[Voiceover Countdown] Plus one... two... three... four... liftoff
NewsHour: In early November, India launched a 320-ton rocket
on a mission to Mars.
If all goes according to plan, the Indian spacecraft will travel 485 million miles
over more than 10 months and go into the orbit around Mars in September.
The US, former Soviet Union, and the European Space Agency
are the only ones to have accomplished the feat.
DR. RADHAKRISHNAN: It is a challenging task, a complex task.
NewsHour: Dr. K. Radhakrishnan is the director of the
Indian Space Research Organization.
He was one of the engineers looking on when the Mangalyaan,
or "Mars craft" in Hindi, launched.
The probe will be studying the atmosphere of Mars,
and looking for traces of methane, which could be a sign of previous life.
DR. RADHAKRISHNAN: A lot of things are known about Mars.
But there are several issues which are yet to be understood, and understood precicely.
NewsHour: The mission to Mars is a source of immense national pride in India,
but it might also signal a new Asian space race, and it's already
triggered a debate about the benefits of exploring another planet,
when so many Indians struggle for basic necessities.
Though it has been in existence for nearly fifty years, the very fact that
India has a space program is unknown to much of the world.
But since its inception, India has not only launched a mission to Mars,
but has sent a probe to the moon, and has built and launched 70 satellites
that do everything from measuring water resources to enabling
mobile communications in rural India.
Radhakrishnan says that at its heart, India's space program is meant
to improve life for India's 1.2 billion people.
One critical mission is to predict where and when storms will hit land,
so people in the storm's path can be taken to safety.
In 1999, when a massive storm hit India's east coast,
more than 10,000 people died.
But a few months ago, when another powerful storm hit the same area,
only 21 people died. Nearly a million people had been evacuated
after early warning data from Indian satellites.
Dr. Radhakrishnan: Part of this use of earth observation satellites is
to provide services to the fisherman, to the farmer, to the decision-maker
at the grassroots level.
NewsHour: So how does understanding the atmosphere of Mars,
or whether there was methane, help the farmer, or the fisherman in India?
Dr. Radhakrishnan: It is not directly; understanding of the atmosphere of Mars
is not going to help him immediately, directly.
But he says technology from the Mars mission will help improve
the satellites India has yet to launch, which will directly benefit
ordinary Indian citizens.
But beyond the tangible scientific benefits, the feat of sending a rocket
to Mars has been a huge point of pride for India.
As the Mars spacecraft left Earth's orbit, Indians took to Twitter
to express their excitement, a point echoed by Dr. Radhakrishnan
who says the mission has inspired the nation.
Dr. Radhakrishnan: People are keeping awake in the night to see
how the Mars orbiter operations are progressing.
So if you can transform so many young minds, and they say "yes, we need to
take up a career in science," it is a big transformation
for the country, for the future.
And working for the space agency is prestigeous.
Hundreds of thousands of engineers have applied for just a few hundred slots.
The pride is also in part for how little India spends to explore space.
The Mars mission costs 4.5 billion rupees, or just over 70 million dollars.
Compare that to the Maven mission, a similar NASA probe that's also currently
en route to Mars. It costs nearly ten times as much.
The savings are achieved in part because engineering labor is cheaper.
The Indian program recycles and adapts components like launch vehicles
and builds far fewer models, relying heavily on computer testing.
But spending any money on space exploration here is controversial.
India is still a developing country, where nearly a third of the population,
about 400 million people, live on less than $1.25 a day.
Brinda Adige runs an NGO called Global Concerns India,
focused on women and children, here in a slum in the city of Bangalore,
less than ten miles from the headquarters of the Indian Space Agency.
She says she was sad when she first heard about the Mars mission.
Adige: At one end of the spectrum, so much of money that is being spent
to send a rocket out into outer space, when we know that here on Earth
in my country, there are children dying every day because they have no food
to eat. So many more going away, spending their days and nights
without electricity. No roads, no education, no protection for women
and the girl child, anywhere in this country.
NewsHour: Do you think that, if they didn't spend the money on the satellite,
that they would spend the money on women and girls' issues?
Adige: No, they would not. They would not.
Their priorities are certainly not looking at women, children, human beings
who are in need of basic necessities just to live.
NewsHour: So you're not against the science, just the priorities.
Adige: Yes.
NewsHour: Adige gathered a group of women from the slum
who echoed some of the same concerns.
I asked the group that, given the millions being spent on the mission to Mars,
what kind of impact additional money could have in this neighborhood.
They described a litany of issues including bad roads, lack of access
to medical care, the high costs of education, and complaints about
sanitation issues like sewage runoff after the rains
and a lack of safe drinking water.
One of these women, Minoja, who works as a cook in a nicer part of town,
took us to her mother-in-law's house, and showed us
the contaminated water that comes out of her pipes.
Minoja [interpreted]: All of this water in the house smells terrible.
NewsHour: It smelled rancid.
This is the municipal water the family pays for from the city.
They have to spend extra on trucked-in clean drinking water:
money they don't have.
But Dr. Radhakrishnan defends the Indian Space Program budget --
in total, about a billion dollars a year.
NewsHour: On a global level, India's program is incredibly inexpensive.
On a local level, it's still very hard for people to comprehend on the streets
of Bangalore or elsewhere, spending so much money going to a different planet.
Dr. Radhakrishnan: The question is in absolute terms when you talk about
the $1 billion that we spend annually. Is it providing the benefits to the people?
Space is touching the lives of every man and woman in this country.
NewsHour: Radhakrishnan points out that the entire Indian Space Program
accounts for one-third of one percent of the nation's budget.
Those numbers may make it easier to justify what may be a larger goal:
competing with another superpower.
Just last month, China became the third country behind the US
and the former Soviet Union to land a rover on the moon,
and China has successfully completed manned space flights,
a feat several years away for India.
But in going to Mars, India could best its neighbor.
The competition is a fuel India is reluctant to admit.
In November 2011, a joint Chinese-Russian Mars mission failed.
NewsHour: Is there political pressure to keep up with the next-door-neighbor, China?
Dr. Radhakrishnan: Each country has their own priorities,
their own vision for the space program.
India has its vision, China has its vision.
We are pursuing our vision.
NewsHour: It doesn't matter when China does what it does?
Dr. Radhakrishnan: It does its program, we do our program.
NewsHour: But it was right after China's failure that the Prime Minister here said,
"Here's our priority, we're going to Mars."
Dr. Radhakrishnan: See, November 2013 is an opportune time for
a mission to Mars. And such opportune time occurs only once in 26 months.
NewsHour: While the Indian launch date did capitalize on when the distance
between Mars and the earth is shorter, to critics like Brinda Adige,
this is simply a space race.
Adige: You've gone to Mars, now I also have to go to Mars.
You've reached moon? I must also go and see whether there's water
on moon or not. Whether my people down here in this country have
drinking water or not, is a quandry.
The question arises, "To what end?"
NewsHour: To administrators like Dr. Radhakrishnan, success with
the Mars mission is another step in helping the world see the red planet,
and India, in a new way.
[φωνή τηλεοπτικού αφηγητή] Συν ένα......δύο.....τρία.....τέσσερα.... απογείωση!
Στις αρχές Νοεμβρίου, η Ινδία εκτόξευσε έναν πύραυλο 320 τόνων
σε αποστολή στον πλανήτη Άρη.
Εάν όλα πάνε σύμφωνα με το πρόγραμμα, το διαστημικό σκάφος από την Ινδία θα ταξιδέψει 485 εκατομμύρια μίλια
για παραπάνω από 10 μήνες και θα βρεθεί σε τροχιά γύρω από τον Άρη τον Σεπτέμβριο.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες, η πρώην Σοβιετική Ένωση, και o Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος
είναι οι μόνοι που έχουν κατορθώσει αυτό το επίτευγμα.
Είναι ένα δύσκολο έργο, ένα πολύπλοκο έργο. Δρ. Radhakrishnan
Ο Δρ. K. Radhakrishnan είναι ο διευθυντής του
Διαστημικού Οργανισμού Ερευνών της Ινδίας.
Ήταν ένας από τους μηχανικούς επίβλεψης όταν το ''Μάνγκαλιαν''
ή ''Αριανό σκάφος" στα χίντι, εκτοξεύθηκε.
H έρευνα αφορά την μελέτη της ατμόσφαιρας του Άρη,
και την αναζήτηση για ίχνη μεθανίου, το οποίο θα αποτελούσε ένδειξη προγενέστερης ζωής.
Γνωρίζουμε πολλά πράγματα για τον πλανήτη Άρη.
αλλά υπάρχουν αρκετά θέματα ακόμη για να κατανοήσουμε, και να κατανοήσουμε σαφώς.
Η αποστολή στον Άρη αποτελεί πηγή απέραντης εθνικής περηφάνιας στην Ινδία,
αλλά μπορεί επίσης να σηματοδοτεί έναν νέο ασιατικό διαστημικό αγώνα, και ήδη
έχει πυροδοτηθεί μια αντιπαράθεση απόψεων όσον αφορά τα οφέλη μιας έρευνας σε άλλον πλανήτη,
όταν τόσοι πολλοί Ινδοί πασχίζουν να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες.
Παρόλο που υπάρχει εδώ και περίπου 50 χρόνια, το γεγονός ότι
η Ινδία διαθέτει διαστημικό πρόγραμμα, είναι κάτι άγνωστο σε πολύ κόσμο.
Αλλά από τότε που ξεκίνησε, η Ινδία όχι μόνο έστειλε μια αποστολή στον Άρη,
αλλά έχει στείλει διερευνητικά σκάφη στο φεγγάρι, και έχει κατασκευάσει και εκτοξεύσει 70 δορυφόρους
οι οποίοι κάνουν τα πάντα, από μετρήσεις υδάτινων πόρων μέχρι να καθιστούν δυνατή
την κινητή επικοινωνία στην ύπαιθρο.
Ο Δρ. Radhakrishnan ισχυρίζεται ότι το διαστημικό πρόγραμμα της Ινδίας έχει σκοπό
να βελτιώσει την ζωή 1,2 δισεκατομμυρίων ανθρώπων στην Ινδία.
Μία κρίσιμη αποστολή αφορά την πρόβλεψη καταιγίδων
έτσι ώστε να λαμβάνονται μέτρα ασφαλείας
Το 1999, όταν μια μαζική καταιγίδα χτύπησε την ανατολική ακτή της Ινδίας,
παραπάνω από 10.000 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους.
Αλλά πριν λίγους μήνες, όταν άλλη μια δυνατή καταιγίδα χτύπησε την ίδια περιοχή,
μόνο 21 άνθρωποι πέθαναν. Σχεδόν ένα εκατομμύριο άνθρωποι είχαν εγκαταλείψει την περιοχή κατόπιν
έγκαιρης προειδοποίησης από τα στοιχεία των δορυφόρων της Ινδίας.
Μέρος αυτής της δορυφορικής παρατήρησης της Γης είναι
να παρέχουμε υπηρεσίες στον ψαρά,στον αγρότη, στις αποφάσεις που θα πάρει
ο απλός πολίτης.
Πώς λοιπόν με το να κατανοήσουμε την ατμόσφαιρα στον πλανήτη Άρη,
ή αν υπήρξε ποτέ μεθάνιο, βοηθάμε τον ψαρά ή τον αγρότη στην Ινδία;
Δεν είναι άμεσα, κατανοώντας την ατμόσφαιρα του Άρη
δεν πρόκειται να τον βοηθήσει άμεσα.
Αλλά ισχυρίζεται ότι η τεχνολογία από την αποστολή στον Άρη θα βοηθήσει να βελτιώσουν
τους δορυφόρους που η Ινδία πρόκειται να εκτοξεύσει, το οποίο θα ωφελήσει άμεσα
τον απλό Ινδό πολίτη.
Αλλά πέρα από χειροπιαστά οφέλη, το επίτευγμα της αποστολής ενός πυραύλου
στον Άρη είναι μία τεράστια υπόδειξη περηφάνιας για την Ινδία.
Καθώς το διαστημικό σκάφος βγήκε από την τροχιά της Γης, οι Ινδοί έγραψαν στο Twitter
για να εκφράσουν τον ενθουσιασμό τους, που σύμφωνα με τον Δρ. Radhakrishnan
αυτή η αποστολή ενέπνευσε όλο το έθνος.
O κόσμος παρέμεινε ξύπνιος το βράδυ για να δει
πώς προχωρούν οι διεργασίες του διαστημόπλοιου.
Έτσι, εάν μπορεί κάποιος να μετατρέψει τόσα πολλά νέα μυαλά, και πουν: «ναι, χρειαζόμαστε
να ξεκινήσουμε μια καριέρα στην επιστήμη», τότε πρόκειται για μια μεγάλη μεταμόρφωση
για την χώρα, για το μέλλον.
Το να εργάζεται κανείς για την Διαστημική Υπηρεσία είναι κάτι που του δίνει κύρος.
Εκατοντάδες χιλιάδες μηχανικοί έχουν κάνει αίτηση για μερικές εκατοντάδες άδειες θέσεις.
Η περηφάνια είναι επίσης μέρος του πόσο λίγο έχει αφιερώσει η Ινδία για να εξερευνήσει το διάστημα.
Η αποστολή στον Άρη κοστίζει 4,5 δισεκατομμύρια ρουπίες, ή διαφορετικά πάνω από 70 εκατομμύρια δολάρια.
Συγκρίνοντας αυτό με την αποστολή "Μέιβεν", ένα παρόμοιο εγχείρημα της NASA που επί του παρόντος είναι
καθ΄οδόν για τον πλανήτη Άρη. Το κόστος του οποίου είναι σχεδόν δεκαπλάσιο.
Η εξοικονόμηση αυτή επετεύχθη, εν μέρη επειδή η εργασία του μηχανικού είναι φθηνότερη.
Το πρόγραμμα της Ινδίας ανακυκλώνει και προσαρμόζει τα εξαρτήματα όπως τα οχήματα εκτόξευσης
και κατασκευάζει πολύ λιγότερα μοντέλα, βασιζόμενοι κυρίως σε δοκιμές μέσω υπολογιστή.
Όμως εδώ, το να ξοδεύεται οποιοδήποτε ποσό στην εξερεύνηση του διαστήματος, είναι αμφιλεγόμενο.
Η Ινδία παραμένει μια χώρα υπό εξέλιξη, όπου σχεδόν το 1/3 του πληθυσμού της,
περίπου 400 εκατομμύρια άνθρωποι, ζουν με λιγότερο από 1,25 δολάριο την ημέρα.
Η Brinda Adige διευθύνει μία Μ.Κ.Ο ονομαζόμενη Παγκόσμια Μέριμνα για την Ινδία,
που επικεντρώνεται στις γυναίκες και στα παιδιά, εδώ σε μια φτωχογειτονιά της πόλης Μπάνγκαλορ,
περίπου δέκα μίλια μακριά από την έδρα της Διαστημικής Υπηρεσίας της Ινδίας.
Λέει ότι λυπήθηκε όταν άκουσε για πρώτη φορά για την αποστολή στον Άρη.
Από την μία πλευρά, ξοδεύονται τόσα πολλά χρήματα
για στείλουν έναν πύραυλο στο Διάστημα, όταν γνωρίζουμε ότι εδώ στην Γη,
στην χώρα μου, υπάρχουν παιδιά που πεθαίνουν καθημερινά από ασιτία.
Άλλα τόσα φεύγουν,περνώντας τις μέρες και τις νύχτες τους
χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Δεν υπάρχουν δρόμοι, εκπαίδευση, προστασία για τις γυναίκες
και για τα κορίτσια, πουθενά σε αυτήν την χώρα.
Πιστεύετε ότι εάν δεν ξόδευαν τα χρήματα στον δορυφόρο,
θα μπορούσαν να τα ξοδέψουν για το ζήτημα των γυναικών και των κοριτσιών;
Όχι, δεν θα το έκαναν.
Οι προτεραιότητες τους σίγουρα δεν αφορούν τις γυναίκες, τα παιδιά,τους ανθρώπους
που χρειάζονται βοήθεια για να καλύψουν βασικές ανάγκες όπως απλά να ζήσουν.
Άρα δεν είστε εναντίον της επιστήμης, απλά κατά των προτεραιοτήτων.
Ναι
Η Adige συγκέντρωσε μια ομάδα γυναικών από την φτωχογειτονιά
οι οποίες επανέλαβαν τις ίδιες ανησυχίες.
Ρώτησα τις γυναίκες, ότι ξοδεύοντας εκατομμύρια στην αποστολή στον Άρη
τι αντίκτυπο θα είχε ένα επιπλέον χρηματικό ποσό σε αυτήν την γειτονιά.
Περιέγραψαν μια σειρά προβλημάτων που περιλάμβανε κακούς δρόμους, έλλειψη πρόσβασης
στο σύστημα υγείας, υψηλό κόστος εκπαίδευσης και παράπονα για
ζητήματα υγιεινής όπως απορροή λυμάτων μετά από βροχή
και έλλειψη ασφαλούς πόσιμου νερού.
Μία από τις γυναίκες, η Minoja, η οποία εργάζεται ως μαγείρισσα σε ένα καλύτερο μέρος της πόλης,
μας πήγε στο σπίτι της πεθεράς της, και μας έδειξε
το μολυσμένο νερό που βγαίνει από τους σωλήνες του σπιτιού.
«Το νερό στο σπίτι μυρίζει δυσάρεστα».
Μύριζε αλλοιωμένο.
Αυτό είναι το νερό που παρέχει ο δήμος και η οικογένεια πληρώνει για αυτό από την πόλη.
Πρέπει να ξοδέψουν παραπάνω για καθαρό πόσιμο νερό από βυτίο,
αλλά δεν έχουν χρήματα.
Ωστόσο, ο Δρ. Radhakrishnan υπερασπίζεται την χρηματοδότηση του Διαστημικού Προγράμματος της Ινδίας
ένα δισεκατομμύριο δολάρια τον χρόνο, συνολικά.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, το πρόγραμμα της Ινδίας είναι ιδιαίτερα ολιγοδάπανο.
Σε τοπικό επίπεδο όμως, εξακολουθεί να είναι κάτι δύσκολο για να το κατανοήσει ο κόσμος στους δρόμους
της Μπάνγκαλορ ή οπουδήποτε αλλού, το να ξοδεύει κανείς τόσα χρήματα για κάποιον άλλον πλανήτη.
Το ερώτημα είναι απόλυτο όταν γίνεται λόγος για
το ένα δισεκατομμύριο δολάρια δαπάνης ετησίως. Παρέχει οφέλη στον κόσμο;
Το Διάστημα αγγίζει τις ζωές όλων σε αυτήν την χώρα.
O Radhakrishnan τονίζει ότι ολόκληρο το Διαστημικό Πρόγραμμα της Ινδίας
υπολογίζεται στο 1/3 του 1% του κρατικού προϋπολογισμού.
Αυτά τα νούμερα μπορεί να δικαιολογήσουν ευκολότερα αυτό που μπορεί να είναι ένας μεγαλύτερος στόχος:
το να ανταγωνιστούν με μία άλλη υπερδύναμη.
Μόλις τον περασμένο μήνα, η Κίνα έγινε η τρίτη χώρα μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες
και την πρώην Σοβιετική Ένωση, που προσγείωσε ένα ρομποτικό όχημα ανίχνευσης στο φεγγάρι,
και η Κίνα έχει επιτυχώς ολοκληρώσει τις επανδρωμένες διαστημικές πτήσεις,
ένα επίτευγμα αρκετά χρόνια απόστασης από την Ινδία.
Πηγαίνοντας στον Άρη, η Ινδία θα μπορούσε να ευνοήσει τον γείτονά της.
Ο ανταγωνισμός είναι μια τροφοδότηση, που η Ινδία αρνείται να παραδεχθεί.
Τον Νοέμβριο του 2011, μία κοινή Κινεζική-Ρώσικη αποστολή στον Άρη απέτυχε.
Ασκείται πολιτική πίεση για να διατηρηθεί μια γειτονική σχέση με την Κίνα;
Κάθε χώρα έχει τις δικές της προτεραιότητες,
το δικό της όραμα για το διαστημικό πρόγραμμα.
Η Ινδία έχει το όραμά της, η Κίνα το δικό της.
Εμείς ακολουθούμε το δικό μας όραμα.
Δεν έχει σημασία πότε η Κίνα θα κάνει ό,τι κάνει;
Κάνει το πρόγραμμά της, και εμείς το δικό μας.
Όμως, είναι αμέσως μετά την αποτυχία της Κίνας τότε που ο πρωθυπουργός εδώ είπε:
«Είναι δική μας προτεραιότητα, πηγαίνουμε στον Άρη!».
Λοιπόν, ο Νοέμβριος του 2013 είναι η κατάλληλη στιγμή για
μία αποστολή στον Άρη. Και μια τέτοια κατάλληλη στιγμή συμβαίνει μόνο μία φορά στους 26 μήνες.
Ενώ οι Ινδοί επωφελήθηκαν της ημερομηνίας εκτόξευσης για το πότε η απόσταση
μεταξύ Άρη και Γης είναι μικρότερη, για κριτικούς όπως η Brinda Adige,
αυτό είναι απλά ένας διαστημικός αγώνας ταχύτητας.
Έχεις πάει στον Άρη, τώρα θα πρέπει να πάω και εγώ.
Έχεις φτάσει μέχρι το φεγγάρι; Και εγώ πρέπει να πάω και να δω αν υπάρχει νερό
στο φεγγάρι ή όχι. Aν ο λαός μου εδώ κάτω σε αυτήν την χώρα έχει
πόσιμο νερό ή όχι, είναι αβέβαιο.
Το ερώτημα που προκύπτει, ''Μέχρι πού θα πάει;"
Για διαχειριστές όπως ο Δρ. Radhakrishnan, η επιτυχία της
αποστολής στον Άρη είναι ακόμα ένα βήμα στο να βοηθήσουμε τον κόσμο να δει τον κόκκινο πλανήτη,
και την Ινδία, με έναν διαφορετικό τρόπο.
[Voiceover Countdown] Plus one ... two... three.. liftoff
Newshour: In early November, India launched a 320-ton rocket
on a mission to Mars.
If all goes according to plan, the Indian spacecraft will travel 485 million miles
over more than 10 months and go into the orbit around Mars in September.
The US, former Soviet Union and the European Space Agency
are the only ones to have accomplished the feat
Dr K Radhakrishnan : It is a challenging task, a complex task
Newshour : Dr K Radhakrishnan is the director of the
Indian Space Research organisation
He was one of the engineers looking on when the Mangalyan
or 'Mars craft' in Hindi launched
The probe will be studying the atmosphere of Mars,
and looking for traces of methane, which could be a sign of previous life.
Dr Radhakrishnan: A lot of things are known about Mars
But there are several issues which are yet to be understood, and understood precisely
Newshour : The mission to Mars is a source of immense national pride in India
but it might also signal a new Asian space race, and it's already
triggered a debate about the benefits of exploring another planet,
when so many Indians struggle for basic necessities
Though it has been in existence for nearly fifty years, the very fact that
India has a space program is unknown to much of the world
But since its inception, India has not only launched a mission to Mars
but has sent a probe to the moon, and has built and launched 70 satelites
that do everything from measuring water resources to enabling
mobile communications in rural India.
Radhakrishnan says that at its heart, India's space program is meant
to improve life for India's 1.2 billion people.
One critical mission is to predict where and when storms will hit land,
so people in the storm's path can be taken to safety.
In 1999, when a massive storm hit India's east coast
more than 10,000 people died.
But a few months ago, when another powerful storm hit the same area,
only 21 people died. Nearly a million people had evacuated
after early warning data from Indian satelites
Dr Radhakrishnan: Part of this use of earth observation satellite is
to provide services to the fisherman, to the farmer, to the decision-maker
at the grassroot level.
Newshour: : So how does understanding the atmosphere of Mars,
or whether there was methane, help the farmer, or the fisherman in India?
Dr. Radhakrishnan: It is not directly; understanding of the atmosphere of Mars
is not going to help him immediately, directly.
Newshour: But he says technology from the Mars mission will help improve
the satellites India has yet to launch, which will directly benefit
ordinary Indian citizens.
But beyond the tangible scientific benefits, the feat of sending a rocket
to Mars has been a huge point of pride for India.
As the Mars spacecraft left Earth's orbit, Indians took to Twitter
to express their excitement, a point echoed by Dr. Radhakrishnan
who says the mission has inspired the nation.
Dr. Radhakrishnan: People are keeping awake in the night to see
how the Mars orbiter operations are progressing.
So if you can transform so many young minds, and they say "yes, we need to
take up a career in science," it is a big transformation
for the country, for the future.
Newshour: And working for the space agency is prestigious.
Hundreds of thousands of engineers have applied for just a few hundred slots.
The pride is also in part for how little India spends to explore space.
The Mars mission costs 4.5 billion rupees, or just over 70 million dollars.
Compare that to the Maven mission, a similar NASA probe that's also currently
en route to Mars. It costs nearly ten times as much.
The savings are achieved in part because engineering labour is cheaper.
The Indian program recycles and adapts components like launch vehicles
and builds far fewer models, relying heavily on computer testing.
But spending any money on space exploration here is controversial.
India is still a developing country, where nearly a third of the population,
about 400 million people, live on less than $1.25 a day.
Brinda Adige runs an NGO called Global Concerns India,
focused on women and children, here in a slum in the city of Bangalore,
less than ten miles from the headquarters of the Indian Space Agency.
She says she was sad when she first heard about the Mars mission.
Adige: At one end of the spectrum, so much of money that is being spent
to send a rocket out into outer space, when we know that here on Earth
in my country, there are children dying every day because they have no food
to eat. So many more going away, spending their days and nights
without electricity. No roads, no education, no protection for women
and the girl child, anywhere in this country.
NewsHour: Do you think that, if they didn't spend the money on the satellite,
that they would spend the money on women and girls' issues?
Adige: No, they would not. They would not.
Their priorities are certainly not looking at children, women, human beings
who are in need of basic necessities just to live.
NewsHour: So you're not against the science, just the priorities.
Adige: Yes.
NewsHour: Adige gathered a group of women from the slum
who echoed some of the same concerns.
I asked the group that, given the millions being spent on the mission to Mars,
what kind of impact additional money could have in this neighborhood.
They described a litany of issues including bad roads, lack of access
to medical care, the high costs of education, and complaints about
sanitation issues like sewage runoff after the rains
and a lack of safe drinking water.
One of these women, Manoja, who works as a cook in a nicer part of town,
took us to her mother-in-law's house, and showed us
the contaminated water that comes out of her pipes.
Manoja [interpreted]: All of this water in the house smells terrible.
NewsHour: It smelt rancid.
This is the municipal water the family pays for from the city.
They have to spend extra on trucked-in clean drinking water:
money they don't have.
But Dr. Radhakrishnan defends the Indian Space Program budget --
in total, about a billion dollars a year.
NewsHour: On a global level, India's program is incredibly inexpensive.
On a local level, it's still very hard for people to comprehend on the streets
of Bangalore or elsewhere, spending so much money going to a different planet.
Dr. Radhakrishnan: The question is in absolute terms when you talk about
the $1 billion that we spend annually. Is it providing the benefits to the people?
Space is touching the lives of every man and woman in this country.
NewsHour: Radhakrishnan points out that the entire Indian Space Program
accounts for one-third of one percent of the nation's budget.
Those numbers may make it easier to justify what may be a larger goal:
competing with another superpower.
Just last month, China became the third country behind the US
and the former Soviet Union to land a rover on the moon,
and China has successfully completed manned space flights
a feat several years away for India.
But in going to Mars, India could best its neighbor.
The competition is a fuel India is reluctant to admit.
In November 2011, a joint Chinese-Russian Mars mission failed.
NewsHour: Is there political pressure to keep up with the next-door-neighbor, China?
Dr. Radhakrishnan: Each country has their own priorities,
their own vision for the space program.
India has its vision, China has its vision.
We are pursuing our vision.
NewsHour: It doesn't matter when China does what it does?
Dr. Radhakrishnan: It does its program, we do our program.
NewsHour: But it was right after China's failure that the Prime Minister here said,
"Here's our priority, we're going to Mars."
Dr. Radhakrishnan: See, November 2013 is an opportune time for
a mission to Mars. And such opportune time occurs only once in 26 months.
NewsHour: While the Indian launch date did capitalize on when the distance
between Mars and the earth is shorter, to critics like Brinda Adige,
this is simply a space race.
Adige: You've gone to Mars, now I also have to go to Mars.
You've reached moon? I must also go and see whether there's water
on moon or not. Whether my people down here in this country have
drinking water or not, is a quandary.
The question arises, "To what end?"
NewsHour: To administrators like Dr. Radhakrishnan, success with
the Mars mission is another step in helping the world see the red planet,
and India, in a new way.
[Cuenta atrás de la voz en off.] Uno... dos... tres... cuatro... despegue.
NewsHour: A principios de noviembre, India lanzó un cohete de 320 toneladas
en una misión a Marte.
Si todo transcurre de acuerdo con el plan,
la nave especial india viajará 485 millones de millas
durante más de 10 meses
y se pondrá en órbita de Marte en septiembre.
Los EUA, la antigua Unión Soviética y la Agencia Espacial Europea son
los únicos que han logrado la proeza.
Dr. Radhakrishnan: Es una tarea desafiante, una tarea compleja.
NewsHour: El Dr. K. Radhakrishnan es el director
de la Organización India de Investigación Espacial.
Fue uno de los ingenieros
que hizo de espectador cuando despegó el Mangalyaan,
o "nave de Marte" en hindi.
La sonda estudiará la atmósfera de Marte,
y buscará trazas de metano,
que podrían ser una señal de vida anterior.
Dr. Radhakrishnan: Se sabe mucho sobre Marte.
Pero hay algunas cuestiones que todavía hay que entender,
y se tienen que entender con precisión.
NewsHour: La misión a Marte es fuente de un inmenso orgullo nacional en India,
pero también puede ser señal
de una nueva carrera espacial asiática,
y ya ha provocado un debate
sobre las ventajas de explorar otro planeta,
cuando tantos indios luchan para cubrir sus necesidades básicas.
Aunque ha existido durante casi cincuenta años,
gran parte del mundo no es consciente de que India tiene
un programa espacial.
Pero desde su creación,
India no solo ha lanzado una misión a Marte,
sino que también ha mandado una sonda a la luna,
y ha construido y lanzado 70 satélites
que hacen de todo, desde medir recursos hídricos
hasta posibilitar las comunicaciones móviles
en la India rural.
Radhakrishnan dice que en su esencia, el programa espacial indio tiene
el objetivo de mejorar la vida de sus 1200 millones de habitantes.
Una misión crucial es predecir
dónde y cuándo las tormentas tocarán tierra,
para que la gente que se encuentre en el recorrido de la tormenta
pueda llegar a un lugar seguro.
En 1999, cuando una enorme tormenta tocó tierra en la costa este de India,
murieron más de 10.000 personas.
Pero hace unos meses,
cuando otra tormenta violenta afectó a la misma zona,
solo fallecieron 21 personas.
Casi un millón de personas habían sido evacuadas
gracias a los datos sobre alerta temprana de los satélites indios.
Dr. Radhakrishnan: Parte de este uso de los satélites
de observación de la Tierra es ofrecer servicios
al pescador, al agricultor, a los que toman decisiones...
y ofrecerlos a nivel popular.
NewsHour: ¿Entonces, cómo ayuda entender la atmósfera de Marte,
o saber si había metano, al agricultor o al pescador en India?
Dr. Radhakrishnan: No directamente; entender la atmósfera de Marte
no le ayudará inmediatamente ni directamente.
Pero el doctor dice que la tecnología de la misión a Marte contribuirá a mejorar
los satélites que India lanzará en el futuro,
y estos beneficiarán directamente
a los ciudadanos comunes de India.
Pero más allá de los beneficios científicos tangibles,
la proeza de mandar un cohete a Marte ha sido
una gran fuente de orgullo para India.
Mientras la nave espacial de Marte abandonaba la órbita de la Tierra,
los indios recurrieron a Twitter para expresar su entusiasmo,
un hecho del que se hizo eco el Dr. Radhakrishnan,
que dice que la misión ha inspirado a la nación.
Dr. Radhakrishnan: La gente se queda despierta
por la noche para ver cómo progresan
las operaciones del orbitador de Marte.
Así que si usted puede transformar a tantas mentes de tantos jóvenes,
y dicen "sí, tenemos que empezar una carrera científica",
es una gran transformación
para el país, para el futuro.
Y trabajar para la agencia espacial
es algo prestigioso.
Se han inscrito cientos de miles de ingenieros
pero solo hay unos pocos cientos de plazas.
El orgullo también proviene en parte de la reducida cantidad de dinero
que India destina a explorar el espacio.
La misión a Marte cuesta 4.500 millones de rupíes,
o poco más de 70 millones de dólares.
Si lo comparamos con la misión Maven,
una sonda similar de NASA que también se encuentra rumbo a Marte,
cuesta casi diez veces más.
El ahorro se consigue en parte
porque la mano de obra de los ingenieros es más barata.
El programa indio recicla y adapta
componentes como por ejemplo vehículos de lanzamiento
y construye muchos menos modelos,
dependiendo en gran medida de las pruebas de ordenador.
Pero gastar dinero en exploración espacial es un tema controvertido aquí.
India todavía es un país en vías de desarrollo,
donde casi un tercio de la población,
unos 400 millones de personas, viven con menos de 1,25$ al día.
Brinda Adige dirige una ONG llamada Global Concerns India,
centrada en mujeres y niños,
aquí en una barriada en la ciudad de Bangalore,
a menos de diez millas de la sede de la Agencia Espacial India.
Dice que estaba triste
cuando escuchó hablar por primera vez de la misión a Marte.
Adige: Por un lado, gran parte de este dinero se destina
a mandar un cohete al espacio, cuando sabemos que aquí en la Tierra
en mi país, hay niños que mueren todos los días porque no tienen comida.
Muchos más se pasan día y noche sin electricidad.
No hay carreteras, ni educación, ni protección para las mujeres
y las niñas, en ningún lugar del país.
NewsHour: ¿Cree que si no invirtieran el dinero en el satélite
lo invertirían en combatir los problemas de las mujeres y niñas?
Adige: No, no lo harían. No lo harían.
Sus prioridades no son de ninguna forma
prestar atención a las mujeres, niños, seres humanos...
que tienen necesidades básicas solo para vivir.
NewsHour: Así que no está en contra de la ciencia,
sino solo de las prioridades.
Adige: Sí.
NewsHour: Adige reunió a un grupo de mujeres de la barriada
que se hizo eco de las mismas inquietudes.
Pregunté al grupo que, teniendo en cuenta los millones
que se invierten en la misión a Marte,
qué tipo de impacto podría tener
una inversión adicional en este vecindario.
Describieron una retahíla de problemas
incluyendo carreteras en malas condiciones,
falta de acceso a la sanidad, los costes elevados de la educación
y quejas sobre problemas de saneamiento
como descargas del alcantarillado después de las tormentas
y la falta de agua potable.
Una de estas mujeres, Minoja, que trabaja de cocinera
en una parte más acomodada de la ciudad,
nos llevó a la casa de su suegra, y nos enseñó
el agua contaminada que sale de sus tuberías.
Minoja [interpretación]: Toda esta agua huele fatal en la casa.
NewsHour: Olía a rancio.
Esta es el agua municipal que paga la familia y viene de la ciudad.
Tienen que pagar más
para agua potable limpia distribuida en camiones:
con dinero que no tienen.
Pero el Dr. Radhakrishnan defiende el presupuesto
del Programa Espacial Indio,
en total, aproximadamente mil millones de dólares anuales.
NewsHour: A escala global, el programa de India es
increíblemente económico.
A nivel local, todavía es muy difícil para la gente en la calle de Bangalore
o de cualquier parte comprender este gasto tan elevado destinado a otro planeta.
Dr. Radhakrishnan: La pregunta es en términos absolutos cuando hablamos
de los mil millones que invertimos anualmente.
¿Reporta beneficios a las personas?
El espacio afecta las vidas
de todos los hombres y mujeres de este país.
NewsHour: Radhakrishnan destaca que el Programa Espacial Indio entero
corresponde a un tercio del uno por ciento del presupuesto de la nación.
Estas cifras quizá harán que sea más fácil
justificar un objetivo más amplio:
competir con otra superpotencia.
Hace solo un mes, China se convirtió en el tercer país después de los EUA
y la antigua Unión Soviética
en hacer aterrizar un vehículo explorador en la luna,
y China ha completado con éxito vuelos espaciales tripulados,
una proeza que India tardará años en lograr.
Pero yendo a Marte, India podría superar a su vecino.
La competición es algo que India no quiere admitir.
En noviembre de 2011, una misión conjunta de China y Russia a Marte fracasó.
NewsHour: ¿Hay presión política
para mantenerse a la altura del vecino de al lado, China?
Dr. Radhakrishnan: Cada país tiene sus propias prioridades,
su propia visión para el programa espacial.
India tiene su visión, China tiene su visión.
Nosotros estamos persiguiendo nuestra visión.
NewsHour: ¿Da igual cuando China hace lo que hace?
Dr. Radhakrishnan: China lleva a cabo su programa,
nosotros el nuestro.
NewsHour: Pero fue justo después del fracaso chino
cuando el Primer Ministro indio dijo:
"Esta es nuestra prioridad, nos vamos a Marte".
Dr. Radhakrishnan: ¿Lo ve? Noviembre de 2013
es un momento oportuno para una misión a Marte.
Y una oportunidad de este tipo llega solo una vez cada 26 meses.
NewsHour: Mientras que la fecha del lanzamiento indio aprovechó
el momento en que la distancia entre Marte y la Tierra es más corta,
para críticos como Brinda Adige,
sencillamente se trata de una carrera espacial.
Adige: Ustedes han ido a Marte, ahora yo también tengo que ir.
¿Han llegado a la luna? Yo también tengo que ir
y ver si hay agua en la luna o no. Si mi gente aquí en este país tiene
agua potable o no, es un apuro.
Surge la pregunta: "¿hasta qué punto?"
NewsHour: Para administradores como el Dr. Radhakrishnan,
el éxito de la misión a Marte es otro paso
para ayudar al mundo a ver al planeta rojo
y a India de un nuevo modo.
(Voix off décompte) plus un... deux... trois... quatre.... décollage
[émission] Newshour : début novembre, l'Inde a lancé une fusée de 320 tonnes
pour une mission vers Mars
Si tout se déroule selon les plans, le vaisseau spatial Indien parcourra 485 millions de miles
pendant plus de 10 mois et se placera en orbite sur Mars en septembre.
Les agences spatiales Américaine, de l'ancienne Union soviétique et Européenne
sont les seules à avoir accompli cette prouesse.
Dr. Radhakrishnan : c'est un véritable défi, une tâche complexe
NewsHour: le Dr Radhakrishnan est le directeur de
l'organisation Indienne de recherche spatiale
Il était l'un des ingénieurs qui regardait lorsque le Mangalyaan,
ou le vaisseau pour Mars en Hindi a lancé
la sonde qui étudiera l'atmosphère de Mars
et recherchera des traces de méthane qui pourrait être le signe qu'une vie a bien existé.
Dr. Radhakrishnan : On sait beaucoup de choses sur Mars
mais il y a plusieurs problèmes qui restent incompris et qui doivent l'être avec précision.
NewsHour: La mission vers Mars fait l'objet d'une immense fierté nationale en Inde.
mais cela pourrait être aussi le signal d'une nouvelle course asiatique à l'espace et
elle a déjà amorcé un débat sur l'intérêt qu'il y a d'explorer une autre planète,
Alors que tant d'Indiens luttent pour les produits de première nécessité.
Bien qu'il existe depuis près de cinquante ans, le fait même
que l'Inde ait un programme spatial est inconnu de la plus grande partie du monde.
Mais depuis ses débuts, l'Inde a non seulement lancé une mission vers Mars,
mais a envoyé une sonde et a construit et lancé 70 satellites
qui font tout, de la mesure des ressources en eau jusque l'établissement de réseaux
de communication mobiles dans l'Inde rurale
Selon Radhakrishnan, à la base, le programme spatial Indien entend
améliorer la vie du 1,2 milliards d'Indiens.
Une mission cruciale est de prédire où et quand les orages vont toucher les terres
ainsi les gens, sur le passage des orages pourront être mis en sécurité.
En 1999 lorsqu'une énorme tempête a frappé la côte Est de l'Inde
plus de 10 000 personnes ont péri.
Mais il y a quelques mois, quand une autre puissante tempête a touché la même région,
seulement 21 personnes ont perdu la vie. On avait évacué près d'un million d'âmes,
d'après les données de prévisions avancées des satellites Indiens.
Dr. Radhakrishnan : une partie de l'utilisation des satellites d'observation est de
fournir des services à la pêche et à l'agriculture, aux décisionnaires
au niveau communautaire.
NewsHour: alors, comment la compréhension de l'atmosphère de Mars
et s'il y a eu du méthane, va-t-elle aider le fermier ou le pêcheur en Inde ?
Dr. Radhakrishnan : ce n'est pas directement - la compréhension de l'atmosphère de Mars
ne va pas l'aider immédiatement, directement,
mais, dit-il, la technologie de la mission sur Mars aidera à améliorer
les satellites que l'Inde doit encore lancer, ce qui profitera directement
aux citoyens ordinaires de l'Inde.
Mais au-delà des avantages scientifiques tangibles, le fait d'envoyer une fusée
vers Mars a été un énorme sujet de fierté pour l'Inde
Comme le vaisseau spatial pour Mars a quitté l'orbite terrestre, les Indiens ont twitté
pour exprimer leur enthousiasme, un point dont le Dr Radhakrishnan s'est fait l'écho et qui
dit que la mission a motivé la nation.
Dr. Radhakrishnan: les gens veillent la nuit pour voir
l'avancement des opérations de Mars Orbiter.
Alors, si vous pouvez transformer tant de jeunes esprits et qu'ils disent "oui, nous avons besoin de
faire carrière dans les sciences", c'est une grande transformation.
pour le pays, pour l'avenir.
et travailler pour l'agence spatiale est prestigieux
Des centaines de milliers d'ingénieurs ont été candidats pour seulement quelques centaines de places
La fierté vient aussi de la manière dont la petite Inde dépense pour explorer l'espace
La mission sur Mars coûte 4,5 milliards de roupies ou un peu plus de 70 millions de dollars.
Comparez cela à la mission Maven, une sonde similaire de la NASA qui est actuellement aussi
en route vers Mars, elle coûte presque dix fois plus
Les économies tiennent en partie au fait que le travail des ingénieurs est moins cher.
Le programme indien recycle et adapte les composants comme les véhicules de lancement
et construit bien moins de modèles, se fiant beaucoup sur la simulation numérique.
Mais dépenser ici de l'argent pour l'exploration spatiale est dicutable.
L'Inde est encore un pays en voie de développement où près d'un tiers de la population
environ 400 millions de personnes vivent avec moins de $1,25 par jour
Brinda Adige dirige une ONG du nom de Préoccupation mondiale, Inde
Elle s'intéresse aux femmes et aux enfants ici dans un bidonville de la ville de Bangalore
à moins de 10 miles du siège social de l'Agence Spatiale Indienne.
Elle dit qu'elle était triste, la première fois qu'elle a entendu parler de la mission vers Mars
Adige : à une extrémité de la gamme, autant d'argent dépensé
pour envoyer une fusée dans l'espace, sachant qu'ici, sur la Terre,
dans mon pays, il y a des enfants qui meurent chaque jour parce qu'ils n'ont rien à manger.
Tant d'autres qui partent et qui n'ont pas l'électricité ni le jour
ni la nuit. Pas de routes, pas d'éducation pas de protection pour les femmes et
les fillettes où que ce soit dans ce pays.
NewsHour : Pensez-vous que s'ils ne dépensaient pas l'argent en satellites
ils le dépenseraient [pour régler] les problèmes des femmes et des filles?
Adige : Non ils ne le feraient pas, ils ne le feraient pas.
Leurs priorités ne sont certainement pas de veiller sur les êtes humains, femmes et enfants
qui ont besoin des choses essentielles simplement pour vivre.
NewsHour : Donc vous n'êtes pas contre la science, juste les priorités.
Adige : Oui.
NewsHour : Adige a rassemblé un groupe de femmes du bidonville
qui reprenaient certaines des mêmes préoccupations
J'ai demandé au groupe qui, étant donnés les millions dépensés dans la mission vers Mars
quel genre d'impact un peu plus d'argent pourrait avoir sur ce quartier.
Ils ont fait état d'une liste de problèmes comme les mauvaises routes, le manque d'accès aux
soins médicaux, le coût élevé de l'éducation et les plaintes concernant
les problèmes d'installations sanitaires comme le ruissellement des eaux usées après les pluies
et le manque d'eau potable.
L'une de ces femmes, Minoja, qui travaille comme cuisinière dans un quartier plus chic de la ville
nous a emmenés chez sa belle-mère et nous a montré
l'eau contaminée qui sort des tuyaux
Minoja [en bref] : Toute l'eau de cette maison sent très mauvais
NewsHour : Elle sentait le rance.
C'est l'eau de la concession que la famille paie à la ville
Ils doivent dépenser davantage pour avoir de l'eau potable en camion-citerne
de l'argent qu'ils n'ont pas
Mais le Dr Radhakrishnan défend le budget du Programme Spatial Indien
environ un milliard de dollars par an en tout.
NewsHour : À l'échelle mondiale, le programme Indien est incroyablement bon marché.
A l'échelle locale, il est toujours très dur pour les gens de la rue de Bangalore ou d'ailleurs
de comprendre [la raison] de dépenser autant d'argent pour aller vers une autre planète.
Dr. Radhakrishnan : Dans l'absolu, la question est, [de savoir] quand vous parlez
du milliard de dollars dépensés par an, qu'est-ce que cela apporte aux gens ?
L'espace concerne la vie de tous les hommes et femmes de ce pays.
NewsHour : Radhakrishnan fait remarquer que tout le Programme Spatial Indien
représente un tiers d'un pour cent (0,333%) du budget national.
Ces chiffres peuvent faciliter la justification de ce qui peut être un objectif :
la concurrence avec une autre super-puissance.
Pas plus tard que le mois dernier, la Chine est devenue le 3ème pays derrière les États-Unis
et l'ancienne Union Soviétique à poser un rover sur la Lune
et la Chine a mené à bien des vols spatiaux habités,
avec plusieurs années d'avance sur l'Inde
mais en allant sur Mars, l'Inde pourrait faire mieux que sa voisine.
La concurrence est un outil, ce que l'Inde a du mal à admettre.
En novembre 2011, une mission Russo-Chinoise sur Mars a échoué
NewsHour : Y-a-t-il une pression politique pour vous maintenir à la hauteur de votre voisin la Chine?
Dr. Radhakrishnan : Chaque pays a ses priorités,
sa propre vision du programme spatial,
l'Inde a sa vision, la Chine sa vision,
Nous suivons notre vision.
NewsHour : Peu importe quand la Chine fait ce qu'elle fait?
Dr. Radhakrishnan : Elle poursuit son programme, nous le-nôtre.
NewsHour : mais ce fut juste après l'échec de la Chine que le Premier Ministre, ici, a dit,
"Voici notre priorité, nous irons sur Mars"
Dr. Radhakrishnan : Voyez-vous, novembre 2013 est le bon moment pour
une mission vers Mars et cette fenêtre n'a lieu que tous les 26 mois.
NewsHour : Tandis que la date du lancement Indien profite de
la plus courte distance Mars-Terre, pour les critiques comme Brinda Adige,
Ce n'est qu'une course à l'espace.
Adige : [puisque] vous êtes allés sur Mars, alors moi aussi je dois y aller.
Vous avez atteint la Lune? Je dois aussi aller voir s'il y a de l'eau là-bas
sur la Lune ou pas. Que mon peuple, ici, dans ce pays
ait de l'eau potable ou pas, est un dilemme.
La question se pose. "Pour quoi faire?"
NewsHour : Pour des administrateurs comme le Dr Radhakrishnan, la réussite dans
la mission pour Mars et une autre étape pour aider le monde à voir la planète rouge,
et l'Inde sur un nouveau chemin.
Um, dois, três, quatro: decolar.
No início de novembro, a Índia lançou um foguete de 320t
em uma missão para Marte.
Se correr como planejado,
a espaçonave viajará 780 milhões de km
em mais de dez meses e entrará em órbita ao redor de Marte
em setembro.
Os Estados Unidos, a antiga União Soviética
e a Agência Espacial Europeia
são os únicos a realizar tal feito.
É uma tarefa desafiadora e complexa.
O dr. K. Radhakrishnan é o diretor
da Organização de Pesquisa Espacial da Índia.
Ele foi um dos engenheiros que observou
quando o Mangalyaan, ou "nave de Marte" em hindi,
foi lançada.
A sonda estudará atmosfera de Marte
e buscará por vestígios de metano,
que poderia ser um sinal de vida prévia.
Sabe-se muito sobre Marte,
mas há muitas questões a serem entendidas e com precisão.
A missão a Marte é fonte de imenso orgulho nacional,
mas pode sinalizar uma nova corrida espacial asiática,
e levantou debate
sobre os benefícios de explorar outro planeta,
quando muitos indianos lutam por necessidades básicas.
Embora exista a quase 50 anos,
o fato de a Índia ter um programa espacial
é desconhecido pela maior parte do mundo.
Mas desde o começo, a Índia não só lançou missão a Marte,
como mandou uma sonda à Lua, construiu e lançou 70 satélites
que fazem tudo, desde medir os recursos de água
até habilitar comunicação móvel no interior da Índia.
Radhakrishnan diz que, a princípio,
o programa espacial da Índia serve para melhorar a vida
de 1,2 bilhões de indianos.
Uma missão difícil
é prever onde e quando a tempestade atingirá a terra
para que o povo em risco possa ser protegido.
Em 1999, quando uma forte tempestade atingiu
o litoral leste, mais de 10 mil pessoas morreram.
Mas há alguns meses, quando outra tempestade
atingiu a mesma área, apenas 21 morreram.
Quase um milhão havia sido evacuada
após o aviso prévio dos satélites indianos.
Parte desse uso de satélites de observação
é para fornecer serviços ao pescador, fazendeiro
e administrador da agricultura.
Como entender a atmosfera de Marte ou se há metano
ajuda os empreendedores na Índia?
Não é diretamente; entender a atmosfera de Marte
não os ajudará de forma imediata e direta.
Mas diz que a tecnologia da missão de Marte ajudará
a melhorar os satélites que o país ainda lançará,
que beneficiarão diretamente cidadãos comuns.
Além dos benefícios científicos tangíveis,
o feito de enviar um foguete a Marte
tem sido um grande orgulho para o país.
Enquanto a espaçonave deixava a órbita da Terra,
os indianos foram ao Twitter expressar a animação,
uma questão repetida pelo dr. Radhakrishnan,
que diz que a missão inspirou a nação.
As pessoas ficam acordadas à noite para ver
o progresso das operações da nave.
Se você pode transformar tantas mentes jovens,
e eles dizem “precisamos trabalhar com ciência”,
é uma grande transformação para o país e para o futuro.
Trabalhar para a agência espacial é prestigioso.
Centenas de milhares de engenheiros
se inscreveram para poucas centenas de vagas.
O orgulho também é, em parte, pelo pouco
que a Índia gasta para explorar o espaço.
A missão de Marte custa 4,5 bilhões de rupias,
ou pouco mais de 700 milhões de dólares.
Compare à missão Maven, uma sonda da NASA similar
que está atualmente em direção a Marte.
Custa quase 10 vezes mais.
Alcançam essas economias, em parte, porque
o trabalho é mais barato.
O programa da Índia recicla e adapta componentes
como veículos de lançamento e constrói menos modelos,
contando com ensaio virtual.
Mas gastar dinheiro com exploração espacial
é polêmico.
A Índia ainda é emergente, onde quase 1/3 do povo,
cerca de 400 milhões, vive com menos de $1,25 por dia.
Brinda Adige dirige uma ONG
chamada Global Concerns India, focada em mulheres e crianças
da zona pobre de Bangalore, a menos de 16km da agência.
Ela diz que ficou triste quando soube da missão.
De um lado, muito dinheiro é gasto
para mandar um foguete para o espaço,
quando sabemos que na Terra, no meu país, há crianças
morrendo todos os dias porque não têm comida.
Muitos indo embora, passando dia e noite
sem eletricidade,
sem estradas, educação e proteção para mulheres
e meninas nesse país.
Crê que, se não gastassem o dinheiro no satélite,
o gastariam com os problemas das mulheres e meninas?
Não. Eles não gastariam.
A prioridade deles não é olhar para crianças,
mulheres, seres humanos que precisam de necessidades
básicas só para viver.
Você não é contra a ciência, apenas contra as prioridades.
Isso.
Adige juntou um grupo de mulheres da zona pobre
que dividem algumas das mesmas preocupações.
Perguntei se, com os milhões gastos na missão para Marte,
que tipo de impacto o dinheiro teria nessa área.
Elas descreveram muitos problemas incluindo estradas ruins,
acesso precário a hospitais, alto custo da educação
e reclamaram dos problemas sanitários
como vazamento de esgoto após as chuvas
e falta de água potável.
Uma dessas mulheres, Minoja, cozinheira de parte mais rica,
nos levou à casa da sogra e mostrou
a água contaminada que sai das torneiras.
Essa água tem um cheiro horrível.
Cheirava a ranço.
É a água pela qual as famílias pagam.
Elas têm que gastar mais em carros-pipa;
dinheiro que não têm.
Mas o dr. Radhakrishnan defende a verba do programa.
No total, cerca de um bilhão de dólares por ano.
A nível global, o programa é incrivelmente barato.
A nível local, é difícil para o povo compreender,
em Bangalore ou outro lugar,
tanto dinheiro indo para um planeta diferente.
A questão é discutível quando se fala do um bilhão
que gastamos por ano. Oferece benefícios ao povo?
O espaço mexe com a vida de cada um desse país.
Radhakrishnan aponta que todo o programa
responde por 0,3% da verba nacional.
Os números podem facilitar justificar o objetivo maior:
competir com outro superpoder.
Mês passado, a China se tornou o terceiro país depois dos EUA
e da antiga União Soviética a pisar na lua
e a China concluiu com êxito vôos espaciais tripulados,
um feito distante para a Índia.
Quanto a Marte, a Índia poderia ser melhor que o vizinho.
A competição é um incentivo que a Índia não quer admitir.
Em novembro de 2011, uma missão conjunta
da China e da Rússia falhou.
Tem pressão política para seguir a China?
Cada país tem suas prioridades, suas visões para o programa.
A Índia tem a dela. A China tem a dela.
Estamos indo atrás da nossa.
Não importa quando a China faz o que faz?
Ela faz o programa dela e nós fazemos o nosso.
Mas logo após a falha da China o primeiro ministro disse:
“Essa é a nossa prioridade. Vamos para Marte.”
Novembro de 2013 é uma época oportuna
para uma missão a Marte. Isso só acontece a cada 26 meses.
Enquanto a data de lançamento aproveitava quando a distância
entre os planetas estivesse menor, para críticos como Brinda Adige,
isso é simplesmente uma corrida espacial.
Você foi a Marte. Agora eu também tenho que ir.
Você foi à Lua? Eu também tenho que ir para ver
se tem água na Lua ou não. Se o meu povo desse país
tem água potável ou não é uma dúvida.
A pergunta surge: “para quê?”.
Para administradores como O dr. Radhakrishnan, o sucesso
na missão é outro passo para ajudar o mundo a ver
o planeta vermelho e a Índia de um novo jeito.
(குரல் எண்ணுதல் ) நேர்ம ஓன்று...இரண்டு...மூன்று...நான்கு...ஏவு
【倒数记时】正1...2...3...4...升空
11月初，印度发射了一枚重320吨的火箭
用于火星探索计划
如果一切顺利， 这枚印度的航天器将飞行4.85亿英里
飞行时间超过10个月 在明年9月可以达到火星轨道
除了印度之外 只有美国、前苏联和欧洲空间局
具有完成这项任务的能力
Radhakrishnan博士： 这项任务很具有挑战性，也很复杂
Newshour记者：Radhakrishnan博士是
印度空间研究组织的主任
他也是Mangalyaan（印地语：火星飞行器）号探测器
发射时的主管工程师之一
这个探测器将用于研究火星大气
寻找是否有甲烷存在， 甲烷的存在可能预示有生命迹象。
关于火星我们已经了解了许多
但还有一些事情我们不了解 或者了解得不清楚
火星计划让整个国家为之感到自豪
但这也是亚洲国家进行空间竞赛的一个标志
火星计划已经引发了一场辩论
在许多印度人民正在生存线上挣扎的同时， 去进行这种探索其他行星的计划是否值得
尽管印度的空间项目已经存在了近50年
但事实是世界上大多数人都不知道它的存在
自从项目问世以来，印度不仅启动了火星探险计划
还发射一个月球探测器以及建造和发射了70枚卫星
这些卫星的功能非常广泛， 从测量水资源
到提供偏远地区通信
Radhakrishnan说这项空间计划的核心
就是为了提高印度12亿人口的生活水平
这项计划中有一个重要的任务就是 预测风暴将在何时何地登陆
这样风暴经过地的人们可以安全撤离
1999年，一场巨大的风暴袭击了印度东海岸
超过1万人死于此次风暴
仅仅几个月以后，又一场风暴袭击的同一地区
但是这次只有21人死亡 在得到印度卫星传来的预警数据后
大概1百万人被紧急撤离了
地球观测卫星的一部分功能
是向渔民、农场主和基层的决策者们
提供服务
假设我们了解了火星大气、或者知道是否有甲烷。
那么这些信息是对于印度的农场主或者渔民的有怎样的帮助呢？
这不是直接的帮助。我们了解了火星大气
（对于渔民或者农场主来说） 并不能直接帮到他
但他说火星计划中用到的技术
对尚未发射的卫星的技术改进有帮助
这将直接造福于普通印度公民
除了这些看得见的科学收获之外
发射火星探索火箭是印度举国上下的骄傲
当火星航天器飞离地球轨道时，
许多印度人民在推特上表达了他们的兴奋
正如Radhakrishnan博士说的， 这项计划激励了整个印度
大家彻夜不眠
就是为了看火星探索计划的进展情况
所以如果你能改变那么多年轻人的思想
他们说：“是，我们愿意投身于科学事业”
对于国家、对于未来这是一个大转变
能在这个空间局工作是非常的荣耀的一件事情
几百个职位吸引了几十万名工程师来应聘
另外一个值得骄傲的事情是印度 在空间探索上花费了很小的费用
火星计划花费了4.5万亿卢布， 相当于7千万美元多一点
和火星计划相比，NASA发射的一颗探测器 这个探测器正在飞往火星的途中
NASA的这项计划花费是我们的将近10倍
部分原因是我们的工程师人力成本低
这个项目循环使用或者改造了一些部件， 比如说运载火箭
只建了很少的模型，大量都是依靠计算机的运算
但是在空间探索项目上 花费的任何费用都会引来争议
印度依然是一个发展中国家 大约三分之一的人口
也就是4亿人口每天的生活费用少于1.25美元
Brinda Adige正在运营一个非政府组织 叫做Global Concerns Indian（世界关心印度）
重点关注妇女和儿童 这是在班加罗尔的一个贫民窟
距离印度空间局总部不到10英里
她说当她第一次听说火星计划时感到很悲伤
一方面，我们花费了那么多费用
把一枚火箭发射到外太空 与此同时在这里地球上
在我的祖国， 儿童因为缺乏食物而奄奄一息
有许多人生活的地方没有电力供应
没有道路、没有教育
不管在哪里妇女和女孩子都缺乏保护
你是否认为， 如果这些钱没有花在发射卫星上
是否会花费在妇女和女孩身上？
不，不会。 他们不会
他们优先考虑的当然不会是妇女、儿童
以及仅仅需要基本温饱的人们
所以你并不反对科学 你反对的是（他们使用费用的）优先顺序
是的
Adige召集了来自贫民窟的一些妇女
她们也是具有相同的看法
我问她们， 现在已经几百万的费用已经花费在火星计划上了
对于其他花费在她们社区的费用会有什么影响呢
她们描述了一系列的事情， 包括破烂的道路
缺医少药、教育费用高企
以及其他一些关于卫生方面的抱怨, 比如下雨天下水道溢水
缺乏安全的饮用水
其中一个妇女叫Minoja 在镇上的一个上只角做厨师
带我们去她的婆婆家
给我们看水管里流出来的污水
家里所有的水都很难闻
闻上去变味了
这是每个家庭付费的市政供水
他们只能额外花钱去买水车运来的干净的水
他们没有钱
但是Radhakrishnan博士为印度空间计划的预算辩护
总计大概每年10亿美元
放在全球来看， 印度项目的花费的确很便宜
在当地，对于班加罗尔或者其他地方的百姓来说 确实很难理解
为什么要花那么多钱在另外一个星球上
问题是你提到的那个绝对数字
每年我们花费的10亿美元，是否给普通人民带来收益了？
太空已经触及到这个国家的每一个男人女人的生活
Radhakrishnan提到整个印度太空项目
占到国家预算的0.337%
这些数字让我们能够更好地应当一个更大的目标
和其他的超级大国竞争
就在上个月，中国成为继美国和前苏联之后
第三个发射月球探测车顺利登月的国家
中国已经完成了载人太空飞行
领先印度许多年
说到飞往火星 印度可能领先于它的邻国
尽管印度不愿意承认 竞争就是一种推动力
2011年11月， 一项中俄联合火星计划失败了
赶上邻国--中国，是否有政治压力
每个国家对于太空项目
都有自己的优先级别和愿景
印度有印度的，中国有中国的
我们追逐我们的愿景
中国什么时候做做什么不重要吗
它做他的，我们做我们的
就在中国失败后不久 总理就说了
“我们的头等事情，就是去火星”
2013年11月是火星项目的好时机
这种机会26个月才有一次
印度选择发射日期是因为此时火星与地球的距离更近
对于批评者比如Brinda Adige来说
这就是一场太空竞赛
你已经去过火星了， 所以现在我也要去
你已经去过月球了？ 我也必须去看看那里有没有水
这里的人们是否有水喝？
谁也不管
问题来了“什么时候是个头？
对于像Radhakrishan博士这样的管理者来说
火星计划的成功能帮助世界了解这个红色星球
同时对印度侧面想看