David Biello: So Victor, what have you been up to?
Victor Vescovo: That's the bottom of the Atlantic Ocean,
and I guess I read too much Jules Verne as a young boy,
and so for the last four years I've led a team to design and build
what is now the most advanced and deepest diving submersible on the planet,
and I have the ability to personally pilot it too.
So this was us in December of last year,
for the first time -- the bottom of the Atlantic Ocean.
DB: And nobody's seen that before right?
That's just you. VV: No.
Well, now everybody else.
DB: Who does that?
Like --
VV: Well, I think everyone has seen the developments in the last 10, 15 years.
You have a bunch of people that have the means to explore outer space,
like SpaceX or Blue Origin --
those guys --
and we're going the other direction.
So it's a wonderful era
of private individuals spending their resources
to develop technologies that can take us to places
that have never been explored before,
and the oceans of the world is --
it's almost a cliché to say it's 70 percent of our entire planet,
and of that, 95 percent is unexplored.
So what we're trying to do with our expedition
is to build and prove out a submersible
that can go to any point on the bottom of the planet
to explore the 60 percent of this planet that is still unexplored.
DB: You need a pretty cool tool to do that, right?
VV: Right.
Now the tool is the submarine, the Limiting Factor.
It's a state-of-the-art vessel
supported by the support ship, the Pressure Drop.
It has a two-person titanium sphere, 90 millimeters-thick,
that keeps it at one atmosphere,
and it has the ability to dive repeatedly
down to the very deepest point of the ocean.
DB: So like the SpaceX of ocean exploration?
VV: Yeah, it's kind of the SpaceX of ocean exploration,
but I pilot my own vehicles.
(Laughter)
DB: Are you going to take Elon or...?
VV: Yeah, I could take someone down there.
So, Elon, if you're listening,
I'll give you a ride in mine if you give me a ride in yours.
(Laughter)
DB: So tell us what it's like down there.
I mean, we're talking about a place where the pressure is so intense
that it's like putting an Eiffel Tower on your toe.
VV: It's more than that.
It's about 16,000 psi.
So the issue is that we have this titanium sphere
that allows us to go down to these extreme depths
and come up repeatedly.
That's never been done before.
The Challenger Deep has been dived twice,
once in 1960 and once in 2012 by James Cameron,
and they went down and came back up and those were experimental craft.
This is the first commercially certified submersible
that can go up and down thousands of times with two people,
including a scientist.
We're very proud that we took down
the deepest-diving British citizen in history
just three weeks ago, Dr. Alan Jamieson of Newcastle University
who was down with us on the Java Trench.
DB: So, not too much freaks you out, is what I'm guessing.
VV: Well, it's a lot different to go diving.
If you're claustrophobic, you do not want to be in the submarine.
We go down quite a distance
and the missions typically last eight to nine hours in a confined space.
It's very different from the career I had previously
which was mountain climbing where you're in open spaces,
the wind is whipping, it's very cold.
This is the opposite. It's much more technical.
It's much more about precision in using the instruments
and troubleshooting anything that can go wrong.
But if something really goes wrong in the submersible,
you're not going to know it.
(Laughter)
DB: So you're afraid of leaks is what you're saying.
VV: Leaks are not good, but if it's a leak that's happening,
it's not that bad because if it was really bad
you wouldn't know it, again, but --
you know, fire in the capsule, that wouldn't be good either,
but it's actually a very safe submersible.
I like to say I don't trust a lot of things in life,
but I do trust titanium, I trust math
and I trust finite element analysis,
which is how you figure out
whether or not things like this can survive
these extraordinary pressures and conditions.
DB: And that sphere is so perfectly machined, right?
This is a truly unique craft.
VV: That was the real trick --
is actually building a titanium sphere
that was accurate to within .1 percent of machine.
Titanium is a hard metal to work
and a lot of people haven't figured it out,
but we were very fortunate.
Our extraordinary team was able to make an almost perfect sphere,
which when you're subjecting something to pressure,
that's the strongest geometry you can have.
When I'm in the submersible and that hatch closes,
I'm confident that I'm going to go down and come back up.
DB: And that's the thing you double-check --
that the hatch is closed?
VV: There are only two rules in diving a submarine.
Number one is close the hatch securely.
Number two is go back to rule number one.
DB: Alright so, Atlantic Ocean: check.
Southern Ocean: check.
VV: No one has ever dived the Southern Ocean before.
I know why.
It's really, really hostile.
The weather is awful.
The word collision comes to mind.
But we did that one, yes.
Glad that's over -- DB: Yeah --
VV: Thank you.
(Applause)
DB: It's like you're racing through it.
And now the Indian Ocean, as Kelly mentioned.
VV: Yeah, that was three weeks ago.
We were fortunate enough to actually solve the mystery.
If someone had asked me three weeks ago,
"What is the deepest point in the Indian Ocean?" --
no one really knew.
There were two candidates,
one off of Western Australia and one in the Java Trench.
We have this wonderful ship with a brilliant sonar.
We mapped both of them.
We sent landers down to the bottom and verified.
It's actually in the center portion of the Java Trench,
which is where no one thought it was.
In fact, every time we've completed one of our major dives,
we have to run off to Wikipedia and change it
because it's completely wrong.
(Laughter)
DB: So it probably takes longer to get down there
than the time you're able to spend down there?
VV: No, we actually spend quite a bit of time.
I have four days of oxygen supply in the vessel.
If I'm down there for four days,
something's gone so wrong I'm probably not going to use it,
but it's about three hours down to the deepest part of the ocean
and then we can spend usually three or four hours
and then another three hours up.
So you don't want to stay in there for more than 10 or 11 hours.
It can get a little tight.
DB: Alright, so the bottom of the Indian Ocean.
And this is something that no one besides you has ever seen before --
VV: This is actually imagery from one of our robotic landers.
On the bottom right you can actually see a robust assfish --
that's what it's actually called.
(Laughter)
But you can see from the left a creature that's never been seen before.
It's actually a bottom-dwelling jellyfish called a stalked ascidian,
and none of them have ever looked like this before.
It actually has a small child at the bottom of its stalk,
and it just drifted across beautifully.
So every single dive we have gone on,
even though we're only down there for a couple of hours,
we have found three or four new species
because these are places that have been isolated for billions of years
and no human being has ever been down there to film them
or take samples.
And so this is extraordinary for us --
(Applause)
So what we are hoping --
the main objective of our mission is to build this tool.
This tool is a door,
because with this tool,
we'll be able to make more of them potentially
and take scientists down to do thousands of dives,
to open that door to exploration
and find things that we had no idea even existed.
DB: And so more people have been to space than the bottom of the ocean.
You're one of three.
You're going to up that number, you're going to give it away.
VV: Yeah, three people have dived to the bottom of the Pacific Ocean.
The USS Trieste in 1960 with two individuals.
James Cameron in 2012 with his Deep Sea Challenger --
thank you, Jim, great sub.
This is a third-generation technology.
We're not only going to try and go down, actually in two weeks,
but we're going to try and do it multiple times,
which has never been done before.
If we can do that, we'll have proven the technology
and that door will not just go open, it will stay open.
(Applause)
DB: Fantastic. Good luck.
VV: Thank you very much. DB: Thank you.
VV: Thank you all.
(Applause)
ديفيد بيلو: إذاً فيكتور، على ماذا كنتَ تعمل؟
فيكتور فيسكوفو: هذا هو قاعُ المحيطِ الأطلنطي،
وأعتقد أنّي قرأتُ الكثيرَ من أعمالِ جولز فيرن في طفولتي،
ولذلك قدتُ خلال السنواتِ الأربعِ الأخيرة فريقاً لتصميمِ وبناء
أكثرَ غوّاصةٍ متطوّرة وقادرة على خوض الأعماق في الكوكب،
ولديّ القدرةُ على قيادتها بنفسي أيضاً.
وهنا غصنا إلى الأعماق في ديسمبر من السنة الماضية
لأوّل مرّة، في قاع المحيطِ الأطلنطي.
ديفيد: ولم يشاهده أحد من قبل صحيح؟
فيكتور: صحيح.
حسناً، الآن الجميع قد شاهده.
ديفيد: من يستطيعُ القيام بهذا الفعل؟
أعني...
فيكتور: أعتقدُ أنّ الجميعَ على درايةٍ بتطوّراتِ السنين ال10-15 الماضية،
فيوجدُ أناسٌ لديهم المواردُ والوسائل لاستكشافِ الفضاءِ الخارجيّ -
مثل سبيس إكس وبلو أوريجين -
وهؤلاء الأشخاص -
ولكنّنا نستكشف في الاتّجاه المعاكس.
فهي حقبةٌ جميلة حقّاً
بحيثُ ينفقُ الناس بصفتهم أفراداً مواردهم الخاصّة
لتطويرِ تقنيّاتٍ تستطيعُ أن تأخُذنا إلى أماكن لم تستكشف بعد.
وإنّ محيطاتِ العالم
تشكّلُ في الحقيقة 70 بالمئة من كوكبنا، حتى لو بدت هذه المقولةُ مبتذلة،
و95 بالمئة منها غير مكتشفةٍ بعد.
لذلك هدفنا من بعثتنا هذه
هو بناءُ غوّاصةٍ قادرة على الوصول إلى أيّ نقطةٍ من قاعِ الكوكب
لاستكشاف الأجزاءِ غير المكتشفة، والتي تمثّلُ 60 بالمئة من كوكبنا.
ديفيد: ألستَ بحاجةٍ إلى آلةٍ مذهلةٍ للقيام بذلك؟
فيكتور: بلى.
أداتنا هي الغوّاصّة التي تدعى (الحدّ الفاصل)
وهي من أحدثِ نماذج السفن.
وتدعمها سفينةٌ أكبر تدعى (هبوط الضغط)
وفيها حجرةٌ تتّسع لشخصين من التيتانيوم ثخنها 90 ميليمتر
ما يبقي الضغط الجوي بداخلها مستقراً.
وهي قادرةٌ على الغوص مراراً وتكراراً
إلى أعمقِ نقطةٍ من المحيط.
ديفيد: إذاً هي تكافئُ تقنيّات (سبيس إكس) لكنّ الاستكشاف يكون في المحيط؟
فيكتور: نعم، إنّها تشبهها،
لكنّني أقودُ مركباتي التي أصمّمها.
(ضحك)
ديفيد: هل ستصطحبُ إيلون أو...؟
فيكتور: نعم، يمكنني اصطحابُ أحدهم معي،
فلذلك إن كنتَ تسمعني، إيلون
سأصطحبكَ معي شرطَ أن تسمح لي بأن أصعد إلى إحدى مركباتك.
(ضحك)
ديفيد: أخبرنا عن الوضع في الأعماق،
أعني، نحنُ نتحدّثُ عن مكانٍ ضغطهُ شديدٌ
فالأمر يشبهُ وضع برج إيفل على إصبع قدمك!
فيكتور: إنّهُ أشدّ من ذلك، نحو 16000 باوند لكل إنش مربع
فالمشكلةُ هي أنّ حجرة التيتانيوم هذه
التي تسمحُ لنا بالغوصِ إلى الأعماق
والخروجَ منها مرّاتٍ عديدة
لم تجرّب من قبل قط.
تم الغوصُ إلى أعمق نقطةٍ في الأرض مرّتين،
مرّةً في عام 1960، وأخرى عام 2012، من قبل جيمس كاميرون.
لقد غاصوا وعادوا إلى السطح، لكنّها كانت مركبةً مخصّصة للتجريب.
لكنّ مركتبي هي أول واحدةٍ مصّرحٌ باستخدامها من قبل العموم
يمكنها أن تغوص وتصعدَ آلاف المرات، وبوجود شخصين فيها
بالإضافةِ إلى عالم.
ونحن فخورون جدّاً بأنّنا اصطحبنا صاحبَ أعمق رحلةٍ في الأعماق،
الدكتور آلان جيميسون من جامعة نيوكاسل قبلَ ثلاثةِ أسابيع،
والذي غاصَ معنا إلى خندق جافا.
ديفيد: إذاً، أعتقدُ أن رحلات الغوص لا تخيفكَ بذلك القدر؟
فيكتور: إنّ الأمرَ مختلفٌ جداً عندما تغوص.
فالغوّاصةُ ليست مثاليّة إن كنت تخاف من الأماكن المغلقة،
فنحنُ نخوضُ مسافةً بعيدة
والمهمّةُ تستغرق 8 إلى 9 ساعاتٍ في العادة، في حجرةٍ مغلقة.
فالأمرُ مختلفٌ جدّاً عن مهنتي الأخيرة، وهي تسلّق الجبال
حيثُ تتواجد في أماكنٍ واسعة، والرياح تهبّ
والجوُّ باردٌ جدّاً،
على عكس المحيط، حيث الأمور هنا فنيّة أكثر
وتعتمدُ على الدّقةِ في استخدامِ المعدّات
وإصلاحِ الأخطاءِ إن وُجدت.
في الواقعِ إن حدثَ خطأٌ ما، لن تستطيع ملاحظته في الغوّاصة.
(ضحك)
ديفيد: إذاً أنت تخشى تسريبَ المياه، أهذا ما تقصده؟
فيكتور: التسريباتُ ليست أمراً جيّداً، لكن لو حدثت فعلاً
فلن تكون سيّئة، وحتى إن كانت كذلك، لن تستطيع أن تشعر بها
(ضحك)
اندلاعُ النارِ في الحجرة سيكون سيئاً أيضاً
لكنّ الغوّاصةَ آمنةٌ جدّاً.
على الرغم من أنّي لا أشجّع الوثوق بعديدٍ من الأشياء،
لكنّني أثقُ بالتيتانيوم والرياضيات،
وتحليل العناصر المنتهية
وهي الطريقة التي تعرفُ من خلالها إن كانت تستطيعُ المواد تحمّل الضغط الهائل
والشروط الصعبة.
ديفيد: وهذه الحجرة مصنوعة آليّاً بدقّةٍ متناهية، صحيح؟
أعني أنّها حقّاً تحفةٌ مميّزة.
فيكتور: ذلك الجزءُ الأصعبُ حقّاً - بناءُ حجرةٍ من التيتانيوم
بدقة تبلغ 0,1 بالمائة.
العملُ صعبٌ مع معدن التيتانيوم، فكثيرٌ من الناس لا يعرفونُ آلية العمل
لكننا محظوظون جدّاً. لقد عملتُ مع فريقٍ مذهل
استطاعَ إنشاءَ حجرةٍ مثاليّة تقريباً
والتي تمثّلُ النموذجَ الأمثل والأقوى لمواجهة الضغط الذي تتعرّض له.
فعندما أنزلُ إلى الغوّاصة وتُغلق فتحتها،
أشعرُ حقيقةِ بأنّي واثقٌ بالنزول والعودة إلى الأعلى مجدّداً.
ديفيد: ويجبُ أن تتأكّد من إغلاقِ الفتحة؟
فيكتور: نعم، توجد قاعدتان فقط للغواصة -
أولاً: أغلق الفتحة بإحكام
ثانياً: عد إلى القاعدة الأولى.
(ضحك)
ديفيد: حسناً، لقد ذهبت إلى المحيط الأطلنطي،
والمحيط الجنوبيّ -
فيكتور: لم ينزل أحدٌ لهذا المحيط قط،
وأعرف السبب:
البيئةُ قاسية ومعادية،
والجوّ سيءٌ جدّاً،
وتكثرُ فيه التصادمات،
لكننا تمكنّنا من الغوص، نعم
وسعيدٌ أننا انتهينا.
شكراً لكم.
(تصفيق)
ديفيد: أنت تعملُ وكأنّك في سباق.
وكما ذكرت كيلي، نزلتم إلى المحيط الهندي.
فيكتور: نعم كان هذا قبل ثلاثة أسابيع.
كنّا محظوظين لحل اللغز، لأول مرة.
إن سأل أحدهم قبل ثلاثة أسابيع:
"ما هي النقطةُ الأعمق في المحيط الهندي؟"
لم يكنٌ أحدٌ ليعرف الجواب.
كان هناك احتمالان:
واحدةٌ غرب أستراليا، والأخرى في خندق جافا.
لدينا سفينةٌ رائعة مزوّدةٌ بجهاز استكشاف سونار،
رسمنا خريطتهما،
وأرسلنا مسابير إلى الأسفل
ومن خلالها تحققنا أنّ أعمق نقطةٍ توجد في مركزِ خندق جافا،
وهو مكانٌ لم يتوقعه أحد.
في الواقع، كل ما أنجزنا هبوطاً مهمّاً
كان يجبُ أن نعدّل المعلومات في ويكيبيديا
لأنّها خاطئةٌ بالكامل.
(ضحك)
ديفيد: إذاً يكونُ وقتُ النزولِ للأعماق أطولَ من الوقت المسموح بقضائه في الأسفل؟
فيكتور: لا، في الواقع، نحن نمضي بعض الوقت في الأسفل.
لديّ ما يكفي من الأوكسجين لأربعةِ أيّامٍ في المركبة.
إن اضطّريت أن أنزل لأربعة أيام -
هذا يعني أنه يوجد خطب ما - لذا فأنا على الأغلب لن أستعمل تلك الكمية،
لكن الرحلة العاديّة تستغرق ثلاث ساعاتٍ لأعمق نقطة في المحيط
وبعدها نمضي 3 أو 4 ساعات في الأسفل
و3 ساعات أخرى للصعود.
لن تريدُ أن تبقى لأكثر من 10 أو 11 ساعة - فقد تشعر بالضيق.
ديفيد: حسناً، استكشفتم قاع المحيط الهندي
وهذا شيءٌ لم يره أحدٌ غيرك، صحيح؟
فيكتور: نعم، هذا بثٌّ من أحد المسابيرِ الآلية.
ويمكن رؤية سمكة (المؤخرة) القويّة في الزاوية اليمنى،
هذا اسمها في الحقيقة،
(ضحك)
لكن من الجهة اليسرى، يمكنكم رؤية مخلوقٍ لم يره أحدٌ من قبل،
إنّه قنديل بحرٍ ساكنٌ في الأعماق، يدعى الكيسي المعنق.
ولم يبدُ أحدٌ من جنسه بنفس الشكل من قبل.
في الواقع، لديه ابنٌ يوجد في نهاية عنيقه
وها هو يطفو بجمالٍ وروعة.
في كلّ رحلةٍ خضناها،
على الرغمِ أننا كنا في الأسفلِ لبضع ساعات،
اكتشفنا 4 أو 5 أنواعٍ جديدة من الكائنات
لأن هذه الأماكن كانت معزولةً لملياراتٍ من السنين
ولم يستطع بشريٌّ قط أن ينزلَ للأعماق كي يوثّقها أو يأخذ عيّناتٍ منها.
ولهذا، الأمرُ مميزٌ جدّاً لنا.
(تصفيق)
لذلك أملنا، والهدفُ الرئيسيّ من مهمّتنا، هو بناءُ هذه المركبة
التي ما هي إلّا باب
لأنّه بوجودها، سنستطيع إنشاءَ نماذج أكثر منها في المستقبل
واصطحاب العلماءَ للقيام بآلاف الرحلات
لفتحِ بابِ الاستكشاف،
وإيجاد أشياء لم نكن نعرف أنها موجودةٌ.
ديفيد: عددُ الناس الذين صعدوا إلى الفضاء أكثرُ من الذين غاصوا في المحيطات
وأنتَ أحد هؤلاء الثلاثة،
وسوف تعملُ على زيادة هذا العدد.
فيكتور: نعم، ثلاثةُ أشخاصٍ نزلوا إلى قاع المحيط الهادئ
منهم شخصان في غوّاصة (USS Trieste) عام 1960
وجيمس كاميرون في عام 2012 لأعمقِ نقطةٍ في الأرض،
شكراً لك جيم، غوّاصةٌ مذهلة.
والآن، تكنولوجيا الجيل الثالث.
لن نغوصَ فحسب، بعد أسبوعين،
بل سنحاول أن نقوم بالرحلة عدة مرّات -
وهو شيءٌ لم يحصل مسبقاً.
إن استطعنا فعل ذلك، سنثبتُ قوة التكنولوجيا
وسيبقى بابُ الاكتشافِ مفتوحاً دائماً.
(تصفيق)
ديفيد: رائع! حظّاً موفقاً.
فيكتور: شكراً جزيلاً لك.
ديفيد وفيكتور: شكراً لكم.
(تصفيق)
Дейвид Биелло: Е, Виктор, да има нещо ново при теб напоследък?
Виктор Весково: Дъното на Атлантическия океан
и, предполагам, четенето на повечко Жул Верн в младежки години,
и така последните четири години ръководих екип, който да проектира и построи
това, което сега е най-напредналата и достигаща най-голяма дълбочина подводница,
която има и опция за управление от разстояние също.
Това сме ние миналия декември
за първи път -- дъното на Атлантическия океан.
ДБ: И никой досега не е виждал това, така ли?
Само ти. ВВ: Не.
Вече и всички останали.
ДБ: А защо? На кой му е нужно?
Ами --
ВВ: Смятам, че всички са видели напредъка през последните 10-15 години.
Има хора, които имат средствата да разгадават космоса,
като "СпейсЕкс" или "Блу Ориджин" --
тези хора --
а ние пък вървим в обратна посока.
Живеем в прекрасна ера
на частни лица, които дават от техните средства,
за да се развиват технологии, които да ни заведат на места,
които никога преди не са били откривани,
а световните океани са --
почти клиширано ще е да кажем, че 70 процента от планетата са океани
и това, че 95 процента са непознати за хората.
Това, което се опитваме да направим с тази експедиция
е да построим потопяем съд,
който може да достигне до всяка точка от дъното на планетата,
за да изследва 60-те процента от планетата, който са все още непроучени.
ДБ: Трябва ви доста мощно средство, нали?
ВВ: Точно така.
Този инструмент е подводницата - Лимитинг Фактор.
Това е единствен по рода си потопяем съд,
подкрепен от подкрепящ дирижабъл, Прешър Дроп.
Има 90 см дебела титаниева сфера, която побира двама човека
и я държи на една атмосфера,
и има способността да се гмурка многократно
до най-дълбоките кътчета на океана.
ДБ: Тоест е нещо като "СпейсЕкс", само че за океаните?
ВВ: Да, нещо подобно,
но в случая аз си управлявам машините.
(Смях)
ДБ: Мислиш ли да вземеш Елон или...?
ВВ: Да, може да взема някого с мен там долу.
Елън, ако слушаш,
ще ти дам да се повозиш в моята машина, ако и ти ми дадеш в твоята.
(Смях)
ДБ: Разкажи ни сега как е там долу.
Говорим си за място, където налягането е толкова голямо,
че е все едно да си сложиш Айфеловата кула на пръста.
ВВ: Даже и повече.
Налягането е около 16 000 паскала на квадратен инч.
Имаме тази титаниева сфера,
която ни позволява да се гмурнем в тези екстремни дълбочини
и да изплуваме многократно.
Досега такова нещо не е правено.
Два пъти е имало гмуркане до Чаленджър Дийп,
Един път в 1960 г. и един през 2012 г. от Джеймс Камерън,
като и двамата се гмурнали и изплували, и това били експерименти.
Това е първата комерсиално призната подводница,
която може да се гмурка и изплува хиляди пъти с двама човека,
включвайки и един учен.
Много сме горди,
че заведохме най-добрия гмуркач в историята на Великобритания,
само преди три седмици, д-р Алан Джеймисън от университета НюКасъл,
който беше заедно с нас посредством Джава Тренч.
ДБ: Значи предполагам, че не ви и трябва много, за да се стреснете от учудване.
ВВ: Е, все пак е много по-различно от гмуркането.
Ако имаш клаустрофобия - не искаш да си в подводницата.
Гмуркаме се на големи дистанции
и мисиите обикновено траят от осем до девет часа - в затворено пространство.
Много е различно от предишната ми кариера,
а именно планинското катерене, където си на открито,
вятърът вее, студено е.
Тук е точно обратното. Всичко е доста по-техническо.
Изисква се повече прецизност при използването на иструментите
и отстраняването на проблеми, ако нещо се обърка.
Но ако все пак нещо съвсем се обърка в подводницата,
няма и да разбереш.
(Смях)
ДБ: Значи казваш, че те страх от течове.
ВВ: Течовете не са добри, но ако все пак се случи
не е чак толкова зле, защото ако стане много зле,
пак казвам - няма и да разберете, но --
пожар в капсулата също ще е зла беда,
но подводницата всъщност е много безопасна.
Обичам да казвам, че не се доверявам на много неща в живота,
но вярвам на титана, на математиката,
вярвам и на изпитателния анализ на елементите,
чрез който се определя
дали такива неща биха оцелели
при такива необичайни условия и налягане.
ДБ: А и сферата е перфектно направена, нали?
Това е наистина уникално произведение.
ВВ: Да, това е истинският трик --
всъщност е построяването на титаниева сфера,
която е точна до .1 процент от машината.
С титан трудно се работи
и много хора все още не знаят как,
но ние имахме късмет.
Нашият уникален екип успя да направи почти перфектна сфера,
която, когато подлагаш на налягане,
има най-добра геометрична форма.
Когато съм в подводницата и шлюзът се затвори
съм уверен, че ще сляза към дълбините и ще се върна обратно.
ДБ: И това предполагам го проверявате по няколко пъти? --
дали е затворен шлюзът?
ВВ: Има точно две правила при гмуркането с подводница.
Първото е - затвори шлюза сигурно.
Второто е - върни се на Правило 1.
ДБ: И така, Атлантически океан: готово.
Южен океан: готово
ВВ: Досега никой не се е гмуркал в Южния океан.
И знам защо.
Много, ама много е враждебно настроен.
Времето е ужасно.
На ум идва думата "сблъсък".
Но ние и това направихме, да.
Радвам се, че свърши -- ДБ: О, да --
ВВ: Благодаря ви.
(Ръкопляскане)
ДБ: Все едно се състезаваш през него.
И сега и Индийският океан, както Кели спомена.
ВВ: Да, това беше преди три седмици.
Бяхме късметлии да разгадаем тази мистерия.
Ако някои ме беше попитал преди три седмици,
"Коя е най-дълбоката точка на Индийския океан?" --
никой не знаеше точно.
Имаше двама кандидати,
единият от Австралия и другият в Джава Тренчът.
Имаме този прекрасен кораб с уникален сонар.
Картографирахме и двете.
Изпратихме до дъното два ландера и потвърдихме.
Всъщност беше в централната част на Джава Тренчът.
никой не си мислеше, че ще е там.
Всъщност, всеки път, когато приключим с някое гмуркане,
трябва да отидем в "Уикипедия" и да променим информацията,
защото ще се окаже, че е напълно грешна.
(Смях)
ДБ: Предполагам, че отнема повече време да стигнете до дъното
отколкото време прекарвате там?
ВВ: Не, прекарваме доста време под вода.
В подводницата има кислород за 4 дни.
Ако съм под вода за 4 дни,
ако нещо наистина не се обърка, надали ще го използвам.
пътят до най-дълбокото е около три часа,
а на дъното можем да престоим от три до четири часа,
след което имаме три часа до повърхността.
И затова не искате да оставате там повече от 10 до 11 часа.
Може да стане малко тясно.
ДБ: И така, дъното на Индийския океан, а.
И това е нещо, което никой освен теб не е виждал досега --
ВВ: Това са всъщност кадри от един от нашите роботизирани лендъри.
А това долу вдясно е енергична assfish ---
така всъщност се нарича.
(Смях)
Вляво можете да видите създание, каквото светът все още не е виждал.
Всъщност, това е медуза, обитаваща дъното, наречена стъблов асцидий
и досега никоя от тях не е изглеждала по този начин.
Тя има и малко дете на края на коренчето си,
което точно пусна и започна да се носи красиво.
На всяко гмуркане,
дори да сме под вода само за няколко часа,
намирахме по 3-4 нови вида,
защото има места, които са били изолирани милярди години
и човешко същество никога не е било там, за да ги заснеме
или да вземе проби.
И това ни прави различни --
(Аплодисменти)
А за какво се надяваме --
главната ни цел е да създадем този инструмент.
Инструментът е врата,
защото чрез него
ние ще можем потенциално да направим още такива
и да заведем повече учени, които да се гмуркат хиляди пъти,
да отворят тази врата
и да намерят неща, които не сме си и представяли, че съществуват.
ДВ: Та значи повече хора са били в космоса отколкото на дъното на океана.
Ти си един от тримата.
Ами ти нали ще заведеш още хора,
ВВ: Да, трима човека са се гмуркали до дъното на Тихия океан.
Триест през 1960 г. с двама човека.
Джеймс Камерън през 2012 с неговия Дийп Си Чаленджър --
благодаря ти, Джим, добро включване.
Това е технология от трето поколение.
Не само ще се опитаме да се гмурнем след две седмици,
но и ще се опитаме да го направим няколко пъти,
такова нещо досега не е правено.
Ако успеем, ще докажем тази нова технология пред света
и ще се отвори врата, която ще остане отворена.
(Ръкопляскане)
ДБ: Чудесно. Пожелавам ви успех.
ВВ: Много ви благодаря. ДБ: Благодаря ви.
ВВ: Благодаря на всички.
(Ръкопляскане)
David Biello: Entonces Victor, ¿qué has estado haciendo últimamente?
Victor Vescovo: Este es el fondo del océano Atlántico,
y supongo que leí demasiado a Julio Verne cuando era niño,
porque durante los últimos cuatro años dirigí un equipo para diseñar y construir
lo que hoy es el submarino más avanzado y sofisticado del planeta,
y yo mismo puedo pilotarlo también.
Aquí estamos en diciembre del año pasado,
por primera vez, en el fondo del océano Atlántico.
DB: ¿Nadie jamás lo ha visto antes? Solo lo vieron Uds.
VV: No. Es decir, ahora todos pueden verlo.
DB: ¿Quién hace algo así?
Como...
VV: Bueno, creo que todos han visto los avances en los últimos 10, 15 años.
Hay compañías espaciales capaces de explorar el espacio exterior,
como SpaceX o Blue Origin,
pero nosotros seguimos otro rumbo.
Es una maravillosa era en la que particulares gastan sus recursos
en mejorar tecnologías capaces de llevarnos a sitios
que nunca se han explorado antes.
Aunque es casi un tópico decirlo,
los océanos del mundo constituyen el 70 % del planeta,
del cual el 95 % permanece inexplorado.
Lo que intentamos hacer a través de la expedición
es construir y probar un submarino
que pueda llegar a cualquier punto en el fondo del planeta
para explorar el 60 % de este planeta que permanece inexplorado.
DB: Se necesita un instrumento útil para eso, ¿no?
VV: Correcto.
Este instrumento es el submarino, el "Limiting Factor".
Es lo último en embarcaciones,
sustentado por el buque de apoyo, el "Pressure Drop".
Tiene una esfera de titanio, 90 milímetros de espesor,
que mantiene constante la presión atmosférica,
y es capaz de sumergirse muchas veces a lo más profundo del océano.
DB: ¿Es como el SpaceX de la exploración oceánica?
VV: Sí, es un poco como el SpaceX de la exploración oceánica,
pero yo piloto mis vehículos.
(Risas)
DB: ¿Vas a llevar a Elon contigo o...?
VV: Sí, podría llevar a alguien ahí.
Elon, si estás escuchando,
te daré una vuelta en mi nave siempre que me devuelvas el favor.
(Risas)
DB: Cuéntanos cómo es bajo el agua.
Estamos hablando de un lugar donde la intensidad de la presión
se parece a la de la Torre Eiffel puesta en el pie.
VV: Es mayor aún, unas 1100 atmósferas.
Lo bueno es que tenemos una esfera de titanio
que nos permite llegar a esas profundidades extremas
y emerger varias veces.
Eso nunca se ha hecho antes.
El Challenger Deep se sumergió dos veces,
tanto en 1960 como en 2012, pilotado por James Cameron.
Eran embarcaciones experimentales que se sumergieron y emergieron.
Este es el primer sumergible certificado comercialmente
capaz de sumergirse y emerger miles de veces con dos personas,
incluso un científico.
Nos enorgullece haber llevado, hace solo tres semanas,
al británico que realizó la inmersión más profunda de la historia,
el Dr. Alan Jamieson de la Universidad de Newcastle,
que fue con nosotros a la fosa de Java.
DB: Entonces, siento que hay poco que te asuste.
VV: Pues, el buceo es muy diferente.
Si sufren de claustrofobia, no les gustará estar en el submarino.
Nos sumergimos a lo profundo del mar
y las misiones suelen durar 8 o 9 h en un espacio reducido.
Es muy diferente a mi profesión anterior de escalar montañas en espacios abiertos,
con el viento fuerte y el frío extremo.
Esto es lo contrario, es mucho más técnico.
Tiene que ver con la precisión de usar los instrumentos
y solucionar todo tipo de problemas.
Pero si algo sale mal en el submarino, no se enterarán de ello.
(Risas)
DB: Quieres decir que tienes miedo de encontrar goteras.
VV: Sí, eso no es bueno, pero tener goteras no es del todo malo
porque si lo fuera, no lo sabrían...
(Risas)
Tampoco sería bueno si la cápsula estuviera en llamas,
pero es un sumergible muy seguro.
Suelo decir que no confío en muchas cosas en la vida,
pero confío en el titanio, la matemática y el análisis de elementos finitos,
lo que nos lleva a determinar
si estas cosas pueden sobrevivir en condiciones y presiones extremas.
DB: La fabricación de esa esfera es perfecta, ¿no?
Esta es una nave verdaderamente única.
VV: El desafío central fue construir una esfera de titanio
con una exactitud de un 0,1% de la máquina.
Es difícil trabajar con el titanio
y mucha gente no ha logrado hacerlo, pero nosotros tuvimos mucha suerte.
Nuestro extraordinario equipo creó una esfera casi perfecta,
que, sometida a presiones, es la geometría más fuerte que se podría tener.
Cuando estoy en el sumergible y se cierra la escotilla,
estoy seguro de que me sumergiré y volveré a emerger.
DB: ¿Verificas dos veces si se ha cerrado la escotilla?
VV: Solo hay dos reglas para sumergir un submarino.
La primera es asegurar la escotilla, y la segunda es volver a la primera regla.
(Risas)
DB: Entonces, estuvieron en el océano Atlántico.
En el océano Antártico también.
VV: Nadie jamás se ha sumergido en el océano Antártico antes y sé por qué.
Es sumamente hostil, el clima es horrible.
La palabra 'colisión' me viene a la mente.
Pero lo exploramos también.
Me alegré cuando se acabó.
DB: Sí... VV: Gracias.
(Aplausos)
DB: Es como si lo exploraras con gran prisa.
Y ahora el océano Índico, como mencionó Kelly.
VV: Sí, fue hace tres semanas.
Tuvimos la suerte de resolver el misterio.
Si me hubieran preguntado hace tres semanas:
"Cuál es el punto más profundo del océano Índico?",
nadie lo habría sabido.
Había dos posibilidades:
una, cerca de Australia Occidental, y otra, en la fosa de Java.
Tenemos una maravillosa nave con un excelente sonar.
Mapeamos ambas, enviamos sondas al fondo y verificamos.
Está en la parte central de la fosa de Java,
donde nadie pensaba que se situase.
Cada vez que concluíamos una de nuestras inmersiones importantes,
debíamos correr a editar Wikipedia porque está por completo desactualizada.
(Risas)
DB: ¿Es probable que pasen más tiempo descendiendo que explorando?
VV: No, en realidad, pasamos bastante tiempo ahí.
Tengo cuatro días de suministro de oxígeno en la embarcación.
Si estoy ahí por cuatro días y algo sale mal, probablemente no lo use,
pero tarda más o menos tres horas en llegar a lo más profundo del océano.
Normalmente podemos pasar tres o cuatro horas ahí
y tres horas más para emerger.
No deben permanecer bajo el agua por más de 10 u 11 h.
Puede ser un poco apretado.
DB: Bueno, háblanos del fondo del océano Índico.
¿Nadie jamás lo ha visto antes, aparte de ti?
VV: Estas son imágenes de uno de nuestros aterrizadores robóticos.
En la parte inferior derecha, se puede ver un "assfish" robusto,
así se llama.
(Risas)
Pero a la izquierda pueden notar una criatura nunca antes vista:
una medusa del fondo del mar llamada ascidia con pedúnculo.
Ninguna de las medusas ha tenido jamás tal apariencia.
Tiene una cría en la base de su pedúnculo, y se está desplazando bellamente.
En cada inmersión,
a pesar de estar ahí abajo por solo unas horas,
encontramos tres o cuatro nuevas especies
pues son lugares que han estado aislados por miles de millones de años
y ningún ser humano jamás ha estado ahí para grabarlas
ni para tomar muestras.
Esto es extraordinario para nosotros.
(Aplausos)
Lo que esperamos,
el objetivo principal de nuestra misión, es construir una herramienta:
una puerta con la que lograremos potencialmente crear más de ellas
y llevar a científicos ahí para realizar miles de inmersiones,
para abrir esa puerta a la exploración
y descubrir formas de vida que ni siquiera sabíamos que existieran.
DB: Más personas han viajado al espacio que al fondo del océano.
Eres una de las tres.
Vas a permitir que ese número aumente.
VV: Tres personas se han sumergido al fondo del océano Pacífico:
el batiscafo Trieste, en 1960, con dos tripulantes,
y James Cameron, en 2012, con el Deep Sea Challenger.
Gracias Jim, excelente submarino.
Esta es una tecnología de tercera generación.
No solo intentaremos sumergirnos en dos semanas,
sino que intentaremos hacerlo varias veces,
lo cual nunca se ha hecho antes.
Si conseguimos hacerlo, habremos puesto a prueba la tecnología
y no solo abriremos la puerta, sino que permanecerá abierta.
(Aplausos)
DB: Fantástico. Mucha suerte.
VV: Muchas gracias. DB: Gracias a ti.
VV: Gracias a todos.
(Aplausos)
دیوید بیلو: خب ویکتور، مشغول چه کاری هستی؟
ویکتور وسکوو: اینجا کف اقیانوس اطلس است،
و حدس میزنم وقتی پسری جوان بودم زیادی ژول ورن میخواندم،
و تا الان در چهار سال گذشته تیمی را برای طراحی و ساخت چیزی که
اکنون پیشرفتهترین و عمیقترین شناورغواصی روی زمین است رهبری کردهام،
و همچنین من شخصاً توانایی هدایت آن را دارم.
بنابراین در دسامبر سال گذشته این ما بودیم که،
برای اولین بار -- کف اقیانوس اطلس.
دب: وهیچکس قبلا آن را ندیده است درسته؟
فقط خود تو. وو: نه.
خب، الان دیگر همه دیدهاند.
د.ب.: چه کسی این کار را میکند؟
مثلا --
وو: خب، فکر میکنم همه پیشرفتها را در ۱۰، ۱۵ سال گذشته دیدهاند.
دستهای از افراد را دارید که قصد اکتشاف فضای بیرونی را دارند،
مثل اسپیسایکس یا بلو اوریجین --
آن آدمها --
و ما به جهت دیگری میرویم.
بنابراین دوران شگرفی است
دوران افراد خاصی که منابعشان را
برای توسعه فناوریهایی خرج میکنند که میتواند ما را به جاهایی ببرند
که قبلا کشف نشده است،
و اقیانوسهای جهان --
گفتنش تقریبا کلیشه است که ۷۰ درصد از تمام سیاره ما هستند،
و از آن مقدار، ۹۵ درصد آن کاوش نشده است.
پس کاری که ما تلاش داریم با سفرمان انجام دهیم
ساخت و به اثبات رساندن شناوری است که
بتواند به هر نقطهای از کف سیاره برود
و ۶۰ درصد کشف نشدهٔ این سیاره را کشف کند.
دب: برای انجامش به ابزار جالبی نیاز دارید، نه؟
و.و: درسته.
خوب، این ابزار زیردریایی است، لیمیتینگ فکتور.
این یک محفظه مدرن است
حمایت شده توسط یک کشتی حمایتی، پرشر دراپ.
دارای کرهای دو نفره از جنس تیتانیوم، با قطر ۹۰ میلی متری
که فشار را در یک اتمسفر نگهمیدارد،
و قابلیت دارد چندین بار
تا عمیقترین نقطه اقیانوس برود.
دب: مثلاً اسپیسایکسِ کشف اقیانوس؟
وو: بله، یک جوری مثلاً اسپیسایکسِ کشف اقیانوس،
اما من خودم وسیلهام را هدایت میکنم.
(خنده)
دب: ایلان را هم با خودتان میبرید یا ...؟
و.و: آره، میتوانم کسی را با خودم ببرم آن پایین.
خوب پس، ایلان، اگر میشنوی،
میگذارم سوار ماشینم بشوی اگر بگذاری سوار ماشینت بشوم.
(خنده)
دب: خوب برایمان تعریف کن آن پایین چه شکلی است.
منظورم این است که داریم درباره جایی حرف میزنیم که فشار چنان شدید است
که انگار یک برج ایفل را روی شصت پایت بگذارند.
وو: از آن بیشتر است.
حدود ۱۱۰ مگا پاسکال است.
خوب مسئله این است که ما این کره تیتانیومی را داریم
که ما را قادر میسازد تا مکرراً تا این اعماق ژرف پایین برویم
و باز بالا بیاییم.
هرگز قبلاً این کار انجام نشده است.
چلنجر دیپ دو بار به آب زد،
یک بار در ۱۹۶۰ و دیگری در ۲۰۱۲ توسط جیمز کمرون،
و آنها رفتند پایین و آمدند بالا و آنها شناورهای آزمایشی بود.
اولین فرورونده تجاری تاییدشده
که میتواند هزاران بار با دو سرنشین بالا و پایین برود،
از جمله یک دانشمند.
بسیار مفتخریم که همین سه هفته پیش
اولین شهروند بریتانیایی تاریخ که تا چنین عمقی رفته
دکتر الن جیمیسون از دانشگاه نیوکاسل را پایین بردیم
که در گودال جاوه با ما بود.
دب: پس، حدس میزنم چیز زیادی وجود ندارد که تو را بترساند.
وو: خوب، به قعر رفتن خیلی متفاوت است.
اگر تنگناهراس هستید دوست ندارید که در یک زیردریایی باشید.
فاصله قابل توجهی پایین میروید
و ماموریت معمولاً هشت تا نه ساعت در یک فضای بسته طول میکشد.
با شغلی که قبلاً داشتم خیلی فرق میکند
که کوهنوردی بود و در فضای باز بودم،
باد میآمد و خیلی سرد بود.
این برعکس آن است. خیلی فنیتر است.
خیلی بیشتر درباره دقت در استفاده از تجهیزات است
و یافتن دلیل هر مشکلی که ممکن است به وجود بیاید.
اما اگر چیزی در یک زیردریایی واقعا با مشکل مواجه شود،
متوجه آن نخواهید شد.
(خنده)
دب: پس یعنی میگویی نگران نشتی هستی.
وو: نشتی خوب نیست، اما اگر نشتی وجود داشته باشد،
خیلی بد نیست، چون اگر خیلی بد باشد
دوباره، متوجه آن نخواهید شد، اما --
میدانی آتش هم در محفظه اصلاً خوب نیست،
اما در واقع زیردریایی خیلی امنی است.
میخواهم بگویم در زندگی به خیلی چیزها اعتماد ندارم،
اما به تیتانیوم، ریاضی،
و تحلیل المان محدود اعتماد دارم،
که روشی است که با آن میفهمیم
چیزهایی مثل این در چنین فشارها و شرایط افراطی
دوام میآورند یا نه.
دب: و کره خیلی عالی ماشینکاری شده، نه؟
واقعاً شناور منحصربهفردی است.
وو: مشکل اصلی همین بود --
در واقع ساختن یک کره تیتانیومی
که تا ۰/۱ درصد ماشین دقت داشته باشد.
تیتانیوم فلز سختی برای کار است
و خیلی از مردم از عهده آن برنمیآیند
اما ما خیلی خوشاقبال بودیم.
گروه خارقالعاده ما توانست کرهای تقریباً بینقص بسازد،
که وقتی چیزی را تحت فشار میگذارید،
قدرتمندترین هندسهایست که میتوانید داشته باشید.
وقتی در زیردریایی هستم و دریچه بسته میشود،
مطمئن هستم که پایین میروم و به بالا برخواهم گشت.
دب: و این چیزی است که دوبار چک میکنی --
دریچه بسته شده؟
وو: در فروبردن یک زیردریایی تنها دو قانون هست.
اول اینکه دریچه را مطمئناً ببندی.
دوم اینکه به قانون اول برگردی.
دب: خوب پس، اقیانوس اطلس: چک.
اقیانوس جنوبی: چک.
وو: هیچ کس پیش از این در اقیانوس جنوبی پایین نرفته بود.
من میدانم چرا.
خیلی، خیلی خصومتآمیز است.
هوا افتضاح است.
واژه تصادم را به یاد میآورد.
اما بله، این کار را کردیم.
خوشحالم که تمام شد -- دب: آره --
وو: متشکرم.
(تشویق)
دب: انگار دارید مسابقه میدهید.
و حالا همانطور که کِلی گفت اقیانوس هند.
وو: بله، سه هفته پیش بود.
ما به اندازهای خوششانس بودیم که در واقع معما را حل کنیم.
اگر کسی سه هفته پیش از من میپرسید،
«عمیقترین جای اقیانوس هند کجاست؟» --
هیچکس واقعاً نمیدانست.
دو نامزد وجود داشت،
یکی خارج از استرالیای غربی و دیگری در گودال جاوه.
ما این کشتی فوقالعاده و یک سونار بینظیر داریم.
نقشه هر دو را کشیدیم.
فرودآیندگانی به کف هر دو فرستادیم و تایید کردیم.
در واقع در قسمت مرکزی گودال جاوا است،
که جایی است که قبلاً هیچکس فکر نمیکرد آنجا باشد.
در واقع، هر بار که یکی از غورهای بزرگمان را به پایان میبریم،
باید بدویم به سمت ویکیپدیا و تغییرش بدهیم
چون کاملاً اشتباه است.
(خنده)
دب: خوب احتمالاً زمان پایین رفتن
بیشتر از زمانی است که میتوانید آن پایین بمانید؟
وو: نه، در واقع وقت زیادی هم سپری میکنیم.
در محفظه برای چهار روز اکسیژن ذخیره داریم.
اگر چهار روز آن پایین بمانم،
احتمالاً اتفاق خیلی بدی افتاده و از آن استفاده نخواهم کرد،
اما حدود سه ساعت تا عمیقترین جای اقیانوس راه هست
و بعد معمولاً میتوانیم سه تا چهار ساعت را آنجا سپری کنیم
و بعد دوباره سه ساعت تا بالا.
خوب، دوست نخواهید داشت بیشتر از ۱۰ یا ۱۱ ساعت آنجا بمانید.
کمی تنگ میشود.
دب: بسیار خوب، کف اقیانوس هند.
و این چیزی است که هیچکس پیش از تو ندیده بود --
وو: این در واقع تصاویر یکی از فرودآیندههای روباتیک ماست.
در قسمت پایین سمت راست میتوانید یک خرماهی ببینید که ثابت ایستاده --
اسمش واقعاً همین است.
(خنده)
اما سمت چپ میتوانید موجودی را ببینید که پیش از این هرگز دیده نشده بود.
در واقع یک عروسدریایی کفزی است به نام اسیدیان ساقهدار،
و هیچ کدامشان تا بحال به این شکل نبودهاند.
در واقع یک بچه کوچک در انتهای ساقهاش دارد،
و به زیبایی سوار بر موج رد میشود.
هر کدام از غورهایی که کردهایم،
حتی با وجود اینکه فقط چند ساعت آن پایین بودهایم،
سه یا چهار گونه جدید کشف کردهایم
چون اینها محیطهایی هستند که میلیاردها سال منزوی بودهاند
و هیچ انسانی آنجا نبوده تا از آنها فیلم بگیرد
یا نمونه برداری کند.
و خوب این برای ما خارقالعاده است --
(تشویق)
خوب امید ما این است که --
هدف اصلی ماموریت ما ساخت این بزار است.
این ابزار یک در است،
زیرا با این ابزار،
بالقوه خواهیم توانست از آنها بیشتر بسازیم
و دانشمندان را پایین ببریم تا هزاران بار غور کنند،
تا دری به روی کاوش بگشاییم
و چیزهایی پیدا کنیم که اصلاً از وجودشان خبر نداشتیم.
دب: عده کسانی که به فضا رفتهاند خیلی بیشتر از کسانی است که به کف اقیانوس رفتهاند.
تو یکی از سه نفر هستی.
تو میخواهی آن عدد را بالا ببری، میخواهی آن را دستیافتنی کنی.
وو: بله، سه نفر به کف اقیانوس آرام رسیدهاند.
یواساس تریست در سال ۱۹۶۰ با دو سرنشین.
جیمز کمرون در سال ۲۰۱۲ با دیپ سی چلنجر --
متشکرم جیم، زیردریایی خوبی بود.
این یک فناوری نسل سوم است.
ما نه تنها تلاش خواهیم کرد که در واقع دو هفته دیگر پایین برویم،
بلکه تلاش میکنیم این کار را چندین بار انجام دهیم،
که هرگز قبلاً انجام داده نشده است.
اگر بتوانیم این کار را بکنیم، توانستهایم فناوری را ثابت کنیم
و آن در نه تنها گشوده خواهد شد، بلکه باز خواهد ماند.
(تشویق)
دب: فوقالعاده است. موفق باشید.
وو: خیلی متشکرم. دب: متشکرم.
وو: از همه متشکرم.
(تشویق)
David Biello : Alors Victor, sur quel projet travaillez-vous ?
Victor Vescovo : Voici le fond de l'océan Atlantique.
J'ai sûrement lu trop de Jules Verne étant jeune,
du coup ces quatre dernières années, j'ai dirigé une équipe pour concevoir
le submersible le plus perfectionné au monde,
et je peux le piloter moi-même.
Nous voici en décembre dernier,
pour la première fois : le fond de l'océan Atlantique.
DB : Jamais vu par d'autres auparavant ?
Juste par vous ? VV : Non.
Mais désormais par vous tous.
DB : Mais comment ?
Je veux dire...
VV : Nous avons tous suivi les avancées des 10, 15 dernières années.
Il y a des gens qui ont les moyens d'explorer l'espace,
comme SpaceX ou Blue Origin -
ces gens-là -
et nous, on voyage dans l'autre sens.
C'est une ère formidable
où des acteurs privés investissent
dans des technologies pour nous emmener
dans des endroits encore inexplorés.
Et les océans -
c'est un cliché de le dire - recouvrent 70% de notre planète,
dont 95% sont inexplorés.
Notre expédition a pour but de construire
et de démontrer la valeur d'un submersible
pouvant atteindre les profondeurs de la planète
afin d'explorer les 60% de cette planète toujours inexplorés.
DB : Et il vous faut un outil assez cool pour ça ?
VV : En effet.
L'outil est le sous-marin le Limiting Factor :
un vaisseau très perfectionné,
assisté par un navire de soutien, le Pressure Drop.
Sa sphère en titane de 90 mm d'épaisseur, pour 2 personnes,
maintient l'atmosphère constante
et peut plonger à plusieurs reprises
jusqu'au point le plus profond de l'océan.
DB : Comme un SpaceX des océans ?
VV : Oui, c'est une sorte de SpaceX des océans,
mais je pilote mes propres engins.
(Rires)
DB : Vous comptez emmener Elon ?
VV : Oui, je pourrais emmener quelqu'un.
Elon, si tu nous écoutes,
je t'emmène faire un tour si tu m'emmènes dans le tien.
(Rires)
DB : Alors, c'est comment en-dessous ?
On parle d'un endroit où la pression est aussi forte
qu'une Tour Eiffel sur un doigt de pied.
VV : Oh plus que ça.
Environ 1,1 kilobar.
Notre sphère en titane
nous permet de plonger à des profondeurs extrêmes
et de remonter de multiples fois.
C'est une grande première.
Le Challenger Deep a plongé deux fois,
en 1960 et en 2012 avec James Cameron.
Ils ont fait un aller-retour dans un vaisseau expérimental.
Notre submersible commercialisable est le premier
à pouvoir plonger et remonter des milliers de fois, avec 2 personnes
dont un scientifique.
Nous sommes très fiers qu'avec nous
le Dr Alan Jamieson, de l'université de Newcastle
a battu le record de plongée pour un citoyen britannique
dans la fosse de Java il y a 3 semaines.
DB : J'ai l'impression que vous n'avez peur de rien.
VV : La plongée, c'est particulier.
Si vous êtes claustrophobe, n'allez pas dans un sous-marin.
La distance est longue
et les missions durent 8 à 9 heures dans un espace confiné.
C'est très différent de ma carrière précédente,
l'alpinisme, avec ses grands espaces,
le vent, le froid.
Là, c'est l'inverse. C'est bien plus technique.
Il faut être précis avec les instruments
et savoir intervenir en cas de problème.
Mais s'il y a un gros problème avec le sous-marin,
on ne s'en rendra pas compte.
(Rires)
DB : Vous avez peur des fuites alors ?
VV : Les fuites, ce n'est pas bon. Si on s'aperçoit d'une fuite,
ce n'est pas trop grave, Et si c'est grave,
on ne s'en rendra pas compte.
Un feu dans la capsule ne serait pas bon non plus.
Mais notre submersible est très sûr.
Je fais confiance à très peu de choses dans la vie,
mais je me fie au titane, aux maths
et à l'analyse par éléments finis,
qui servent à déterminer
si de tels objets peuvent endurer
ces conditions et pressions extrêmes.
DB : Et cette sphère a été parfaitement élaborée, n'est-ce pas ?
C'est une réalisation remarquable.
VV : C'était le plus compliqué,
construire une sphère en titane
avec une précision de 0,1%.
Le titane est dur à travailler
et beaucoup ont du mal à s'en servir,
mais nous sommes chanceux.
Notre équipe formidable a construit une sphère quasi-parfaite,
la forme géométrique la plus apte
à résister à la pression.
Quand la trappe d'accès se referme sur moi,
je suis confiant que je plongerai et referai surface.
DB : Et c'est ce que vous vérifiez bien ?
Que la trappe est fermée ?
VV : Il y a seulement deux règles à suivre.
Règle n°1 : Bien fermer la trappe.
Règle n°2 : Retourner à la règle n°1.
DB : L'océan Atlantique, c'est fait.
L'océan Austral, c'est fait.
VV : Personne n'avait exploré l'océan Austral.
Je sais pourquoi.
Il est très, très hostile.
Le temps est abominable.
Le mot « collision » me vient à l'esprit.
Mais on l'a fait, oui.
Content que ce soit fini. DB : Oui.
VV: Merci.
(Applaudissements)
DB : Vous ne perdez pas de temps.
Et maintenant l'océan Indien, comme l'a dit Kelly.
VV : Oui, il y a trois semaines.
Nous avons eu le privilège de résoudre le mystère.
Si on m'avait demandé il y a trois semaines :
« Quel y est le point le plus profond ? »,
personne ne le savait.
Il y avait deux candidats,
à l'ouest de l'Australie et dans la fosse de Java.
On a un navire fantastique avec un très bon sonar.
On les a cartographiés.
On a déployé des atterrisseurs pour vérifier.
Le point est au centre de la fosse de Java.
Personne ne pensait qu'il serait là.
D'ailleurs, après chaque plongée majeure,
on s'empresse de corriger Wikipédia,
car ils ont tout faux.
(Rires)
DB : Vous passez plus de temps à descendre
que de temps dans les profondeurs ?
VV : Non, on passe beaucoup de temps dans le fond.
J'ai une réserve d'oxygène de quatre jours dans le vaisseau.
Si je reste au fond quatre jours,
c'est qu'il y a eu un problème, je n'en aurai plus besoin.
Il faut trois heures pour atteindre le point le plus profond.
On y passe ensuite trois ou quatre heures,
et trois heures pour remonter.
Ce n'est pas bon d'y rester plus de 10 ou 11 heures.
On y est à l'étroit.
DB : Ok : donc le fond de l'océan Indien.
Quelque chose que vous seul avez vu.
VV : Voici les images d'un de nos atterrisseurs.
En bas à droite, vous pouvez voir une donzelle,
c'est son vrai nom.
(Rires)
Et à gauche, une créature jamais vue auparavant.
C'est un animal gélatineux à queue de la famille des ascidies,
à l'aspect très différent du reste de la famille.
Elle a un petit alevin accroché au bout de sa queue
et nage gracieusement devant la caméra.
Durant chacune de nos plongées,
bien que nous n'y soyons restés que quelques heures,
nous avons découvert trois ou quatre espèces,
car ces endroits ont été isolés pendant des milliards d'années
et aucun humain ne s'y était aventuré pour filmer ou récolter des échantillons.
Donc pour nous, c'est extraordinaire.
(Applaudissements)
Ce que nous espérons,
notre objectif principal, c'est de créer un outil,
qui ouvrira une porte,
car avec cet outil,
on pourra en construire d'autres,
emmener des milliers de scientifiques en plongée
et ouvrir cette nouvelle porte d'exploration
pour découvrir des choses dont on ne connaissait pas l'existence.
DB : Plus de personnes sont allées dans l'espace que dans le fond de l'océan ?
Vous êtes un des trois.
Vous allez faire augmenter ce nombre.
VV : Oui. Trois personnes ont atteint le fond de l'océan Pacifique.
Le USS Trieste en 1960, avec deux hommes à bord.
James Cameron en 2012 avec son Deep Sea Challenger.
Merci James, super sous-marin !
Nous sommes la troisième génération.
Dans deux semaines, nous n'allons pas juste plonger,
nous allons plonger de multiples fois,
ce qui n'a jamais été fait.
Si nous réussissons, notre technologie sera éprouvée
et la porte s'ouvrira mais surtout restera ouverte.
(Applaudissements)
DB : Bravo. Bonne chance.
VV : Merci beaucoup. DB : Merci.
VV : Merci à tous.
(Applaudissements)
דיויד ביאלו: אז ויקטור, מה מעשיך לאחרונה?
ויקטור וסקונו: זאת היא קרקעית האוקינוס האטלנטי,
ואני מניח שקראתי יותר מדי ז'ול ורן כילד צעיר,
כך שבארבע השנים האחרונות הובלתי צוות שתכנן ובנה
את מה שהיום הוא כלי הצלילה המתקדם והעמוק ביותר בעולם,
ויש לי גם את היכולת לנווט אותו באופן אישי.
אז הנה אנחנו בדצמבר שנה שעברה.
בפעם הראשונה -- קרקעית האוקינוס האטלנטי.
ד"ב: ואף אחד לא ראה את זה לפני כן?
זה רק אתה. ו"ו: לא.
ובכן, עכשיו גם כולם.
ד"ב: מי עושה את זה?
כאילו --
ו"ו: ובכן, אני חושב שכולם כבר ראו את ההתפתחויות של עשר, חמש עשרה השנים האחרונות.
יש לך קבוצה של אנשים שיש להם את האמצעים לחקור את החלל החיצון,
כמו SpaceX או Blue Origin --
האנשים האלה --
ואנחנו הולכים לכיוון השני.
אז אנחנו נמצאים בעידן נפלא
של אנשים פרטיים שמשקיעים את המשאבים שלהם
לפיתוח טכנולוגיות שיכולות לקחת אותנו למקומות
שמעולם לא נחקרו לפני כן,
והאוקיאנוסים של העולם הם --
זה כמעט קלישאה לומר זאת, הם מהווים 70 אחוזים מכלל כדור הארץ,
ומתוך אלה, 95 אחוז לא נחקר.
אז מה שאנחנו מנסים לעשות במשלחת המחקר שלנו
הוא לבנות ולנסות את כלי הצלילה
שיכול להגיע לכל מקום על קרקעית כדור הארץ
לחקור את 60 האחוזים של כדור הארץ שעדיין לא נחקרו.
ד"ב: יש צורך בכלי די מגניב לעשות את זה, נכון?
ו"ו: נכון.
הכלי הוא הצוללת, "לימיטינג פקטור".
זהו כלי משוכלל ומתוחכם
שנתמך בעזרת סירת תמיכה, "פרשר דרופ".
יש לה בועה לזוג עשויה מטיטניום בעובי 90 מילימטר,
שמשמרת אטמוספירה אחת,
ויש לה את היכולת לצלול בתכיפות רבה
עד למעמקים העמוקים ביותר של האוקינוס.
ד"ב: אז היא כמו SpaceX של המחקר הימי?
ו"ו: כן, זה סוג של SpaceX של המחקר הימי;
אבל אני מנווט ברכב שלי.
(צחוק)
ד"ב: תיקח אתך את אילון [מאסק] או...?
ו"ו: כן, יכולתי לקחת איתי מישהו למטה.
אז, אילון, אם אתה מקשיב,
אני מוכן לתת לך לרכב בשלי אם תתן לי לרכב בשלך.
(צחוק)
ד"ב: אז ספר לנו איך זה נראה שם למטה.
אני מתכוון, אנחנו מדברים על מקום שהלחץ בו כל כך חזק
שזה כאילו שתשים את מגדל אייפל על הבוהן שלך.
ו"ו: זה יותר מזה,
זה לחץ של בערך 16,000 PSI.
אז העניין הוא שיש לנו את בועת הטיטאניום הזאת
שמאפשרת לנו לרדת למטה למעמקים עמוקים מאוד
ולעלות בתכיפות גבוהה.
דבר כזה לא נעשה מקודם.
ה"צ'לנג'ר דיפ" צללה פעמיים,
פעם אחת ב1960 ופעם אחת ב2012, ע"י ג'יימס קמרון,
והם צללו ועלו שוב ואלו היו כלים ניסויים.
זהו כלי הצלילה המסחרי הראשון
שיכול לעלות ולרדת אלפי פעמים יחד עם שני אנשים,
כולל חוקר.
אנחנו מאוד גאים בכך שהורדנו למטה
את האזרח הבריטי שעשה את הצלילה העמוקה בהיסטוריה
לפני שלושה שבועות בלבד, ד"ר אלן ג'יימיסון מאוניברסיטת ניוקאסל
שצלל אתנו בשבר ג'אווה.
ד"ב: אז אני מנחש שאין הרבה שמלחיץ אותך.
ו"ו: ובכן, זה ממש שונה מצלילה.
אם אתה קלסטרופובי אתה לא רוצה להיות על הצוללת.
אנחנו יורדים למרחק לא קטן
והמשימות בדרך כלל אורכות שמונה עד תשע שעות במרחב מאוד מוגבל.
זה מאוד שונה מהקריירה הקודמת שלי
שכללה טיפוס הרים במרחב הפתוח,
עם רוחות מנשבות וקור עצום.
זה ההפך הגמור, זה הרבה יותר טכני.
זה דורש הרבה יותר דיוק, בשימוש בכלים
ובפתרון בעיות שעלולות לקרות.
אבל אם משהו באמת משתבש בכלי הצלילה,
אתה לא תדע את זה.
(צחוק)
ד"ב: אז מה שאתה אומר זה שאתה מפחד מנזילות.
ו"ו: נזילות הן לא דבר טוב, אבל אם קורה שיש נזילה
זה לא כזה נורא כי אם זה באמת היה נורא
לא היית יודע מזה, שוב, אבל--
אתה יודע, אש בקפסולה, זה גם לא דבר טוב,
אבל זה בעצם כלי צלילה מאוד בטוח.
אני אוהב לומר שאני לא סומך על הרבה דברים בחיים
אבל אני סומך על טיטאניום, אני סומך על מתמטיקה
ואני סומך על ניתוח אלמנטים סופיים
באמצעותו אתה מפענח
האם דברים כאלה יכולים לשרוד
בלחצים ובתנאים הקיצוניים האלה.
ד"ב: והבועה הזאת היא ממוכנת באופן מלא, נכון?
היא כלי ממש ייחודי.
ו"ו: זה היה הטריק האמיתי --
לבנות בועת טיטאניום
שתהיה בדיוק של אחוז אחד של המכונה.
טיטטניום היא מתכת קשה מאוד לעבוד איתה
והרבה אנשים לא הצליחו לפענח אותה,
אבל לנו היה מזל רב,
הצוות המדהים שלנו הצליח ליצור בועה כמעט מושלמת.
כשאתה מציב משהו תחת לחץ
זאת הצורה הגיאומטרית החזקה ביותר שאפשר לקבל.
כשאני נמצא בכלי הצלילה והאשנב נסגר,
אני בטוח שאני הולך לצלול למטה ולעלות שוב למעלה.
ד"ב: וזה מה שאתה בודק פעמיים --
שהאשנב סגור?
ו"ו: ישנם רק שני חוקים בצלילה בצוללת.
אלף, לסגור את האשנב היטב.
בית, לחזור על חוק אלף.
ד"ב: אז, עשיתם את האוקיאנוס האטלנטי,
את האוקינוס הדרומי.
ו"ו: אף אחד מעולם לא צלל באוקינוס הדרומי לפני כן,
אני יודע למה.
זה ממש ממש מסוכן.
מזג האוויר נורא,
המילה "התנגשות" עולה במוחי.
אבל צללנו שם, כן.
אני שמח שזה עבר -- ד"ב: כן --
ו"ו: תודה רבה.
(מחיאות כפיים)
ד"ב: זה כאילו שטסתם דרכו.
ועכשיו האוקינוס ההודי, כפי שקלי הזכירה.
ו"ו: כן, זה היה לפני שלושה שבועות.
היה לנו מזל רב והצלחנו לפתור תעלומה.
אם מישהו היה שואל אותי לפני שלושה שבועות,
"מהי הנקודה העמוקה ביותר באוקינוס ההודי?" --
אף אחד לא ידע באמת.
היו שני מועמדים,
אחד סמוך למערב אוסטרליה ואחד בשבר ג'אווה.
יש לנו סירה מדהימה עם סונאר מעולה.
מיפינו את שני המועמדים.
שלחנו גשושיות לקרקעית כל אחד מהם ואישרנו.
למעשה זה נמצא בחלק המרכזי של שבר ג'אווה,
שאף אחד לא צפה את זה.
למעשה, בכל פעם שאנחנו מסיימים את אחת הצלילות הגדולות שלנו,
אנחנו צריכים לרוץ לויקיפדיה ולעדכן דברים
כי זה ממש לא נכון.
(צחוק)
ד"ב: אז זה בטח לוקח יותר זמן להגיע למטה
מאשר הזמן עצמו שאתה מבלה על הקרקעית?
ו"ו: לא, אנחנו בעצם מבלים די הרבה זמן.
יש לי אספקת חמצן לארבעה ימים על הכלי.
אם אני צולל במשך ארבעה ימים,
משהו כל כך השתבש שאני בטח כבר לא אשתמש בחמצן,
אבל זה לוקח בערך שלוש שעות להגיע לחלק העמוק ביותר של האוקינוס
ואז אנחנו יכולים לבלות בדרך כלל שלוש או ארבע שעות
ואז שלוש שעות נוספות לעלות.
אז לא כדאי להישאר בכלי יותר מ 10 או 11 שעות.
זה נהיה קצת צפוף שם.
ד"ב: אז קרקעית האוקינוס ההודי.
וזה משהו שאף אחד חוץ ממך לא ראה לפני כן --
ו"ו: אלה בעצם תמונות מאחד מרובוטי הגשושיות שלנו.
בצד ימין למטה אפשר לראות את דג ה-Robust Assfish --
זה באמת השם שלו.
(צחוק)
אבל אתם יכולים לראות בצד שמאל, יצור שמעולם לא נראה מקודם.
זאת הי מדוזת מעמקים שנקראת stalked ascidian
ואף אחד מהם מעולם נראה כך מקודם.
אפשר לראות שצמוד לאחד הזרועות ולד קטן,
והיא פשוט שטה לה לידינו באופן יפה.
בכל צלילה שצללנו,
למרות שאנחנו נמצאים שם למטה רק כמה שעות,
מצאנו שלוש או ארבע זנים חדשים
כי אלה הם מקומות שהיו מבודדים במשך מליארדי שנים
ואף בן אנוש לא ירד לשם למטה לצלם אותם
או לקחת דוגמיות.
זה דבר מדהים עבורנו --
(מחיאות כפיים)
אז מה שאנחנו מקווים הוא --
המטרה העיקרית של המשימה שלנו היא לבנות את הכלי הזה.
הכלי הזה הוא דלת,
כי בעזרת הדלת הזאת,
נהיה מסוגלים פוטנציאלית לעשות עוד כאלה
ולקחת חוקרים למטה לעשות אלפי צלילות,
לפתוח את הדלת הזאת למחקר
ולמצוא דברים שאפילו לא ידענו שהיו קיימים.
ד"ב: בעצם יותר אנשים היו בחלל מאשר על קרקעית האוקינוס.
אתה אחד מתוך שלושה.
אתה הולך להגדיל את המספר הזה, אתה הולך למסור את זה.
ו"ו: כן, שלושה אנשים צללו לקרקעית האוקינוס השקט.
צוללת הטריסטה האמריקאית עליה היו שני אנשים.
ג'יימס קמרון ב 2012 ב"דיפ סי צ'לנג'ר" שלו --
תודה רבה, ג'ים, צוללת מעולה.
כאן יש לנו טכנולוגיה מדור שלישי.
אנחנו לא רק הולכים לנסות לצלול, בעוד שבועיים,
אלא אנחנו הולכים לנסות לעשות את זה מספר פעמים,
דבר שעוד לא נעשה לפני כן.
אם אנחנו יכולים לעשות את זה, נצליח להוכיח את הטכנולוגיה
והדלת הזאת לא רק שתיפתח, היא תישאר פתוחה.
(מחיאות כפיים)
ד"ב: מעולה, בהצלחה.
ו"ו: תודה רבה. ד"ב: תודה רבה.
ו"ו: תודה רבה לכולכם.
(מחיאות כפיים)
David Biello: Victor, आप क्या करने वाले हैं?
Victor Vescovo: वह अंत है अटलांटिक महासागर के
और मुझे लगता है कि मैंने बहुत पढ़ा जूल्स वर्ने एक युवा लड़के के रूप में,
इसलिए पिछले चार वर्षों से मैंने डिजाइन और निर्माण के लिए एक टीम का नेतृत्व किया है
अब जो सबसे उन्नत और गहरा है ग्रह पर पनडुब्बी डाइविंग,
और मेरे पास क्षमता है व्यक्तिगत रूप से यह भी पायलट करने के लिए।
पहली बार अटलांटिक महासागर के नीचे।
पहली बार -- अटलांटिक महासागर के नीचे।
DB: और किसी ने देखा है कि सही से पहले?
That's just you. VV: No
Well, now everybody else.
DB: Who does that?
उदाहरण --
VV: ठीक है, मुझे लगता है कि सभी ने देखा है पिछले 10, 15 वर्षों में विकास।
आपके पास ऐसे लोगों का एक समूह है जिनके पास है बाहरी स्थान का पता लगाने का साधन
SpaceX या ब्लू ओरिजिन की तरह -
वो लोग --
और हम दूसरी दिशा में जा रहे हैं।
तो यह एक अद्भुत युग है
निजी व्यक्तियों की अपने संसाधनों को खर्च करना
प्रौद्योगिकियों को विकसित करने के लिए जो हमें स्थानों पर ले जा सकता है
इससे पहले कभी पता नहीं चला,
और दुनिया के महासागरों है -
यह कहना लगभग सामान्य है यह हमारे पूरे ग्रह का 70 प्रतिशत है,
और, 95 प्रतिशत अस्पष्टीकृत है।
हम क्या करने की कोशिश कर रहे हैं हमारे अभियान के साथ
एक पनडुब्बी का निर्माण और साबित करना है
वह किसी भी बिंदु पर जा सकता है ग्रह के तल पर।
इस ग्रह के 60 प्रतिशत का पता लगाने के लिए यह अभी भी अस्पष्टीकृत है।
DB: एक प्रभावी उपकरण की जरूरत है ऐसा करने के लिए, सही है?
VV: सही है।
अब उपकरण पनडुब्बी है, खास बात
यह अत्याधुनिक है
iइसे अन्य जहाज मदत करते है दवाब कम
यह एक दो व्यक्ति टाइटेनियम क्षेत्र है, 90 मिलीमीटर-मोटी,
जो इसे एक वातावरण में रखता है,
और यह बार-बार गोता लगाने की क्षमता रखता है
बहुत गहरे तक सागर में जगह।
DB: तो SpaceX की तरह समुद्र की खोज
VV: हाँ, यह SpaceX की तरह है समुद्र की खोज,
लेकिन मैं अपने खुद के वाहनों को पायलट करता हूं।
हंसी
DB: क्या आप Elon या ... लेने जा रहे हैं?
VV: हाँ, मैं किसी को वहाँ ले जा सकता है।
तो, एलोन, यदि आप सुन रहे हैं,
मैं तुम्हें एक सवारी दूंगा अगर तुम मुझे अपने में एक सवारी दे दो।
हंसी
DB: तो हमें बताएं कि यह वहां कैसा है।
हम एक जगह के बारे में बात कर रहे हैं जहां दबाव इतना तीव्र है
यह डालने जैसा है अपने पैर की अंगुली पर एक एफिल टॉवर।
VV: यह उससे अधिक है।
यह लगभग 16,000 psi है।
है कि हमारे पास है यह टाइटेनियम क्षेत्र
यह हमें नीचे जाने की अनुमति देता है इन चरम गहराई तक
और बार-बार आते हैं।
ऐसा पहले कभी नहीं किया गया।
चैलेंजर डीप दो बार गोता लगाया गया है,
एक बार 1960 में और एक बार 2012 में जेम्स कैमरन द्वारा,
और वे नीचे गए और वापस आए और वे प्रयोगात्मक शिल्प थे।
यह पहला व्यावसायिक प्रमाणित सबमर्सिबल
वह ऊपर-नीचे जा सकता है दो लोगों के साथ हजारों बार,
एक वैज्ञानिक सहित।
हमें बहुत गर्व है कि हमने नीचे ले लिया
सबसे गहरा-गोताखोरी इतिहास में ब्रिटिश नागरिक
अभी तीन हफ्ते पहले, न्यूकैसल यूनिवर्सिटी के डॉ। एलन जैमीसन
जो जावा ट्रेंच पर हमारे साथ था।
DB: तो, बहुत ज्यादा नहीं आपको डराता है, मैं क्या अनुमान लगा रहा हूं।
VV: खैर, यह बहुत कुछ है डाइविंग करने के लिए अलग।
यदि आप क्लौस्ट्रफ़ोबिक हैं, आपको पनडुब्बी में नहीं होना चाहिए।
हम काफी नीचे चले जाते हैं
और मिशन आम तौर पर चला जाता है एक सीमित स्थान में आठ से नौ घंटे।
यह बहुत अलग है मेरे करियर के पहले से
जो पहाड़ पर चढ़ रहा था आप खुले स्थानों में हैं,
हवा चाबुक की तरह है, बहुत ठंड है।
यह विपरीत है। यह बहुत अधिक तकनीकी है।
यह परिशुद्धता के बारे में है साधनों का उपयोग करने में
और समस्या निवारण कुछ भी गलत हो सकता है
लेकिन अगर वास्तव में कुछ पनडुब्बी में गलत हो जाता है,
आप इसे जानने वाले नहीं हैं।
हंसी
DB: So you're afraid of leaks is what you're saying.
वीवी: लीक अच्छे नहीं हैं, लेकिन अगर यह लीक हो रहा है,
क्योंकि अगर यह वास्तव में बुरा था
आप इसे नहीं जानते, फिर से, लेकिन
तुम्हें पता है, कैप्सूल में आग, यह भी अच्छा नहीं होगा,
लेकिन यह वास्तव में एक बहुत ही सुरक्षित पनडुब्बी है।
मुझे भरोसा नहीं है जीवन में बहुत सी बातोपर
लेकिन मैं टाइटेनियम पर भरोसा करता हूं
और मुझे विश्वास है गणिती गणन पार
जो आप समझ रहे हैं
चाहे या नहीं इस तरह की चीजें बच सकती हैं
ये असाधारण दबाव और शर्तें।
DB: और वह क्षेत्र क्या यह पूरी तरह से सही है?
यह वास्तव में एक अनूठा craft है।
VV: यही असली चाल थी -
टाइटेनियम क्षेत्र का निर्माण होरहा है
यह सही था .1 प्रतिशत के भीतर
टाइटेनियम एक कठिन धातु है
बहुतोको इसका पता नही
लेकिन हम बहुत भाग्यशाली थे।
हमारी असाधारण टीम सक्षम थी लगभग सही क्षेत्र बनाने के लिए,
जो जब आप डाल रहे हैं दबाव के लिए कुछ,
यह सबसे मजबूत है ज्यामिति आपके पास हो सकती है।
जब मैं सबमर्सिबल में हूं और वह हैच बंद हो गया,
मुझे विश्वास है नीचे जाकर वापस आनेका
DB: और यह बात है आप डबल चेक करें
कि हैच बंद है?
VV: केवल दो नियम हैं एक पनडुब्बी डाइविंग में।
नंबर एक हैच सुरक्षित रूप से बंद है।
नंबर दो नियम नंबर एक पर वापस जाना है।
DB: ठीक है तो, अटलांटिक महासागर: जाँच करें।
दक्षिणी महासागर: जाँच करें।
किसी ने कभी भी गोता नहीं लगाया दक्षिणी महासागर।
मुझे पता है क्यों।
यह वास्तव में शत्रुतापूर्ण है।
मौसम भयावह है।
टकराव शब्द दिमाग में आता है।
लेकिन हमने ऐसा किया, हां।
खुशी है कि खत्म हो गया है - DB: हाँ -
VV: धन्यवाद।
(हँसी)
DB: लगता है कि आप इसके माध्यम से दौड़ रहे हैं।
हिंद महासागर, जैसा कि केली ने उल्लेख किया है।
VV: हाँ, यह तीन हफ्ते पहले था।
हम काफी भाग्यशाली थे वास्तव में रहस्य को सुलझाने के लिए
अगर किसी ने मुझसे तीन हफ्ते पहले पूछा था,
“सबसे गहरी बात क्या है हिंद महासागर में? "-
वास्तव में कोई नहीं जानता था।
दो उम्मीदवार थे,
पश्चिमी ऑस्ट्रेलिया से दूर और जावा ट्रेंच में एक।
हमारे पास यह अद्भुत जहाज है एक शानदार सोनार के साथ।
हमने दोनों को मैप किया।
हमने लैंडर्स को नीचे भेजा सत्यापित करने के लिए।
यह वास्तव में केंद्र के हिस्से में है जावा ट्रेंच के,
इस बरे मे किसी ने सोचा भी नहीं था।
वास्तव में, हर बार हमने पूरा किया है हमारे प्रमुख पत्नियों में से एक,
हम विकिपीडिया पर गए और इसे बदल दिया
क्योंकि यह पूरी तरह से गलत है।
(हँसी)
DB: तो यह शायद अधिक समय लगता है वहाँ उतरने के लिए
समय बिताने की तुलना में समय कम है
VV: नहीं, हम वास्तव में खर्च करते हैं थोड़ा सा समय।
पतीला में ऑक्सीजन की आपूर्ति के लिए मेरे पास चार दिन हैं।
अगर मैं चार दिनों के लिए वहाँ हूँ,
कुछ गलत हो गया है मैं शायद इसका उपयोग नहीं करने जा रहा हूं,
लेकिन यह लगभग तीन घंटे नीचे है सागर के सबसे गहरे हिस्से में
हम खर्च कर सकते हैं आमतौर पर तीन या चार घंटे
और फिर तीन और घंटे।
इसलिए आप वहां नहीं रहना चाहते हैं 10 या 11 घंटे से अधिक समय तक।
यह थोड़ा टाइट हो सकता है।
DB: ठीक है, तो नीचे हिंद महासागर का।
और यह कुछ ऐसा है जो पहले कभी कोई भी नहीं देखा है आपके अलावा-
VV: यह वास्तव में छवि है हमारे एक रोबोट लैंडर से।
नीचे दाईं ओर आप देख सकते हैं मजबूत assfish
यह वास्तव में क्हा जाता है।
(हँसी)
आप बाईं ओर से देख सकते हैं एक ऐसा प्राणी जो पहले कभी नहीं देखा गया।
यह एक तल पर रहने वाला जेलीफ़िश है तपस्वी जैसा
यह वास्तव में एक छोटा बच्चा है इसके डंठल के नीचे
It actually has a small child at the bottom of its stalk,
और यह बस खूबसूरती से भर गया।
इसलिए, हर एक गोता जो हम गए हैं,
यहां तक कि जब, हम केवल वहाँ नीचे हैं कुछ घंटों के लिए,
हमने तीन या चार नई प्रजातियां पाई हैं
क्योंकि ये ऐसी जगहें हैं अरबों वर्षों से अलग-थलग है
और कोई भी इंसान कभी नहीं रहा उन्हें फिल्माने के लिए नीचे उतारा गया
या नमूने ले लो।
और इसलिए यह हमारे लिए असाधारण है -
(तालियां)
तो हम क्या उम्मीद करे -
हमारे मिशन का मुख्य उद्देश्य इस उपकरण का निर्माण करना है।
यह उपकरण एक दरवाजा है,
क्योंकि इस उपकरण के साथ,
संभावित रूप से, हम बना पाएंगे इससे अधिक
और वैज्ञानिकों को नीचे ले जाएं हजारों गोते लगाने के लिए,
अन्वेषण के लिए उस दरवाजे को खोलने के लिए
और चीजों को खोजें जो हम पता नहीं था कि वे भी अस्तित्व में हैं।
तो और लोग हो गए हैं समुद्र के तल की तुलना में अंतरिक्ष में।
तुम तीन में से एक हो।
आप उस नंबर पर जा रहे हैं, आप इसे दूर जाने दे रहे हैं
VV: हाँ, तीन लोगों ने गोता लगाया है प्रशांत महासागर के नीचे।
1960 में USS Trieste दो व्यक्तियों के साथ।
2012 में जेम्स कैमरन उनके डीप सी चैलेंजर के साथ -
धन्यवाद, जिम,
यह तीसरी पीढ़ी की तकनीक है।
में,हम केवल कोशिश करने और नीचे जाने वाले नहीं है,
लेकिन हम और इसे कई बार करेंगे
जो पहले कभी नहीं किया गया।
अगर हम ऐसा कर सकते हैं, हमने तकनीक को साबित कर दिया है
और वह दरवाजा सिर्फ खुलेगा नहीं, वह खुला रहेगा।
(तालियां)
DB: शानदार।आप भाग्यशाली हों।
VV: बहुत धन्यवाद।DB: धन्यवाद।
VV: आप सभी को धन्यवाद।
(तालियां)
David Biello: Victore, čime si se bavio u zadnje vrijeme?
Victor Vescovo: Ovo je dno Atlantskog oceana,
i vjerojatno sam čitao previše Julesa Vernea kao dječak,
u zadnje četiri godine sam vodio tim za dizajn i gradnju
trenutno najnaprednije i najdublje zaranjajuće podmornice na planetu,
kojom mogu i osobno upravljati.
Ovo smo mi u prosincu prošle godine,
prvi put na dnu Atlantskog oceana.
DB: I to još nitko nije vidio, je li?
Osim tebe? VV: Ne.
Sada će vidjeti svi.
DB: Tko to radi?
Kao --
VV: Mislim da su svi vidjeli trendove u zadnjih 10-15 godina.
Mnogi imaju sredstva za istraživanje svemira,
npr. SpaceX ili Blue Origin --
ti ljudi --
mi odlazimo u drugom smjeru.
Ovo je divno doba
pojedinaca koji koriste svoje resurse
za razvoj tehnologija koje nas mogu odvesti na mjesta
koja nikad ranije nisu bila istražena,
a oceani svijeta su --
gotovo je uobičajeno reći da čine 70 posto našeg planeta,
a 95 posto od toga je neistraženo.
Našom ekspedicijom pokušavamo
sagraditi i testirati podmornicu
koja se može spustiti na bilo koju točku na dnu planeta
da istraži 60 posto planeta kojih je još uvijek neistraženo.
DB: Potreban je prilično "cool" alat za tako nešto, zar ne?
VV: Točno.
Taj alat je podmornica, "The Limiting Factor".
To je najmodernije plovilo
kojem potporu pruža potporni brod "The Pressure Drop".
Ono ima titansku kabinu za dvije osobe, debljine 90 milimetara,
koja ga održava na jednoj atmosferi
i ima mogućnost višestrukog zarona
do najdublje točke oceana.
DB: Nešto poput SpaceX-a za istraživanje oceana?
VV: Da, slično SpaceX-u za istraživanje oceana,
samo što ja upravljam svojim plovilima.
(Smijeh)
DB: Hoćeš li povesti Elona ili ...?
VV: Da, mogao bih povesti nekoga dolje.
Eto, Elone, ako slušaš,
povest ću te u svome plovilu ako me ti povezeš u svom.
(Smijeh)
DB: Reci nam kako je tamo dolje.
Govorimo o mjestu na kojem je pritisak toliko jak
kao da si stavite Eiffelov toranj na nožni prst.
VV: Jači je od toga.
Iznosi oko 110 milijuna Pa (Pascala).
Radi se o titanskoj kabini
koja nam omogućuje spuštanje na ekstremne dubine
i višestruko izranjanje.
To nikad prije nije učinjeno.
"The Challenger Deep" bio je uronjen dvaput,
1960. godine i 2012. godine kada ga je uronio James Cameron,
spustili su se i vratili, bila su to testna plovila.
Ovo je prva komercijalno potvrđena podmornica
koja se spušta i uzdiže tisuće puta s dvije osobe
uključujući znanstvenika.
Ponosni smo što smo spustili
britanskog državljanina s najdubljim zaronom u povijesti
prije tek tri tjedna, dr. Alan Jameson sa sveučilišta u Newcastleu,
koji je bio s nama u Javanskoj brazdi.
DB: Znači, ništa posebno te ne može zastrašiti, pretpostavljam.
VV: Pa puno je drugačije od običnog ronjenja.
Ako ste klaustrofobični, ne želite se naći u podmornici.
Zaranjamo na prilično veliku dubinu
i misije obično traju 8-9 sati u tijesnom prostoru.
Sasvim drukčije od moje prethodne karijere
planinskog penjanja gdje ste na otvorenom prostoru,
šiba vas vjetar, iznimno je hladno.
Ovo je suprotnost tome. Puno je tehnički izazovnije.
Bitnija je preciznost u korištenju instrumenata
i pronicanje u sve što bi moglo poći po zlu.
Ali ako nešto u podmornici doista pođe po zlu,
vi to nećete znati.
(Smijeh)
DB: Želite reći da se bojite puknuća podmornice.
Puknuća nisu dobra, ali ako dođe do njega,
nije tako strašno; jer da je zaista strašno,
opet - ne biste to znali, ali --
znate, plamen u kabini, ni to ne bi bilo dobro,
ali zapravo je to prilično sigurna podmornica.
Nemam povjerenja u mnoge stvari u životu,
ali vjerujem u titan i matematiku,
vjerujem u konačnu analizu elemenata,
jer tako otkrivate
mogu li ovakve stvari preživjeti
te ekstremne pritiske i uvjete.
DB: Kabina je tako savršeno projektirana, zar ne?
To je stvarno jedinstveno plovilo.
VV: To je bilo doista teško --
izgraditi titansku kabinu
točnošću unutar 0.1 posto stroja.
Titan je metal težak za obradu
i mnogi nisu još proniknuli u to,
ali mi smo imali sreće.
Naš izniman tim uspio je napraviti gotovo savršenu kabinu,
i kada nešto podvrgavate pritisku,
to je najsnažnija geometrija koju je moguće dobiti.
Kada uđem u podmornicu i ona sklopka se zatvori,
uvjeren sam da ću se spustiti dolje i ponovo izroniti.
DB: A ovime provjeravate
da je sklopka zatvorena?
Samo su dva pravila pri upravljanju podmornicom.
Prvo, dobro zatvorite sklopku.
Drugo, ponovite prvo pravilo.
DB: Dakle, odradili smo Atlantski ocean.
Južni ocean također.
VV: Još nitko nije zaronio u Južni ocean.
Znam i zašto.
Vrlo je neprijateljski nastrojen.
Vremenski uvjeti su užasni.
Pada vam na pamet pojam sudaranja.
Ali i to smo odradili, da.
Srećom je to prošlost -- DB: Da --
VV: Hvala.
(Pljesak)
DB: Kao da jurite kroz ocean.
A sada Indijski ocean, kako je Kelly spomenula.
Da, to je bilo prije tri tjedna.
Posrećilo nam se da riješimo misterij.
Da ste me prije tri tjedna pitali,
"Koja je najdublja točka Indijskog oceana?" --
nitko ne bi znao.
Postojalo je dvoje kandidata,
jedan blizu Zapadne Australije i jedan u Javanskoj brazdi.
Imamo sjajan brod s iznimno dobrim sonarom.
Snimili smo ih oba.
Poslali smo sonde na dno i potvrdili.
To je u središnjem dijelu Javanske brazde,
gdje nitko nije očekivao.
Zapravo, po svakom završetku naših zarona,
morali smo pohitati na Wikipediju te je promijeniti
jer je imala potpuno pogrešne podatke.
(Smijeh)
DB: Trajanje spuštanja je vjerojatno duže
od vremena koje je moguće provesti dolje?
VV: Ne, zapravo smo prilično dugo dolje.
U plovilu imam četverodnevnu zalihu kisika.
Ako sam četiri dana dolje,
nešto je vjerojatno toliko pošlo krivo da ga neću niti iskoristiti,
ali treba oko tri sata do najdubljeg dijela oceana,
zatim obično provedemo tri do četiri sata
te još tri sata do površine.
Ne želite ostati ondje duže od 10 ili 11 sati.
Postane malo tijesno.
DB: Dakle, dno Indijskog oceana.
Ovo nitko osim vas nije dosad vidio --
VV: Ovo su snimke naših robotskih sondi.
Dolje desno vidite robusnu koštunjavoglavu ribu --
tako se zapravo zove.
(Smijeh)
Ali slijeva se vidi dosad neviđeno stvorenje.
To je meduza koja živi na dnu, imena "stalked ascidian",
ali nijedna od njih ranije nije ovako izgledala.
Zapravo nosi mladunče na dnu svog ticala
i upravo je božanstveno otplutalo.
I svaki put kad bismo zaronili,
iako bismo bili dolje tek nekoliko sati,
pronašli bismo tri do četiri nove vrste,
jer to su mjesta koja su bila izolirana milijardama godina
i ljudsko biće nikada nije bilo dolje da ih snimi
ili da uzme uzorke.
I ovo je za nas iznimno --
(Pljesak)
Stoga se nadamo --
glavni cilj naše misije je gradnja ovog alata.
Ovaj alat predstavlja vrata,
jer ovim alatom
ćemo moći izgraditi više primjeraka
i poslati znanstvenike dolje u tisuće zarona,
kako bismo otvorili ta vrata istraživanju
i našli stvari za koje nismo bili svjesni da postoje.
DB: Više je ljudi bilo u svemiru nego na dnu oceana.
Vi ste jedan od troje.
Povećat ćete taj broj, prepustit ćete i drugima.
VV: Da, troje ljudi je zaronilo do dna Tihog oceana.
Batiskaf Trieste 1960. godine s dvije osobe.
James Cameron 2012. godine u svom Deep Sea Challengeru,
hvala ti, Jime, sjajno plovilo.
Ovo je tehnologija treće generacije.
Nećemo samo pokušati sići na dno za dva tjedna,
nego ćemo i pokušati to višestruko učiniti,
što nikad prije nije učinjeno.
Ako uspijemo, dokazat ćemo da tehnologija radi
i ta vrata nećemo samo otvoriti, nego će ona i ostati otvorena.
(Pljesak)
DB: Sjajno. Puno sreće!
VV: Puno vam hvala. DB: Hvala vama.
VV. Hvala svima.
(Pljesak)
David Bellio: Nos, Victor, mit csináltál mostanában?
Victor Vescovo: Itt van az Atlanti-óceán feneke,
és azt hiszem, túl sok Vernét olvastam gyerekkoromban,
ezért az elmúlt négy évben csapatommal megterveztük és megépítettük
a Föld legmodernebb és legmélyebbre merülő szerkezetét,
amit van szerencsém személyesen vezetni is.
Ezek itt mi vagyunk, tavaly decemberben,
a világon először – az Atlanti-óceán legmélyén.
DB: Ezt ugye, még soha senki nem látta? Rajtad kívül.
VV: Nem.
Na jó, most már mindenki.
DB: Ezt hogy érted?
Mármint...
VV: Hát, szerintem mindenki figyelte az utóbbi tíz-tizenöt év fejlesztéseit.
Sokaknak megvan az eszköztára ahhoz, hogy feltárják a távoli világűrt,
mondjuk, a SpaceX-szel, vagy ott a Blue Origin –
azok a fazonok –
mi meg pont az ellenkező irányba indulunk el.
Ez csodálatos korszak:
magánszemélyek arra áldoznak a vagyonukból,
hogy olyan technológiákat fejlesszenek,
melyekkel eddig ismeretlen helyekre juthatunk,
a világ óceánjai pedig –
közhelyszámba megy, tudom: egész bolygónk 70 százaléka,
és ennek 95 százaléka feltáratlan.
Expedíciónk tehát arra irányul,
hogy olyan tengeralattjárót építsünk és próbáljunk ki,
amely bárhol képes lemerülni bolygónk legmélyebb pontjaira,
hogy felfedezzük bolygónk eddig ismeretlen 60 százalékát.
DB: Ehhez igazán szuper cucc kell, ugye?
VV: Úgy bizony!
Ez az eszköz a Limiting Factor nevű tengeralattjáró.
Csúcstechnológiás jármű,
a Pressure Drop nevű anyahajóról bocsátjuk vízbe.
Van egy kétszemélyes, 90 milliméter falvastagságú titángömbje,
ami egy atmoszféra légköri nyomást tart fenn,
és képes ismételt merülésre,
akár az óceán legmélyebb pontjáig.
DB: Szóval ez valami SpaceX-féleség, csak ez az óceánt kutatja?
VV: Úgy van, ez bizony egy óceánkutató SpaceX,
csak a járművemet magam irányítom.
(Nevetés)
DB: Esetleg leviszed magaddal Elont?
VV: Persze, bárkit levihetek oda.
Úgyhogy, Elon, ha hallgatsz minket,
elviszlek a járművemen, ha te is elviszel a tiéden!
(Nevetés)
DB: Mesélj arról, milyen ott lenn!
Hiszen olyan helyről beszélünk, ahol annyira erős a nyomás,
mintha egy Eiffel-tornyot tennénk a lábujjunkra.
VV: Még annál is több!
Körülbelül 1103 bar.
Tehát a lényeg az, hogy van ez a titángömbünk,
amivel akárhányszor lemerülhetünk extrém mélységekbe,
és bukkanhatunk a felszínre.
Ilyen korábban még soha nem volt.
A Challenger Deep kétszer merült,
egyszer 1960-ban, egyszer pedig 2012-ben James Cameronnal,
lemerültek, visszajöttek, azok kísérleti járművek voltak.
Ez az első gazdaságilag bevált tengeralattjáró,
ami képes több ezerszer lemerülni és feljönni
két emberrel, köztük egy tudóssal.
Nagyon büszkék vagyunk rá, hogy mi vihettük le
minden idők legmélyebbre merülő brit állampolgárát,
alig három hete, dr. Alan Jamiesont a Newcastle Egyetemről,
ő merült velünk a Jáva-árokba.
DB: Hát, nekem úgy tűnik, nem vagy ijedős típus.
VV: Na igen, a merülés, az valami egész más.
Aki klausztrofóbiás, az ne szálljon tengeralattjáróba.
Elég mélyre merülünk le,
és a küldetések általában 8-9 órásak, egy zárt térben.
Nagyon más, mint az a hivatás, amit korábban elképzeltem:
a hegymászás a szabadban zajlik,
süvít a csontig hatoló fagyos szél.
Ez pont az ellenkezője. Sokkal inkább műszaki jellegű.
Sokkal fontosabb benne a műszerek pontos használata,
és a hibaelhárítás, ha bármi meghibásodik.
De ha a tengeralattjáróban valami tényleg balul üt ki,
azt nem fogjuk észrevenni.
(Nevetés)
DB: Szóval attól félsz, kiszivárog, amit mondasz.
VV: A szivárgás nem jó, de ha megtörténik, van egy kis fennforgás.
Nem nagy, mert ha igazán nagy lenne,
arról ismét csak nem tudnánk, viszont –
tudják, mint a tűz a kabinban, az se lenne jó,
de lényegében ez igen biztonságos jármű.
Általában sok mindenben nem bízom,
de bízom a titánban, a matematikában
és a végeselemes szilárdságvizsgálatban,
melynek lényege, hogy kiderítsük,
bizonyos tárgyak képesek-e túlélni vagy sem
ezt a rendkívüli nyomást és körülményeket.
DB: És ez a gömb tökéletesen gépesített, ugye?
Igazán különleges jármű.
VV: Ez volt az igazi kihívás –
titángömböt építeni
1 ezrelék toleranciával.
A titánium nehezen megmunkálható,
és sokan még nem jöttek rá ennek módjára,
mi viszont szerencsések voltunk.
Rendkívüli csapatunk képes volt szinte tökéletes gömböt alkotni,
amely, ha nyomásnak van kitéve,
a lehető legteherbíróbb geometrikus forma.
Amikor a járműben vagyok, és az a nyílás bezárul,
biztos vagyok benne, hogy le fogok merülni, majd felszínre fogok jönni.
DB: És ezt kétszer is ellenőrzöd?
Hogy bezárult-e a tolóajtó?
VV: A merülés során csak két szabály létezik.
Az első: biztonságosan lezárni a nyílást.
A második: Kövesd az első pontot.
DB: Na jó, Atlanti-óceán: pipa.
Déli-óceán: pipa.
VV: A Déli-óceánon még soha senki nem halt meg.
Azt is tudom, miért.
Pedig igazán nagyon zord.
Az időjárás rettenetes.
Az a szó jut eszembe, hogy "ütközés".
De megcsináltuk, igen.
Örülök, hogy túl vagyunk rajta. DB: – Na igen.
VV: Köszönöm.
(Taps)
DB: Hát te nem vesztegeted az idődet!
Most pedig az Indiai-óceán jön, ahogy Kelly említette.
VV: Igen, ez volt három hete.
Elég szerencsések voltunk ahhoz, hogy megoldjuk a rejtélyt.
Ha valaki három hete arról faggatott volna:
"Mi az Indiai-óceán legmélyebb pontja?"
senki nem tudta volna megmondani.
Két esélyes pont volt,
az egyik Nyugat-Ausztráliánál, a másik a Jávai-árokban.
Itt van ez a csodás hajónk, rajta a kitűnő szonár.
Mindkettőt feltérképeztük.
Szondákat küldtünk az óceán fenekére, és méréseket végeztünk.
A legmélyebb pont a Jáva-árok középső részén van,
ott, ahol senki nem várta volna.
Lényegében valahányszor túl vagyunk egy nagyobb merülésen,
futunk a Wikipediához, és átírunk valamit,
mert teljesen hibás.
(Nevetés)
DB: Nos, valószínűleg tovább tart lejutni oda,
mint amennyi ideig lenn tudtok maradni, ugye?
VV: Nem, valójában egészen sok időt töltünk lent.
Négy napra elegendő oxigénkészletünk van a hajón.
Ha négy napig lent vagyok,
elromolhat valami úgy, hogy esetleg nem tudom használni,
de a legmélyebb pont elérése körülbelül három órás út,
aztán általában 3-4 órát töltünk lent,
majd újabb három órát felfelé.
Nyilván senki nem akar 10-11 óránál többet benne ülni.
Elég szűk a hely.
DB: Na szóval, lent vagytok az Indiai-óceán legmélyén.
Amit rajtatok kívül még soha senki nem látott.
VV: Ez a kép az egyik robotszondánk belsejéből készült.
Jobb oldalt alul egy jól megtermett szamárhalat láthatnak.
Ha egyszer ez a neve.
(Nevetés)
Bal oldalt viszont olyan lény tűnik fel, amilyet még soha senki nem látott.
Ez egy "fenéklakó medúza", az úgynevezett "nyeles zsákállat",
és ilyet korábban még soha senki nem látott.
Kis ivadékát a nyele tövében hordozza,
itt meg épp gyönyörűen sodródik.
Tehát minden egyes merülésünk során,
még ha csak pár órát töltünk is lent,
3-4 új állatfajt fedezünk fel,
mert azok a területek évmilliárdok óta elszigeteltek voltak,
soha egyetlen ember sem fordult meg ott, hogy filmezze őket,
vagy mintát vegyen.
Ez pedig egészen kivételes élmény nekünk.
(Taps)
Azt reméljük tehát,
hogy küldetésünk fő célja e szerkezet megépítése volt.
Ez az eszköz egy ajtó –
lehetőség szerint még többet gyártunk belőle –,
tudósokat viszünk le akár több ezer merülésre,
és ajtót nyitunk, hogy feltárjuk az óceán mélyét,
hogy olyanokra leljünk, melyek létezéséről sem tudott soha senki.
DB: És hát többen jártak az űrben, mint az óceán fenekén.
Te vagy a háromból az egyik.
Azon vagy, hogy ez a szám nőjön. Azon vagy, hogy terjeszd.
VV: Igen, hárman lemerültek a Csendes-óceán legmélyére.
Az USS Trieste 1960-ban két fővel.
James Cameron 2012-ben a Deep Sea Challengerjével –
köszi, Jim, remek cucc lett!
Ez harmadik generációs technológia.
Nemcsak megpróbáljuk és lemerülünk, két héten belül,
de többször is képesek leszünk ezt megtenni,
és korábban ilyen még soha nem történt.
Ha sikerül megtenni, azzal igazoljuk a technológiát,
és az az ajtó nemcsak feltárul, hanem nyitva is marad.
(Taps)
DB: Fantasztikus. Sok szerencsét!
VV: Nagyon köszönöm. DB: Köszönöm.
VV: Mindenkinek köszönöm!
(Taps)
David Biello: Victor, apa yang sudah Anda lakukan?
Victor Vescovo: Mengarungi dasar Samudra Atlantik.
Mungkin waktu kecil saya terlalu banyak membaca Jules Verne.
Selama 4 tahun terakhir, saya memimpin tim untuk mendesain dan membangun
kapal selam tercanggih saat ini, yang menyelami samudra terdalam di planet,
dan saya mampu mengemudikannya sendiri.
Inilah kami pada Desember tahun lalu,
untuk pertama kalinya -- di dasar Samudra Atlantik.
DB: Belum pernah ada yang melihat, kan?
Hanya Anda. VV: Tidak.
Sekarang semua sudah melihat.
DB: Siapa yang melakukan itu?
Seperti --
VV: Pasti semua orang mengikuti perkembangan 10-15 tahun terakhir.
Banyak orang memiliki sarana untuk menjelajahi ruang angkasa,
seperti 'SpaceX' atau 'Blue Origin' -
ya, mereka itu --
tetapi kami memiliki misi lain.
Jadi, ini saat yang tepat
bagi individu untuk menggunakan sumber daya
dalam pengembangan teknologi yang membawa kita
ke tempat yang belum pernah dijelajahi.
Luas seluruh samudra di dunia
adalah 70 persen dari keseluruhan luas planet, walaupun terdengar klise,
dan 95 persennya sama sekali belum dijelajahi.
Jadi, yang kami coba lakukan dalam ekspedisi
adalah membangun kapal selam
yang dapat mencapai titik manapun di dasar planet ini
untuk menjelajahi 60 persen wilayah yang belum pernah dieksplorasi.
DB: Butuh alat canggih untuk melakukan itu, kan?
VV: Betul.
Alatnya adalah kapal selam, bernama 'Limiting Factor'.
Ini adalah kapal yang canggih
dilengkapi dengan kapal pendukung, 'Pressure Drop',
yang memiliki bola titanium sebesar 2 orang, tebal 90 mm,
dan menahannya pada 1 atmosfer,
serta memiliki kemampuan untuk menyelam berulang kali
turun ke titik terdalam di samudra.
DB: Jadi seperti penjelajahan samudra SpaceX?
VV: Ya, semacam penjelajahan samudra SpaceX,
bedanya, saya mengawaki kapal.
(Tertawa)
DB: Apakah Anda akan mengajak Elon atau..?
VV: Ya, saya bisa ajak seseorang ke sana.
Jadi Elon, jika Anda mendengar.
Ayo ikut di kapal saya, jika saya boleh ikut di kapal Anda.
(Tertawa)
DB: Coba ceritakan suasana di bawah sana.
Maksud saya, kita bicara tentang tempat dengan tekanan yang sangat kuat,
seperti meletakkan Menara Eiffel di jari kaki Anda.
VV: Lebih dari itu.
Tekanannya sekitar 16.000 psi.
Jadi, kami punya bola titanium yang dapat membawa
kami turun ke kedalaman ekstrem ini
dan kembali ke atas berulang kali.
Hal itu belum pernah dilakukan.
'Challenger Deep' menyelam dua kali,
pada tahun 1960 dan 2012, yang diawaki oleh James Cameron.
Mereka turun, lalu naik ke atas, dan itu adalah kapal percobaan.
Ini kapal selam komersial pertama bersertifikat
yang dapat naik dan turun ribuan kali, bermuatan dua orang,
termasuk seorang ilmuwan.
Kami sangat bangga bisa membawa
warga Inggris penyelam terdalam dalam sejarah,
Dr. Alan Jamieson dari Universitas Newcastle, 3 minggu lalu
yang ikut dalam ekspedisi kami di Palung Jawa.
DB: Jadi tidak membuat Anda terlalu takut, kan?
VV: Hal ini sangat berbeda dengan menyelam.
Bila Anda klaustrofobik, Anda tidak ingin berada dalam kapal selam
Kami menyelam cukup dalam
dan misi ini biasanya berlangsung 8-9 jam di dalam ruang tertutup.
Sangat berbeda dengan karier saya sebelumnya,
yaitu mendaki gunung di alam terbuka, dengan tiupan
angin kencang yang sangat dingin.
Ini kebalikkanya. Lebih ke masalah teknis
dan ketepatan dalam menggunakan instrumen
juga mengatasi setiap masalah yang terjadi.
Tetapi jika terjadi masalah di dalam kapal selam,
Anda tidak akan tahu.
(Tertawa)
DB: Jadi Anda takut ada kebocoran, itu maksudnya?
VV: Kebocoran itu buruk, tapi bila kebocoran yang terjadi,
tidaklah begitu buruk karena bila sangat buruk
lagi-lagi, Anda tidak akan tahu, tapi
Anda tahu, api dalam kapsul, itu juga berbahaya,
tapi kapal selam ini betul-betul sangat aman
Saya tidak percaya banyak hal di dalam hidup,
tapi saya percaya titanium,
matematika dan analisis unsur terhingga,
untuk mempelajari
kemampuan unsur-unsur tersebut bertahan
dalam tekanan luar biasa dan kondisi ekstrem.
DB: Dan bola itu dilengkapi mesin yang sangat sempurna, bukan?
Benar-benar kapal yang unik.
VV: Sebenarnya itu trik -
-- faktanya, membangun bola titanium
yang ketepatan mesinnya mencapai 0,1 persen.
Titanium adalah logam keras.
Banyak orang belum mengetahui logam ini,
tapi kami sangat beruntung.
Tim kami yang luar biasa mampu membuat bola yang nyaris sempurna,
yang ketika ditekan, akan menghasilkan
geometri terkuat.
Saat berada dalam kapal selam dan pintunya tertutup
saya yakin akan menyelam turun bersamanya dan naik kembali
DB: Dan hal yang Anda periksa ulang --
bahwa pintunya tertutup
VV: Hanya ada 2 aturan dalam mengawaki kapal selam.
Pertama, tutup rapat pintunya.
Kedua, kembali ke aturan pertama.
DB: Oke jadi, Samudra Atlantik: sudah.
Samudra Selatan: sudah.
VV: Belum pernah ada yang menyelami Samudra Selatan.
Saya tahu kendalanya.
Tempat itu sangat berbahaya.
Cuacanya sangat buruk.
Kata 'benturan' hinggap di pikiran.
Tapi kami berhasil menaklukkan.
Misi kami berhasil. DB: Ya
VV: Terima kasih.
(Tepuk tangan)
DB: Anda seperti mengejar sesuatu.
Sekarang Samudra Hindia, seperti disebutkan Kelly.
VV: Ya, itu tiga minggu lalu.
Kami cukup beruntung untuk memecahkan misterinya.
Bila seseorang bertanya 3 minggu lalu,
"Dimana titik terdalam Samudra Hindia?" --
tidak ada yang tahu.
Ada dua kemungkinan,
satu di Australia Barat dan satu di Palung Jawa.
Kami memiliki kapal hebat dengan sonar yang brilian.
Kami memetakan keduanya.
Kami kirim orang ke dasar laut untuk memeriksa.
Titik terdalam ternyata di bagian tengah Palung Jawa,
dan tidak ada seorang pun yang menduga.
Bahkan, setiap kali setelah penyelaman besar,
kami harus mengubah data di Wikipedia,
karena data yang ada salah.
(Tertawa)
DB: Jadi turun ke dasar samudra memakan waktu lebih lama
daripada waktu yang dihabiskan selama di sana?
VV: Tidak, kami sebetulnya menghabiskan cukup waktu.
Saya memiliki pasokan oksigen untuk empat hari.
Jika berada di bawah 4 hari
lalu terjadi kesalahan, saya tidak akan menggunakannnya,
tapi butuh sekitar 3 jam menyelam ke bagian terdalam samudra
lalu kita dapat menghabiskan waktu 3 atau 4 jam
dan 3 jam untuk kembali naik.
Jadi Anda tidak ingin menetap di bawah lebih dari 10 atau 11 jam.
Tekanannya terlalu kuat.
DB: Oke, jadi dasar Samudra Hindia.
Belum pernah ada yang melihat dasar samudra ini, selain Anda --
VV: Ini adalah rekaman salah satu robotik lander kami.
Di kanan bawah Anda dapat melihat seekor 'assfish' perkasa --
itu sebutannya.
(Tertawa)
Tapi di bagian kiri Anda saksikan, makhluk yang belum pernah ditemukan.
Itu sebetulnya ubur-ubur dasar laut, disebut "ascidian" bertangkai,
dan tidak satu pun tampak seperti ini sebelumnya.
Makhluk ini memiliki anak kecil di dasar tangkainya,
yang melayang dengan indah.
Jadi setiap kali menyelam,
walaupun kami hanya dua jam berada di bawah sana,
kami melihat 3 sampai 4 spesies baru
karena tempat-tempat ini terisolasi selama milyaran tahun
dan tidak ada manusia yang pernah mengabadikan mereka
atau mengambil sampel.
Jadi sangat luar biasa untuk kami.
(Tepuk tangan)
Jadi apa yang kami harapkan
tujuan utama misi kami adalah membangun alat ini.
Alat ini adalah gerbang,
karena dengan alat ini,
kami berpotensi membuat lebih banyak gerbang
dan membawa ilmuwan melakukan ribuan penyelaman,
untuk membuka gerbang menuju penjelajahan
dan menemukan hal-hal yang tidak pernah terpikirkan sebelumnya.
DB: Jadi lebih banyak misi ke luar angkasa daripada ke dasar samudra
Anda satu diantara tiga orang itu.
Anda akan menambah jumlah itu dan menginformasikan.
VV: Ya, tiga orang telah menyelami dasar Samudra Pasifik.
USS Trieste pada 1960 bermuatan dua orang.
James Cameron, pada 2012 mengawaki Deep Sea Challenger
Kapal selam hebat, Jim.
Ini teknologi generasi ketiga.
Kami tidak hanya akan mencoba dan turun dalam dua minggu,
tapi kami akan melakukannya berulang kali,
hal yang belum pernah dilakukan.
Bila kami bisa melakukan, maka kami akan membuktikan
teknologi dan gerbang akan terbuka. Selalu terbuka.
(Tepuk tangan)
Luar biasa. Semoga berhasil
VV: Terima kasih. DB: Terima kasih.
VV: Terima kasih penonton.
(Tepuk tangan)
David Biello: Allora, Victor, che hai fatto ultimamente?
Victor Vescovo: Questo è il fondo dell'Oceano Atlantico.
Credo di aver letto troppi romanzi di Jules Verne da bambino:
negli ultimi quattro anni ho guidato una squadra che ha progettato e costruito
quello che oggi è il più avanzato e performante sommergibile del pianeta
e io sono anche in grado di pilotarlo personalmente.
Questi siamo noi a dicembre dello scorso anno,
e per la prima volta: il fondale dell'oceano Atlantico.
DB: Nessuno l'ha mai visto prima, vero? Solo voi.
VV: No.
Beh, adesso anche tutti gli altri.
BD: Chi fa questo?
Voglio dire...
VV: Beh, credo che tutti abbiano visto gli sviluppi degli ultimi 10-15 anni.
Ci sono persone che hanno i mezzi per esplorare il cosmo
come la SpaceX o la Blue Origin, società di questo tipo:
noi andiamo nell'altra direzione.
È un'epoca meravigliosa
in cui alcuni privati usano i propri mezzi
per sviluppare tecnologie in grado di portarci in luoghi
mai esplorati prima.
Gli oceani rappresentano --
è quasi un cliché dire che costituiscono il 70% del nostro pianeta,
e di quel 70%, circa il 95% è ancora inesplorato.
La nostra spedizione cerca dunque di realizzare e testare un sommergibile
che possa raggiungere qualsiasi punto dei fondali del pianeta,
per esplorarne il 60% ancora inesplorato.
DB: Ci vuole uno strumento fantastico per farlo, vero?
VV: Sì.
Quello strumento è il sommergibile "Limiting Factor".
È un natante all'avanguardia
e la sua nave d'appoggio è la "Pressure Drop".
Una sfera per due persone in titanio spessa 90 millimetri
che mantiene la pressione a una atmosfera
e può scendere ripetutamente fino al punto più profondo dell'oceano.
DB: Siete come la SpaceX delle esplorazioni oceaniche?
VV: Sì, tipo la SpaceX delle esplorazioni oceaniche,
ma io piloto i miei mezzi.
(Risate)
DB: Ci porterai Elon, oppure...?
VV: Sì, potrei portare qualcuno laggiù.
Per cui, Elon, se sei in ascolto,
ti faccio fare un giro nel mio se tu me lo fai fare nel tuo.
(Risate)
DB: Allora, raccontaci com'è là sotto.
Parliamo di un posto con una tale pressione
che sarebbe come appoggiare l'intera Torre Eiffel su un dito del piede.
WW: Di più: circa 1000 bar.
Quindi abbiamo questa sfera di titanio
che ci permette di raggiungere ripetutamente
profondità estreme, per poi risalire.
Non era mai stato fatto prima.
Il "Challenger Deep" si è immerso due volte,
una nel 1960 e una nel 2012 con James Cameron.
È sceso e poi risalito, ma era un mezzo sperimentale.
Questo è il primo sommergibile, classificato come commerciale,
in grado di portare due persone su e giù migliaia di volte,
compreso uno scienziato.
Tre settimane fa, abbiamo reso
il Dr. Alan Jamieson della New Castle University
il cittadino britannico che ha raggiunto la maggior profondità nella storia,
scendendo nella Fossa di Giava.
DB: Non ti spaventi facilmente, vero?
VV: Beh, non è come fare immersioni.
Se sei claustrofobico, quel sottomarino non fa per te.
Scendiamo a profondità estreme
e le missioni durano dalle cinque alle nove ore in ambiente ristretto.
Tutta un'altra cosa da ciò che facevo prima:
scalavo montagne, stavo in spazi aperti e ventosi.
Era molto freddo.
Tutto il contrario. È tutto molto più tecnico.
Serve precisione nell'uso degli strumenti
e capacità di risolvere i possibili problemi.
Se però qualcosa va storto nel sommergibile,
non si viene a sapere.
(Risate)
DB: Quindi temi che ci possa essere una falla.
VV: Le falle sono un problema, ma quando accade
non è così grave, perché se lo fosse, non si verrebbe a sapere.
(Risate)
Anche un incendio nella capsula non sarebbe buono,
ma è un sommergibile molto sicuro.
Non sono molte le cose di cui mi fido nella vita,
ma ho fiducia nel titanio, nella matematica
e nell'analisi a elementi finiti,
che serve a stabilire se macchine come questa
possono sostenere queste pressioni e condizioni straordinarie.
DB: E quella sfera è costruita in modo perfetto, vero?
È un'imbarcazione davvero unica.
VV: Il vero problema era realizzare una sfera in titanio
con un margine di precisione entro lo 0,1%.
Il titanio è un metallo duro da lavorare,
molti non ci riescono, ma noi siamo stati fortunati.
Il nostro straordinario team ha creato una sfera quasi perfetta,
con la forma più adatta e più forte per resistere alla pressione.
Quando chiudo il portello del sommergibile,
sono sicuro che riuscirò a scendere e risalire.
DB: È la cosa che controllate più volte, che il portello sia chiuso?
VV: Ci sono solo due regole in un sommergibile.
Uno: chiudere il portello saldamente.
Due: vedi la regola uno.
DB: Ok, allora, Oceano Atlantico, fatto.
Oceano antartico, fatto.
VV: Nessuno si era ancora immerso nell'Oceano antartico.
So anche il perché.
È un ambiente davvero ostile.
Il tempo è pessimo.
Possono esserci collisioni.
Ma lo abbiamo fatto, sì.
Felice che sia finita. DB: Già.
VV: Grazie.
(Applausi)
DB: Sembra che tu voglia fare in fretta.
E ora, l'Oceano Indiano, come ha detto Kelly.
VV: Sì, tre settimane fa.
Abbiamo avuto la fortuna di riuscire a svelare il mistero.
Se mi avessero chiesto tre settimane fa:
"Qual è il punto più profondo dell'Oceano Indiano?"
Nessuno lo sapeva davvero.
C'erano due possibilità:
al largo dell'Australia occidentale o nella Fossa di Giava.
La nostra incredibile nave aveva uno splendido sonar.
Abbiamo mappato entrambi i luoghi mandando i lander sul fondo:
il punto più profondo è al centro della Fossa di Giava,
dove nessuno pensava che fosse.
Tutte le volte che completiamo un'importante missione,
dobbiamo modificare la relativa pagina Wikipedia
perché è completamente sbagliata.
(Risate)
DB: La discesa dura di più della permanenza sul fondo, vero?
VV: No, in realtà rimaniamo a lungo.
Nel sommergibile c'è ossigeno per quattro giorni,
ma se rimango quattro giorni,
qualcosa è andato così storto che probabilmente non lo userò.
Servono circa tre ore per raggiungere il punto più profondo
e in genere restiamo per tre o quattro ore,
prima della risalita di tre ore.
Meglio non stare là dentro per più di 10 o 11 ore,
perché poi comincia a stare stretto.
DB: Ok, allora, il fondo dell'Oceano Indiano.
Nessuno a parte te l'ha mai visto prima.
VV: Queste sono immagini realizzate da uno dei lander.
In basso a destra potete vedere un grosso "pesce sedere",
si chiama davvero così.
(Risate)
A sinistra, invece, c'è una creatura mai vista prima.
È una medusa degli abissi detta ascidiacea con peduncolo,
mai visto meduse così.
Alla base del peduncolo ha una medusa nata da poco.
Ci è passata davanti così.
Ad ogni singola immersione, anche se di sole due ore,
abbiamo scoperto tre o quattro nuove specie
perché questi luoghi sono rimasti isolati per miliardi di anni
e nessuno è mai stato là sotto a filmare o a raccogliere campioni.
È una cosa straordinaria per noi.
(Applausi)
Quindi speriamo --
l'obiettivo principale della missione è realizzare questo strumento.
Questo strumento è una porta,
perché potenzialmente potremo costruirne altri
e permettere agli scienziati di fare migliaia di immersioni
per aprire la porta all'esplorazione
e alla scoperta di cose di cui ignoravamo l'esistenza.
DB: Sono state più persone nello spazio che non sul fondo dell'oceano.
Tu sei uno dei tre.
Farai aumentare quel numero.
VV: Sì, tre persone sono scese sul fondo dell'Oceano Pacifico.
Due nel 1960 dalla USS Trieste.
James Cameron nel 2012 col suo Deep Sea Challenger:
grazie Jim, gran sommergibile.
Questa tecnologia è di terza generazione.
Tra due settimane non tenteremo solo di immergerci,
ma cercheremo di farlo più volte,
cosa mai fatta prima.
Se ci riusciremo, dimostreremo che la tecnologia è valida
e che quella porta si aprirà per restare aperta.
(Applausi)
DB: Fantastico. Buona fortuna.
VV: Grazie mille. DB: A te.
VV: Grazie a tutti.
(Applausi)
(デイヴィッド・ビエロ) 最近は どんなことをされてるんですか？
(ヴィクター・ヴェスコーヴォ) ご覧の映像は大西洋の海底です
どうも子供の頃にジュール・ベルヌを 読み過ぎたようで
この４年ほど
世界で最も深くまで潜れる 最新鋭の潜水艇の開発に取り組んでいて
その操縦もしています
これは去年の12月に
大西洋の最深部に初めて 到達したときのものです
(デイヴィッド) 誰も見たことのなかった 光景ということですね？
(ヴィクター) ええ
でも 今やみんなが見られます
(デイヴィッド) 誰がこんなことを やろうと思うでしょう？
(ヴィクター) この10年 15年における発展を みんな見てきていると思います
多くの人が宇宙を探検する 手段を手にしています
スペースXとか ブルーオリジンとか
我々は逆の方向に 向かっています
素晴らしい時代だと思います
個人が技術を開発して
誰も行ったことのない場所へと
行けるというのは
これは言い古されたことですが
海というのは 地球の70%を占めていながら
その95%は未踏査なんです
我々の探検で やろうとしているのは
海底のどこにでも 行ける潜水艇を作り
未踏の60%の世界を 探るということです
(デイヴィッド) そのためには すごい道具が必要ですね？
(ヴィクター) ええ
我々の道具は潜水艇 リミッティング・ファクター号で
母船プレッシャー・ドロップ号に 支えられた
最新鋭の乗物です
２人が乗り組める 90ミリの厚さのチタン製の球があり
１気圧に保たれています
海の最深部まで
繰り返し潜ることができます
(デイヴィッド) 海洋探検のSpaceXみたいな？
(ヴィクター) ええ 海洋版の SpaceXみたいなものですが
私のは自分で操縦できます
(笑)
(デイヴィッド) イーロンを乗せてあげますか？
(ヴィクター) ええ いいですとも
イーロン 君のに乗せてくれるなら
僕のに乗せてあげるよ
(笑)
(デイヴィッド) 海の底がどんなか 聞かせてください
水圧がものすごくて
爪先にエッフェル塔を のっけるようなものだとか
(ヴィクター) それ以上です
1.1億パスカルの 圧力があります
潜水艇にはチタン製の 球があって
そういう最深部へ到達可能で
繰り返し潜水できる ようになっています
これまで できなかったことです
チャレンジャー海淵への潜水は これまでに２度行われています
1960年と 2012年の ジェームズ・キャメロンによるものです
実験的な潜水艇で １度潜って戻ってくるだけです
私達のは工業的な 基準を満たした潜水艇で
科学者を含めた２名を乗せて
潜水を何千回も 行うことができます
ほんの３週間ほど前に
最も深く潜った英国人になった
ニューキャッスル大の アラン・ジェーミソン博士とともに
ジャワ海溝に 潜ってきたばかりです
(デイヴィッド) あなたにとっては 怖がるようなことではないと？
(ヴィクター) すごく変わった 体験ではあります
閉所恐怖症の人は潜水艇は 気に入らないかもしれません
かなりの距離を下りて行き
通常は８〜９時間 閉じ込められた状態になります
私が以前にやっていた 登山とは随分違います
広く開け 風が吹きすさび とても寒い
こちらは逆です
もっと技術的なもので 機器の正確な操作や
問題が起きたときの 対処が中心です
でも潜水艇で何か 本当にまずいことが起きたら
それを知ることは ないでしょう
(笑)
(デイヴィッド) 水漏れが怖いと
(ヴィクター) 水漏れは 良くありませんが
そう悪くもないかもしれません
本当にまずければ 気付く間もないでしょうから
艇内の火災というのも 良くありませんが
この潜水艇はとても 安全に作られています
私は人生で出会う多くのものを 信頼していませんが
チタンと数学と 有限要素法は信頼しています
そういう極端な水圧などの条件に
耐えられるか教えてくれます
(デイヴィッド) その球はとても 完璧に作られているそうですね
本当に独特な艇なのだと
(ヴィクター) そこが肝心なところです
チタンの球は0.1%という精度で 作られています
チタンというのは 扱いにくい金属で
多くの人が 失敗してきましたが
私達は幸運でした
素晴らしいチームが ほぼ完璧な球を作り上げました
これは圧力に対して 最も強い形なんです
潜水艇に乗り込み ハッチを閉めるとき
降りてまた戻ってこれると 自信を感じます
(デイヴィッド) そこはしっかり チェックするんでしょうね
ハッチが閉まっているか というのは
(ヴィクター) 潜水艇に乗るときの ルールは２つだけです
第１にハッチを しっかり閉めること
第２に ルール１を 確認することです
(デイヴィッド) 大西洋 — 済
南極海 — 済
(ヴィクター) これまで南極海に 潜った人はいませんでしたが
なぜか分かりました
本当に苛酷な環境で
天候は酷く
衝突を想像させます
でもやり遂げました
済んでほっとしています
(デイヴィッド) 良かったですね (ヴィクター) ありがとう
(拍手)
(デイヴィッド) 障害物競走みたいですね
それからケリーが言ったように インド洋も
(ヴィクター) ３週間前です
幸運にも謎が解けました
「インド洋で一番深いのはどこか？」と
３週間前に聞かれても
答えは分かりませんでした
２つ候補があって
１つは西オーストラリア沖 もう１つはジャワ海溝です
私達の船には優れた ソナーがあって
両方とも測定しました
海底に無人機を 送って確認しました
予想に反して
ジャワ海溝の中心部が 最も深いと分かりました
本格的な潜水を完了するたびに
ウィキペディアを書き換える 必要が出てきます
全然間違っているので
(笑)
(デイヴィッド) 下にいるよりも
下に行くまでに 時間がかかるんでしょうね？
(ヴィクター) 実際 結構長く下にいます
酸素は４日分あります
下に４日間いるとしたら
本当にまずいことが起きたということで どのみち使い切りはしないでしょうが
海の一番深い地点まで ３時間で降り
通常３〜４時間そこにいて
また３時間かけて 上がってきます
10〜11時間より長く 中にいたいとは思わないでしょう
窮屈ですから
(デイヴィッド) これはインド洋の最深部—
あなた以外の人は 見たことのなかった光景ということですね
(ヴィクター) これは 無人機による映像です
右下に頑強な Assfish (バカ魚)がいます
本当にそういう名前なんです
(笑)
左の方から見たことのない 生き物がやってきます
stalked ascidian と呼ばれる 海底に棲むクラゲで
このような姿が 見られたことはありません
尾の先に小さな子供が 付いていて
優雅に漂っています
下にいるのが２、３時間に 過ぎなくとも
潜るたびに３、４種の 新種を発見しています
何十億年も 隔絶されてきた場所で
撮影や採集のために 人が潜ったことはないのです
素晴らしい体験です
(拍手)
私達が望んでいること
このミッションの主目的は 道具を作ることです
この道具が扉になります
この道具を もっとたくさん作って
科学者達を連れて 何千回も潜り
存在すら知らなかったものの 調査と発見への扉を開くのです
(デイヴィッド) 海洋底に行った人は 宇宙に行った人より少なく
あなたを含め３組しかいませんが
あなたは無料提供をして その数を増やしたいのだと
(ヴィクター) 太平洋の最深部に 潜った人は３人います
1960年に米海軍の トリエステ号で２人
2012年にジェームズ・キャメロンが ディープシーチャレンジャー号で—
素晴らしい潜水艇をありがとう ジェームズ
私達のは第３世代の技術で
１回だけというのでなく
２週間後にはまた潜ります
繰り返し潜るというのは これまでなされなかったことです
そうできれば 技術を確立し
扉を開けるだけでなく 開け放つことができます
(拍手)
(デイヴィッド) 素晴らしいですね 健闘をお祈りします
(ヴィクター) どうもありがとう (デイヴィッド) こちらこそ
(ヴィクター) 皆さんありがとう
(拍手)
데이빗 벨로(DB): 빅터, 그동안 뭐하고 지내셨어요?
빅터 베스코보(VV): 저기는 대서양의 가장 깊은 심해입니다.
어릴 적 쥘 베른의 소설을 많이 읽어서
최근 4년간 팀을 디자인하고 구축하였습니다.
오늘날 가장 깊게 잠수 할 수 있는 최첨단 잠수함을 설계하고 제작할 팀을요.
그리고 저는 그 잠수함을 조종할 수 있기도 합니다.
지금 보고 계신 것은 작년 12월의 저희입니다.
대서양의 바닥을 최초로 탐사하고 있는 모습이죠.
DB: 그 전에는 아무도 탐사하지 못한 거죠?
당신이 처음이죠. VV: 그렇죠.
이제는 모두가 볼 수 있게 되었죠.
DB: 누가 그런 일을 하죠?
예를 들어
VV: 모두가 근 10년, 15년 간의 발전을 보았을 것이라고 생각합니다.
우주 탐사에 필요한 장비와 수단을 갖추고 있는 이들도 많습니다.
SpaceX나 Blue Origin 같은
그런 이들 말입니다.
그리고 우리는 그들과 다른 방향을 선택했습니다.
이런 면에서 참 멋진 시대죠.
개인이 그들의 자원을 이용해서
우리를 새 곳에 데려다줄 기술개발을 하니까요.
단 한번도 탐구되지 않은 그런 곳 말입니다.
그리고 이 지구의 해양은,
상투적으로, 지구의 70%를 차지하고 있지만
그 중 95%는 아직 탐험이 이루어지지 않았습니다.
그렇기 때문에 우리가 조사를 통해 하려는 일은
잠수함을 설계하는 데에 성공하는 것입니다.
이 행성의 맨 아래 어느 곳이든 가서
아직도 미지에 싸인 이 행성의 60%를 알아낼 수 있도록요.
DB: 그러기 위해서는 꽤 근사한 도구가 필요하겠어요, 그렇죠?
VV: 맞습니다.
그 도구는 Limiting Factor 라는 잠수함입니다.
최첨단 선박으로
Pressure Drop이라는 지원함의 지원을 받습니다.
2명이 들어갈 수 있는 티타늄 구의 형태으로, 두께는 90mm이며
그 안을 1기압으로 유지합니다.
그리고 반복적으로 잠수할 수 있습니다.
바다의 가장 깊은 곳까지도요.
DB: 그렇다면 해양 탐험의 SpaceX 같은 것인가요?
VV: 네, 해양 탐험의 SpaceX라고 볼 수 있죠.
하지만 저는 제가 직접 운전합니다.
(웃음)
DB: 일론 머스크를 같이 데려갈 건가요, 아니면...?
VV: 네, 누군가와 동행해 같이 내려갈 수 있죠.
그러니 일론, 지금 듣고 있다면,
제가 한번 태워드릴게요, 저도 한번 태워주신다면요.
(웃음)
DB: 그 아래에서는 어떤지 말해주세요.
제 말은, 우리는 지금 엄청난 압력의 장소에 대해 말하고 있는 거잖아요.
당신 발가락 위에 에펠탑을 올려놓는 정도의 압력이요.
VV: 그보다 더하죠.
16,000 psi 정도의 압력입니다.
우리의 관건은 이 티타늄 구체로 하여금
우리가 그 극심한 깊이 아래까지 내려가고
또 다시 나오는 것을 반복할 수 있도록 하는 일입니다.
지금껏 이루어진 적이 없는 일이죠.
Challenger Deep은 지금까지 2번 잠수했는데
1960년에 한 번, 그리고 제임스 카메론이 2012년에 한 번이었죠.
하지만 그들이 내려갔다 올라온 것은 실험이었습니다.
그러니 이번이 통상적인 인증을 받은 최초의 잠수함인 것이죠.
과학자를 포함한 두 사람을 싣고
몇천 번씩 오르내릴 수 있는 잠수함이요.
우리는 영국인 역사상 최대 수심 잠수에 성공하였고
그런 성과에 대해 매우 자랑스럽습니다.
불과 3주 전 우리는 뉴캐슬 대학의 앨런 재미슨박사와
자바 해구에 내려갔습니다.
DB: 꽤나 무시무시한 일처럼 들리는데요.
VV: 글쎄요, 다이빙을 하는 것과는 다르죠.
당신이 밀실공포증을 겪고 있다면, 잠수함에 있는 걸 좋아하지 않을 거예요.
우리는 상당히 깊이 내려가고
임무는 밀폐된 공간에서 보통 8에서 9시간 정도 이어집니다.
제 이전 경력과는 매우 달라요.
등산은 사방이 막혀있지도 않고
바람이 빗발치며 또 매우 추우니까요.
이것은 그것과 상반되는 일입니다. 보다 전문적인 기술을 요구하죠.
장비를 이용할때 훨씬 더 정밀해야 하고
무엇이든 쉽게 잘못될 수 있습니다.
하지만 잠수함에서 무언가가 정말로 잘못된다면,
그건 아무도 알 수 없겠죠.
(웃음)
DB: 지금 걱정된다고 말하는 것이 누수인가요?
VV: 네, 누수가 좋은 상황은 아니지만 발생하면 바로 알 수 있기 때문에
그렇게까지 나쁜 상황은 아닌 게 최악의 일이 발생한다면
다시 말하지만, 그걸 모를테니까요.
캡슐 안의 화재 또한 좋지 않겠죠.
하지만 굉장히 안전한 잠수함이기 때문에
저는 삶에서 많은 것들을 불신하지만
저는 티타늄을 믿고, 수학을 믿습니다.
그리고 유한 요소 분석법도 신뢰하죠.
이 말도 안되는 압력과 조건 속에서
잠수함이 버텨낼 수 있을지의 여부를
알아낼 수 있는 분석법 말입니다.
DB: 그 잠수함은 완벽하고 정밀하게 제작된 거죠?
독창적인 기술 아닌가요?
VV: 정말 어려운 일이었습니다.
티타늄으로 된 구체를 만드는 일은
기계에 있어서 0.1%의 정밀함을 요구합니다.
티타늄은 작업하기에 까다로운 금속입니다.
많은 사람들이 해내지 못했지만,
우리는 정말 운이 좋았죠.
우리의 우수한 팀은 완벽에 가까운 구체를 만들 수 있었습니다.
압력에 맞설 수 있는
가장 강력한 기하학적 구조이죠.
그렇기 때문에 승강구가 닫혀있기만 하다면,
안전하게 오르내릴 수 있다고 자신할 수 있습니다.
DB: 그렇다면 재차 확인해야 할 것은
승강구가 닫혀있는지인가요?
VV: 잠수함에서는 단 두가지 규칙이 있는데요,
첫째는 승강구를 완전히 닫을 것,
둘째는 다시 첫 번째 규칙으로 돌아가는 것입니다.
DB: 지금까지 살펴본 것은 대서양,
그리고 남극해이군요.
VV: 그 누구도 남극해를 잠수한 적이 없죠.
저는 그 이유를 압니다.
정말, 정말 힘들기 때문입니다.
날씨는 끔찍하고,
머릿속에서 단어들이 헷갈리기 시작합니다.
네, 우리는 그걸 겪었죠.
그 모든 게 끝났다니 기쁩니다.
VV: 감사합니다.
(박수)
DB: 모든 걸 해쳐나가고 있군요.
그리고 켈리가 언급한 인도양을 물어보지 않을 수 없는데요.
VV: 네, 그건 3주 전의 일인데요.
우리는 운이 좋게도 비밀을 풀게 되었습니다.
만약 누군가가 제게 3주 전에
"인도양에서 가장 깊은 구간이 어디입니까?" 라고 물었다면
아무도 대답을 하지 못했을 것입니다.
두 가지 가설이 있었는데,
하나는 웨스턴 오스트레일리아였고, 하나는 자바 해구였습니다.
우수한 수중 음파 탐지기가 있는 멋진 배가 있는 우리는
두 곳 모두를 탐사했습니다.
해저에 사람을 내려보내서 확인했습니다.
자바 해구의 중간 지점이었는데요,
아무도 예상하지 못했던 곳이었죠.
사실, 중요한 잠수를 마칠 때마다
우리는 매번 위키피디아의 내용을 수정해야 했는데요.
완전히 틀렸기 때문이었습니다.
(웃음)
DB: 아마도 거기서 보내는 시간보다
내려가는 데 걸리는 시간이 더 길겠군요?
VV: 아닙니다. 아래에서 보내는 시간이 꽤 깁니다.
배 안에서는 4일치의 산소가 공급 가능합니다.
아마도 모두 사용할 일은 없겠지만요.
4일 내내 그곳에 있는다면 무슨 일이 날지도 모릅니다.
해양의 가장 밑바닥에 닿는 데에 3시간 가량이 걸립니다.
그리고 3에서 4시간 정도를 보내고
다시 수면 위로 올라와 3시간을 있습니다.
10에서 11시간 이상 있는 것을 좋아하지 않을 겁니다.
조금 벅찰 수 있어요.
DB: 그렇다면 인도양의 해저는
당신 이전에 그 누구도 가보지 못한 곳이군요.
VV: 이건 상륙 로봇에 의해 만들어진 상상도입니다.
오른쪽에 튼튼한 애스피쉬가 보이실텐데요.
이것은 실제로 불리는 이름입니다.
(웃음)
왼쪽을 보시면 이전에는 발견되지 않았던 생명체가 있는데요.
자루 우렁쉥이라 불리는 해저에 사는 해파리입니다.
처음 발견된 모습으로,
자루눈 부위에 새끼를 품고있습니다.
물을 가로지르며 아름답게 부유하죠.
매번의 잠수에서
내려가서 보내는 시간이 두어 시간에 불과하는데도
저희는 3에서 4가지의 새로운 종을 발견했습니다.
이 곳은 엄청난 시간동안 고립되어 있던 장소이기 때문이고
그 어떤 사람도 촬영을 하거나,
샘플을 채취하기 위해 내려간 적이 없었죠.
그런 면에서 우리에게 정말 대단한 행보입니다.
(박수)
저희 임무의 주요 지향점은
장치를 만드는 겁니다.
이 장치는 일종의 통로죠.
많은 일을 잠재적으로 가능케 하고
과학자들을 태운 몇 천번의 잠수를
성공시킬 수 있으며
탐구의 새로운 세계를 열어
존재의 여부조차 몰랐던 것들을 알게하니까요.
DB: 해저를 탐사한 이는 우주를 탐사한 이보다 적은데
당신은 그 셋 중에 하나입니다.
또한 당신은 그 수를 높일 것이고요.
VV: 네, 태평양의 해저를 탐사하는 데 세 명이 성공했습니다.
1960년 미국 트리에스테 함선의 두 명,
그리고 2012년 제임스 카메론 딥씨 챌린지 프로젝트였죠.
고마워요, 짐. 대단한 성과입니다.
지금은 제3세대 기술의 시대입니다.
저희는 2주 뒤에 단순히 내려가는 것 뿐만 아니라,
여러번의 잠수를 성공시키기 위해 노력할 것입니다.
한번도 성공한 적 없었던 일입니다.
해낸다면, 우리는 기술을 증명하게 될 것이며
새로운 세계의 문은 열리고, 다시는 닫히지 않을 것입니다.
(박수)
DB: 굉장해요. 행운을 빕니다.
VV: 감사합니다.
VV: 모두 감사합니다.
(박수)
Давид Биело: Па, Виктор, со што се занимаваш во последно време?
Виктор Весково: Тоа е дното на Атлантскиот Океан,
и изгледа како дете премногу сум го читал Жил Верн,
па последниве 4 години предводев тим кој ја конструираше
најнапредната нуркачка направа на светот,
и умеам лично да управувам со неа.
Ова беше декември минатата година,
за прв пат - дното на Атлантскиот Океан.
ДБ: Никој пред тебе не го видел ова?
Само ти. ВВ: Не.
Но сега и сите други.
ДБ: Кој прави вакви работи?
Па -
ВВ: Мислам дека сите ги имаат видено напредоците во последниве 10-15 години.
Имате еден куп луѓе што имаат средства за истражување на вселената,
како СпејсЕкс или Блу Ориџин
тие луѓе.
Ние одиме во спротивниот правец.
Ова е прекрасна ера
на индивидуалци кои ги трошат своите ресурси
да се развијат технологии кои ќе нѐ носат на места
што не биле истражени досега,
а светските океани се -
дури е клише да се каже, тие се 70 % од целата планета,
и од тоа, 95 % се неистражени.
Па, преку експедицијава сакаме
да конструираме и демонстрираме подводно пловило
кое може да оди до секоја точка на дното на планетата
за да ги истражи преостанатите 60 % кои не се истражени.
ДБ: Ти треба екстра алатка за да го направиш тоа, така?
ВВ: Точно.
Алатката е подморницата „Лимитинг фактор“.
Тоа е модерно пловило
носено од бродот за поддршка, „Прешер драп“.
Има титаниумска сфера за две лица, дебела 90 мм,
што ја одржува на една атмосфера,
и може во повеќе наврати да нурнува
до најдлабоката точка на океанот.
ДБ: Значи како СпејсЕкс за истражување океани?
ВВ: Да, налик на СпејсЕкс за истражување океани,
но јас управувам со моите возила.
(смеа)
ДБ: Ќе го земеш со себе Илон или...?
ВВ: Да, можам да земам некој долу.
Па Илон, ако слушаш,
ќе те повозам со моево ако ти ме повозиш со твоето.
(смеа)
ДБ: Па, кажи ни како е таму долу.
Зборуваме за место каде притисокот е многу силен.
Тоа е како да ја ставиш Ајфеловата кула врз прстот на ногата.
ВВ: Посилен е и од тоа.
Околу 16,000 паскали.
Имаме титаниумска сфера
која овозможува повторливо нурнување до екстремни длабочини
и испливување.
Тоа досега не е направено.
„Челинџер дип“ бил нурнат двапати,
еднаш во 1960 и еднаш во 2012 г., од Џејмс Камерон.
Тие се спуштија и се вратија горе. Тоа беше експериментално пловило.
Ова е првото комерцијално одобрено подводно пловило
кое може да оди горе-долу илјадници пати со две лица,
вклучувајќи научник.
Горди сме што го однесовме долу
Британецот кој има нурнато најдлабоко
пред 3 недели, Др. Алан Џејмисон од универзитетот Њукасл.
Тој беше долу со нас, кај Јаванската бразда.
ДБ: Па, не те плашат многу работи, претпоставувам.
ВВ: Па, многу е поинаку да се нурка.
Ако си клаустрофобичен, не би сакал да си во подморницата.
Одиме прилично длабоко
и мисиите траат од 8 до 9 часа во затворен простор.
Поразлично е од мојата претходна кариера,
искачување на планини, каде имате отворен простор,
каде ветрот дува и е многу студено.
Ова е обратно. Ова е многу потехничко.
Овде многу поважна е прецизноста при употреба на инструментите
и решавање на сите евентуални проблеми.
Но ако нешто тргне наопаку во пловилото,
нема да знаете.
(смеа)
ДБ: Сакаш да кажеш, се плашиш од пукнатини.
ВВ: Пукнатините не чинат, но ако се случат,
не е толку страшно. Кога би било страшно,
не би знаеле.
Ни пожар во капсулата не чини.
Всушност, ова е многу безбедно пловило.
Јас не верувам на многу работи во животот,
но му верувам на титаниумот, математиката,
и верувам во анализа на конечни елементи,
што е начин на утврдување
дали работи како оваа ќе ги преживеат
овие неверојатни притисоци и услови.
ДБ: А оваа сфера е совршено направена, така?
Ова е навистина уникатно пловило.
ВВ: Тоа е трикот -
правење на титаниумска сфера
прецизна во граници на 0.1%
Титаниум е тежок метал за работа
и многу луѓе не го разбираат,
но ние имавме многу среќа.
Нашиот извонреден тим успеа да направи речиси совршена сфера.
Кога се подложува нешто под притисок,
тоа е најцврстата геометрија што можете да ја имате.
Кога сум во пловилото, кога се затвора отворот,
уверен сум дека ќе нурнам и ќе се вратам назад.
ДБ: Двапати проверуваш дали отворот е затворен?
ВВ: Има само две правила при нуркање со подморница.
Број еден: цврсто затвори го отворот.
Број два: врати се на правилото број еден.
ДБ: Значи, Атлантски Океан: поминато.
Јужен Океан: поминато.
ВВ: Никој нема нуркано во Јужниот Океан претходно.
Знам и зошто.
Навистина е непријателски.
Времето е одвратно.
Зборот „судир“ ми паѓа на памет.
Но, и тоа го направивме, да.
Мило ми е што заврши - ДБ: Да -
ВВ: Благодарам.
(аплауз)
ДБ: Како да јурите низ него.
И сега Индискиот Океан, како што спомна Кели.
ВВ: Да, тоа беше пред три недели.
Имавме доволно среќа всушност да ја решиме мистеријата.
Ако некој ме прашаше пред три недели,
„Која е најдлабоката точка во Индискиот Океан?" -
никој не знаеше.
Имаше двајца кандидати,
еден кај Западна Австралија и еден во Јаванската бразда.
Имаме прекрасен брод со извонреден сонар.
Испративме сонди на дното и проверивме.
Всушност, се наоѓа во центарот на Јаванската бразда,
каде никој не помисли дека е.
Секојпат кога ќе завршевме со едно од главните нуркања,
моравме да одиме на Википедија и да коригираме,
затоа што беше неточно.
(смеа)
ДБ: Веројатно спуштањето трае подолго
отколку престојот долу?
VV: Не, ние долу остануваме всушност доста долго.
Во пловилото имам кислород за 4 дена.
Ако сум долу 4 дена,
и нешто тргне наопаку, веројатно нема да го искористам.
Спуштањето до најдлабокиот дел на океанот трае околу 3 часа,
па остануваме долу околу 3-4 часа
и уште 3 часа до површината.
Не треба да се останува таму повеќе од 10 или 11 часа.
ДБ: Добро. Дното на Индискиот Океан.
Ова е нешто што никој, освен ти, го нема видено.
VV: Ова се слики од една од нашите сонди.
На дното десно можете да видите „газриба“ -
така всушност се вика.
(смеа)
Но од лево се гледа суштество кое никогаш не било видено.
Тоа е, всушност медуза што живее на дното наречена трупест асцидијан,
и ниедна не изгледала вака порано.
Всушност има мало дете на дното на нејзиниот труп.
Едноставно си отплива.
При секое нуркање,
иако сме само долу само неколку часа,
откриваме 3-4 нови видови,
затоа што овие места биле изолирани милијарди години
и ниту еден човек досега не било таму за да ги снима
или зема примероци.
Ова е извонредно за нас -
(аплауз)
Се надеваме -
главната цел на нашата мисија е да се направи оваа алатка.
Оваа алатка е врата,
затоа што со оваа алатка,
ќе може да направиме и други такви
и да ги однесеме научниците долу на 1000 нуркања
да ја отворат вратата на истражувањето
и да најдат работи што немавме поим дека постојат.
ДБ: Повеќе луѓе биле во вселената отколку на дното на океанот.
Ти си еден од трите.
Ќе го зголемиш тој број.
ВВ: Да, три лица имаат нурнато до дното на Тихиот океан.
УСС Трст во 1960 година со две лица.
Џејмс Камерон во 2012 со неговиот Дип Си Џелинџер -
благодарам, Џим.
Ова е технологија од третата генерација.
Ние не само што ќе одиме долу за две недели,
туку и ќе се обидеме да го сториме тоа повеќепати.
Ако успееме, ќе ја докажеме технологијата
и таа врата не само што ќе се отвори, туку и ќе остане отворена.
(аплауз)
ДБ: Фантастично. Со среќа.
ВВ: Благодарам многу. ДБ: Благодарам.
ВВ: Благодарам на сите.
(аплауз)
David Biello: ကဲ Victor ဘာတွေများလုပ်ထားလဲဗျ။
Victor Vescovo: ဒါက အတ္တလန်တစ် သမုဒ္ဒရာအောက်ကြမ်းပြင်ပါ။
Jules Verneကို ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ တော်တော်လေး ဖတ်ဖြစ်ခဲ့တာမို့
လွန်ခဲ့တဲ့ ၄ နှစ်လောက်က ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ခေတ်အမီဆုံးနဲ့ အနက်ဆုံးဆင်း
နိုင်မယ့် ရေငုပ်သင်္ဘောကို တည်ဆောက်ဖို့ အသင်းတစ်သင်း ဖွဲ့စည်းခဲ့တယ်။
အဲတာကို ကိုယ်တိုင်မောင်းနှင်ဖို့လည်း အရည်ချင်းမီပါတယ်။
ဒါ မနှစ်က ဒီဇင်ဘာက ကျွန်တော်တို့ပါ။
ပထမဆုံးအနေနဲ့ အတ္တလန်တစ် သမုဒ္ဒရာ ကြမ်းပြင်မှာပေါ့။
DB: ပြီးတော့ ဘယ်သူမှမင်းမတိုင်ခင်
မမြင်ဖူးသေးဘူးဟုတ်။ VV: ဟုတ်ပါတယ်၊
အခု လူတိုင်းမြင်နိုင်နေပြီ။
DB: ဘယ်သူလုပ်ခဲ့တာလဲ။
ဘယ်လိုပြောရမလဲ။
ဒီလိုဗျ၊ လူတွေက ဒါမျိုးတိုးတက်မှုကို လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀၊ ၁၅ နှစ်လောက်တည်းက
မြင်ဖူးပြီးသားလို့ ထင်တယ်။ ပြင်ပအာကာသကို ရှာဖွေဖို့လုပ်နေတဲ့ လူတွေလည်း
ရှိနေကြတယ်။ SpaceX Blue Origin တို့က လူတွေလိုပေါ့။
ဒါနဲ့ ကျွန်တော်တို့က
တခြားတဖက်ကို သွားလိုက်ကြတယ်။
အခုက တခါမှမရှာဖွေဖူးတဲ့
နေရာတွေကိုရောက်ဖို့ နည်းပညာတွေကို တိုးတက်အောင်
ပုဂ္ဂလိကသီးသန့် အရင်းအမြစ်တွေကို အသုံးချ
နိုင်နေတဲ့ အံ့သြဖွယ်ကောင်းတဲ့ ခေတ်ပါ။
ကမ္ဘာပေါ်မှာရှိတဲ့ သမုဒ္ဒရာတွေဆိုတာ
ပြောရရင် အကုန်လုံးလည်း သိပြီးသားပါ၊ ၇၀% နှုန်းလောက် ဖုံးထားတယ်။
အဲ့ထဲကမှ ၉၅% က မရှာဖွေရသေးဘူး။
ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့ မျှော်မှန်းထားတဲ့ ၆၀%သော
မရှာဖွေရသေးတဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ရှာဖွေဖို့
မည်သည့် ရေအောက် ကြမ်းပြင်ကိုမဆို ဆင်းနိုင်မယ့်
ရေငုပ်သင်္ဘောကို တည်ဆောက်ဖို့ လုပ်နေကြတာပါ။
DB:အဲ့အတွက် တော်တော်မိုက်တဲ့ ပစ္စည်းတွေလိုတယ်ဟုတ်။
VV: ဟုတ်ပါတယ်။
ပစ္စည်းကအကန့်အသတ်နဲ့ရေငုပ်သင်္ဘော၊
Pressure Drop ထောက်ပို့သင်္ဘောက
ထောက်ပံ့ပေးတဲ့ လက်ရှိ ခေတ်အမီဆုံး ရေငုပ်သင်္ဘော
လူ ၂ ယောက်စာလေထုတစ်ခုအတွက် ၉၀ မီလီမီတာထူတဲ့
တိုက်တေနီယမ် ကိုယ်ထည်လုံးပါတယ်။
ပြီးတော့ သမုဒ္ဒရာရဲ့ အနက်ဆုံးနေရာအထိ
ထပ်ခါထပ်ခါငုပ်လို့ရတယ်။
DB: ဒါဆို SpaceX လို သမုဒ္ဒရာ စူးစမ်းလေ့လာရေးပေါ့။
VV: ဟုတ်တယ်။ SpaceX သမုဒ္ဒရာ လေ့လာရေးမျိုးပါပဲ။ ဒါပေမဲ့
ကျွန်တော်ကြတော့ ကိုယ်တိုင်မောင်းတာ။
(ရယ်သံ)
DB: အဲ့ဒါဆို Elon ကို ခေါ်သွားမှာလား ဒါမှမဟုတ်။
VV: ဒါပေါ့။ အောက်ကို ခေါ်သွားနိုင်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် Elon၊ ခင်ဗျားနားထောင်
နေရင်၊ ကျုပ်ကို ခင်ဗျားဟာ ပေးစီးရင် ကျုပ်ဟာလည်း ပေးစီးမယ်။
(ရယ်သံ)
DB: ဒါဆိုရင် အောက်မှာ ဘာနဲ့တူလဲ ပြောပြပါလား။
ဆိုလိုတာက ရေထုဖိအားက အီဖယ်တာဝါကို
ခြေချောင်းပေါ် တင်ထားသလို ပြင်းထန်တဲ့ နေရာဆိုတော့
VV: အဲ့တာထက် ပိုပါတယ်။
၁၆၀၀၀ psi (pound-force per
square inch) လောက် ရှိတယ်။ ပြဿနာက ဒီတိုက်တေနီယမ်
ကိုယ်ထည်က အဲ့လောက်အနက်ကြီးကို ကျွန်တော်တို့အတွက်
တက်လိုက်ဆင်းလိုက် ခဏခဏ လုပ်ပေးရတယ်။
အဲတာကို တခါမှ မလုပ်ဖူးဘူး။
ဂျိမ်းစ်ကင်မရွန်းရဲ့ Challenger Deep က
၁၉၆၀ နဲ့ ၂၀၁၂တွေမှာ ၂ ခါ ငုပ်ဖူးတယ်။
သူတို့ဆင်းတယ်၊ ပြန်တက်လာတယ်။ အဲ့တာတွေက လက်တွေ့စမ်းသပ်နေဆဲ ယာဉ်တွေပါ။
ဒါကကြတောာ့ ပထမဆုံးစီးပွားဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရေငုပ်တာဖြစ်
ပြီး၊ သိပ္ပံပညာရှင် အပါအဝင် လူ ၂ ယောက် အကြိမ်ရေထောင်နဲ့ ချီပြီး
တက်ဆင်း ပြုလုပ်နိုင်ပါတယ်။
ကျွန်တော်တို့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ ပတ်က
နယူးကာဆယ်တက္ကသိုလ်က ဒေါက်တာ အလန်ဂျေမီစင်ကို
ဂျာဗားချောက်ထဲကို ခေါ်သွားခဲ့ပြီး သမိုင်းမှာ အနက်ဆုံးရောက်တဲ့
ဗြိတိသျှလူမျိုး ဖြစ်လာခဲ့တာ အတော်လေး ဂုဏ်ယူမိပါတယ်။
DB: ဒါဆိုရင် ငါ ခန့်မှန်းနေတာက မင်းကိုခြောက်ဖို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး။
VV: ဒီလိုဗျ။ရေငုပ်ဖို့က အတော်လေး ထူးခြားတယ်။
ခင်ဗျားက အကျဉ်းအကြပ်ကို ကြောက်တဲ့သူဆို ရေငုပ်သင်္ဘောထဲဝင်လာမှာ
မဟုတ်ဘူး။ ဒီကျဉ်းကျဉ်းလေး
ထဲမှာပဲ ၈၊ ၉ နာရီလောက်ကြာအောင် အတော်လေး နက်တဲ့နေရာထိကို ဆင်းတာ။
ဒါက အရင်အလုပ်ဖြစ်တဲ့ လေတဟူးဟူးနဲ့
အေးစိမ့်နေတဲ့ အပြင်လောကက
တောင်တက်တာနဲ့ လုံးဝကွာတယ်။
ဒါကဆန့်ကျင်ဖက်ပဲ။ နည်းပညာပိုင်းပိုပြီး ဆန်တယ်။
စက်ကိရိယာတွေနဲ့ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့
ပြဿနာတွေကို တိတိကျကျ ကိုင်တွယ်နိုင်ရပါတယ်။
အကယ်၍ ရေငုပ်သင်္ဘောထဲမှာ တခုခု မှားသွားရင်တော့
ခင်ဗျား သိလိုက်မှာမဟုတ်ပါဘူး။
(ရယ်သံ)
DB: ဒါဆိုပြောချင်တာက ယိုပေါက်တွေကို ကြောက်တယ်ပေါ့။
VV: ယိုပေါက်တွေက မကောင်းပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဖြစ်လာခဲ့ရင်တော့ သိပ်
အဆိုးကြီးလည်း မဟုတ်ဘူး။ သိပ်ဆိုးရင်တော့ ခုနက
ပြောသလို သိလိုက်မှာ မဟုတ်ဘူးပေါ့။
ဒီယာဉ်ထဲမှာမီးလောင်ရင်လည်း ကောင်းတာမဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ ဒါကလုံးဝစိတ်ချရတဲ့ ရေငုပ်သင်္ဘောပါ။
ပြောချင်တာက ဘဝမှာ များများစားစား ယုံလေ့မရှိဘူး။
ဒါမဲ့ သင်္ချာနဲ့ တိုက်တေနီယမ်ကိုယုံတယ်။
ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ရေထုဖိအားနဲ့
အခြေနေကို ခံနိုင်ရည်ရှိမရှိ
သေချာ စစ်ဆေးနိုင်တဲ့
ရှိနေတဲ့ ဒြပ်စင်ခွဲခြမ်း စိတ်ဖြာမှုကို ယုံတယ်။
DB: အဲ့ကိုယ်ထည်ကလည်း ပြည့်ပြည့်စုံစုံ တပ်ဆင်ထားတယ်မလား။
တကယ့်ကို ပြီးပြည့်စုံတဲ့ယာဉ်ဆိုတော့။
VV: ဒါက တကယ်မသိကြတာက
တိုက်တေနီယမ်ကိုယ်ထည် တည်ဆောက်ဖို့ကို
စက်ရဲ့ ၀.၁%အထိ တိကျရတယ်။ တိုက်တေနီယမ်က မာကျောတဲ့ သတ္ထုမျိုး
ဆိုတာ တော်တော်များများက သတိမထား
မိကြဘူး။ ကျွန်တော်တို့ကတော့ ကံကောင်းခဲ့
တာပေါ့။ ကျွန်တော်တို့
အထူးချွန်ဆုံး အဖွဲ့က လုံးဝနီးနီး ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ကိုယ်ထည်ကို
တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တယ်။ ခုနခင်ဗျားပြောတဲ့ ဖိအားကိစ္စလို
ဂျီသြမေတြီ အများကြီး လိုတာမျိုး လိုပေါ့။
ရေငုပ်သင်္ဘောထဲ ဝင်ပြီး အပေါက်ကို ပိတ်လိုက်တာနဲ့
ဆင်းဖို့ ပြန်တက်လာဖို့ကို ယုံကြည်ချက် ရှိပါတယ်။
DB: ပြီးတော့ခင်ဗျား နှစ်ခါပြန်စစ်တယ်ဆိုတာ
အဲ့ အပေါက်ပိတ်ဖို့လား။
VV: ရေငုပ်သင်္ဘောငုပ်ဖို့ စည်းကမ်း ၂ ချက်ပဲ လိုတယ်။
(၁) ဝင်ပေါက်ကို သေသေချာချာ ပိတ်၊
(၂) နံပါတ် (၁) ကို ပြန်သွား။
DB: ဟုတ်ပြီ။ ဒါဆို အတ္တလန်တစ် သမုဒ္ဒရာ ပြီးပြီ၊
တောင် သမုဒ္ဒရာ ပြီးပြီ။
VV: ဘယ်သူမှ တောင် သမုဒ္ဒရာကို မငုပ်ဖူးဘူး။
ဘာလို့လဲဆိုတာ သိတယ်။
အရမ်း ကြမ်းတမ်းခက်ခဲလို့ပဲ။
ရာသီဥတုကလည်း စိတ်ပျက်စရာပဲ။
ခေါင်းထဲ ထိခိုက်ပျက်ဆီးမှုဆိုတာ ပေါ်လာတယ်။
ဒါပေမဲ့ တစ်ခါငုပ်ဖူးပါတယ်။ အဲ့တာတွေကို
ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့တယ် DB: ဒါပေါ့
ကျေးဇူးပါ။
(လက်ခုပ်တီးသံ)
DB: ဒါက ပြိုင်နေတာမျိုးနဲ့ တူမနေဘူးလား။
အခု Kelly ပြောသလို အိန္ဒိယသမုဒ္ဒရာကိုလည်း
VV: ဟုတ်တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၃ ပတ်က
ပဟေဠိကို ဖြေရှင်းဖို့ အကြောင်းပါလာတယ်။
ကျန်ခဲ့တဲ့ ၃ ပတ်က တစ်ယောက်ယောက်ကများ
အိန္ဒိယသမုဒ္ဒရာရဲ့ အနက်ဆုံး အမှတ်က ဘယ်လောက်လဲ မေးရင်
ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်ဘူး။
အဖွဲ့ဝင် ၂ ယောက်၊ တစ်ယောက်က
သြစတျေးလျ အနောက်ဖက်၊ တစ်ယောက်က ဂျာဗားချောက်ထဲ ဆင်းကြတယ်။
ဒီအံ့သြဖွယ်ယာဉ်နဲ့ တိကျတဲ့ ရေအနက်အာရုံခံ ကိရိယာလည်း
ပါတယ်။ နှစ်ခုလုံးကိုမြေပုံ
ဆွဲတယ်။ ကြမ်းပြင်ဆီကို မြေဆင်းယာဉ်လွှတ်ပြီး
အတည်ပြုခဲ့တယ်။ အဲ့တာက တကယ့်ကို ဘယ်သူမှ မထင်ထားခဲ့တဲ့
ဂျာဗားချောက်ရဲ့ ဗဟိုပိုင်းမှာပါ။
ကျွန်တော်တို့လေ အကြီးစား တခါငုပ်ပြီး ပြန်လာတိုင်း
ဝီကီပီးဒီးယားကို တခါသွားပြေးပြင်ရတယ်။
လုံးဝကို မှားနေတာကိုး။
(ရယ်သံ)
DB: ဒါဆိုရင် ဆင်းတဲ့အချိန်က
အောက်မှာနေတဲ့ အချိန်ထက် ပိုကုန်နေနိုင်တာပေါ့။
VV: မဟုတ်ဘူးဗျ။ တကယ်တေ့ာအောက်မှာ အချိန်တော်တော် ယူပါတယ်။
ယာဉ်ထဲမှာ လေးရက်စာ အောက်ဆီဂျင် ပါလာပြီးသား။
ကျွန်တော်က ၄ ရက် ငုပ်နေလို့
တစ်ခုခုလွဲသွားမယ်ဆိုရင် သုံးလို့ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ သမုဒ္ဒရာ အနက်ဆုံးထိကို ၃ နာရီလောက်ပဲ ကြာမယ်ဆိုရင်
အောက်မှာ ၃၊ ၄ နာရီလောက် နေလို့ရမယ်၊
ပြန်တက်လာဖို့ ၃ နာရီ ကျန်မယ်။
ဒါကြောင့် အထဲမှာ ၁၀၊ ၁၁ နာရီလောက်ထိ ပိုမနေချင်ဘူး ဆိုရင်တော့
နည်းနည်းတော့ ခက်တာပေါ့။
DB: ဟုတ်ပြီ။ အိန္ဒိယသမုဒ္ဒရာကြမ်းပြင်မှာ
ခင်ဗျားအပြင် ဘယ်သူမှ မမြင်ဖူးသေးတာတွေ ရှိတယ်ပေါ့။
VV: ဒါက ကျွန်တော်တို့ စက်ရုပ် မြေဆင်းယာဉ်တွေထဲက တစ်စီးက ရတဲ့ပုံပါ။
ညာဖက်အောက်မှာ မြင်နေရတာက ဖင်မာငါးတဲ့၊
တကယ်ကြီး အဲ့လိုခေါ်တာဗျ။
(ရယ်သံ)
ဒါပေမဲ့ ဘယ်ဖက်မှာ မြင်နေရတဲ့ အကောင်က တခါမှ မမြင်ဖူးဘူး။
တကယ်တော့ သူက stalked ascidian ခေါ်တဲ့ အောက်က တွဲလောင်းလေးနဲ့
ဂျယ်လီငါးမျိုး၊ ဘယ်သူမှလည်း မမြင်ဖူးကြဘူး။
အဲ့တွဲလောင်းလေးအောက်မှာ သူ့သားလေးဗျ။
ကူးခတ်လာတာလေးက တော်တော်လှပါတယ်။
ဒါကြောင့် နာရီပိုင်းလောက်လေးပဲ
တခါငုပ်ပြီးတိုင်း မျိုးစိတ်အသစ်
၃၊ ၄ ခုလောက်ကတော့ တွေ့ရတက်တယ်။
ဘာလို့ဆိုတော့ နှစ်သန်းထောင်နဲ့ချီ သီးသန့်ကွဲနေတဲ့ နေရာတွေဆိုတော့
နမူနာယူတာ၊ ဓာတ်ပုံရိုက်တာအတွက် တခါမှ မရောက်ဖူးကြဘူး။
ဒါက ကျွန်တော်တို့အတွက်
ထူးခြားသာလွန်စေတာပါ။
(လက်ခုပ်တီးသံ)
ဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော်တို့
မျှော်လင့်နေတာက ဒီယာဉ်ကို အဓိကလုပ်ငန်းစဉ် တစ်ခုအနေနဲ့ တည်ဆောက်ဖို့ပါပဲ။
ဒီယာဉ်က တံခါးတစ်ချပ်ပါ။
ဒီယာဉ်နဲ့
သိပ္ပံပညာရှင်တွေကို အောက်ကို
အကြိမ်ပေါင်း များစွာ ခေါ်သွားပြီး၊
ကျွန်တော်တို့တွေ ရှိမှန်းတောင် မသိတဲ့အရာတွေကို
ရှာဖွေဖို့ တံခါးဖွင့်ပေးနိုင်ပါတယ်။
DB: ပြီးတော့ တော်တော်များများက သမုဒ္ဒရာ အောက်ထက်စာရင် အာကာသထဲ ပိုရောက်ဖူးကြတယ်။
ခင်ဗျားက အဲ့သုံးယောက်ထဲက တစ်ယောက်
ဆိုတော့ အဲ့တာကို တိုးလာအောင်လုပ်မလား၊ ဒီလိုပဲ ထားမှာလား။
VV: အင်း။ ၃ယောက်ပဲ ပစိဖိတ်အောက်ကို ရောက်ဖူးသေးတယ်။၁၉၆၀မှာ USS Trieste
နဲ့ နှစ်ယောက်၊ ဂျိမ်းစ်ကင်မရွန်းက ၂၀၁၂မှာ သူ့
Deep Sea Challengerနဲ့၊ ကျေးဇူး Jim၊ တကယ်မိုက်တဲ့
ရေငုပ်သင်္ဘောပဲ။
ဒါက တတိယမျိုးဆက် နည်းပညာပါ။
ဒီနှစ်ပတ်ထဲမှာ တက်ဆင်းရုံလေး လုပ်နေကြတာ မဟုတ်ဘူး။
တခါမှ မလုပ်ဖူးသေးတဲ့ ထပ်ခါထပ်ခါ သွားနိုင်ဖို့
အရေးကို လုပ်နေတာပါ။ ကျွန်တော်တို့
အဲ့နည်းပညာကို သက်သေပြနိုင်ရင် ဒီတံခါးကို ဖွင့်လိုက်
နိုင်ရုံလေး မဟုတ်ပါဘူး။ ဖွင့်ထားနိုင်တော့မှာပါ။
(လက်ခုပ်တီးသံ) DB: အရမ်းမိုက်တယ်။
ကံကောင်းပါစေ။
VV: ကျေးဇူးပါဗျာ။ DB: ကျေးဇူး။
VV: အားလုံးကို ကျေးဇူးပါ
(လက်ခုပ်တီးသံ)
David Biello: Victor, wat heb je zoal gedaan?
Victor Vescovo: Dat is de bodem van de Atlantische Oceaan
en ik denk dat ik als kind te veel Jules Verne heb gelezen,
want de laatste vier jaar leidde ik een team
dat aan 's werelds meest geavanceerde, diepst duikende duikboot werkte --
en ik heb de bevoegdheid om haar te besturen.
Dit waren wij vorig jaar december.
De eerste keer: de bodem van de Atlantische Oceaan.
DB: Niemand heeft dit ooit gezien?
Alleen jij.
VV: Nee.
Nou ja, nu iedereen.
DB: Wie doet dat?
Ik bedoel ...
VV: Ik denk dat men de ontwikkelingen de laatste 10 à 15 jaar wel heeft gezien.
Er zijn mensen die de middelen hebben om de ruimte te verkennen,
zoals SpaceX of Blue Origin -- die lui --
en wij gaan de andere kant op.
Het is een geweldig tijdperk
vol particulieren die hun activa inzetten om technologieën te ontwikkelen
die ons naar plaatsen kunnen brengen die nog nooit onderzocht zijn.
En de oceanen van de wereld --
het klinkt bijna cliché --
bestrijken 70% van de hele planeet
en daarvan is 95% niet ontdekt.
Wat we proberen te doen met onze expeditie,
is tonen dat we een duikboot kunnen bouwen
die elke plaats op de bodem van de planeet kan bereiken,
zodat we de 60% van de planeet die nog onontdekt is, kunnen ontdekken.
DB: Daar heb je wel gaaf gereedschap voor nodig, toch?
VV: Klopt.
Het gereedschap is de onderzeeër,
de Limiting Factor,
een hypermodern vaartuig
bijgestaan door het schip The Pressure Drop.
Het heeft een tweepersoons 90 mm dikke titanium sfeer
die de druk op 1 atmosfeer houdt
en het kan herhaaldelijk duiken naar het allerdiepste punt van de oceaan.
DB: Dus als het ware de SpaceX van de oceaanverkenning?
VV: Ja, de SpaceX van de oceaanverkenning,
maar ik bestuur mijn eigen voertuigen.
(Gelach)
DB: Neem je Elon mee of ...?
VV: Ja, ik kan wel iemand meenemen.
Dus, Elon, als je luistert ...
Ik neem jou een keer mee als jij mij een keer meeneemt.
(Gelach)
DB: Vertel ons eens hoe het daar beneden is.
Ik bedoel ...
We hebben het over een plaats waar de druk zo enorm is --
net alsof je de Eiffeltoren op je teen zet.
VV: Meer zelfs. Het is ongeveer 1100 bar.
De kwestie is dus dat we die titanium sfeer hebben
waarmee we herhaaldelijk naar extreme dieptes kunnen afdalen.
Dat is nog nooit eerder gedaan.
Men dook twee keer in de Challengerdiepte:
een keer in 1960
en een keer in 2012 door James Cameron.
Zij daalden af en stegen weer, en dat waren onderzoeksboten.
Dit is de eerste commercieel gecertificeerde duikboot
die duizenden keren op en neer kan en plaats biedt aan twee personen,
inclusief wetenschapper.
En we zijn trots dat we drie weken geleden met de diepst duikende Brit ooit doken:
dr. Alan Jamieson van de Newcastle University,
die met ons in de Javatrog was.
DB: Ik gok dat er maar weinig is waar jij bang voor bent?
VV: Nou, het is anders als je gaat duiken.
Als je claustrofobisch bent, wil je niet in een duikboot zijn.
We dalen een flink eind af
en de missies duren acht tot negen uur in een afgesloten ruimte.
Het is heel anders dan mijn vorige carrière,
bergbeklimmen,
waarbij je in open ruimtes bent, de wind zweept en het koud is.
Dit is het tegengestelde.
Het is veel technischer:
het gaat om de precisie bij het gebruik van instrumenten,
en dat oplossen wat verkeerd kan gaan.
Maar als er in de duikboot echt iets fout gaat,
ga je dat nooit merken.
(Gelach)
DB: Je bedoelt dus dat je bang voor lekkages bent.
VV: Ja, lekkages zijn niet goed -- maar het is ook niet heel erg,
want anders zou je het niet merken.
Maar ...
Brand in de capsule is natuurlijk ook niet best.
Maar in werkelijkheid is de duikboot heel veilig.
Ik zeg graag dat ik niet veel vertrouw,
maar ik vertrouw titanium,
wiskunde ook,
net als de eindige-elementenmethode --
zo kom je erachter of dit soort dingen bestand zijn
tegen deze extreme omstandigheden.
DB: En die sfeer is perfect in elkaar gezet, toch?
Dit is echt een uniek vaartuig.
VV: Dat was de truc,
het bouwen van een titanium sfeer
die op maximaal 0,1 procent na accuraat geproduceerd is.
Titanium is voor velen te lastig om mee te werken,
maar wij hadden veel geluk.
Ik werkte met een geweldig team
dat een bijna perfecte sfeer kon maken --
wanneer je iets onder druk zet,
is dat de sterkst mogelijk vorm.
Dus als ik in de duikboot ben en het luik gaat dicht,
dan ben ik er zeker van dat ik afdaal en ook weer boven kom.
DB: Of het luik wel dicht is, controleer je zeker extra?
VV: Er zijn twee regels in een duikboot.
Nummer 1: sluit het luik goed.
Nummer 2: ga terug naar regel nummer 1.
(Gelach)
DB: Oké, dus ...
Atlantische Oceaan: check.
Zuidelijke Oceaan: check.
VV: Ik weet waarom nog niemand in de Zuidelijke Oceaan heeft gedoken.
Het is er ontzettend vijandig.
Het weer is er vreselijk.
Het woord 'botsing' komt in je op.
Maar we deden het en ik ben blij dat het klaar is.
DB: Ja. VV: Dank je.
(Applaus)
DB: Alsof je erdoorheen vliegt.
En nu de Indische Oceaan,
zoals Kelly al zei.
VV: Ja, drie weken terug.
We hadden het geluk, het mysterie daadwerkelijk op te lossen.
Had je me drie weken geleden gevraagd:
'Wat is het diepste punt van de Indische Oceaan?'
Niemand wist het.
Het was of één ten westen van Australië
of één in de Javatrog.
Met de sonar van ons prachtschip hebben we beide in kaart gebracht.
We hebben landers laten zakken voor verificatie.
Het is in het midden van de Javatrog,
wat niemand verwacht had.
Feitelijk, elke keer als we een duik hadden volbracht,
renden we naar Wikipedia om het te veranderen,
omdat het compleet fout is.
(Gelach)
DB: Het kost zeker meer tijd om er te komen
dan dat je er daadwerkelijk bent?
VV: Nee, eigenlijk zijn we er best een tijdje.
Ik heb een zuurstofvoorraad voor vier dagen in het vaartuig --
als ik zolang beneden ben, zal ik het wel niet meer nodig hebben --
maar het kost ongeveer drie uur om het diepste punt te bereiken,
dan zijn we er normaal gesproken drie tot vier uur
en dan nog drie uur terug.
Je wil er niet langer dan tien à elf uur in zitten;
het kan wat krap worden.
DB: Oké, de bodem van de Indische Oceaan ...
En dit is iets wat op jou na nog nooit iemand heeft gezien?
VV: Dit zijn beelden van een van onze robotlanders.
Op de bodem rechts zie je een 'robust assfish' --
zo heet deze echt.
(Gelach)
Maar links zie je een schepsel dat nog nooit is gezien.
Het is een kwal die op de bodem leeft, een 'stalked ascidian' geheten,
en niet één heeft er ooit zo uitgezien.
Het heeft een klein kind onderaan de stengel
en het dreef gewoon prachtig langs.
Bij iedere duik die we hebben gedaan,
ook al waren we er maar een paar uur,
vonden we drie of vier nieuwe soorten,
omdat deze plaatsen miljarden jaren lang geïsoleerd waren;
niemand is daar ooit geweest om ze te filmen
of om monsters te nemen.
En dus is dit buitengewoon voor ons.
(Applaus)
Dus, we hopen ...
Het hoofddoel van onze missie is om dit instrument te bouwen.
Dit instrument is een deur,
want met dit instrument kunnen we er mogelijk meer maken
en met wetenschappers duizenden duiken voltooien,
om de deur naar onderzoek te openen
en dingen te vinden waarvan we het bestaan niet kenden.
DB: Er zijn dus meer mensen in de ruimte geweest
dan op de oceaanbodem.
Jij bent een van de drie.
Je gaat dat aantal verhogen;
je gaat het weggeven.
VV: Ja, drie mensen zijn naar de bodem van de Grote Oceaan gedoken.
De USS Trieste in 1960 met twee personen.
James Cameron in 2012 met zijn Deep Sea Challenger --
dank je, Jim, geweldige boot.
Dit is vernieuwde technologie.
We proberen niet alleen naar beneden te gaan over twee weken,
maar om dat meerdere keren te doen -- nog nooit vertoond.
Als dat lukt, hebben we de technologie bewezen
en die deur gaat niet alleen open,
ze blijft open.
(Applaus)
DB: Fantastisch, succes.
VV: Dank je wel DB: Jij bedankt.
VV: Bedankt allemaal.
(Applaus)
David Biello: Então, Victor, o que tens andado a fazer?
Victor Vescovo: Isto é o fundo do Oceano Atlântico.
Devo ter lido muito Júlio Verne, em miúdo.
porque há quatro anos que lidero uma equipa para desenhar e construir
o que é, agora, o submersível mais avançado e sofisticado do planeta
e também sou eu que o posso pilotar.
Aqui somos nós em dezembro do ano passado,
pela primeira vez, no fundo do Oceano Atlântico.
DB: Nunca ninguém viu isto, pois não?
Só tu.
VV: Não. Bem, agora já toda a gente viu.
DB: Quem é que faz isso?
VV: Penso que toda a gente já viu a evolução dos últimos 10, 15 anos.
Temos empresas espaciais que têm os meios para explorar o espaço,
como a SpaceX ou a Blue Origin
mas nós vamos na direção oposta.
Estamos numa era espantosa em que privados gastam os seus recursos
para desenvolver tecnologias que nos podem levar a locais
que nunca foram explorados,
É quase um "cliché" dizer
que os oceanos mundiais constituem 70% do planeta
dos quais 95% nunca foram explorados.
O que estamos a tentar fazer com a nossa expedição
é construir e experimentar um submersível
que possa chegar a qualquer ponto no fundo do planeta,
para explorar os 60% deste planeta que ainda estão por explorar.
DB: É preciso um instrumento especial para isso, não é?
VV: Correto.
A ferramenta é o submarino, o Limiting Factor.
É um barco da última geração,
sustentado pelo barco de apoio, o Pressure Drop.
Tem uma esfera de titânio com 90 mm de espessura
que mantém constante a pressão atmosférica
e capaz de mergulhar repetidamente
ao ponto mais profundo do oceano.
DB: Tal como o SpaceX mas para exploração do oceano?
VV: Sim, é como o SpaceX da exploração oceânica
mas sou eu que piloto os meus veículos.
(Risos)
DB: Vais levar o Elon ou...?
VV: Sim, posso levar alguém lá abaixo.
Por isso, Elon, se estás a ouvir,
dou-te uma boleia no meu, se me deres uma boleia no teu.
(Risos)
DB: Diz-nos como é aquilo lá em baixo.
Estamos a falar de um local em que a pressão é tão forte
que é como colocar a Torre Eiffel apoiada no dedo grande do pé.
VV: É mais do que isso. São cerca de 16 000 psi.
Mas temos a esfera de titânio
que nos permite mergulhar a essa profundidade extrema
e voltar acima, repetidamente.
Isso nunca foi feito.
O Challenger Deep mergulhou duas vezes.
uma vez em 1960 e outra em 2012, com James Cameron.
Foram lá abaixo e voltaram, eram veículos experimentais.
Este é o primeiro submersível certificado comercialmente,
que pode mergulhar e subir milhares de vezes, com duas pessoas,
incluindo um cientista.
Sentimo-nos orgulhosos por termos levado, há três semanas,
o britânico que fez o mergulho mais profundo da História
o Dr. Alan Jamieson, da Universidade de Newcastle
que desceu connosco à Fossa de Java.
DB: Portanto, suponho que não leves contigo pessoas demasiado caprichosas.
VV: Bom, há pessoas muito diferentes a mergulhar.
Quem é claustrofóbico não quer entrar num submarino.
Descemos uma grande distância,
e as missões costumam durar oito a nove horas num espaço fechado.
É muito diferente do que eu fazia anteriormente
que era subir a montanhas onde estamos em espaços abertos,
com ventos fortes e muito frio.
Isto é o oposto, é muito mais técnico.
Tem a ver com a precisão na utilização dos instrumentos
e com solucionar problemas.
Mas, se alguma coisa correr mal no submersível, não daremos por isso.
(Risos)
DB: Estás a dizer que tens medo de fugas?
VV: As fugas não são nada boas, mas, se o que acontecer for uma fuga,
não é assim tão mau porque, se fosse mesmo mau,
também não daríamos por isso.
Um incêndio na cápsula também não seria bom,
mas este submersível é muito seguro.
Costumo dizer que não confio em muitas coisas na vida,
mas confio no titânio, confio na matemática
e confio na análise dos elementos finitos
que é como nos certificamos
se estas coisas podem sobreviver ou não
a estas pressões e condições extraordinárias.
DB: Essa esfera está fabricada de modo perfeito, não está?
É uma verdadeira obra de arte.
VV: O verdadeiro desafio foi construir uma esfera de titânio
com o rigor duma máquina de 0,1%.
O titânio é difícil de trabalhar há muita gente que não consegue
mas tivemos imensa sorte.
A nossa equipa conseguiu fazer uma esfera quase perfeita
que, quando sujeita a uma coisa como a pressão,
é a forma geométrica mais forte que temos.
Quando entro no submersível e se fecha a escotilha,
tenho toda a confiança de que vou descer e vou voltar.
DB: Verificas duas vezes que a escotilha está fechada?
VV: Há duas regras para mergulhar num submarino.
Número um é fechar a escotilha com segurança.
Número dois é repetir a regra número um.
DB: Ok, então Oceano Atântico: verificado.
Oceano Sul: verificado.
VV: Nunca ninguém mergulhou no Oceano Sul. E eu sei porquê.
É mesmo muito hostil. O tempo é péssimo.
A palavra colisão vem à cabeça.
Mas já fizemos isso, sim. Ainda bem que acabou.
Obrigado.
(Aplausos)
DB: Parece que estavas com pressa.
E agora o Oceano Índico, como Kelly referiu.
VV: Sim, isso foi há três semanas.
Tivemos imensa sorte de resolver o mistério.
Se me perguntassem há três semanas:
"Qual é o ponto mais profundo do Oceano Índico?"
ninguém sabia.
Havia dois candidatos,
um a ocidente da Austrália e um na Fossa de Java.
Temos um navio com um sonar espetacular.
Mapeámos ambos.
Enviámos módulos lá abaixo e verificámos
que fica na parte central da Fossa de Java
onde ninguém julgava ficar.
Sempre que completamos um dos mergulhos principais,
tivemos de ir à Wikipedia e alterá-la,
porque estava totalmente errada.
(Risos)
DB: Provavelmente, demora mais tempo chegar lá abaixo
do que o tempo que passam lá em baixo?
VV: Não. Passamos lá em baixo bastante tempo.
Temos oxigénio para quatro dias, no barco.
Se eu estiver lá em baixo quatro dias,
qualquer coisa correu tão mal que já não vou usá-lo
mas demora umas três horas até chegar à parte mais profunda do oceano
e, depois, passamos ali umas três ou quatro horas
e mais três horas para subir.
Não queremos demorar mais de 10 ou 11 horas.
Pode ficar um bocado apertado.
DB: Ok, portanto, o fundo do Oceano Índico.
Isto é uma coisa que ninguém, a não ser tu, já tinha feito.
VV: Estas são imagens de um dos nossos módulos robóticos.
Em baixo à direita, vemos um robusto "Acanthonus armatus"
— é assim que se chama.
Mas à esquerda, podem ver uma criatura que nunca tinha sido vista.
É uma medusa de profundidade, da classe das Ascídias.
Nunca tínhamos visto nada com este aspeto.
Esta tem uma pequena cria na ponta da cauda
e andava à deriva de forma muito bonita.
Em cada um dos mergulhos que fizemos,
embora só tenhamos estado lá em baixo umas horas,
encontrámos três ou quatro novas espécies
porque são locais que têm estado isolados há milhares de milhões de anos
e nenhum ser humano já esteve lá em baixo para os filmar
ou colher amostras.
Isto, para nós, é uma coisa extraordinária.
(Aplausos)
Temos esperança
— o principal objetivo da nossa missão é construir esta ferramenta, esta porta.
porque, com esta ferramenta,
podemos construir mais
e levar cientistas a fazer milhares de mergulhos,
para abrir esta porta à exploração
e encontrar coisas que não tínhamos ideia que existissem.
DB: Têm estado mais pessoas no espaço do que no fundo do oceano.
Tu és um entre três.
Vais aumentar esse número ou vais desistir?
VV: Já três pessoas mergulharam até ao fundo do Oceano Pacífico:
O batiscafo USS Trieste, em 1960, com duas pessoas;
James Cameron, em 2012, com o seu Deep Sea Challenger
— obrigado, Jim, um grande submarino.
Isto é uma tecnologia de terceira geração.
Vamos mergulhar dentro de duas semanas
e vamos tentar fazê-lo muitas vezes,
o que nunca foi feito até agora.
Se pudermos fazer isso, teremos comprovado a tecnologia
e essa porta não só se abrirá, como ficará aberta.
(Aplausos)
DB: Fantástico. Boa sorte.
VV: Muito obrigado. DB: Obrigado.
VV: Obrigado a todos.
(Aplausos)
David Biello: Então, Victor, o que você tem feito?
Victor Vescovo: Este é o fundo do Oceano Atlântico.
Acho que li muito Júlio Verne quando pequeno.
Nos últimos quatro anos, liderei uma equipe para projetar e construir
o mais avançado e profundo submersível de mergulho do planeta atualmente,
e também tenho a capacidade de pilotá-lo pessoalmente.
Lá estávamos nós, em dezembro do ano passado,
pela primeira vez, no fundo do Oceano Atlântico.
DB: Ninguém, além de você, viu isto antes, não é mesmo?
VV: Ninguém.
Agora todos estão vendo.
DB: Quem faz isso?
Tipo...
VV: Acho que todos viram os progressos dos últimos 10, 15 anos.
Um grupo de pessoas tem os recursos para explorar o espaço sideral,
como a SpaceX ou a Blue Origin.
Estamos seguindo outro rumo.
É uma época maravilhosa
de indivíduos gastando seus recursos para desenvolver tecnologias
que podem nos levar a lugares nunca antes explorados.
Os oceanos do mundo...
é quase um clichê dizer que representam 70% de todo o nosso planeta
e, desse percentual, 95% é inexplorado.
Estamos tentando, com nossa expedição,
construir e testar um submersível
que pode ir a qualquer local do fundo do planeta
para explorar os 60% ainda não explorados deste planeta.
DB: Para isso, é necessário uma boa ferramenta, não é?
VV: Exato.
A ferramenta é o submarino, o Limiting Factor,
embarcação de última geração,
sustentada pelo navio de apoio, o Pressure Drop.
Tem uma esfera de titânio de 90 mm, para duas pessoas,
que a mantém em uma atmosfera
e tem a capacidade de mergulhar várias vezes
até o local mais profundo do oceano.
DB: É como o SpaceX da exploração oceânica?
VV: É algo assim,
mas eu piloto meus próprios veículos.
(Risos)
DB: Você vai levar o Elon ou...?
VV: Sim, eu poderia levar alguém até lá.
Elon, se estiver me ouvindo, darei uma carona no meu se você retribuir.
(Risos)
DB: Diga-nos como é lá embaixo.
Estamos falando de um lugar onde a pressão é tão intensa
que é como ter a Torre Eiffel sobre você.
VV: É mais do que isso: cerca de 16 mil psi.
A questão é que temos uma esfera de titânio
que nos permite descer a profundidades extremas
e subir várias vezes.
Isso nunca foi feito antes.
O Challenger Deep mergulhou duas vezes:
uma em 1960 e outra em 2012, por James Cameron.
Eram embarcações experimentais que submergiram e emergiram.
Este é o primeiro submersível certificado comercialmente
capaz de submergir e emergir milhares de vezes com duas pessoas,
inclusive um cientista.
Temos muito orgulho de ter levado, há três semanas,
o britânico que fez o mergulho mais profundo da história,
o Dr. Alan Jamieson, da Universidade de Newcastle,
que estava conosco na fossa de Java.
DB: Estou vendo que você não é de se assustar muito.
VV: Mergulhar é muito diferente.
Se você tem claustrofobia, não quer ficar no submarino.
Diminuímos muito o período.
As missões duram de oito a nove horas, geralmente, num espaço confinado.
É bem diferente de minha carreira anterior de escalar montanhas em espaços abertos,
com o vento forte, e é extremamente frio.
É o oposto: muito mais técnico.
Trata-se muito mais da precisão no uso dos instrumentos
e na solução de problemas que possam dar errado.
Mas, se algo realmente der errado no submersível,
não ficaremos sabendo.
(Risos)
DB: Quer dizer que você tem medo de vazamentos.
VV: Sim, vazamentos não são bons, mas não é tão ruim se houver um,
porque, se fosse, não saberíamos...
(Risos)
Também não seria bom se houvesse fogo na cápsula,
mas é um submersível muito seguro.
Gosto de dizer que não confio em muitas coisas,
mas confio em titânio, em matemática e em análise de elementos finitos,
que é como descobrimos
se essas coisas podem ou não sobreviver a condições e pressões extraordinárias.
DB: A fabricação dessa esfera é perfeita.
É uma nave verdadeiramente única.
VV: A verdadeira habilidade foi construir uma esfera de titânio
com precisão de 0,1% da máquina.
É difícil trabalhar com o titânio,
e muitos não descobriram como, mas tivemos muita sorte.
Nossa equipe extraordinária criou uma esfera quase perfeita,
que, submetida à pressão, é a geometria mais forte que se pode ter.
Quando estou no submersível e fecho a escotilha,
fico confiante de que vou submergir e voltar a emergir.
DB: Você verifica duas vezes se a escotilha está fechada?
VV: Sim, só há duas regras para mergulhar um submarino.
A primeira é fechar a escotilha com segurança.
A segunda é voltar à primeira regra.
(Risos)
DB: O Oceano Atlântico foi explorado.
O Oceano Antártico também.
VV: Ninguém jamais mergulhou no Oceano Antártico antes,
porque é extremamente hostil.
O clima é horrível.
A palavra colisão vem à mente.
Mas o exploramos também.
Que bom que acabou.
DB: Sim... VV: Obrigado.
(Aplausos)
DB: É como se corrêssemos por ele.
E agora, o Oceano Índico, como Kelly mencionou.
VV: Sim, foi há três semanas.
Tivemos a sorte, pela primeira vez, de resolver o mistério.
Se perguntassem há três semanas:
"Qual é o local mais profundo do Oceano Índico?",
ninguém realmente sabia, mas havia dois candidatos:
um afastado da Austrália Ocidental e outro na fossa de Java.
Temos um navio maravilhoso com um sonar sensacional.
Mapeamos ambos, enviamos aterrissadores para o fundo e verificamos.
Fica na parte central da fossa de Java, onde ninguém achava que ficava.
Toda vez que concluímos um de nossos mergulhos importantes,
temos que correr para alterar a Wikipédia, porque fica totalmente desatualizada.
(Risos)
DB: É provável que leve mais tempo para chegar do que ficar lá embaixo?
VV: Não, na verdade, passamos um bom tempo.
Tenho quatro dias de suprimento de oxigênio na embarcação.
Se eu ficar lá por quatro dias,
algo deu errado e provavelmente não irei usá-lo,
mas são cerca de três horas até a parte mais profunda do oceano.
Podemos gastar três ou quatro horas e mais três horas para emergir.
Não queremos ficar lá por mais de 10 ou 11 horas.
Pode ficar um pouco apertado.
DB: Tudo bem, o fundo do Oceano Índico.
Ninguém, além de você, já o viu antes?
VV: Estas são, na verdade, imagens de um de nossos robôs aterrissadores.
No canto inferior direito, podemos ver um "assfish" robusto,
como é chamado.
(Risos)
Mas podemos ver, à esquerda, uma criatura nunca vista antes:
uma água-viva do fundo do mar chamada de ascídia com pedúnculo.
Nenhuma dessas criaturas jamais teve essa aparência antes.
Ela tem um filhote na base de seu pedúnculo
e se move graciosamente.
A cada mergulho,
apesar de só estarmos lá por algumas horas,
encontramos três ou quatro espécies novas,
porque são lugares isolados há bilhões de anos,
e nenhum ser humano jamais esteve lá para filmá-las
ou para coletar amostras.
Isso é extraordinário para nós.
(Aplausos)
O objetivo principal de nossa missão é construir essa ferramenta.
Ela é uma porta, pois, com ela,
conseguiremos potencialmente criar mais delas
e levar cientistas para fazer milhares de mergulhos,
para abrir essa porta à exploração
e descobrir coisas que nem imaginávamos que existissem.
DB: Mais pessoas foram ao espaço do que ao fundo do oceano.
Você é uma das três.
E irá aumentar e revelar esse número.
VV: Sim, três pessoas mergulharam no fundo do Oceano Pacífico:
o batiscafo Trieste, em 1960, com dois tripulantes;
James Cameron, em 2012, com o Deep Sea Challenger.
Obrigado, Jim, ótimo submarino.
Esta é uma tecnologia de terceira geração.
Não tentaremos apenas submergir em duas semanas,
mas tentaremos várias vezes, o que nunca foi feito antes.
Se conseguirmos, teremos comprovado a tecnologia,
e essa porta não será apenas aberta, mas permanecerá aberta.
(Aplausos)
DB: Fantástico. Boa sorte.
VV: Muito obrigado. DB: Obrigado.
VV: Obrigado a todos.
(Aplausos)
David Biello: Deci, Victor, cu ce te-ai mai ocupat?
Victor Vescovo: Acesta e adâncul Oceanului Atlantic,
și bănuiesc că am citit prea mult Jules Verne când eram mic,
așa că în ultimii patru ani am condus o echipă în proiectarea și construirea
a ceea ce e acum cel mai avansat submarin de pe planetă,
și am capacitatea de a-l pilota personal.
Asta se întâmpla în decembrie anul trecut,
Pentru prima dată: fundul Oceanului Atlantic.
DB: Și nimeni nu a mai văzut asta?
Doar tu. VV: Nu.
Acum, a văzut toată lumea.
DB: Cine face asta?
Adică...
VV: Păi, cred că toți ați observat dezvoltarea din ultimii 10-15 ani.
Sunt câțiva oameni care au mijloacele necesare explorării spațiului,
cum ar fi SpaceX sau Blue Origin,
tipii aceia,
iar noi mergem în cealaltă direcție.
Este o epocă minunată
a persoanelor fizice care folosesc resurse
pentru a dezvolta tehnologii ce ne pot duce
în locuri neexplorate până acum,
iar oceanele lumii sunt...
e aproape un clișeu să spunem că reprezintă 70% din întreaga planetă
și, din acel procent, 95% e neexplorat.
Deci ce încercăm să facem cu expediția noastră
este să construim un submarin
care să poată ajunge în orice loc în adânc
pentru a explora acele 60 de procente din planeta noastră rămase neexplorate.
DB: Și ai nevoie de o unealtă destul de bună, nu?
VV: Corect.
Unealta este submarinul Limiting Factor.
Este un vas de ultimă generație
ajutat de nava suport Pressure Drop.
Este o sferă din titan de două persoane, de 90 mm grosime,
care îl păstrează la o atmosferă,
și are capacitatea de a se scufunda în mod repetat
până în cel mai adânc punct al oceanului.
DB: Deci un fel de SpaceX al oceanelor?
VV: Da, este un fel de SpaceX al oceanelor,
dar eu pilotez propriile vehicule.
(Râsete)
DB: Ai de gând să-l iei pe Elon cu tine sau...?
VV: Da, aș putea lua pe cineva acolo jos.
Deci, Elon, dacă asculți asta,
te iau cu mine în nava mea dacă și tu mă iei cu tine în a ta.
(Râsete)
DB: Deci spune-ne cum este acolo jos.
Adică, vorbim despre un loc unde presiunea este atât de mare
de parcă ai pune Turnul Eiffel pe degetul piciorului.
VV: Este mai mare de atât.
E de aproximativ 16.000 psi.
Deci problema e că avem această sferă de titan
care ne permite să ajungem la aceste adâncimi imense
și să revenim, în mod repetat.
Așa ceva nu s-a mai întâmplat.
Challenger Deep s-a scufundat de două ori,
o dată în 1960 și o dată în 2012 de către James Cameron,
s-au scufundat și au revenit, era o navă experimentală.
Acesta este primul submarin autorizat comercial,
care poate urca și coborî de mii de ori cu câte două persoane,
inclusiv un om de știință.
Suntem foarte mândri că l-am scufundat
la cea mai mare adâncime de până acum, pe un cetățean britanic,
acum trei săptămâni, Dr. Jamieson de la Universitatea Newcastle
care a venit jos cu noi în Groapa Java.
DB: Deci, nu multe lucruri te sperie, este ceea ce înțeleg eu.
VV: Este foarte diferit de scufundări.
Dacă ești claustrofob, nu vrei să te afli într-un submarin.
Coborâm destul de mult
și misiunele durează normal între opt și nouă ore într-un spațiu închis.
Este foarte diferită de cariera pe care am avut-o,
adică alpinismul, unde stai în aer liber,
vântul bate și e foarte frig.
Asta este opusul. E mult mai tehnic.
Ține mai mult de precizie în folosirea instrumentelor
și remedierea a orice ar putea merge prost.
Dar dacă ceva merge cu adevărat prost în submarin,
nu vei ști asta.
(Râsete)
DB: Deci zici că ți-e frică de scurgeri.
VV: Scurgerile nu sunt bune, dar dacă există una,
nu este atât de grav pentru că dacă ar fi,
din nou, nu ai ști asta, dar...
focul înăuntrul capsulei nu ar fi nici el indicat,
dar este de fapt un submarin foarte sigur.
Îmi place să spun că nu am încredere în multe,
dar am încredere în titan, în matematică
și în analiza cu elemente finite,
cu care afli
dacă astfel de lucruri pot supraviețui
acestor presiuni și condiții extraordinare.
DB: Iar acea sferă e perfect prelucrată, nu?
Este un vas cu adevărat unic.
VV: Aceea a fost provocarea:
construirea unei sfere de titan
cu o acuratețe de până la 0,1 la sută a utilajului.
Titanul e greu de prelucrat
și mulți oameni nu îl pot prelucra,
dar noi am fost norocoși.
Echipa noastră extraordinară a construit o sferă aproape perfectă,
care, supusă presiunii,
prezintă cea mai bună geometrie posibilă.
Când sunt în submarin și trapa se închide,
sunt sigur că mă voi scufunda și voi reveni la suprafață.
DB: Asta e ce verifici de două ori-
ca trapa să fie închisă?
VV: Există două reguli în scufundarea unui submarin.
Prima este să închizi trapa bine.
A doua este să revii la prima regulă.
DB: Bine deci, Oceanul Atlantic: bifat.
Oceanul de Sud: bifat.
VV: Nimeni nu s-a mai scufundat în Oceanul de Sud.
Știu de ce.
Este foarte, foarte ostil.
Vremea este îngrozitoare.
Cuvântul coliziune îmi vine în minte.
Dar da, l-am explorat pe acela.
Bine că s-a terminat. DB: Da...
VV: Mulțumesc.
(Aplauze)
DB: Parcă ești într-o cursă.
Și acum Oceanul Indian, cum a zis Kelly.
VV: Da, acum trei săptămâni.
Am fost destul de norocoși încât să rezolvăm misterul.
Dacă cineva m-ar fi întrebat atunci:
„Care este cel mai adânc punct din Oceanul Indian?”
nimeni nu știa de fapt.
Existau doi candidați,
unul în vestul Australiei și unul în Groapa Java.
Avem această minunată navă cu un sonar excepțional.
Le-am cartografiat.
Am trimis sonde până pe fund și am verificat.
Punctul e de fapt în centrul Gropii Java,
adică unde nimeni nu se gândea că e.
De fapt, după fiecare scufundare majoră,
trebuie să fugim pe Wikipedia și să o corectăm
pentru că este complet greșită.
(Râsete)
DB: Deci, probabil durează mai mult să ajungi acolo jos
decât timpul pe care îl petreci acolo?
VV: Nu, de fapt, chiar petrecem ceva timp acolo.
Am rezerve de oxigen cât pentru patru zile.
Dacă stau acolo patru zile,
ceva sigur s-a întâmplat și probabil nu le voi folosi,
dar durează cam trei ore până în cel mai adânc punct
și apoi petrecem de obicei trei sau patru ore,
iar apoi alte trei ore până sus.
Nu vrei să stai acolo mai mult de 11 sau 12 ore.
Poate deveni cam incomod.
DB: Bun, deci fundul Oceanului Indian.
Este ceva ce nimeni în afară de tine nu a mai văzut.
VV: Acestea sunt de fapt imagini de la una dintre sondele noastre robotice.
În dreapta jos puteți vedea un robust „pește de fund” -
chiar așa se numește.
(Râsete)
Dar puteți vedea din stânga o creatură nemaivăzută până acum.
E o meduză ce trăiește în adânc, numită ascidian cu coadă,
și niciuna dintre ele nu a arătat vreodată așa.
Are chiar și un pui mic la capătul cozii,
și a trecut, plutind frumos.
Deci în cadrul fiecărei scufundări făcute,
deși am stat acolo jos doar câteva ore,
am găsit trei sau patru specii noi
pentru că sunt locuri care au fost izolate miliarde de ani,
și nicio ființă umană nu a fost acolo vreodată să le filmeze
sau să ia probe.
Așa că asta e extraordinar pentru noi.
(Aplauze)
Deci noi sperăm,
principalul obiectiv al misiunii este să construim această unealtă.
Această unealtă este o poartă,
deoarece cu ea,
vom fi capabili să facem mai multe
și să coborâm oameni de știință de mii de ori,
să deschidem acea poartă spre explorare
și să găsim lucruri de care nu aveam idee că există.
DB: Și atunci, mai mulți oameni au fost în spațiu decât în adâncul oceanului.
Ești unul dintre cei trei.
O să mărești acel număr, o să-l depășești cu mult.
VV: Da, trei oameni au ajuns pe fundul Oceanului Pacific.
USS Trieste în 1960 cu două persoane.
James Cameron în 2012 cu Deep Sea Challenger.
Mulțumesc, Jim, grozav submarin.
Asta e tehnologie de a treia generație.
Nu numai că o să încercăm să ne scufundăm, în două săptămâni,
dar o să încercăm să facem asta de multe ori,
lucru ce nu a mai fost încercat.
Dacă reușim asta, vom fi demonstrat tehnologia,
iar acea poartă nu doar că se va deschide, ci va rămâne deschisă.
(Aplauze)
DB: Fantastic! Succes!
VV: Mulțumesc mult. DB: Mulțumesc.
VV: Mulțumesc tuturor.
(Aplauze)
Дэвид Биелло: Итак, Виктор, чем же вы занимались?
Виктор Весково: Это дно Атлантического океана.
Похоже, я в детстве читал слишком много Жюля Верна,
поэтому последние четыре года я возглавляю группу по разработке и созданию
самого передового глубоководного аппарата на планете,
и у меня есть возможность управлять им лично.
Так, мы в декабре прошлого года
впервые достигли дна Атлантического океана.
ДБ: И никто его раньше не видел, да?
Только вы. ВВ: Никто.
Ну, сейчас и все остальные.
ДБ: Кто этим занимается?
Вроде...
ВВ: Ну, я думаю, что все в курсе событий последних 10–15 лет.
Есть куча людей, изучающих космос
в «SpaceX» или «Blue Origin» —
эти парни, —
а мы идём в другую сторону.
Так что это прекрасная эра
частников, вкладывающих свои средства
в развитие технологий: открытие мест,
которые ещё не были исследованы,
и океанов мира —
это почти клише, если сказать 70% всей нашей планеты,
и из них 95% не исследованы.
Итак, мы в нашей экспедиции пытаемся
построить и испытать подводный аппарат,
который может опуститься на любую глубину планеты,
чтобы исследовать неизведанные 60% этой планеты.
ДБ: И для этого вам нужно первоклассное устройство?
ВВ: Верно.
Сейчас это подводная лодка «Limiting Factor».
Это современное судно
с кораблём сопровождения «Pressure Drop».
Оно имеет двухместную титановую сферу толщиной 90 мм
с давлением в 1 атмосферу
и имеет возможность многократных погружений
в самые глубинные точки океана.
ДБ: Подобно «SpaceX», только в исследованиях океана?
ВВ: Да, наподобие «SpaceX» в исследованиях океана,
но я сам управляю своими машинами.
(Смех)
ДБ: Вы собираетесь взять Илона или...?
ВВ: Да, я мог бы взять кого-нибудь.
Так что, Илон, если ты слышишь,
я покатаю тебя на моей, если ты покатаешь меня на своей.
(Смех)
ДБ: Так расскажите нам, как там внизу.
Я имею в виду, мы говорим о месте, где давление настолько сильное,
что это как поставить Эйфелеву башню на палец ноги.
ВВ: Даже больше.
Это около 1 100 атмосфер.
Итак, у нас есть титановая сфера,
позволяющая нам погружаться на экстремальную глубину
и всплывать многократно.
Никто раньше не делал такого.
«Challenger Deep» погружался дважды,
в 1960-м и с Джеймсом Кэмероном в 2012-м,
он достиг глубины и поднялся, и это был экспериментальный батискаф.
Наша первая коммерчески сертифицированная субмарина
может погружаться и подниматься тысячи раз c двумя людьми,
один из которых — учёный.
Мы очень гордимся тем, что сняли
самое глубокое погружение гражданина Британии,
всего три недели назад — А. Джеймисона из Университета Ньюкасла,
который был с нами в Яванском жёлобе.
ДБ: Я полагаю, вы не из робкого десятка?
ВВ: Ну, это отличается от дайвинга.
Если у вас клаустрофобия, вы не захотите находиться в субмарине.
Мы спускаемся очень глубоко,
и миссии обычно длятся по восемь-девять часов в замкнутом пространстве.
Это отличается от моей предыдущей деятельности:
альпинизма, где находишься на открытом пространстве,
где хлещет ветер и очень холодно.
Здесь, наоборот, важнее техническая сторона.
Это касается аккуратного использования инструментов
и устранения неполадок, если что-то случится.
Правда, если в субмарине случится что-то серьёзное,
вы об этом и не узнаете.
(Смех)
ДБ: Так вы боитесь утечек, вы это имеете в виду?
ВВ: Утечки это плохо, но если происходит утечка,
это не так плохо, потому что когда дела плохи,
то вы об этом и не узнаете, опять же...
Ну, знаете, пожар в капсуле — в этом тоже ничего хорошего,
но вообще-то это очень безопасная субмарина.
Я люблю говорить, что мало чему доверяю в жизни,
но я доверяю титану, доверяю математике
и доверяю анализу конечных элементов,
который вычисляет
способность аппарата выдерживать
колоссальное давление толщи воды.
ДБ: А эта сфера обработана идеально, верно?
Это поистине уникальное судно.
ВВ: Сложность состояла в том,
чтобы построить сферу из титана
с точностью до 0,1 процента.
С титаном работать тяжело,
и у многих не получалось,
но нам повезло.
Наша неординарная команда смогла сделать почти идеальную сферу,
которая выдерживает высокое давление
благодаря своей прочнейшей конструкции.
Когда я нахожусь в субмарине и люк закрыт,
я уверен, что я смогу спуститься вниз и подняться наверх.
ДБ: А вы перепроверяете,
закрыт ли люк?
ВВ: Есть только два правила погружения субмарины.
Номер один — надёжно закрыть люк.
Номер два — вернуться к первому правилу.
ДБ: Значит, Атлантический океан — есть.
Южный океан — есть.
ВВ: Никто ранее никогда не спускался в Южный океан.
Я знаю почему.
Он очень суровый.
Погода ужасная.
Возможны столкновения.
Но нам это удалось, да.
Рад, что всё позади. ДБ: Да...
ВВ: Спасибо.
(Аплодисменты)
ДБ: Вы как будто проноситесь через них.
А теперь Индийский океан, как упоминала Келли.
ВВ: Да, это было три недели назад.
Нам очень повезло, мы фактически разгадали тайну.
Если бы три недели назад кто-то спросил:
«Какая самая глубокая точка Индийского океана?» —
никто бы точно не знал.
Было две возможности:
около Западной Австралии или в Яванском жёлобе.
Мы имеем замечательный корабль с блестящим эхолотом.
Отметив на карте оба места,
мы отправили спускаемые аппараты на дно,
в центральную часть Яванского жёлоба,
именно там, где бы никто не и подумал.
Причём каждый раз, заканчивая одно из главных погружений,
мы должны были бежать и менять Википедию,
так как она абсолютно неверная.
(Смех)
ДБ: Вероятно, сам спуск занимает больше времени,
чем время, проведённое внизу?
ВВ: Нет, мы на самом деле тратим совсем немного времени.
Кислорода в судне хватает на четыре дня.
Если я там внизу четыре дня,
то значит, всё настолько плохо, что он мне и не понадобится.
На спуск в самую глубокую часть океана уходит примерно три часа.
И затем мы можем провести три-четыре часа
перед трёхчасовым подъёмом.
Нахождение там более 10-ти или 11-ти часов
будет немного стеснять.
ДБ: Хорошо, итак, дно Индийского океана.
Никто, кроме вас, не видел его раньше.
ВВ: Это кадры с одного из наших роботизированных спускаемых аппаратов.
В правом нижнем углу вы можете увидеть крупную «рыбу-задницу»,
как её называют.
(Смех)
Слева вы можете видеть существо, которое никогда раньше не видели.
Это медуза, обитающая на дне, называется «стебельчатая асцидия»,
и ни одна из них до этого так не выглядела.
В нижней части её стебля находился маленький детёныш,
и она так красиво дрейфовала.
Таким образом, каждое погружение,
длительностью всего пару часов,
мы обнаруживали три-четыре новых вида,
так как это места, которые были изолированы в течение миллиардов лет,
и ни один человек никогда не бывал там, чтобы заснять их
или взять образцы.
Поэтому это для нас уникально...
(Аплодисменты)
И мы надеемся,
основная цель нашей миссии — построить этот аппарат.
Это оборудование является дверью,
потому что с его помощью
мы способны на многое:
позволить учёным спускаться на дно тысячи раз
для новых исследований
и открытий в неизведанных местах.
ДБ: Выходит, что больше людей было в космосе, чем на дне океана.
Вы один из трёх.
И вы собираетесь увеличить это число, привлекая учёных.
ВВ: Да, три человека были на дне Тихого океана.
Батискаф США «Триест» в 1960-м с двумя людьми.
Джеймс Кэмерон в 2012-м на «Deepsea Challenger» —
спасибо, Джим, хорошая подлодка.
Это технология третьего поколения.
Через две недели нам предстоит сделать не одну попытку спуска,
мы собираемся делать многократные погружения,
которые никогда не делались.
Если мы сможем это сделать, то подтвердим технологию,
и дверь не просто откроется, она останется открытой.
(Аплодисменты)
ДБ: Фантастика. Удачи.
ВВ: Спасибо большое. ДБ: Спасибо вам.
ВВ: Спасибо вам всем.
(Аплодисменты)
David Biello: Peki Victor, neler yaptın?
Victor Vescovo: Burası Atlantik Okyanusu'nun dibi
ve sanırım gençken çok fazla Jules Verne okumuşum,
böylece son dört yıldır gezegendeki en gelişmiş ve en derine dalabilen
denizaltıyı tasarlayıp inşa eden ekibe liderlik ettim,
üstelik bu denizaltıyı kullanabiliyorum da.
Bu, geçen sene Aralık ayında biz,
ilk kez -- Atlantik Okyanusu'nun dibi.
DB: Bunu daha önce kimse görmedi, öyle mi?
Sadece sen gördün. VV: Hayır.
Tabii, şimdi herkes.
DB: Bunu kim yapar?
Yani --
VV: Bence herkes son 10-15 sene içindeki gelişimin farkındadır.
Dış uzayı keşfedebilecek araçları olan bir sürü insan var,
mesela SpaceX ya da Blue Origin --
ve biz farklı bir yöne yol alıyoruz.
Şahısların, kaynaklarını bizi daha önce keşfedilmemiş yerlere götürecek
teknolojiyi geliştirmek için harcadıkları harika bir çağdayız.
Ve dünyadaki okyanuslar...
neredeyse klişe ama tüm gezegenimizin yüzde 70'i
ve bunun yüzde 95'i keşfedilmemiş.
Bizim de bu keşifle yapmaya çalıştığımız şey,
bir denizaltı inşa ederek
onun gezegenin en dibinde her bir noktaya gidebileceğini kanıtlamak
ve böylece bu gezegenin hâlâ keşfedilmemiş yüzde 60'ını keşfetmek.
DB: Bunun için bayağı iyi bir alet gerek, değil mi?
VV: Doğru.
Bu araç tabii ki denizaltı, Limiting Factor.
Teknoloji harikası bir araç
ve destek gemisi Pressure Drop tarafından destekleniyor.
90 mm kalınlığında iki kişilik titanyum bir katmana sahip,
bu onu bir atmosferde tutuyor
ve okyanusun en derin noktasına defalarca dalabilicek güce sahip.
DB: Yani okyanusu keşfeden SpaceX gibi bir şey?
Evet, okyanus keşfeden SpaceX gibi
ama ben kendi aracımı kendim sürüyorum.
(Gülme sesleri)
Elon'u alacak mısın yoksa?
VV: Evet, herhangi bir kişiyi alabilirim.
Elon, şu an bunu izliyorsan
eğer seninkilere beni bindirirsen ben de seni bindiririm.
(Gülme sesleri)
DB: Bize aşağısının nasıl bir yer olduğunu anlatsana.
Basıncın öyle yoğun olduğu bir yerden bahsediyoruz ki
Eyfel Kulesi'ni ayak parmağına koymak gibi.
VV: Ondan daha fazla.
Yaklaşık 1000 atm.
Olay şu ki bizim, bizi ekstrem derinliklere
defalarca kez inip çıkmamızı sağlayan titanyum bir katmanımız var.
Bu daha önce hiç yapılmadı.
The Challenger Deep, 1960 ve 2012 yıllarında
James Cameron tarafından iki kez daldırıldı.
Aşağı indi ve yukarı geri çıktı, bunlar deneysel gemilerdi.
Bu, bir bilim insanı dahil iki kişiyle
binlerce kez dalıp çıkabilen ticari sertifikalı ilk denizaltı.
Şunu da söylemekten gurur duyuyorum ki
sadece üç hafta önce tarihte en derine dalan ilk İngiliz,
Newcastle Üniversite'sinden Dr. Alan Jamieson
Java Trench'te bizimle aşağıdaydı.
DB: O zaman tahmin ediyorum, çok fazla şey seni korkutmuyor.
VV: Dalmak çok daha farklı bir şey.
Eğer klostrofobikseniz denizaltının içinde olmak istemezsiniz.
Oldukça uzun bir mesafe gidiyoruz
ve görevler genel olarak kapalı bir alanda 8 ile 9 saat sürüyor.
Daha önceki kariyerimden epey farklı,
dağcılıktan bahsediyorum, açık alanlardasınız,
rüzgâr şiddetli ve hava çok soğuk.
Bu tam tersi, çok daha teknik.
Bu daha çok kullandığınız aletlerdeki hassasiyetle
ve çıkabilecek sorunları çözmekle alakalı.
Ama denizaltında bir şey gerçekten ters giderse
bunu bilemezsiniz.
(Gülme sesleri)
DB: Yani sızıntılardan korktuğunu söylüyorsun.
VV: Sızıntılar iyi değil ama eğer olan şey bir sızıntıysa
o kadar kötü değil çünkü o kadar kötü olsaydı
yine bilemezdiniz. Ama --
Ateş çıkması da pek iyi bir şey değil
ama gerçekten çok güvenli bir denizaltı.
Söylemek isterim ki hayatımda çok fazla şeye güvenmem
ama titanyuma güvenirim, matematiğe,
sonlu eleman analizine güvenirim
ki bunlar sayesinde
bu gibi şeylerin olağanüstü basınç ve koşulları dayanıklılığını görüyorsunuz.
DB: Ve bu küre kusursuz işlendi, değil mi?
Gerçekten eşsiz bir gemi.
VV: Zor olan aslında oydu --
Makinenin %99'u kadar benzeyen bir titanyum küresi yapmak.
Titanyum, çalışılması zor bir metal
çoğu kişi nasıl çalışılacağını anlayamadı
ama biz çok şanslıydık.
Olağanüstü ekibimiz neredeyse kusursuz küreyi yapabildi
ki bir şeyi basınca tabi tuttuğunuzda
en güçlü geometriyi elde edebilirsiniz.
Denizaltıya girdiğimde ve o kapak kapandığında
aşağı inip yukarı geri çıkacağımdan eminim.
DB: Bu da iki kez kontrol ettiğiniz şey kapağın kapalı olması.
VV: Denizaltıyla dalmanın sadece iki kuralı var.
Birincisi kapağı güvenli kapamak.
İkincisi ise birinci kuralı tekrar etmek.
DB: Tamam o zaman, Atlantik Okyanusu: Tamam.
Güney Okyanusu: Tamam.
VV: Daha önce kimse Güney Okyanusu'na dalmadı.
Sebebini biliyorum.
Koşulların orada çok zor.
Hava çok kötü.
Çarpışma kelimesi akla geliyor.
Ama evet, oraya daldık.
Bittiğine sevindim. DB: Evet --
VV: Teşekkürler
(Alkışlar)
DB: Yarışıyor gibisiniz.
Şimdi de Kelly'nin bahsettiği Hint Okyanusu.
VV: Evet, o üç hafta önceydi.
Gizemi çözme konusunda şanslıydık.
Biri üç hafta önce bana şunu sorsaydı,
"Hint Okyanusu'nun en derin noktası neresi?"
bunu kimse cevaplayamazdı.
İki aday vardı.
Biri Batı Avustralya, diğeri ise Java Trench.
Çok iyi bir sonarı olan harika bir gemimiz var.
İkisini de işaretledik.
Keşif araçlarını aşağı gönderdik ve doğruladık.
Aslında Java Trench'in orta bölgesinde,
ki kimse orada olduğunu düşünmemişti.
Aslında büyük dalışlarımızdan birini her gerçekleştirdiğimizde
Vikipedi'ye girip değiştirmek zorunda kalıyoruz.
Çünkü tamamen yanlış.
(Gülme sesleri)
DB: Muhtemelen oraya dalmak
orada harcayabildiğiniz zamandan daha çok vakit alıyor değil mi?
VV: Hayır, aslında bayağı vakit geçiriyoruz.
Kabinde dört gün yetecek kadar oksijen desteğim var.
Eğer dört gün boyunca oradaysam
ve bir şeyler çok kötü gittiyse muhtemelen kullanmayacağım
ama okyanusun en derinine inmek genelde üç saat civarı sürüyor
ve sonra genelde 3 veya 4 saat aşağıda kalıyoruz
ve sonra üç saat de yukarı.
Yani orada 10-11 saatten fazla kalmak istemezsiniz.
Dar gelmeye başlayabiliyor.
DB: Tamam, o zaman işte Hint Okyanusu'nun dibi
ve bu senin dışında başka kimsenin görmediği bir şey.
VV: Bu fotoğraf aslında keşif araçlarımızdan birinin.
Sağ altta güçlü bir assfish görebilirsiniz --
gerçekten adı böyle.
(Gülme sesleri)
Ama sol tarafta daha önce görülmemiş bir canlıyı görebilirsiniz.
Bu aslında dikenli ascedian denen, yer altında yaşayan denizanası
ve hiçbiri daha önce böyle görünmemişti.
Dikenin altında küçük bir yavrusu var aslında
ve karşıya doğru güzelce kaymıştı.
Bugüne kadar gittiğimiz her dalışta,
birkaç saat kalsak bile,
üç veya dört yeni tür keşfettik
çünkü bu yerler milyarlarca yıldır görülmemiş yerler
bugüne kadar hiç kimse aşağı inip onları kayda almadı
ya da örnekler almadı.
Ve bu bizim için olağanüstü --
(Alkışlar)
Umduğumuz şey --
görevimizin asıl amacı bu aleti inşa etmek.
Bu alet bir kapı
çünkü bu aletle,
daha çoklarını yapabileceğiz
ve bilim insanlarını binlerce defa daldırıp
keşif kapılarını açmalarını
ve varlığından bile haberdar olmadığımız şeyler bulabilecekler.
DB: Yani insanlar denizin dibinden çok uzaya gittiler.
Sen üçünden birisin.
Bu sayıyı arttıracaksın. Bu şansı vereceksin.
VV: Evet, üç kişi Pasifik Okyanusu'nun dibine daldı.
İki kişiyle 1960'da USS Trieste
2012'de Deep Sea Challenger'ı ile James Cameron --
teşekkürler Jim, güzel denizaltı.
Bu 3. jenerasyon bir teknoloji.
Sadece aşağı inmeyi değil, aslında iki hafta içinde
birkaç kez dalıp çıkmayı deneyeceğiz
ki bu daha hiç denenmedi.
Eğer bunu yapabilirsek teknolojiyi kanıtlamış olacağız
ve o kapı açılmakla kalmayacak, hep açık kalacak.
(Alkışlar)
DB: Harika, bol şans.
VV: Çok teşekkürler. DB: Ben teşekkür ederim.
VV: Hepinize teşekkürler.
(Alkışlar)
大卫·比尔洛（VB）： 维克多，你最近在忙什么？
维克多·维斯科沃（VV）： 这是大西洋的底部，
可能是因为年轻时读了 太多的儒勒·凡尔纳的作品，
所以在过去四年， 我带领了一支团队设计并建造了
现在世界上最先进 并且可以下潜最深的潜水器，
并且我个人也有驾驶它的能力。
所以这是我们在去年12月时，
第一次到达大西洋海底。
DB：之前没有人到过那里吗？
除了你。
VV：没有，现在每个人都看到了。
DB：谁做到的？
比如——
VV：我想大家都看到了 过去10年、15年的发展。
有一群人拥有了探索 外太空的方法，
比如SpaceX或者Blue Origin——
那些人——
那么我们就选择另外的方向。
这是一个非凡的时代，
对个人来说，他们可以花费资源
来发展科技，把我们带去
之前从未被探索过的地方，
并且海洋世界是——
用一句陈词滥调的说法就是， 海洋占据了地球70%的面积，
并且它的95%都是未被探索过的。
所以我们和探险队正在尝试的就是
建造并且证明可以到达
这个地球底部任何一点的潜水艇，
去探索地球60%仍未被探索的地方。
DB：你需要一个非常酷的工具 来完成这个，对吗？
VV：是的。
这个工具就是潜水器， 叫做Limiting Factor.
它是一艘最先进的船，
由支援舰Pressure Drop提供支持。
它有一个容纳两人 的钛球体，90毫米厚，
使它维持在一个标准大气压，
同时它有着反复下潜到
海洋最深点的能力。
DB：所以就像是 海洋探险界的SpaceX？
VV：是，类似海洋探险界的SpaceX，
但是我驾驶我自己的交通工具。
（笑声）
DB：那你会带上Elon或者……？
VV：是，我可以带些人下去那里。
所以，Elon，如果你在听，
我可以让你搭个便车， 如果你也让我搭个你的便车。
（笑声）
DB：向我们描述一下 海底的样子吧。
我们讨论的地方压力如此之大，
那感觉就像是将一座埃菲尔铁塔 放在你的脚尖上。
VV：比那严重多了，
大约是每平方英寸一万六千磅 。
关键在于我们的这个钛球体
可以让我们反复下潜到
极限的深度并且升上来。
这之前从来没有人做到过。
极限潜水曾经有过两次尝试，
分别在1960年和2012年 由詹姆斯·卡梅隆实现，
他们下降并且返回， 使用的是实验性的船。
这是第一次商业认证的潜水器，
可以搭载两人上升并且下降数千次，
其中包括了一名科学家。
我们非常骄傲， 因为三周前我们拿下了
历史上下潜最深的英国人的记录，
纽卡斯尔大学的艾伦•杰米逊博士
和我们一起下降到爪哇海沟。
DB：我猜，这不会让你感到害怕。
VV：这和潜水太不一样了。
如果你有幽闭恐惧症， 你并不想在潜水器里面。
我们需要下降很长一段距离，
而任务通常在一个狭窄的空间里 持续八到九个小时。
这和我之前的职业都非常不一样，
比如攀岩，你在一个开阔的空间，
风呼啸而过，非常冷。
潜水则完全相反，技术含量更高。
它涉及更多的是精确地使用仪器
并且排解一切可能的故障。
但如果在潜水器里真有什么出错了，
你也不会知道了。
（笑声）
DB：所以你是指你担心漏水。
VV：漏水的确不是什么好事， 但是如果发生了，
也不算太糟糕，因为真正糟糕的是
你什么都不知道，但是——
比如小容器里发生火情， 同样也不是什么好事，
但是这实际上是个 非常安全的潜水器。
我更愿意说我并不相信 生活里的很多事情，
但是我确实相信钛，我相信数学，
并且我相信有限元分析，
能帮你算出
是否存在这样的东西，可以
在极限压力和条件下存活。
DB：所以这个球体是一个 非常完美的机器，是吗？
这确实是一个独一无二的工艺。
VV：这里真正的技术是——
制造一个钛球体，
精确到小于0.1%的加工精度。
钛是一种需要处理的硬质金属，
很多人都没解决这个问题，
但我们非常幸运。
我们卓越的团队能够制造出 近乎于完美的球体，
当你对东西施加压力时，
这是你能有的最牢固的几何结构。
当我在潜水器里关闭舱门时，
我坚信我将会下去并返回来。
DB：这是你需要再三检查的事情——
舱门有没有关闭？
VV：使用潜水器有两条原则。
第一是安全关闭舱门。
第二是看第一条。
DB：那么，大西洋：完成。
南大洋：完成。
VV：在这之前没有人潜入过南大洋。
我知道原因。
它的确很不友好。
天气非常的糟糕。
让人想到“相撞”这个词。
但是我们做到了，是的。
非常高兴我们完成了—— DB：是的——
VV：谢谢。
（鼓掌）
DB：就像在赛跑一样。
像凯利提到的，现在是印度洋。
VV：是的，那是三周前。
我们非常幸运地真正 解开了这个谜团。
如果有人在三周前问我，
“印度洋最深的点在哪里？”
没有人真正清楚。
有两个备选的地点是，
一个在西澳大利亚附近， 另一个在爪哇海沟里。
我们有一艘非常棒的船 和非常出色的声纳。
我们将两个点都绘制了出来。
我们把着陆器送下底部去确认。
那个点实际上是 在爪哇海沟的中央部分，
是一个过去没人认为 是最深处的点。
事实上，每次我们完成 主要的下潜时，
我们都不得不赶紧 去维基百科更改一下，
因为百科上面完全是错误的。
（笑声）
DB：那么你下去的时间
比你在下面待的时间更长些吗？
VV：没有，事实上我们 在下面待了挺长时间的。
我们给船舱准备了 四天的氧气供量。
如果我去下面四天，
发生什么差错我可能就用不到它了，
但下降到海洋最深的部位 大概需要三个小时，
然后我们通常花 三到四个小时在那里，
然后再用3个小时返回上升。
所以你不会想要待在里面 超过10到11个小时，
会觉得有点憋闷。
DB：好的，所以 印度洋的底部也去过了。
这是除了你以外 没有人见过的景象——
VV：这是从我们其中一个 机器人着陆器传送的图像。
在底部右边你还可以 看见一只强壮的深鼬鱼——
这就是它本来的名字。
（笑声）
但是你可以从左边 看见一种从来没有见过的生物。
它其实是一种居住在 海底的水母，叫做跟踪海鞘，
这种形态十分罕见。
其实在它的肉茎下面 有一个小水母，
它飘过的样子非常美。
所以我们进行的每一次下潜，
尽管我们只在下面待上几个小时，
却发现了三到四种新的物种，
因为这些地方已经隔离了数十亿年，
人类从来没有到达过这里
去拍摄它们或者取样。
这就是我们的非凡之处——
（鼓掌）
所以我们希望的是——
我们的主要目的是打造这个工具。
这个工具就是一扇门，
因为有了这个工具，
我们能够发展壮大，
一次又一次带科学家下去，
打开这扇门来进行勘探，
发现我们甚至想象不到的生物。
DB：所以去过宇宙的人 比去过海底的人多。
你是三个人中的一员。
你将会增加这个人数， 你将会把这个工具分享出去。
VV：是的，有三个人 下潜到了太平洋海底。
1960年美国的 里雅斯特号带着两个人。
2012年詹姆斯·卡梅隆和他的深海挑战号——
谢谢你，詹姆斯，非常棒。
这是第三代的技术。
实际上在接下来的两周内， 我们不但会试着下潜，
我们还会多尝试几次，
这是以前从来没有被尝试过的。
如果我们能够做到， 我们将会证明这个技术
以及那扇门不但会打开， 它将永远敞开。
（鼓掌）
DB：太了不起了。祝你好运。
VV：谢谢。 DB：谢谢。
VV：谢谢大家。
（鼓掌）
大衛貝羅：維克多， 你最近在忙什麼？
維克多韋斯科沃： 那是大西洋的底部，
我小時候大概讀太多 朱爾凡爾納的作品了，
所以過去四年間 我帶領團隊設計和打造了
現今地球上最先進、 能下潛最深潛水器，
我得以親自駕駛它。
這是我們去年十二月做的事，
史上第一次，在大西洋的底部。
大：以前都沒有人見過， 只有你，對吧？
維：對的。
現在大家都看到了。
大：誰會做這種事？
我是指——
維：嗯，我想大家都目睹 過去十年、十五年間的發展。
有一票人有辦法能去探索外太空，
如（太空公司）SpaceX 和藍色起源那票人，
我們朝另一個方向去。
這是個美好的時代，
個人會利用自身的資源 開發出新的技術，
帶我們到過去未曾探索過的地方，
而世界上的海洋是——
用老套的說法， 地球上有 70% 都是海洋，
而 95% 的海洋尚未被探索過。
所以，我們探險的目的
是要打造一台潛水器，並證明它 能夠前往地球上海底的任何地點
去探索地球上 60% 還未被探索過的地區。
大：你需要很酷的工具 才能辦到，對吧？
維：是的。
這個工具是一台潛水艇， 叫做「限制因素」。
它是最先進的船艦，
由支援船「壓降」來支援它。
它是能乘載兩個人的 鈦製球體，有 90 毫米厚，
內部壓力保持一大氣壓，
且它可以重覆下潛，
下到海洋底下最深的地點。
大：所以，就像是 海洋探索的 SpaceX？
維：是啊，算是種 海洋探索的 SpaceX，
但我駕駛自己的潛艇。
（笑聲）
大：你會帶伊隆（馬斯克， SpaceX 執行長）或是……？
維：是啊，我可以帶人下去。
所以，伊隆，如果你正在聽，
如果你用你的太空船載我一程， 我可以用我的潛水器載你一程。
（笑聲）
大：跟我們談談 海底下是什麼樣子的。
畢竟，我們在談的地方， 壓力非常之大，
就像把艾菲爾鐵塔壓在你腳上。
維：不只如此。 壓力約為一萬六千 psi。
所以議題是在於， 我們用這個鈦製球體，
可以下潛到極深的地方，
再浮上來，且能重覆進行。 這是前所未有的。
曾經有人下潛到全球最深的 查倫格海淵兩次，
一次在 1960 年，一次在 2012 年， 由詹姆士卡麥隆駕駛，
他們下潛再回來， 用的是實驗用的船艦。
這是第一次得到商業認證的潛水器，
能夠載著兩個人上上下下 數千次，包括一位科學家。
我們非常驕傲，我們帶下去的 是歷史上潛水最深的英國公民，
三週前，紐卡斯爾大學的 艾倫傑米森博士
和我們一起下潛到爪哇海溝。
大：所以，還不致於太嚇人， 這是我的猜測。
維：嗯，這和潛水很不同。
如果你有幽閉恐怖症， 你不會想要待在潛水艇裡。
我們下潛的距離很長，
任務通常需要在狹窄封閉 空間中待八、九個小時。
這和我先前的生涯大不相同，
我以前爬山，待在開放的大空間中，
風吹過來會非常寒冷。
這是相反的狀況，更靠科技。
更重視使用器械的精準度， 還有問題排解，什麼都可能出錯。
但，如果在潛水器中有什麼 地方出錯了，你不會知道的。
（笑聲）
大：所以你的意思是你會怕漏水。
維：漏水不是好事，但若 發生的是漏水，也沒那麼糟，
因為真正很糟的狀況是 你根本不知道怎麼了，但——
在座艙內著火，那也不會是好事，
但它其實是非常安全的潛水器。
我想說，我一生中 不相信的事物很多，
但我確實相信鈦和數學，
我相信有限元素分析， 它是用來協助你判斷
像這樣的東西是否能承受 超大的壓力和極端條件。
大：那個球體是用機器 完美製造出來的，對吧？
它真的是獨一無二的船艦。
維：那真的是訣竅——
要真正打造一個鈦製球體，
且精確度要在機器的 0.1% 以內。
鈦是種很難搞的金屬， 很多人都還沒搞定它，
但我們很幸運。
我們的團隊很出色， 做出了幾乎完美的球體，
如果要讓一個物體承受壓力， 最強的幾何形狀就是球體。
當我在那潛水器中， 艙門關上之後，
我很有信心下去之後一定會再上來。
大：你必須要再次確認艙門關緊了？
維：潛水艇下潛只有兩條規則。
第一條規則：要確保艙門關好。
第二條規則：回到第一條規則。
大：好，所以，大西洋：完成。
南冰洋：完成。
維：以前未曾有人潛入南冰洋過。
我知道原因。
它是很不友善的環境。
天氣很糟糕。
我會想到的詞就是「碰撞」。
但沒錯，我們潛過南冰洋。
很高興完成了。
大：是啊。 維：謝謝。
（掌聲）
大：你好像是在賽跑一樣。
現在是印度洋，凱莉先前提過。
維：是的，那是三週前的事。
我們夠幸運能夠頭一個解開那個謎。
如果三週前有人問我：
「印度洋中最深的點是哪裡？」
沒有人知道。
有兩個可能的點， 澳洲西部外海以及爪哇海溝。
我們有一艘很好的船，配有 很棒的聲納來針對這兩個點畫圖。
我們派遺著陸艙到海底進行驗證。
最深的點是在爪哇海溝的中央區，
沒有人想到會是那裡。
事實上，每當我們完成 一次重大的潛水任務，
我們就得要趕快 上維基百科去更改資料，
因為原本的資料完全錯了。
（笑聲）
大：所以，你潛到 水底所要花的時間，
可能比你待在水底的時間還長？
維：不會，我們在底下 待了蠻長的時間。
潛水器可以供應四天的氧氣。
若我在下面待了四天，出了什麼 大差錯，我可能也用不到氧氣了，
不過，下潛到海洋底 最深的地區大約要三小時，
接著，我們可以待在 那裡約三、四小時，
接著再花三小時上來。
你不會想在那待超過十、十一小時。
真的會有點緊繃。
大：好，印度洋的底部。
那裡有著除了你之外 沒有人看過的東西——
維：這是我們的其中一台 機械著陸艙帶來的實際影像。
在右下方，可以看到 一隻壯體索深鼬魚——
這是它的真名。（笑聲）
但可以看到左邊有一隻 從來沒有見過的生物。
它其實是一隻底棲水母， 叫做肉柄海鞘類動物，
以前所知的這類動物 都不是這個模樣的。
它的肉柄底部其實有一個孩子，
它就這樣美麗地漂過去。
所以，我們每一次下潛，
即使只在水底待幾個小時，
也會發現三、四種新的物種，
因為有些地方是數十億年來 都沒人接觸過的，
從來沒有人下來攝影或是採樣。
所以，對我們來說，這非比尋常。
（掌聲）
所以，我們希望——
我們任務的主要目標是要打造工具，
以工具為門，
因為有了這工具，就能製造更多台，
帶科學家下潛數千趟，
開啟探索之門，
找到我們根本不知道存在的東西。
大：所以，上過太空的人 比下過海底的人還多。
你是三個人中的一個。
你要把那數字提高， 你要把機會給出去。
維：是的，有三個人曾經 下潛到太平洋的底部。
的里雅斯特號 在 1960 年帶了兩個人。
還有 2012 年詹姆士柯麥隆 搭乘深海挑戰者號——
謝謝，詹姆士，很棒的潛艇。
這是第三代科技。
兩週後，我們不只要試著下潛，
我們還要試著下潛很多次， 以前沒有人做過。
若能成功，我們就能證明這項科技，
且那扇門不僅會被打開， 還會一直開著。
（掌聲）
大：太棒了。祝順利。
維：非常謝謝。 大：謝謝你。
維：謝謝大家。
（掌聲）