I know exactly what you're saying when you
say like when y-your're sitting at home writing
you're not like, I'm deaf, I'm deaf
I'm deaf! I say the same for me
like when I'm
sitting around doing my makeup
I'm not like ooh I'm blind, I'm blind!
Like, I'm not thinking about my
blindness, I'm just living my life
because this is our normal
(Music)
Hello everybody, we are back
with my series , where I sit down
with another person
from the disability community
and we disscuss all things
life and disability related
and this one is probably the
most requested that I've seen.
So we finally have Jessica
and I'm gonna let you say your
last name
(Laughs) Jessica Kellgren-Fozard
It's ok, I know, it's a difficult surname
we literally like went over this before
we started filming
We've just been like talking on
Google Meet
And I was like, practicing the name
and I was like no, you know what,
I got here, I was too deep,
I was like, I'm jumping
out of the pool.
She'll take over. So thank you- [giggles]
It's ok. It's complex.
The Kellgren bit is Swedish,
the Fozard is my wife's surname,
it's from Normandy, smush it together,
it's complicated for everyone.
Or Jessica Out Of The Closet,
which I think is a brilliant name
because not only are you one of
the most fabulous fashionistas
that I follow on social media,
but you are also in fact out of
the closet, and so I think it's just
such a fun username.
(Laughs) Yeah,
out of the closet in many ways.
Out of the gay closet, out of the
disability closet, just living life open.
That's the way to live life.
Being your best, most authentic,
confident queen self. And that is
exactly what you do.
I watch your videos and I
legitimately laugh out loud.
Like you're one of, not only the most
fashionable people I follow but one of
the funniest people I follow,
and I think that you, just by simply
being you, break so many disability
stereotypes and misconceptions,
and I think it's so fabulous for just-
so thank you for just exisiting
on the internet.
(Laughs) I mean, I could say
the same thing about you, Molly.
I woke up this morning and I was like,
OK, Molly, you have to try to look, like,
a little bit half fabulous
because you're going to be sitting next to
Jessica in a video and it's going
to be embarrassing.
Oh no,! I think you are incredibly stylish,
I must say. I always enjoy
your Instagram as well.
Thank you, I appreciate it.
So, I know a ton of my audience
knows and loves your content already
but for those who don't, would you like to
kind of give the brief introduction of who
Jessica is in a nutshell.
My goodness, okay, the elevator pitch
of me, then, I guess.
So, I'm Jessica, I'm a YouTuber,
content creator. I make content that is
generally fun, informative, educational,
amusing, around things that are to do with
disability, chronic illness, and LGBTQ+
issues. So I have two genetic conditions,
hereditary neuropathy with liability to pressure
palsies, which means that there are gaps
in the myelin sheaths that surround your nerves.
For me that means that I can paralyze
parts of myself, that my nerves are more
easily damaged, which does things like
affect my hearing and I have loss of
vision in one eye because of it, and it
can do things like my hands don't have
any feeling because I paralyzed both of
my arms for a year and a half when I was
a teenager. And they came back to a
certain degree, but they can't now feel
anything, so it's like wearing gloves
all of the time. And I don't get hot and
cold, any of those kinds of things,
or wet. Which is really annoying when
you're trying to hang up the washing,
'cause you're like, is this wet?
Is this dry? Absolutely no idea.
And I end up having to like, press my face
to all of my laundry to see whether it's
dry or not. Very strange thing.
And then you just get a random cheek stain
or random foundation stain on the side
of your white shirt.
I mean, I should add, I only do this when
I'm not wearing makeup. (Laughs)
Pro tip.
And then I also have Ehlers Danlos
Syndrome, which is about my connective
tissue, and means that not only am I
hyper mobile, and very flexible and bendy,
which most people think is like, whoa,
what a great party trick,! and it is,
it's a pretty good party trick that I
perhaps overused when I was a child.
I dislocated various things just to prove
to people that I could. Don't do that.
That's a terrible idea. Don't do that.
But it also affects connective tissue in
things like my internal organs,
so I have some issues with my heart, and
I have postural orthostatic tachycardia
syndrome, which comes from that,
which is just a regulating blood pressure
issue, so I faint a lot. And I can't exert
myself too much, basically I go up two
flights of stairs and I'm like, oh gosh,
there's a heart attack coming.
Ok, wonderful, and then I've got to lie
on the floor for half an hour.
And the vintage fashion is just a layer
over the top, just to make everything look
gorgeous while we're here
I think you should
make more fashion content.
I'm putting the pitch in now,
and I think a lot of people
in the comments will agree
that you should have like a whole segment
of your channel devoted to
fashion content because we need that
vintage inspo that you bring.
We need your vintage wisdom.
I was just, like, as we were talking
before we started filming, I was
peppering her with questions
about the vintage fashion scene
because I am fascinated by it
and whenever I've tried to do it,
it has not necessarily panned out
So, I feel like you should make fashion
videos and you know when I started
doing fashion content
it was kind of like a total mistake
I wanted to make one video about, like,
accessibility of online shopping
and that was
supposed to be it.
But people requested me keep doing it
and I was like
"Well, If you want me to feed my addiction
and talk about something I love,
I am happy to do so"
There is people
in the disability activism community
who have been upset by that.
Like, they want me to kind of dedicate
my channel to disability.
And I can understand that, but
to me, I am a human
and disabilities are a very real,
important topic to me
and it affects my life daily,
but so does fashion
and the confidence that fashion gives me!
So does makeup,
so does my guide dog,
so does dating,
so do all these other aspects
and I think it's very important
for us, as a disability community,
to show society the human side
of our day-to-day life
and the very normal, average
human things that we love
and that we partake in.
Of course, of course
I always link this back to
children's books
because I think it's the easiest way
to understand people learning new concepts
So, there are so many children's books
that are about issues.
It's about
"Some people are in wheelchairs"
or "some people have 2 mums"
and kids don't love them.
They don't want to read those books,
because they're very much
focused on this one object that you need
to learn. It's not fun!
Whereas, when they are reading
like a fun, adventure book
where oh, the main character just
happens to have a disability
or just happens to have a different
family setup to the nuclear family.
Then it's more engaging
and they are more willing to learn things
And I know the great things about
having disabled content creators
who are creating content
that isn't just disability focused
is that you are also bringing in people
who wouldn't have necessarily have
clicked on your video,
being like "Ooh, I don't know,
I don't know want to
watch something about
a blind person
because I've never really
met a blind person
and that could be awkward."
But if it's a video where you are
doing something else
and they click in,
they are like
"Well, you know what,
this is actually really interesting!
I'm gonna keep watching her
other videos as well."
And then, it's just a great way
to lead people in, I think
And they start to really be
more involved in the issues,
it's not something that's far away
Now, it's "oh, my favourite
content creator Molly
also happens to have
a disability and
also happens to talk about that.
And now I've learnt things about it"
So I always think that's the best way,
but, actually, Molly,
two birds, one stone,
to do with this fashion thing,
I think the next time you come
to England, I'm gonna have to give you
a vintage makeover.
Oh my gosh,
absolutely!!
Once this whole madness
in this world is done,
and we're all vaccinated,
I'm coming out to England,
so I can finally see my brother
for the first time
in over a year.
AND I can see you
and we are doing the vintage makeover
I'm absolutely holding you to that.
But I could not agree more with
what you've just said.
My favourite thing about what
I do is that I get to
make learning fun for people.
I get to teach
people in a way that entertains them
that truly is the best way to learn.
That's how I always
learned the most growing up
I was never somebody
who could sit in class
and hear you talk to me about something.
I need to be the one
that was getting up and doing it
I was a very kinesthetic learner
I need to be actually doing the thing
and immersed in it
to be able to understand it
and being able to
hopefully be entertaining to people
um, while they- they learn
and open their minds
to new ways of thinking
is so rewarding
so I completely agree with you
And I always say
we talk a lot in the disability community
about the fact that
y'know that we're quite low
on the totem pole of causes
and of things that people care about
and talk about or know about.
You know, you often see those like
"Diversity panels"
and it's like everything is shown
... except disability.
And we're like "Hey now,
"Hi"
"Where are we at the table"
I think so many different
brands and companies
think that they can kind of get away
doing the absolute least
when it comes to disability representation
Whether that be in adverts
or actually making things accessible.
So many of them think
"Oh, a person in a wheelchair
and we're done.
That's it we've represented every
disabled person,
we've covered everyone's needs, excellent.
Of course our brand is friendly to the
disabled community, we have a ramp!"
And you're like, "Uh-huh, I see.
And how are you helping every other
disabled person?"
Mhm, mhm.
Like, people who use wheelchairs
actually make up quite a small part
of the disability population as a whole.
And, people just cannot get this through
their heads and, of course, having
the disability symbol be a wheelchair,
obviously a very visual way to get that
across very neatly, but it does tend
to make people forget everyone else.
Yes and I- I don't know if this has been
happening in England but over the
last number of years I've been seeing
in North America one change is
certain places are adding other stickers
that represent other disabilities.
Which is nice because for example on
public transit, like a bus, I need to
sit down, it's not a question I need to
be able to sit. Because balance is a
combination, as I'm sure you know as
deaf woman, of ears and eyes.
And so my balance, not being able to see
is quite off. And so standing on a moving
vehicle, even if I'm holding a pole, is
just not really a thing for me. So I need
sit. And so when I get on a bus with my
guide dog, people used to not register
that I was somebody who they needed to
get out of the disability seating for.
Um, so they would just continue to sit
there. But now they've added these
stickers where it's like a man with a cane
a person in a wheelchair and there's
somebody with a walker and I'm like
Thank you for showing multiple visuals
of what somebody who might need to sit in
disability seating could present as.
Yeah, I've definitely seen in the last few
years that kind of not all disabilities
are visible stickers on a lot more things
in public places. And it's so good to see
because I remember when I very first-
so I kind of grew up with a disability
but it wasn't, well I'm not going to say
noticed, but it wasn't diagnosed until
I was 17. And then when I was 17 and I
suddenly had this big health crisis and
very much did need to use, you know,
disabled toilets and I need to have
access to things. I had a lot of issues
with this. Because people were constantly
trying to stop me from using things
saying "Oh that's not for you that's for
disabled people." And I'm like I mean
I am, I don't know what I can do to-
to make this more obvious to people, that
I'm really struggling and things would
help me like this. So it's, it is really
lovely to see now. I worry less about
using disabled toilets in public
when they have a "Not all disabilities
are visible" sticker on them. Because the
dirty jokes I've received coming out of a
disabled toilet on two feet is like, ugh.
Well I think part of the problem with
that too is how many able-bodied people
just do use the toilet for people with a
disability?
Um, so many, so many able bodied people
do use different facilities that are
accessible and designed for people who
actually need them due to a disability.
And, so now I think when people see
somebody presenting as able-bodied, they
just kind of assume they're able-bodied
because of how many able-bodied people do
take advantage of having a little extra
wiggle room in the stall for when they're
pooping and they don't want anyone to hear
it and I'm like that's not what, that's
not what that was for. It's not for all
you extra shopping bags, ma'am.
It's for people who require either the bar
for support, who require the extra room
for a support worker, for a service
animal, for a mobility device. Like
there's many reasons that that exists.
But your extra shopping bags or like
extra room for popping, isn't what it was
for.
The unfortunate thing as well is that
so many places will put their baby
changing facilities into the disabled
toilets. And it's not like a special
um, weighted table it means that you can
anyone larger than a baby. It's literally
just there because they've lumped in
parents, disabled people, sure. You can
use the same facilities, it's fine.
You know, you'll never need more than one
person using it at the same time. And I've
had things where I have walked out of a
disabled toilet and a mother rammed her
buggy into my legs and was like "Oh, not
disabled or with a child then." And I was
like uhhhh... And at the time-
Actually very disabled thank you!
And at the time I mean I was a teenager
and I was too upset to say anything or do
anything. I'd only just been diagnosed
and I was like, oh this label of disabled
do I get to use this? Do I have the right?
Can I stand up to someone and actually
say "Actually I am disabled?" And it
really upset me inside and it was so
heart wrenching. Despite at the time I
had two paralyzed arms. Like, both of my
arms were paralyzed and I needed to use
the disabled toilet because it was the
only way that I could go to the loo.
Um, but for ages after that I would not
without someone else around.
You know, you've mentioned, I've mentioned
that you're deaf, and I think there's a
a lot of stereotypes that come with that.
Just like blindness and people are like
"Blindness, you can't see anything," a lot
of people think being deaf you can't hear
anything. Being deaf you can't speak.
There's a lot of things like that and so
And then you've mentioned you know your
diagnosis or being disabled as a child
and all of these things, but we haven't
actually like dove into it. So for those
of my followers who have never heard your
story could you kind of give a synopsis of
like, if you're comfortable, what your
diagnosis is? I know that uh, things like
EDS can be very hard to diagnose again,
an invisible disability so what was your
diagnosis journey to getting all of- all
of these diagnoses?
Well, with the NHPP, uh, the diagnosis
was sort of straight forward in that it
I'd always struggled with my hands and
feet as a child. And just being kind of
what was called "clumsy" because they
didn't realize that it was because I
couldn't feel what I was touching. And
you don't realize things because you
assume as a child that everyone else is
like this. So I can't feel the front of
my calves because when I was a baby I
crawled around on them and I've never been
able to feel my knees. And I just assumed
no one can feel their knees, right? Like
you can't feel the skin on your knees
that's weird, who can do that? Um, but I
thought this was totally normal til I hit
17 and I was in an exam and I lent on my
elbow for about twenty minutes whilst I
writing. And I got a crick in my neck and
woke up the next morning having paralyzed
my arms. Because this crick in my neck had
been so bad, I'm not helped by the stress
of this exam and the fact I'd been on
crutches for like six months before this
point. Um, and I had paralyzed both of my
arms and they stayed that way for a year
and a half, which was very difficult. And
I got rushed to hospital of course and
they were trying to find out what was
wrong with me, it could have been a stroke
it could have been meningitis. And they
ran all sorts of tests, did all sorts of
things and then ran a genetic screening
and were like "Oh, ah, you're actually
missing a gene." I was like, oh right
goodness. So I'm a mutant, which is great.
Still waiting for my X-men powers.
Fellow mutant here so I'm with you.
There we go, see? Have you got your X-men
powers yet? I'm hoping that mine will kick
in soon. / Not quite yet. / A bit late
you know? / Yeah I think they're in the
mail but you know the mail's been slow lately.
It has. We'll just keep blaming it on the
pandemic. It's fine. It's fine. So that
diagnosis was actually pretty
straightforward because it was
very much, "oh we ran your DNA, cool
you've got this" There we go.
But the EDS was a much harder
diagnosis and funny enough,
actually came from YouTube
and my subscribers.
So I was diagnosed with a thing called
mixed connective tissue disorder. Which
is also about being hyper-mobile
and having collagen that is kind of
too flexible and
it also affects your internal organs, but
there were parts of it that
just didn't- i just didn't fit?
I didn't like tick like all of the boxes?
I ticked quite a few of them and
my doctor was like, "Ah, well.
I don't know, maybe it's cause you've got
that other thing as well.
And you know how doctors don't
really talk to each other
if it's not their specialty.
They're like, "Oh, no, sorry.
I'm very specifically an eye doctor
so I don't talk to the brain doctor."
Like, " Oh, thanks."
But this is all one thing.
It's all in- it's all in my head so
if you could coordinate with each other?
They're like, "Oh, no, no, no."
Not my thing/It's also just one body.
Yeah, yeah. One body. One human.
All works. It's a system.
And they're like,
"No, oh no. Just this one thing"
So they always just kind of
chalked it up to that.
That I had something else and
therefore that's why I didn't really
fit this profile and it was a bit weird
and I talked about it on my YouTube channel
I've got this and this
but then in other videos I'd kind of
talk about what I was struggling with
and then say it's a bit hard because
my doctor says: This doesn't fit the profile.
And people in the comments were like:
"That's probably because you have EDS Jessica."
"Have you got checked?"
"I think you've got EDS Jessica."
"Pretty sure you've got EDS Jessica."
"This is EDS."
And I was like, is it?
My goodness.
So I went to my GP and said
well I didn't say the internet says
I have EDS. I was like:
I just would like to be re-referred
to rheumatology please.
So they could maybe check to see
whether I definitely have this thing
that I was diagnosed with?
Or maybe I have another thing.
Ehlers-Danlos Syndrome? Heard of it?
And my doctor: "Oh well that's not curable,
so I'm not gonna refer you"
What?!
I was like... I'm sorry?
Well we just shouldn't know if we have
uncurable things.Obviously.
What what what?!
And he was like "Yeah they're very busy
So, I'm not gonna refer you for them."
Ok! Right!
So I ended up having to go get a
private diagnosis.
Which, I live in England. We have the NHS.
Doing private healthcare is like
a weirdly out there type of thing.
We don't do that much.
So, I went to get a private diagnosis.
Saw a private rheumatologist who was like:
"Yeah, you've obviously got EDS."
I was like, "Oh!
Ok, well the internet was correct."
See? Sometimes you can listen to the internet.
Ok, that's how my Youtube subscribers
wonderfully diagnosed me.
What a story. I love that for you.
Now do your two diagnoses
often go hand-in-hand
or are they rarely seen together?
According to every doctor I have ever met,
I am the only case of these two things
interracting. Because, HNPP is quite
a rare neurological condition.
And it comes from my father.
And my hyper mobility comes from my mother.
So, I'm just blessed.
What a combo.
Well, it's made quite a wonderful woman.
So, I'm glad we have you.
I'm not glad for your pain.
I'm not glad for what you had to go
through to get here.
But I am glad our community has you,
because we need more people like you.
With such a powerful voice and
a powerful story.
As you've said, you've come out of the
closet twice.
As a disabled woman as well as being gay.
Can you share some of that journey
of intersectionality. Coming to terms
with two different, being apart of two
different minority communities.
So I think I have a very different story
and a very different journey to most
young LGBTQ+ people.
And I think in a way, that my disability
really does play into that.
So, I don't have a coming out story
because I never came out to my parents.
I was just always kind of like:
"This is me. This is who I like!
I really like this girl in the X-Men and
we're going to date and I
will marry her one day."
And my parents were like:
"She's animated but you do you."
I'm like: Yeah!
Um, I think partly my parents
are Quakers.
So they never put any expectation
on me that I had to be a certain way.
They never said, you know,
"When you grow up and get a husband."
It was always just:
"When you grow up and if you choose
to get married."
I'm like, yeah ok!
So it always felt very open and
like I could kinda share that part of me.
But, being disabled and having that with me
as I was growing up.
Not knowing that I was disabled but knowing
that there was something about my body
that was wrong, that other people weren't listening to.
Weren't believing in.
Because, my god, when you're a child
and you try to tell adults things,
it can be very difficult to explain
medical conditions because people don't
tend to believe children about these kinds
of things. When you say
you have a headache, they're like,
"Yeah, but you know. Not really.
Cause you're a kid."
Like, no no.
Genuinely, I'm having a migraine
right now. I realize
I'm a child but I'm having a migraine.
And having that to kinda battle agaisnt
and deal with made my sexuality
almost a...it almost became
something that I, of course,
I would just accept it.
Because I had something that was weighing
quite heavily on me and my
sexuality only brought me joy.
It was only, I mean I'm not saying it
brought me joy in fact like,
I had lots of girlfriends.
Because I really didn't, at all.
But it brought me joy in that,
I would have these beautiful really
close relationships that I would
have this massive crush on an actress
and I get to like, watch her and things.
and feel happy and I was like yeah!
This being gay thing is great!
I love it!
But then the body.
I'm like ugh, my body is useless.
But at least I'm gay.
So I've got that going for me.
Yeah, it became almost a saving grace
throughout my teenage years.
Struggling against a body that didn't work
and being told that it should.
Being told that I was incorrect on something.
And then having this thing that I was
really sure of and really happy with and
quite passionate about.
So, it's definetly a different coming out
to most LGBTQ+ young people
but I, in a way, hope that it's something
that we get more of going forwards.
That it's more accepted.
That children are able to
just speak their mind.
That people can support them.
That's a really beautiful story. Honestly.
You know a lot of my friends growing up
were LGBTQ+ because I was the only
disabled kid and they were the only gay kid,
or the only trans kid, and so you know we
just were like, "Hey!
You're also different and not like the other
kids in class. We should be friends."
And so I really like hearing your story
because it is very different than what
a lot of my LGBTQ+ friends went through.
There's actually a really big crossover
between the disabled community
and the LGBTQ+ community.
I think, correct statistic, is that
one third of people who are LGBTQ+
also have a disability.
And- which is a really interesting statistic.
But I think a lot of it has to do with
the fact that you have to come out
about one thing, so you come out about
something else. Like you're more
comfortable with the other thing and
you're like, "Look, let me just
put this out here. You can all clearly see
that I am disabled, so while I'm here,
I'm gay too."
Well yeah! It's like you already have this
big thing to accept about yourself.
You already have this big target on your
back or you know a community runt
so you're like, ok well, I've got one
thing here's the other.
Now I can see that statistic being true
honestly because, as I said, so many of my
friends are LGBTQ+ and I'm disabled
so I kinda do have a lot of friends in
both worlds and I see a lot of that
crossover. I see that I've- now, at this point
in my life for both communities.
Met many people who do identify as being
a part of both.
When you met your wife did she know
sign language?
No! (laughs)
She didn't. In fact, when I first met my wife,
on our first date, I hadn't told her
anything about my disabilities.
I kind of wanted to see whether she
even liked me because I'd been on so many dates
where you spent so much time explaining
what's up. / Yup! / and then you never hear from
them again and ugh, it's such a waste of
my time!/ Very much agree!
But then you have to balance it with
do I want to go on a number of dates
or do I want to spend a whole month
talking to someone and then I tell them
and they're like, "Oh, I can't redo that?"
And then you're like, "Ugh! Well I
just wasted my month of talking to you.
What a waste of time!"
So when she first came up
she actually thought that I was wearing a
bluetooth device and was working.
Cause she saw my hearing aids and was like
"Oh, she's working hard! Continuing on
with her bluetooth device."
And I think to start with, thought I was
a bit rude that I hadn't removed
my headphones. I was like:
"Umm yeah should probably tell you
that I'm deaf."
And so yeah she didn't know anything.
But she was very blasé on our first date
I didn't tell her, you know,
"This is me. I have this disability.
This is how it affects me."
She was like, "Ok. Mmm. Do you still like
to go for walks in the woods?"
"I do."
"Do you still like national trust properties?"
"I do."
And it was just like the basic things that
she needed to know like, "Are you good
around trees?"
"I love a tree. It's wonderful."
"You good around old properties?"
"Love an old property."
"Excellent"
Basics of our marriage, that.
We're country girls at heart.
That is actually exactly how a first date
with a disabled person should go.
Word to anybody who ever goes on a date
with a disabled person.
That's how you know it's a good match:
If you're able to be blasé and focus on
the actual parts of them that are human
outside of disability. Key!
You will win a lot of points with us.
(giggles)
You mentioned something that like
really hit me and maybe we can talk about
it more on the video that we do on your
channel cause this video is already
forever long but it like almost got me
like choked up because when you said it
it resonated with me so hard.
And that is: You look more capable than
you sometimes are.
Or you present more
able-bodied than you are.
And I think that is something
that I have lived with my whole life.
It is really challenging.
It has its perks,
It has its benefits.
You know there are times when
I can just like seamlessly
fit into a group
and not be discriminated against
for a minute
because nobody knows.
But also, you know I remember being
in middle school
and actively losing most of my sight.
I had another blind student at the school
who was fully blind from birth.
And the teacher turns to me and goes,
"Molly!
Help him. He's blind, he can't see it."
And I was like,
"No, no. I too am blind
with guide dog! I don't know
what you're not getting. I too cannot
see the thing."
And I feel like that's like the
perfect example of something I faced
almost daily.
Is just like and I- I just recently
watched your, you did an ableism
video, which had me laughing
out loud and again one of the ones
you said, well many of the ones
you said resonated
but like, well at least you look good.
And it's like a I get that all the time.
Like, "Ugh I can't see"
"Oh, at least your eyes are beautiful."
And I'm like...
Wonderful, thanks.
Thanks.
That really helps.
And I- yeah
It is, it can be very challenging
and even within your own
disability community, I don't know
if you find this you know
with a part of- because you identify
with so many different groups
of disability, I don't know if you
find this in any of your kind of subsections
of the community, but
if you don't do things
the way a lot of them do
because you're accommodating
other aspects of your disability
you're judged for it.
And I feel like because
being blind is the part of my disability that
gets focused on the most,
people assume I should accommodate it
the way all blind people do.
Or the way a lot of the community does
And I'm like, "Well,
there's also other layers
to my disability.
Like, living with PTSD
and really bad generalized anxiety
is disabling for me at times.
And so that's a very real
part of my disability that I have to
accommodate separate to my blindness.
Or like I'm just like very sensitive
I have a very sensitive digestive system
I've dealt with irritable bowel syndrome
my whole life, so it's
really hard for me to eat sometimes.
And for me to take-
I'm very sensitive to medications. Those
are other parts of my human body
that I need to accommodate.
And I have other parts of my
disability that I- I don't talk about on the internet
or that I don't expose to the world.
You know, things that I'm affected by
Or you know, things that I'm affected by
that I don't talk about.
So people hyperfocus on the one part of my disability.
أفهم تماماً ما تقصدين بقوله عندما تجلسين في المنزل للكتابة
لا تفكرين بقول انا صماء، انا صماء
الامر ذاته بلنسبة لى عندما اقوم بوضع المكياج
لا أفكر بقول أنا كفيفة، انا كفيفة
بمعنى أني لا افكر في كوني عمياء
أنا فقط أعيش حياتى لأن هذه هى طبيعة حياتنا.
مرحبا جميعا، لقد عدنا مع سلسة لقاءاتي
عندما أجلس برفقة شخص من مجتمع المعوقين
لنتحدث عن معظم الأشياء المتعلقة بحياة المعوقين.
و قد يكون موضوع حلقة اليوم هو الأكثر طلباً على الاطلاق حسبما رأيت.
لذلك اخيراً استضفنا جيسكا و سأدعك تعرّفين عن اسم عائلتك
(ضحك)
جيسيكا كيليجرين فوزارد
حسناً، أعلم أن اسم عائلتي صعب
لقد تحدثنا بشأن ذلك سابقاً قبل بدء تسجيل الحلقة.
كنا نتحدث على "غوغل ميت" و كنت اتدرب على الاسم
و قلت لنفسى, هل تعرفين! لقد وصلت هنا, و كنت عميقة جدا
كما لو كنت أقفز خارج المسبح، ستقوم هى بذلك عني، لذا شكراً.
الامر معقد, تبدو كلمة "كيلجرين" سويدية و "فوزارد" اسم عائلة زوجتي
من نورماندي, مجموعين معاً، الامر معقد بالنسبة للجميع
او يكون اسمك "جيسكا ذات الميول الجنسية"
الذي اعتقد انه اسم رائع
ليس فقط لأنك واحدة من افضل المؤثرات في عالم الموضة
اللاتى اتابعهن على مواقع التواصل الاجتماعي
و لكن لواقع كونك أيضاً أعلنتي عن ميولك الجنسية
لذلك أعتقد أنه اسم طريف
(ضحك) نعم
نعم أنا خرجت عن المألوف بعدة نواحي
سواء من ناحية إعلاني ميولي الجنسية أو إعاقتي،
فقط أعيش حياتي بحرية.
هكذا يجب أن تُعاش الحياة
أن تقدم أفضل ما عندك بصدق و ثقة عالية بالنفس
و هذا تماماً ما تقومين به
أشاهد فيديواتك و أضحك بصدق
كما لو أنك ليس فقط واحدة من أهم العاملين بالموضة
و لكن أيضاً من أطرف الشخصيات التي أتابعها
و أعتقد كونك دوماً تظهرين على طبيعتك
تكسرين بذلك العديد من الإعاقات و النمطية و الأوهام
و هذا باعتقادي لأمر رائع
لذا شكرا لوجودك على شبكة الانترنت
(ضحك) أعني، باستطاعتي القول ذات الشيء عنك، مولي
استيقظت هذا الصباح و قلت لنفسي
حسناً، مولي، يجب أن تحاولي أن تبدين إلى حدٍ ما نصف رائعة
لانك ستجلسين بجانب جيسيكا في المقابلة
و سيكون ذلك محرجاً جداً.
أوه لا، أعتقد بأنك أنيقة للغاية،
فلطالما أستمتعت بمتابعة اطلالاتك على الانستغرام
شكراً لك، أقدّر ذلك
حسناً، أعلم أن العديد من متابعيني يعرفونك مسبقاً و يحبون ما تقدميه
لكن للذين لا يعرفونك، هل ترغبين بتقديم نفسك لهم باختصار
يا الهي، حسناً، مقدمة صغيرة عني
اسمي جيسيكا و لدي قناة على اليوتيوب
و اعمل في صناعة المحتوى، حيث أقدم محتوى بشكل عام ممتع و ثقافي و غني بالمعلومات
و ترفيهي ، كما يشمل الأمورالمتعلقة بالاعاقة و الأمراض المزمنة
و مشاكل أصحاب الميول الجنسية.
أعاني من حالتين وراثيتين، اعتلال عصبي وراثي مع الضغط الشاحب
و ذلك يعني وجود ثغرات في غلاف النخاع حول الأعصاب.
فعلياً يعني ذلك أنني أعجز عن التحكم بأجزاء من جسمي,
حيث الأعصاب لدي معرضة للتلف بسهولة و هذا يؤثر على حاسة السمع لدي
كذلك الأمر بالنسبة للرؤية حيث فقدت النظر بإحدى عيناي
هذا المرض تسبب بفقداني لإحساسي بيدي لأنني أصبت بشلل في ذراعيّ لمدة عام و نصف
عندما كنت مراهقة و لاحقاً استعدت الاحساس بهم بدرجة معينة و لكن مع فقدان حاسة اللمس
كما لو أنني ارتدي قفازات معظم الوقت، فلا أشعر بالبرودة أو الحرارة أو البلل بهم
و هذا أمرٌ مزعج حقاً خاصةً عندما أحاول توضيب الغسيل، أسأل نفسي "هل هذا مبلل؟"
"هل هذا جاف؟" ، حتماً ليس لدي جواب.
و ينتهي بي الأمر بملامسة وجهي بمعظم الغسيل لأرى إن كانت جافة أو لا.
أمر غريب بالفعل.
و قد تتسببين ببقعة من حمرة الخد أو كريم الأساس على قميصك الأبيض.
ما اقصده أنه علي القيام بذلك قبل وضعي لمساحيق التجميل (ضحك)
نصيحة مهمة.
أعاني أيضاً من متلازمة (إلرز دانلوس) في الأنسجة الضامة لدي.
ذلك يعني فرط في حركة المفاصل و مرونة الجلد لدي،
و ذلك يدفع معظم الناس للاعتقاد بأنها "واو، يا لها من خدع رائعة للحفلات"
و هي كذلك بالفعل
إنها خدع جيدة قد أكون بالغت باستخدامها عندما كنت صغيرة،
خلعت عدة أشياء في جسمي لأبرهن للناس أنه باستطاعتي فعل ذلك،
طبعاً لا تفعلوا ذلك، إنها لفكرة سيئة جداً لا تفعلوا !
لكن ذلك أثّر أيضاً على النسيج الضام في أعضائي الداخلية،
لذلك لدي بعض المشاكل في القلب و أعاني من متلازمة تسارع دقات القلب الإنتصابي
و هي مشكلة متعلقة بتنظيم ضغط الدم و بسببها كثيراً ما أفقد الوعي
و لا يمكن أن أجهد نفسي كثيراً حيث عندما أصعد السلم درجتين
أوه يا الهي، أشعر كما لو أني سأتعرض لنوبة قلبية.
حسناً، رائع، و بعدها علي الاستلقاء على الأرض لمدة نصف ساعة.
و نمط الموضة القديمة التي أتبعها هي تطلّع نحو القمة
فقط لأجعل كل شيء يبدو رائعاً أثناء وجودنا هنا.
أعتقد أنه عليكي تقديم المزيد من الأشياء المتعلقة بالموضة.
سوف أفتح المجال للمشاركة الآن
و أعتقد أن العديد من الناس في التعليقات سيوافقون على تخصيص قسم كامل
من قناتك لأمور الموضة
لأننا بحاجة لذلك الإلهام العتيق في الموضة الذي تقدمينه.
نحتاج لحكمتك المختمرة.
Ich weiß genau was du meinst,
wenn du zuhause sitzt und am Schreiben bist,
denkst du auch nicht ständig, ich bin taub, ich bin taub.
Bei mir ist es auch so,
wenn ich einfach da sitze und mich schminke,
denke ich nicht, Oh, ich bin blind, ich bin blind!
Ich denke nicht an meine Blindheit,
ich lebe einfach mein Leben,
weil das für uns Normalität ist.
(Muntere Musik)
Hallo zusammen, wir sind zurück mit meiner Reihe,
in der ich mich mit einer anderen Person
mit Behinderung zusammensetze
und wir über alles reden,
was mit Leben und Behinderung zu tun hat.
Das hier ist wahrscheinlich
das gefragteste Video überhaupt.
Wir haben endlich Jessica hier,
und ich werde dich
deinen Nachnamen sagen lassen!
(Lachen)
Jessica Kellgren-Fozard.
Alles gut, ich weiß, es ist ein komplizierter Nachname.
Wir haben extra noch
vor dem Dreh darüber geredet.
Wir haben uns auf
Google Meet unterhalten
und ich habe den Namen geübt,
und ich meinte so, weißt du was,
bis hier bin ich gekommen, es ist zu tief,
ich springe wieder raus aus dem Pool.
Sie übernimmt. Vielen Dank also!
(Lachen)
Alles gut. Es ist kompliziert.
Kellgren ist Schwedisch,
Fozard ist der Nachname meiner Frau,
ein Name aus der Normandie,
das beides zusammen?
Kompliziert für uns alle!
Oder Jessica Out Of The Closet,
ein Name, den ich klasse finde,
weil du nicht nur eine der
fabelhaftesten Fashionistas bist,
denen ich in sozialen Netzwerken folge,
sondern du bist auch tatsächlich
"out of the closet", darum ist das einfach
so ein cooler Benutzername.
(Lachen)
Ja, "out of the closet" in vielerlei Hinsicht.
Im lesbischen Sinne,
im Sinne meiner Behinderung, ich lebe einfach offen.
Und so sollte man leben.
Man sollte sein bestes, authentischstes,
selbstbewusstes Selbst sein, eine Königin.
Und genau das tust du.
Ich schaue deine Videos und ich
muss wirklich laut lachen.
Du bist eine der-
nicht nur eine der modebewusstesten Personen,
sondern auch eine der lustigsten Personen, denen ich folge.
Und ich denke, dass du,
einfach dadurch, dass du du selbst bist,
so viele Stereotypen und Irrtümer über behinderte Menschen widerlegst.
und das finde ich einfach so toll.
Also einfach danke, dass es dich gibt, im Internet.
(Lachen)
Ich meine, das Gleiche könnte ich
über dich sagen, Molly.
Ich bin heute morgen aufgewacht und dachte,
OK Molly, du musst versuchen
zumindest ein bisschen schick auszusehen,
weil du neben Jessica in einem Video sitzen wirst
und es sonst unangenehm wird.
Oh nein, ich finde dich unglaublich stylisch,
das muss ich sagen.
Ich liebe dein Instagram auch total.
Danke dir, das weiß ich zu schätzen.
Ich weiß, dass ganz viele meiner Zuschauer
dich schon kennen und lieben,
aber für die, die dich noch nicht kennen,
willst du dich einmal
kurz und bündig vorstellen?
Du meine Güte, okay, die Kurzpräsentation.
Also, ich bin Jessica, YouTuberin,
Content Creator. Ich gestalte generell Inhalte,
die interessant, informativ, lehrreich,
und amüsant sind,
über alles, was mit
Behinderung, chronischen Erkrankungen, und LGBTQ+ Themen zu tun hat.
Ich habe zwei genetisch bedingte Erkrankungen,
hereditäre Neuropathie mit Neigung zu Druckläsionen.
Das heißt, dass du in den Myelinscheiden,
die deine Nerven umgeben, Lücken hast.
Für mich heißt das,
dass Teile meines Körpers gelähmt werden können,
dass meine Nerven leichter Schaden nehmen können,
was zum Beispiel
mein Gehör beeinträchtigt und weshalb ich
Sehverlust auf einem Auge habe.
Ich habe kein Gefühl in beiden Händen,
weil meine beiden Arme
anderthalb Jahre gelähmt waren, als ich ein Teenager war.
Das Gefühl ist ein bisschen wiedergekehrt,
aber ich kann einfach nichts mehr fühlen,
es ist also so, als würde ich ständig Handschuhe tragen.
Und sie werden nicht heiß oder kalt, solche Sachen,
und ich spüre keine Nässe.
Was nervig ist,
wenn du Wäsche aufhängen willst,
und du denkst, ist das hier nass? Ist es trocken?
Überhaupt keine Ahnung.
Und am Ende muss ich dann mein Gesicht
in meine Wäsche drücken, um zu sehen,
ob sie trocken ist oder nicht. Sehr merkwürdig.
Und dann hast du irgendeinen komischen Wangenfleck
oder Foundationfleck
auf deinem weißen Shirt.
Ich sollte vielleicht hinzufügen,
ich mache das nur, wenn ich ungeschminkt bin. (Lachen)
Expertentipp!
Und dann habe ich noch Ehlers-Danlos-Syndrom,
was mein Bindegewebe betrifft.
Ich bin dadurch nicht nur
hypermobil, und sehr flexibel und biegsam,
wo die meisten nämlich denken, wow,
cooler Partytrick, und das ist es,
es ist ein ziemlich guter Partytrick,
den ich als Kind vielleicht zu oft benutzt habe.
Ich hab mir einige Sachen ausgerenkt, nur um zu beweisen,
dass ich es kann. Tut das nicht.
Das ist eine furchtbare Idee. Tut das nicht.
Aber es betrifft auch das Bindegewebe
in meinen inneren Organen zum Beispiel,
darum habe ich Herzprobleme, und
ich habe etwas namens postorthostatisches Tachykardiesyndrom,
was auch daher kommt.
Das heißt, ich habe Probleme mit der Regulierung meines Blutdrucks,
weshalb ich oft in Ohnmacht falle. Und ich darf mich nicht
zu sehr anstrengen.
Ich laufe praktisch zwei Treppen hoch
und fühle mich, als würde ich einen Herzinfarkt bekommen.
Ok, super, und dann muss ich
eine halbe Stunde auf dem Boden liegen.
Und die Vintagemode ist nur noch
eine Schicht oben drauf,
nur um alles hübsch aussehen zu lassen
in der Zwischenzeit.
Ich finde, du solltest
mehr Content über Mode machen.
Ich pitche meine Idee jetzt,
und ich denke, dass viele
mir in den Kommentaren zustimmen werden,
du solltest eine ganze Reihe auf deinem Kanal haben,
wo du über Mode redest.
Weil wir genau das brauchen,
diese Vintage-Inspiration, die du mitbringst.
Wir brauchen deine Vintage-Weisheit.
Als wir am Reden waren,
vor dem Filmen,
habe ich sie mit Fragen durchlöchert,
über die Vintage-Modeszene,
weil ich das alles faszinierend finde
und wenn ich es versucht habe,
hat es nicht so ganz hingehauen.
Darum finde ich du solltest Modevideos machen.
Weißt du, als ich angefangen habe
Content über Mode zu produzieren,
war das total aus Versehen.
Ich wollte ein einziges Video machen,
über Barrierefreiheit im Onlineshopping,
und das sollte es gewesen sein.
Aber die Zuschauer wollten, dass ich weitermache,
und ich dachte, "Wenn ihr meine Sucht noch verstärken wollt,
und ich euch davon erzählen darf,
dann mach ich das gerne!"
Es gibt einige Aktivisten
in der Community,
denen das nicht gefallen hat.
Sie wollen mehr oder weniger,
dass ich meinen Kanal dem Thema Behinderung widme.
Und das verstehe ich schon,
aber ich bin auch einfach ein Mensch.
Mir ist das Thema Behinderung sehr wichtig,
und es ist ein großes Thema in meinem Alltag,
aber das ist Mode auch,
und das Selbstbewusstsein, das sie mir gibt!
Das Gleiche gilt für Make-Up
und für meinen Blindenhund,
für Beziehungen,
für ganz viele andere Dinge,
und ich finde es sehr wichtig,
für uns, als behinderte Menschen,
dass wir der Gesellschaft die menschliche Seite
unseres Alltags zeigen,
und die sehr normalen, durchschnittlichen
menschlichen Dinge, die wir lieben
und die wir tun.
Natürlich, natürlich.
Ich verknüpfe das immer
mit Kinderbüchern,
weil man so am einfachsten versteht,
wie Menschen neue Konzepte lernen.
Es gibt so viele Kinderbücher,
in denen es um eine bestimmte Problematik geht.
Es geht darum,
dass einige Menschen im Rollstuhl sitzen,
dass einige Menschen zwei Mütter haben,
und Kinder lieben so etwas nicht gerade.
Sie wollen solche Bücher nicht lesen,
weil die Bücher so fokussiert sind
auf diese eine Sache, die sie lernen müssen.
Das macht keinen Spaß!
Aber wenn die Kinder
ein lustiges Abenteuerbuch lesen,
wo der Hauptcharakter
zufällig eine Behinderung hat
oder zufällig aus einer anderen Familie kommt
als die traditionelle Kernfamilie.
Das packt sie einfach mehr
und sie sind eher dazu bereit, Dinge zu lernen.
Und das Tolle daran,
Content Creator mit Behinderung zu haben,
die Inhalte erstellen,
die nicht nur mit ihrer Behinderung zu tun haben,
ist, dass sie auch Menschen erreichen,
die eigentlich nicht
auf dein Video geklickt hätten,
die sich denken, "Oh, ich weiß nicht,
ich will eigentlich kein Video über eine blinde Person schauen,
weil ich noch nie eine getroffen habe, es wäre merkwürdig."
Aber wenn es ein Video ist, wo du was anderes tust,
und sie klicken da drauf,
dann ist es eher, "Weißt du was,
das ist interessant!
Ich werde auch noch ihre anderen Videos schauen."
Es ist einfach eine tolle Art
Menschen zu erreichen, finde ich,
und dann fangen sie auch an,
sich mehr für bestimmte Themen zu engagieren.
Es wird ihnen näher gebracht.
Es ist dann eher,
"Oh, meine Lieblingsyoutuberin Molly,
die hat auch zufällig eine Behinderung,
und redet da auch manchmal drüber.
Und ich habe etwas darüber gelernt."
Darum finde ich das immer am Besten,
aber eigentlich, Molly,
schlagen wir zwei Fliegen mit einer Klappe
mit der Modegeschichte.
Wenn du das nächste Mal in England bist,
werde ich dir ein Vintage-Makeover geben müssen.
Du meine Güte, definitiv!
Sobald die Welt
etwas weniger verrückt ist,
und wir alle geimpft sind,
fliege ich nach England!
Dann kann ich endlich meinen Bruder sehen,
das erste Mal
seit über einem Jahr.
Und ich kann dich sehen
und wir machen das Vintage-Makeover,
da nehme ich dich beim Wort.
Aber ich stimme dem vollkommen zu,
was du gerade gesagt hast.
Was ich am meisten liebe,
an dem was ich tue,
ist, dass ich Lernen spaßig machen kann.
Ich kann Menschen etwas beibringen
und sie dabei unterhalten,
und so lernt man am Besten!
So hab ich
immer am meisten gelernt.
Ich war nie jemand,
der im Unterricht sitzen
und zuhören konnte, wie mir jemand etwas erzählt.
Ich musste diejenige sein,
die sich hinstellt und etwas tut.
Ich war beim Lernen sehr kinästhetisch,
ich muss tatsächlich etwas tun
und mich darin vertiefen,
um es zu verstehen.
Dass ich die Möglichkeit habe,
Menschen hoffentlich zu unterhalten,
ähm, während sie- sie lernen,
und ihnen die Augen zu öffnen,
neue Denkweisen zu zeigen,
das ist so bereichernd,
darum stimme ich dir vollkommen zu.
Und ich sage es immer wieder,
wir als behinderte Menschen
reden oft darüber, dass
wir in der Rangfolge
relativ weit unten stehen,
was Anliegen, oder Dinge, betrifft, für die sich Menschen interessieren,
mit denen sie sich beschäftigen.
Man sieht so oft diese
"Diversity Panels",
wo sie alles zeigen...
außer Behinderungen.
Und wir melden uns dann so, "Hey,"
"Hi"
"Wo ist unser Platz am Tisch?"
Ich glaube, so viele verschiedene
Marken und Firmen
denken, dass sie damit davonkommen,
nur das Nötigste zu tun,
was die Repräsentation von Behinderten anbelangt.
Das kann in der Werbung sein,
oder wenn es darum geht, Dinge zugänglich zu machen.
Viele von denen denken,
"Oh, eine Person im Rollstuhl,
und fertig.
Das war's, damit ist jede einzelne
behinderte Person repräsentiert,
alle sind zufrieden, super.
Natürlich ist unsere Marke behindertenfreundlich,
wir haben eine Rampe!"
Und du denkst dir nur so, "Aha, verstehe.
Und was tut ihr
um allen anderen behinderten Menschen zu helfen?"
Mhm, mhm.
Menschen im Rollstuhl
machen tatsächlich nur einen kleinen Teil
der Menschen mit Behinderung aus.
Und das verstehen Menschen einfach nicht,
und natürlich,
weil das Symbol für Behinderungen der Rollstuhl ist,
ist das natürlich eine sehr visuelle Art,
das effektiv rüberzubringen,
aber Menschen neigen dazu alle anderen zu vergessen.
Ja, und ich weiß nicht,
ob das in England ähnlich ist,
aber in den letzten Jahren ist mir aufgefallen,
dass sich in Nordamerika etwas ändert.
An einigen Orten werden andere Sticker
hinzugefügt, für andere Behinderungen.
Und das ist schön, weil ich mich
im öffentlichen Nahverkehr, im Bus,
hinsetzen muss, ohne Frage,
ich muss mich hinsetzen können.
Beim Gleichgewicht spielen ja Ohren und Augen zusammen,
was du als taube Frau ja selbst weißt.
Und weil ich nichts sehen kann,
kann ich mein Gleichgewicht nicht gut halten.
In einem fahrenden Bus zu stehen, auch wenn ich mich festhalte,
funktioniert einfach nicht. Ich muss sitzen.
Wenn ich also mit meinem Blindenhund in den Bus steige,
haben Leute lange nicht registriert,
dass ich jemand bin,
für den sie Behindertenplätze frei machen sollten.
Sie sind also einfach immer sitzen geblieben.
Aber jetzt gibt es diese
Sticker, mit einem Mann mit einem Gehstock
und einer Person im Rollstuhl und noch jemand
mit einer Gehhilfe, und ich denke mir,
Danke, dass ihr verschiedene Grafiken für Menschen habt,
die unterschiedlich aussehen können,
die vielleicht einen Behindertenplatz benötigen.
Ja, ich habe definitiv in den letzten Jahren
immer mehr Sticker mit
"Nicht alle Behinderungen sind sichtbar"
an unterschiedlichen öffentlichen Orten gesehen.
Und das ist so toll, weil ich noch weiß, als ich das erste Mal-
also ich bin mit einer Behinderung aufgewachsen,
aber es ist niemandem, ich will nicht aufgefallen sagen,
aber ich habe die Diagnose erst mit 17 bekommen.
Und dann hatte ich plötzlich
diese große Gesundheitskrise
und musste natürlich
Behindertentoiletten benutzen und ich musste
auf bestimmte Dinge Zugriff haben.
Und damit hatte ich oft Probleme.
Weil Leute mich ständig davon abhalten wollten,
und die dann meinten, "Oh, das ist nicht für dich,
das ist für Behinderte." Und ich war dann so,
"Das bin ich, ich weiß nicht, was ich machen soll, um-
um das offensichtlicher zu machen,
dass ich wirklich damit zu kämpfen habe,
und mir das wirklich helfen würde.
Und das ist jetzt wirklich schön zu sehen.
Ich mache mir weniger Sorgen, auf die Behindertentoilette zu gehen,
wenn sie einen "Nicht alle Behinderungen sind sichtbar"
Sticker haben.
Die schmutzigen Witze, die ich zu hören bekomme,
wenn ich auf zwei Beinen aus der Behindertentoilette komme, ugh.
Ich glaube ein Teil des Problems ist,
dass so viele nichtbehinderte Menschen
einfach die Behindertentoilette benutzen.
So viele nichtbehinderte Menschen
benutzen barrierefreie Einrichtungen,
die für Menschen gemacht sind,
die sie auch wirklich aufgrund ihrer Behinderung brauchen.
Und darum, wenn Menschen nicht so aussehen
als wären sie behindert,
nehmen Leute automatisch an, dass sie es nicht sind,
weil so viele nichtbehinderte Menschen
es ausnutzen,
ein bisschen mehr Platz zu haben,
wenn sie auf der Toilette sind, und nicht wollen,
dass man sie hört,
das ist halt nicht der Sinn der Sache.
Die Behindertentoilette ist nicht für Ihre Shoppingtüten gemacht.
Sie ist für Menschen, die entweder den Haltegriff brauchen,
die mehr Platz brauchen
für einen Betreuer, für ein Begleittier,
für eine Gehhilfe.
Es gibt viele Gründe, warum es so etwas gibt.
Aber es ist nicht für Shoppingtüten
oder mehr Platz auf der Toilette
gedacht.
Und es ist auch ungünstig,
dass so oft der Wickelraum
mit in der Behindertentoilette ist.
Und es ist nicht einmal so ein
robuster Tisch,
für jemand größeren als ein Baby.
Er ist nur da,
weil Eltern und Behinderte wohl einfach zusammengehören.
Ihr könnt auf dieselbe Toilette gehen, das ist ok.
Es wollen bestimmt nie
zwei Leute gleichzeitig da rein.
Und ich bin schon aus der Behindertentoilette gekommen
und eine Mutter ist mit einem Buggy gegen mich gefahren,
und meinte dann nur,
"Oh, nicht behindert oder mit einem Kind da."
Und ich war nur so, ähm-
Ich bin in der Tat behindert, vielen Dank!
Und ich meine, ich war ein Teenager,
ich war zu bestürzt um irgendetwas zu sagen
oder zu tun.
Ich hatte gerade erst die Diagnose bekommen
und das Label "behindert" war so,
darf ich es benutzen? Habe ich das Recht dazu?
Kann ich mich wehren und sagen,
"Ich bin tatsächlich behindert"?
Und es hat mich wirklich traurig gemacht,
es war herzzerreißend.
Zu dem Zeitpunkt waren meine beiden Arme gelähmt.
Ich musste die Behindertentoilette benutzen,
weil ich anders nicht
auf Toilette gehen konnte.
Aber ich habe es danach ganz lange nicht getan,
wenn nicht jemand dabei war.
Wir haben schon darüber geredet,
dass du taub bist, und ich glaube,
dass damit viele Stereotypen verbunden sind.
Genau so ist es mit der Blindheit, wo Leute denken,
"Blind sein heißt du kannst überhaupt nichts sehen,"
und viele denken, taub sein heißt du kannst nichts hören,
du kannst nicht sprechen.
Es gibt so viele solcher Vorurteile.
Und dann hast du über deine Diagnose geredet,
darüber, wie es ist als Kind behindert zu sein,
aber wir haben noch nicht näher darüber gesprochen.
Also für die Zuschauer,
die deine Geschichte noch nicht kennen,
kannst du vielleicht kurz zusammenfassen,
wenn das okay ist,
was deine Diagnose ist?
Ich weiß, dass Dinge wie EDS oft schwer zu diagnostizieren sind,
wie andere unsichtbare Behinderungen,
also was war da dein Weg, wie hast du
deine Diagnosen erhalten?
Also, mit dem HNPP
war die Diagnose eigentlich recht unkompliziert.
Ich hatte immer Probleme mit meinen Händen
und mit meinen Füßen als Kind.
Ich war immer recht "ungeschickt"
und niemand hat realisiert, dass das daran lag,
dass ich nicht fühlen konnte, was ich anfasse.
Und als Kind fällt dir das nicht auf,
weil du einfach annimmst,
dass es allen anderen auch so geht. Ich kann meine Waden nicht spüren,
weil ich als Baby
auf ihnen gekrabbelt bin und ich konnte noch nie
meine Knie spüren. Darum hab ich einfach angenommen,
dass das niemand kann, weißt du?
Im Sinne von, natürlich hast du kein Gefühl in deinen Knien,
wer hat das schon?
Ich dachte, das wäre komplett normal bis ich 17 wurde.
Ich hatte eine Klassenarbeit
und ich habe mich 20 Minuten lang auf meinen Ellbogen gestützt
beim Schreiben. Und ich hatte einen steifen Hals
und am nächsten Morgen bin ich aufgewacht
und meine Arme waren gelähmt. Weil mein steifer Hals
so schlimm war, und der Stress dazu kam,
wegen der Prüfung, und ich hatte
sechs Monate lang schon Krücken gehabt.
Und dann waren meine beiden Arme gelähmt
und sind es anderthalb Jahre lang geblieben,
was wirklich schwer war.
Und es ging natürlich sofort ins Krankenhaus,
und sie haben versucht herauszufinden,
was los war, ein Schlaganfall,
oder Meningitis.
Es wurden so viele verschiedene Tests gemacht,
eine genetische Untersuchung,
und sie haben festgestellt,
"Oh, ähm, dir fehlt tatsächlich ein Gen."
Und ich dachte nur, "Oh, du meine Güte.
Ich bin ein Mutant.
Das ist ja wunderbar."
Ich warte immer noch auf meine X-Men Kräfte.
Auch ein Mutant! Ich bin auf deiner Seite.
Da haben wir's! Hast du schon deine X-Men Kräfte?
Ich hoffe meine kommen bald.
Im Moment noch nicht.
Ein bisschen spät dran!
Ja, ich glaube, sie sind in der Post,
das kann dauern.
Das stimmt. Schieben wir es einfach auf die Pandemie.
Alles gut. Alles gut.
Also, die Diagnose war tatsächlich recht unkompliziert,
weil sie nur sagen mussten,
"oh, wir haben uns deine DNA angeschaut,
"da haben wir's."
Aber mit EDS war die Diagnose um einiges schwerer,
und lustigerweise
kam die Diagnose tatsächlich über Youtube,
durch meine Abonnenten.
Ich hatte die Diagnose Mischkollagenose erhalten.
Dabei geht es auch um
Hypermobilität
und du hast Collagen, das
zu beweglich ist und
es betrifft auch deine inneren Organe,
aber es gab auch Teile,
die einfach nicht gepasst haben.
Ich konnte nicht alle Felder ankreuzen.
Einige konnte ich ankreuzen und
mein Arzt meinte nur,
"Ah, ich weiß nicht, vielleicht liegt es daran,
dass du auch noch diese andere Diagnose hast."
Und du weißt, Ärzte reden nicht wirklich miteinander,
wenn es nicht ihr Fachgebiet ist.
So im Sinne von,
"Oh nein, ich bin Augenarzt,
ich werde nicht mit einem Neurologen reden."
Und ich denke mir so, "oh, danke,
aber es ist alles das Gleiche.
Es ist alles in meinem Kopf, also
könntet ihr euch vielleicht absprechen?"
Und die nur so, "Oh nein, das ist nicht mein Ding."
Und es ist ein und derselbe Körper.
Ja! Ein Körper. Ein Mensch.
Es ist ein System.
Und die Ärzte so,
"Oh nein. Nur dieses eine Ding."
Für sie lag es dann also immer daran,
dass ich noch etwas anderes hatte
und dass ich darum
nicht ins Profil passte, und es war komisch,
Ich habe auf meinem Kanal darüber geredet,
ich habe das und das,
aber in anderen Videos habe ich
so ein bisschen über meine Probleme geredet
und gesagt, dass es schwierig ist,
weil mein Arzt sagt: Das passt nicht ins Profil.
Und Leute in den Kommentaren meinten so,
"Weil du wohl EDS hast, Jessica."
"Hast du das mal überprüfen lassen?"
"Ziemlich sicher EDS."
"Das ist EDS."
Und ich war nur so, ist es das?
Meine Güte.
Ich bin also zu meinem Hausarzt gegangen
und ich hab nicht gesagt, "das Internet sagt,
ich habe EDS."
Ich habe gesagt:
"Ich würde gerne
an die Rheumatologie überwiesen werden.
Dann könnten die vielleicht mal schauen,
ob ich wirklich diese Sache habe,
mit der ich diagnostiziert wurde?
Oder vielleicht habe ich etwas anderes.
Ehlers-Danlos-Syndrom? Schon mal gehört?"
Und mein Arzt meinte:
"Oh, das ist nicht heilbar,
also werde ich dich nicht überweisen."
Was?!
Ich meinte nur so...entschuldigung?
Wir sollten natürlich nicht wissen, ob wir etwas Unheilbares haben.
Was, was, was?
Und er meinte nur, "Ja, die sind sehr beschäftigt,
also werde ich dich nicht überweisen."
Ich meinte nur: "Ok...super!"
Also musste ich am Ende
eine private Diagnose bekommen.
Ich lebe in England. Wir haben die NHS.
Privatpatient sein ist
etwas recht Ungewöhnliches.
Es kommt nicht sehr häufig vor.
Ich habe also eine private Diagnose eingeholt.
Ich bin zu einem Rheumatologen gegangen,
der meinte, "Ja, Sie haben eindeutig EDS."
Und ich war nur so, "Oh!
Das Internet hatte also recht!"
Manchmal kann man auf Leute im Internet hören.
So haben mich also meine Abonnenten
ganz wunderbar diagnostiziert.
Was für eine Geschichte. Gut für dich.
Tauchen deine zwei Diagnosen denn
häufiger zusammen auf
oder kommt das selten vor?
Jeder Arzt, den ich kenne, hat mir gesagt,
dass ich die einzige Patientin bin, wo beides zusammen kommt.
Weil HNPP eine recht
seltene neurologische Erkrankung ist.
Und ich habe die von meinem Vater.
Und die Hypermobilität von meiner Mutter.
Ich bin also sehr gesegnet.
Was für eine Kombination. Was für eine Kombination.
Naja, es ist eine wundervolle Frau dabei rausgekommen.
Ich bin froh, dass wir dich haben.
Ich bin nicht froh über deine Schmerzen.
Nicht darüber, was du bis hierhin alles durchmachen musstest.
Aber ich bin froh, dass unsere Community dich hat,
weil wir mehr Leute wie dich brauchen.
Mit so einer eindrucksvollen Stimme
und Geschichte.
Wie du gesagt hast,
du hattest eigentlich zweimal ein Coming Out.
Als jemand mit Behinderung und als lesbisch.
Kannst du uns ein bisschen von deinem Weg erzählen,
wie diese zwei Identitäten zusammenkommen,
zwei verschiedene Minderheiten
und die entsprechenden Communities.
Ich glaube, meine Geschichte
und mein Weg unterscheiden sich
von den meisten jungen LGBTQ+ Menschen.
Und ich glaube schon,
dass meine Behinderung damit zu tun hat.
Ich habe nicht wirklich eine Coming Out Geschichte,
weil ich nie ein Coming Out bei meinen Eltern hatte.
Es war immer eher so:
"Das bin ich. Und diese Person mag ich.
Ich mag dieses Mädchen aus X-Men und
wir werden zusammen sein und
ich werde sie eines Tages heiraten."
Und meine Eltern meinten nur so:
"Sie ist ein Cartooncharakter, aber hey!"
Und ich meinte so: "Ja!"
Etwas liegt es vielleicht auch daran,
dass meine Eltern Quäker sind.
Sie haben also nie irgendwelche Erwartungen daran gehabt,
wie genau ich sein sollte.
Sie haben nie gesagt,
"Wenn du groß bist und einen Ehemann hast..."
Es war immer nur:
"Wenn du groß bist
und wenn du heiraten möchtest..."
Und für mich war es so, ja okay.
Es hat sich also immer sehr offen angefühlt
und so als ob ich diese Seite von mir mit ihnen teilen kann.
Aber ich bin auch
mit einer Behinderung aufgewachsen.
Ich wusste nicht, dass ich behindert bin,
aber dass da irgendetwas mit meinem Körper war,
etwas Falsches, wovon andere nichts hören wollten,
was sie mir nicht geglaubt haben.
Ich meine, mein Gott, wenn du ein Kind bist,
und du versuchst, Erwachsenen etwas klarzumachen,
dann kann es recht schwer sein,
gesundheitliche Beschwerden zu erklären,
weil Kindern oft nicht geglaubt wird,
wenn es um so etwas geht.
Wenn du sagst, du hast Kopfschmerzen, kommt dann,
"Ja, gut, aber nicht wirklich.
Du bist ein Kind."
"Nein, nein.
Ich habe wirklich Migräne.
Ich weiß, dass ich ein Kind bin,
aber ich habe Migräne."
Und dagegen anzukämpfen
hat meine Sexualität
fast zu etwas gemacht,
das ich, natürlich,
einfach akzeptiert habe.
Weil ich etwas anderes hatte,
was mich wirklich bedrückt hat,
und meine Sexualität hat mir nur Freude gebracht.
Es war nicht unbedingt so,
dass es mir Freude gebracht hat in dem Sinne,
dass ich viele Freundinnen hatte.
Das hatte ich wirklich nicht, überhaupt nicht.
Aber es hat mir Freude gebracht in dem Sinne,
dass ich so schöne,
enge Beziehungen hatte,
dass ich so in eine Schauspielerin verliebt war
und ich sie spielen sehen konnte und so.
Das hat mich so glücklich gemacht und ich war so, yeah!
Diese Sache mit dem lesbisch sein ist super!
Ich liebe es!
Aber dann war da mein Körper.
Ich dachte mir immer nur, mein Körper ist nutzlos.
Aber wenigstens bin ich lesbisch!
Das ist zumindest etwas wert.
Es hat mich so oft gerettet
in meiner Teenagerzeit.
Die ganze Zeit, in der ich
mit einem Körper zu kämpfen hatte, der nicht funktioniert,
obwohl alle sagen, dass er es sollte.
Obwohl alle sagen, dass ich falsch liege.
Und dann gab es diese eine Sache,
bei der ich mir sicher war, mit der ich glücklich war,
Es war also definitiv ein Coming Out, das anders war
als das der meisten jungen LGBTQ+ Menschen.
Aber ich hoffe, dass es etwas ist,
von dem wir in Zukunft mehr sehen werden.
Dass es mehr akzeptiert wird.
Dass Kinder einfach das sagen können,
was sie denken.
Dass sie Unterstützung bekommen.
Das ist eine wirklich schöne Geschichte.
Als ich jünger war, waren viele meiner Freunde
Teil der LGBTQ+ Community,
weil ich das einzige Kind mit Behinderung war,
und sie waren das einzige lesbische Kind
oder das einzige trans Kind,
und darum
dachten wir uns so: "Hey!
Du bist auch anders und nicht so wie die anderen Kinder.
Wir sollten Freunde werden."
Und darum
mag ich deine Geschichte so,
weil sie sich so unterscheidet von dem,
was viele meiner LGBTQ+ Freunde durchgemacht haben.
Es gibt einfach so viele Überschneidungen
zwischen der Community von Menschen mit Behinderung
und der LGBTQ+ Community.
Nach einer Statistik ist
ein Drittel von LGBTQ+ Menschen
auch eine Behinderung hat.
Was ich interessant finde.
Aber ich glaube, das hat zum Großteil damit zu tun,
dass du in einer Hinsicht ein Coming Out haben must,
und dann hast du es auch in anderer Hinsicht.
Du fühlst dich wohl mit der einen Sache
und dann sagst du einfach,
"Ihr könnt alle sehen, dass ich eine Behinderung habe,
und wo wir gerade darüber reden,
ich bin auch noch lesbisch."
Genau! Du hast schon diese eine große Sache,
die du an dir akzeptieren musst.
Du hast schon diese Zielscheibe
auf dem Rücken.
Also denkst du dir,
hier haben wir die eine Sache - das ist die andere.
Ich kann mir vorstellen, dass diese Statistik passt,
weil, wie gesagt,
so viele meiner Freunde sind LGBTQ+ und ich habe eine Behinderung,
darum habe ich viele Freunde in beiden Welten
und ich sehe viele Überschneidungen.
Ich habe bis hierhin
viele Menschen getroffen,
die sich als Teil beider Communities fühlen.
Als du deine Ehefrau kennengelernt hast,
konnte sie Gebärdensprache?
Nein! (Lachen)
Das konnte sie nicht.
Als wir unser erstes Date hatten,
hatte ich ihr noch nichts
über meine Behinderungen erzählt.
Irgendwie wollte ich sehen,
ob sie mich überhaupt mochte,
weil ich oft auf Dates so viel Zeit damit verbringe,
nur zu erklären.
Und dann hörst du nie wieder von ihnen.
Das ist so eine Zeitverschwendung!
Da stimme ich dir zu.
Und dann muss man sich überlegen:
will ich auf ganz viele Dates gehen
oder will ich einen Monat lang mit jemandem reden
und dann sage ich es ihnen
und sie sagen nur: "Oh, damit komme ich nicht klar."
Und dann denkst du dir, "Ugh! Ich habe gerade einen Monat verschwendet.
Was für eine Zeitverschwendung!"
Als sie mich zuerst gesehen hat,
dachte sie tatsächlich, dass ich
ein Bluetoothgerät im Ohr habe und arbeite.
Weil sie mein Hörgerät gesehen hat und dachte,
"Oh, sie arbeitet hart!
Immer ihr Bluetoothgerät im Ohr."
Und ich glaube, sie fand mich am Anfang ein bisschen unhöflich,
weil ich meine Kopfhörer nicht rausgenommen hatte.
Und ich meinte dann, "Ähm, ja,
ich sollte dir wohl sagen, dass ich taub bin."
Also ja, sie wusste von nichts.
Aber sie war recht blasiert.
Ich hab ihr schon auf unserem ersten Date gesagt,
"Das bin ich. Ich habe diese Behinderung.
So beeinträchtigt sie mich."
Sie meinte nur, "Okay. Mmm.
Gehst du trotzdem gerne im Wald spazieren?"
"Ja."
"Magst du trotzdem National Trust Orte?"
"Das tue ich."
Sie wollte wirklich nur die Grundlagen wissen,
die sie wissen musste,
"Magst du gerne Bäume?"
"Ich liebe Bäume. Die sind wunderbar."
"Magst du gerne alte Gebäude?"
"Liebe alte Gebäude."
"Super."
Die Grundlagen unserer Ehe.
Wir sind im Herzen Mädchen vom Land.
Genau so sollte das erste Date
mit einer Person mit Behinderung laufen.
An jeden, der jemals auf ein Date
mit einer Person mit Behinderung geht:
So weißt du, ob ihr zusammen passt.
Wenn du ganz entspannt sein kannst
und dich auf den Menschen
abgesehen von der Behinderung konzentrierst.
So stehst du bei uns gut da.
(Kichern)
Du hast etwas erwähnt, was mich echt getroffen hat.
Vielleicht können wir
auf deinem Kanal mehr darüber reden,
dieses Video ist schon unendlich lang,
aber du hast etwas gesagt,
das mich wirklich gerührt hat,
weil ich das so nachvollziehen konnte.
Und das war: Du siehst leistungsfähiger aus
als du es manchmal bist.
Oder, du siehst körperlich gesunder aus
als du es bist.
Und ich glaube damit
habe ich mein ganzes Leben verbracht.
Es ist wirklich herausfordernd.
Es hat seinen Nutzen.
Es hat Vorteile.
Weißt du, manchmal kann ich
ohne Probleme
in eine Gruppe hineinpassen
und eine Minute lang
nicht diskriminiert werden,
weil niemand von irgendetwas weiß.
Aber ich erinnere mich auch
an meine Schulzeit,
als ich mein Augenlicht zum Großteil verloren habe.
Es gab noch einen anderen blinden Schüler,
der seit seiner Geburt komplett blind war.
Und der Lehrer hat sich an mich gewandt
und meinte, "Molly!
Hilf ihm mal! Er ist blind, er kann nichts sehen."
Und ich meinte nur,
"Nein, nein. Ich bin auch blind,
mit einem Blindenhund.
Ich weiß nicht, was daran nicht zu verstehen ist.
Ich kann das Ding da auch nicht sehen."
Und das ist das perfekte Beispiel für etwas,
was mir fast täglich passiert ist.
Das ist so.
Und ich habe vor kurzem dein-
Du hast ein Video über Ableism gemacht
und ich musste laut lachen!
Viele der Dinge, die du gesagt hast, konnte ich nachvollziehen.
"Wenigstens siehst du gut aus."
Das höre ich so oft.
"Ugh, ich bin blind."
"Oh, aber wenigstens hast du schöne Augen."
Und ich-
Wunderbar, dankeschön.
Danke.
Das hilft mir wirklich weiter.
Und ich- ja.
Das ist es, es kann wirklich herausfordernd sein.
Und sogar innerhalb der eigenen Community,
ich weiß nicht,
ob du das auch hast,
weil du dich mit vielen
verschiedenen Gruppen identifizierst,
ich weiß nicht, ob du das auch hast
in einer der Untergruppen
der Community, aber
wenn du Dinge nicht genau wie sie machst,
weil du andere Aspekte
deiner Behinderung berücksichtigst,
wirst du dafür verurteilt.
Und ich habe das Gefühl,
weil Blindheit
der Teil meiner Behinderung ist,
auf dem am meisten der Fokus liegt,
nehmen Leute an, dass ich das so berücksichtigen sollte,
wie es alle Blinden tun.
Oder ein Großteil der Community.
Und ich finde nur, naja,
es gibt noch andere Ebenen
meiner Behinderung.
Ich lebe mit PTBS
und einer generalisierten Angststörung.
Und das ist etwas, was mich oft behindert!
Das ist ein sehr realer Teil
meiner Behinderung, den ich
unabhängig von meiner Blindheit berücksichtigen muss.
Und ich bin einfach sehr empfindlich,
ich habe einen sehr empfindlichen Verdauungstrakt,
ich hatte mein Leben lang
Probleme mit dem Reizdarmsyndrom,
darum ist Essen oft schwer für mich.
Ich bin auch sehr empfindlich gegenüber Medikamenten.
Das sind andere Teile meines Körpers,
die ich berücksichtigen muss.
Und es gibt andere Teile meiner Behinderung,
über die ich online nicht rede
oder die ich nicht mit der Welt teile.
Dinge, die mich betreffen,
über die ich nicht rede.
Oft konzentrieren sich Leute dann
auf diesen einen Teil meiner Behinderung
und nehmen an, dass
das das Einzige ist, das ich berücksichtigen sollte.
Warum tue ich das nicht,
oder warum nicht so,
wie es andere in der Community tun?
Ja, ich glaube es ist irgendwo auch
die Aufklärung über Behinderungen,
die hier das Ziel verfehlt.
So oft wenn Leute denken,
"Ah, Behinderung,"
dann denken sie an dieses eine Symptom,
sie denken "Oh, blind,
sie kann einfach nicht sehen, das war's.
Da kann es nichts anderes geben."
Als hättest du keine Gleichgewichtsprobleme,
als hättest du keine Probleme mit deinen anderen Sinnen.
Nein, sie kann einfach nur nicht sehen.
Und genau so würden sie auch denken,
"Eine Person im Rollstuhl.
Oh, okay, sie müssen einfach im Rollstuhl sitzen. Das war's.
Sie haben keine anderen Probleme."
Und wir wissen, dass es so viele andere Symptome gibt,
die so oft noch dazu gehören.
Es ist ja nicht an sich eine Behinderung,
im Rollstuhl zu sitzen.
Ein Rollstuhl ist ein Mobilitätshilfe.
Aber die Art, wie Leute Dinge über Behinderungen lernen,
ist sehr schwarz-weiß.
Und für mich ist meine Taubheit ein Symptom
meiner umfassenderen Gesundheitsprobleme.
Darum glaube ich, ich habe Glück gehabt,
dass ich nie in dieses eine Ding gefallen bin,
im Gegensatz zu dir-
Eine Kategorie.
Bei dir sagen sie, "Molly. Sie ist blind.
Das war's, mehr nicht."
Bei mir ist es dann eher so,
"Jessica hat...Sachen... die nicht richtig sind."
"Bei der geht irgendetwas vor sich."
'Ne ganze Menge Probleme da, Leute.
Zum Glück also
ist meine Taubheit auf eine Art fast,
nicht das kleinste,
aber schon relativ weit unten
bei den Symptomen, mit denen ich lebe,
wenn man danach geht, wie sehr sie mich stören.
Wenn ich allein bin,
allein zuhause,
oder bei was auch immer ich gerade tue,
Sims spielen,
ein Video vorbereiten,
dann ist die Tatsache, dass ich nicht hören kann,
für mich selbst kein Problem.
Weil- ich bin einfach hier.
In meiner eigenen kleinen Blase in der Stille.
Und ich bin zufrieden.
Es wird viel mehr zu einem Problem,
wenn ich mit der Außenwelt interagieren muss.
Wenn ich mit jemand anderem interagieren muss.
Während die chronischen Schmerzen
einfach immer da sind.
Und es ist egal, in welcher Situation ich mich befinde,
die Schmerzen sind da.
Die Erschöpfung ist immer da,
egal was ich tue.
Aber, wie gesagt,
wenn Leute mich ansehen,
dann wissen sie von all dem wahrscheinlich nichts.
Mein meistgeschautes Video
heißt tatsächlich
"Warum ich nicht taub klinge".
Weil das eine der häufigsten Fragen ist.
"Warte mal, du bist taub, aber so klingst du nicht.
Du hast nicht diesen tauben Akzent."
Und ich sage dann, "Entschuldigung? Was?
Du weißt schon, dass die Art, wie jemand spricht,
keinen Einfluss darauf hat, wie viel er hören kann?
Das verstehst du?"
Nein, aber Leute
haben so eine fixe Vorstellung davon,
was es heißt,
eine bestimmte Behinderung zu haben,
und ich finde es wunderbar,
dass wir das Internet haben,
dass wir Youtube haben,
dass wir Instagram haben,
sodass Menschen, die
nicht in den Mainstream-Medien vorkommen,
jetzt ihre Geschichten erzählen können.
Sie können Menschen helfen
zu lernen, wie viel Variabilität es gibt
innerhalb der Community von Menschen mit Behinderungen,
und im Leben generell.
Ich weiß genau was du meinst,
wenn du zuhause sitzt und am Schreiben bist,
denkst du nicht ständig, ich bin taub, ich bin taub.
Bei mir ist es auch so,
wenn ich einfach da sitze und mich schminke,
denke ich nicht, Oh, ich bin blind, ich bin blind!
Ich denke nicht an meine Blindheit,
ich lebe einfach mein Leben,
denn das hier ist normal für uns!
Darum kann ich das total nachvollziehen.
Eine Sache, die du vorhin erwähnt hast,
weil ich meinte,
wir sind ziemlich weit unten in der Rangfolge
von Problemen, oder Repräsentation,
von uns wird selten geredet,
und du meintest,
wenn sich jemand
für unser Modevideo interessieren kann,
dann interessieren sie sich vielleicht auch für den Rest.
Und genau so sehe ich das auch,
dadurch, dass wir Content machen,
können wir Menschen dazu bringen,
sich für uns als Menschen zu interessieren.
Der Grund, warum sich so viele Menschen
nicht für das Thema Behinderung interessieren,
ist, weil sie keinen Grund dafür haben.
Es gibt so viele andere Probleme auf der Welt,
die sie persönlich betreffen,
und darum interessieren sie sich für diese.
Aber bevor nicht ihre Tochter
Typ-1-Diabetikerin ist,
bevor nicht ihr Cousin
erblindet,
oder in einem Unfall gelähmt wird,
oder was auch immer,
gibt es dafür keinen Grund.
Ja.
Wenn also wir als Content Creator mit Behinderung,
uns wie ein Mensch,
ein Freund, eine Tochter anfühlen können,
dann können wir ihnen
einen sehr realen Grund dafür geben,
sich für ein Problem zu interessieren,
dass sie vielleicht im wahren Leben niemals betreffen wird.
Und das finde ich so wichtig,
weil letzten Endes
die Behindertencommunity die einzige Minderheit ist,
zu der jeder einmal gehören könnte.
Ja.
Viele Menschen werden nicht mit ihrer Behinderung geboren.
Sie bekommen sie durch Krankheit, Unfall,
und darum ist es so wichtig, dass sich jeder dafür interessiert.
Für Barrierefreiheit,
für Repräsentation,
weil du nie weißt, ob nicht du
oder ein geliebter Mensch
auch einmal zu der Community gehören könnte.
Total.
Und darum will ich jeden ermutigen,
der Jessicas Content mag,
der meinen Content mag
und sich darin wiedererkennt,
die eigene Geschichte zu teilen.
Weil wir nicht hier sind,
um für jeden zu stehen,
der EDS hat,
oder der taub ist,
oder der blind ist.
Wir repräsentieren nur uns selbst,
unsere Geschichte und unseren Weg,
und du kannst für dich selbst das Gleiche tun
und Repräsentation vorantreiben.
Danke also, dass du hier warst, Jessica,
danke, dass du ein Lichtblick im Internet bist-
Sehr gerne.
Danke, dass du unsere Community voranbringst,
und ich freue mich schon,
auf deinem Kanal noch ein tolles Gespräch zu haben.
Ja!
Ich werde in der Beschreibung
Jessicas Profile verlinken.
Wenn ihr noch ein Video sehen
und mehr lernen wollt,
könnt ihr hier klicken,
oder hier.
Bis zum nächsten Mal.
Tschüss.
Danke, dass ich da sein durfte!
Sé exactamente lo que estás diciendo
cuando estás sentado en casa escribiendo
no estás como, soy sorda, soy sorda,
como cuando estoy
sentada maquillándome
No soy como ooh estoy ciega, estoy ciega
Como, no estoy pensando en mi ceguera
solo estoy viviendo mi vida
porque esta es nuestra normalidad
(Música)
Hola a todos, estamos de vuelta
con la series, donde me siento con otra
persona
de la comunidad de
discapacitados y
discutimos todo
relacionadas con la vida y la discapacidad
y esta es la mas solicitada y
pedida que he visto
entonces finalmente tenemos a Jessica
y te voy a dejar decir
tu apellido
(rie) Jessica Kellgren-Fozard
Esta bien, ya se, es un apellido dificil
nosotras literalmente repasamos esto antes
de empezar a grabar
Hemos estado hablando
en Google Meet
Y yo era, practicando el nombre
y yo era como no,
sabes que, lo tengo aqui, estaba
muy hundida, estaba
tipo, voy a saltar
afuera de la piscina.
Ella va hablar. Entonces gracias
Esta bien.
Es complejo. El Kellgren es Sueco,
y el Fozard es el apellido de mi esposa
Es de Normandy, al juntarlo,
es complicado para todos.
O jessica afuera del closet,
lo cual pienso que es un
nombre brillante porque no solo eres una de las mas
fabulosas fashionistas que sigo en
redes sociales, pero tambien, el hecho
de que estas afuera del closet, y solo pienso
que seria un nombre
de usuario divertido.
(Rie) Si, Afuera del closet
en muchas formas.
Afuera del closet gay, afuera del closet
de discapacidad, viviendo la vida
abierta. Esa es la forma de vivir
la vida. Siendo lo mejor, mas autentico
reina confiada. Eso es exactamente
lo que haces.
Veo tus videos y legitamente me rio
en voz alta
Eres como, no solo la persona mas
fashionista que sigo pero una
de las mas divertidas, y
creo que tu por simplemente ser tu, rompes muchos
estereotipos y malinterpretaciones, y creo
que es muy fabuloso solo
gracias por existir en el
internet.
(risas) Digo, puedo decir lo mismo
de ti, Molly.
Me levante esta manana y estaba
como OK, Molly, tienes que verte
un poco fabulosa
porque vas a estar sentada al lado
de Jessica en un video y va hacer
muy vergonzoso.
Oh no, yo pienso que tienes un increible
estilo, debo decir. Tambien disfruto
tu Instagram tambien.
Sé exactamente lo que estás diciendo.
Cuando estás sentada en casa escribiendo,
no estás pensando, "soy sorda, soy sorda,"
"soy sorda," digo lo mismo
para mí, cuando
estoy sentada maquillándome
no pienso "ohh, soy ciega, soy ciega."
Es decir, no estoy pensando en mi
ceguera, solo estoy viviendo mi vida
porque esta es nuestra normalidad (Música)
Hola todo el mundo, estamos de vuelta
con mi serie, en la que me siento
con otra persona
de la comunidad de
discapacitados y
discutimos
todas las cosas
relacionadas con la vida y la discapacidad
y este es probablemente el
más solicitado que he visto.
Así que finalmente tenemos a Jessica,
y voy a dejarte a tí decir
tu apellido.
-(Risa) Jessica Kellgren-Fozard.
Está bien, lo sé, es un apellido díficil.
-Literalmente hablamos de esto antes
de empezar a filmar.
Hemos estado hablando
en Google Meet
y yo estaba practicando su nombre
y dije "No, ¿sabes qué?
"Llegué aquí, era muy profundo."
Dije, "Estoy saltando
fuera de la piscina.
"Ella se hará cargo." Asi que gracias-
-Está bien, es complicado.
"Kellgren" es sueco,
"Fozard" es el apellido de mi esposa.
viene de Normandía, junta los dos y
es complicado para todos.
-O, "Jessica Fuera Del Closet",
el cuál creo que es un nombre brillante
porque no solo eres una de
las amantes de la moda más fabulosas
que sigo en las redes sociales,
sino que además estás, de hecho, fuera
del closet, por lo que pienso que es
un nombre de usuario muy divertido.
- (Risa) Sí,
fuera del closet de muchas maneras.
Fuera del closet gay, fuera del
closet de discapacidad, viviendo abierta.
-Esa es la manera de vivir la vida,
siendo la mejor, más auténtica
y más segura reina que eres. Y eso es
exactamente lo que haces.
Yo miro tus videos y
legitimamente me rio en voz alta.
Eres una de las- no solo la persona
más a la moda que sigo, sino también
una de las más graciosas que sigo,
y creo que tú, simplemente siendo
tú, rompes tantos esteretipos e ideas
erróneas sobre la gente discapacitada,
y pienso que es tan fabuloso por tan solo-
así que gracias por
existir en el internet.
- (Risa) Es decir, podría decir
lo mismo sobre tí, Molly.
-Me desperté esta mañana y pensé,
"Ok, Molly, tienes que intentar verte
un poco medio fabulosa,
porque vas a estar sentada al lado de
Jessica en un video y va
a ser vergonzoso.
-Oh no, creo que tienes un estilo increíble,
debo decir. Yo también siempre
disfruto tu Instagram.
-Gracias, lo aprecio.
Sé que gran parte de mi audiencia
ya conoce y adora tu contenido
pero para los que no, ¿te gustaría
dar una breve introducción sobre
quién es Jessica en pocas palabras?
Dios mío, ok, el resumen de
quién soy, entonces, supongo.
Soy Jessica, soy una Youtuber,
creadora de contenido. Hago contenido
que es generalmente divertido, informativo,
educacional, entretenido, relacionado a temas
de discapacidad, enfermedades crónicas y
problemas LGBTQ+. Tengo dos condiciones
genéticas, neuropatía hereditaria con
parálisis por presión, que hace que haya
espacios en las vainas de mielina alrededor
de mis nervios. Se pueden paralizar
partes de mi misma y mis nervios se dañan
más fácil, lo que hace cosas como
afectar mi audición, y tengo pérdida de
visión en un ojo por eso, y puede
hacer cosas como- mis manos no tienen
ningún tacto porque mis dos brazos se
paralizaron por un año y medio cuando
era adolescente. Y volvieron en
cierto punto, pero ahora no pueden sentir
nada, entonces es como tener
guantes todo el tiempo. Y no siento
calor ni frío, ninguna de esas cosas,
ni humedad. Lo que es muy molesto cuando
estás intentando colgar la ropa, porque
dices, "¿Está húmeda?
¿Está seca? Absolutamente ni idea."
Y termino teniendo que presionar mi cara
contra toda mi ropa para ver si está
seca o no. Es muy extraño.
-Y después tenés una mancha en la mejilla
o una mancha de maquillaje en tu
remera blanca.
-Es decir, debería añadir, solo hago esto
cuando no estoy maquillada. (Risa)
-Consejo profesional.
-Y después también tengo Síndrome de
Ehlers-Danlos, que afecta mi tejido
conectivo, y significa que no solo soy
hipermóvil y muy flexible y doblable,
a lo que la mayoría piensa
"Wow, que buen truco de fiesta", y lo es,
es un muy buen truco de fiesta del que
quizás abusé mucho de niña.
Me disloqué varias cosas solo para mostrarle
a la gente que podía. No hagan eso.
Es una idea terrible. No lo hagan.
Pero también afecta mi tejido conectivo en
cosas como mis órganos internos,
entonces tengo problemas del corazón, y
tengo Síndrome de Taquicardia Ortostática
Postural, que proviene de eso, que
es un problema de regulación de presión
sanguínea, así que me desmayo mucho. Y no
puedo esforzarme demasiado, básicamente
subo dos pisos por escalera y pienso,
"Oh no, ataque al corazón."
"Ok, maravilloso." Y tengo que acostarme
en el piso por media hora.
Y la moda vintage es solo una capa
encima de eso, para que todo se vea
precioso mientras están
aquí. -Creo que deberías
hacer más contenido sobre moda.
Estoy proponiendo esto ahora,
y creo que mucha gente en los
comentarios estará de acuerdo con que
deberías tener todo un segmento
de tu canal dedicado a contenido
sobre ropa porque necesitamos
esa inspiración vintage que traes.
Necesitamos tu sabiduría vintage.
Yo estaba- mientras hablábamos
antes de filmar, yo estaba
salpicándola con preguntas sobre
el mundo de la moda vintage
porque me fascina y siempre que
he intentado hacerlo no ha...
(pausa) ...salido bien necesariamente.
Entonces siento que deberías hacer más
videos sobre moda. Sabes, cuando yo
empecé con videos sobre moda
fue un poco un error total.
Quería hacer un video sobre
accesibilidad en la compra online
y que eso
fuera todo.
Pero la gente me pidió que siguiera
haciéndolos y
pensé, "Bueno, si quieren que alimente
mi adicción y hable sobre algo que amo,
lo haré felizmente."
Y hay gente en la comunidad
del activismo discapacitado a las que
no les gustó eso.
Como que querían que dedicara mi canal
a la discapacidad.
Y lo entiendo, pero
yo pienso, soy humana
y las discapacidades son temas muy reales
e importantes para mi
que afectan my vida diaria,
¡pero también lo es la moda
y la confianza que la moda me otorga!
También el maquillaje,
también mi perro guía,
también las citas,
también estos otros aspectos,
y creo que es muy importante
para nosotros, como una comunidad,
mostrarle a la sociedad el lado humano
de nuestra vida diaria
y las cosas ordinarias
y humanas que amamos
y en las que participamos.
Por supuesto, por supuesto,
esto siempre me recuerda a
libros para niños
porque creo que es la forma mas fácil
de entender nuevos conceptos.
Hay muchos libros para niños
que son acerca de problemas.
Acerca de
"Algunas personas usan sillas de ruedas"
o "Algunas personas tienen dos madres"
y a los niños no les gustan,
y nos los quieren leer,
porque están demasiado
enfocados en "esta cosa que tienes
que aprender." ¡No es divertido!
Por otra parte, cuando leen
un libro entretenido de aventuras
donde "Oh, el protagonista resulta
que tiene una discapacidad"
o solo resulta que tiene una
estructura familiar distinta a la común,
ahi resulta más atractivo y están
más dispuestos a aprender cosas nuevas,
y sé que lo bueno de
tener creadores de contenido discapacitados
que están creando contenido
que no está enfocado en discapacidades
es que también atraes a gente
que de otra manera no habría
hecho click en tu
video, pensando "Ooh, no lo sé,
no sé si quiero
ver algo sobre
una persona ciega
porque nunca he
conocido a una
y podría ser incómodo."
Pero si es un video donde
haces algo mas
y hacen click,
van a pensar
"Bueno, ¿sabes qué?
esto es realmente interesante
voy a seguir viendo
más de sus videos."
Por tanto, es una buena manera
de incluir a la gente,
y empezarán a estar
mas involucrados en el problema,
ya no es algo desconocido,
ahora es más "Oh, mi creadora de
contenido favorita Molly
también resulta que tiene
una discapacidad y
también habla de eso
y he aprendido cosas sobre ello."
Asi que siempre considero eso lo mejor,
pero de hecho, Molly,
dos pájaros de un tiro,
para hacer esto de la moda.
La próxima vez que vengas
a Inglaterra, tendré que maquillarte
a lo vintage.
-Dios mío,
¡absolutamente!
Una vez que toda esta locura
mundial se acabe
y estemos todos vacunados,
iré a Inglaterra
para encontrarme a mi hermano
por primera vez
en más de un año
Y para encontrarme con vos
y hacer el maquillaje vintage.
Te estoy obligando a acordarte.
Pero no podría estar más de acuerdo
con lo que dices.
Mi parte favorita de lo que hago es que
puedo hacer que
aprender sea divertido para la gente.
Puedo enseñarle a la gente
de manera entretenida
y es la mejor manera de aprender.
Así es como yo mejor
aprendía creciendo.
Nunca fuí alguien que
pudiera sentarse en clase
y escucharte hablar sobre algo.
Necesitaba ser la que
se paraba y lo hacía.
Aprendía cinestéticamente,
necesitaba estar haciéndolo,
estar inmersa,
para poder entenderlo.
Y poder ser,
con suerte, entretenida para la gente,
um, mientras aprenden y abren
sus mentes a nuevas
formas de pensar
es muy gratificante.
Estoy muy de acuerdo contigo.
Y siempre digo que
en la comunidad discapacitada
hablamos sobre
como estamos muy bajo
en la lista de causas y de cosas
que le importan a la gente
y sobre las que hablan.
Sabes, a menudo ves esos
"Paneles de diversidad"
y están todas a la muestra... menos
la discapacidad.
Y decimos, "Oye,
-"Hola."
¿Dónde estamos en la mesa?"
-Pienso que muchas marcas
y compañías distintas
piensan que pueden salirse
con hacer el mínimo absoluto
de representación discapacitada,
ya sea en comerciales
o en de hecho hacer cosas accessibles.
Muchas de ellas piensan,
"Oh, alguien en silla de ruedas
y ya está.
Ya hemos representado a cada
discapacitado,
hemos cubierto cada necesidad, excelente.
Claro que nuestra marca es amigable con
los discapacitados, tenemos una rampa."
Y piensas, "Uh-huh, ya veo.
¿Y cómo estás ayudando a las otras
personas discapacitadas?"
-Mhm, mhm.
-Las personas en sillas de ruedas
conforman una parte pequeña
de la población discapacitada en total.
Y la gente no puede entender esto
y, por supuesto, que el símbolo
discapacitado sea una silla
de ruedas es obviamente una manera muy visual
de representar eso pulcramente, pero suele
hacer que la gente se olvide del resto.
-Sí, y no sé si esto ha estado
pasando en Inglaterra pero
en los últimos años he visto
en Norteamérica un cambio, que ciertos
lugares agregan otros stickers
que representan otras discapacidades.
Lo que es lindo porque, por ejemplo,
en el transporte público, como en un autobús, necesito
sentarme, no cabe duda, necesito
poder sentarme, porque el equilibrio
es una combinación, como sabes
por ser sorda, de ojos y oídos.
Y mi equilibro, por no poder ver,
es bastante malo. Estar parada en un vehículo
en movimiento, incluso si estoy agarrada,
no es bueno para mí. Necesito sentarme.
Entonces cuando subo a un autobús con mi
perro guía, la gente no suele registrar
que soy alguien que necesita
el asiento de discapacitados,
entonces se quedan sentados
ahí. Pero ahora han añadido
stickers con un hombre con un bastón,
alguien en silla de ruedas y alguien
con un andador y yo pienso,
gracias por mostrar varios ejemplos
de cómo se puede ver alguien que
necesita el asiento para discapacitados.
-Sí, los he visto en los últimos años,
stickers de "No todas las
discapacidades son visibles" en muchas más cosas
en espacios públicos. Y es bueno de ver
porque recuerdo la primera vez que--
Yo crecí con una discapacidad
pero no era, no diré imperceptible,
pero no fue diagnosticada hasta
que tuve 17. Cumplí 17 y de repente tuve
esta gran crísis de salud y
definitivamente necesitaba, ya sabes,
baños para discapacitados y
tener acceso a cosas. Tuve muchos problemas
con esto, porque constantemente la gente
intentaba evitar que usara cosas
diciendo, "Oh, eso no es para tí, es para
gente discapacitada." Y yo pensaba,
es decir, lo soy, no sé que puedo hacer
para que sea más obvio para la gente, que
me cuesta mucho y estas cosas
me ayudarían. Así que es muy
agradable verlo ahora. Me preocupa menos
ir a baños públicos discapacitados
cuando tienen un sticker de "No todas
las discapacidades son visibles".
Porque las bromas sucias que he oído
saliendo de baños discapacitados a pie son, ugh.
-Pienso que parte del problema
con eso es, ¿cuántos capacitados
usan el baño para gente discapacitada?
Um,
Mucha, mucha gente capacitada
usa instalaciones que son
accesibles y diseñadas para gente que las
necesita por una discapacidad.
Entonces creo que cuando la gente ve
a alguien que parece capacitado,
asumen que son capacitados
debido a cuanta gente capacitada
se aprovecha de tener
espacio extra en el cubículo cuando
hacen caca y no quieren que nadie
los oiga y pienso, eso no es
para lo que está. No es para
tus bolsas de compra, señora.
Es para gente que necesita la barra
para apoyarse, que necesita espacio extra
para un asistente, para un animal de servicio,
para un dispositivo de movilidad.
Hay muchas razonas por las que existe.
Pero no es para tus bolsas
de compra o para que tengas más espacio mientras
haces caca.
So esattamente cosa intendi.
Quando sei seduta a casa a scrivere
non ti dici: "Sono sorda, sono sorda".
Lo stesso per me,
per esempio
mentre mi sto truccando
non è che penso: "Oh, io sono cieca, sono cieca".
Non penso alla mia cecità
Semplicemente vivo la mia vita,
perché questa è la nostra normalità.
(Musica)
Ciao a tutte e tutti.
Rieccoci con la mia serie
dove mi siedo con un'altra persona
appartenente alla comunità disabile
e discutiamo insieme
di tutto ciò che riguarda la vita e la disabilità.
Questo probabilmente
è uno dei video più richiesti da voi.
Finalmente abbiamo qui Jessica
e lascio che sia tu a dire il tuo cognome.
(Risate)
Jessica Kellgren-Fozard
Tranquilla, so che è un cognome difficile.
L'abbiamo appena detto
prima di cominciare a filmare.
Stavamo giusto parlando
su Google Meet
E io mi stavo esercitando a dire il cognome
e poi mi sono detta: "Sai che c'è?"
Ormai siamo arrivate fin qui,
sto tipo
saltando fuori dalla piscina.
Passo la parola a lei. Perciò grazie...
Non fa niente, è difficile.
Kellgren è svedese,
Fozard è il cognome di mia moglie,
viene dalla Normandia, mettili insieme...
È difficile per tutti.
O Jessica Fuori-dall'armadio,
che credo sia un nome splendido
perché non soltanto
sei una delle più favolose fashioniste
che seguo sui social media,
ma sei anche fuori dall'armadio
nel senso metaforico, quindi credo che sia
un soprannome super simpatico.
(Ride) Sì,
sono fuori dall'armadio in molti sensi.
Fuori dall'armadio come gay,
dall'armadio della disabilità... Vivo alla luce del sole.
Così si vive la vita.
Come una vera regina,
splendida e fedele a te stessa.
Ed è questo che tu fai.
Quando guardo i tuoi video
scoppio a ridere ad alta voce, davvero.
Sei una delle persone più alla moda,
o forse la più alla moda che seguo,
ma anche una delle più divertenti.
Credo che tu, semplicemente essendo te stessa
stia infrangendo tantissimi stereotipi e pregiudizi
sulla disabilità e le persone disabili.
Credo che sia magnifico che tu...
Semplicemente che esista,
qui su Internet.
(Ride) Voglio dire,
potrei dire lo stesso di te, Molly.
Stamattina mi sono alzata e ho pensato:
"Ok Molly, devi cercare di sembrare
almeno un po' favolosa,
perché comparirai accanto a Jessica
nel video
e sarà imbarazzante.
Ma no, io penso che tu abbia un grande stile,
a dirti la verità.
Mi piace molto seguirti su Instagram
Grazie, lo apprezzo.
Allora, moltissimi persone che mi seguono
già ti conoscono e ti amano,
ma per chi non ti conosce,
vorresti brevemente presentarti,
dirci chi è Jessica in poche parole?
Oh cielo, va bene.
In poche parole, allora.
Sono Jessica, sono una YouTuber
e una content creator. Realizzo contenuti
generalmente divertenti, informativi, istruttivi, simpatici
su argomenti che hanno a che fare
con disabilità, malattie croniche e tematiche LGBTQ+.
Ho due condizioni mediche genetiche, la prima si chiama
neuropatia ereditaria con predisposizione alle paralisi da pressione,
cioè ci sono dei punti con perdite della guaina mielinica
che circonda i nervi.
Per me questo significa
che alcune parti del mio corpo subiscono paralisi
e che i miei nervi si danneggiano più facilmente.
Questo compromette il mio udito
e mi causa perdita della vista a un occhio
o causa cose come perdita di sensibilità alle mani,
perché quando ero adolescente per un anno e mezzo
ho avuto entrambe le braccia paralizzate.
Poi sono tornate in parte come prima,
ma ora non sentono più niente,
è come indossare sempre dei guanti.
E non sento caldo o freddo,
o il senso di bagnato, o cose di questo genere.
Il che è davvero irritante
quando cerco di stendere il bucato:
"Sarà bagnato questo?
Sarà asciutto? Non ne ho idea".
E alla fine devo affondare il viso in tutto il bucato
per capire se è asciutto o no.
Tutto molto strano.
Eu sei exatamente o que voce esta falando quando voce
fala quando voce esta sentado em casa escrevendo
voce nao esta tipo, eu sou surda, eu sou surda
-Eu sei exatamente o que está falando.
quando diz que, quando está sentada em casa, escrevendo
não está pensando, "Sou surda, sou surda, sou surda!"
Eu digo o mesmo comigo, quando eu estou sentada
fazendo minha maquiagem, eu não fico tipo,
"Sou cega, sou cega,"
tipo, eu não estou pensando sobre a minha cegueira,
eu estou só vivendo a minha vida
porque esse é o nosso normal.
[música] Molly Burke - entrevista com Jessica fora do armário
-Olá pessoal, nós estamos de volta com minha série
em que eu sento com outra pessoa
da comunidade deficiente
e nós conversamos sobre tudo
relacionado a vida e deficiência,
e essa é provavelmente
a mais solicitada que já vi.
Então nós finalmente estamos com a Jessica,
e eu vou deixar você falar
o seu sobrenome.
- (dá risada) Jessica Kellgren-Fozard.
tudo tranquilo, eu sei, é um sobrenome difícil.
- Nós estávamos literalmente falando sobre isso
antes de começar a gravar,
a gente estava conversando
no Google Meet,
e eu, tipo, estava praticando o nome,
e eu disse, "Não, quer saber?
"Eu cheguei até aqui, estava profundo demais,"
disse, "eu vou pular
para fora da piscina,
ela vai assumir controle, então obrigada."
- Tudo bem, é complexo. O Kellgren é sueco,
o Fozard é o sobrenome da minha esposa,
é da Normandia, junta isso tudo,
é complicado para todo mundo.
- Ou, Jessica Fora do Armário
que eu acho que é um nome brilhante,
porque você não é só
uma das fashionistas mais fabulosas
que eu sigo nas redes sociais,
mas você está também de fato
fora do armário, e eu acho que é
um username muito divertido.
- (dá risada) Sim,
fora de vários armários;
fora do armário gay, fora do armário deficiente,
só vivendo a vida abertamente.
- Esse é o jeito de viver a vida,
sendo o seu melhor, mais autentico
e confiante eu de rainha.
E isso é exatamente o que você faz.
eu assisto os seus videos e eu
rio alto, de verdade.
tipo, você não é só uma das pessoas mais
estilosas que eu e sigo, mas uma das
mais engraçadas
e eu acho que você, simplesmente
sendo você mesma, quebra tantos esteriótipos
e equívocos sobre deficiência
e eu acho que é fabuloso,
então, obrigada por existir
na internet
-(risada) quer dizer, eu posso falar
a mesma coisa sobre você, Molly.
-Eu acordei essa manhã e eu pensei, tipo
ok, Molly, você tem que ficar, tipo,
pelo menos meio maravilhosa
porque você vai sentar ao lado
da Jessica no vídeo, e vai ser
vergonhoso
-Ah não, eu acho você incrivelmente estilosa,
eu sempre aprecio
o seu Instagram também
-Obrigada, eu aprecio isso.
então, eu sei que uma tonelada da minha audiência
já conhece e ama o seu conteúdo
mas para os que não, você gostaria de
meio que dar uma introdução a quem
Jessica é?
-Oh deus, ok, então o "discurso de elevador"
de mim, eu acho.
então, eu sou a Jessica, sou youtuber,
criadora de conteúdo. Eu crio conteúdo
geralmente divertido, informativo, educacional
a respeito de questões tipo
deficiência, doenças crônicas, e LGBTQ+.
Eu tenho duas condições genéticas,
neuropatia hereditária com suscetibilidade à pressão,
o que quer dizer que existem vãos
entre as bainhas de mielina dos seus nervos.
para mim, isso significa que eu posso paralisar
partes do meu corpo onde os meus nervos são mais
facilmente danificados, que
afeta a minha escuta, e eu tenho perda de
visão em um dos meus olhos por causa disso.
e isso pode fazer coisas tipo, minhas mãos
não possuem sentidos, porque eu paralisei meus
braços por um ano e meio quando eu era
adolescente. Eles voltaram
até certo ponto, mas agora eles não sentem
nada, é tipo usar luvas
o tempo todo. E eu não sinto frio ou calor
nada disso
ou molhado, o que é bem irritante quando
você está tentando pendurar roupas,
porque você fica tipo "isso está molhado?
está seco? não faço ideia."
e eu acabo tendo que pressionar o meu rosto
em todas as minhas roupas pra descobrir se
está úmido ou não. Bem estranho.
-E ai você acaba com uma mancha aleatória na bochecha
ou uma mancha de base no lado
da sua camiseta branca.
-Quer dizer, eu deveria adicionar, eu só faço isso
quando eu não estou usando maquiagem
-Dica de mestre.
-E eu também tenho Síndrome de
Ehlers-Danlos, que é relacionada ao meu tecido
conjuntivo, e significa que eu não apenas sou
super móvel, e muito flexível e entortável,
o que a maioria das pessoas pensam que é tipo, uou,
que ótimo truque de festa, e é,
é um ótimo truque de festa que eu
talvez tenha usado demais quando criança.
Eu deslocava várias coisas só para provar
para as pessoas que eu podia. Não faça isso.
É uma ideia horrível. Não faça isso.
Mas também afeta o tecido conjuntivo em
coisas como meus órgãos internos,
então eu tenho alguns problemas com meu coração,
eu tenho Sindrome de Taquicardia Ortostática
Postural, que vem daquilo,
que é só um problema de regulamento da pressão
sanguínea, então eu desmaio bastante. E eu não posso
me esforçar muito, basicamente eu subo dois
degraus da escada e eu fico tipo, ai deus,
tem um ataque cardíaco vindo.
Ok, maravilhoso, então eu tenho que deitar
no chão por meia hora.
E a moda vintage é só uma camada
por cima de tudo, só pra deixar tudo mais
bonito enquanto estamos aqui.
-Eu acho que você deveria
fazer mais conteúdo de moda.
Estou apresentando essa ideia agora,
e eu acho que muitas pessoas
nos comentários vão concordar
que você deveria ter um trecho
todo no seu canal dedicado a
conteúdo de moda porque nós precisamos dessa
inspiração vintage que você traz,
nós precisamos da sua sabedoria vintage.
Eu estava, como estávamos falando antes
de começarmos a filmar eu estava
tipo, enchendo ela de perguntas
sobre a cultura de moda vintage, porque
eu sou fascinada por ela e sempre que
eu tento fazer algo assim
não funcionou muito bem,
então, eu acho que você deveria fazer
vídeos de moda e, sabe, quando eu comecei
a fazer conteúdo de moda era meio que
um erro completo, eu queria fazer um vídeo
sobre, tipo, acessibilidade em compras online
e era pra ser só aquilo, mas as pessoas
pediram para que eu continuasse
e eu fiquei tipo,
"bem, se você quer que eu alimente
meu vício, e fale sobre algo que eu amo,
fico feliz de fazer isso" e existem pessoas
na comunidade ativista PCD/PPD
que estavam chateados com isso.
Tipo, eles querem que eu dedique
meu canal pra falar só sobre deficiências
e eu até entendo, mas, para mim,
eu sou humana e deficiências são real
um tópico importante pra mim, e
isso afeta minha vida diariamente,
mas moda também, e a confiança que
a moda me traz!
E assim como maquiagem,
como meu cão-guia,
como namorar,
como todos esses outros aspectos
e eu acho que é muito importante
para nós, como comunidade PPD,
a mostrar para a sociedade, o lado humano
do nosso dia-a-dia,
e as coisas normais, ordinárias,
coisas humanas que amamos
e que participamos.
-Claro, claro.
Eu sempre relaciono isso com
livros infantis,
porque acho que é o jeito mais fácil
de entender pessoas aprendendo coisas novas.
Então, tem tantos livros infantis
que falam sobre certas questões.
É sobre
"Algumas pessoas usam cadeira de rodas"
ou "algumas pessoas tem 2 mães"
e as crianças não amam esses livros.
Elas não querem lê-los porque
eles são muito focados
nessa questão específica que precisa
passar uma mensagem. Não é divertido!
No entanto, quando tão lendo
um livro divertido, de aventura,
em que, oh, acontece do protagonista
ser portador de uma deficiência,
ou acontece que ele tem um núcleo,
uma organização familiar não tradicional.
Aí sim é mais cativante,
e as crianças querem aprender coisas novas.
E sei que uma das coisas legais de se ter
criadores de conteúdo PPD
que criam conteúdo que não é só sobre deficiência
é que você também traz pessoas que
não necessariamente clicaram no vídeo
estando tipo "Ah, não sei
não sei se quero assistir algo
sobre uma pessoa cega
porque eu nunca conheci uma
e isso pode ser desconfortável
Mas se é um video
que você tá fazendo outra coisa,
e clicam, eles tão tipo,
"ah, quer saber?
isso é interessante!
vou continuar assistindo
aos outros vídeos dela!"
E aí é uma ótima maneira de mostrar
às pessoas, eu acho.
E eles começam a se envolver mais
com essas questões.
Não é algo tão distante,
agora é tipo "Ah, acontece que
minha criadora de conteúdo preferida, Molly,
é portadora de deficiência,
e acontece que ela também fala sobre isso!
E agora eu aprendi coisas sobre"
Então eu acho que essa é a melhor maneira
Mas, na verdade, Molly,
dois coelhos, uma cajadada
por falarmos de moda.
Acho que a próxima vez que
você vier a Inglaterra, vou ter
vamos fazer uma transformação vintage!
-Oh meu deus, com certeza!
Quando toda essa loucura no mundo
acabar, e todos estivermos vacinados,
eu vou para a Inglaterra,
pra finalmente ver meu irmão,
depois de mais de um ano,
E, eu posso ver você,
e faremos a transformação vintage!
Eu tô prometendo pra você
Mas eu não poderia concordar mais
com o que você disse.
Meu ponto favorito sobre o que eu faço
é que eu posso tornar o aprendizado divertido
para as pessoas.
Eu posso ensiná-las de modo que elas se divertem,
e é verdadeiramente a melhor maneira de se aprender.
É assim que eu quase sempre aprendi
quando eu crescia.
Eu nunca fui alguém que conseguia ficar
sentada na sala de aula, e escutar você falando
comigo sobre algo. Eu precisava ser a pessoa
que ficava de pé fazendo algo,
Eu era uma aluna sensível,
eu gostava de estar realmente fazendo a coisa
e imersa nela, pra conseguir entender.
E poder, espero, ser divertida para as pessoas,
enquanto elas aprendem e saem da caixinha
para olhar e pensar de forma diferente,
é tão recompensador.
Então eu total concordo com você.
Eu sempre digo
nós falamos muito na comunidade PPD sobre o
fato que, sabe, nós somos bem
"baixos" na pirâmide de causas,
e das coisas que as pessoas se importam,
ou que discutem sobre, ou que sabem sobre.
Você sempre vê aqueles paineis sobre diversidade,
e é como se tudo fosse mostrado,
exceto deficiência.
E a gente fica tipo, "oi, então, (risos)"
-Oi, tamo aqui, (risos) [Jessica] -A gente também tá nessa mesa!! [Molly]
-Eu acho que tem tantas marcas
que acham que podem se safar fazendo
o mínimo do mínimo,
quando falamos de representação PPD.
Seja em publis, ou realmente fazendo as coisas acessíveis.
Quantas delas acham,
"ah, uma pessoa na cadeira de rodas e já tá bom!
É isso, representamos toda pessoa PPD,
abordamos todas as necessidades,
Excelente.
Claro que nossa marca é amigável a comunidade
PPD, temos uma rampa!"
E a gente fica tipo, "aham, tô vendo"
E, como você tá ajudando qualquer outra pessoa PPD?
Tipo, pessoas que usam cadeira de rodas só fazem
uma pequena parte da população PPD como todo.
E as pessoas não conseguem entender isso.
E, claro, tendo o símbolo de deficiência como
uma cadeira de rodas. Obviamente, uma maneira
muito visual de comunicar diretamente, mas também
há uma tendência de fazer as pessoas esquecerem
de todo mundo além disso.
-Sim.
Eu não sei se isso tem acontecido na Inglaterra,
mas pelos últimos anos eu estive vendo,
na América do Norte, uma mudança em que
certos lugares estão colocando outros adesivos
que representam outras deficiências, o que é
legal, porque, por exemplo, no transporte
público, como num ônibus, eu preciso sentar.
Não é uma questão, eu preciso conseguir me sentar.
Porque equilíbrio é uma combinação, como eu
tenho certeza que você sabe sendo uma mulher surda,
de audição e visão.
Então, meu equilíbrio, não conseguindo ver,
é bem ausente.
Logo, ficar de pé em um veículo que está em movimento,
mesmo se estiver segurando na barra,
não é realmente uma coisa que me ajude.
Então eu preciso sentar,
e quando eu entro num ônibus, com o meu cão-guia,
as pessoas não percebiam, que tipo,
eu era alguém que precisava do assento preferencial,
e só continuavam sentadas lá.
Mas agora colocaram esses adesivos com tipo,
um cara com uma bengala, uma pessoa numa cadeira
de rodas, tem alguém com um um andador.
E eu fico tipo "brigada por mostrar visualmente
diversas pessoas que podem precisar sentar no
assento preferencial"
-Sim, eu definitivamente vi nos últimos anos
esse tipo de adesivo "nem todas as deficiências são visíveis"
em muitos lugares públicos
e é tão bom ver isso,
porque eu lembro como foi, meio que
crescer com uma deficiência, mas não era,
vamos dizer, notada, eu não fui diagnosticada
até que eu tivesse 17 anos, aí quando eu tinha
17, de repente eu tive essa grande crise de saúde,
e realmente precisava usar o banheiro especial,
eu precisava ter acesso as coisas.
Eu tive muitos problemas com isso, porque
as pessoas constantemente tentavam me parar
de usar as coisas, falando "ah isso não é pra você,
é pra pessoas PPD", e eu ficava tipo
"Sério, eu sou PPD. Eu não sei o que posso fazer
pra deixar isso mais óbvio pras pessoas,
que eu estou tendo dificuldades e certas
coisas me ajudariam"
Então é incrível ver agora, eu me preocupo
menos sobre usar banheiros especiais em público,
quando eles têm um adesivo de
"nem todas as deficiências são visíveis".
Porque as piadas de mal gosto que eu recebi
saindo de um banheiro especial com dois pés
é tipo "uhh"
-Assim, acho que parte do problema com isso
é como quantas pessoas fisicamente aptas
usam o banheiro que é pra pessoas PPD.
Muitas pessoas fisicamente aptas acabam usando
instalações que foram feitas para pessoas PPD
E, agora, quando eu vejo alguém se apresentando como
não-PPD, as pessoas só meio que assumem que
são não-PPD, por causa de tantas pessoas
fisicamente aptas que tiram proveito
de ter um pouco mais de espaço na cabine,
pra quando estão fazendo cocô,
e não querem que ninguém ouça.
E eu fico tipo, "não é para isso que foi feito,
não é para todas as suas sacolas de compras,
madame, é para pessoas que precisam da
barra de suporte, que precisam do espaço
extra pra um cuidador, um animal de serviço,
pra um aparelho de mobilidade.
Tipo, tem muitas razões pra isso existir,
mas suas compras extras, ou espaço extra
pra cagar, não é pra isso.
-Outra coisa lamentável é também
tantos lugares que colocam o espaço para
trocar o bebê dentro dos banheiros PPD.
E não é tipo, uma mesa especial,
significa que dá pra trocar alguém maior que um bebê,
é literalmente só isso,
porque enfiaram pais, pessoas PPD,
"claro, vocês podem usar o mesmo lugar,
tudo bem, nunca vai precisar porque nunca vai
ter mais que uma pessoa precisando usar o banheiro ao mesmo tempo"
E eu tive ocasiões em que eu saí do banheiro
e uma mãe bateu o carrinho nas minhas pernas,
e foi tipo "Oh,
Jag vet precis vad du menar när du
säger att du sitter hemma och skriver
och du säger liksom inte, jag är döv, jag är döv
Jag gör samma sak när jag
sitter vid sminkbordet
Jag säger liksom inte, jag är blind, jag är blind
Alltså, jag tänker inte på
min blindhet, jag bara bara lever
mitt eget liv, det här är mitt normala (Musik)
Hej allesammans, vi är tillbaka
med min serie, när jag sätter mig ned
med någon
från funktionshindercommunityt
och diskuterar lite av varje
livet rent allmänt eller det som har med vår funktionshinder att göra
och det här är nog det
mest efterfrågade jag har sett
Så här har vi äntligen Jessica
och jag tänker låta dig uttala ditt
efternamn
(skrattar) Jessica-Kellgren-Fozard
Det är lugnt, jag vet, det är ett krångligt efternamn
vi pratade bokstavligt talat just om det här
vi började filma
vi bara snacka liksom
Google Meet
och jag liksom, övade på att säga namnet
och jag bara nej, vet du vad,
jag kom hit, jag var djupt inne,
jag typ, jag hoppar
ut ur poolen.
hon får ta över. Så tack-
det är komplicerat. Kellgren-delen är svensk
Fozard är min frus efternamn,
det kommer från Normandiet, smasha ihop det,
det är krångligt för alla.
eller Jessica ute ur garderoben,
vilket jag tycker är ett underbart namn
för du är ju inte bara en av
de mest fabulösa modeskaparna,
som jag följer på sociala medier
men du är som sagt även ute
ur garderoben, så jag tänker
att det är ett sånt komiskt användarnamn liksom
(skrattar) ja
ute ur garderoben på fler sätt än ett
Ute ur böggarderoben, ute ur
funktionshindergarderoben, bara lever ute i det fria.
Det är så man ska leva
vara ditt bästa, mest äkta,
självsäkra drottning du är. och det
är precis vad du gör
Jag ser dina videos och jag
skrattar på riktigt rakt ut
För liksom, du är en av de, om inte den, mest
moderiktiga människa som jag följer
men även en av de roligaste jag följer,
och jag tycker att du, bara med
att vara du, slår hål på så många
stereotyper och myter om funktionshinder
och det tycker jag är så fantastiskt bara-
så tack för att du existerar helt enkelt
på internet
(skrattar) jag menar jag skulle
kunna säga samma sak om dig Molly.
Jag vaknade imorse och bara
OKEJ, molly, du behöver bara försöka se
lite halvt fabulös ut
eftersom du kommer att sitta brevid
Jessica under inspelningen och det
kommer att kännas skamligt.
åh nej, jag tycker att du är otroligt moderiktig,
jag måste säga, jag gillar alltid
att se din Instagram också.
Tack, roligt att höra.
Så, jag vet att många av mina tittare
känner till och älskar det du gör
men för de som inte gör det, skulle du typ
vilja ge en snabb introduktion till
vem jessica är i ett nötskal.
åh gud, okej, hissjingle varianten
av mig då antar jag.
Så, jag heter jessica, jag är en youtube,
content creator. Jag skapar innehåll som
för det mesta är roligt, informativt, utbildande,
roande, har att göra med
funktionshinder, kronisk sjukdom, LGBTQ+
problematik. så jag har två genetiska sjukdomar,
, vilket betyder att det finns luckor
mellan myelinskidorna virade runt dina nerver.
I mitt fall betyder det att jag kan paralysera
delar av mig själv, mina nerver har
en större benägenhet till att ta skada
vilket ger konsekvenser för min hörsel
jag har. även tappat del av synförmågan på grund av det
och det kan göra så till exempel mina händer
inte har någon känsel då jag har paralyserat
båda mina armar under 1 och ett halvt år
som tonåring. sen kom de tillbaka till
i en viss utsträckning men, de känner inget längre,
så det känns som att ha på sig handskar
jämt. och jag blir inte varm eller kall eller
något sådant,
eller fuktig. Vilket är riktigt irriterande när
du ska hänga tvätt,
för du undrar liksom , är det fuktigt?
är det torrt? Ingen susning alls
Det slutar med att jag liksom, pressar mitt ansikte
mot all tvätt för att kunna avgöra
om det är torrt eller inte. Mycket underligt.
och sen får du en slumpmässig kindavtryck
eller slumpmässig foundation fläck på ena sidan
av en vit tröja
Alltså, jag bör tillägga att jag bara gör detta
när jag inte bär något smink. (skrattar)
Tips från coachen!
Sen så har jag även Ehlers Danlos
syndrom, vilket påverkar min
, det innebär att , som om det inte vore nog att jag
är överrörlig och väldigt flexibel och böjlig,
vilket de flesta bara ser som
woah, vilket häftigt party trick, och det är det ,
det är ett rätt bra partytrick som
jag kanske överanvände när jag var barn.
jag disponerade många olika delar bara för att bevisa
för andra att jag kunde. gör inte det.
det är en fruktansvärd ide. gör det inte.
men det påverkar även i
delar som mina inre organ,
vilket är bara en reglerande blodtrycksväv(?)
, så jag svimmar ofta. och jag kan trötta ut mig
för mycket, typ jag går upp
två trappor och jag bara, åh gud,
jag håller på att få en hjärtattack.
okej, underbart, och då måste jag ligga
och vila på golvet i en halvtimme.
och vintage stilen är bara ett
lager ovanpå , bara för att göra så allt
ser fantastiskt ut medan vi ändå håller på.
jag tycker du borde
ha mer modeinnehåll
jag samlar underskrifterna nu,
och jag tror att många
i kommentarsfältet kommer hålla med
om att du borde ha som en hel sektion
av din kanal tillägnad
modeinnehåll för vi behöver den där
vintage inspo som du tillför.
vi behöver din vintage visdom.
நீங்கள் இருக்கும்போது நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள் என்பது எனக்குத் தெரியும்
நீங்கள் வீட்டில் எழுதுகையில் உட்கார்ந்திருக்கும்போது சொல்லுங்கள்
நீங்கள் அப்படி இல்லை, நான் காது கேளாதவன், நான் காது கேளாதவன்
நான் காது கேளாதவன், எனக்கும் அவ்வாறே சொல்கிறேன்
நான் இருக்கும்போது விரும்புகிறேன்
என் ஒப்பனை செய்து உட்கார்ந்து
நான் குருடனாக இருக்கிறேன், நான் பார்வையற்றவன்
போல, நான் என் பற்றி யோசிக்கவில்லை
குருட்டுத்தன்மை, நான் என் வாழ்க்கையை வாழ்கிறேன்
ஏனெனில் இது எங்கள் இயல்பானது
(இசை)
அனைவருக்கும் வணக்கம், நாங்கள் திரும்பி வந்துள்ளோம்
எனது தொடருடன், நான் உட்கார்ந்த இடத்தில்
மற்றொரு நபருடன்
இயலாமை சமூகத்திலிருந்து
நாங்கள் எல்லாவற்றையும் விவாதிக்கிறோம்
வாழ்க்கை மற்றும் இயலாமை தொடர்பான
இது அநேகமாக
நான் பார்த்ததாக மிகவும் கோரப்பட்டது.
எனவே நாங்கள் இறுதியாக ஜெசிகாவை வைத்திருக்கிறோம்
நான் உன்னுடையதைச் சொல்ல அனுமதிக்கப் போகிறேன்
கடைசி பெயர்
(சிரிக்கிறார்) ஜெசிகா கெல்கிரென்-ஃபோசார்ட்
இது பரவாயில்லை, எனக்குத் தெரியும், இது கடினமான குடும்பப்பெயர்
இதற்கு முன்னர் நாங்கள் சென்றது போன்றது
நாங்கள் படப்பிடிப்பைத் தொடங்கினோம்
நாங்கள் பேசுவதைப் போலவே இருந்தோம்
கூகிள் சந்திப்பு
நான் பெயரைப் பயிற்சி செய்தேன்
நான் இல்லை, உங்களுக்கு என்ன தெரியும்,
நான் இங்கு வந்தேன், நான் மிகவும் ஆழமாக இருந்தேன்,
நான் குதித்துக்கொண்டிருந்தேன்
குளத்திற்கு வெளியே.
அவள் பொறுப்பேற்பாள். எனவே நன்றி-
அது பரவாயில்லை. இது சிக்கலானது.
கெல்கிரென் பிட் ஸ்வீடிஷ்,
ஃபோசார்ட் என் மனைவியின் குடும்பப்பெயர்,
இது நார்மண்டியில் இருந்து வந்தது, அதை ஒன்றாக நொறுக்குங்கள்,
இது அனைவருக்கும் சிக்கலானது.
அல்லது ஜெசிகா அவுட் ஆஃப் தி க்ளோசெட்,
இது ஒரு சிறந்த பெயர் என்று நான் நினைக்கிறேன்
ஏனென்றால் நீங்கள் மட்டுமல்ல
மிகவும் அற்புதமான நாகரீகர்கள்
நான் சமூக ஊடகங்களில் பின்பற்றுகிறேன்,
ஆனால் நீங்கள் உண்மையில் வெளியே இருக்கிறீர்கள்
மறைவை, அதனால் நான் நினைக்கிறேன்
அத்தகைய வேடிக்கையான பயனர்பெயர்.
(சிரிக்கிறார்) ஆம்,
மறைவுக்கு வெளியே பல வழிகளில்.
ஓரின சேர்க்கை மறைவுக்கு வெளியே, வெளியே
இயலாமை மறைவை, வாழ்க்கை திறந்திருக்கும்.
அதுவே வாழ்க்கை வாழ வழி.
உங்கள் சிறந்த, மிகவும் நம்பகமான,
நம்பிக்கையான ராணி சுய. அதுதான்
நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள்.
நான் உங்கள் வீடியோக்களைப் பார்க்கிறேன்
சட்டபூர்வமாக சத்தமாக சிரிக்கவும்.
நீங்கள் ஒருவராக இருப்பதைப் போல, மிக மட்டுமல்ல
நான் பின்பற்றும் நாகரீகமான மக்கள் ஆனால் ஒருவர்
நான் பின்பற்றும் வேடிக்கையான மக்கள்,
நீங்கள் வெறுமனே என்று நான் நினைக்கிறேன்
நீங்கள், பல இயலாமையை உடைக்கவும்
ஒரே மாதிரியான மற்றும் தவறான கருத்துக்கள்,
அது மிகவும் அற்புதமானது என்று நான் நினைக்கிறேன்-
எனவே தற்போதுள்ளதற்கு நன்றி
இணையத்தில்.
(சிரிக்கிறார்) அதாவது, நான் சொல்ல முடியும்
உங்களைப் பற்றியும் அதே விஷயம், மோலி.
நான் இன்று காலை எழுந்தேன்,
சரி, மோலி, நீங்கள் பார்க்க முயற்சிக்க வேண்டும்,
கொஞ்சம் பாதி அற்புதமானது
ஏனென்றால் நீங்கள் அருகில் அமரப் போகிறீர்கள்
ஒரு வீடியோவில் ஜெசிகா மற்றும் அது நடக்கிறது
சங்கடமாக இருக்க வேண்டும்.
ஓ, நீங்கள் நம்பமுடியாத ஸ்டைலானவர் என்று நான் நினைக்கிறேன்,
நான் கண்டிப்பாக கூற வேண்டும். நான் எப்போதும் ரசிக்கிறேன்
உங்கள் இன்ஸ்டாகிராமிலும்.
நன்றி, நான் அதை பாராட்டுகிறேன்.
எனவே, எனது பார்வையாளர்களில் ஒரு டன் எனக்குத் தெரியும்
உங்கள் உள்ளடக்கத்தை ஏற்கனவே அறிந்திருக்கிறார், நேசிக்கிறார்
ஆனால் இல்லாதவர்களுக்கு, நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள்
யார் பற்றிய சுருக்கமான அறிமுகத்தை கொடுங்கள்
சுருக்கமாக ஜெசிகா இருக்கிறார்.
என் நன்மை, சரி, லிஃப்ட் சுருதி
என்னைப் பற்றி, நான் நினைக்கிறேன்.
எனவே, நான் ஜெசிகா, நான் ஒரு யூடியூபர்,
உள்ளடக்கத்தை உருவாக்கியவர். நான் உள்ளடக்கத்தை உருவாக்குகிறேன்
பொதுவாக வேடிக்கை, தகவல், கல்வி,
செய்ய வேண்டிய விஷயங்களைச் சுற்றி, வேடிக்கையானது
இயலாமை, நாட்பட்ட நோய் மற்றும் LGBTQ +
சிக்கல்கள். எனவே எனக்கு இரண்டு மரபணு நிலைமைகள் உள்ளன,
அழுத்தத்திற்கு பொறுப்புடன் பரம்பரை நரம்பியல்
வாதம், அதாவது இடைவெளிகள் உள்ளன
உங்கள் நரம்புகளைச் சுற்றியுள்ள மெய்லின் உறைகளில்.
என்னைப் பொறுத்தவரை நான் முடக்கிவிட முடியும் என்று அர்த்தம்
என் நரம்புகள் அதிகம் என்று என் பகுதிகள்
எளிதில் சேதமடைகிறது, இது போன்ற விஷயங்களைச் செய்கிறது
என் செவிப்புலன் பாதிக்கும் மற்றும் எனக்கு இழப்பு உள்ளது
ஒரு கண்ணில் பார்வை அதன் காரணமாக, அது
என் கைகளில் இல்லாததைப் போன்றவற்றைச் செய்ய முடியும்
எந்தவொரு உணர்வும் நான் இரண்டையும் முடக்கியதால்
நான் இருந்தபோது ஒன்றரை ஆண்டுகளாக என் கைகள்
ஒரு இளைஞன். அவர்கள் மீண்டும் ஒரு
குறிப்பிட்ட அளவு, ஆனால் அவர்கள் இப்போது உணர முடியாது
எதையும், எனவே இது கையுறைகளை அணிவது போன்றது
எல்லா நேரமும். நான் சூடாகவும் இல்லை
குளிர், அந்த வகையான விஷயங்கள்,
அல்லது ஈரமான. இது உண்மையில் எரிச்சலூட்டும்
நீங்கள் சலவை செய்ய முயற்சிக்கிறீர்கள்,
'நீங்கள் விரும்புவதற்கான காரணம், இது ஈரமாக இருக்கிறதா?
இது உலர்ந்ததா? நிச்சயமாக தெரியாது.
நான் விரும்புவதை முடித்துக்கொள்கிறேன், என் முகத்தை அழுத்தவும்
என் சலவை அனைவருக்கும் இது இருக்கிறதா என்று பார்க்க
உலர்ந்த அல்லது இல்லை. மிகவும் விசித்திரமான விஷயம்.
பின்னர் நீங்கள் ஒரு சீரற்ற கன்னத்தில் கறை கிடைக்கும்
அல்லது பக்கத்தில் சீரற்ற அடித்தள கறை
உங்கள் வெள்ளை சட்டை.
அதாவது, நான் சேர்க்க வேண்டும், நான் இதை மட்டுமே செய்கிறேன்
நான் மேக்கப் அணியவில்லை. (சிரிக்கிறார்)
சார்பு உதவிக்குறிப்பு.
பின்னர் எனக்கு எஹ்லர்ஸ் டான்லோஸும் இருக்கிறார்
நோய்க்குறி, இது எனது இணைப்பைப் பற்றியது
திசு, மற்றும் நான் மட்டுமல்ல
ஹைப்பர் மொபைல், மற்றும் மிகவும் நெகிழ்வான மற்றும் வளைந்த,
பெரும்பாலான மக்கள் நினைப்பது போன்றது, அட,
என்ன ஒரு பெரிய கட்சி தந்திரம், அது,
இது ஒரு நல்ல கட்சி தந்திரம்
நான் குழந்தையாக இருந்தபோது அதிகமாக பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கலாம்.
நான் நிரூபிக்க பல்வேறு விஷயங்களை இடமாற்றம் செய்தேன்
என்னால் முடிந்த மக்களுக்கு. அதை செய்ய வேண்டாம்.
அது ஒரு பயங்கரமான யோசனை. அதை செய்ய வேண்டாம்.
ஆனால் இது இணைப்பு திசுக்களையும் பாதிக்கிறது
எனது உள் உறுப்புகள் போன்றவை
எனவே என் இதயத்தில் சில சிக்கல்கள் உள்ளன, மற்றும்
எனக்கு போஸ்டரல் ஆர்த்தோஸ்டேடிக் டாக்ரிக்கார்டியா உள்ளது
நோய்க்குறி, அதிலிருந்து வருகிறது,
இது இரத்த அழுத்தத்தை ஒழுங்குபடுத்துகிறது
பிரச்சினை, அதனால் நான் நிறைய மயக்கம் அடைந்தேன். என்னால் உழைக்க முடியாது
நானே அதிகமாக, அடிப்படையில் நான் இரண்டு மேலே செல்கிறேன்
படிக்கட்டுகளின் விமானங்கள் மற்றும் நான், ஓ,
மாரடைப்பு வருகிறது.
சரி, அற்புதம், பின்னர் நான் பொய் சொல்ல வேண்டும்
அரை மணி நேரம் தரையில்.
மற்றும் விண்டேஜ் ஃபேஷன் ஒரு அடுக்கு மட்டுமே
மேலே, எல்லாவற்றையும் பார்க்க வேண்டும்
நாங்கள் இங்கே இருக்கும்போது அழகாக
நீ கண்டிப்பாக செய்ய வேண்டும் என நினைக்கிறேன்
மேலும் ஃபேஷன் உள்ளடக்கத்தை உருவாக்குங்கள்.
நான் இப்போது சுருதியை வைக்கிறேன்,
நான் நிறைய பேர் நினைக்கிறேன்
கருத்துக்களில் ஒப்புக்கொள்வார்கள்
நீங்கள் ஒரு முழு பகுதியைப் போல இருக்க வேண்டும்
உங்கள் சேனலின் அர்ப்பணிப்பு
ஃபேஷன் உள்ளடக்கம் எங்களுக்கு அது தேவை என்பதால்
நீங்கள் கொண்டு வரும் விண்டேஜ் இன்ஸ்போ.
உங்கள் விண்டேஜ் ஞானம் எங்களுக்கு தேவை.
நாங்கள் பேசிக் கொண்டிருந்தபோது நான் அப்படியே இருந்தேன்
நாங்கள் படப்பிடிப்பைத் தொடங்குவதற்கு முன்பு, நான் இருந்தேன்
கேள்விகளைக் கொண்டு அவளை மிளகுத்தூள்
விண்டேஜ் பேஷன் காட்சி பற்றி
ஏனென்றால் நான் அதைக் கவர்ந்தேன்
நான் அதை செய்ய முயற்சித்த போதெல்லாம்,
அது அவசியமாக வெளியேறவில்லை
எனவே, நீங்கள் ஃபேஷன் செய்ய வேண்டும் என நினைக்கிறேன்
வீடியோக்கள் மற்றும் நான் எப்போது தொடங்கினேன் என்பது உங்களுக்குத் தெரியும்
ஃபேஷன் உள்ளடக்கத்தைச் செய்வது
இது ஒரு மொத்த தவறு போன்றது
இதைப் பற்றி ஒரு வீடியோவை உருவாக்க விரும்பினேன்
ஆன்லைன் ஷாப்பிங்கின் அணுகல்
அது இருந்தது
அது இருக்க வேண்டும்.
ஆனால் மக்கள் தொடர்ந்து இதைச் செய்யும்படி கேட்டுக்கொண்டார்கள்
நான் அப்படி இருந்தேன்
"சரி, என் போதைக்கு நான் உணவளிக்க விரும்பினால்
நான் விரும்பும் ஒன்றைப் பற்றி பேசுங்கள்,
அவ்வாறு செய்வதில் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன் "
மக்கள் இருக்கிறார்கள்
இயலாமை செயல்பாட்டு சமூகத்தில்
அவர்கள் வருத்தப்பட்டவர்கள்.
நான் அர்ப்பணிக்க வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்புகிறார்கள்
இயலாமைக்கான எனது சேனல்.
நான் அதை புரிந்து கொள்ள முடியும், ஆனால்
எனக்கு, நான் ஒரு மனிதன்
மற்றும் குறைபாடுகள் மிகவும் உண்மையானவை,
எனக்கு முக்கியமான தலைப்பு
அது தினமும் என் வாழ்க்கையை பாதிக்கிறது,
ஆனால் ஃபேஷன் செய்கிறது
ஃபேஷன் எனக்கு அளிக்கும் நம்பிக்கை!
ஒப்பனை செய்கிறது,
என் வழிகாட்டி நாய்,
எனவே டேட்டிங்,
எனவே இந்த மற்ற எல்லா அம்சங்களையும் செய்யுங்கள்
அது மிகவும் முக்கியமானது என்று நான் நினைக்கிறேன்
எங்களுக்கு, ஒரு ஊனமுற்ற சமூகமாக,
சமுதாயத்தை மனித பக்கமாகக் காட்ட
எங்கள் அன்றாட வாழ்க்கையின்
மற்றும் மிகவும் சாதாரண, சராசரி
நாம் விரும்பும் மனித விஷயங்கள்
நாங்கள் பங்கேற்கிறோம்.
நிச்சயமாக, நிச்சயமாக
நான் இதை எப்போதும் இணைக்கிறேன்
குழந்தைகள் புத்தகங்கள்
ஏனென்றால் இது எளிதான வழி என்று நான் நினைக்கிறேன்
புதிய கருத்துகளைக் கற்கும் மக்களைப் புரிந்துகொள்ள
எனவே, நிறைய குழந்தைகள் புத்தகங்கள் உள்ளன
அவை சிக்கல்களைப் பற்றியவை.
இது பற்றி
"சிலர் சக்கர நாற்காலிகளில் இருக்கிறார்கள்"
அல்லது "சிலருக்கு 2 அம்மாக்கள் உள்ளன"
குழந்தைகள் அவர்களை நேசிப்பதில்லை.
அவர்கள் அந்த புத்தகங்களைப் படிக்க விரும்பவில்லை,
ஏனென்றால் அவை அதிகம்
உங்களுக்கு தேவையான இந்த ஒரு பொருளின் மீது கவனம் செலுத்தியது
கற்றுக்கொள்ள. இது வேடிக்கையாக இல்லை!
அதேசமயம், அவர்கள் படிக்கும்போது
ஒரு வேடிக்கையான, சாகச புத்தகம் போன்றது
ஓ, முக்கிய கதாபாத்திரம்
ஒரு இயலாமை ஏற்படுகிறது
அல்லது வேறுபட்டது
அணு குடும்பத்திற்கு குடும்ப அமைப்பு.
பின்னர் அது அதிக ஈடுபாடு கொண்டது
அவர்கள் விஷயங்களைக் கற்றுக்கொள்ள அதிக விருப்பத்துடன் இருக்கிறார்கள்
நான் பெரிய விஷயங்களை அறிவேன்
உள்ளடக்க படைப்பாளர்களை முடக்கியது
யார் உள்ளடக்கத்தை உருவாக்குகிறார்கள்
அது இயலாமை மையமாக இல்லை
நீங்கள் மக்களையும் கொண்டு வருகிறீர்கள்
யாருக்கு அவசியமில்லை
உங்கள் வீடியோவைக் கிளிக் செய்தால்,
"ஓ, எனக்குத் தெரியாது,
எனக்கு தெரியாது
பற்றி ஏதாவது பாருங்கள்
ஒரு குருட்டு நபர்
ஏனென்றால் நான் உண்மையில் இல்லை
பார்வையற்ற ஒருவரை சந்தித்தார்
அது மோசமாக இருக்கலாம். "
ஆனால் அது நீங்கள் இருக்கும் வீடியோ என்றால்
வேறு ஏதாவது செய்வது
அவர்கள் கிளிக் செய்கிறார்கள்,
அவர்கள் போன்றவர்கள்
"சரி, உங்களுக்கு என்ன தெரியும்,
இது உண்மையில் மிகவும் சுவாரஸ்யமானது!
நான் அவளைப் பார்த்துக் கொண்டே இருப்பேன்
மற்ற வீடியோக்களும். "
பின்னர், இது ஒரு சிறந்த வழி
மக்களை வழிநடத்த, நான் நினைக்கிறேன்
அவர்கள் உண்மையில் இருக்க ஆரம்பிக்கிறார்கள்
சிக்கல்களில் அதிக ஈடுபாடு,
இது வெகு தொலைவில் உள்ள ஒன்று அல்ல
இப்போது, அது "ஓ, எனக்கு பிடித்தது
உள்ளடக்க உருவாக்கியவர் மோலி
வேண்டும்
ஒரு இயலாமை மற்றும்
அதைப் பற்றி பேசவும் நடக்கிறது.
இப்போது நான் அதைப் பற்றிய விஷயங்களைக் கற்றுக்கொண்டேன் "
எனவே இது எப்போதும் சிறந்த வழி என்று நான் நினைக்கிறேன்,
ஆனால், உண்மையில், மோலி,
இரண்டு பறவைகள், ஒரு கல்,
இந்த ஃபேஷன் விஷயத்தில் செய்ய,
அடுத்த முறை நீங்கள் வரும்போது நினைக்கிறேன்
இங்கிலாந்துக்கு, நான் உங்களுக்கு கொடுக்க வேண்டும்
ஒரு விண்டேஜ் தயாரிப்புமுறை.
ஓ கோஷ்,
முற்றிலும் !!
ஒருமுறை இந்த முழு பைத்தியம்
இந்த உலகில் செய்யப்படுகிறது,
நாங்கள் அனைவரும் தடுப்பூசி போடுகிறோம்,
நான் இங்கிலாந்துக்கு வருகிறேன்,
அதனால் நான் இறுதியாக என் சகோதரனைப் பார்க்க முடியும்
முதல் முறையாக
ஒரு வருடத்தில்.
நான் உன்னைப் பார்க்க முடியும்
நாங்கள் விண்டேஜ் தயாரிப்பை செய்கிறோம்
நான் அதை முற்றிலும் வைத்திருக்கிறேன்.
ஆனால் என்னால் இதை மேலும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை
நீங்கள் இப்போது என்ன சொன்னீர்கள்.
என்ன பற்றி எனக்கு பிடித்த விஷயம்
நான் செய்வது நான் பெறுவதுதான்
கற்றலை மக்களுக்கு வேடிக்கையாக ஆக்குங்கள்.
நான் கற்பிக்கிறேன்
மக்கள் அவர்களை மகிழ்விக்கும் வகையில்
அது உண்மையிலேயே கற்றுக்கொள்ள சிறந்த வழியாகும்.
நான் எப்போதுமே அப்படித்தான்
மிகவும் வளர்ந்து கற்றுக்கொண்டேன்
நான் ஒருபோதும் யாரோ இல்லை
யார் வகுப்பில் உட்கார முடியும்
நீங்கள் என்னிடம் ஏதாவது பேசுவதைக் கேளுங்கள்.
நான் ஒருவராக இருக்க வேண்டும்
அது எழுந்து செய்து கொண்டிருந்தது
நான் மிகவும் இயக்கவியல் கற்றவன்
நான் உண்மையில் காரியத்தைச் செய்ய வேண்டும்
மற்றும் அதில் மூழ்கியது
அதை புரிந்து கொள்ள முடியும்
மற்றும் முடியும்
மக்களுக்கு பொழுதுபோக்கு என்று நம்புகிறேன்
ஆம், அவர்கள்- அவர்கள் கற்றுக்கொள்கிறார்கள்
அவர்களின் மனதைத் திறக்கவும்
புதிய சிந்தனை வழிகளில்
மிகவும் பலனளிக்கிறது
எனவே நான் உங்களுடன் முற்றிலும் உடன்படுகிறேன்
நான் எப்போதும் சொல்கிறேன்
ஊனமுற்றோர் சமூகத்தில் நாங்கள் அதிகம் பேசுகிறோம்
அந்த உண்மை பற்றி
நாங்கள் மிகவும் குறைவாக இருக்கிறோம் என்பதை அறிவேன்
காரணங்களின் டோட்டெம் கம்பத்தில்
மற்றும் மக்கள் விரும்பும் விஷயங்கள்
பற்றி பேச அல்லது தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.
உங்களுக்குத் தெரியும், இது போன்றவர்களை நீங்கள் அடிக்கடி பார்க்கிறீர்கள்
"பன்முகத்தன்மை பேனல்கள்"
எல்லாமே காட்டப்படுவது போலாகும்
... இயலாமை தவிர.
நாங்கள் "ஏய் இப்போது,
"வணக்கம்"
"நாங்கள் மேஜையில் எங்கே இருக்கிறோம்"
நான் பல வித்தியாசமாக நினைக்கிறேன்
பிராண்டுகள் மற்றும் நிறுவனங்கள்
அவர்கள் தப்பிக்க முடியும் என்று நினைக்கிறேன்
முழுமையானது
இயலாமை பிரதிநிதித்துவத்திற்கு வரும்போது
அது விளம்பரங்களில் இருக்கிறதா
அல்லது உண்மையில் விஷயங்களை அணுகக்கூடியதாக மாற்றுகிறது.
அவர்களில் பலர் நினைக்கிறார்கள்
"ஓ, சக்கர நாற்காலியில் ஒரு நபர்
நாங்கள் முடித்துவிட்டோம்.
நாங்கள் ஒவ்வொருவரையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினோம்
ஊனமுற்றவர்,
அனைவரின் தேவைகளையும் நாங்கள் பூர்த்தி செய்துள்ளோம்.
நிச்சயமாக எங்கள் பிராண்ட் நட்புடன் உள்ளது
ஊனமுற்ற சமூகம், எங்களுக்கு ஒரு வளைவு உள்ளது! "
நீங்கள், "உஷ்-ஹு, நான் பார்க்கிறேன்.
நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் எப்படி உதவுகிறீர்கள்
ஊனமுற்றவர்?"
ம்ம், ம்ம்.
சக்கர நாற்காலிகளைப் பயன்படுத்துபவர்களைப் போல
உண்மையில் ஒரு சிறிய பகுதியை உருவாக்குகிறது
ஒட்டுமொத்த ஊனமுற்றோர்.
மேலும், இதை மக்கள் பெற முடியாது
அவர்களின் தலைகள் மற்றும், நிச்சயமாக
இயலாமை சின்னம் சக்கர நாற்காலி,
அதைப் பெற மிகவும் காட்சி வழி
மிகவும் நேர்த்தியாக, ஆனால் அது முனைகிறது
மற்றவர்களை மக்கள் மறக்கச் செய்ய.
ஆம் மற்றும் நான்- இது இருந்ததா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை
இங்கிலாந்தில் நடக்கிறது ஆனால் அதற்கு மேல்
கடைசி ஆண்டுகளில் நான் பார்த்து வருகிறேன்
வட அமெரிக்காவில் ஒரு மாற்றம்
சில இடங்கள் மற்ற ஸ்டிக்கர்களைச் சேர்க்கின்றன
அவை பிற குறைபாடுகளைக் குறிக்கும்.
இது நல்லது, ஏனெனில் எடுத்துக்காட்டாக
பொது போக்குவரத்து, ஒரு பஸ் போன்றது, எனக்கு வேண்டும்
உட்காருங்கள், இது எனக்கு தேவையான கேள்வி அல்ல
உட்கார முடியும். ஏனெனில் சமநிலை ஒரு
சேர்க்கை, உங்களுக்குத் தெரியும் என்று நான் நம்புகிறேன்
காது கேளாத பெண், காதுகள் மற்றும் கண்கள்.
அதனால் என் இருப்பு, பார்க்க முடியவில்லை
மிகவும் முடக்கப்பட்டுள்ளது. அதனால் நகரும் மீது நிற்கிறது
வாகனம், நான் ஒரு கம்பத்தை வைத்திருந்தாலும் கூட
உண்மையில் எனக்கு ஒரு விஷயம் அல்ல. எனவே எனக்கு தேவை
உட்கார. அதனால் நான் என்னுடன் பஸ்ஸில் ஏறும்போது
வழிகாட்டி நாய், பதிவு செய்யாத நபர்கள்
நான் அவர்களுக்கு யாரோ தேவை என்று
இயலாமை இருக்கையிலிருந்து வெளியேறுங்கள்.
உம், அதனால் அவர்கள் தொடர்ந்து உட்கார்ந்திருப்பார்கள்
அங்கே. ஆனால் இப்போது அவர்கள் இதைச் சேர்த்துள்ளனர்
ஒரு கரும்பு கொண்ட மனிதனைப் போன்ற ஸ்டிக்கர்கள்
சக்கர நாற்காலியில் ஒரு நபர் இருக்கிறார்
யாரோ ஒரு வாக்கர் மற்றும் நான் விரும்புகிறேன்
பல காட்சிகளைக் காட்டியதற்கு நன்றி
யாரோ ஒருவர் உட்கார வேண்டியிருக்கும்
இயலாமை இருக்கை என இருக்க முடியும்.
ஆமாம், நான் நிச்சயமாக கடந்த சிலவற்றில் பார்த்தேன்
அனைத்து வகையான குறைபாடுகள் இல்லை
இன்னும் பல விஷயங்களில் தெரியும் ஸ்டிக்கர்கள்
பொது இடங்களில். அதைப் பார்ப்பது மிகவும் நல்லது
ஏனென்றால் நான் முதலில் நினைவில் வைத்திருக்கிறேன்-
எனவே நான் ஒரு இயலாமையுடன் வளர்ந்தேன்
ஆனால் அது இல்லை, நான் சொல்லப்போவதில்லை
கவனிக்கப்பட்டது, ஆனால் அது வரை கண்டறியப்படவில்லை
எனக்கு வயது 17. பின்னர் நான் 17 வயதாக இருந்தபோது
திடீரென்று இந்த பெரிய சுகாதார நெருக்கடி ஏற்பட்டது
பயன்படுத்த மிகவும் தேவை, உங்களுக்கு தெரியும்,
ஊனமுற்ற கழிப்பறைகள் மற்றும் நான் வேண்டும்
விஷயங்களை அணுகலாம். எனக்கு நிறைய சிக்கல்கள் இருந்தன
இதனோடு. ஏனென்றால் மக்கள் தொடர்ந்து இருந்தனர்
விஷயங்களைப் பயன்படுத்துவதைத் தடுக்க என்னை முயற்சிக்கிறது
"ஓ, அது உங்களுக்காக அல்ல
ஊனமுற்றோர். "மேலும் நான் சொல்வது போல் இருக்கிறேன்
நான், நான் என்ன செய்ய முடியும் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை-
இதை மக்களுக்கு இன்னும் தெளிவுபடுத்த, அது
நான் மிகவும் சிரமப்படுகிறேன், விஷயங்கள் இருக்கும்
இது போன்ற எனக்கு உதவுங்கள். எனவே அது, அது உண்மையில் தான்
இப்போது பார்க்க அழகாக இருக்கிறது. நான் குறைவாக கவலைப்படுகிறேன்
முடக்கப்பட்ட கழிப்பறைகளை பொதுவில் பயன்படுத்துதல்
அவர்களுக்கு "அனைத்து குறைபாடுகள் இல்லை
தெரியும் "அவர்கள் மீது ஸ்டிக்கர். ஏனெனில்
அழுக்கு நகைச்சுவைகள் நான் வெளியே வருகிறேன்
இரண்டு கால்களில் முடக்கப்பட்ட கழிப்பறை போன்றது.
சரி நான் பிரச்சினையின் ஒரு பகுதி என்று நினைக்கிறேன்
அதுவும் எத்தனை திறன் கொண்ட மக்கள்
ஒரு நபர்களுக்கு கழிப்பறையைப் பயன்படுத்துங்கள்
இயலாமை?
உம், பல, பல திறமையான உடல் மக்கள்
வெவ்வேறு வசதிகளைப் பயன்படுத்துங்கள்
அணுகக்கூடிய மற்றும் மக்களுக்காக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது
உண்மையில் ஒரு இயலாமை காரணமாக அவை தேவை.
மேலும், மக்கள் பார்க்கும்போது இப்போது நான் நினைக்கிறேன்
யாரோ ஒருவர் உடல் திறன் கொண்டவர்கள், அவர்கள்
அவர்கள் உடல் உடையவர்கள் என்று கருதுங்கள்
எத்தனை திறன் கொண்டவர்கள் செய்கிறார்கள் என்பதன் காரணமாக
கொஞ்சம் கூடுதலாக இருப்பதைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்
அவர்கள் இருக்கும்போது ஸ்டாலில் அறை அசை
யாரும் கேட்க அவர்கள் விரும்பவில்லை
அது மற்றும் நான் அது போல் இல்லை, அதுதான்
அது என்ன அல்ல. இது அனைவருக்கும் இல்லை
நீங்கள் கூடுதல் ஷாப்பிங் பைகள், மேடம்.
இது பட்டி தேவைப்படும் நபர்களுக்கானது
ஆதரவுக்காக, கூடுதல் அறை தேவைப்படும்
ஒரு ஆதரவு தொழிலாளிக்கு, ஒரு சேவைக்காக
விலங்கு, ஒரு இயக்கம் சாதனத்திற்கு. பிடிக்கும்
அது இருப்பதற்கு பல காரணங்கள் உள்ளன.
ஆனால் உங்கள் கூடுதல் ஷாப்பிங் பைகள் அல்லது போன்றவை
உறுத்துவதற்கு கூடுதல் அறை, அது என்ன அல்ல
க்கு.
துரதிர்ஷ்டவசமான விஷயம் அதுதான்
பல இடங்கள் தங்கள் குழந்தையை வைக்கும்
ஊனமுற்றவர்களுக்கு வசதிகளை மாற்றுதல்
கழிப்பறைகள். அது ஒரு சிறப்பு போல இல்லை
ஆம், எடையுள்ள அட்டவணை என்பது உங்களால் முடியும் என்று பொருள்
ஒரு குழந்தையை விட பெரியவர். இது உண்மையில்
அவர்கள் உள்ளே நுழைந்ததால் அங்கேயே
பெற்றோர், ஊனமுற்றோர், நிச்சயமாக. உன்னால் முடியும்
அதே வசதிகளைப் பயன்படுத்துங்கள், அது நன்றாக இருக்கிறது.
உங்களுக்குத் தெரியும், உங்களுக்கு ஒருபோதும் ஒன்றுக்கு மேல் தேவையில்லை
ஒரே நேரத்தில் அதைப் பயன்படுத்தும் நபர். நான்
நான் வெளியேறிய விஷயங்கள் இருந்தன
ஊனமுற்ற கழிப்பறை மற்றும் ஒரு தாய் அவளை ஓடினார்
என் கால்களில் தரமற்ற மற்றும் "ஓ, இல்லை
ஊனமுற்றவர் அல்லது ஒரு குழந்தையுடன். "நான் இருந்தேன்
uhhhh போல ... மற்றும் அந்த நேரத்தில்-
உண்மையில் மிகவும் முடக்கப்பட்ட நன்றி!
அந்த நேரத்தில் நான் ஒரு இளைஞன் என்று அர்த்தம்
நான் எதையும் சொல்லவோ செய்யவோ மிகவும் வருத்தப்பட்டேன்
எதுவும். நான் கண்டறியப்பட்டேன்
நான் ஊனமுற்றவரின் இந்த லேபிளைப் போல இருந்தேன்
இதை நான் பயன்படுத்த வேண்டுமா? எனக்கு உரிமை இருக்கிறதா?
நான் உண்மையில் ஒருவரிடம் நிற்க முடியுமா?
"உண்மையில் நான் முடக்கப்பட்டுள்ளேன்?" அது
உண்மையில் என்னை உள்ளே வருத்தப்படுத்தியது, அது அப்படியே இருந்தது
இதய துடைத்தல். அந்த நேரத்தில் நான்
முடங்கிப்போன இரண்டு கைகள் இருந்தன. என் இருவரும் விரும்புகிறேன்
ஆயுதங்கள் முடங்கிவிட்டன, நான் பயன்படுத்த வேண்டியிருந்தது
ஊனமுற்ற கழிப்பறை ஏனெனில் அது
நான் லூவுக்கு செல்லக்கூடிய ஒரே வழி.
உம், ஆனால் அதற்குப் பிறகு பல ஆண்டுகளாக நான் மாட்டேன்
சுற்றி வேறு யாரோ இல்லாமல்.
உங்களுக்குத் தெரியும், நீங்கள் குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள், நான் குறிப்பிட்டுள்ளேன்
நீங்கள் காது கேளாதவர், நான் நினைக்கிறேன்
அதனுடன் வரும் ஒரே மாதிரியானவை.
குருட்டுத்தன்மை மற்றும் மக்கள் போன்றவர்கள்
"குருட்டுத்தன்மை, நீங்கள் எதையும் பார்க்க முடியாது," நிறைய
நீங்கள் கேட்க முடியாத காது கேளாதவர்கள் என்று மக்கள் நினைக்கிறார்கள்
எதுவும். காது கேளாததால் நீங்கள் பேச முடியாது.
அது போன்ற நிறைய விஷயங்கள் உள்ளன
பின்னர் நீங்கள் அறிந்திருப்பதைக் குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள்
நோயறிதல் அல்லது ஒரு குழந்தையாக முடக்கப்பட்டுள்ளது
இந்த விஷயங்கள் அனைத்தும், ஆனால் எங்களிடம் இல்லை
உண்மையில் அதில் புறா போன்றது. எனவே அவர்களுக்கு
உன்னைக் கேட்டிராத என்னைப் பின்பற்றுபவர்களில்
கதை நீங்கள் ஒரு சுருக்கத்தை கொடுக்க முடியும்
நீங்கள் வசதியாக இருந்தால், என்ன
நோயறிதல்? எனக்கு தெரியும், இம், போன்ற விஷயங்கள்
EDS மீண்டும் கண்டறிய மிகவும் கடினமாக இருக்கும்,
ஒரு கண்ணுக்கு தெரியாத இயலாமை எனவே உங்கள் என்ன
அனைத்தையும் பெறுவதற்கான நோயறிதல் பயணம்
இந்த நோயறிதல்களில்?
சரி, NHPP உடன், இம், நோயறிதல்
அது நேராக முன்னோக்கி இருந்தது
நான் எப்போதும் என் கைகளால் போராடுவேன்
ஒரு குழந்தையாக அடி. மற்றும் ஒரு வகையான இருப்பது
"விகாரமான" என்று அழைக்கப்பட்டதால் அவை
நான் தான் என்று உணரவில்லை
நான் தொடுவதை உணர முடியவில்லை. மற்றும்
நீங்கள் விஷயங்களை உணரவில்லை
எல்லோரும் ஒரு குழந்தையாக கருதுங்கள்
இது போன்ற. அதனால் என்னால் முன்னால் உணர முடியவில்லை
என் கன்றுகள் ஏனென்றால் நான் குழந்தையாக இருந்தபோது
அவர்கள் மீது ஊர்ந்து நான் ஒருபோதும் இருந்ததில்லை
என் முழங்கால்களை உணர முடிந்தது. நான் இப்போதுதான் கருதினேன்
யாரும் தங்கள் முழங்கால்களை உணர முடியாது, இல்லையா? பிடிக்கும்
உங்கள் முழங்கால்களில் தோலை உணர முடியாது
அது வித்தியாசமானது, யார் அதை செய்ய முடியும்? உம், ஆனால் நான்
நான் அடிக்கும் வரை இது முற்றிலும் சாதாரணமானது என்று நினைத்தேன்
17 நான் ஒரு தேர்வில் இருந்தேன், என் மீது கடன் கொடுத்தேன்
நான் இருபது நிமிடங்கள் முழங்கை
எழுதுதல். என் கழுத்தில் ஒரு கிரிக் கிடைத்தது
முடங்கிப்போன மறுநாள் காலையில் எழுந்தேன்
என் கைகள். ஏனென்றால் என் கழுத்தில் இந்த கிரிக் இருந்தது
மிகவும் மோசமாக இருந்தது, நான் மன அழுத்தத்தால் உதவப்படவில்லை
இந்த பரீட்சை மற்றும் நான் இருந்த உண்மை
இதற்கு ஆறு மாதங்களுக்கு முன்பு ஊன்றுகோல்
புள்ளி. உம், நான் என் இருவரையும் முடக்கியிருந்தேன்
ஆயுதங்கள் மற்றும் அவர்கள் ஒரு வருடம் அப்படியே இருந்தனர்
ஒரு அரை, இது மிகவும் கடினமாக இருந்தது. மற்றும்
நான் நிச்சயமாக மருத்துவமனைக்கு கொண்டு சென்றேன்
அவர்கள் என்னவென்று கண்டுபிடிக்க முயன்றனர்
என்னிடம் தவறு, அது ஒரு பக்கவாதமாக இருந்திருக்கலாம்
இது மூளைக்காய்ச்சல் இருந்திருக்கலாம். அவர்கள்
எல்லா வகையான சோதனைகளையும் நடத்தியது, எல்லா வகையான செயல்களையும் செய்தது
விஷயங்கள் பின்னர் ஒரு மரபணு திரையிடல் இயங்கும்
மற்றும் "ஓ, ஆ, நீங்கள் உண்மையில் இருக்கிறீர்கள்
ஒரு மரபணுவைக் காணவில்லை. "நான் ஓ, சரி
நன்மை. எனவே நான் ஒரு விகாரி, இது பெரியது.
என் எக்ஸ்-மென் சக்திகளுக்காக இன்னும் காத்திருக்கிறேன்.
இங்கே சக விகாரி எனவே நான் உங்களுடன் இருக்கிறேன்.
அங்கே நாங்கள் செல்கிறோம், பார்க்கவா? உங்கள் எக்ஸ்-ஆண்களைப் பெற்றிருக்கிறீர்களா?
அதிகாரங்கள் இன்னும்? என்னுடையது உதைக்கும் என்று நம்புகிறேன்
விரைவில். / இன்னும் இல்லை. / சற்று தாமதமாக
உங்களுக்குத் தெரியுமா? / ஆமாம், அவர்கள் இருக்கிறார்கள் என்று நினைக்கிறேன்
அஞ்சல் ஆனால் அண்மையில் அஞ்சல் மெதுவாக இருப்பதை நீங்கள் அறிவீர்கள்.
அது உள்ளது. நாங்கள் அதைக் குறை கூறுவோம்
சர்வதேச பரவல். இது நல்லது. இது நல்லது. அதனால்
நோயறிதல் உண்மையில் அழகாக இருந்தது
நேராக இருந்ததால்
மிகவும், "ஓ, நாங்கள் உங்கள் டி.என்.ஏவை ஓடினோம்
நீங்கள் இதைப் பெற்றுள்ளீர்கள் "அங்கே நாங்கள் செல்கிறோம்.
ஆனால் EDS மிகவும் கடினமாக இருந்தது
நோய் கண்டறிதல் மற்றும் வேடிக்கையானது,
உண்மையில் YouTube இலிருந்து வந்தது
மற்றும் எனது சந்தாதாரர்கள்.
எனவே எனக்கு ஒரு விஷயம் கண்டறியப்பட்டது
கலப்பு இணைப்பு திசு கோளாறு. எந்த
ஹைப்பர் மொபைல் இருப்பது பற்றியும்
மற்றும் கொலாஜன் கொண்டிருக்கும்
மிகவும் நெகிழ்வான மற்றும்
இது உங்கள் உள் உறுப்புகளையும் பாதிக்கிறது, ஆனால்
அதன் சில பகுதிகள் இருந்தன
இல்லை- நான் பொருந்தவில்லை?
எல்லா பெட்டிகளையும் போல டிக் எனக்கு பிடிக்கவில்லையா?
நான் அவற்றில் சிலவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்தேன்
என் மருத்துவர், "ஆ, நன்றாக.
எனக்குத் தெரியாது, ஒருவேளை அது உங்களுக்கு கிடைத்திருக்கலாம்
மற்ற விஷயம்.
டாக்டர்கள் எப்படி இல்லை என்பது உங்களுக்குத் தெரியும்
உண்மையில் ஒருவருக்கொருவர் பேசுங்கள்
அது அவர்களின் சிறப்பு இல்லை என்றால்.
அவர்கள், "ஓ, இல்லை, மன்னிக்கவும்.
நான் மிகவும் குறிப்பாக ஒரு கண் மருத்துவர்
எனவே நான் மூளை மருத்துவரிடம் பேசுவதில்லை. "
"ஓ, நன்றி."
ஆனால் இது எல்லாம் ஒரு விஷயம்.
இது எல்லாம் இருக்கிறது- இது எல்லாம் என் தலையில் உள்ளது
நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் ஒருங்கிணைக்க முடிந்தால்?
அவர்கள், "ஓ, இல்லை, இல்லை, இல்லை."
என் விஷயம் அல்ல / இது ஒரு உடல் மட்டுமே.
ஆமாம் ஆமாம். ஒரு உடல். ஒரு மனிதர்.
அனைத்து படைப்புகள். இது ஒரு அமைப்பு.
அவர்கள் அப்படி இருக்கிறார்கள்,
"இல்லை, ஓ. இது ஒரு விஷயம்"
எனவே அவர்கள் எப்போதும் ஒரு வகையான
அது வரை சுண்ணாம்பு.
எனக்கு வேறு ஏதாவது இருந்தது மற்றும்
அதனால் தான் நான் உண்மையில் இல்லை
இந்த சுயவிவரத்தை பொருத்துங்கள், அது சற்று வித்தியாசமானது
எனது YouTube சேனலில் இதைப் பற்றி பேசினேன்
இதுவும் இதுவும் எனக்கு கிடைத்துள்ளது
ஆனால் பிற வீடியோக்களில் நான் விரும்புகிறேன்
நான் போராடியதைப் பற்றி பேசுங்கள்
பின்னர் அது கொஞ்சம் கடினம் என்று கூறுங்கள்
என் மருத்துவர் கூறுகிறார்: இது சுயவிவரத்திற்கு பொருந்தாது.
கருத்துக்களில் உள்ளவர்கள் இப்படிப்பட்டவர்கள்:
"உங்களிடம் EDS ஜெசிகா இருப்பதால் தான்."
"நீங்கள் சோதனை செய்திருக்கிறீர்களா?"
"உங்களுக்கு EDS ஜெசிகா கிடைத்துவிட்டது என்று நினைக்கிறேன்."
"உங்களுக்கு EDS ஜெசிகா கிடைத்துவிட்டது என்பது உறுதி."
"இது EDS."
நான் அப்படி இருந்தேன், இல்லையா?
என் நன்மை.
எனவே எனது ஜி.பியிடம் சென்று சொன்னேன்
இணையம் கூறுகிறது என்று நான் சொல்லவில்லை
எனக்கு EDS உள்ளது. நான் இப்படி இருந்தேன்:
நான் மீண்டும் குறிப்பிட விரும்புகிறேன்
வாத நோய்க்கு தயவுசெய்து.
எனவே அவர்கள் பார்க்க சரிபார்க்கலாம்
எனக்கு நிச்சயமாக இந்த விஷயம் இருக்கிறதா இல்லையா
நான் கண்டறியப்பட்டேன்?
அல்லது எனக்கு இன்னொரு விஷயம் இருக்கலாம்.
எஹ்லர்ஸ்-டான்லோஸ் நோய்க்குறி? அதைக் கேள்விப்பட்டீர்களா?
என் மருத்துவர்: "ஓ, அது குணப்படுத்த முடியாது,
எனவே நான் உங்களைக் குறிப்பிடப்போவதில்லை "
என்ன?!
நான் அப்படி இருந்தேன் ... மன்னிக்கவும்?
நம்மிடம் இருந்தால் நமக்குத் தெரியாது
குணப்படுத்த முடியாத விஷயங்கள். வெளிப்படையாக.
என்ன என்ன ?!
அவர் "ஆமாம் அவர்கள் மிகவும் பிஸியாக இருக்கிறார்கள்
எனவே, நான் உங்களுக்காக அவர்களைக் குறிப்பிடப்போவதில்லை. "
சரி! சரி!
எனவே நான் ஒரு பெற வேண்டும் முடிந்தது
தனியார் நோயறிதல்.
எது, நான் இங்கிலாந்தில் வசிக்கிறேன். எங்களிடம் NHS உள்ளது.
தனியார் ஹெல்த்கேர் செய்வது போன்றது
ஒரு வித்தியாசமாக வெளியே விஷயம்.
நாங்கள் அவ்வளவு செய்வதில்லை.
எனவே, நான் ஒரு தனியார் நோயறிதலைப் பெறச் சென்றேன்.
ஒரு தனியார் வாத நோய் நிபுணரைப் பார்த்தேன்:
"ஆமாம், உங்களுக்கு வெளிப்படையாக EDS கிடைத்துள்ளது."
நான், "ஓ!
சரி, இணையம் சரியாக இருந்தது. "
பார்க்கவா? சில நேரங்களில் நீங்கள் இணையத்தைக் கேட்கலாம்.
சரி, எனது யூடியூப் சந்தாதாரர்கள் அப்படித்தான்
அற்புதமாக என்னைக் கண்டறிந்தது.
என்ன ஒரு கதை. நான் உங்களுக்காக அதை விரும்புகிறேன்.
இப்போது உங்கள் இரண்டு நோயறிதல்களையும் செய்யுங்கள்
பெரும்பாலும் கைகோர்த்துச் செல்லுங்கள்
அல்லது அவை அரிதாகவே ஒன்றாகக் காணப்படுகின்றனவா?
நான் சந்தித்த ஒவ்வொரு மருத்துவரின் கூற்றுப்படி,
இந்த இரண்டு விஷயங்களுக்கும் நான் மட்டுமே வழக்கு
தொடர்பு. ஏனெனில், APP அமைதியானது
ஒரு அரிய நரம்பியல் நிலை.
அது என் தந்தையிடமிருந்து வருகிறது.
என் ஹைப்பர் இயக்கம் என் தாயிடமிருந்து வருகிறது.
எனவே, நான் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவன்.
என்ன ஒரு சேர்க்கை.
நல்லது, இது ஒரு அற்புதமான பெண்ணாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளது
எனவே, நாங்கள் உங்களிடம் இருப்பதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.
உங்கள் வலிக்கு நான் மகிழ்ச்சியடையவில்லை.
நீங்கள் செல்ல வேண்டியதற்கு நான் மகிழ்ச்சியடையவில்லை
இங்கே செல்ல.
ஆனால் எங்கள் சமூகம் உங்களிடம் இருப்பதில் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்,
ஏனென்றால் உங்களைப் போன்றவர்கள் எங்களுக்கு அதிகம் தேவை.
அத்தகைய சக்திவாய்ந்த குரலுடன் மற்றும்
ஒரு சக்திவாய்ந்த கதை.
நீங்கள் கூறியது போல், நீங்கள் வெளியே வந்துவிட்டீர்கள்
மறைவை இரண்டு முறை.
ஒரு ஊனமுற்ற பெண்ணாகவும், ஓரின சேர்க்கையாளராகவும்.
அந்த பயணத்தில் சிலவற்றை பகிர்ந்து கொள்ள முடியுமா?
குறுக்குவெட்டு. விதிமுறைகளுக்கு வருகிறது
இரண்டு வேறுபட்ட, இரண்டு தவிர
வெவ்வேறு சிறுபான்மை சமூகங்கள்.
எனவே எனக்கு மிகவும் வித்தியாசமான கதை இருப்பதாக நினைக்கிறேன்
மற்றும் மிகவும் வித்தியாசமான பயணம்
இளம் LGBTQ + மக்கள்.
நான் ஒரு வழியில் நினைக்கிறேன், என் இயலாமை
உண்மையில் அதில் விளையாடுகிறது.
எனவே, என்னிடம் வெளிவரும் கதை இல்லை
ஏனென்றால் நான் ஒருபோதும் என் பெற்றோரிடம் வெளியே வரவில்லை.
நான் எப்போதுமே அப்படித்தான் இருந்தேன்:
"இது நான். இதுதான் நான் விரும்புகிறேன்.
எக்ஸ்-மென் மற்றும் இந்த பெண்ணை நான் மிகவும் விரும்புகிறேன்
நாங்கள் தேதி மற்றும் நான் போகிறோம்
ஒரு நாள் அவளை திருமணம் செய்து கொள்வேன். "
என் பெற்றோர் இப்படிப்பட்டவர்கள்:
"அவள் அனிமேஷன் செய்யப்பட்டாள், ஆனால் நீ செய்கிறாய்."
நான் இப்படி இருக்கிறேன்: ஆம்!
உம், ஓரளவு என் பெற்றோர் என்று நினைக்கிறேன்
குவாக்கர்கள்.
எனவே அவர்கள் ஒருபோதும் எந்த எதிர்பார்ப்பையும் வைக்கவில்லை
நான் ஒரு குறிப்பிட்ட வழியாக இருக்க வேண்டும் என்று என் மீது.
அவர்கள் ஒருபோதும் சொல்லவில்லை, உங்களுக்குத் தெரியும்,
"நீங்கள் வளர்ந்து ஒரு கணவனைப் பெறும்போது."
இது எப்போதும் நியாயமாக இருந்தது:
"நீங்கள் வளரும்போது, நீங்கள் தேர்வு செய்தால்
திருமணம் செய்து கொள்ள."
நான் விரும்புகிறேன், ஆமாம் சரி.
எனவே இது எப்போதும் மிகவும் திறந்ததாக உணர்ந்தது
என் பகுதியை நான் பகிர்ந்து கொள்ள முடியும் போல
ஆனால், முடக்கப்பட்டிருப்பது மற்றும் என்னுடன் இருப்பது
நான் வளர்ந்து கொண்டிருந்தபோது.
நான் ஊனமுற்றவன் என்று தெரியாமல் தெரிந்து கொண்டேன்
என் உடலைப் பற்றி ஏதோ இருந்தது
அது தவறு, மற்றவர்கள் கேட்கவில்லை.
நம்பவில்லை.
ஏனென்றால், என் கடவுளே, நீங்கள் குழந்தையாக இருக்கும்போது
நீங்கள் பெரியவர்களுக்கு விஷயங்களைச் சொல்ல முயற்சிக்கிறீர்கள்,
அதை விளக்குவது மிகவும் கடினம்
மருத்துவ நிலைமைகள் ஏனெனில் மக்கள் இல்லை
இந்த வகைகளைப் பற்றி குழந்தைகளை நம்ப முனைகின்றன
விஷயங்கள். நீ சொல்லும் போது
உங்களுக்கு தலைவலி இருக்கிறது, அவர்கள் அப்படி இருக்கிறார்கள்,
"ஆமாம், ஆனால் உங்களுக்குத் தெரியும். உண்மையில் இல்லை.
நீங்கள் ஒரு குழந்தையாக இருப்பதால். "
இல்லை, இல்லை.
உண்மையிலேயே, எனக்கு ஒற்றைத் தலைவலி இருக்கிறது
இப்போதே. நான் உணர்கிறேன்
நான் ஒரு குழந்தை, ஆனால் எனக்கு ஒற்றைத் தலைவலி இருக்கிறது.
அதையும் எதிர்த்துப் போரிடுவது
சமாளிப்பது எனது பாலுணர்வை ஏற்படுத்தியது
கிட்டத்தட்ட ஒரு ... அது கிட்டத்தட்ட ஆனது
நான், நிச்சயமாக,
நான் அதை ஏற்றுக்கொள்வேன்.
ஏனென்றால் என்னிடம் எடையுள்ள ஒன்று இருந்தது
என் மீதும் என் மீதும் பெரிதும்
பாலியல் எனக்கு மகிழ்ச்சியைத் தந்தது.
அது மட்டுமே, நான் அதைச் சொல்லவில்லை என்று அர்த்தம்
உண்மையில் எனக்கு மகிழ்ச்சியைக் கொடுத்தது,
எனக்கு நிறைய தோழிகள் இருந்தனர்.
ஏனென்றால் நான் உண்மையில் அவ்வாறு செய்யவில்லை.
ஆனால் அது எனக்கு மகிழ்ச்சியைக் கொடுத்தது,
நான் உண்மையில் இந்த அழகான வேண்டும்
நான் விரும்பும் நெருங்கிய உறவுகள்
ஒரு நடிகை மீது இந்த பாரிய ஈர்ப்பு உள்ளது
நான் அவளையும் விஷயங்களையும் விரும்புகிறேன், பார்க்கிறேன்.
மகிழ்ச்சியாக இருங்கள், நான் ஆமாம் போல இருந்தேன்!
இது ஓரின சேர்க்கை விஷயம்!
நான் அதை விரும்புகிறேன்!
ஆனால் பின்னர் உடல்.
நான் அசிங்கமாக இருக்கிறேன், என் உடல் பயனற்றது.
ஆனால் குறைந்தபட்சம் நான் ஓரின சேர்க்கையாளன்.
எனவே எனக்கு அது போகிறது.
ஆமாம், இது கிட்டத்தட்ட ஒரு சேமிப்பு கருணையாக மாறியது
என் டீனேஜ் ஆண்டுகளில்.
வேலை செய்யாத உடலுக்கு எதிராக போராடுவது
அது வேண்டும் என்று கூறப்படுகிறது.
நான் ஏதோ தவறு செய்தேன் என்று கூறப்பட்டது.
பின்னர் நான் இந்த விஷயத்தை வைத்திருந்தேன்
மிகவும் உறுதியாக மற்றும் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக மற்றும்
பற்றி மிகவும் உணர்ச்சிவசப்பட்டது.
எனவே, இது நிச்சயமாக வேறுபட்டது
பெரும்பாலான LGBTQ + இளைஞர்களுக்கு
ஆனால் நான் ஒரு வகையில் இது ஏதோ ஒன்று என்று நம்புகிறேன்
நாம் முன்னோக்கி செல்வதை அதிகம் பெறுகிறோம்.
அது இன்னும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது.
குழந்தைகள் முடியும் என்று
அவர்களின் மனதைப் பேசுங்கள்.
மக்கள் அவர்களை ஆதரிக்க முடியும் என்று.
அது மிகவும் அழகான கதை. நேர்மையாக
என் நண்பர்கள் நிறைய வளர்ந்து வருவதை நீங்கள் அறிவீர்கள்
LGBTQ + ஆக இருந்ததால் நான் மட்டுமே இருந்தேன்
ஊனமுற்ற குழந்தை மற்றும் அவர்கள் ஒரே ஓரின சேர்க்கை குழந்தை,
அல்லது ஒரே டிரான்ஸ் குழந்தை, எனவே நாங்கள் எங்களுக்குத் தெரியும்
"ஏய்!
நீங்களும் வித்தியாசமாக இருக்கிறீர்கள், மற்றவர்களைப் போல அல்ல
வகுப்பில் குழந்தைகள். நாங்கள் நண்பர்களாக இருக்க வேண்டும். "
எனவே உங்கள் கதையை நான் மிகவும் விரும்புகிறேன்
ஏனென்றால் அது எதை விட மிகவும் வித்தியாசமானது
எனது LGBTQ + நண்பர்கள் நிறைய பேர் சென்றனர்.
உண்மையில் ஒரு பெரிய குறுக்குவழி உள்ளது
ஊனமுற்ற சமூகத்திற்கு இடையில்
மற்றும் LGBTQ + சமூகம்.
நான் நினைக்கிறேன், சரியான புள்ளிவிவரம், அதுதான்
LGBTQ + நபர்களில் மூன்றில் ஒரு பங்கு
ஒரு இயலாமை உள்ளது.
மற்றும்- இது மிகவும் சுவாரஸ்யமான புள்ளிவிவரம்.
ஆனால் நான் அதை நிறைய செய்ய வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன்
நீங்கள் வெளியே வர வேண்டும் என்பதே உண்மை
ஒரு விஷயத்தைப் பற்றி, எனவே நீங்கள் வெளியே வருகிறீர்கள்
வேறு ஏதாவது. நீங்கள் அதிகமாக இருப்பதைப் போல
மற்ற விஷயங்களுடன் வசதியாக இருக்கும்
நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள், "பார், என்னை விடுங்கள்
இதை இங்கே வைக்கவும். நீங்கள் அனைவரும் தெளிவாகக் காணலாம்
நான் முடக்கப்பட்டுள்ளேன், எனவே நான் இங்கே இருக்கும்போது,
நானும் ஓரின சேர்க்கையாளர். "
சரி ஆமாம்! உங்களிடம் இது ஏற்கனவே உள்ளது போல
உங்களைப் பற்றி ஏற்றுக்கொள்வது பெரிய விஷயம்.
உங்களிடம் ஏற்கனவே இந்த பெரிய இலக்கு உள்ளது
திரும்பி அல்லது ஒரு சமூகத்தை நீங்கள் அறிவீர்கள்
எனவே நீங்கள் விரும்புகிறீர்கள், சரி, எனக்கு ஒன்று கிடைத்துள்ளது
இங்கே விஷயம் மற்றது.
இப்போது அந்த புள்ளிவிவரம் உண்மையாக இருப்பதை என்னால் காண முடிகிறது
நேர்மையாக ஏனெனில், நான் சொன்னது போல, என்னுடைய பல
நண்பர்கள் LGBTQ + மற்றும் நான் முடக்கப்பட்டுள்ளேன்
எனவே எனக்கு நிறைய நண்பர்கள் உள்ளனர்
இரண்டு உலகங்களும் நானும் அதை நிறைய பார்க்கிறோம்
குறுக்குவழி. நான் இப்போது பார்த்தேன், இப்போது, இந்த கட்டத்தில்
இரு சமூகங்களுக்கும் என் வாழ்க்கையில்.
இருப்பதை அடையாளம் காணும் பலரை சந்தித்தார்
இரண்டின் ஒரு பகுதி.
உங்கள் மனைவியை நீங்கள் சந்தித்தபோது அவளுக்குத் தெரியுமா?
சைகை மொழி?
இல்லை! (சிரிக்கிறார்)
அவள் செய்யவில்லை. உண்மையில், நான் முதலில் என் மனைவியைச் சந்தித்தபோது,
எங்கள் முதல் தேதியில், நான் அவளிடம் சொல்லவில்லை
எனது குறைபாடுகள் பற்றி எதுவும்.
நான் அவள் என்று பார்க்க விரும்பினேன்
நான் பல தேதிகளில் இருந்ததால் கூட என்னை விரும்பினார்
நீங்கள் விளக்க இவ்வளவு நேரம் செலவிட்ட இடம்
என்ன விஷயம். / ஆம்! / பின்னர் நீங்கள் ஒருபோதும் கேட்க மாட்டீர்கள்
அவை மீண்டும் மீண்டும், இது ஒரு வீணானது
என் நேரம்! / மிகவும் ஒப்புக்கொள்கிறேன்!
ஆனால் நீங்கள் அதை சமப்படுத்த வேண்டும்
நான் பல தேதிகளில் செல்ல விரும்புகிறேனா?
அல்லது நான் ஒரு மாதம் முழுவதும் செலவிட விரும்புகிறேனா?
ஒருவரிடம் பேசுகிறேன், பின்னர் நான் அவர்களிடம் சொல்கிறேன்
அவர்கள், "ஓ, என்னால் அதை மீண்டும் செய்ய முடியாது?"
பின்னர் நீங்கள், "ஆகா! சரி நான்
உங்களுடன் பேசிய எனது மாதத்தை வீணடித்தேன்.
என்ன நேரம் வீணாகும்! "
எனவே அவள் முதலில் வந்தபோது
அவள் உண்மையில் நான் அணிந்திருப்பதாக நினைத்தேன்
புளூடூத் சாதனம் மற்றும் வேலை செய்து கொண்டிருந்தது.
காரணம் அவள் என் செவிப்புலன் கருவிகளைப் பார்த்தாள்
"ஓ, அவள் கடுமையாக உழைக்கிறாள்! தொடர்கிறாள்
அவரது புளூடூத் சாதனத்துடன். "
நான் தொடங்க நினைத்தேன், நான் நினைத்தேன்
நான் அகற்றாத ஒரு பிட் முரட்டுத்தனம்
என் ஹெட்ஃபோன்கள். நான் இப்படி இருந்தேன்:
"உம் ஆமாம் உங்களுக்கு சொல்ல வேண்டும்
நான் காது கேளாதவன் என்று. "
அதனால் ஆமாம் அவளுக்கு எதுவும் தெரியாது.
ஆனால் எங்கள் முதல் தேதியில் அவள் மிகவும் மோசமானவள்
நான் அவளிடம் சொல்லவில்லை, உனக்குத் தெரியும்,
"இது நான். எனக்கு இந்த இயலாமை உள்ளது.
இது என்னை பாதிக்கிறது. "
அவள், "சரி. ம்ம். உங்களுக்கு இன்னும் பிடிக்குமா?
காடுகளில் நடக்க? "
"நான் செய்வேன்."
"நீங்கள் இன்னும் தேசிய நம்பிக்கை சொத்துக்களை விரும்புகிறீர்களா?"
"நான் செய்வேன்."
அது அடிப்படை விஷயங்களைப் போலவே இருந்தது
"நீ நல்லவனா?"
மரங்களைச் சுற்றி? "
"நான் ஒரு மரத்தை விரும்புகிறேன். இது அற்புதம்."
"பழைய பண்புகளைச் சுற்றி நீங்கள் நன்றாக இருக்கிறீர்களா?"
"ஒரு பழைய சொத்தை நேசிக்கவும்."
"அருமை"
எங்கள் திருமணத்தின் அடிப்படைகள், அது.
நாங்கள் நாட்டுப் பெண்கள்.
அது உண்மையில் முதல் தேதி எப்படி என்பதுதான்
ஒரு ஊனமுற்ற நபருடன் செல்ல வேண்டும்.
ஒரு தேதியில் செல்லும் எவருக்கும் சொல்
ஒரு ஊனமுற்ற நபருடன்.
இது ஒரு நல்ல போட்டி என்று உங்களுக்குத் தெரியும்:
நீங்கள் குற்றம் சாட்டினால் கவனம் செலுத்த முடியும்
மனிதர்களின் உண்மையான பாகங்கள்
இயலாமைக்கு வெளியே. விசை!
எங்களுடன் நீங்கள் நிறைய புள்ளிகளை வெல்வீர்கள்.
(கிகில்ஸ்)
நீங்கள் விரும்பும் ஒன்றைக் குறிப்பிட்டுள்ளீர்கள்
உண்மையில் என்னைத் தாக்கியது, ஒருவேளை நாம் பேசலாம்
நாங்கள் உங்கள் மீது செய்யும் வீடியோவில் இது அதிகம்
சேனல் காரணம் இந்த வீடியோ ஏற்கனவே உள்ளது
எப்போதும் நீண்ட ஆனால் அது கிட்டத்தட்ட எனக்கு கிடைத்தது போல
நீங்கள் சொன்னபோது மூச்சுத் திணறல் போன்றது
அது என்னுடன் மிகவும் கடினமாக எதிரொலித்தது.
அது: நீங்கள் விட திறமையானவர்
நீங்கள் சில நேரங்களில்.
அல்லது நீங்கள் இன்னும் முன்வைக்கிறீர்கள்
உங்களை விட உடல் திறன் கொண்டது.
அது ஒன்று என்று நான் நினைக்கிறேன்
நான் என் வாழ்நாள் முழுவதும் வாழ்ந்தேன்.
இது உண்மையில் சவாலானது.
இது அதன் சலுகைகளைக் கொண்டுள்ளது,
அதன் நன்மைகள் உள்ளன.
எப்போது என்று உங்களுக்குத் தெரியும்
நான் தடையின்றி விரும்புகிறேன்
ஒரு குழுவில் பொருந்தும்
மற்றும் பாகுபாடு காட்டக்கூடாது
ஒரு நிமிடம்
ஏனெனில் யாருக்கும் தெரியாது.
ஆனால், நான் இருப்பதை நினைவில் கொள்கிறேன்
நடுநிலைப்பள்ளியில்
மேலும் எனது பார்வையை தீவிரமாக இழக்கிறது.
எனக்கு பள்ளியில் மற்றொரு பார்வையற்ற மாணவர் இருந்தார்
அவர் பிறப்பிலிருந்து முற்றிலும் பார்வையற்றவராக இருந்தார்.
ஆசிரியர் என்னிடம் திரும்பிச் செல்கிறார்,
"மோலி!
அவனுக்கு உதவு. அவர் பார்வையற்றவர், அவரால் அதைப் பார்க்க முடியாது. "
நான்,
"இல்லை, இல்லை. நானும் பார்வையற்றவன்
வழிகாட்டி நாய். எனக்கு தெரியாது
நீங்கள் பெறாதது. நானும் முடியாது
விஷயத்தைப் பாருங்கள். "
நான் அப்படி உணர்கிறேன்
நான் எதிர்கொண்ட ஏதாவது சரியான உதாரணம்
கிட்டத்தட்ட தினசரி.
அப்படியே மற்றும் நான்- நான் சமீபத்தில் தான்
நீங்கள் பார்த்தீர்கள், நீங்கள் ஒரு திறனைச் செய்தீர்கள்
வீடியோ, இது என்னை சிரிக்க வைத்தது
சத்தமாக மீண்டும் மீண்டும் ஒன்று
நீங்கள் சொன்னீர்கள், பலவற்றில்
நீங்கள் எதிரொலித்தீர்கள் என்று சொன்னீர்கள்
ஆனால், குறைந்தபட்சம் நீங்கள் அழகாக இருக்கிறீர்கள்.
அது எல்லா நேரத்திலும் எனக்கு கிடைக்கிறது.
"அக் என்னால் பார்க்க முடியாது" என்பது போல
"ஓ, குறைந்தபட்சம் உங்கள் கண்கள் அழகாக இருக்கின்றன."
நான் அப்படி ...
அற்புதம், நன்றி.
நன்றி.
அது உண்மையில் உதவுகிறது.
நான்- ஆம்
இது, இது மிகவும் சவாலானதாக இருக்கும்
உங்கள் சொந்த கூட
இயலாமை சமூகம், எனக்குத் தெரியாது
இதை நீங்கள் கண்டால் உங்களுக்குத் தெரியும்
ஒரு பகுதியுடன்- நீங்கள் அடையாளம் காண்பதால்
பல குழுக்களுடன்
இயலாமை, நீங்கள் என்றால் எனக்கு தெரியாது
உங்கள் எந்தவொரு துணைப்பிரிவிலும் இதைக் கண்டறியவும்
சமூகத்தின், ஆனால்
நீங்கள் விஷயங்களைச் செய்யாவிட்டால்
அவர்களில் நிறைய பேர் செய்யும் வழி
ஏனென்றால் நீங்கள் இடமளிக்கிறீர்கள்
உங்கள் இயலாமையின் பிற அம்சங்கள்
அதற்காக நீங்கள் தீர்மானிக்கப்படுகிறீர்கள்.
நான் நினைக்கிறேன்
பார்வையற்றவராக இருப்பது எனது இயலாமையின் ஒரு பகுதியாகும்
அதிக கவனம் செலுத்துகிறது,
நான் அதற்கு இடமளிக்க வேண்டும் என்று மக்கள் கருதுகிறார்கள்
அனைத்து பார்வையற்றவர்களும் செய்யும் வழி.
அல்லது நிறைய சமூகம் செய்யும் விதம்
நான், "சரி,
மற்ற அடுக்குகளும் உள்ளன
என் இயலாமைக்கு.
பி.டி.எஸ்.டி உடன் வாழ்வது போல
மற்றும் மிகவும் மோசமான பொதுவான கவலை
சில நேரங்களில் எனக்கு முடக்குகிறது.
அதனால் அது மிகவும் உண்மையானது
நான் செய்ய வேண்டிய எனது இயலாமையின் ஒரு பகுதி
என் குருட்டுத்தன்மைக்கு தனித்தனியாக இடமளிக்கவும்.
அல்லது நான் மிகவும் உணர்திறன் உடையவன் போல
எனக்கு மிகவும் உணர்திறன் கொண்ட செரிமான அமைப்பு உள்ளது
எரிச்சல் கொண்ட குடல் நோய்க்குறியைக் கையாண்டேன்
என் முழு வாழ்க்கையும், அதனால் தான்
சில நேரங்களில் சாப்பிடுவது எனக்கு மிகவும் கடினம்.
நான் எடுக்க-
நான் மருந்துகளுக்கு மிகவும் உணர்திறன் உடையவன். அந்த
என் மனித உடலின் மற்ற பாகங்கள்
நான் இடமளிக்க வேண்டும் என்று.
என் மற்ற பகுதிகள் என்னிடம் உள்ளன
இணையத்தில் நான் பேசாத இயலாமை
அல்லது நான் உலகுக்கு வெளிப்படுத்தவில்லை.
நான் பாதிக்கப்பட்டுள்ள விஷயங்கள் உங்களுக்குத் தெரியும்
அல்லது உங்களுக்குத் தெரியும், நான் பாதிக்கப்பட்டுள்ள விஷயங்கள்
நான் பேசவில்லை என்று.
Tôi biết chính xác bạn đang nói gì khi bạn
nói là bạn đang ở nha viết bài
bạn không nghĩ là, tôi bị điếc, tôi bị điếc,
tôi nghĩ giống như bạn
khi mà tôi
ngồi xuống trang điểm
tôi không có như là tôi bị mù, tôi bị mù
Tôi không có nghĩ về
sự mù loà của tôi, tôi chỉ sống cuộc sống của tôi
tại đây là sự bình thường đối với tôi
(Nhạc)
Xin chào mọi người, chúng tôi đã trở lại
với các loạt video của tôi, khi tôi ngồi
với người
trong nhóm người bị khuyến tật
và bạn luận mọi thứ
về cuốc sống và sự khuyến tật
và cái video này có thể là
video được yêu cầu nhiều nhất mà tôi từng thấy
Cuối cùng chúng tôi đã có Jessica
và tôi sẽ để cô phát âm
họ tên của cô
(Cười) Jessica Kellgren-Fozard
Không sao, tôi biết, đây là một họ tên khó để đọc
chúng tôi đã đi qua điều này trước khi
chúng tôi bắt đầu quay
Tụi tôi đã nói chuyện
trên Google Meet
Và tôi đã tập đọc họ tên của cô
nhưng tôi nghĩ suy nghĩ lại
tôi tới đây, thấy mình đang ở sâu quá
giống như là tôi nhảy
ra khỏi hồ bơi.
Cô ấy sẽ nói họ tên của cổ. Cảm ơn.
Không sao. Nó hơi bị phức tạp
Họ Kellgren có chút Thuỵ Điển,
Họ Fozard là của vợ tôi
nó từ Normandy, phối hai tên lại với nhau
nó phức tạp cho mọi người
Hoạc là "Jessica Ra Khỏi Tủ Đồ"
tôi nghĩ đó là một cái tên tuyệt vời
tại vì không những cô là một
trong những tín đồ thời trang tuyệt vời
mà tôi theo dõi trên mang xã hội
nhưng cô cũng ra khỏi
cái tủ đồ, nên là tôi nghĩ
cái tên nó rất là vui vẻ
(Cười), Vâng,
"ra khỏi tủ đồ" trong nhiều cách.
Ra khỏi tủ đồng tính, ra khỏi
tủ khuyến tật, sống công khai.
Đó là cách để sống.
Sống tốt nhất, chân thực nhất,
tự tin nhất. Và cái đó là
chích xác những gì bạn làm.
Tôi coi video của bạn and tôi
thiệt là cười rất lớn.
Bạn không những là một trong những
người sành điệu nhất mà tôi theo dõi
mà còn là người hài hước nhất,
và tôi nghĩ là bạn, chỉ là bạn
đập phá nhiều bản in đúc và
suy nghĩ sai của sự khiếm tật,
và tôi nghĩ nó rất là tuyệt vời cho-
nên là cảm ơn vì đã hiện hữu
trên Internet.
(cười) Ý tôi là, tôi có thể nói
y chang về cô, Molly.
Tôi thức dậy sáng nay và tôi giống như là,
Ok, Molly, mình phải cố gắng để nhìn, giống như
là một nữa tuyệt vời
tại vì mình sẽ ngồi kế
Jessica trong cái video và nó sẽ
hơi bị ngượng ngùng.
Tôi nghĩ cô rất là sành điệu,
tôi phải nói. Tôi lúc nào cũng hưởng thụ
Instagram của cô.
Cảm ơn,
Tôi biết là nhiều người theo dõi của tôi
đã biết và yêu thích video của cô
nhưng cho những người chưa biết, cô có muốn
đưa ra một lời giới thiệu nhỏ về
Jessica.
Ôi trời, vâng,
về tôi
Tôi là Jessica, tôi là Youtuber,
nguời làm video. Tôi làm video
vui, nhiều kiến thức, giáo dục,
giải trí, về những thứ mà liên quan đến
sự khuyến tật, bện mãn tính, và LGBTQ+
Tôi có hai bên di chuyền,
bệnh thần kinh di chuyền với
dễ bị tổn thương, nó làm những thứ như
ảnh hưởng thính giác của tôi và tôi bị mất
tầm nhìn trong một con mắt bởi vì nó, và nó
có thể làm nhiều thứ như tay của tôi không có
cảm giác tại vì tôi
hai cánh tay tôi cho một năm rưỡi khi
tôi thiếu niên. Và nó quay trở lại
một chút, nhưng bây giờ nó không thể cảm giác
được gì, nên nó giống như là lúc nào
cũng đeo bao tay. Tôi không bị nóng hay
lạnh, hay là những thứ như vậy,
hay ướt. Nó thật là phiền phức khi
mà tôi đang muốn treo đồ giặt,
tại vì tôi không biết là đồ này ướt?
Hay là khô? Tôi không thể nào biết được.
Và tôi lúc nào cũng
vào trong đồng quần áo để biết nó
khô hay không. Thiệt là lạ lùng.
của cái áo trắng của bạn.
Tôi không có trang điểm. (Cười)
đó là một ý tưởng tệ. Đừng có làm vậy.
Tôi không thể nào
đẩy mình quá mức, Tôi đi lên hai
cái cầu thang
Tôi nghĩ bạn nên
làm thêm video về thời trang
Và tôi nghĩ nhiều người
trong trang bình luận sẽ đồng ý
Khi mà mình nói chuyện
trước khi bắt đầu quay,
Tôi hỏi cô ấy rất nhiều thứ
Tôi muốn làm một video về
mua sắm trên mạng
và
Và nói về những thứ tôi yêu thích,
Tôi sẽ hân hạnh làm.
Có người
trong