Being human,
we each view ourselves as a unique and independent individual,
but we're never alone!
Millions of microscopic beings inhabit our bodies,
and no two bodies are the same.
Each is a different habitat for microbial communities:
from the arid deserts of our skin,
to the villages on our lips,
and the cities in our mouths.
Even every tooth is its own distinctive neighborhood,
and our guts are teaming metropolises of interacting microbes.
And in these bustling streets of our guts,
we see a constant influx of food,
and every microbe has a job to do.
Here's a cellulolytic bacteria, for example.
Their one job is to break down cellulose,
a common compound in vegetables, into sugars.
Those simple sugars then move along to the respirators,
another set of microbes that snatch up
these simple sugars and burn them as fuel.
As food travels through our digestive tract,
it reaches the fermentors who extract energy from these sugars
by converting them into chemicals,
like alcohol and hydrogen gas,
which they spew out as waste products.
Deeper in the depths of our gut city,
the syntrophs eke out a living off the fermenters' trash.
At each step of this process,
energy is released,
and that energy is absorbed
by the cells of the digestive tract.
This city we just saw is different in everyone.
Every person has a unique and diverse community of gut microbes
that can process food in different ways.
One person's gut microbes may be capable
of releasing only a fraction of the calories
that another person's gut microbes can extract.
So, what determines the membership of our gut microbial community?
Well, things like our genetic makeup
and the microbes we encounter throughout our lives
can contribute to our microbial ecosystems.
The food we eat also influences
which microbes live in our gut.
For example, food made of complex molecules,
like an apple,
requires a lot of different microbial workers to break it down.
But, if a food is made of simple molecules,
like a lollipop,
some of these workers are put out of a job.
Those workers leave the city, never to return.
What doesn't function well are gut microbial communities
with only a few different types of workers.
For example, humans who suffer from diseases
like diabetes or chronic gut inflamation
typically have less microbial variety in their guts.
We don't fully understand the best way
to manage our individual microbial societies,
but it is likely that lifestyle changes,
such as eating a varied diet of complex, plant-based foods,
can help revitalize our microbial ecosystems in our gut
and across the entire landscape of our body.
So, we are really not alone in our body.
Our bodies are homes to millions of different microbes,
and we need them just as much as they need us.
As we learn more about how our microbes
interact with each other and with our bodies,
we will reveal how we can nurture
this complex, invisible world
that shapes our personal identity,
our health,
and our well-being.
كوننا بشر،
يرى كل واحد منا نفسه كفرد فريد ومستقل،
لكننا لسنا وحدنا!
الملايين من المخلوقات الميكروسكوبية تسكن أجسامنا،
ولا يوجد جسمين متشابهين.
كل جسم هو مسكن مختلف لمجتمعات الميكروبات:
من الصحاري القاحلة بجلودنا،
للقرى على شفاهنا،
والمدن في أفواهنا.
حتى كل سن يعتبر حي مستقل بنفسه،
وأمعائنا هي مدن متحدة من الميكروبات المتفاعلة.
وفي هذه الشوارع الصاخبة من أمعائنا،
نرى تدفق مستمر من الطعام،
وكل ميكروب لديه وظيفة ليقوم بها.
كمثال، هذه هي بكتريا السلولوز.
مهمتها الوحيدة هي تكسير السلولوز
وهو مركب منتشر في الخضروات والسكريات.
تتحرك هذه السكريات البسيطة بعد ذلك إلى المتنفسات،
مجموعة أخرى من الميكروبات التي تنتزع
هذه السكريات البسيطة وتحرقها كوقود.
مع تحرك الطعام خلال الجهاز الهضمي الخاص بنا،
يصل إلى أدوات التخمير التي تستخرج الطاقة من هذه السكريات
من خلال تحويلها إلى مواد كيميائية،
مثل الكحول وغاز الهيدروجين،
تقوم بقذفها إلى الخارج كنفايات.
عميقًا في أجواف مدينة أمعائنا،
يكسب السينتروفس قوت يومهم من مخلفات أدوات التخمير.
في كل خطوة من هذه العملية،
يتم إصدار طاقة
ويتم امتصاص هذه الطاقة
من خلال خلايا الجهاز الهضمي.
المدينة التي رأيناها للتو تختلف من شخص لآخر.
لكل شخص مجموعة متميزة ومتنوعة من ميكروبات الأمعاء
التي تستطيع معالجة الطعام بأساليب مختلفة.
من الممكن أن تستطيع الميكروبات الأمعائية لدى شخص ما
أن تصدر جزء فقط من السعرات الحرارية
التي تصدرها ميكروبات شخص آخر.
إذن ما الذي يحدد نوع عضوية مجتمعات الميكروبات الأمعائية لدينا؟
حسنا، أشياء مثل تكويننا الوراثي
والميكروبات التي نواجهها خلال حياتنا
من الممكن أن تساهم في أنظمتنا الإيكولوجية الميكروبية.
الطعام الذي نأكله أيضا يؤثر
في نوعية الميكروبات التي تعيش في أمعائنا.
مثلا ، الطعام المكون من جزيئات مركبة
مثل التفاح
يتطلب الكثير من عمال الميكروبات المختلفة من أجل تكسيره.
لكن لو كان الطعام مكونًا من جزيئات بسيطة
مثل المصاصة،
فإن بعض من هؤلاء العمال سيتم طردهم من العمل.
يترك هؤلاء العمال المدينة بلا عودة.
مجتمعات الميكروبات الأمعائية التي تعاني
من قلة الأنواع المختلفة من العمال لا تعمل جيدًا.
كمثال، البشر الذين يعانون من أمراض
مثل السكري أو التهاب الأمعاء المزمن
يكون لديهم تنوع أقل من الميكروبات في أمعائهم.
نحن لا نفهم تمامًا الطريقة المثلى
لمعالجة مجتمعاتنا الميكروبية الفردية،
لكن على الأرجح فإن تغيير أسلوب حياتنا
كأكل وجبات متنوعة من أطعمة مكونة من جزيئات مركبة وذات أصل نباتي،
من الممكن أن يساعد في إعادة إحياء الأنظمة الإيكولوجية الميكروبية في أمعائنا
وبامتداد جسمنا كله.
إذن، نحن حقًا لسنا وحدنا في جسمنا.
أجسامنا هي مأوى لملايين من الميكروبات المختلفة،
ونحن نحتاج إليهم كما يحتاجون هم إلينا تمامًا.
كلما تعلمنا أكثر عن كيفية تفاعل الميكروبات
معًا ومع أجسامنا،
أمكننا إظهار كيف يمكننا تغذية
هذا العالم المركب غير المرئي
الذي يشكل هويتنا الشخصية
وصحتنا
وسعادتنا.
مرۆڤبوون،
هەر یەکێکمان وەک تاکێکی ناوازەو سەربەخۆ خۆمان دەبینین،
بەڵام هەرگیز تەنیا نین!
ملیۆنان وردە زیندەوەر هەن لەناو جەستەماندا،
دوو جەستەش وەک و یەک نین.
هەریەکەیان ڕەوشتی خۆی هەیە لە کۆمەڵەی میکڕۆبەکان:
لە بیابانە وشکەکانی ڕوخسارمان،
بۆ گوندەکان لەسەر لێومان،
شارەکانیش لەناو دەممان.
تەنانەت هەموو ددانێکیش سیفەتی تایبەت بەخۆی هەیە،
و هەناوی ئێمە شوێنی سەرەکی پەیوەندی میکڕۆبەکانە بە یەکتر.
لەناو ڕێڕەوە شپرزەکەی هەناومان،
لێشاوێک لە خۆراک دەبینین،
هەموو میکڕۆبێکیش کارێکی هەیە کە بیکات.
ئەمە بەکتریای ئەنزیم شیکەرەوەیە، بۆ نمونە.
یەک فرمانی هەیە ئەویش شیکردنەوەی خانەکانی ڕووەکە،
سەوزەی باو دەگۆڕێت بۆ شەکر.
ئەو شەکرە سادانە بە درێژای ڕێڕەوی هه‌ناسه‌دان دەڕۆن،
جۆرێکی تری میکڕۆبمان هەیە
ئەو شەکرە سادانە هه‌ڵده‌گرێت و وەک سوتەمەنی ده‌یان سووتێنێت.
لە کاتێکدا خۆراک بە ناو ڕێڕەوی هەرسماندا دەڕوات،
دەگات بە ترشێنەرەکان کە وزە لەناو ئەو شەکرانەدا وەردەگرێت
بە گۆڕینیان بۆ مادەی کیمیای
وەکو کحول و گازی هایدرۆجینی،
دەڕشێتەوە وەک پاشماوەی بەرهەمەکان.
قوڵتر لەناو قوڵای شاری هەناومان،
ساینترۆفیک ئیکەکان لەناو پاشماوەی ڕشانەوەکەدا دەژین
لە هەر هەنگاوێکدا لەم قۆناخەدا،
وزە بەڕەڵا دەبێت،
ئەو وزەیەش هەڵدەمژرێت
لەلایەن خانەکانی ڕێڕەوی هەرسەوە.
ئەو شارەی کە ئێمە ئێستا سەیرمانکرد لە هەموو کەسێکدا جیاوازە.
هەموو کەسێک کۆمەڵێک لە میکڕۆبی هەمەجۆری هەیە لە هەناویدا کە
توانای قۆناخەکانی ڕۆشتنی خۆراکی هەیە بە ڕێگای جیاواز.
میکڕۆبی هەناوی کەسێک لەوانەیە بەتوانا بێت
لە بەڕەڵاکردنی تەنها بەشێک لە کالۆری کە
لە میکڕۆبەکانی هەناوی کەسێکی تردا دەتوانێت دەریبهێنێت.
کەواتە،چ شتێک کۆمەڵەی میکڕۆبەکانی ناو گەدەمان دیاری دەکات؟
باشە، شتێک وەکو بۆماوە بابەتەکان و
ئەو میکڕۆبانەی کە بەرەنگاری ژیانمان دەبنەوە
دەتوانن لە سیستەمی میکڕۆبەکاندا هاوبەشی بکەن.
ئەو خۆراکەی دەشیخۆین لە ژێر کاریگەری
ئەو میکڕۆبانە دایە کە لەناو هەناوماندا دەژین.
بۆ نمونە، خواردن لە گەردی جیاوازەوە دروست دەکرێت،
وەکو سێو،
پێویستی بەڕێژەیەکی زۆری میکڕۆب هەیە بۆ تێکشکاندنی گەردەکانی.
بەڵام، ئەگەر خواردنێک لە گەردی سادە پێکهاتبو
وەکو مژمژە،
هەندێک لەم کارمەندانە کاریان پێناکرێت.
ئەو کارمەندانە شارەکە بە جێ دەهێڵن،هەرگیز ناگەڕێنەوە.
هیچ کارێکیان لەکۆمەڵەی میکڕۆبەکاندا پێناکرێت
تەنها پێویستیان بە ڕێژەیەکی کەمی کارمەندەکانە.
بۆ نمونە، کاتێک مرۆڤ دەبێتە قوربانی نەخۆشی
وەکو نەخۆشی شەکرە یان نەخۆشی درێژخایەنی سوربونەوەی گەدە
ئاساییانە جۆرەکانی میکڕۆبیان کەمترە لە گەدەیاندا.
ئێمە بەتەواوی باشترین ڕێگا نازانین
بۆ بەڕێوەبردنی کۆمەڵگای میکڕۆبە تاکەکانمان،
بەڵام وەکو ئەوە وایە کە شێوازی ژیان بگۆڕێت،
وەکو خواردنی هەمەجۆر و پارێزراوی هەمەچەشن، خواردنە ڕووەکیەکان،
دەتوانن یارمەتیدەربن لە پێدانی وزە بە سیستمە میکڕۆبەکان لە هەناودا
بە تەواوی بەشەکان لە ناو جەستەماندا.
کەواتە، بەڕاستی ئێمە تەنیا نین لە ناو جەستەماندا.
جەستەمان ماڵی ملیۆنان میکڕۆبی جیاوازە، و
ئێمە پێویستیمان بەوانە وەک چۆن ئەوان پێویستیان بە ئێمەیە.
کە زیاتر فێردەبین دەربارەی چۆن میکڕۆبەکانمان
کارلێکدەکەن لەگەڵ یەکتریدا و لەگەڵ جەستەماندا،
ئێمە دەری دەخەین کە چۆن چارەسەری
ئەم جیهانه‌ ئاڵۆز،و نەبینراوە دەکەین
ئەوە ناسنامەی کەسیمان پێکدەهێنێت.
تەندروستیمان و
کامەرانیمان.
Als Mensch
sehen wir uns selbst als einzigartiges und unabhängiges Wesen,
aber wir sind nie allein!
Millionen mikroskopisch kleiner Wesen bewohnen unseren Körper,
und keine zwei Körper sind gleich.
Jeder bietet mikrobiellen Kulturen einen anderen Lebensraum:
Angefangen von den trockenen Wüsten unserer Haut
über die Dörfer auf unseren Lippen,
bis zu den Städten in unserem Mund.
Sogar jeder Zahn ist ein eigener Wohnbezirk,
und unser Darm besteht aus Großstädten voller sich gegenseitig beeinflussender Mikroben.
Auf diesen hektischen Straßen unseres Darms
strömt ständig Nahrung heran,
und jede Mikrobe hat ihre Arbeit zu verrichten.
Das hier ist z. B. eine cellulolytisches Bakterium,
dessen einzige Aufgabe es ist, Zellulose aufzubrechen,
ein häufiger Bestandteil in Gemüse und Zucker.
Diese Einfachzucker wandern dann weiter zur
nächsten Mikrobengruppe, die diese Einfachzucker
aufschnappen und als Treibstoff verbrennen.
Auf der Reise durch unseren Verdauungstrakt
trifft unsere Nahrung auf die Fermenter, die aus diesen Zuckern Energie gewinnen,
indem sie sie zu Chemikalien
wie Alkohol und Wasserstoffgas umwandeln
und als Abfallprodukte ausstoßen.
In den Tiefen unserer Darmstadt
leben synthrophe Mikroorganismen vom Abfall der Fermenter.
In jeder Phase dieses Vorgangs
wird Energie freigesetzt,
und diese Energie wird
von den Zellen des Verdauungstrakts aufgenommen.
Die Stadt, die wir gerade gesehen haben, ist bei jedem anders.
Jeder Mensch besitzt eine einzigartige Gemeinschaft von Darmmikroben,
die Nahrung auf unterschiedliche Weise verarbeiten kann.
Die Mikroben eines Menschen können vielleicht
nur einen Bruchteil der Energie freisetzen,
die die Mikroben eines anderen Menschen freisetzen können.
Was bestimmt also die Zusammensetzung unserer Darmmikroben-Gemeinschaft?
Dinge wie unsere genetische Veranlagung
und die Mikroben, auf die wir im Laufe unseres Lebens treffen,
können zu unserem mikrobiellen Ökosystem beitragen.
Auch was wir essen, beeinflusst
die Existenz von Mikroben in unserem Darm.
Nahrung zum Beispiel, die aus komplexen Molekülen besteht,
wie ein Apfel,
erfordert zum Abbau viele verschiedene Mikrobenarbeiter.
Wenn Nahrung aber aus einfachen Molekülen besteht,
wie einem Lutscher,
dann verlieren einige dieser Arbeiter ihren Job.
Sie verlassen die Stadt und kommen nie mehr zurück.
Nicht gut funktionieren Gemeinschaften von Darmmikroben,
die nur aus wenigen Arten von Arbeitern bestehen.
Menschen beispielsweise, die an Krankheiten
wie Diabetes oder chronischer Darmentzündung leiden,
haben normalerweise eine geringe Mikrobenvielfalt in ihrem Darm.
Wir verstehen nicht ganz, wie wir
unsere individuellen Darmmikroben-Gemeinschaften am besten steuern,
aber es ist gut möglich, dass ein veränderter Lebensstil
wie z. B. eine abwechlungsreiche Kost aus komplexer pflanzlicher Nahrung
dabei helfen kann, unser mikrobielles Ökosystem in unserem Darm
und in unserer gesamten Körperlandschaft wiederzubeleben.
Wir sind in unserem Körper also wirklich nicht allein.
Unser Körper beherbergt Millionen verschiedener Mikroben,
und wir brauchen sie so notwendig wie sie uns.
Während wir unser Wissen darüber erweitern,
wie Mikroben sich gegenseitig und unseren Körper beeinflussen,
zeigen wir, wie wir diese
komplexe, unsichtbare Welt,
die unsere persönliche Identität,
unsere Gesundheit
und unser Wohlbefinden formt, nähren können.
Seres humanos,
cada uno un individuo único e independiente,
pero, ¡nunca estamos solos!
Millones de seres microscópicos habitan nuestros cuerpos,
y no hay dos cuerpos iguales.
Cada uno es un hábitat diferente para las comunidades microbianas:
de áridos desiertos en la piel,
a aldeas en los labios
y ciudades en la boca.
Incluso cada diente es un barrio con sus características,
y en los intestinos hay metrópolis de microbios que interactúan.
Y en estas ajetreadas calles del intestino,
vemos un flujo alimenticio constante
y cada microbio tiene un trabajo que hacer.
Esta es una bacteria celulítica, por ejemplo.
Su único trabajo es romper la celulosa,
un compuesto común en vegetales y azúcares.
Esos azúcares simples luego pasan a los respiradores,
otro conjunto de microbios que toman
estos azúcares simples y los queman como combustible.
Conforme la comida viaja por el tracto digestivo,
llega a los fermentadores que extraen energía de estos azúcares
convirtiéndolos en químicos,
como alcohol y gas de hidrógeno,
que despiden en forma de desechos.
En lo profundo de nuestra ciudad intestinal,
los síntropos complementan sus ingresos con la basura de los fermentadores.
En cada paso de este proceso
se libera energía
y esa energía es absorbida
por las células del tracto digestivo.
Esta ciudad que acabamos de ver es diferente en cada persona.
Cada persona tiene una comunidad única y diversa de microbios intestinales
que puede procesar alimentos de diferentes maneras.
Los microbios intestinales de una persona quizá pueden
liberar sólo una fracción de las calorías
que los microbios intestinales de otra.
Entonces, ¿qué determina la membrecía de nuestra comunidad microbiana intestinal?
Bueno, factores como nuestra constitución genética
y los microbios que encontramos a lo largo de la vida
pueden contribuir a nuestros ecosistemas microbianos.
Los alimentos que comemos también influyen
en qué microbios viven en nuestro intestino.
Por ejemplo, los alimentos compuestos por moléculas complejas,
como una manzana,
requieren una gran cantidad de trabajadores microbianos diferentes para romperla.
Sin embargo, si un alimento está compuesto por moléculas simples,
como un dulce,
algunos de estos trabajadores quedan sin trabajo.
Esos trabajadores abandonan la ciudad para nunca regresar.
Y las comunidades microbianas del intestino no funcionan bien
con poca diversidad de trabajadores.
Por ejemplo, los humanos que tienen enfermedades
como diabetes o inflamación intestinal crónica
por lo general tienen menos variedad microbiana en sus intestinos.
No comprendemos cabalmente la mejor manera
de manejar nuestras sociedades microbianas individuales
pero es probable que los cambios en el estilo de vida
tales como comer una dieta variada, con alimentos complejos de origen vegetal,
pueden ayudar a revitalizar el sistema microbiano intestinal
y todo nuestro paisaje corporal.
Así que no estamos solos en nuestro cuerpo.
Nuestros cuerpos son el hogar de millones de diferentes microbios
y los necesitamos tanto como ellos nos necesitan.
Cuanto más aprendamos sobre la interacción
de nuestros microbios entre sí y con nuestros cuerpos,
descubriremos cómo podemos nutrir
a este mundo complejo e invisible
que da forma a nuestra identidad personal,
a nuestra salud
y a nuestro bienestar.
انسان
ما هر کدام خود را موجودی منحصر به فرد و یکتا میپنداریم
اما، ما هیچ وقت تنها نیستیم
میلیونها موجود میکروسکوپی، درون ما خانه کرده اند
از آنجا که هیچ یک از ما آدمها به هم شبیه نیستیم
پس هریک از ما مسکنی متفاوت برای جوامع میکروبی هستیم:
از صحراهای خشک پوستمان،
تا روستاهای خوش آب و هوای لبها
و شهرهای دهانمان
حتی هریک از دندانهایمان همسایگانی مجزا فرض میشوند،
و روده هایمان ابرشهرهایی هستند که با میکروبها همکاری میکنند.
و در هیاهوی و شلوغی خیابانهای روده هایمان،
جریانی دایمی از غذا را میبینیم،
و هر میکروب کاری برای انجام دادن دارد.
مثلا ، باکتریهای سلولز شکاف.
آنها سلولوز ها را خرد میکنند
سلولوزها در سبزیجات یافت میشوند و باکتریها آن را به قند تبدیل میکنند
سپس قندهای حاصل شده به جریان خون سپرده میشوند،
میکروبهایی دیگر آنها را از خون می قاپند
و آنها را به عنوان سوخت استفاده میکنند.
به مرور که غذا از مسیر گوارشی مان گذر میکند،
به تخمیرگرها میرسند که آنها از قندها، انرژی می گیرند
این کار با تبدیل غذا به مواد شیمیایی انجام میشود
وتبدیل به الکل یا گاز هیدروژن میشوند،
که البته اینها مواد زاید و پسماند محسوب میشوند.
در اعماق روده های ما
باکتری های رفتگر به تلمبار کردن این زائدات میپردازند
در هر مرحله از این فرآیند
انرژی آزاد میشود،
و آن انرژی توسط سلولهای دستگاه گوارش جذب میشود.
این شهرهایی که در این فرآیند دیدم ، در هر کس ، متفاوت است.
هر انسانی جوامع باکتریایی منجصر به فرد و متمایز روده خودش را دارد.
که غذا را به شیوه ی خودش فرآوری و هضم میکند.
شاید میکروبهای روده ی یک نفر بتواند
فقط مقدار کوچکی انرژی را آزاد کند
و در فردی دیگر از همان غذا مقدار زیادی انرژی آزاد شود.
اما، پس چه چیزی تعیین کننده ی نوع جامعه ی باکتریال روده های ما است؟
شاید آرایش ژنتیکی ما مهمترین عامل باشد
و نیز میکروبهایی که در طول زندگیمان با آنها روبرو میشویم
با اکوسیستم میکروبی ما مرتبط باشند.
همچنین نوع غذایی که میخوریم هم
در تعیین نوع میکروبهای روده ای ما نقش دارد.
مثلا غذاهایی که از مولکولهای سنگین و پیچیده ساخته شده اند
مثلا سیب،
به میکروبهای متنوعی نیاز دارند که هضم شوند
اما اگر غذایمان از مولکولهای ساده تشکیل شده باشند،
مثلا یک آبنبات چوبی
بسیاری ازباکتریهای روده ایمان را بیکار میکنند.
این کارگران بیکار(میکروبها) شهر ما را ترک کرده و هرگز باز نمیگردند.
اما اگر جامعه ی میکروبی روده ی ما به درستی فعالیت نکنند
یا گونه های متفاوت زیادی در بدنمان نباشد، چه میشود؟
مثلا افرادی که از یک بیماری رنج میبرند
شاید یک فرد دیابتی یا مبتلا به التهاب روده
...آنها گونه های میکروبی محدودی در روده شان دارند.
ما به درستی نمیدانیم راه و روش
مدیریت این جمعهیت های میکروبی چیست،
اما امروزه میدانیم که تغییرات شیوه ی زندگی،
مثلا خوردن غذاهای کم شیرین و کم چرب با سبزیحات بیشتر
میتواند به زنده نگه داشتن اکوسیستم میکروبی درونمان کمک کند
ود ر مجموع چشم انداز بدن ما را بهتر کند.
بنابراین، ما واقعا در بدن خودمان تنها نیستیم!!
بدن ما خانه ی میلیونها میکروب گوناگون است،
و ما به آنها نیاز داریم ، همانقدر که آنها به ما نیاز دارند.
به مرور که درباره ی تعامل آنها با یکدیگر و با بدنمان
بیشتر میفهمیم،
طبیعتِ این دنیای نادیدنی و پیچیده بیشتر برایمان آشکار میشود.
طبیعتی که هویت شخصی ما، سلامت ما، و رفاه ما را شکل میدهد.
Parce que nous sommes humains,
chacun de nous se perçoit comme un individu unique et indépendant,
mais nous ne sommes jamais seuls !
Des millions d'êtres microscopiques vivent dans notre corps,
et il n'y a pas deux corps identiques.
Chacun est un habitat différent pour les communautés microbiennes :
des déserts arides de notre peau,
aux villages sur nos lèvres,
et aux villes dans nos bouches.
Chaque dent est son propre quartier bien distinct,
et nos tripes sont des métropoles grouillantes de microbes qui interagissent.
Et dans ces rues animées de nos tripes,
nous voyons un afflux constant de nourriture,
et chaque microbe a une mission à accomplir.
Voici par exemple une bactérie cellulitique.
Son travail consiste à décomposer la cellulose,
un composé commun chez les légumes et les sucres.
Ces sucres simples passent ensuite aux respirateurs,
une autre série de microbes qui arrachent
ces sucres simples et les brûlent comme combustible.
Quand la nourriture traverse notre tube digestif,
elle atteint les fermenteurs qui extraient l'énergie de ces sucres
en les convertissant en produits chimiques,
comme l'hydrogène et l'alcool,
qu'ils vomissent comme déchets.
Encore plus profond dans la ville de notre tube digestif,
les syntrophes vivotent sur les déchets des fermenteurs.
À chaque étape de ce processus,
de l'énergie est libérée,
et cette énergie est absorbée
par les cellules du tube digestif.
Cette ville que nous venons de voir est différente chez chacun de nous.
Chaque personne a une communauté unique et diverse de microbes intestinaux
qui peut traiter les aliments de différentes manières.
Les microbes intestinaux d'une personne peuvent être capables
de libérer seulement une fraction des calories
que les microbes intestinaux d'une autre personne peuvent extraire.
Alors, qu'est-ce qui détermine la composition de notre population microbienne intestinale ?
Eh bien, des choses comme notre constitution génétique
et les microbes que nous rencontrons tout au long de notre vie
peuvent contribuer à nos écosystèmes microbiens.
La nourriture que nous mangeons influence également
quels microbes vivent dans notre tube digestif.
Par exemple, les aliments faits de molécules complexes,
comme une pomme,
exigent de nombreuses catégories différentes de travailleurs microbiens pour les décomposer.
Mais, si un aliment est fait de molécules simples,
comme une sucette,
certains de ces travailleurs sont mis sur la touche.
Ces travailleurs quittent la ville, ne reviennent jamais.
Ce qui ne fonctionne pas bien, ce sont des communautés microbiennes intestinales
qui n'ont que quelques types différents de travailleurs.
Par exemple, les êtres humains qui souffrent de maladies
comme le diabète ou l'inflammation intestinale chronique
ont généralement une moindre variété microbienne dans leurs intestins.
Nous ne comprenons pas complètement la meilleure façon
de gérer nos sociétés microbiennes individuelles,
mais il est probable que l'évolution de notre mode de vie,
comme une alimentation variée d'aliments complexes à base de plantes,
peut contribuer à revitaliser les écosystèmes microbiens dans notre tube digestif
et à travers l'ensemble du paysage de notre corps.
Nous ne sommes vraiment pas seuls dans notre corps.
Nos corps hébergent des millions de microbes différents,
et nous en avons besoin autant qu'ils ont besoin de nous.
En apprenant davantage sur la façon dont nos microbes
interagissent les uns avec les autres et avec notre corps,
nous révèlerons comment nous pouvons nourrir
ce monde complexe et invisible
qui façonne notre identité personnelle,
notre santé,
et notre bien-être.
כבריות אנושיות,
אנחנו רואים את עצמינו כפרטים יחודיים ועצמאים,
אבל אנחנו לעולם לא לבד!
מליוני יצורים מיקרוסקופיים מאכלסים את גופינו,
ואין שני גופים שהם זהים.
כל אחד הוא סביבת חיים שונה לקהילות מיקרובים:
מהמדבריות היבשים של עורינו,
לכפרים על שפתינו,
והערים בפיותינו.
אפילו כל שן היא שכונה יחודית כשלעצמה,
והמעיים שלנו הן ערי ענק רוחשות במיקרובים שמגיבים אחד עם השני.
וברחובות המפוצצים האלה של המעיים שלנו,
אנחנו רואים זרם קבוע של אוכל,
ולכל מיקרוב יש עבודה לעשות.
הנה בקטריה צלולוזית, לדוגמה.
העבודה היחידה שלהם היא לפרק צלולוזה,
מרכיב נפוץ בירקות וסוכרים.
הסוכרים הפשוטים האלה עוברים למאווררים,
עוד סט של מיקרובים שחוטף
את הסוכרים הפשוטים האלה ושורף אותם כדלק.
כשהאוכל נע דרך מערכת העיכול שלנו,
הוא מגיע למתסיסים שמוציאים את האנרגיה מהסוכרים
על ידי המרתם לכימיקלים,
כמו אלכוהול וגז מימן,
שאז מוצא כמוצר פסולת.
עמוק יותר במעמקי עיר המעיים שלנו,
הסינטרופים חיים על הפסולת של המתסיסים.
בכל שלב של התהליך,
אנרגיה משתחררת,
והאנרגיה הזו נספגת
על ידי התאים במערכת העיכול.
העיר הזו שראינו שונה אצל כל אחד.
לכל אדם יש קהילה יחודית ומגוונת של מיקרובי מעיים
שיכולה לעבד אוכל בדרכים שונות.
מיקרובי מעיים של אדם אחד יכולים להיות מסוגלים
לשחרר רק חלקיק מהקלוריות
שמיקרובים של אדם אחר יכולים לשחרר.
אז, מה קובע את החברות של קהילת המקרובים במעיים שלנו?
ובכן, דברים כמו ההרכב הגנטי שלנו
והמקרובים שאנחנו נתקלים בהם בחיינו
יכולים לתרום לסביבות החיים המקרוביאליות שלנו.
האוכל שאנחנו אוכלים גם משפיע
על המקרובים שחיים במעיים שלנו.
לדוגמה, אוכל שעשוי ממולקולות מורכבות,
כמו תפוחים,
דורש הרבה פועלים מיקרוביאליים שונים כדי לפרק אותו.
אבל, אם אוכל עשוי ממולקולות פשוטות,
כמו סוכריה,
כמה מהפועלים האלה מובטלים מעבודה.
הפועלים האלה עוזבים את העיר, ולא חוזרים לעולם.
מה שלא פועל טוב הן קהילות מיקרובי מעיים
עם רק מספר סוגים שונים של פועלים.
לדוגמה, לאנשים שסובלים ממחלות
כמו סוכרת או דלקות מעיים כרוניות
יש בדרך כלל פחות גיוון מיקרוביאלי במעיים שלהם.
אנחנו לא לגמרי מבינים את הדרך הטובה ביותר
לנהל את הקהילות המיקרוביאליות הפרטיות שלנו,
אבל כנראה שינויים באורח החיים,
כמו אכילה של דיאטות מגוונות של מאכלים מורכבים מבוססי צמחים,
יכולים להחיות את הסביבות המיקרוביאליות במעיים שלנו
ובכל שטח הפנים של גופינו.
אז, אנחנו באמת לא לבד בגופינו.
הגופים שלנו הם מעונם של מיליוני מיקרובים שונים,
ואנחנו צריכים אותם בדיוק כמו שהם צריכים אותנו.
כשאנחנו לומדים יותר על איך המיקרובים שלנו
חיים אחד עם השני ועם הגוף שלנו,
נגלה איך אנחנו יכולים להזין
את העולם המורכב, הבלתי נראה הזה
שמעצב את הזהות האישית שלנו,
את בריאותנו,
ואת מצבנו הכללי.
Emberként úgy gondoljuk,
egyedi és független személyiségek vagyunk,
ám mi sohasem vagyunk egyedül!
Mikroszkópikus élőlények milliói élnek testünkben,
és nincsen két egyforma test.
Mindegyik különböző élőhely a mikrobiológiai közösségek számára:
bőrünk száraz sivatagjaitól kezdve,
ajkaink falvain keresztül
szájunk városain át.
Még minden fog is saját egyedi szomszédsággal rendelkezik,
és beleink kölcsönhatásban élő mikróbák együttműködésre épülő metropoliszai.
Beleink nyüzsgő utcáin
folyamatos táplálék beáramlás történik,
és minden mikróbának megvan a feladata.
Például itt a cellulózbontó baktérium.
Egyik feladatuk,
egy a növényekben lévő közönséges anyag, a cellulóz, cukrokká történő lebontása.
Ezek az egyszerű cukrok aztán egy másik mikróba csoporthoz, az aerobokhoz kerülnek,
amelyek bekapják ezeket az egyszerű cukrokat
és üzemanyagként elégetik őket.
Ahogy a táplálék keresztül halad a tápcsatornán
eljut a fermentálókig, amelyek kinyerik az energiát ezekből a cukrokból azáltal,
hogy más vegyületekké,
például alkohollá és hidrogén gázzá, alakítják őket,
amelyeket aztán melléktermékként kiköpnek.
Mélyebben, a bélvárosunk alján
a szintrófok élősködőként szedik össze a fermentálók szemetét.
A folyamat minden állomásán
energia szabadul fel, amit
az emésztőrendszer sejtjei elnyelnek.
Az előbb látott város mindenkiben különböző.
Minden ember egyedi és sokszínű bélbaktérium közösséggel rendelkezik,
amely különböző módon dolgozhatja fel a táplálékot.
Egyik ember bélbaktériumai lehet,
hogy csak kevesebb kalóriát tudnak előállítani,
mint egy másik ember bélbaktériumai.
Mi határozza meg, hogy milyen összetételű beleink mikrobiológiai közössége?
Olyan dolgok, mint a genetikai jellemzőink
és a mikróbák, melyekkel életünk során találkozunk,
befolyásolhatják mikrobiológiai ökoszisztémánkat.
Az elfogyasztott élelmiszerek szintén befolyásolják,
milyen mikróbák élnek a belünkben.
Például az olyan összetett molekulákból álló étel,
mint az alma,
lebontásához sok különböző mikrobiológiai munkásra van szükség.
Ám, ha az étel egyszerű molekulákból áll,
mint például a nyalóka,
néhány munkás elveszíti munkáját.
Ezek a munkások elhagyják a várost és soha nem térnek vissza.
A bél mikrobiológiai közössége nem működik jól,
ha csak néhány különböző fajta dolgozó van.
Például, az olyan embereknek, akik cukorbetegségben,
vagy krónikus bélgyulladásban szenvednek,
általában kisebb a mikrobiológiai változatosság a beleikben.
Még nem teljesen értjük,
hogyan befolyásolhatjuk legjobban saját mikrobiológiai közösségeinket.
Ám valószínűleg az életmódváltás,
például a változatos táplálkozás, összetett, növényi alapú élelmiszerek fogyasztása
segíthet újraéleszteni mikrobiológiai ökoszitémáinkat belünkben
és testünk minden egyéb részén.
Tehát, egyáltalán nem vagyunk egyedül testünkben.
Testünk millió különböző mikróba otthona,
és ugyanannyira szükségünk van rájuk, amennyire nekik ránk.
Ahogy megismerjük, mikróbáink milyen kölcsönhatásban vannak
egymással és testünkkel,
feltárjuk hogyan tudjuk gondozni
ezt a komplex, láthatatlan világot,
amely alakítja személyazonosságunkat,
egészségünket,
és jó közérzetünket.
Sebagai manusia,
kita merasa diri kita ini individu tunggal dan bebas,
tetapi sesungguhnya kita tak sendiri!
Jutaan makhluk hidup mikroskopis menghuni tubuh kita,
dan penghuni tiap bagian tubuh juga berbeda.
Setiap bagian tubuh adalah habitat bagi komunitas mikrob yang berbeda:
mulai dari gurun kering di kulit kita,
ke pedesaan di bibir kita,
dan juga kota-kota di mulut kita.
Bahkan, tiap-tiap gigi memiliki penghuninya yang khas,
dan usus kita merupakan jaringan metropolis mikrob yang berinteraksi.
Di jalanan usus kita yang sibuk inilah,
pasang surut makanan terus-menerus terjadi,
dan setiap mikrob memiliki tugas yang berbeda-beda.
Misalnya, ini adalah bakteri selulolitik.
Tugas mereka hanya mencerna selulosa, senyawa yang umum pada sayuran,
untuk diubah menjadi gula.
Gula sederhana itu kemudian mengalir di sepanjang tabung itu,
lalu jenis mikrob lain menangkap gula sederhana itu
dan menggunakannya sebagai bahan bakar.
Selagi makanan menyusuri saluran pencernaan kita,
ia mencapai mikrob fermentor yang akan mengekstrak energi dari gula tadi
dengan mengubahnya menjadi bahan kimia
seperti alkohol dan gas hidrogen,
yang mereka lepaskan sebagai zat sisa.
Lebih jauh lagi ke dalam kota usus kita,
mikrob synthrop hidup dari sampah para fermentor tadi.
Pada setiap tahap proses tersebut,
dilepaskan energi,
dan energi itu diserap
oleh sel-sel saluran pencernaan.
Kota yang baru kita lihat tadi berbeda pada tiap-tiap orang.
Setiap orang memiliki komunitas mikrob usus yang unik dan beragam
yang dapat mengolah makanan dengan cara berbeda.
Mikrob usus seseorang mungkin mampu
melepaskan hanya sebagian kalori
yang bisa diekstrak oleh mikrob pada usus orang lain.
Lalu, apa yang menentukan jenis komunitas mikrob di tubuh kita?
Hal-hal seperti sifat genetik bawaan
dan juga mikrob yang kita temui sepanjang hidup kita
dapat berpengaruh terhadap ekosistem mikrob tubuh.
Apa yang kita makan juga memengaruhi
mikrob mana yang hidup di usus.
Misalnya, makanan yang tersusun atas molekul kompleks, seperti apel,
membutuhkan lebih banyak jenis mikrob untuk mencernanya.
Tetapi, makanan dari molekul sederhana,
seperti permen loli,
membuat sebagian mikrob tersebut menjadi pengangguran.
Mereka akan terusir dari kota, tak akan pernah kembali.
Sayangnya, masyarakat mikrob tidak berfungsi dengan baik
jika hanya terdapat sedikit jenis pekerja.
Sebagai contoh, manusia yang mengalami penyakit
seperti diabetes atau peradangan usus kronis
biasanya memiliki lebih sedikit keragaman mikrob di ususnya.
Kita tak sepenuhnya paham cara terbaik
dalam mengelola tiap-tiap kelompok mikrobia,
tetapi tampaknya perubahan gaya hidup,
seperti menyantap beragam jenis makanan yang kompleks, berbasis tumbuhan,
dapat memulihkan ekosistem mikrob di usus kita
dan di seluruh permukaan tubuh kita.
Jadi, kita tak sepenuhnya sendirian dalam tubuh kita.
Tubuh kita adalah rumah bagi jutaan mikrob yang beragam,
dan keduanya saling membutuhkan.
Semakin banyak kita tahu cara mikrob berinteraksi satu sama lain
dan dengan tubuh kita,
kita akan menguak cara untuk dapat merawat
dunia rumit dan tak kasat mata ini
yang membentuk identitas diri kita,
kesehatan kita, dan kesejahteraan kita.
Noi esseri umani
ci vediamo come individui unici e indipendenti,
in realtà non siamo mai soli!
Milioni di esseri microscopi popolano i nostri corpi,
e nessun corpo è uguale all'altro.
Ogni corpo è un habitat diverso per le comunità microbiche:
dai deserti aridi della nostra pelle
ai villaggi sulle nostre labbra
e alle città nelle nostre bocche.
Persino ogni dente ha il proprio distintivo vicinato,
e i nostri stomaci e intestini ospitano vere e proprie metropoli di microbi tra loro interagenti.
E nelle loro brulicanti vie
vediamo un costante afflusso di cibo
e ogni microbo ha il suo compito da svolgere.
Ecco, per esempio, i batteri cellulosolitici.
Il loro unico compito consiste nel scindere la cellulosa,
un composto comune presente nei vegetali e negli zuccheri.
Quegli zuccheri semplici quindi passano alla flora batterica respiratoria,
un altro gruppo di microbi che arraffano
questi zuccheri semplici e li bruciano come combustibile.
Man mano che il cibo percorre il tratto digestivo,
raggiunge i fermentatori che estraggono l’energia da questi zuccheri
trasformandoli in sostanze chimiche,
come alcool e gas idrogeno,
che poi eliminano come prodotti di scarto.
Nelle profondità più recondite delle nostre città intestinali,
i sintropici si guadagnano da vivere riciclando i prodotti di scarto dei fermentatori.
In ogni fase del processo,
viene rilasciata energia
che poi viene assorbita
dalle cellule del tratto digestivo.
Questa città che abbiamo appena visto è diversa in ognuno di noi.
Ogni persona ha una diversa e unica comunità di microbi intestinali
che può elaborare il cibo in modi diversi.
I microbi intestinali di una persona possono essere in grado
di rilasciare solo una frazione delle calorie
che i microbi di un’altra persona possono estrarre.
Quali sono i requisiti di appartenenza a una comunità microbica intestinale umana?
Beh, fattori come il nostro patrimonio genetico
e i microbi che incontriamo nel corso della vita
possono contribuire ai nostri ecosistemi microbici.
Anche il cibo che ingeriamo influisce
sul tipo di microbi presenti nel nostro intestino.
Per esempio, il cibo contenente molecole complesse,
come una mela,
ha bisogno del lavoro di un bel po’ di microbi per essere scisso.
Se invece un alimento è composto di molecole semplici,
come un lecca-lecca,
alcuni microbi non devono lavorare,
e così se ne vanno e non tornano più.
Le comunità microbiche intestinali che hanno pochi tipi di lavoratori
non funzionano bene.
Per esempio, gli umani che hanno malattie
come il diabete o l’infiammazione intestinale cronica
in genere hanno una ridotta varietà microbica intestinale.
Non abbiamo una comprensione completa del miglior modo
per gestire le nostre individuali società microbiche,
ma è probabile che i cambiamenti nello stile di vita,
quali una dieta ricca e variata di alimenti complessi e vegetali,
possano contribuire a rivitalizzare il nostro ecosistema microbico intestinale
e in tutto il nostro corpo.
Quindi non siamo mai veramente soli.
I nostri corpi offrono alloggio a milioni di microbi diversi,
e ne abbiamo bisogno tanto quanto loro di noi.
Man mano che impariamo più cose su come i microbi
interagiscono tra loro e con il nostro corpo,
scopriremo come possiamo prenderci cura
di questo complesso e invisibile mondo
che forma la nostra identità personale,
la nostra salute
e il nostro benessere.
私達人間は 誰もが
自分は独特で自立した 個人であると思っています
けれど私達は決して ひとりではありません
私達の体の中には 膨大な数の微生物が住み着いており
同じ体は２つとして 存在しません
微生物たちの住み家としての体は 一人一人異なります
乾いた砂漠のような「肌」
「唇」の上の村々
「口内」に広がる都市
「歯」の一本一本も それぞれが独特な団地のようなもので
そして「消化管」は微生物がひしめき ワイワイする大都会
その街道は このように微生物で賑わい
つねに食べ物が流れ込んできます
微生物には それぞれ仕事があります
たとえば セルロース分解菌は
野菜によく含まれているセルロースを分解し
糖に変えるのが仕事です
こうしてできた単糖は また別の種類の
呼吸役の細菌が取り込み
燃料として燃やされます
食べ物はさらに消化管を進み
そのエネルギーを抽出する 発酵役の細菌の元に たどり着きます
そこで単糖はアルコールや
水素ガスなどの化学物質に変換され
廃棄物として吐き出されます
腸管内の さらに奥深くでは
共生菌が発酵細菌の廃棄物を漁って 生計を立てています
このような段階のそれぞれにおいて
エネルギーが放出され
そのエネルギーを
消化管内の細胞が吸収します
今見てきた「都市」は 人それぞれ異なります
人間は誰もが 独特で多様な 腸内細菌を有しており
食べ物の消化方法も異なるのです
ある人の腸内細菌が抽出できる カロリーの量に比べて
はるかに少ない量のカロリーしか 取り出せない人もいます
では 私達の腸内細菌群の構成を 決定づけるのは何でしょうか
たとえば 遺伝子構造や
人が生涯で出くわす 様々な微生物などが
体内の微生物の生態系を左右します
何を食べるかということも
腸内に住み着く菌の種類に影響します
たとえば 複雑な分子から成る りんごなどの食べ物は
分解されるまでに 多種多様な細菌を必要とします
しかしキャンディーのように 単純な分子から成る食べ物の場合
仕事を失ってしまう 細菌もいます
そんな細菌はいなくなり 二度と戻ってくることはありません
たった数種類の細菌しかいない 腸内環境は
あまりよく機能しません
たとえば
糖尿病や慢性腸炎といった 疾患を持つ人は
腸内細菌の種類が少ないのが 典型的です
その人の細菌群を どう管理すればいいか
最良の方法は明らかになっていません
しかし植物由来で 高分子の食品を使って 種類豊富な食事をとるなど
食生活を変えることで
微生物たちのの生態系を
腸内に限らず 全身で活性化できます
つまり 人体は 私達だけのものではないのです
膨大な数の微生物が 住み着いていて
私達も微生物も お互いが必要なのです
微生物と人体が そして微生物同士が
どう影響し合うかが 解明されていくにつれ
私達人間の個性や 健康や幸福を形作る—
複雑で目に見えない 微生物の世界を
どう育んでいけばいいのかも 見えてくるでしょう
인간으로써,
우리 각자는 우리 자신을 유일하고 독립적인 개인으로 바라보죠.
그렇다고 결코 외로운 것은 아닙니다.
수백만의 미세한 생물이 우리 몸에 살고 있으니까요.
어느 두 사람도 똑같을 수 없어요.
각자가 미세 생물의 세계에서는 완전히 다른 서식지랍니다:
매우 건조한 사막같은 피부에서부터
입술위의 마을까지,
그리고 입 속 같은 도시들이 모두 다르거든요.
심지어 이 하나 하나도 각기 다른 마을을 이루고 있는 셈입니다.
우리의 내장은 서로 상호 작용하는 미생물들이 대도시를 이루고 있는 것과 같아요.
우리 내장 속의 이런 복잡한 거리로는
음식이 계속 들어오죠.
모든 미생물들은 각자가 해야 할 일이 있습니다.
예를 들면, 여기 섬유소 박테리아가 있어요.
이들이 하는 일은 섬유소를 분해하는 것이죠,
섬유소는 야채나 당에 모두 들어있는 물질이에요.
그런 단당류들이 호흡기쪽으로 이동하면
다른 종류의 미생물들이 이런 단당류를 나꿔채서는
그걸 연소시켜 연료로 사용합니다.
음식은 우리의 소화기를 따라 움직여서
이런 단당류에서 에너지를 뽑아내는 발효기에 도달합니다.
에너지는 단당류를 알콜이나 수소 가스 같은
화학 물질로 바꾸는 과정에서 뽑아냅니다.
이렇게 바뀐 알콜이나 수소 가스는 폐기물이 되는거죠.
우리의 깊은 내장 속 도시에서는
신트로프(영양막, syntrophs)가 발효통의 폐기물과 서로 공생합니다.
이런 과정의 각 단계에서
에너지가 나오는 겁니다.
그리고 그 에너지는 소화기관의
세포들이 흡수합니다.
우리가 지금 막 본 도시는 사람들 마다 모두 달라요.
사람들마다 음식을 모두 다른 방식으로 처리하는
특이하고 다양한 내장 미생물 사회를 가지고 있지요.
어떤 사람의 내장 미생물은
다른 사람들의 내장 미생물들이 뽑아낼 수 있는 것에 비해
아주 작은 양의 에너지만 만들어 낼 수 있는 경우도 있어요.
그러면, 우리들의 내장 미생물 세계를 이루는 구성원은 어떻게 정해질까요?
음, 각자의 유전자 구성이라든가
우리가 생애동안 만나게 되는 미생물들은
우리의 미생물 생태계에 영향을 미칩니다.
우리가 먹는 음식 또한
어떤 미생물이 우리의 장 속에 살게 될지에 영향을 줍니다.
예를 들어, 사과와 같이 복잡한 분자로 이루어진 음식은
음식물은
분해하는데 수많은 종류의 미생물이 작용해야 합니다.
하지만, 막대 사탕같이 단순한 분자로 된
음식의 경우에는
이런 분자들 가운데 할 일이 없을 수도 있어요.
그런 미생물들은 장 속 도시를 떠나 다시는 돌아오지 않기도 하죠.
장 속에서 겨우 몇 가지 형태의 미생물만 살고 있는 미생물 사회는
잘 작동하지 못합니다.
예를 들자면, 당뇨나 만성 장염을
앓고 있는 사람들은
대부분 장 속의 미생물들이 그리 다양하지 못합니다.
우리는 각 개인의 미생물 세계를 유지하는
최고의 방법은 완전히 알고 있지 못합니다.
하지만 다양한 식물성 음식을 섭취하는 것과 같이
생활 습관을 바꾸면
장 속의 미생물 상태계와 우리 몸의 전체 상태를
다시 활성화 시킬 수도 있습니다.
그러니까 우리 몸은 완전히 혼자인 것은 아니죠.
우리의 신체는 수백만의 다양한 미생물들의 서식지에요.
미생물이 우리를 필요하는 만큼 우리도 미생물을 필요로 합니다.
미생물들이 다른 미생물이나 우리의 신체와
어떻게 상호 작용하는지 더 잘 알게되면,
우리는 우리 개개인의 특성과 건강,
그리고 행복을 이루는,
이렇게 복잡하고 들여다 보기 어려운 세계를
잘 보살피는 방법을
알게 될 것입니다.
مرۆڤبوون،
هەر یەکێکمان وەک تاکێکی ناوازەو سەربەخۆ خۆمان دەبینین،
بەڵام هەرگیز تەنیا نین!
ملیۆنان وردە زیندەوەر هەن لەناو جەستەماندا،
دوو جەستەش وەک و یەک نین.
هەریەکەیان ڕەوشتی خۆی هەیە لە کۆمەڵەی میکڕۆبەکان:
لە بیابانە وشکەکانی ڕوخسارمان،
بۆ گوندەکان لەسەر لێومان،
شارەکانیش لەناو دەممان.
تەنانەت هەموو ددانێکیش سیفەتی تایبەت بەخۆی هەیە،
و هەناوی ئێمە شوێنی سەرەکی پەیوەندی میکڕۆبەکانە بە یەکتر.
لەناو ڕێڕەوە شپرزەکەی هەناومان،
لێشاوێک لە خۆراک دەبینین،
هەموو میکڕۆبێکیش کارێکی هەیە کە بیکات.
ئەمە بەکتریای ئەنزیم شیکەرەوەیە، بۆ نمونە.
یەک فرمانی هەیە ئەویش شیکردنەوەی خانەکانی ڕووەکە،
سەوزەی باو دەگۆڕێت بۆ شەکر.
ئەو شەکرە سادانە بە درێژای ڕێڕەوی هه‌ناسه‌دان دەڕۆن،
جۆرێکی تری میکڕۆبمان هەیە
ئەو شەکرە سادانە هه‌ڵده‌گرێت و وەک سوتەمەنی ده‌یان سووتێنێت.
لە کاتێکدا خۆراک بە ناو ڕێڕەوی هەرسماندا دەڕوات،
دەگات بە ترشێنەرەکان کە وزە لەناو ئەو شەکرانەدا وەردەگرێت
بە گۆڕینیان بۆ مادەی کیمیای
وەکو کحول و گازی هایدرۆجینی،
دەڕشێتەوە وەک پاشماوەی بەرهەمەکان.
قوڵتر لەناو قوڵای شاری هەناومان،
ساینترۆفیک ئیکەکان لەناو پاشماوەی ڕشانەوەکەدا دەژین
لە هەر هەنگاوێکدا لەم قۆناخەدا،
وزە بەڕەڵا دەبێت،
ئەو وزەیەش هەڵدەمژرێت
لەلایەن خانەکانی ڕێڕەوی هەرسەوە.
ئەو شارەی کە ئێمە ئێستا سەیرمانکرد لە هەموو کەسێکدا جیاوازە.
هەموو کەسێک کۆمەڵێک لە میکڕۆبی هەمەجۆری هەیە لە هەناویدا کە
توانای قۆناخەکانی ڕۆشتنی خۆراکی هەیە بە ڕێگای جیاواز.
میکڕۆبی هەناوی کەسێک لەوانەیە بەتوانا بێت
لە بەڕەڵاکردنی تەنها بەشێک لە کالۆری کە
لە میکڕۆبەکانی هەناوی کەسێکی تردا دەتوانێت دەریبهێنێت.
کەواتە،چ شتێک کۆمەڵەی میکڕۆبەکانی ناو گەدەمان دیاری دەکات؟
باشە، شتێک وەکو بۆماوە بابەتەکان و
ئەو میکڕۆبانەی کە بەرەنگاری ژیانمان دەبنەوە
دەتوانن لە سیستەمی میکڕۆبەکاندا هاوبەشی بکەن.
ئەو خۆراکەی دەشیخۆین لە ژێر کاریگەری
ئەو میکڕۆبانە دایە کە لەناو هەناوماندا دەژین.
بۆ نمونە، خواردن لە گەردی جیاوازەوە دروست دەکرێت،
وەکو سێو،
پێویستی بەڕێژەیەکی زۆری میکڕۆب هەیە بۆ تێکشکاندنی گەردەکانی.
بەڵام، ئەگەر خواردنێک لە گەردی سادە پێکهاتبو
وەکو مژمژە،
هەندێک لەم کارمەندانە کاریان پێناکرێت.
ئەو کارمەندانە شارەکە بە جێ دەهێڵن،هەرگیز ناگەڕێنەوە.
هیچ کارێکیان لەکۆمەڵەی میکڕۆبەکاندا پێناکرێت
تەنها پێویستیان بە ڕێژەیەکی کەمی کارمەندەکانە.
بۆ نمونە، کاتێک مرۆڤ دەبێتە قوربانی نەخۆشی
وەکو نەخۆشی شەکرە یان نەخۆشی درێژخایەنی سوربونەوەی گەدە
ئاساییانە جۆرەکانی میکڕۆبیان کەمترە لە گەدەیاندا.
ئێمە بەتەواوی باشترین ڕێگا نازانین
بۆ بەڕێوەبردنی کۆمەڵگای میکڕۆبە تاکەکانمان،
بەڵام وەکو ئەوە وایە کە شێوازی ژیان بگۆڕێت،
وەکو خواردنی هەمەجۆر و پارێزراوی هەمەچەشن، خواردنە ڕووەکیەکان،
دەتوانن یارمەتیدەربن لە پێدانی وزە بە سیستمە میکڕۆبەکان لە هەناودا
بە تەواوی بەشەکان لە ناو جەستەماندا.
کەواتە، بەڕاستی ئێمە تەنیا نین لە ناو جەستەماندا.
جەستەمان ماڵی ملیۆنان میکڕۆبی جیاوازە، و
ئێمە پێویستیمان بەوانە وەک چۆن ئەوان پێویستیان بە ئێمەیە.
کە زیاتر فێردەبین دەربارەی چۆن میکڕۆبەکانمان
کارلێکدەکەن لەگەڵ یەکتریدا و لەگەڵ جەستەماندا،
ئێمە دەری دەخەین کە چۆن چارەسەری
ئەم جیهانه‌ ئاڵۆز،و نەبینراوە دەکەین
ئەوە ناسنامەی کەسیمان پێکدەهێنێت.
تەندروستیمان و
کامەرانیمان
Als mens zien we onszelf als unieke en onafhankelijke individuen,
maar we zijn nooit alleen!
Miljoenen microscopische wezens bewonen onze lichamen,
en geen twee lichamen zijn gelijk.
Elk lichaam is een andere broedplaats voor bacteriële samenlevingen:
van de dorre woestijnen van onze huid
tot de dorpen op onze lippen
en de steden in onze monden.
Zelfs elke tand is een eigen, aparte buurt.
Onze ingewanden zijn broeiende wereldsteden van op elkaar inwerkende bacteriën.
In deze drukke straten van onze ingewanden
wordt het voedsel constant aangevoerd
en heeft elke bacterie een taak.
Hier zie je bijvoorbeeld een cellulolytische bacterie.
Hun enige taak is het afbreken van cellulose,
een algemeen bestanddeel van groenten, tot suikers.
Die simpele suikers gaan dan door naar de respiratoren,
een andere groep bacteriën die deze simpele suikers oppakken en als brandstof verbranden.
Het voedsel reist verder door ons spijsverteringskanaal,
en bereikt de fermentoren die energie uit deze suikers halen
door ze om te zetten in stoffen als alcohol en waterstofgas.
door ze om te zetten in stoffen als alcohol en waterstofgas,
die ze uitspugen als afvalproducten.
Nog verder in de diepten van onze ingewandenstad
scharrelen de syntrofen hun kostje bijeen uit het afval van de fermentoren.
In elke stap van dit proces
komt energie vrij.
Die energie wordt geabsorbeerd
door de cellen van het spijsverteringskanaal.
De stad die we zojuist zagen, is bij iedereen anders.
Iedere persoon heeft een unieke verscheidenheid aan bacteriën in zijn ingewanden,
die voedsel op verschillende manieren kunnen verwerken.
Bij de één kunnen bacteriën in zijn ingewanden
veel minder calorieën opleveren
dan wat andermans bacteriën eruit halen.
Wat bepaalt dan welke bacteriën er in onze ingewanden leven?
Onder andere onze genen
en de bacteriën die we tegenkomen
bepalen voor een deel onze bacteriële ecosystemen.
Het voedsel dat we eten, heeft ook invloed
op welke bacteriën er in onze ingewanden leven.
Voedsel dat van complexe moleculen is gemaakt bijvoorbeeld,
zoals een appel,
heeft veel verschillende bacteriële arbeiders nodig om het af te breken.
Bij voedsel dat van simpele moleculen is gemaakt,
zoals een lolly,
hebben sommige van die arbeiders niets meer te doen.
Die arbeiders verlaten de stad, en komen nooit meer terug.
Ingewanden met te weinig verschillende bacteriën, functioneren niet goed.
Zieke mensen, met bijvoorbeeld suikerziekte of chronische darmontstekingen,
hebben over het algemeen minder bacteriologische variatie in hun ingewanden.
We begrijpen nog niet helemaal
hoe we onze bacteriële samenlevingen het beste kunnen beheren,
maar het is aannemelijk dat veranderingen in levensstijl,
zoals het eten van een gevarieerd dieet van complexe, plantaardige voeding,
nieuw leven kunnen helpen geven aan de bacteriële ecosystemen in onze ingewanden
en over het hele landschap van ons lichaam.
Dus zijn we echt niet alleen in ons lichaam.
Onze lichamen zijn de woonplaats van miljoenen verschillende bacteriën,
en we hebben hen net zo hard nodig als zij ons.
Als we meer leren over hoe onze bacteriën samenwerken met andere en met onze lichamen,
zullen we ontdekken hoe we deze complexe, onzichtbare wereld kunnen voeden
die onze identiteit vormgeeft,
onze gezondheid,
en ons welzijn.
Jako ludzie
postrzegamy siebie jako wyjątkowe i niezależne jednostki,
ale nigdy nie jesteśmy sami.
Miliony mikroskopijnych stworzeń zamieszkują nasze ciała,
a każde z nich jest inne.
Każde jest innym środowiskiem dla kultur bakterii:
od suchej pustyni naszej skóry,
przez wioski na naszych wargach,
aż do miast w naszych ustach.
Nawet każdy ząb ma swoje charakterystyczne osiedla,
a jelita tworzą prawdziwe metropolie bakterii.
Na ich tętniących życiem ulicach,
obserwujemy nieustający napływ pożywienia,
a każda bakteria ma do wykonania pewną pracę.
Na przykład bakteria celulozowa.
Jej zadaniem jest rozbijanie celulozy,
elementarnego składnika warzyw i cukrów.
Cukry proste wędrują potem do beztlenowców,
innych bakterii, które przerabiają
cukry proste na paliwo.
Gdy jedzenie wędruje przez układ trawienny,
dochodzi do fermentatorów, którzy wydobywają z cukrów energię,
zmieniając je w związki chemiczne
jak alkohol, czy gaz wodorowy,
który jest wydalany jako odpad.
W głębinach naszego jelitowego miasta
bakterie żyją sobie dzięki odpadom fermentatorów.
Na każdym kroku tego procesu
uwalniana jest energia,
którą absorbują
komórki układu trawiennego.
Miasto, które widzieliśmy jest inne u każdego.
Każdy człowiek ma unikalną florę bakteryjną,
która trawi jedzenie w różny sposób.
Bakterie jelitowe jednej osoby mogą być w stanie
przerobić tylko ułamek tego,
co potrafią bakterie innej osoby.
Od czego zależy przynależność do kultur bakterii jelitowych?
Wszystko zależy od genetyki,
czy bakterii spotykanych w ciągu życia
przyczyniających się do tworzenia ekosystemów.
To co jemy także ma wpływ
na to jakie bakterie zamieszkują nasze jelita.
Dla przykładu, jedzenie składające się ze złożonych molekuł,
takie jak jabłko,
potrzebuje różnych bakteryjnych pracowników by je rozłożyć.
Natomiast gdy jedzenie składa się z molekuł prostych,
jak lizak,
niektórzy pracownicy nie mają pracy.
Opuszczają wtedy miasto i nigdy nie wracają.
Bywają mało zróżnicowane kultury bakterii,
które źle funkcjonują.
Na przykład, ludzie cierpiący na choroby,
takie jak cukrzyca, czy chroniczne zapalenie jelit
zazwyczaj mają mniej rodzai bakterii w jelitach.
Nie znamy idealnego sposobu
na zarządzanie naszymi naszą florą bakteryjną,
ale wiadomo, że zmiany z stylu życia,
takie jak zróżnicowana, roślinna dieta,
pomagają odbudować bakteryjne ekosystemy
nie tylko w jelitach, a w całym ciele.
Nie jesteśmy zatem sami z naszym ciałem.
Nasze ciała są domem milionów bakterii,
których potrzebujemy tak bardzo jak one nas.
W miarę jak uczymy się jak nasze mikroby
porozumiewają się ze sobą i z naszym ciałem
nauczymy się jak odżywiać
ten złożony i niewidzialny świat,
który kształtuje naszą tożsamość,
zdrowie,
oraz dobre samopoczucie.
Como seres humanos,
consideramo-nos indivíduos únicos e independentes
mas nunca estamos sozinhos!
Milhões de seres microscópicos moram dentro do nosso corpo,
e não há dois corpos iguais.
Cada um é um "habitat" diferente para as comunidades microbianas:
desde os desertos áridos da nossa pele,
até às aldeias nos nossos lábios,
e às cidades nas nossas bocas.
Mesmo cada dente tem o seu bairro distinto.
Os nossos intestinos são metrópoles, formigueiros de micróbios interativos.
Nestas ruas apinhadas dos nossos intestinos,
vemos um permanente influxo de comida,
e cada micróbio tem a sua tarefa.
Esta é uma bactéria celulósica, por exemplo.
A sua tarefa é decompor a celulose em açúcares.
A celulose é um composto vulgar nos vegetais.
Esses açúcares simples depois movem-se através dos respiradores,
outro conjunto de micróbios que agarram nesses açúcares simples
e os queimam como combustível.
À medida que os alimentos viajam pelo nosso trato digestivo,
chegam aos fermentos que extraem energia desses açúcares
transformando-os em químicos,
como o álcool e o gás hidrogénio
que depois cospem como lixo.
Mais no fundo das profundezas da cidade dos intestinos,
os síntrofos vivem penosamente à custa do lixo dos fermentos.
A cada passo deste processo, liberta-se energia.
Essa energia é absorvida pelas células do trato digestivo.
Esta cidade que vimos é diferente em toda a gente.
Cada pessoa tem uma comunidade única e diversificada de micróbios intestinais
que podem processar os alimentos de formas diferentes.
Os micróbios intestinais duma pessoa
podem libertar apenas uma fração das calorias
que os micróbios intestinais de outra pessoa libertam.
Então, o que é que determina a qualidade da nossa comunidade microbiana intestinal?
Coisas como a nossa constituição genética
e os micróbios que encontramos na vida
podem contribuir para os nossos ecossistemas microbianos.
Os alimentos que comemos também têm influência
sobre o tipo de micróbios que vivem no intestino.
Por exemplo, alimentos feitos de moléculas complexas,
como uma maçã,
exigem muitos micróbios diferentes para as decompor.
Mas, se um alimento é feito de moléculas simples,
como um chupa-chupa,
alguns desses micróbios ficam sem trabalho.
Esses micróbios abandonam a cidade e nunca mais voltam.
Mas as comunidades microbianas intestinais não funcionam bem
com poucos tipos diferentes de micróbios.
Por exemplo, as pessoas que sofrem de doenças
como a diabetes ou a inflamação crónica intestinal,
têm normalmente menor variedade microbiana nos intestinos.
Não percebemos inteiramente qual a melhor forma
de gerir as nossas sociedades microbianas individuais
mas provavelmente as mudanças de estilo de vida,
como comer uma dieta variada de alimentos complexos,
com base em plantas,
podem ajudar a revitalizar os nossos ecossistemas microbianos nos intestinos
e em toda a paisagem do nosso corpo.
Portanto, não estamos sozinhos no nosso corpo.
O nosso corpo é a casa de milhões de diferentes micróbios.
e precisamos deles tal como eles precisam de nós.
À medida que aprendemos como os nossos micróbios
interagem uns com os outros no nosso corpo,
saberemos como podemos alimentar
esse mundo complexo e invisível
que modela a nossa identidade pessoal.
a nossa saúde,
e o nosso bem-estar.
Como seres humanos,
nós nos vemos como indivíduos únicos e independentes,
mas nunca estamos sozinhos!
Milhões de seres microscópicos habitam nossos corpos,
e não existem dois corpos iguais.
Cada um é um habitat diferente para comunidades de micróbios:
desde os áridos desertos da nossa pele
até as vilas dos nossos lábios
e as cidades nas nossas bocas.
Até mesmo um único dente possui sua própria vizinhança característica
e nossos intestinos são metrópoles parceiras de micróbios interativos.
Nas movimentadas ruas dos nossos intestinos,
vemos um fluxo constante de alimentos,
e cada micróbio tem uma tarefa.
Aqui está a bactéria celulótica, por exemplo.
O trabalho delas é quebrar a celulose,
um componente comum em vegetais, em açúcares.
Aqueles açúcares simples então se movem para os respiradores,
outro grupo de micróbios que abocanham
esses açúcares simples e os queimam como combustível.
Enquanto o alimento viaja através do nosso trato digestivo,
ele alcança os fermentos que extraem energia desses açúcares,
convertendo-os em substâncias químicas, como álcool e gás hidrogênio,
os quais eles expelem como dejeto.
Nas profundezas das nossas cidades-intestinos,
os micróbios ganham a vida com o lixo dos fermentadores.
Em cada passo desse processo,
energia é liberada,
e essa energia é absorvida
pelas células do trato digestivo.
Esta cidade que acabamos de ver é diferente em cada um de nós.
Cada pessoa tem uma comunidade única e diversa de micróbios intestinais
que podem processar o alimento de diferentes formas.
Os micróbios do intestino de uma pessoa podem ser capazes
de liberar apenas uma fração das calorias
que os micróbios do intestino de outra podem extrair.
Então, o que determina a formação da nossa comunidade de micróbios intestinais?
Bem, fatores como nossa composição genética
e os micróbios que encontramos no transcurso da nossa vida
podem contribuir para nossos microssistemas microbiais.
Os alimentos que comemos também influenciam
quais micróbios vivem no nosso intestino.
Por exemplo, alimento feito de moléculas complexas,
como uma maçã,
requer uma série de diferentes trabalhadores microbiais para quebrá-las.
No entanto, se um alimento é feito de moléculas simples, como um pirulito,
alguns desses trabalhadores são despedidos do seu emprego.
Esses trabalhadores deixam a cidade, para nunca mais voltar.
O que não funciona bem são as comunidades de micróbios intestinais
com pouca diversidade de trabalhadores.
Por exemplo, seres humanos que sofrem de doenças
como diabetes ou inflamação crônica do intestino,
normalmente possuem uma menor variedade de micróbios em seus intestinos.
Nós não entendemos completamente a melhor forma
de lidar com nossas sociedades microbiais individuais,
mas é provável que mudanças no estilo de vida,
tais como uma dieta complexa e variada, alimentos baseados em vegetais,
possam ajudar a revitalizar o ecossistema microbial no nosso intestino
e toda a paisagem do nosso corpo.
Assim, nós realmente não estamos sós em nosso corpo.
Nossos corpos são o lar para milhões de diferentes micróbios,
e precisamos deles tanto quanto eles precisam de nós.
Quanto mais aprendemos sobre como nossos micróbios
interagem uns com os outros e com nosso corpo,
mais vamos saber como podemos nutrir
este mundo complexo e invisível
que molda nossa identidade pessoal,
nossa saúde,
e nosso bem-estar.
Ca ființe umane,
fiecare dintre noi suntem indivizi unici și independenți,
dar nu suntem niciodată singuri!
Milioane de bacterii microscopice trăiesc în interiorul organismului nostru,
și nici un corp nu seamănă cu altul.
Fiecare constituie un mediu diferit pentru comunitatea de microbi:
de la suprafețele uscate ale pielii,
la cele de pe buze,
și din gură.
Chiar și un dinte are propriul lui mediu distinctiv,
iar intestinele au și ele colonii întregi de microbi care interacționează.
În aceste șerpuiri ale intestinelor,
există un aflux constant de mâncare,
și fiecare microb sre rolul lui.
Iată, de pildă, o bacterie celulitică.
Rolul ei e să distrugă celuloza,
o componentă comună a legumelor și a zaharurilor.
Zaharurile se deplasează apoi spre căile respiratorii,
o altă serie de microbi care absorb
zaharurile și le transformă în combustibil.
În timp ce mâncarea trece prin tubul digestiv,
întâlnește fermenții care extrag energia din zaharuri
transformându-le în substanțe chimice,
cum ar fi alcoolul sau hidrogenul,
pe care le elimină ca deșeuri.
Mai în profunzimea intestinelor,
sintropii trăiesc de pe urma deșeurilor de fermentare.
La fiecare etapă a acestui proces,
se eliberează energie,
iar acea energie e absorbită
de celulele din tractul digestiv.
Colonia pe care am văzut-o e diferită la fiecare persoană.
Fiecare are în intestin o comunitate de microbi unică și diversificată
care procesează hrana în diverse moduri.
Microbii din intestinul unei persoane sunt capabili
să elibereze doar o parte din caloriile
pe care le pot extrage microbii intestinali ai altei persoane.
Așadar, ce anume îi determină pe microbii noștri intestinali să formeze o colonie?
Structura noastră genetică
și microbii cu care intrăm în contact de-a lungul vieții
pot contribui la ecosistemul microbian.
Și hrana pe care o consumăm influențează
tipul de microbi intestinali.
De pildă, hrana alcătuită din molecule complexe,
cum ar fi un măr,
are nevoie de lucrători microbieni diferiți pentru a fi digerat.
Dar dacă e vorba de hrană alcătuită din molecule simple,
cum ar fi o acadea,
unii din acești lucrători sunt excluși.
Acești lucrători părăsesc mediul pentru totdeauna.
Ceea ce nu funcționează bine sunt comunitățile microbiene
cu doar câteva tipuri de lucrători.
De exemplu, persoanele care suferă de boli
cum ar fi diabet sau inflamație intestinală cronică
au o varietate mai mică de microbi în intestine.
Nu înțelegem complet calea cea mai bună
de a ține în frâu lumea microbiană,
dar e posibil ca schimbarea stilului de viață,
cum ar fi o dietă cu hrană complexă, vegetariană,
ne-ar ajuta sa revitalizăm ecosistemul microbian din intestine
și din întregul organism.
Așadar nu suntem chiar singuri cu organismul nostru.
Corpul nostru este gazda a milioane de microbi diferiți,
și avem nevoie de ei așa cum ei au nevoie de noi.
Pe măsură ce înțelegem mai multe despre microbii noștri,
cum interacționează unul cu celălalt sau cu corpul nostru,
vom dezvălui cum putem avea grijă
de această lume complexă și invizibilă
care dă formă identității noastre,
sănătății,
și bunăstării noastre.
Каждый человек
считает себя уникальной и независимой личностью,
но он никогда не бывает один!
Миллионы микроскопических существ населяют наши тела,
и не существует двух одинаковых тел.
Каждый организм населяют разные по составу сообщества микробов:
от засушливых пустынь на нашей коже,
до деревень на наших губах
и до городов у нас во рту.
Каждый зуб — особый жилой квартал,
а наш кишечник — это метрополис взаимодействующих микробов.
На эти оживлённые улицы в нашем кишечнике
постоянно поступает еда,
и каждый микроб занят своим делом.
Возьмём, к примеру, целлюлозолитические бактерии.
Их единственная задача — расщеплять углеводы и клетчатку,
входящую в состав овощей.
Затем эти простые сахара двигаются вдоль респираторов —
ещё одной группы микробов, которые захватывают эти простые сахара
и сжигают их как топливо.
Когда пища проходит через пищеварительный тракт,
она достигает ферментеров, которые извлекают энергию из этих сахаров,
преобразуя их в химические вещества,
такие как алкоголь и газообразный водород,
которые они выделяют как отходы.
Дальше в глубинах нашего кишечного города
синтрофы зарабатывают себе на жизнь, выкидывая мусор ферментеров.
На каждом этапе этого процесса
высвобождается энергия,
и эта энергия поглощается
клетками пищеварительного тракта.
Эти города разные в каждом из нас.
В кишечнике каждого человека живёт уникальное сообщество микробов,
которые могут обрабатывать пищу различными способами.
Кишечные микробы одного человека
могут высвобождать только часть тех калорий,
которые могут извлекать кишечные микробы другого.
Что же определяет, какими именно микробами заселён наш кишечник?
Наша генетика и микробы,
с которыми мы встречаемся на протяжении жизни,
могут влиять на наши микробные экосистемы.
Пища, которую мы едим, также влияет на то,
какие микробы живут в нашем кишечнике.
Для расщепления пищи, состоящей из сложных молекул,
например, для яблока,
требуется много различных работников-микробов.
Но когда пища состоит из простых молекул,
например, леденец,
тогда некоторые из этих трудяг остаются без работы.
Они покидают город и больше не возвращаются.
Когда в кишечнике мало разных типов работников,
они не могут полностью справляться с работой.
Например, у людей, страдающих от таких болезней
как диабет или хроническое воспаление кишечника,
как правило, в кишечнике имеется меньшее разнообразие микробов.
Мы не до конца понимаем, как лучше
управлять нашими сообществами микробов,
но, вероятно, изменения в образе жизни,
например, употребление в пищу разнообразных сложных растительных продуктов,
может помочь оживить микробные экосистемы в нашем кишечнике
и во всём организме.
Таким образом, мы действительно не одни в своём организме.
Наши тела населены миллионами различных микробов,
и мы нуждаемся в них так же, как и они нуждаются в нас.
Узнавая всё больше о взаимодействии микробов
друг с другом и с нашим организмом,
мы начинаем понимать, как мы можем развивать
этот сложный невидимый мир,
который формирует нашу личность,
влияет на наше здоровье
и самочувствие.
ด้วยความเป็นมนุษย์
เราแต่ละคนมักมองตนเอง ว่ามีเอกลักษณ์ เป็นตัวของตัวเอง แตกต่างจากผู้อื่น
แต่เราไม่เคยอยู่คนเดียวเลย
ยังมีสิ่งมีชีวิตเล็กๆ อืกนับล้านชีวิต อาศัยอยู่ในร่างกายของเรา
และไม่มีร่างกายของใครเหมือนกันเลย
แต่ละคน ก็มีกลุ่มสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก อาศัยอยู่แตกต่างกันไป
ตั้งแต่เซลล์ผิวหนังที่เหมือนทะเลทรายแตกระแหงของเรา
ไปจนถึงหมู่บ้านจุลินทรีย์บนริมฝีปาก
และเมืองของจุลชีพในปากของเรา
แม้แต่ฟันแต่ละซี่ก็มีย่านเล็กๆเป็นของตัวเอง
และในช่องท้องของเราก็เป็นมหานคร ที่มีจุลชีพมากมายทำงานร่วมกัน
และบนถนนที่วุ่นวายภายในช่องท้องของเรานี้เอง
เราได้เห็นกระแสการไหลทะลักเข้ามาของอาหาร
จุลชีพแต่ละชนิดก็มีงานเป็นของตนเอง
ตัวอย่างเช่น เจ้าตัวนี้ เซลลูลิติก แบคทีเรีย
หน้าที่อย่างเดียวของมันคือการย่อยเซลลูโลส
ซึ่งเป็นส่วนประกอบหลักของผักและน้ำตาล
น้ำตาลธรรมดาๆเหล่านี้เมื่อถูกย่อยแล้ว ก็จะเดินทางต่อไปยังพวกใช้ออกซิเจน (เรสไพเรเตอร์)
ซึ่งเป็นจุลชีพอีกกลุ่มหนึ่งที่ทำหน้าที่จับเอา
น้ำตาลธรรมดาเหล่านี้ และมาเผาผลาญมันเป็นพลังงาน
หลังจากที่อาหารเดินทางผ่านระบบการย่อยอาหารของเรา
มันก็จะเดินทางไปถึงพวกบ่มหมัก (เฟอร์เมนเตอร์) ซึ่งทำหน้าที่ดึงเอาพลังงานออกจากน้ำตาลเหล่านี้
ด้วยการเปลี่ยนมันให้อยู่ในรูปสารเคมี
เช่น แอลกอฮอลล์ และก๊าซไฮโดรเจน
ซึ่งพวกมันพ่นออกมาเป็นของเสีย
ลึกลงไปในเมืองด้านในท้องของเรา
พวกซินโทรป อาศัยอยู่ได้ด้วยขยะจากเฟอรเมนเตอร์
ในแต่ละขั้นตอนของกระบวนการนี้
พลังงานก็ถูกปลดปล่อยออกมา
และพลังงานนั้นก็ถูกดูดซึม
โดยเซลล์ภายในทางเดินอาหาร
เมืองที่เราพึ่งเห็นนี้ แตกต่างออกไปในตัวของเราทุกคน
แต่ละคนมีชุมชนจุลชีพที่มีลักษณะเฉพาะ และหลากหลายแตกต่างกันออกไป
ซึ่งแต่ละคนก็สามารถจัดการกับอาหารได้แตกต่างกันไป
จุลชีพของคนหนึ่งอาจจะสามารถ
ปล่อยแคลอรี่ออกมาได้เพียงส่วนน้อยนิด
ในขณะที่จุลชีวะในช่องท้องของอีกคนสามารถทำได้มากกว่า
แล้วอะไรกัน ที่เป็นตัวกำหนด จำนวนและประเภทของสมาชิกจุลชีพในท้องเรา
ลักษณะเช่น พันธุกรรมของเรา
และจุลชีพต่างๆที่เราพบเจอตลอดชีวิตของเรา
สามารถส่งผลกระทบต่อระบบนิเวศน์จุลชีพของเรา
อาหารที่เราทานก็ส่งผล
ว่าจุลชีพประเภทไหนจะอาศัยอยู่ในท้องเรา
ตัวอย่างเช่น อาหารที่ประกอบด้วยโมเลกุลที่ซับซ้อน
เช่น แอปเปิ้ล
ต้องใช้ผู้ร่วมงานชาวจุลชีพจำนวนมากหลายชนิด ในการย่อยมัน
แต่ถ้าอาหารประกอบด้วยโมเลกุลเชิงเดี่ยว
เช่น อมยิ้ม
พนักงานบางส่วนก็ตกงาน
แล้วก็ออกจากเมืองไป โดยไม่กลับมาอีก
สิ่งที่ทำงานได้ไม่ดีก็คือ ชุมชมจุลชีพที่ไม่ดีในท้องของเรา
ที่ความหลากหลายของประเภทคนงานมีน้อย
ตัวอย่างเช่น ที่เราป่วยด้วยโรคเช่น
โรคอ้วน หรือ โรคปวดท้องเรื้อรัง
มักจะมีความหลากหลายของจุลชีพในท้องของเขาต่ำ
เรายังไม่ทราบอย่างแน่ชัดถึงวิธีที่ดีที่สุด
ที่จะจัดการกับระบบจุลชีพของเราแต่ละคน
แต่สิ่งที่น่าจะมีผล คือการเปลี่ยนลักษณะการดำเนินชีวิต
เช่น การรับประทานอาหารหลากหลายชนิดที่มาจากพืช
ก็จะช่วยฟื้นฟู ระบบนิเวศน์ทางจุลชีพในท้องของเรา
และในส่วนอื่นๆทั่วร่างกายของเราได้
เราไม่ได้อยู่คนเดียวในร่างกายของเราเลย
ร่างกายของเรายังเป็นที่อยู่อาศัย ของจุลชีพหลายล้านตัว หลากหลายประเภท
และเราก็ต้องการพวกมัน พอๆกับที่พวกมันต้องการเรา
แล้วยิ่งเราเรียนรู้ว่าจุลชีพ
มีสัมพันธ์ต่อกันอย่างไรภายในร่างกายของเรา
เราก็จะได้ทราบวิธีการดูแล
โลกซับซ้อนที่มองไม่เห็นนี้
ที่มีส่วนสร้างตัวตนของเรา
สุขภาพของเรา
และความเป็นอยู่ของเรา
İnsan olmak...
Hepimiz kendimizi benzersiz ve özgür bir birey olarak görürüz
ancak hiçbir zaman yalnız değiliz!
Vücudumuzda milyonlarca mikroskobik varlık yaşamaktadır
ve herhangi iki vücut birbirleriyle aynı değildir.
Mikrobiyal toplulukların yaşadığı her biri farklı olan habitatlara sahibiz
derimizin kurak çöllerinden
dudaklarımız üzerindeki köylere,
ağızlarımızdaki şehirlere kadar.
Hatta, her diş kendine özgü semtleri,
bağırsaklarımız ise birbirleriyle etkileşimli mikropların metropollerini oluşturuyor.
Bağırsaklarımızın bu hareketli sokaklarında
sürekli bir besin akını görürüz,
ve her mikrobun bir görevi vardır.
Örneğin, buradaki selülolitik bakteriler.
Onların tek işi selülozu şeker ve bitkilerdeki
ortak bir bileşiğe yıkmak.
Daha sonra bu basit şekerleri yakalayan bir diğer mikrop takımı ise,
onları solunum yolları boyunca taşır
ve bu şekerleri enerji oluşturmak üzere yakar.
Besin, sindirim sistemi yoluyla seyahat eder,
Besinler, kendilerini atık ürünler olarak kustukları
alkol ve hidrojen gibi kimyasallara çevirme yoluyla
şekerlerden enerji oluşturan
fermentörlere ulaşır.
Bağırsak şehirlerimizin daha da derinliklerinde
sintrofik bakteriler, fermentör atıklarının yaşamını uzatırlar.
Bu sürecin her basamağında,
enerji salınır
ve bu enerji
sindirim sistemi hücreleri tarafından emilir.
Az önce gördüğümüz bu şehir her bireyde farklıdır.
Her vücut besini farklı şekillerde işleyebilen
farklı ve benzersiz bir bağırsak mikropları topluluğuna sahiptir.
Bir kişinin bağırsak mikropları
bir başka kişinin bağırsak mikroplarının salabildiği kalorilerin
sadece bir kısmını salma yeteneğinde olabilir.
Öyleyse, bağırsaklarımızda bulunan mikrobiyal topluluk üyelerini ne belirler?
Genetik yapımız
ve yaşamlarımız boyunca karşılaştığımız
mikrobiyal ekosistemlerimize katkıda bulunan mikroplar gibi şeyler.
Ayrıca, bağırsaklarımızda hangi mikropların yaşadığını
yediğimiz besinler de etkiler.
Örneğin, bir elma gibi karmaşık moleküllerden
yapılmış bir besini
parçalamak için bir çok farklı mikrobiyal işçi gerekir.
Fakat, besinimiz lolipop gibi basit moleküllerden
yapılmış ise
bu işçilerin bazıları işin dışında bırakılabilir.
Bu işçiler geri dönmemek üzere şehirden ayrılırlar.
Sadece birkaç farklı tip işçinin bulunduğu
mikrobiyal bağırsak toplulukları işlevlerini yerine getirmez mi?
Örneğin, diyabet veya kronik bağırsak iltihabı gibi
hastalıklardan muzdarip insanlar
bağırsaklarında tipik olarak eksik mikrobiyal çeşitliliğe sahiptir.
Biz, tam olarak en iyi yolun kişisel
mikrobiyal topluluklarımızı idare etmek olduğunu anlamayız,
ancak uygun yaşam tarzı değişiklikleri,
bitki-temelli besinler gibi, karışık ve zengin bir beslenme düzeni,
bağırsağımızdaki ve diğer taraftan vücudumuzun tüm görünümündeki
mikrobiyal ekosistemimizi yeniden canlandırmaya yardımcı olabilir.
Sonuçta, gerçekten kendi vücudumuzda yalnız değiliz.
Bizim vücutlarımız, milyonlarca farklı mikroba ev sahipliği yapar,
ve onların bize ihtiyaç duyduğu kadar biz de onlara ihtiyaç duyarız.
Mikroplarımızın birbirleriyle ve bizimle nasıl etkileşim halinde
olduğu hakkında daha fazla bilgiye sahip olduğumuzda
vücut kimliğimizi, sağlığımızı
ve mutluluğumuzu şekillendiren
bu karmaşık, görünmez dünyayı
nasıl beslememiz gerektiğini
ortaya çıkaracağız.
Là con người,
mỗi chúng ta xem bản thân mình là một cá thể độc lập và duy nhất,
nhưng chúng ta chưa bao giờ đơn độc!
Hàng triệu sinh vật nhỏ bé đang cư trú trên cơ thể chúng ta
và không cơ thể nào giống nhau.
Mỗi cơ thể là một môi trường khác nhau cho quần thể vi sinh vật:
từ những sa mạc khô cằn trên da chúng ta,
đến những thôn xóm trên môi,
và các thành phố trong miệng.
Thậm chí từng cái răng cũng có khu dân cư riêng biệt của nó.
và ruột chính là khu đô thị sầm uất của các vi sinh vật tương hỗ.
Và trên những con đường đông đúc của ruột,
chúng ta thấy dòng chảy không ngừng của thức ăn,
và mỗi vi sinh vật đều có việc để làm.
Ví dụ, đây là vi khuẩn phân huỷ cellulose,
công việc duy nhất của chúng là phân giải cellulose thành đường
cellulose là một hợp chất thường thấy trong rau,
Những đường đơn sau đó di chuyển đến cơ quan hô hấp,
một hệ các vi khuẩn khác sẽ hấp thụ đường đơn này
và dùng chúng như nhiên liệu đốt.
Khi thức ăn đi qua đường tiêu hoá,
nó sẽ gặp các phân tử lên men để phân giải đường thành năng lượng
bằng cách biến đổi chúng thành những chất hóa học,
như cồn và khí hydro,
những thứ này sẽ thoát ra ngoài dưới dạng chất thải.
Sâu hơn nữa trong ruột của chúng ta
sự hợp dưỡng duy trì sự sinh sôi của các sản phẩm phụ từ phân tử lên men
Ở mỗi bước của quá trình này,
nằng lượng được giải phóng,
và năng lượng được hấp thụ
bởi những tế bào tiêu hoá.
Thành phố mà chúng ta vừa thấy thì khác nhau ở mỗi người.
Mỗi người có một quần thể vi sinh vật đường ruột đa dạng và duy nhất
có thể xử lý thức ăn theo nhiều cách khác nhau
Vi sinh vật đường ruột của người này có thể chỉ
giải phóng được một lượng nhỏ calo
so với vi sinh vật đường ruột của người khác.
Điều gì quyết định về quần thể vi sinh vật đường ruột ở mỗi người?
Yếu tố di truyền
hoặc các tế bào vi sinh mà chúng ta gặp trong cuộc sống
đều có thể làm nên hệ sinh thái vi khuẩn của mỗi ngườ.
Thức ăn chúng ta ăn cũng ảnh hưởng
tới việc vi sinh vật nào sống trong ruột ta.
Ví dụ như thức ăn được tạo bởi những phân tử phức tạp,
như táo,
đòi hỏi rất nhiều vi sinh vật khác nhau làm việc để phân giải chúng.
Nhưng nếu thức ăn có cấu tạo phân tử đơn giản
như kẹo que,
thì một số "thợ" vi sinh vật sẽ phải nghỉ việc.
Những người thợ ấy sẽ rời thành phố và không bao giờ quay lại.
Điều đó làm quần thể vi sinh vật không hoạt động tốt
chỉ với một vài loại "thợ".
Ví dụ, khi con người mắc phải các bệnh
như bệnh đái tháo đường hay viêm ruột mãn tính
thường có ít loại vi sinh vật trong ruột của họ.
Chúng ta không thật sự hiểu được cách tốt nhất
để kiểm soát môi trường vi sinh vật ở mỗi người,
nhưng rất có thể là thay đổi về lối sống,
như là có chế độ ăn đa dạng với thực phẩm phức tạp và từ thực vật,
có thể giúp phục hồi môi trường sinh thái vi sinh vật trong ruột
và trên toàn bộ cơ thể chúng ta.
Vậy nên, ta không đơn độc trên chính cơ thể mình.
Cơ thể ta là nhà của hàng triệu loại vi sinh vật khác nhau,
và ta cần chúng không thua gì chúng cần ta.
Nhờ việc nghiên cứu sâu hơn về cách các vi sinh trong cơ thể
tương tác với nhau và với cơ thể chúng ta,
ta sẽ khám phá cách nuôi dưỡng
thế giới phức tạp và vô hình này
thứ góp phần làm nên đặc tính,
sức khỏe,
và chất lượng cuộc sống của mỗi người.
身为人类，
我们视自己为独一无二的个体，
但我们永远不孤独！
上百万的微生物以我们的身体为家，
每个人的身体都不一样。
每个身体都是微生物群落 独一无二的栖息地：
从荒漠般的皮肤表面，
到嘴唇上的微生物村落，
还有口腔内的微型城镇。
甚至每一只牙齿都是独特的社区，
而我们的肠道则如同挤满了 微生物的大都会。
在车水马龙的肠道中，
有源源不绝的食物，
而每一种微生物都各司其职。
比如说，纤维素降解菌。
它们的唯一工作就是把纤维素，
一种在蔬菜中常见的分子， 降解成糖类。
这些简单糖类会被输送至 进行呼吸作用的细菌，
这些微生物会吸收简单糖类,
并将之作为生物能源消耗掉。
食物通过我们的消化道时，
发酵性细菌会通过将糖类
进行转化，
来吸取化学反应中的能量，
并将产生的酒精和氢气 当做废料排出体外。
在肠道城市的更深处，
互营细菌以发酵细菌产生的 废料维持生命。
这个过程中的每一步
都会释放出能量，
而这些能量
会被消化道的细胞吸收。
个人体内的微生物城市 都不尽相同。
每个人都有既独特又多元的肠菌群体，
可以以不同的方式处理食物。
某人的肠内菌可能只会
释放出食物中少部分的卡路里，
但另一个人的肠内菌却能全盘释出。
那么是什么因素决定了我们的肠道里 有哪些细菌呢?
其实，我们的基因
以及我们一生中接触到的菌种，
都能影响我们体内的微生物生态体系。
我们吃的食物也会影响
哪些微生物会寄居在我们的肠道内。
譬如说，由复杂分子构成的食物，
比如苹果，
需要许多不同的微生物同时分解。
但是，由简单分子构成的食物，
比如棒棒糖，
会使一些微生物失业。
而这些微生物就此出城， 再也不会回来了。
而缺乏物种多样性的肠内菌落
无法良好地运作。
例如，患有糖尿病
或肠躁症的人，
他们肠内的菌种贫乏。
我们还不了解
如何最有效地管理体内的微生物社区，
但是生活方式的改变，
比如摄取多样、复杂的植物性食物，
可以帮助活化我们肠内、以及身体各处的
微生物生态结构。
所以我们真的不是独占我们身体的物种。
有上百万种微生物以我们的身体为家，
而我们必须互相依存。
随着我们对于这些微生物彼此之间，
以及与我们的身体之间 相互作用的深入了解，
我们就能了解如何滋养
这个复杂、隐秘的世界，
它影响了我们的个人特征，
我们的健康，
以及我们的幸福。
身為人類
我們視自己為獨一無二的個體
但我們永遠不孤獨！
上百萬的微生物以我們的身體為家
每個人的身體都不一樣
但大家都提供微生物聚落不同的棲地
從如荒漠的皮膚表面
到嘴唇上的微生物村落
口腔內的城市
甚至每一隻牙齒都是獨特的鄰里
而我們的腸道如大都會般充滿了微生物
在腸子壅擠的街道裡
有源源不絕的食物
而每一種微生物都有自己的工作
比如說，纖維素分解性細菌
它們的唯一工作就是分解纖維素
一種在蔬菜和醣類中常見的分子
分解後的糖會輸送至行呼吸作用的細菌
這些微生物會吸收簡單糖類
並將之作為生物能源
食物通過我們的消化道時
發酵性細菌會把糖轉變成
酒精以及二氧化碳等分子
將之當廢物排放
為了汲取化學反應中的能源
在腸道城市的更深處
互營細菌以發酵細菌的廢物維持生命
這過程的每一步
都會釋放出能量
那能量
就被消化道的細胞吸收
這微生物城市在每人體內都不同
每個人都有既獨一無二又多元的腸菌群體
可以以不同的方式處理食物
某人的腸內菌可能只能
釋放出食物中少部分的卡路里
但另一人的腸內菌卻能全盤釋出
什麼因素決定我們腸裡有哪一種細菌呢?
其實，我們的基因
以及我們一生中接觸到的菌種
都能影響我們體內的微生物生態系
我們吃的食物也會影響
是哪些微生物住在我們的腸子內
譬如說，由複雜分子構成的食物
像是蘋果
需要許多不同的微生物幫忙分解
但是，由簡單分子構成的食物
像是棒棒糖
會使一些微生物失業
而這些微生物就此出城，再也不回
而只有少許物種的腸內菌落
無法良好運作
例如，患有糖尿病或腸躁症的人
通常擁有較不多元的腸內菌落
我們還不了解
如何最有效地管理體內的微生物社會
但是生活方式的改變
像是攝取多樣、複雜的植物性食物
可以幫助活化我們腸內、以及身體各處
的微生物生態系
我們真的不是單單佔有我們的身體
有上百萬的微生物以我們的身體為家
而我們必須互相依存
隨著我們對於這些微生物的互動
以及對我們身體的影響知識增長
我們就能了解如何滋養
這個複雜、隱形的世界
這世界影響我們的個性
我們的健康
以及我們的幸福