĉio jam vere estas perdita.
  • 33:23 - 33:27
    Mi provu ankoraŭ unu rimedon —
    mi iros al Dikventra Pacuk.
  • 33:27 - 33:34
    Oni diras, ke li konas ĉiujn diablojn
    kaj povas fari ĉion, kion li volas!
  • 33:36 - 33:39
    — Kio estas tio?
    — Tio estas la sakoj de forĝisto Vakula.
  • 33:39 - 33:45
    Ni portu ilin en mian domon
    kaj esploru, kion li perkarolis!
  • 33:53 - 33:57
    — Pezas!
    — Atendu! Ni alveturigu sledon!
  • 33:57 - 33:59
    Ni alveturigu!
  • 35:05 - 35:09
    Jen do kia mirindaĵo!
  • 35:21 - 35:26
    Mi venis por via favoro, Pacuk!
    Oni diras, ke vi — ne okazigu tio al vi koleron,
  • 35:27 - 35:34
    mi parolas pri tio ne por fari al vi
    ajnan ofendon — iome parencas diablon?
  • 35:42 - 35:47
    Estas destinita mi, peka, perei!
    Neniu en la mondo povas helpi!
  • 35:47 - 35:53
    Estu, kio estos!
    Mi devas peti helpon de diablo mem!
  • 35:54 - 36:01
    — Kio do, Pacuk, kion mi faru?
    — Se vi bezonas diablon, do iru al diablo!
  • 36:01 - 36:06
    Ja pro tio mi venis al vi, ke krom vi, mi pensas,
    neniu en la mondo konas la vojon al li.
  • 36:07 - 36:12
    Tiu ne bezonas iri foren,
    kiu havas diablon malantaŭ la ŝultroj!
  • 36:51 - 36:57
    Tio estas mi, via amiko. Mi donos monon,
    kiom vi volas! Oksana tuj estos nia!
  • 36:57 - 37:04
    Oksana? Bone, kontraŭ
    tia pago mi konsentas esti via!
  • 37:04 - 37:07
    Sed vi ja scias, Vakula,
    ke oni nenion faras sen kontrakto!
  • 37:07 - 37:12
    Mi pretas! Ĉe vi, kiel mi aŭdis,
    oni subskribas per sango?
  • 37:12 - 37:16
    Atendu, mi prenos el poŝo najlon!
  • 37:20 - 37:23
    — Tuj veturigu min sur vi!
    — Kien?
  • 37:23 - 37:27
    — En Peterburgon, rekte al la carino!
    — En Sankt-Peterburgon?
  • 37:27 - 37:29
    Jes!
  • 37:30 - 37:33
    Ni veturu!
  • 39:04 - 39:09
    Se vi, forĝisto, obtenos la ŝuojn
    de la carino, mi edziniĝos vin!
  • 39:34 - 39:38
    — Ĉu ni veturu rekte al la carino?
    — Estas timinde.
  • 40:01 - 40:05
    He, satano, eniru mian poŝon.
  • 40:09 - 40:13
    Kaj konduku min al la zaporogoj.
  • 40:26 - 40:30
    Malbenita drinkejestrino!
  • 40:31 - 40:35
    Diablo eltiru viajn harojn!
  • 40:44 - 40:50
    Poto falu sur vian kapon!
  • 40:51 - 40:54
    Krevu viaj okulaĉoj!
  • 40:56 - 41:02
    Antikrista gento! Estu vi kurbigita!
  • 41:37 - 41:43
    For de mi! For de mi! For de mi!
  • 41:56 - 42:02
    Kaj ĉiam post ebriiĝi
    videblas al mi ajna diablaĵo!
  • 42:03 - 42:09
    Ordinara sako!
    Kiu do lasis ĝin ĉi tie sur la vojo?
  • 42:10 - 42:14
    Ho, verŝajne, ĉi tie estas
    ankaŭ porkaĵo!
  • 42:16 - 42:24
    Al iu estis feliĉo perkaroli tiom da diversaĵoj!
  • 42:31 - 42:36
    Mi ĝin fortrenu antaŭ iu vidos.
  • 42:45 - 42:50
    — Ostap!
    — Panas!
  • 42:50 - 42:53
    Iru ĉi tien!
  • 43:04 - 43:08
    — Kien vi iras?
    — Mi iras tien, kien la piedoj portas.
  • 43:10 - 43:14
    Helpu min, bona homo, porti la sakon.
  • 43:14 - 43:18
    — Sakon?
    — Jes. La enhavon ni dividos.
  • 43:18 - 43:24
    — Kaj kio estas en la sako?
    — Mi pensas, ĉio estas!
  • 43:24 - 43:28
    — Ni iru!
    — Ni iru!
  • 44:21 - 44:25
    Kien do ni portos ĝin?
    Ĉu en la drinkejon?
  • 44:25 - 44:32
    Ankaŭ mi pensis pri tio.
    Sed la malbenita drinkejestrino ja ne kredos
  • 44:33 - 44:37
    — kaj povos pensi, ke ni ŝtelis ĝin ie.
    — Ĉio povas esti.
  • 44:37 - 44:44
    — Krome, mi ĵus lasis la drinkejon.
    — Ni portu ĝin en mian domon.
  • 44:45 - 44:49
    — Kaj via edzino?
    — Ŝi ne estas hejme!
  • 44:49 - 44:53
    — Neniu malhelpos nin!
    — Ni iru!
  • 45:35 - 45:42
    — Ĉu do vere via edzino ne estas hejme?
    — Dank' al Dio, mi ankoraŭ ne tute perdis la menson!
  • 45:43 - 45:51
    Neniu diablo venigus mi tien, kie ŝi estas!
    Mi pensas, ŝi vagados kun aliaj virinoj ĝis tagiĝo.
  • 45:51 - 45:55
    — Kiu estas tie?
    — Jen ni havas!
  • 45:56 - 46:01
    Tio bonas!
    Bonas, ke vi tiom perkarolis!
  • 46:02 - 46:06
    — Tio ne estas via afero!
    — Tion perkarolis ni, sed ne vi!
  • 46:06 - 46:12
    — Tuj montru al mi la sakon, sentaŭgaj drinkuloj.
    — Kalva diablo montros al vi, sed ne ni!
  • 46:12 - 46:20
    — For, for, satana ido!
    — Mi montros al vi satanan idon!
  • 46:21 - 46:24
    Nur atendu, fiuloj!
  • 46:32 - 46:37
    — Malbenita virino!
    — Ho, ĉi tie kuŝas kompleta porko!
  • 46:37 - 46:40
    — Porko!
    — Kompleta porko!
  • 46:40 - 46:43
    — Iru for!
    — For! Tio estas nia porko!
  • 46:43 - 46:46
    Tio ne estas via!
  • 46:51 - 46:54
    Kial do ŝi, stultulino, diras,
    ke tio estas porko? Tio ne estas porko!
  • 46:55 - 47:01
    Diru, kion vi volas,
    sed ĉi tie ja laboris la malsankta forto!
  • 47:01 - 47:03
    Gardu, gardu min!
  • 47:05 - 47:10
    — Tio ja estas baptano!
    — Kaj vi pri kiu pensis?
  • 47:12 - 47:17
    Ĉu do bonan ŝercon mi faris kun vi?
  • 47:17 - 47:23
    Verŝajne, vi volis min manĝi anstataŭ porko?
  • 47:24 - 47:29
    Atendu, mi ĝojigos vin.
    En la sako ankoraŭ kuŝas io.
  • 47:29 - 47:33
    — Baptano?
    — Se ne porko, do, verŝajne, porkido,
  • 47:33 - 47:36
    aŭ alia vivaĵo.
  • 47:37 - 47:41
    For de mi, for de mi!
    For de mi!
  • 47:44 - 47:48
    — Kaj jen alia!
    — Diablo scias, kiel estiĝis en la mondo!
  • 47:48 - 47:52
    Nek kolbasojn, nek panojn,
    sed homojn oni ĵetas en sakojn!
  • 47:53 - 47:57
    — Viva kaj sendifekta!
    — Tio estas diakono!
  • 47:57 - 48:02
    Diakono — persono de klerika rango!
  • 48:04 - 48:12
    Tiel do! Ha, jen do Soloĥa!
  • 48:24 - 48:28
    Antaŭe ni aŭdis, ke oni ordonis
    konstrui ĉie fortikaĵojn kontraŭ ni.
  • 48:28 - 48:33
    — Poste ni aŭdis, ke oni volas fari nin karabenistoj...
    — Nun ni aŭdas novajn minacojn!
  • 48:33 - 48:38
    — Pro kio ni kolerigis nian patrinon regnestrinon?
    — Ĉu ni prenis manon de pagana tataro?
  • 48:38 - 48:45
    — Ĉu ni interkonsentis ion kun turko?
    — Ĉu ni perfidis la regnestrinon per ago aŭ per intenco?
  • 48:45 - 48:49
    — Pro kio kulpas la zaporoga armeo?
    — Saluton, sinjoroj, Dio vin helpu!
  • 48:49 - 48:51
    — Kiu estas ĉi tiu homo?
    — Ĉu vi ne rekonis?
  • 48:51 - 48:54
    — Ne.
    — Tio ja estas mi, Vakula, forĝisto!
  • 48:54 - 48:58
    — Forĝisto...
    — Kiam aŭtune vi traveturis Dikankan,
  • 48:58 - 49:03
    do vi gastis ĉe ni, donu vin Dio sanon
    kaj longan vivon, preskaŭ du tagojn.
  • 49:04 - 49:08
    Kaj mi tiam metis novan ringegon
    sur antaŭan radon de via tendoĉaro.
  • 49:08 - 49:14
    — Do, do!..
    — Tio ja estas ĝuste tiu forĝisto, kiu pentras bonege!
  • 49:17 - 49:22
    Saluton, samlandano! Ni interparolos poste,
    nun ne estas tempo. Ni veturas al la carino.
  • 49:22 - 49:26
    — Al la carino?
    — Al la carino.
  • 49:26 - 49:30
    — Sinjoroj, prenu min kun vi!
    — Vin?
  • 49:32 - 49:36
    — Kion do vi faros tie?
    — Mi volis...
  • 49:36 - 49:41
    Ni, frato, priparolos kun la carino
    niajn proprajn aferojn!
  • 49:41 - 49:46
    — Prenu, sinjoroj!
    — Efektive, ni prenu lin, fratoj!
  • 49:47 - 49:52
    — Do, ni prenos!
    — Surmetu la saman veston kiel ni!
  • 50:23 - 50:27
    Kiaj ornamaĵoj!
  • 50:32 - 50:36
    Kaj oni ankoraŭ diras, ke fabeloj estas blago!
  • 50:46 - 50:49
    Kia blago, al diablo!
  • 50:57 - 51:01
    Dio mia, kia laboraĵo!
  • 51:25 - 51:29
    — Ĉu vi ĉiuj estas ĉi tie?
    — Ĉiuj, patro!
  • 51:29 - 51:33
    — Ĉu vi ne forgesos paroli, kiel mi instruis?
    — Ni ne forgesos!
  • 51:34 - 51:40
    — Ĉu tio estas caro?
    — Kia caro? Tio estas Potjomkin mem!
  • 52:09 - 52:14
    — Leviĝu!
    — Ni ne leviĝos, patrino, ni mortos, sed ne leviĝos!
  • 52:15 - 52:23
    La serenega hodiaŭ promesis konatigi min
    kun mia popolo, kiun mi ankoraŭ ne vidis.
  • 52:24 - 52:28
    Ĉu oni traktas vin bone ĉi tie?
  • 52:28 - 52:32
    Dankon, panjo, oni donas bonan provianton...
  • 52:32 - 52:38
    Kvankam ĉi-tieaj ŝafoj estas
    tute ne tiaj, kiel ĉe ni, en Zaporogujo...
  • 52:39 - 52:43
    Kial do oni ne vivu iel ajn...
  • 52:47 - 52:50
    Kion do vi volas?
  • 52:54 - 52:57
    Nun estas la tempo!
  • 52:59 - 53:03
    Via Moŝto, ne koleru,
    bonvolu doni favoron.
  • 53:03 - 53:07
    — Kien vi, Vakula?
    — Lasu lin!
  • 53:08 - 53:13
    — Do?
    — El kio — ne kolerigu tio Vian Moŝton —
  • 53:14 - 53:21
    estas faritaj la ŝuoj sur viaj piedoj?
    Kio, se mia edzino surmetus tiajn ŝuojn!..
  • 53:28 - 53:32
    Vere, al mi tre plaĉas
    ĉi tiu simplanimeco.
  • 54:15 - 54:18
    — Kie do estas alia sako?
    — Mi ne scias.
  • 54:19 - 54:22
    Ankaŭ ĉi tiu sufiĉos por ni!
  • 55:07 - 55:10
    Kia diablo?
    Kial vi kuras kvazaŭ rabiaj?
  • 55:11 - 55:14
    — Tie en la sako iu sidas!
    — En la sako? Kia sako?
    — Granda!
  • 55:14 - 55:18
    — Kaj kie vi prenis ĝin?
    — Vakula lasis ĝin survoje.
  • 55:19 - 55:22
    — Ĉu forĝisto Vakula?
    — Jes.
  • 55:22 - 55:25
    — Kial do vi ektimis?
    — Estas tre timinde!
  • 55:25 - 55:29
    — Tie ĝemas iu!
    — Kiu ĝemas?
    — Ni ne scias.
  • 55:30 - 55:32
    Ni rigardos!
  • 55:34 - 55:37
    Ni rigardos!
  • 56:04 - 56:06
    Do!
  • 56:06 - 56:09
    Homo!
  • 56:10 - 56:16
    Mi petas ne koleri, ke ni ne vokas vin
    laŭ nomo — eliru el la sako!
  • 56:22 - 56:25
    Vilaĝestro!
  • 56:35 - 56:39
    Ŝajnas, ke malvarmas surstrate, ĉu?
  • 56:40 - 56:46
    Jes, estas frosteto. Kaj permesu demandi,
    per kio vi frotas viajn botojn:
  • 56:46 - 56:51
    — ĉu per graso aŭ per gudro?
    — Gudro preferindas!
  • 56:53 - 56:55
    Ĝis revido!
  • 56:57 - 56:59
    Ĝis revido!
  • 57:03 - 57:08
    Kial do mi demandis en mia konsterno,
    per kio li frotas la botojn?
  • 57:10 - 57:14
    Jen do, kia Soloĥa!
  • 57:37 - 57:43
    Kial mi estis kun Vakula
    malkaresema, malafabla?
  • 57:52 - 57:55
    Kaj li tiel amis min!
  • 58:03 - 58:09
    Ne estas en la mondo
    tiom bela junulo, kiel Vakula.
  • 58:10 - 58:13
    Amata mia!
  • 58:49 - 58:54
    Atendu, bravulo!
    Mi ankoraŭ ne sukcesis danki vin!
  • 60:30 - 60:33
    — Sin pendumis!
    — Dronis!
  • 60:33 - 60:34
    — Sin pendumis!
    — Dronis!
  • 60:34 - 60:39
    — Pro Dio, li dronis, ne lasu mi ĉi lokon, se li ne dronis!
    — Ĉu do mi estas mensogulino, ĉu mi ŝtelis de iu bovinon,
  • 60:39 - 60:41
    — Ĉu mi ensorĉis iun, ke oni ne kredas min?
    — Dronis.
  • 60:42 - 60:46
    Mi ne volu trinki akvon, se maljuna Pereperĉiĥa
    ne vidis propraokule kiel la forĝisto sin pendumis!
  • 60:47 - 60:52
    Prefere diru, ke vi ne voku trinki vodkon, olda drinkulino!
    Oni estu same freneza kiel vi, por sin pendumi!
  • 60:52 - 60:57
    Li dronis, dronis en la rivero! Tion mi scias
    samkiel ke vi nun estis ĉe... ĉe la drinkejestrino!
  • 60:57 - 61:01
    Senhontulino, bonan temon vi trovis
    por riproĉi! Prefere vi silentus, sentaŭgulino!
  • 61:02 - 61:04
    — Kaj ĉu do mi ne scias, ke...
    — Kion?
  • 61:04 - 61:10
    — Ke vin ĉiuvespere vizitas diakono.
    — Diakono? Kiun vizitas diakono?
  • 61:10 - 61:15
    — Diakono! Mi montros al vi diakonon! Kiu parolas pri diakono?
    — Jen do kiun vizitadas diakono!
  • 61:16 - 61:20
    Do, tio estas vi, serpentaĉo? Do vi, sorĉistino,
    trinkigas lin per fi-pocio por ke li vin vizitadu?
  • 61:20 - 61:23
    — Lasu min, satano!
    — Sorĉistino damnita!
  • 61:23 - 61:26
    Ne ĝisatendu vi viajn idojn, sentaŭga!
  • 61:28 - 61:33
    — Tia fiaĵo!
    — Aĉa virino, baptano! Aĉa!
  • 61:37 - 61:40
    — Do, la forĝisto dronis?
    — Jes...
  • 61:40 - 61:47
    — Dia mia, kaj kia bona pentristo li estis!
    — Jes, tiel do! Estis la forĝisto kaj nun ne plu estas.
  • 61:47 - 61:51
    Kaj mi intencis hufferi mian ĉevalinon.
  • 62:28 - 62:32
    Vakula!
    Kozako amata mia!
  • 62:38 - 62:42
    Vakula, pardonu min!
  • 62:44 - 62:49
    Je paco por la animo
    de forpasina Vakula.
  • 62:54 - 62:57
    Forpasinta...
  • 63:08 - 63:14
    For de mi! For de mi!
  • 63:17 - 63:20
    Ne koleru, patro.
  • 63:21 - 63:24
    Jen do forpasinta...
  • 63:38 - 63:42
    Prenu la vipon,
    batu, kiom vi volas!
  • 63:59 - 64:03
    Nu, bone, sufiĉas por vi!
  • 64:03 - 64:08
    Maljunajn homojn ĉiam obeu!
    Ni forgesu ĉion, kio estis inter ni.
  • 64:08 - 64:14
    — Do, nun parolu. Kion vi volas?
    — Patro, edzinigu Oksanan al mi!
  • 64:15 - 64:17
    Oksanan?
  • 64:23 - 64:26
    Oksanan?
  • 64:27 - 64:31
    Bone!
    Sendu svatantojn!
  • 65:05 - 65:11
    Rigardu, kiajn ŝuojn mi alportis.
    Ĝuste tiujn, kiujn surhavas la carino.
  • 65:15 - 65:18
    Mi ne bezonas la ŝuojn!
  • 65:40 - 65:45
    FINO
Заголовок:
Вечера на хуторе близ Диканьки (Режиссер Александр Роу. 1961 год).
Описание:

больше » « меньше
Язык видео:
Russian
Длительность:
01:05:46

Esperanto субтитры

Версии