[Lynda Benglis: "The Wave of the World"]
[SOUND OF CICADAS]
I feel that all artists are in a kind of situation
that patterns their early memories.
I was born in Louisiana--
Lake Charles, Louisiana.
I remember taking little sticks and little mossy forms
and somebody told me that you could make a boat that way,
with a leaf, and a stick, and a mossy form.
So I began playing with what was on the ground a lot--
just thinking about nature.
I think all children do that.
Later, I would travel the bayous in the motorboat.
Louisiana had a whole area of waterways
that then lead to the Gulf.
So there were all kinds of channels and waterways,
and I knew them.
I really preferred being on the water in that way
and discovering all these different things--
boats that had sunken many years ago.
[SOUND OF RAIN DROPS HITTING WOODEN BOARDS]
[Queens, New York]
[SOUND OF METAL CHAINS CLANKING]
[Bob Spring, Modern Art Foundry]
[BOB SPRING] This is a little bit like,
"Welcome back, Lynda."
Lynda made the model for this--
this piece--
in this room.
[SOUNDS OF POWER TOOLS AGAINST METAL]
[BENGLIS] I was so grateful.
I thought it could have been lost at sea;
I didn't know where it was,
and then I saw it being stored in Louisiana.
Now, those people that know it and know the history
can see the fountain!
It was a World's Fair contest in New Orleans;
it was the last World's Fair in 1984.
So I entered my idea, which was a wave.
I've always been intrigued by waves--
not the large ones that you see at Acapulco and the Pacific,
you know where they roll in and they could....
But I was always intrigued by these little Gulf waves
because that's the first that I saw.
I think it was maybe in the Seventies,
I had the idea of doing fountains.
Because really, what I was doing with the urethane
was a frozen kind of liquid form,
and I thought that that liquid form could be so beautifully extended with water.
I had done waves off the wall.
For this, I wanted to do a free-standing one.
I did this seventeen-and-a-half foot cantilever in bronze
of the idea of this liquid bronze umbrella-ing out and having water.
[BOB SPRING] And she constructed the model for this out of foam.
[BENGLIS] One-to-one ratio, six-pound density polyurethane foam.
I was using a wire structure underneath,
and in this case, I had the idea of the weather balloon.
[BOB SPRING] So she had underneath here the original shape of this
and then covered with plastic.
And then she started applying the foam
and letting it run.
And the whole room had to all be sealed off,
and she was in a...
well, today you would almost call it a space suit,
because the fumes from this were a little bit toxic.
And so we had to bring fresh air in from outside--
it went through a tube into her little uniform.
After she was finished with the model,
we made the molds on it.
And we made the casting.
Inside is an arrangement of pipes,
water chambers, and everything else.
And it's very nice to have it back.
And we'll take care of it for her,
and everything else.
[JEFFREY SPRING] I mean, this piece was in a storage area
for years after the World's Fair,
so it's aged.
[Jeffrey Spring, Modern Art Foundry]
The surface needs to be restored--or re-colored--
to her satisfaction.
As long as the water works right, that's what really is left.
--[BENGLIS] Okay, so no tooling, right?
--Nothing?
--[MAN] We just cut the gates...
--[BENGLIS] Yeah, yeah...
--[MAN] ...and give a finish on the surface.
--[BENGLIS] Good. Okay, let's have the water.
[SOUND OF WATER SPLASHING AGAINST CONCRETE]
[BENGLIS] I was very excited to find that it was still in existence.
[Kenner, Louisiana]
It was in a sort of heap of things out in the open,
and forgotten about--
totally forgotten about.
I had thought the hurricane might have cast it away
and it was some anchor somewhere.
[SOUND OF WATER SPLASHING IN FOUNTAIN]
[New Orleans, Louisiana]
[On label: Lynda Benglis; American, born 1941; "The Wave of the World," 1983–1984; Bronze; On loan from City of Kenner; Underwritten by The Helis Foundation]
I think of my work as being very classical.
Essentially, I think I repeat ideas of nature,
and I process them and interpret them.
I realize that what we learn to do
is repress our titillations
or our feelings about what we see
and we call it 'taste'.
What is the way we see?
What do we respond to without creating a taste
that's agreeable to everyone?
I'm not trying to satisfy anyone.
I really make things because I'm curious--
that's the reason.
I don't think of shows,
I don't think of anything other than,
"It's exciting for me to feel that same excitement"
"that I felt as a kid."
[Λίντα Μπένγκλις: "Το Κύμα του Κόσμου"]
[ΗΧΟΣ ΑΠΟ ΤΖΙΤΖΙΚΙΑ]
Νοιώθω ότι όλοι οι καλλιτέχνες βρίσκονται
σε ένα είδος κατάστασης που
αναπαράγει τις πρώιμες αναμνήσεις τους.
Εγώ γεννήθηκα στη Λουιζιάνα--
Λέικ Τσάρλς, Λουιζιάνα.
Θυμάμαι ότι έπαιρνα λίγα ξύλα
και λίγες βρυώδες μορφές
και κάποιος μου είπε ότι μπορείς
να φτιάξεις μια βάρκα με αυτόν τον τρόπο,
με ένα φύλλο, ένα ξύλο και μια βρυώδη μορφή.
Έτσι άρχισα να παίζω πολύ με ο,τι υπήρχε στο έδαφος--
σκεπτόμενη απλώς τη φύση.
Νομίζω πως όλα τα παιδιά το κάνουν.
Αργότερα, θα ταξίδευα τους βάλτους σε μηχανοκίνητο σκάφος.
Η Λουιζιάνα είχε μια ολόκληρη περιοχή πλωτών οδών
που στη συνέχεια οδηγούν στον Κόλπο.
Έτσι υπήρχαν όλα τα είδη καναλιών και πλωτών οδών,
και τα ήξερα.
Πράγματι προτιμούσα να είμαι στο νερό έτσι
και να ανακαλύπτω όλα αυτά τα διαφορετικά πράγματα--
βάρκες που είχαν βυθιστεί πριν πολλά χρόνια.
[ΗΧΟΣ ΑΠΟ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΒΡΟΧΗΣ ΠΟΥ ΧΤΥΠΟΥΝ ΞΥΛΙΝΕΣ ΣΑΝΙΔΕΣ]
[Κουίνς, Νέα Υόρκη]
[ΗΧΟΣ ΧΤΥΠΟΥ ΜΕΤΑΛΛΙΚΩΝ ΑΛΥΣΙΔΩΝ]
[Μπομπ Σπρινγκ, Χυτήριο Μοντέρνας Τέχνης]
[ΜΠΟΜΠ ΣΠΡΙΝΓΚ] Αυτό είναι λίγο σαν να λέμε,
"Καλωσόρισες πάλι, Λίντα."
Η Λίντα έφτιαξε το μοντέλο για αυτό--
αυτό το κομμάτι--
σε αυτό το χώρο.
[ΗΧΟΙ ΗΛΕΚΤΡΙΚΩΝ ΕΡΓΑΛΕΙΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΜΕΤΑΛΛΟ]
[ΜΠΕΝΓΚΛΙΣ] Ήμουν τόσο ευγνώμων.
Σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να έχει χαθεί στη θάλασσα,
δεν ήξερα πού ήταν,
και τότε το είδα να βρίσκεται διατηρημένο στη Λουιζιάνα.
Τώρα, εκείνοι οι άνθρωποι που το ξέρουν και γνωρίζουν την ιστορία
μπορούν να δουν το συντριβάνι!
Ήταν ένας διαγωνισμός Παγκόσμιας Έκθεσης στη Νέα Ορλεάνη,
ήταν η τελευταία Παγκόσμια Έκθεση το 1984.
Έτσι εισήγαγα την ιδέα μου, που ήταν ένα κύμα.
Πάντα μου κινούσαν το ενδιαφέρον τα κύματα--
όχι αυτά τα μεγάλα που βλέπεις στο Ακαπούλκο και τον Ειρηνικό,
ξέρεις πού κυλούν και θα μπορούσαν...
Αλλά είχα πάντα ενδιαφέρον για εκείνα τα μικρά κύματα του Κόλπου
γιατί αυτό είναι το πρώτο που είδα.
Νομίζω ότι ήταν ίσως στη δεκαετία του εβδομήντα,
που είχα την ιδέα να φτιάχνω συντριβάνια.
Επειδή πραγματικά, αυτό που έκανα με την ουρεθάνη
Ήταν ένα παγωμένο είδος υγρής μορφής,
και σκέφτηκα ότι αυτή η υγρή μορφή θα μπορούσε τόσο όμορφα να επεκταθεί με νερό.
Είχα κάνει κύματα από τον τοίχο.
Γι'αυτό, ήθελα να κάνω ένα ανεξάρτητο.
Έκανα αυτό το δεκαεπτά και μισό πόδι είδος γέφυρας σε μπρούντζο
από την ιδέα αυτής της υγρής μπρούντζινης ομπρέλας και να έχει νερό.
[ΜΠΟΜΠ ΣΠΡΙΝΓΚ] Και κατασκεύασε το μοντέλο για αυτό από αφρό.
[ΜΠΕΝΓΚΛΙΣ] Αναλογίας ένας-προς-έναν, πυκνότητας έξι-λιβρών αφρός πολυουρεθάνης.
Χρησιμοποιούσα μια δομή σύρματος από κάτω,
και σε αυτή την περίπτωση, είχα την ιδέα του μετεωρολογικού μπαλονιού.
[ΜΠΟΜΠ ΣΠΡΙΝΓΚ] Έτσι εδώ από κάτω είχε το πρωτότυπο σχήμα αυτού
και ύστερα καλυμμένο με πλαστικό.
Και τότε άρχισε να εφαρμόζει τον αφρό
αφήνοντάς τον να τρέξει.
Και ολόκληρο το δωμάτιο έπρεπε όλο να σφραγιστεί,
και αυτή ήταν μέσα σε...
λοιπόν, σήμερα θα το αποκαλούσατε σχεδόν ως μια διαστημική στολή,
γιατί οι αναθυμιάσεις από αυτό ήταν λίγο τοξικές.
Και έτσι έπρεπε να φέρουμε μέσα φρέσκο αέρα από έξω--
πήγε μέσα από ένα σωλήνα μέσα στη μικρή στολή της.
Αφού τελείωσε με το μοντέλο,
κάναμε τα καλούπια σε αυτό.
Και κάναμε την χύτευση.
Στο εσωτερικό είναι μια διάταξη σωληνώσεων,
θαλάμων νερού, και οτιδήποτε άλλων.
Και είναι πολύ ωραίο να το έχουμε ξανά.
Και θα το φροντίσουμε γι' αυτήν,
και οτιδήποτε άλλο.
[ΤΖΕΦΡΕΪ ΣΠΡΙΝΓΚ] Εννοώ, αυτό το κομμάτι βρισκόταν σε αποθηκευτικό χώρο
για χρόνια μετά την Παγκόσμια Έκθεση,
έτσι παλαίωσε.
[Τζέφρεϊ Σπρίνγκ, Χυτήριο Μοντέρνας Τέχνης]
Η επιφάνεια χρειάζεται να αποκατασταθεί-- ή να επαναχρωματιστεί--
για την ικανοποίησή της.
Εφ 'όσον το νερό λειτουργεί σωστά, αυτό είναι που πραγματικά έχει απομείνει.
--[ΜΠΕΝΓΚΛΙΣ] Εντάξει, οπότε καμία κατεργασία, σωστά;
--Τίποτα;
--[ΑΝΔΡΑΣ] Απλώς κόψαμε τις πύλες...
--[ΜΠΕΝΓΚΛΙΣ] Ναι, ναι...
--[ΑΝΔΡΑΣ] ...και δώσαμε ένα τελείωμα στην επιφάνεια.
--[ΜΠΕΝΓΚΛΙΣ] Ωραία. Εντάξει, ας ρίξουμε το νερό.
[ΗΧΟΣ ΑΠΟ ΠΙΤΣΙΛΙΣΜΑ ΝΕΡΟΥ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑ]
[ΜΠΕΝΓΚΛΙΣ] Ήμουν πολύ ενθουσιασμένη να διαπιστώνω ότι ήταν ακόμη σε υπόσταση.
[Κένερ, Λουιζιάνα]
Ήταν σε ένα σωρό από πράγματα έξω στην ύπαιθρο,
και ξεχασμένο--
εντελώς ξεχασμένο.
Είχα σκεφτεί ότι ο τυφώνας μπορεί να το έχει παρασύρει
και είχε αγκιστρωθεί κάπου.
[ΗΧΟΣ ΑΠΟ ΠΙΤΣΙΛΙΣΜΑ ΝΕΡΟΥ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΣΥΝΤΡΙΒΑΝΙ]
[Νέα Ορλεάνη, Λουιζιάνα]
[Στην ετικέτα: Λίντα Μπένγκλις. Αμερικανή, γεννηθείσα το 1941. "Το Κύμα του Κόσμου", 1983-1984. Μπρούντζος. Με τη μορφή δανείου από την πόλη Κένερ...]
Σκέφτομαι τη δουλειά μου ως πολύ κλασική.
Ουσιαστικά, νομίζω ότι επαναλαμβάνω τις ιδέες της φύσης,
και τις επεξεργάζομαι και τις ερμηνεύω.
Αντιλαμβάνομαι ότι αυτό που μαθαίνουμε να κάνουμε
είναι να καταστέλλουμε τα ερεθίσματά μας
ή τα συναισθήματά μας για το τι βλέπουμε
και εμείς το ονομάζουμε "γεύση".
Ποιος είναι ο τρόπος που βλέπουμε;
Σε τι ανταποκρινόμαστε χωρίς τη δημιουργία μιας γεύσης
που είναι αρεστό σε όλους;
Δεν προσπαθώ να ικανοποιήσω κανέναν.
Πραγματικά κάνω πράγματα γιατί είμαι περίεργη--
αυτός είναι ο λόγος.
Δεν σκέπτομαι τα θεάματα,
δεν σκέπτομαι οτιδήποτε άλλο εκτός από,
"Είναι συναρπαστικό για μένα να αισθάνομαι τον ίδιο ενθουσιασμό"
"που ένιωσα ως παιδί."
[ Lynda Benglis : " La ola del mundo" ]
[ Sonido de las cigarras ]
Creo que todos los artistas están en una especie de situación
que los patrones de sus primeros recuerdos .
Nací en Louisiana--
Lake Charles , Louisiana.
Recuerdo haber tomado palitos y pequeñas formas de musgo
y alguien me dijo que usted podría hacer un barco de esa manera ,
con una hoja, y un palo , y una forma de musgo .
Así que empecé a jugar con lo que había en el suelo un lot--
sólo de pensar en la naturaleza.
Creo que todos los niños lo hacen.
Más tarde , viajaría los pantanos en la lancha .
Louisiana tenía toda un área de cursos de agua
que luego llevaría a la del Golfo.
Así que hubo todo tipo de canales y vías fluviales ,
y yo los conocía .
Yo realmente prefiero estar en el agua de esa manera
y descubriendo todas estas cosas--
barcos hundidos que había hace muchos años .
[ SONIDO DE GOTAS DE LLUVIA QUE GOLPEA TARJETAS DE MADERA ]
[ Queens, Nueva York]
[ SONIDO DE CADENAS DE METAL tintineo ]
[ Bob primavera , Fundición de Arte Moderno ]
[ BOB PRIMAVERA ] Esto es un poco como ,
" Bienvenido de nuevo, Lynda . "
Lynda hizo el modelo para esto--
esta pieza--
En ésta habitación.
[ SONIDOS DE HERRAMIENTAS ELÉCTRICAS CONTRA METAL ]
[ Benglis ] Yo estaba tan agradecido.
Pensé que podría haberse perdido en el mar ;
Yo no sabía dónde estaba,
y entonces vi que se almacena en Louisiana.
Ahora , esas personas que lo conocen y saben la historia
puede ver la fuente !
Fue un concurso de la Feria Mundial de Nueva Orleans ;
que era la última Feria Mundial en 1984
Así que entré en mi idea , que era una onda.
Siempre he estado intrigado por waves--
no a los grandes los que se ven en Acapulco y el Pacífico ,
usted sabe donde ruedan y que podían ....
Pero siempre estaba intrigado por estas pequeñas olas del Golfo
porque esa es la primera que vi .
Creo que fue tal vez en los años setenta ,
Yo tenía la idea de hacer fuentes.
Porque, en realidad , lo que estaba haciendo con el uretano
era una especie congelada de forma líquida ,
y pensé que esa forma líquida podría ser tan bellamente ampliar con agua.
Yo había hecho las ondas de la pared.
Por esto, yo quería hacer una independiente.
Hice esto diecisiete y media en voladizo pie en bronce
de la idea de este bronce líquido paraguas -ción y tener agua .
[ BOB PRIMAVERA ] Y ella construyen el modelo para esto de espuma.
[ Benglis ] Uno a uno la relación , de seis libras de espuma de poliuretano de densidad .
Yo estaba usando una estructura de alambre debajo,
y en este caso , tuve la idea del globo meteorológico .
[ BOB PRIMAVERA ] Así que tenía debajo de aquí la forma original de esta
y luego se cubre con plástico.
Y entonces se comenzó a aplicar la espuma
y dejar que se ejecute.
Y toda la habitación tenía que todo se cerraron ,
y ella estaba en un ...
así , hoy casi lo llamaría un traje espacial ,
debido a que los vapores de este eran un poco tóxico.
Y así que tuvimos que traer aire fresco desde outside--
pasó por un tubo en su pequeño uniforme.
Después de que ella había terminado con el modelo ,
hicimos los moldes en él.
E hicimos el casting .
En el interior es un arreglo de tuberías,
cámaras de agua y todo lo demás .
Y es muy bueno tenerlo de vuelta .
Y nosotros nos encargaremos de él para ella,
y todo lo demás .
[ JEFFREY PRIMAVERA ] Quiero decir , esta pieza se encontraba en un área de almacenamiento
durante años después de la Exposición Universal ,
por lo que es envejecido .
[ Jeffrey Spring, Fundición de Arte Moderno ]
La superficie necesita ser restaurado - o re- colored--
a su satisfacción.
Siempre y cuando el agua funciona bien, eso es lo que realmente queda.
- [ Benglis ] Está bien, así que no hay herramientas , ¿verdad?
--¿Nada?
- [ MAN ] Nos acaba de cortar las puertas ...
- [ Benglis ] Sí, sí ...
- [ MAN ] ... y dar un acabado en la superficie.
- [ Benglis ] Bueno . Bueno , vamos a tener el agua.
[SOUND de salpicaduras de agua CONTRA CONCRETO ]
[ Benglis ] Yo estaba muy emocionado al ver que todavía estaba en existencia
[ Kenner , Louisiana ]
Fue en una especie de montón de cosas a la intemperie ,
y olvidado sobre--
totalmente olvidado .
Yo había pensado que el huracán podría haber echado a la basura
y que era algún anclaje en alguna parte.
[SOUND de agua chapoteando en FUENTE ]
[ Nueva Orleans , Louisiana ]
[ En la etiqueta : Lynda Benglis ; Estadounidense, nacido en 1941 ; " La ola del Mundo", 1983-1984 ; Bronce ; El préstamo de la Ciudad de Kenner ; Asumidos por la Fundación Helis ]
Creo que parte de mi trabajo como muy clásica.
En esencia , creo que me repito las ideas de la naturaleza ,
y yo les procesar e interpretar ellos.
Me doy cuenta de que lo que aprendemos a hacer
es reprimir nuestros titilaciones
o nuestros sentimientos acerca de lo que vemos
y lo llamamos "gusto" .
¿Cuál es la forma en que vemos ?
¿Qué es lo que respondemos a sin crear un sabor
eso es aceptable para todo el mundo?
No estoy tratando de satisfacer a nadie.
Realmente me hago las cosas porque soy curious--
Esa es la razón.
No creo que de espectáculos ,
Yo no pienso en otra cosa que ,
"Es emocionante para mí sentir la misma emoción "
" que me sentí como un niño . "
[ "La ola del mundo"]
[sonido de las cigarras]
Creo que todos los artistas están en una especie de situación
que los patrones de sus primeros recuerdos.
Nací en Louisiana--
Lake Charles, Louisiana.
recuerdo haber tomado y pequeñas formas de musgo
y alguien me dijo que usted podría hacer un barco de esa manera,
con una hoja, y un palo, y una forma de musgo.
Así que empecé a jugar con lo que había en el suelo un lot
sólo de pensar en la naturaleza.
Creo que todos los niños lo hacen.
Más adelante, viajaría a los pantanos en la lancha.
Louisiana tenía toda un área de cursos de agua
, que luego llevaría a la del Golfo.
Así que hubo todo tipo de canales y vías fluviales,
y yo los conocía .
Yo realmente prefiero estar en el agua de esa manera
y descubriendo todas estas cosas barcos hundidos
que había hace muchos años .
[ SONIDO DE GOTAS DE LLUVIA QUE GOLPEA TARJETAS DE MADERA ]
[ Queens, Nueva York]
[ SONIDO DE CADENAS DE METAL tintineo ]
[ Bob primavera , Fundición de Arte Moderno ]
[BOB PRIMAVERA] Esto es un mejor,
" Bienvenido de nuevo, Lynda . "
Lynda hizo el modelo para esto-
esta pieza--
En ésta habitación.
[ SONIDOS DE HERRAMIENTAS ELÉCTRICAS CONTRA METAL ]
[Benglis] Yo estaba tan agradecido.
Pensé que podría haberse perdido en el mar ;
Yo no sabía dónde estaba,
y entonces vi que se almacena en Louisiana.
Ahora , esas personas que lo conocen y saben la historia
pueden ver la fuente¡
Fue un concurso de la Feria Mundial de Nueva Orleans ;
que era la última Feria Mundial en 1984
Así que entré en mi idea, que era una onda.
Siempre he estado intrigado por waves.
no a los grandes que se ven en Acapulco y el Pacífico,
usted sabe donde ruedan y que podían...
Pero siempre estaba intrigada por estas pequeñas olas del golfo
porque esa es la primera que vi.
Creo que fue tal vez en los años setenta.
Yo tenía la idea de hacer fuentes.
Porque,en realidad,lo que estaba haciendo con el uretano
era una especie congelada de forma líquida,
y pensé que esa forma líquida podría ser tan bellamente ampliar con agua.
Yo había hecho las ondas de la pared
Por esto, yo quería hacer una independiente.
Hice esto diecisiete y media en voladizo pie en bronce
de la idea de este bronce líquido paraguas-ción y tener agua.
[BOB PRIMAVERA] Y ella construyen el modelo para esto de espuma.
[Benglis] Uno a uno la relación, de seis libras de espuma de poliuretano de densidad.
Yo estaba usando una estructura de alambre debajo
y en este caso, tuve la idea del globo meteorológico.
[BOB PRIMAVERA] Así que tenía debajo de aquí la forma original de esta
y luego se cubre con plástico.
Y entonces se comenzó a aplicar la espuma
y dejar que se ejecute.
Y toda la habitación tenía que todo se cerraron,
y ella estaba en un ...
así, hoy casi lo llamaría un traje espacial,
debido a que los vapores de este eran un poco tóxico.
Y así que tuvimos que traer aire fresco desde afuera del sitio
Pasó Por un tubo en su pequeño uniforme.
Después de que ella había terminado con el modelo,
hicimos los moldes en él.
Y hicimos el casting.
En el interior es un arreglo de tuberías,
cámaras de agua y todo lo demás.
Y es muy bueno tenerlo de vuelta.
Y nosotros nos encargaremos de él para ella,
y todo lo demás.
[JEFFREY PRIMAVERA] Quiero decir, esta pieza se encontraba en un área de almacenamiento
durante años después de la Exposición Universal,
por lo que es envejecido.
[Jeffrey Spring, Fundición de Arte Moderno]
La superficie necesita ser restaurado o recolorado
a su satisfacción.
Siempre y cuando el agua funciona bien, eso es lo que realmente queda.
- [Benglis] Está bien, así que no hay herramientas, ¿verdad?
--¿Nada?
[MAN] Nos acaba de cortar las puertas ...
[Benglis] Sí, sí ...
- [MAN] ... y dar un acabado en la superficie.
- [Benglis] Bueno. Bueno, vamos a tener el agua.
[SOUND de salpicaduras de agua CONTRA CONCRETO]
[Benglis] Yo estaba muy emocionado al ver que todavía estaba en existencia.
[Kenner, Louisiana]
Fue en una especie de montón de cosas a la intemperie,
y olvidado sobre
totalmente olvidado.
Yo había pensado que el huracán podría haber echado a la basura
y que era algún anclaje en alguna parte
[SOUND de agua chapoteando en FUENTE]
[Nueva Orleans, Louisiana]
[ Estadounidense, nacido en 1941;"La ola del Mundo", 1983-1984; Bronce; El préstamo de la Ciudad de Kenner; Asumidos por la Fundación Helis]
Creo que parte de mi trabajo como muy clásica.
En esencia, creo que me repito las ideas de la naturaleza,
y yo les procesar e interpretar ellos.
Me doy cuenta de que lo que aprendemos a hacer
es reprimir nuestros titilaciones
o nuestros sentimientos acerca de lo que vemos
y lo llamamos "gusto".
¿Cuál es la forma en que vemos?
¿Qué es lo que respondemos a sin crear un sabor
eso es aceptable para todo el mundo?
No estoy tratando de satisfacer a nadie.
Realmente me hago las cosas porque soy curious
Esa es la razón
No creo que de espectáculos
Yo no pienso en otra cosa que,
"Es emocionante para mí sentir la misma emoción"
"que me sentí como un niño."
La vague du monde
[cigales]
J'ai l'impression que tous les artistes
reproduisent toujours plus ou moins leurs premiers souvenirs
Je suis née en Lousiane
Au lac Charles, en Louisiane.
Je me revois prendre de petits bâtons et de la mousse
- quelqu'un m'avait dit qu'on pouvait en faire un bateau -
avec une feuille, un bâton et de la mousse.
Alors j'ai commencé à jouer avec ce qui se trouvait par terre,
-juste en pensant à la nature.
Je pense que tous les enfants le font
Plus tard, j'ai traversé les bayous sur un canot à moteur
Il y a tous ces cours d'eau, en Louisiane,
qui conduisent ensuite au Golfe.
Il y avait donc toutes sortes de canaux et de cours d'eau,
et je les connaissais.
Je préférais vraiment être sur l'eau de cette manière
et découvrir toutes ces choses
- des bateaux qui ont coulé il y a des années...
[bruit de la pluie sur des bateaux en bois]
[dans le Queens, à New York]
[son des chaînes qui s'entrechoquent]
[Bob Spring, à la Fonderie d'Art Moderne]
[BOB SPRING] C'est un peu genre :
"Rebonjour, Lynda"
Lynda a fait le modèle de--
cette pièce--
ici même.
[Vrombissement d'une fraise]
[BENGLIS] J'étais si reconnaissante
Je pensais que c'était perdu dans l'océan ;
je ne savais pas où elle était
et puis je l'ai vue en cours de réparation en Louisiane.
Maintenant, ces gens qui la connaissent et connaissent l'histoire
peuvent voir la fontaine !
C'était une Exposition Universelle à la Nouvelle Orléans -
C'était la dernière en 1984.
Alors j'ai introduit mon idée, qui était celle d'une vague.
J'ai toujours été intriguée par les vagues--
pas les grandes qu'on voit à Acapulco ou dans le Pacifique,
vous voyez, là où elles roulent, etc.
Mais j'ai toujours été intriguée par ces petites vagues du Golfe
parce que ce sont les premières que j'ai vues.
Je pense que c'était dans les années 70,
J'avais l'idée de faire des fontaines.
Parce que ce que je faisais avec l'uréthane
était un genre de forme liquide congelée,
et je pensais que cette forme liquide pouvait être magnifiquement prolongée
avec de l'eau.
J'avais fait des vagues qui sortaient du mur.
Pour celle-là, je voulais qu'elle tienne toute seule.
J'ai fait ce support en bronze de 5 mètres de haut
avec l'idée de ce bronze liquide en forme de parapluie et qui rejetterait de l'eau
[BOB SPRING] Et elle en a construit le modèle avec de la mousse.
[BENGLIS] A l'échelle 1-1, en mousse de polyuréthane dense.
J'utilisais une structure de grillage en-dessous,
et, pour ça, j'ai eu l'idée du ballon métoorologique.
[BOB SPRING] Elle avait en-dessous la forme de départ
et l'a ensuite recouverte de plastique.
Elle a ensuite commencé à appliquer la mousse
et la laisser couler.
Et la pièce entière a dû être condamnée,
elle était dans un...
aujourd'hui, on appellerait presque ça une combinaison de cosmonaute,
parce que les vapeurs étaient un peu toxiques.
Donc on a dû ramener de l'air frais de l'extérieur--
ça rentrait par un tube dans sa combinaison.
Quand elle a fini le modèle,
on a fait les moules dessus.
Et on a fait
[Lynda Benglis: "L'Onda del Mondo"]
[FRINIO DI CICALE]
Penso che ogni artista viva uno stato
di modellazione dei suoi primi ricordi.
Sono nata in Louisiana--
Lake Charles, Louisiana.
Ricordo che raccogliendo rametti e muschio
qualcuno mi disse che puoi fare una barca
con una foglia, una rametto e del muschio
Giocavo molto con le cose sul terreno--
pensando solo alla natura.
Credo lo facciano tutti i bambini.
Poi, viaggiai tra le paludi sul motoscafo.
La Louisiana ha un'intera area di canali
che infine si congiungono al Golfo.
C'erano ogni tipo di canali e vie d'acqua,
e li conoscevo tutti.
Prediligevo proprio stare così sull'acqua
e scovare tutte queste diverse cose--
come le barche affondate da tanti anni.
[SUONO DELLA PIOGGIA SU TAVOLE DI LEGNO]
[Queens, New York]
[RUMORE METALLICO DI CATENE]
[Modern Art Foundry]
[BOB SPRING] È un po' come un
"Ben tornata, Lynda."
Lynda fece un modello per questo--
questo pezzo--
in questa stanza.
[SUONI DI UTENSILI CONTRO IL METALLO]
[BENGLIS] Mi sentivo così grata.
Pensavo fosse andato perduto nel mare;
non sapevo dove fosse,
poi lo vidi conservato in Louisiana.
Ora, chi che lo conosce e ne sa la storia
può vedere la fontana!
A New Orleans si tenne il concorso
della Fiera Mondiale, l'ultima del 1984.
Presentai la mia idea, ossia un'onda.
Sono sempre stata affascinata dalle onde--
non quelle di Acapulco e del Pacifico,
sai dove arrivano e cosa potrebbero fare.
Ho sempre amato le piccole onde del Golfo
perché sono le prime che abbia mai visto.
Credo che fu negli anni settanta,
quando ebbi l'idea di fare le fontane.
Con l'uretano stavo infatti creando
una sorta di forma liquida bloccata,
e l'acqua l'avrebbe splendidamente estesa.
Realizzai le onde che sgorgano dal muro.
Per far ciò,ne realizzai una autoportante.
Era uno sbalzo bronzeo di 17 piedi e mezzo
di una sorta di ombrello che riceve acqua.
[BOB SPRING] Creò il suo modello
con la schiuma.
[BENGLIS] Un rapporto 1:1, 6 lb di schiuma
di poliuretano. All'interno usai una rete
ed ebbi l'idea dei palloni meteorologici.
[BOB SPRING] Lei teneva qui sotto la forma
originale che poi ricoprì di plastica.
Dopo iniziò ad applicare la schiuma
e la lasciò agire.
L'intera stanza venne isolata,
e lei era in una...
beh, oggi la chiameremmo tuta spaziale,
perché i vapori erano piuttosto tossici.
Le pompavamo aria fresca dall'esterno--
attraverso un tubo nella sua divisa.
Dopo che lei finì il modello,
noi ne abbiamo realizzato lo stampo.
E abbiamo fatto la colata.
All'interno c'è un accordo di tubi,
camere d'acqua e altro ancora.
È bello averlo sul retro.
Ne avremo cura per lei
e tutto il resto.
[JEFFREY SPRING] Questo pezzo è stato per
anni in un deposito dopo la Fiera Mondiale
perciò è datato.
[Jeffrey Spring, Modern Art Foundry]
La superficie va restaurata o ricolorata
per la sua piena soddisfazione.
Finché l'acqua va bene, è ciò che conta.
[BENGLIS] Okay,nessun attrezzo,giusto?
- Niente?
[UOMO] Tagliamo le gabbie...
[BENGLIS] Si, si...
[UOMO]...e rifiniamo la superficie.
[BENGLIS] Bene. Okay, proviamo l'acqua.
[SUONO DI ACQUA CHE SCHIZZA SUL CEMENTO]
[BENGLIS] Mi emozionò che ancora esistesse
[Kenner, Louisiana]
Era in un cumulo di roba all'aria aperta,
e dimenticato--
totalmente dimenticato.
Pensai che l'uragano l'avesse spazzato via
e si fosse bloccato da qualche parte.
[ACQUA CHE ZAMPILLA DALLA FONTANA]
[New Orleans, Louisiana]
[The Wave of the World, 1983-1984; Bronzo]
Penso al mio lavoro come molto classico.
Di fondo, ripeto le idee della natura,
le esamino e le interpreto.
Mi rendo conto che ciò che impariamo
è reprimere i nostri stimoli
o le sensazioni riguardo ciò che vediamo
e lo chiamiamo 'gusto'.
Qual è il modo in cui vediamo?
Come risponderemmo senza creare un gusto
che sia in accordo con tutti?
Non sto tentando di compiacere alcuno.
In realtà creo perché sono curiosa--
questa è la ragione.
Non penso alle mostre,
non penso ad altro che:
"È inebriante provare le stesse emozioni
che provavo da bambina."
[린다 벵글리스 : "세상의 파도"]
[매미 소리]
저는 예술가들이 자신의 어린시절을 반추하는
경향이 있는 것 같다고 느낍니다.
저는 루이지애나 출신입니다.
루이지애나 레이크찰스 출신이죠.
저는 작은 막대기와 이끼 덩어리를 가지고 다니곤 했습니다.
당시 누군가가 저에게 나뭇잎과 나뭇가지, 그리고 이끼 덩어리를 사용해서
보트를 만들 수도 있다고 말해주었습니다.
저는 바닥에 있는 것들을 가지고 놀기 시작했습니다.
자연에 대해서 생각도 하고요.
모든 아이들이 그렇게 하는 것 같아요.
이후에 저는 모터보트를 타고 호수를 돌아다녔습니다.
루이지애나에는 전체가 수로로 이루어진 지역이 있는데
그 지역이 걸프 만으로 이어집니다.
그곳에 모든 종류의 수로와 해협이 있었고
저는 그 곳을 잘 알고 있습니다.
저는 수면 위에서 시간 보내는 것을 좋아했습니다.
그곳에서 여러가지를 발견하기도 했어요.
여러 해 전에 그 장소에서 보트가 가라앉았다는 사실도 알게 되었어요.
[비가 내리면서 나무 판자에 부딪쳐 소리가 남]
[뉴욕 퀸즈]
[금속 체인이 부딪히며 나는 소리]
[밥 스프링, Modern Art Foundry]
[밥 스프링] 이것이
"린다 환영합니다."라는 작품입니다.
린다는 이 모델을 만들었습니다.
이 작품은
이 공간에서 만들어집니다.
[기계를 사용해 금속을 제련하는 소리]
[벵글리스] 저는 아주 감사하고 있습니다.
이 작품의 모양을 보고 있으면 바닷속에 버려진 물건인 것 같기도 하고
어디에 이 물건이 쓰일지 알지 못했습니다.
그런데 루이지애나시에서 전시를 할 수 있게 되었습니다.
이 물건과 그 역사에 대해 알고 있는 사람들이
이 작품이 전시된 것을 볼 수가 있습니다.
뉴올리언즈에서 개최한 세계 박람회에서였어요.
1984년 마지막 박람회에서요.
저는 저의 생각을 반영했어요. 바로 파도였죠.
저는 항상 파도에 흥미를 느꼈어요.
아카풀코나 태평양의 바다만큼 큰 파도가 치지는 않지만
거기 가면 엄청 큰 파도가 서퍼를 덮치기도 하잖아요.
그렇지만 저는 걸프만의 높지 않은 파도에 매력을 느꼈습니다.
그곳에서 처음으로 파도를 봤으니까요.
아마도 열일곱살이었던 것 같아요.
샘을 만들어야겠다는 생각을 했습니다.
제가 우레탄을 사용해서 액체 상태의 우레탄을
동결시키는 작업을 하고 있었을 떄
액체 상태의 우레탄을 굳히니 물이 흐르듯 아름다운 형태로 변한다는 생각이 들었습니다.
저는 이렇게 만들어진 물결을 세워두었습니다.
이 작업을 위해서 작품을 세워둘 수 있는 비계가 필요했습니다.
17.5피트의 캔틸레버를 세웠고 청동으로 물결을 만들었습니다.
액체 상태의 청동 작품이 비계 위를 우산이 둘러싸듯 덮었고 물을 뿌렸습니다.
[밥 스프링] 그리고 린다가 우레탄을 사용해서 모델을 만들었습니다.
[벵글리스] 가로 세로의 길이가 같고 무게는 6파운드인 단단한 폴리우레탄 폼이었습니다.
아래에 철망 구조물을 사용했습니다.
여기에서 저는 기상 관측용 벌룬을 떠올렸어요.
[밥 스프링] 린다는 이 아래에다가 이 구조물의 원래 형태
위에 플라스틱을 씌웠습니다.
그 뒤에 형태를 잡고
흘러내리게 했어요.
그리고 제품이 마를 때까지 그 공간에 사람이 들어가지 못하게 했습니다.
그 때 린다가 입었던 옷이...
오늘날 그걸 두고 우주복이라고 부르고는 하더군요.
작품에서 나오는 연기에 독성이 있기 때문이에요.
우리는 외부에서 신선한 공기를 공급해야 했습니다.
린다가 입었던 특수작업복에 튜브를 연결했습니다.
이후에 린다는 모델 작업을 마쳤고
본을 뜬 뒤에
우리는 주형을 만들었습니다.
구조물 안쪽에는 도관과 물을 가두어 두는 곳
그 밖의 장치를 설치했습니다.
물이 구조물에 흐르게 하니 보기 좋았어요.
우리는 이 작품을 만들면서
여러 일을 해서 린다를 도왔습니다.
[제프리 스피링] 이 작품은 세계박람회가 개최된 뒤
몇 년 동안 보관실에 보관되어 있었습니다.
만든지 오래 되었죠.
[제프리 스프링, Modern Art Foundry]
표면은 린다가 원하는 형태로
복원하거나 다시 채색했습니다.
물이 잘 흘러야 했고 동시에 형태도 멋져보여야 했어요.
-[뱅글리스] 좋아요, 도구 없어요?
-아무것도?
-[남성] 우리는 입구 부분을 자르고
-[뱅글리스] 네, 네
-[남성] 그리고 표면을 마무리하면..
-[뱅글리스] 좋아요. 물을 흐르게 해봐요.
[콘크리트에 물이 부딪히는 소리]
[뱅글리스] 저는 이 작품이 여전히 존재한다는 사실에 굉장히 기뻤습니다.
[캐너, 루이지애나]
저는 야외에다 제 작품을 아무렇게나 쌓아두곤 했거든요.
그리고 완전히
잊어버렸습니다.
폭풍이 와서 제 작품도 쓸어갔다고만 생각했어요.
그런데 제 작품이 어떤 곳에 걸려있었어요.
[물이 샘에 부딪치는 소리]
[뉴 올리언스, 루이지애나]
[표지판 : 린다 뱅글리스 : 1941년 미국 출생 ; "세계의 파도" 1983-1984, 청동 ; 미국 캐너시의 허가 하에 전시 중]
저의 작품은 아주 고전적입니다.
저는 본질에 대해서 반복해서 생각하는 경향이 있습니다.
그 생각을 가공하고 해석하곤 합니다.
저는 무언가를 배우기 위해서
저 자신의 필요를 억제해야 할 때가 있다는 사실을 깨닫습니다.
우리가 보는 것들과 감정들을요.
이런 감정을 우리는 '취향'이라고 부릅니다.
우리가 보는 방식은 무엇일까요?
모든 이가 동의하는 취향을 만들어내지 않고
우리는 어떤 반응을 할 수가 있는 것일까요?
저는 모든 사람을 만족시키려고 하지 않습니다.
저는 단지 궁금하기 때문에 작품을 만드는 것일 뿐입니다.
그게 제가 작품을 만드는 이유에요.
저는 쇼에 대해서 생각하지 않습니다.
저는 관객들과 같은 기쁨을 느낄 수 있어서 기쁘고
아이가 된 것 같은 기분이라는
생각을 할 뿐입니다.
[Lynda Benglis: "A onda do mundo"]
[som de cigarras]
Eu sinto que todos artistas estão em um tipo de situação
que imita os padrões das suas primeiras memórias.
Eu nasci em Louisiana.
Lago Charles, Louisiana.
Eu me lembro de pegar pequenos gravetos e pedaços de musgo
e alguém me contou que dava pra construir um barco assim,
com uma folha, e um graveto, e musgo.
Então, eu comecei a brincar muito com o que havia no chão,
apenas pensando na natureza.
Acho que todas as crianças fazem isso.
Mais tarde, comecei a viajar até o pântano de lancha.
Louisiana tem toda uma área de vias navegáveis
que desembocam no Golfo.
Então, existiam todos esses canais e caminhos,
e eu os conhecia.
Eu realmente preferia estar na água dessa forma
e descobrir essas coisas diferentes,
barcos que haviam naufragado anos antes.
[som de chuva caindo em pranchas de madeira]
[Queens, Nova Iorque]
[som de correntes de metal]
[Bob Spring, Modern Art Foundry]
Isso é um pouco como,
"Bem vinda de volta, Lynda."
Lynda fez o modelo para isso,
essa peça,
neste cômodo.
[som de ferramentas contra metal]
Eu fiquei muito agradecida.
Eu pensei que podia ter se perdido no mar;
eu não sabia onde estava,
e aí eu vi ela sendo armazenado em Louisiana.
As pessoas que a conhecem, e conhecem a história
podem ver a fonte!
Era no concurso da World's Fair em Nova Orleans;
era a última World's Fair em 1984.
Então, eu inscrevi minha ideia, que era uma onda.
Eu sempre me intriguei com ondas,
não as grandes que você vê em Acapulco ou no pacífico,
Você sabe onde elas rolam e elas podem...
Mas eu sempre me intriguei com as pequenas ondas do Golfo
porque elas foram as primeiras que eu vi.
Acho que deve ter sido nos anos 70,
Eu tive a ideia de fazer fontes.
Porque o que eu estava fazendo com o uretano
era um tipo congelado de forma líquida,
e eu pensava que a forma líquida poderia ser extendida lindamente com água
Eu tinha feito ondas saindo da parede.
Para isso, eu queria fazer uma em posição livre.
Eu fiz uma viga de bronze de 50 metros
a partir da ideia de uma espécie de guarda-chuva de bronze líquido com água.
E ela construiu o modelo disso com espuma.
Na escala de um para um, densidade de 2,5 quilos de espuma de poliuretano.
Eu estava usando uma estrutura de arame por baixo,
E, neste caso, eu pensei na ideia de um balão metereológico.
Então, ela colocou aqui por baixo o formato original disso
e depois cobriu com plástico.
E aí, começou a aplicar a espuma
e deixar a água correr.
O ambiente inteiro teve que ser lacrado,
e ela estava em..
Bem, hoje você diria que numa espécie de roupa espacial
porque os vapores disso eram um pouco tóxicos.
Então, tivemos que trazer ar fresco de fora,
entrava por um tubo em seu uniforme.
Depois que ele terminou o modelo,
nós fizemos moldes nele.
E aí fizemos a modelagem.
Dentro, há um arranjo de canos,
câmaras d'água, e todo o resto.
E é muito ter isso de volta.
E vamos cuidar disso por ela,
e de todo o resto.
Quer dizer, essa peça estava numa área de armazenamento
por anos depois da World's Fair,
então está envelhecida.
[Jeffrey Spring, Modern Art Foundry]
A superfície precisa ser restaurada, ou recolorida,
para sua satisfação.
Contanto que a água corra, é isso que resta.
Ok, então sem dourar, certo?
Nada?
Acabamos de cortar os portões...
Sim, sim...
... e dar um acabamento na superfície.
Ótimo. Ok, vamos colocar a água.
[som da água batendo contra concreto]
Eu fiquei muito animado em descobrir que ainda existia.
[Kenner, Louisiana]
Estava no meio de um monte de coisas ao ar livre,
e esquecido,
totalmente esquecido.
Eu pensei que o furacão o tivesse jogado longe
e estava ancorado em algum lugar.
[som de água espirrando da fonte]
[New Orleans, Louisiana]
[Na etiqueta: Lynda Benglis; americana, nascida em 1941, " A onda do mundo", 1983-1984; bronze, emprestada da Cidade de Kenner]
Eu penso no meu trabalho como sendo muito clássico.
Essencialmente, eu acho que repito ideias da natureza,
e as processo e interpreto.
Eu percebi que o que aprendemos a fazer
é reprimir nossas titilações
ou nossas emoções sobre o que vemos
e chamamos isso de "gosto".
O que é o jeito que vemos?
Para o que respondemos sem criar um gosto
que seja aceitável para todos?
Não estou tentando satisfazer ninguém.
Eu faço as coisas porque sou curiosa,
essa é a razão.
Eu não penso em exposições,
eu não penso em nada além de
"é emocionante para mim sentir o mesmo tipo de emoção
que eu sentia quando criança."
Волна Земли
[Шум цикад]
Как мне кажется, все художники находятся
в состоянии, которое повторяет
их детские воспоминания.
Я родилась в Луизиане,
в Лейк Чарльзе, штат Луизиана.
Я помню, как я подбирала веточки и куски мха,
и как-то мне подсказали, что
из этих материалов можно сделать лодку,
из листочка, ветки и куска мха.
Я часто играла с тем, что подбирала с земли
и просто думала о природе.
Наверно, все дети так делают.
Позже я много путешествовала
по рекам на моторной лодке.
В Луизиане много мест, где есть
водные объекты, которые ведут
в Мексиканский залив.
Я знала множество рек и ручьев.
Я предпочитала проводить
время у воды и узнавать
о
[Lynda Benglis: ''Yeryüzündeki dalgalar"]
[Ağustos böceklerinin sesi]
Bana öyle geliyor ki; Tüm sanatçılar
ilk yaşadıkları şeylerin etkisinde kalıyorlar
Lousiana'da doğdum
Charles gölü, Louisiana'da
Küçük çubukları ve yosun tutmuş şeyleri elime aldığımı
ve birisinin bana böylelikle bir tekne yapabileceğimi söylediğini hatırlıyorum
bir yaprak,bir çubuk ve yosun tutmuş bir şekille.
Böylece sadece doğayı düşünerek
yerde olanlarla bayağı bir oynadım.
Bence tüm çocuklar bunu yapar.
Daha sonra nehir kollarını motorlu tekneyle gezerdim.
O zamanlar Lousiana'da körfeze doğru
giden geniş bir su yolu havzası vardı.
Öyle ki; her çeşit kanal ve su yolu
olduğunu biliyordum.
Suda vakit geçirmek ve
uzun yıllar önce batan tekneleri yani tüm bu
farklı şeyleri keşfetmek hoşuma gidiyordu.
[AHŞAP ZEMİNE ÇARPAN YAĞMUR DAMLALARININ SESİ]
[Queens, New York]
[METAL ZİNCİRLERİN SESİ]
[Bob Spring, Modern Sanat Atölyesi]
[BOB SPRING] Bu biraz da
''Tekrar hoş geldin Lynda'' demek gibi bir şey.
Lynda bunun için bir maket yaptı
bu odadaki
şu parça için
[ELEKTRİKLİ TESTERE SESİ]
[BENGLIS] Çok minnettar oldum.
Onun nerede olduğunu bilmiyordum.
Denizde kaybolduğunu düşündüm.
Daha sonra onun Louisiana'da bir köşeye kaldırıldığını gördüm.
Şimdi, fıskiyeyi ve geçmişini bilen insanlar
gidip onu görebilir!
New Orleans'taki Dünya fuarı yarışmasıydı
Ki bu 1984'teki son fuar yarışmaydı.
Ben de dalgalar hakkındaki fikrimle yarışmaya katıldım.
Dalgalar her zaman bende merak uyandımıştır.
Acapulco ya da Pasifikte gördüğünüz büyük olanları kastetmiyorum
onların nerede kırılacaklarını ve neler yapabileceklerini biliyoruz.
Fakat bende bu küçük körfez dalgaları hep merak uyandırdı.
Çünkü ilk gördüklerim onlardı.
Galiba yetmişli yıllardı.
Fıskiyeler yapma fikri aklıma gelmişti.
Çünkü gerçekten üretanla yaptıklarım
bir çeşit donmuş sıvı şekillerdi,
ve bu sıvı şekillerin çok güzel bir biçimde suyla genişleyebileceğini düşündüm.
Enteresan dalgalar yaptım.
daha sonra, ayaklı olanını yapmak istedim
fıskiyenin 5.5 metrelik bronzdan desteğini
yapmanın yanı sıra suyun onun üzerinden akmasını da sağladım
[BOB SPRING] ve Lynda köpükten bir model yaptı.
[BENGLIS] bire bir oranda, 2.7 kg yoğunluğundaki poliüretan köpük ve
Alt tarafında telden bir yapı kullanıyordum.
ve bu durumda aklıma hava gözlem balonu fikri geldi.
[BOB SPRING] böylece Lynda burada bunun orijinal şeklini elde etti
ve daha sonra onu plastikle kapladı.
ardından köpük uygulamaya başladı
ve onu çalıştırıverdi.
ve tüm boş kalan yerlere yalıtım yapılmalıydı
ve Lynda öyle bir şey giymişti ki
bugün görseydiniz astronot kıyafeti sanırdınız
çünkü bundan çıkan gazlar azıcık zehirliydi.
ve dahası dışarıdan temiz hava getirmek zorunda kalıyorduk
oksijen Lynda'nın küçük tulumunun içerisine bir boru vasıtasıyla geliyordu.
Lynda modeliyle işini bitirdikten sonra
modelin üzerine şekiller yapıp
kalıba döktük
içerisine boruların düzenlenmesi,
su hazneleri ve diğer herşey yapıldı
ona tekrardan sahip olmak çok güzel
lynda için ona gözümüz gibi bakacağız
ve elimizden geleni yapacağız
[JEFFREY SPRING] yani anlayacağınız, dünya fuar yarışmasından
sonraki yıllardan beri bu parça bir depolama alanındaydı
yani eskimişti
[Jeffrey Spring, Modern Sanat Atölyesi]
Lynda'nın memnun olması için yüzey restore edilmeli
ya da yeniden boyanmalı
su çalışmaları düzgün olduğu takdirde işimizi gerçekten bitirmiş oluruz
[BENGILS]tamam,alet kullanmıyoruz. Değil mi?
asla, tamam mı ?
[MAN] sadece kapıları kesiyoruz
[BENGLIS] peki ,peki...
[MAN] …ve yüzeyi tamalayacağız
[BENGLIS] iyi, tamam hadi biraz su getirelim
[BETONA SIÇRAYAN SU SESİ]
[BENGLIS] Onun hala var olduğunu gördüğüm için çok heyecanlandım.
[Kenner, Louisiana]
açıkta bir yerde, bir yığın eşya arasında bırakılmış
ve unutulmuş
tamamen boşverilmiş
kasırganın onu savurup attığını düşünmüştüm
bir yere saplanıp kaldığını mesela...
[FISKİYEDEN ÇIKAN SU SESİ]
[New Orleans, Louisiana]
"[kısa tanıtıml: Lynda Benglis; 1941 doğumlu amerikalı sanatçı;" "Yeryüzündeki dalgalar,"" 1983–1984; Bronze;1983-1984 Lousiana eyaletine bağlı kenner şehrinden kredi alındı ve ;Helis kurumu tarafından sigortalandı]*
çok klasik bir söylem olacak ama işimle ilgileniyorum
esasen, bence doğanın fikirlerini tekrar ediyorum
onları işliyor ve onlar yorumluyorum
Farkettim de aslında yapmayı öğrendiğimiz şeyler
ya da gördüklerimiz hakkındaki hislerimiz
ve merak dediğimiz şey-15
bir nevi gıdıklanmalarımızı bastırmakmış-16
gördüğümüz yöntem nedir ?
bir şeye merak sarmadan neye cevap verebiliriz ?
bu herkesçe kabul edilebilir bir şey mi ?
Kimseyi memnun etmeye çalışmıyorum
gerçekten bunları meraklı olduğum için yapıyorum
sebebi bu
gösterileri düşünmüyorum-17
aynı coşkuyla kendimi bir çocuk gibi
hissetmemi sağlayan heyecan dışında
hiçbir şey düşünmüyorum
[ Lynda Benglis: "Con sóng của cuộc đời" ]
[ Tiếng ve ]
Tôi cảm giác tất cả nghệ sĩ đều trong cùng một tình cảnh
tạo nên những kí ức đầu tiên của họ.
Tôi sinh ra ở Louisiana,
Hồ Charles, Louisiana.
Tôi nhớ tôi đã nhặt những que củi và những thứ nhỏ phủ đầy rêu,
và ai đó bảo tôi rằng bạn có thể tạo ra một chiếc thuyền,
với một chiếc lá, một mẩu củi và một miếng rêu.
Vậy là tôi bắt đầu thường xuyên chơi với những thứ mà tôi tìm thấy,
trong đầu tôi chỉ nghĩ về thiên nhiên.
Tôi nghĩ rằng mọi đứa bé đều như thế.
Sau đó, tôi sẽ đi dọc những nhánh sông trên chiếc xuồng máy.
Louisiana có một hệ thống đường thuỷ rộng lớn
tất cả đều dẫn ra bờ biển Gulf.
Nơi đây có đủ các loại sông ngòi kênh rạch,
và tôi biết tất cả.
Tôi thật sự thích ở trên mặt nước như thế,
và khám phá tất cả những thứ khác nhau này
những con tàu đã chìm nhiều năm trước.
[ TIẾNG MƯA RƠI TRỀN VÁN GỖ ]
[ Queens, New York ]
[ TIẾNG DÂY XÍCH KIM LOẠI KÊU ]
[ Bob Spring, Xưởng đúc Nghệ thuật hiện đại ]
[BOB SPRING] Cái này giống như,
"Chào mừng trở lại, Lynda."
Lynda làm mô hình cho cái này--
tác phẩm này--
trong căn phòng này.
[ TIẾNG DỤNG CỤ TRÊN KIM LOẠI ]
[ BENGLIS ] Tôi cảm thấy thật sự biết ơn.
Tôi đã tưởng tôi lạc mất nó ở biển rồi;
tôi đã không biết nó ở đâu,
và rồi tôi phát hiện nó đang được lưu giữ tại Louisiana.
Giờ đây, những người biết đến nó và lịch sử cuả nó
có thể thấy được cái đài phun nước!
Đó là cuộc thi của Hội chợ Thế giới ở New Orleans;
Đó là phiên Hội chợ Thế giới cuối cùng vào năm 1984.
Và tôi đã nộp ý tưởng của tôi, chính là một con sóng.
Tôi vẫn luôn bị cuốn hút bởi sóng
không phải những con sóng lớn bạn bắt gặp ở Acapulco hay Thái Bình Dương,
bạn biết rằng chúng cuồn cuộn và chúng có thể...
Nhưng tôi lúc nào cũng bị cuốn hút bởi những con sóng nhỏ ở bờ Gulf
bởi chúng là những thứ tôi thấy trước tiên.
Tôi nhớ là khoảng những năm 70,
tôi có ý tưởng làm đài phun nước.
Bởi thật sự, những gì tôi đang thực hiện với uretan
chính là một dạng đóng băng của chất lỏng,
và tôi đã nghĩ rằng cái thể lỏng đó có thể được khai triển một cách đẹp đẽ với nước.
Tôi đã làm sóng đổ ra từ bức tường.
Cho lần này, tôi muốn làm một cái đứng độc lập.
Tôi đã làm cái giá đỡ cao 5 mét này bằng đồng
[ Lynda Benglis: 世界浪潮 ]
[ 蝉声 ]
我认为所有的艺术家都处于这么一种境地
一种以他们早期记忆作为创作灵感的状况
我生于路易斯安那州
路易斯安那州的查尔斯湖市
我记得用过小木棍以及布满苔藓的东西
因为有人告诉我，如果你想要做一艘船
可以用一片叶子，一个木根以及一个布满苔藓的东西就行了
于是，我就经常在地上把玩这些东西
并对大自然产生了思考
我觉得孩子们都做过这样的事
后来，我坐在汽船上游览各种河川
路易斯安那州有一整个区域都是水路
而这片河川会流入墨西哥湾
所以我知道这里有
各种各样的河川水路
我真的非常喜欢以这种方式在水上活动
而且能够发掘所有不同的事物
比如说多年前沉入海底的船只
[ 雨滴打落在木板上的声音 ]
[ 纽约皇后区 ]
[ 铁链叮当作响声 ]
[ Bob Spring，来自Modern Art Foundry]
这有点像在说：
“Lynda，欢迎你回来”
Lynda给这间屋子里的
这件作品
做了个模型
[ 电动工具作业声 ]
我当时真的满怀感激
我以为它掉到海里了
我当时不知道它在哪里
然而后来我看到它被保存在路易斯安那州
目前，这些知道它并了解它历史的人
可以看到这所喷泉了
这当时是在新奥尔良市举办的一场世界博览会赛事
这是1984年最后一场世界博览会
所以我呈现了我的创意：一场浪潮
我一直被这些波浪所深深吸引
不是你在墨西哥阿卡普尔科海湾以及太平洋上所看到的大海浪
而是那些滚滚打来的海浪
但我也一直被墨西哥海湾的小海浪所吸引
因为那是我第一次看到的海浪
我想大概是在70年代的时候
我有要做喷泉的想法
因为说真的，当时我用聚氨酯所做的
就是一个冻结的液体状的东西
我当时还想，这个液体形式的东西掺入水后一定非常的漂亮
我做过这种贴在墙上的海浪
我还想做的是一个独立腾空的样子
我做了这个长17.5英尺的青铜肱梁
这种液体青铜以伞状结构展开，并流出水来
而且她当时是用泡沫搭建了这个模型
一比一的比例，用了密度为6磅的聚氨酯泡沫塑料
我在底下用的是一个网状结构
在这种情况下，我有了探空气球的想法
所以她把底部放在这里，这件物品的原貌
然后在用塑料覆盖
接着，她开始用泡沫
来使它们运转起来
整个房间都需要被密封起来
而她当时穿着...
怎么说呢，我们现在称为航天服
因为那些烟气多多少少有些毒性
所以我们要把外界的新鲜空气带进来
所以我们在她的制服上插了一根管子
在她完成这个模型之后
我们在此基础上做了模具
我们还做了铸造
里面是管子，水室以及所有东西的
排列布置
能够在此拥有它，真的让我们很开心
我们也会替她好好照顾好这件作品
以及所有的一切
我的意思是，这件作品当时在世界博览会结束后
被放在一个储存区域里有数个年头了
所以，这真的是时代非常久远了
[Jeffrey Spring, 来自Modern Art Foundry]
为了使她感到满意，这个表面
需要被重新修饰或重新上色
只有水流能正常运行，一切都还是原来的样子
好吧，所以不要加工，是吗？
什么都不用吗？
我们只要切割这些大门就行了
好的，好的
然后给表面做个抛光
好的，我们把水弄来吧
[ 水滴落下来的声音 ]
我当时知道它还在的时候，十分兴奋
[ 肯纳，路易斯安那州 ]
户外仿佛有一堆东西
但是却被遗忘了
被彻底遗忘了
我曾考虑过飓风可能会把它吹走
所以我用锚把它各个方向都固定好
[ 水飞溅于喷泉中 ]
[ 新奥尔良，路易斯安那州 ]
[ 展签： Lynda Benglis；美国人；生于1941年；“世界浪潮”；1983-1984；青铜；肯纳市借展 ]
我认为我的作品非常传统
从根本上说，我只是复述了来自大自然的想法
并把它们呈现出来
我发现我们需要学会去
抑制住我们的快感
或者是那些我们所见所闻的感受
和那些我们称之为“值得品味”的事物
我们看待事情的方式是什么呢？
我们该如何在不做出任何品味的情况下
给出所有人都认同的回应呢？
我没有打算来取悦任何人
我是出于好奇才创作事物的
这就是原因所在
我不考虑作秀
也不考虑除了
“这种犹如我孩提时所感受到的兴奋感”
这种想法以外的事物
[ Lynda Benglis: 世界浪潮 ]
[ 蟬聲 ]
我認為所有的藝術家都處於這麼一種境地
一種以他們早期記憶作為創作靈感的狀況
我生於路易斯安那州
路易斯安那州的查理斯湖市
我記得用過小木棍以及佈滿苔蘚的東西
因為有人告訴我，如果你想要做一艘船
可以用一片葉子，一個木根以及一個佈滿苔蘚的東西就行了
於是，我就經常在地上把玩這些東西
並對大自然產生了思考
我覺得孩子們都做過這樣的事
後來，我坐在汽船上遊覽各種河川
路易斯安那州有一整個區域都是水路
而這片河川會流入墨西哥灣
所以我知道這裡有
各種各樣的河川水路
我真的非常喜歡以這種方式在水上活動
而且能夠發掘所有不同的事物
比如說多年前沉入海底的船隻
[ 雨滴打落在木板上的聲音 ]
[ 紐約皇后區 ]
[ 鐵鍊叮噹作響聲 ]
[ Bob Spring，來自Modern Art Foundry]
這有點像在說：
“Lynda，歡迎你回來”
Lynda給這間屋子裡的
這件作品
做了個模型
[ 電動工具作業聲 ]
我當時真的滿懷感激
我以為它掉到海裡了
我當時不知道它在哪裡
然而後來我看到它被保存在路易斯安那州
目前，這些知道它並瞭解它歷史的人
可以看到這所噴泉了
這當時是在新奧爾良市舉辦的一場世界博覽會賽事
這是1984年最後一場世界博覽會
所以我呈現了我的創意：一場浪潮
我一直被這些波浪所深深吸引
不是你在墨西哥阿卡普爾科海灣以及太平洋上所看到的大海浪
而是那些滾滾打來的海浪
但我也一直被墨西哥海灣的小海浪所吸引
因為那是我第一次看到的海浪
我想大概是在70年代的時候
我有要做噴泉的想法
因為說真的，當時我用聚氨酯所做的
就是一個凍結的液體狀的東西
我當時還想，這個液體形式的東西摻入水後一定非常的漂亮
我做過這種貼在牆上的海浪
我想做的是一個獨立騰空的樣子
我做了這個長17.5英尺的青銅肱梁
這種液體青銅以傘狀結構展開，並流出水來
而且她當時是用泡沫搭建了這個模型
一比一的比例，用了密度為6磅的聚氨酯泡沫塑料
我在底下用的是一個網狀結構
在這種情況下，我有了探空氣球的想法
所以她把底部放在這裡，這件物品的原貌
然後在用塑膠覆蓋
接著，她開始用泡沫
來使它們運轉起來
整個房間都需要被密封起來
而她當時穿著...
怎麼說呢，我們現在稱為航太服
因為那些煙氣多多少少有些毒性
我們要把外界的新鮮空氣帶進來
所以我們在她的制服上插了一根管子
在她完成這個模型之後
我們在此基礎上做了模具
我們還做了鑄造
裡面是管子，水室以及所有東西的
排列佈置
能夠再此擁有它，真的讓我們很開心
我們也會替她好好照顧好這件作品
以及所有的一切
我的意思是，這件作品當時在世界博覽會結束後
被放在一個儲存區域裡有數個年頭了
所以，這真的是時代非常久遠了
[Jeffrey Spring, 來自Modern Art Foundry]
為了使她感到滿意，這個表面
需要被重新修飾或重新上色
只有水流能正常運行，一切都還是原來的樣子
好吧，所以不要加工，是嗎？
什麼都不用嗎？
我們只要切割這些大門就行了
好的，好的
然後給表面做個拋光
好的，我們把水弄來吧
[ 水滴落下來的聲音 ]
我當時知道它還在的時候，十分興奮
[ 肯納，路易斯安那州 ]
戶外仿佛有一堆東西
但是卻被遺忘了
被徹底遺忘了
我曾考慮過颶風可能會把它吹走
所以我用錨把它各個方向都固定好
[ 水飛濺於噴泉中 ]
[ 新奧爾良，路易斯安那州 ]
[ 展簽： Lynda Benglis；美國人；生於1941年；“世界浪潮”；1983-1984；青銅；肯納市借展 ]
我認為我的作品非常傳統
從根本上說，我只是複述了來自大自然的想法
並把它們呈現出來
我發現我們需要學會去
抑制住我們的快感
或者是那些我們所見所聞的感受
和那些我們稱之為“值得品味”的事物
我們看待事情的方式是什麼呢？
我們該如何在不做出任何品味的情況下
給出所有人都認同的回應呢？
我沒有打算來取悅任何人
我是出於好奇才創作事物的
這就是原因所在
我不考慮作秀
也不考慮除了
“這種猶如我孩提時所感受到的興奮感”
這種想法以外的事物