“All the World’s a Stage”
from "As You Like It"
by William Shakespeare
All the world’s a stage,
And all the men and women merely players;
They have their exits and their entrances;
And one man in his time plays many parts,
His acts being seven ages.
At first the infant,
Mewling and puking in the nurse’s arms;
And then the whining school-boy, with his satchel
And shining morning face, creeping like snail
Unwillingly to school.
And then the lover,
Sighing like furnace, with a woeful ballad
Made to his mistress’ eyebrow.
Then a soldier,
Full of strange oaths, and bearded like the pard,
Jealous in honour, sudden and quick in quarrel,
Seeking the bubble reputation
Even in the cannon’s mouth.
And then the justice,
In fair round belly with good capon lin’d,
With eyes severe and beard of formal cut,
Full of wise saws and modern instances;
And so he plays his part.
The sixth age shifts
Into the lean and slipper’d pantaloon,
With spectacles on nose and pouch on side;
His youthful hose, well sav’d, a world too wide
For his shrunk shank; and his big manly voice,
Turning again toward childish treble, pipes
And whistles in his sound.
Last scene of all,
That ends this strange eventful history,
Is second childishness and mere oblivion;
Sans teeth, sans eyes, sans taste, sans everything.
"كل العالم عبارة عن مرحلة"
من "كما تشاء"
لِ ويليام شيكسبير
كل العالم عبارة عن مرحلة،
وجميع الرجال والنساء مجرد ممثلين؛
لديهم إشارات للخروج والدخول؛
وكل رجل في زمنه المخصص يلعب عدة أجزاء،
تصرفاته تصف سبعة عصور.
في البداية الرضيع،
يبكي ويتقيء في أيدي الممرضة؛
ثم التلميذ الذي يئن، مع حقبيته
ووجه الصباح المشرق, يزحف مثل الحلزون
غير راغب إلى المدرسة.
ومن ثم العشيق،
يتنهد مثل الفرن, مع أُغنية حزينة
مصنوعة لحاجب عشيقته.
ثُم جندي،
فمه المُمتلىء باليمين الغريبة، ومُلتحي كالنمر,
غيور في شرف، مفاجئ وسريع في الشِجار,
يبحث عن فقاعة السُمعة
حتى في داخل فم المدفع.
ومن ثم القاضي،
في بطن واضحة مستديرة،
مع عيون ثقيلة ولحية مثالية،
ممتلئ بالأقوال الحكيمة والأمثال الحديثة؛
وهكذا يلعب دوره.
تغيرات العمر السادس
في بنطال رفيع ونِعال صفراء،
مع نظارات على الأنف وحقيبة على الجانب؛
جواربه الشبابية، محفوظة بشكل حيد واسعة جدا
لساقه المتقلصة؛ وصوته الذكوري الجهور،
يتحول من جديد نحو مرتفعات صبيانية، مزامير
وصافرات في صوته.
المشهد الختامي،
الذي ينهي هذا التاريخ الغريب والممتلئ بالأحداث،
هو طفولة ثانية وانسحاب في غياهب النسيان؛
دون أسنان، دون عيون، دون طعم، دون أي شي.
گشت جیهان شانۆیەکە
بەشێک لە درامای As You Like Itی
ویلیام شەیکسپیر.
گشت جیهان شانۆیەکە
گشت ژن و پیاوەکان تەنها ڕۆڵگێرن:
کاتی دەرکەوتن و بزربوونیان هەیە:
هەر مرۆڤێک لە ماوەی تەمەنیدا چەند ڕۆڵێک دەگێڕێت،
ڕۆڵەکان خۆیان لە حەوت تەمەنی جیاوزدا دەبیننەوە.
لە کاتی ساواییدا،
لە ئامێزی بەخێوکەر دەڕشێتەوە و دەگری:
و خوێندکاری سەرەتایی گرینۆکی جەنتا بە دەست
و ڕوخساری گەشاوەی بەرەبەیان وەک هێلکە شەیتانۆکە
بە نابەدڵی دەچێتە قوتابخانە.
دواتر خۆشەویست،
وەک فڕن ئاخ هەڵدەکێشێت، وەک بەندێکی خەمئامێز
کە بۆ برۆکانی یار نووسراوە.
دواتر سەرباز،
زاری پڕ لە سوێندی سەیر، ڕیشدار وەک پڵنگ،
بەخیل لە شەرەف، خێرا و هەڵمەتبەر لە شەڕدا،
بە دوای ناوبانگی بڵق-ئاسا وێڵە
تەنانەت لە ناو بۆشایی لولەی موشەک هاوێژەکانیش.
دواتر دادپەروەر،
سکێکی بازنەیی دیار،
چاوێکی دەرپەڕیو، ڕیشێکی فەرمی،
پڕ لە ئامۆژگاری و حیکمەتی سەردەم:
بەم شێوەیە ڕۆڵی خۆی دەگێرێت.
تەمەنی شەشەم دەگۆڕێت
بۆ پانتۆڵێکی تەسک و ڕەنگ کاڵ،
چاویلکە لەسەر لووت و جەنتا لە شان:
گۆرەوییەکی گەنجانە، جیهانێکی فراوانە
بۆ قاچە ماندووەکان، بۆ دەنگە بەرزە نێرانەکان،
دووبارە وەک منداڵ دەجوڵێتەوە و خرمە خرم
و دەنگی نەشاز لە قسەی دەبیسترێت.
کۆتای گشت دیمەنەکان،
ئەو دیمەنەی کۆتایی بە مێژوویەکی دورو درێژ و پڕ ڕوداو دەهێنێت،
بریتییە لە دووبارە منداڵ بوونەوە و لە بیر چوون:
بەبێ ددان، لە چاو کەوتن، بەبێ خواردن و بەبێ هیچ شتێک.
"Die Ganze Welt ist eine Bühne"
von "Wie es Euch gefällt"
von William Shakespeare
Die ganze Welt ist eine Bühne,
Und alle Männer und Frauen bloße Spieler;
Sie treten auf und gehen wieder ab;
Und ein Mensch spielt in seinem Leben viele Rollen,
In sieben Akten.
Zuerst das Kind,
Das in den Armen der Amme weint und sich erbricht;
Und dann der weinerliche Schuljunge, mit seinem Ranzen
Und im Gesicht die Morgenfrische, kriecht er wie die Schnecke
Lustlos zur Schule.
Und dann der Liebhaber,
Der wie ein Ofen seufzt, mit einer traurigen Ballade
Auf seiner Liebsten Braue.
Dann ein Soldat,
Voller seltsamer Eide, und bärtig wie der Panther,
Eifersüchtig in der Ehre, plötzlich und schnell im Streit,
Sucht er die Blase des Ruhmes,
Sogar vor der Mündung einer Kannone.
Und dann der Richter,
Mit seinem schönen, runden Bauch gut mit Kapaun gefüttert,
Mit einem strengen Blick und Bart von förmlichem Schnitt,
Voller weiser Sprüche und moderner Gedanken;
Und so spielt er seine Rolle.
Das sechste Alter verschiebt sich
In den schlanken und gesockten Pantalons,
Mit Brille auf der Nase, und Beutel auf der Seite;
Seine jugendliche Hose, wohl geschont, eine Welt zu weit
Für seinen geschrumpften Schaft; und seine kräftige männliche Stimme,
Wendet sich wieder kindlichen Höhen zu,
Und pfeift und piepst in seinem Ton.
Der letzte Akt,
Das diese seltsame, ereignisreiche Geschichte schließt,
Ist die zweite Kindheit, und bloßes Vergessen;
Ohne Zähne, ohne Augen, ohne Geschmack,
Ohne alles.
«Όλος ο Κόσμος είναι μια Σκηνή»
από το «Όπως Σας Αρέσει»
του Γουίλιαμ Σέξπιρ.
Όλος ο κόσμος είναι μια σκηνή,
κι όλοι, άντρες και γυναίκες, απλοί ηθοποιοί.
Έχουν τις εξόδους και τις εισόδους τους.
Κι ένας άνθρωπος στην εποχή του παίζει πολλά κομμάτια.
Οι πράξεις του είναι επτά ηλικίες.
Στην αρχή το βρέφος,
κλαψουρίζοντας στα χέρια της παραμάνας του.
Και μετά το γκρινιάρικο σχολιαρόπαιδο, με τη σάκα του,
και το λαμπερό πρωινό του πρόσωπο, που σέρνεται σα σαλιγκάρι.
Απρόθυμο να πάει σχολείο.
Και μετά ο εραστής,
αναστενάζοντας σαν σε καμίνι, με μια θλιβερή μπαλάντα,
για το φρύδι της καλής του.
Μετά ένας στρατιώτης,
γεμάτος περίεργους όρκους, και τριχωτό μουσούδι σαν τη λεοπάρδαλη,
ζηλιάρης στην τιμή, απότομος και σβέλτος στον καβγά,
επιζητώντας την εφήμερη φήμη.
ως και στην μπούκα του κανονιού.
Και μετά η δικαιοσύνη,
Με μια στρογγυλή κοιλιά και γεμάτος εμπειρίες,
με σοβαρά μάτια κι ένα καλοκουρεμένο μούσι,
όλος ρήσεις σοφές και σύγχρονες κοινοτοπίες
Κι έτσι παίζει το κομμάτι του.
Αλλά η έκτη ηλικία μεταβάλλει τον άνθρωπο
σε κοκαλιάρικο γερόντι με παντόφλες,
με γυαλιά στη μύτη και πουγκί στη ζώνη,
το παντελόνι άθικτο, αν και φτιαγμένο χρόνια πριν, αλλά φαρδύ σαν κόσμος
για τα γερασμένα του πετσιά,
με την αντρίκεια φωνάρα πολύ ψιλή σαν παιδική,
να ουρλιάζει σφυριχτή.
Η τελευταία πράξη απ' όλες,
που δίνει τέλος σ' αυτή την παράξενη και ταραχώδη ιστορία,
είναι το ξαναμώραμακι η πλήρης αμνησία,
νωδή, τυφλή, αναίσθητη, απ’ όλα στερημένη.
"Todo el mundo es un escenario"
desde "Como gustéis"
de William Shakespeare.
Todo el mundo es un escenario,
y todos los hombres y mujeres son meros actores;
tienen sus salidas y sus entradas;
y un hombre puede representar muchos papeles,
siendo sus actos en siete edades.
Al principio el infante,
que llora y vomita en los brazos de la nodriza;
y luego el quejoso escolar su cartera
y su brillante cara matutina, arrastrándose como caracol
a regañadientes a la escuela.
Y después el amante
suspirando como fragua, con una balada quejumbrosa
compuesta por la ceño de su amada.
Después un soldado,
lleno de extrañas bravuconadas, bigotudo cual leopardo,
celoso del honor, súbito y pronto en la lucha,
buscano la efímera reputación
hasta en la boca del cañón.
Y después la justicia,
de redondo y prominente estómago,
de mirada severa y barba de corte formal,
llena de sesudos dichos y modernas citas;
y así desempeña su papel.
En la sexta edad cambia
al flaco y suelto pantalón,
con anteojos en la nariz y bolsa en el costado;
sus calcetines juveniles, bien conservados, un mundo muy ancho
para su cuerpo encogido y su gran voz viril,
se vuelve de nuevo un agudo resoplido infantil
y silba en su sonido.
La última escena de todas,
que termina esta historia extraña y llena de eventos,
es la segunda infancia y el mero olvido;
sin dientes, sin ojos, sin gusto, sin nada.
«دنیا صحنه نمایشی بیش نیست»
از «هر طور میل شماست»
شعری از: ویلیام شکسپیر
دنیا صحنه نمایشی بیش نیست،
و زنان و مردان، همگی، جز بازیگرانش نیستند؛
هر یک وارد شده و خارج میشوند؛
و هر فرد در زندگی خود نقشهای بسیاری را بازی میکند
و نمایشهایش در هفت دوره اجرا میشوند.
نخست، نوزادی است
که گریه میکند و در آغوش پرستارش بالا میآورد،
سپس دانشآموزی بهانهگیر با کیفدستیاش
که صبح صورتش را شسته و مانند حلزون
با بیمیلی به سمت مدرسه میخزد.
سپس عاشقی است
که همچون کورهای آتشین آه میکشد، با تصنیفی اندوهناک
که از ابروی یارش سروده است.
بَعد یک سرباز،
مملو از سوگندهای عجیب، و ریشو چون پلنگ،
حریص برای افتخار، سریع و چالاک در نزاع،
به دنبال شهرت پوشالی،
حتی در مقابل توپهای جنگی.
و سپس یک قاضی،
با شکمی برآمده از خوردن خروسهای عقیمشده،
با چشمانی تیزبین و محاسن مرتب،
پر از ضربالمثلهای خردمندانه و مثالهای نو؛
و اینگونه نقشش را بازی میکند.
در پرده ششم نمایش
به پیرمردی لاغر و صندلپوش تبدیل میشود،
با عینکی روی بینی و کیف پولی در کنارش؛
شلوارهای جوانیاش که به خوبی نگاهشان داشته،
برای پاهای لاغرش خیلی گشاد شدهاند؛ و صدای بلند مردانهاش،
دوباره به صدای زیر بچهگانه تبدیل میشوند،
گویی با صدایش، فلوت و سوت مینوازد.
آخرین صحنه نمایش،
که پایانی است بر این تاریخچهی عجیب و پرماجرا،
دومین دورهی کودکی است و فراموشی کامل؛
بدون دندان، بدون چشم، بدون مزه، بدون هیچ چیز.
« Le monde entier est un théâtre »
tiré de « Comme il vous plaira »
de William Shakespeare.
Le monde entier est un théâtre,
et les hommes et les femmes ne sont que des acteurs ;
ils ont leurs entrées et leurs sorties.
Un homme, dans le cours de sa vie, joue différents rôles ;
et les actes de la pièce sont les sept âges.
Dans le premier, c’est l’enfant,
vagissant, bavant dans les bras de sa nourrice.
Ensuite l’écolier, toujours en pleurs,
avec son frais visage du matin et son petit sac, rampe, comme le limaçon,
à contrecœur jusqu’à l’école.
Puis vient l’amoureux,
qui soupire comme une fournaise et chante une ballade plaintive
qu’il a adressée au sourcil de sa maîtresse.
Puis le soldat,
prodigue de jurements étranges et barbu comme le léopard,
jaloux sur le point d’honneur, emporté, toujours prêt à se quereller,
cherchant la renommée, cette bulle de savon,
jusque dans la bouche du canon.
Après lui, c’est le juge
au ventre arrondi, garni d’un bon chapon,
l’œil sévère, la barbe taillée d’une forme grave ;
il abonde en vieilles sentences, en maximes vulgaires ;
et c’est ainsi qu’il joue son rôle.
Le sixième âge offre un maigre Pantalon en pantoufles,
avec des lunettes sur le nez et une poche de côté :
les bas bien conservés de sa jeunesse
se trouvent maintenant beaucoup trop vastes
pour sa jambe ratatinée ; sa voix, jadis forte et mâle,
revient au fausset de l’enfance, et ne fait plus que siffler
d’un ton aigre et grêle.
Enfin le septième et dernier âge
vient unir cette histoire pleine d’étranges événements ;
c’est la seconde enfance, état d’oubli profond
où l’homme se trouve sans dents, sans yeux, sans goût, sans rien.
"כל העולם במה"
מ "כמו שאתם אוהבים את זה"
מאת ווילאם שייקספיר
כל העולם במה,
וכל הגברים והנשים רק שחקנים;
כולם כניסות ויציאות להם;
ואדם אחד בזמנו משחק בתפקידים רבים,
המערכות שלו הן בשבעה דורות.
ראשית התינוק,
בוכה ומקיא בזרועות האחות;
ואז תלמיד התיכון המיילל, עם השק שלו
ופני בוקר מאירים, זוחלים כמו חילזון
בחוסר רצון לבית הספר.
ואז המאהב,
נאנח כמו כבשן, עם בלדה עגמומית
כתובה לגבות אהבתו.
אז החייל,
מלא בשבועות מוזרות, ומזוקן כמו הפארד [יצור מיתולוגי]
קנאי בכבוד, פתאומי ומהיר במריבה,
מחפש את מוניטין הבועה
אפילו מול פי התותח.
ואז השופט,
בבטן עגולה עם תרנגול מסורס,
עם עיניים חמורות וזקן עם תספורת פורמלית,
מלא במסורים חכמים ומקרים מודרניים;
וכך הוא משחק את תפקידו.
הגיל השישי מתחלף
לליצן רזה בכפכפים,
עם משקפיים על האף ופאוץ' לצידו;
הצורה הצעירה שלו, שמורה היטב, עולם רחב מדי
לצורה המכווצת שלו; והקול הגברי הגדול שלו,
הופך שוב לרעד ילדותי, צינורות
ובעודו בקולו.
הסצנה האחרונה מכולן,
שנגמרת עם הסטוריה מלאת ארועים מוזרה,
בילדות שניה ואבדון;
ללא שיניים, ללא עיניים, ללא טעם, ללא כלום.
"Színház az egész világ!" –
mondja az Ahogy tetszikben
William Shakespeare.
"Színház az egész világ,
és színész benne minden férfi és nő:
Fellép s lelép: s mindenkit sok szerep vár
életében, melynek hét felvonása
a hét kor.
Első a kisded,
aki dajkája karján öklendezik és sír.
Aztán jön a pityergő, hajnalarcú, táskás nebuló:
csigamódra
és kelletlen mászik iskolába.
Mint a kemence, sóhajt a szerelmes,
és bús dalt zeng
kedvese szemöldökéről.
Jön a párduc-szakállú katona:
cifra szitkok,
kényes becsület és robbanó düh:
a buborék hírért
ágyúk torkába bú.
És jön a bíró:
kappanon hízott, kerek potroh
és szigorú szem és jól ápolt szakáll:
bölcseket mond, lapos közhelyeket,
s így játssza szerepét.
A hatodik kor
papucsos és cingár figura lesz:
orrán ókula, az övében erszény,
aszott combjain tágan lötyög
a jól ápolt dendi-nadrág;
férfihangja gyerekessé kezd visszavékonyodni,
sípol, fütyül.
A végső jelenet,
mely e fura s gazdag mesét lezárja,
megint gyermekség, teljes feledés,
se fog, se szem, se íny – tönkremenés!"
"Tutto il mondo è un palcoscenico"
tratto da "Come vi piace"
di William Shakespeare
Tutto il mondo è un palcoscenico,
e gli uomini e le donne sono soltanto attori;
hanno le loro uscite e le loro entrate in scena;
e ciascuno, per il tempo che gli è stato assegnato, recita molte parti,
e gli atti sono le sue sette età.
Prima l'infante,
che vagisce e sbava in braccio alla nutrice;
poi, il piagnucoloso scolaretto che con la sua cartella
e con la faccia lustra e mattiniera si trascina a passo di lumaca
di malavoglia verso la scuola.
E poi l'innamorato,
che sospira come una fornace, con una ballata malinconica
in lode delle sopracciglia della sua bella.
Poi un soldato,
pieno di strane bestemmie, barbuto come un leopardo,
geloso dell’onore, impulsivo, rissoso, attaccabrighe,
in cerca di quella bolla d’aria ch'è la gloria,
persino nella bocca d’un cannone.
E poi il giudice,
con un bel ventre tondo farcito di buona carne di cappone,
l’occhio severo e la barba aggiustata,
pieno di massime sagge e istanze moderne;
e così recita la sua parte.
La sesta età scivola
tra i pantaloni sdruciti e le ciabatte,
gli occhiali sul naso e la borsa appesa al fianco;
le braghe di quand'era giovane, ben tenute ma ormai larghe come il mondo
per i suoi stinchi rinsecchiti; e il suo vocione virile,
ridotto a un falsetto infantile,
suona tutto fischi e sibili.
Infine l’ultima scena,
che chiude questa strana storia piena di eventi,
è la seconda infanzia, il mero oblio;
senza denti, senza occhi, senza gusto, senza tutto.
「この世は舞台」
『お気に召すまま』より
作：ウィリアム・シェークスピア
この世はすべて舞台であり
男も女もその役者に過ぎない
それぞれが登場しては 次々と退場してゆく
人は生涯にさまざまな役を演じるのだ
人生には七幕ある
まずは 赤ん坊
乳母の腕に抱かれて 泣いたり吐いたり
お次が鞄を持った おむずかりの学童
輝く朝日を顔に受け 蝸牛のようにのろのろと
いやいや学校へ
その次は恋人
かまどのような熱いため息 哀れっぽく作るのは
恋人の眉に寄する歌
そのお後が兵士
口ぎたなく罵り 豹のごとく髭もじゃの顔
名誉欲に目の色変え すぐに喧嘩の花が咲く
あぶくの名声を求めて
大砲の砲口に向かっていく
その次が判事
美味な去勢鶏を食べて お腹は丸々
眼光は鋭く 髭はきちんと整える
金言や陳腐な事例をちりばめて
判事の役をこなしている
さて舞台は代って第六場は
痩せさらばえ スリッパを履いて ヨチヨチ歩く
鼻先には眼鏡 脇には金袋ぶらさげる
若いころの長靴下を履くと 脛が痩せて 大きすぎる
そして男らしい太い声は
声変り前の少年の高い声に戻り
ぴいぴい風まじり
いよいよ最後の大詰めは
波瀾に富める怪しの一代記
子どもにかえり すべてを忘れる
歯もなく 目もなく 味もなく 何もなく泡の如し
세상은 당신의 무대입니다.
윌리엄 셰익스피어의 작품
"뜻대로 하세요" 중에서
세상은 하나의 무대입니다.
사람들은 단지 배우에 불과하죠.
무대에는 입구와 출구가 있고
우리는 살아가면서 많은 역활을 맡습니다.
크게 7가지의 역활을요
세상에 태어나
갸날프게 울고 보모의 팔에 토하며
가방을 매고 투덜거리며 학교에 가고
아침의 빛나는 얼굴로, 밍기적 거리며 일어나
억지로 학교를 가는날도 있어요
그리고 사랑하는 사람을 만나
용광로처럼 뜨거운 사랑을 하고 사모하는 이에게 바치는
비통한 사랑 노래를 만들기도 해요
그리곤 군인이 되어
수염을 기르고 의미를 알지도 못한 채 갖은 맹세를 하며
성공과 명예를 쫒아가고, 갑자기 금세 다툼에 빠져들고
허망한 성공을 위해서라면
무엇이든 할 기세이죠.
이후에는 판사가 되어
좋은 음식으로 배를 채우고
매서운 눈과 단정한 수염.
지혜로운 결정들, 선구적인 이야기 들로
자신의 역할을 합니다.
여섯번째 단계로 접어들어
마르고 질질 끌리는 옷을 입으며
돋보기 안경을 쓰고 살은 쳐진 노인이 되어
젊을때 아껴두었던 바지는 그의 작아진 몸에비해
너무 커서 입을 수가 없고 크고 우렁차던 목소리는
바람 빠진 파이프마냥 아기같이
얇고 가늘어졌어요.
마지막 장면입니다.
이 이상하고 다사다난했던 이야기는
다시 유년기로 돌아가 종지부를 찍습니다.
치아도 눈도 다른 감각들도 천천히 퇴화하지요.
گشت قۆناغەکانی جیهان
بەشێک لە درامای As You Like Itی
ویلیام شەیکسپیر.
گشت سەکۆکانی جیهان،
گشت ژن و پیاوەکان تەنها ڕۆڵگێرن:
کاتی دەرکەوتن و بزربوونیان هەیە:
هەر مرۆڤێک لە یەک کاتێک دەتوانێت چەند ڕۆڵێک بگێڕێت،
ڕۆڵەکان لە تەمەنی حەوت ساڵی دەست پێدەکات.
لە کاتی ساواییدا،
لە ئامێزی بەخێوکەر دەڕشێتەوە و دەگری:
و خوێندکاری سەرەتایی گرینۆکی جەنتا بە دەست
و ڕوخساری گەشاوەی بەرەبەیان وەک هێلکە شەیتانۆکە
بە نابەدڵی دەچێتە قوتابخانە.
دواتر خۆشەویست،
وەک فڕن ئاخ هەڵدەکێشێت، وەک بەندێکی خەمئامێز
کە بۆ برۆکانی یار نووسراوە.
دواتر سەرباز،
زاری پڕ لە سوێندنی سەیر، ڕیشدار وەک پڵنگ،
بەخیل لە شەرەف، خێرا و هەڵمەتبەر لە شەڕدا،
بە دوای ناوبانگی بڵق-ئاسا وێڵە
تەنانەت لە ناو بۆشایی لولەی موشەکهاوێژەکانیش.
دواتر یەکسانی،
سکێکی بازنەیی دیار،
چاوێکی دەرپەڕیو، ڕیشێکی فەرمی،
پڕ لە ئامۆژگاری و حیکمەتی سەردەم:
بەم شێوەیە ڕۆڵی خۆی دەگێرێت.
تەمەنی شەشەم دەگۆڕێت
بۆ پانتۆڵێکی تەسک و ڕەنگ کاڵ،
چاویلکە لەسەر لووت و جەنتا لە شان:
گۆرەوییەکی گەنجانە، جیهانێکی فراوانە
بۆ قاچە ماندووەکان، بۆ دەنگە بەرزە نێرانەکان،
دووبارە وەک منداڵ دەجوڵێتەوە و خرمە خرم
و دەنگی نەشاز لە قسەی دەبیسترێت.
کۆتای گشت دیمەنەکان،
ئەو دیمەنەی کۆتایی بە مێژوویەکی دورو درێژ و پڕ ڕوداو دەهێنێت،
بریتییە لە دووبارە منداڵ بوونەوە و لە بیر چوون:
بەبێ ددان، لە چاو کەوتن، بەبێ خواردن و بەبێ هیچ شتێک.
William Shakespeare ရဲ့
"As You Like it" မှ
"All the World's a Stage" ပါ။
တစ်လောကလုံးက ဇာတ်စင်တစ်ခုပါ၊
မိန်းမ၊ ယောက်ျားဟူသမျှဟာ ဇာတ်ဆောင်တွေချည်း သက်သက်ပါ၊
သူတို့မှာ စင်ပေါ်မှ ဆင်းပေးရတာ ရှိသလို တက်ရတာလည်းရှိတယ်။
လူတစ်ယောက်ဟာ သူ့အချိန်မှာ အပိုင်းများစွာကို ကပြဖျော်ဖြေတယ်၊
အရွယ်ခုနှစ်ပါးမှာ သရုပ်ဆောင်တယ်၊
ပထမ နို့စို့အရွယ်မှာ
တအီအီငိုရင်၊ ကလေးထိန်းရဲ့ လက်မောင်းတွေကို ဆွဲရင်းပေါ့၊
ဒီနောက်တော့ တညည်းညည်းနဲ့ ကျောင်းသားလေး၊ လွယ်အိတ်လေးနဲ့ပေါ့၊
ဝင်းပနေတဲ့ မျက်နှာ ခရုလို တရွေ့ရွေ့လျှောက်ရင်း
ကျောင်းသွားဖို့ စိတ်မပါဘူးလေ။
ဒီနောက်တော့ ချစ်သူ၊
မီးပြင်းဖိုလို တဟင်းဟင်း၊ ပူဆွေးတဲ့ အချစ်သီချင်းတစ်ပုဒ်နဲ့
သူ့သခင်မရဲ့ မျက်ခုံးဖြစ်တော့မယောင်ယောင်၊
ဒီနောက်တော့ စစ်သားတစ်ယောက်
ထူးဆန်းတဲ့ ကျမ်းသစ္စာတွေ၊ . ကျားသစ်လို့ မုတ်ဆိတ်ထားတယ်၊
ဂုဏ်အရာမှာ ဝန်တို၊ ရန်ပဲွဆို ရုတ်ကနဲ၊ သွက်ကနဲ
ပလုံစီတဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ဖွေရှာ
အမြှောက် နှုတ်ခမ်းဝမှာတောင်ပါ။
ဒီနောက်တော့ တရားမျှတမှု၊
သင်းကြက်ဖ ကောင်းကောင်းနဲ့ ဝမ်းဗိုက်ဖောင်းဖောင်းထဲမှာ
ရိုးစင်းတဲ့မျက်လုံးတွေ၊ မုတ်ဆိတ်ကို သမားရိုးကျတိ
ချင့်ချိန်နိုင်တဲ့ ဆိုရိုးတွေ၊ ခေတ်မီ သာဓကတွေ အပြည့်နဲ့ပေါ့။
ဒီလိုနဲ့ သူ့ဘဝအပိုင်းကို ကပြဖျော်ဖြေတယ်။
ဆဌမ သက်တမ်းက
ကျုံလှီပြီး ကွင်းထိုးဖိနပ် စီးထားတဲ့ ဘောင်းဘီထဲ ပြောင်းသွားတယ်၊
နှာခေါင်းမှာ မျက်မှန်၊ ဘေးဘက်မှာ မျက်ပျဉ်း
သူ့ပျိုမြစ်တဲ့ ဘောင်းဘီရှည်၊ ကောင်းစွာ သိမ်းထား၊ ကျယ်လွန်းတဲ့လောကတစ်ခု
သူ့အတွက်တော့ ကျုံ့၊ကျုံ့လာ၊ ယောက်ျားပီသတဲ့ သူ့အသံသြသြကြီး
ကလေးဘဝ အသံဆီ တစ်ဖန် ပြန်ပြောင်းနေ အသံစူစူးလေးတွေ၊
သူ့အသံထဲမှာ လေချွန်၊
နောက်ဆုံး အခန်းမှာတော့
ဒါက ဒီဆန်းပြားတဲ့ ဖြစ်ရပ်အစုံနဲ့ သမိုင်းကို အဆုံးသတ်တာက
သူငယ်ပြန်တာနဲ့ သတိလွတ်ခြင်းသက်သက်၊
သွားမရှိ၊ မျက်လုံးမရှိ၊ အရသာမရှိ ဘာမှမရှိတော့ပါကလား။
"O Mundo é um Palco"
de "Como Gostais"
por William Shakespeare
O mundo é um palco;
os homens e as mulheres, meros artistas,
que entram nele e saem.
Muitos papéis cada um tem no seu tempo:
sete atos, sete idades.
Na primeira,
no braço da ama grita e baba o infante.
O escolar lamuriento, após, com a mala,
de rosto matinal, como serpente
se arrasta para a escola, a contragosto.
O amante vem depois,
fornalha acesa, celebrando em balada dolorida,
as sobrancelhas da mulher amada.
A seguir, estadeia-se o soldado,
cheio de juras feitas sem propósito, com barba de leopardo,
mui zeloso nos pontos de honra, a questionar sem causa,
que a falaz glória busca
até mesmo na boca dos canhões.
Segue-se o juiz,
com ventre bem forrado de cevados capões,
olhar severo, barba cuidada,
impando de sentenças e de casos da prática;
desta arte seu papel representa.
A sexta idade
em mangas pantalonas, tremelica,
óculos no nariz, bolsa de lado,
calças da mocidade bem poupadas,
mundo amplo em demasia para pernas tão mirradas;
a voz viril e forte,
que ao falsete infantil voltou de novo,
chia e sopra ao cantar.
A última cena,
remete desta história aventurosa,
é mero olvido, uma segunda infância,
falha de vista, dentes, gosto
e tudo.
„Întreaga lume e o scenă”
din „Cum vă place”
de William Shakespeare
Întreaga lume e o scenă,
Toți bărbații și femeile doar niște actori:
Au intrările și ieșirile lor;
Iar un singur bărbat joacă mai multe roluri în viață,
Actele lui fiind șapte vârste.
La început copilul,
Scâncește și varsă în brațele doicii;
Apoi școlarul plângăcios, cu ghiozdanul lui
Și fața proaspătă de dimineață, târându-se ca melcul,
Fără niciun chef la școală.
Apoi îndrăgostitul,
Oftând ca un cuptor o duioasă baladă
Scrisă pentru sprânceana iubitei.
Apoi soldatul,
Plin de înjurături nemaiauzite, bărbos ca leopardul,
Gelos pentru onoare, iute și rapid în conflict,
Căutând bula reputației
Chiar și în gura de tun.
Apoi judecătorul,
Cu burta rotundă căptușită de claponii cei buni,
Cu ochii severi și barba tunsă domnește,
Plin de zicale înțelepte și pilde moderne;
Astfel își joacă rolul.
Cea de-a șasea vârstă se schimbă
În niște nădragi slăbănogi și papuci,
Ochelarii pe nas și chimirul într-o parte,
Pantalonii din tinerețe, păstrați, sunt largi cât hăul
Pe coapsele micșorate; vocea puternică, bărbătească,
I s-a-ntors la glasul pițigăiat de copil, țiuie
Și fluieră în auz.
Ultima scenă din toate,
Care încheie ciudata istorie plină de evenimente
Este a doua copilărie și totala uitare,
Fără dinți, fără ochi, fără gust, fără...
Nimic.
«Весь мир — театр»
из пьесы «Как вам это понравится» Уильяма Шекспира
[в переводе Т.Л.Щепкиной-Куперник]
Весь мир — театр.
В нём женщины, мужчины — все актёры.
У них свои есть выходы, уходы,
И каждый не одну играет роль.
Семь действий в пьесе той.
Сперва младенец,
Ревущий громко на руках у мамки...
Потом плаксивый школьник с книжной сумкой,
С лицом румяным, нехотя, улиткой
Ползущий в школу.
А затем любовник,
Вздыхающий, как печь, с балладой грустной
В честь брови милой.
А затем солдат,
Чья речь всегда проклятьями полна, Обросший бородой, как леопард,
Ревнивый к чести, забияка в ссоре,
Готовый славу бренную искать
Хоть в пушечном жерле.
Затем судья
С брюшком округлым, где каплун запрятан,
Со строгим взором, стриженой бородкой,
Шаблонных правил и сентенций кладезь,—
Так он играет роль.
Шестой же возраст —
Уж это будет тощий Панталоне,
В очках, в туфлях, у пояса — кошель,
В штанах, что с юности берёг, широких
Для ног иссохших; мужественный голос
Сменяется опять дискантом детским:
Пищит, как флейта...
А последний акт,
Конец всей этой странной, сложной пьесы —
Второе детство, полузабытьё:
Без глаз, без чувств, без вкуса, без всего.
พระราชนิพนธ์แปล ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
"โลกคือละคร"
จากบทละคร "ตามใจท่าน" ("As You Like It")
โดย วิลเลียม เชกสเปียร์
ทั้งโลกเปรียบเหมือนโรงละครใหญ่
ชายหญิงไซร้เปรียบตัวลครนั่น
ต่างมียามเข้าออกอยู่เหมือนกัน
คนหนึ่งนั้นย่อมเล่นตัวนานา
คือแบ่งเป็นเจ็ดปางอย่างนี้ไซร้
หนึ่งลูกอ่อนนอนไห้อยู่จ้า ๆ
ในวงแขนพี่เลี้ยงกล่อมเกลี้ยงมา จนกว่าจะสามารถอาจเลี้ยงตน
สองคือเด็กนักเรียนแรกเขียนอ่าน ถือย่ามผ่านไปพลางทางพร่ำบ่น
หน้าแฉล่มแจ่มปานพระสุริยน
ไปโรงเรียนชอบกลราวหอยคลาน
สามคือหนุ่มรักสมรเฝ้าถอนใจ
ราวเตาไฟที่เพลิงเร้าเริงผลาญ
แต่งเพลงยาวชมขนงเจ้านงคราญ
สี่ทหาร เสียงดังตึงตึงไป
และหนวดเคราคล้ายเสือ เหลือจะรัก
เกียรติศักดิ์ มักวิวาทปราดเข้าใส่
ถลันหาเกียรติยศแม้ที่ใน
ปากปืนใหญ่ไม่พรั่นหวั่นวิญญา
ห้าลูกขุนผู้ใหญ่ไก่เต็มพุง
จนท้องตุงตัวอ้วนท้วนหนักหนา
ตาขมึง หนวดเคราเข้าตำรา
ชำนาญในกติกาประเพณี
ตกลงมาถึงปางคำรบหก
เป็นตลกซูบแท้แก่เต็มที่
ใส่แว่นตาคาดกระเป๋าเทราฤดี
ถุงตีนที่เคยใช้แต่เยาว์วัย
ก็หย่อนย่นร่นหลวมสวมเขาเหี่ยว
เสียงเคยห้าวกลับเรียวลงไปได้
ราวเสียงเด็ก ยามสนทนาไป
เสียงนั้นไซร้แห้งแหบหอบหืดครัน
ปางสุดท้าย นี้หมายจบประวัติ
อันเห็นชัดเป็นเด็กอีกแม่นมั่น
มีแต่หลงลืมไป อีกไร้ฟัน
ไร้ตา ไร้รสสรรพ์ ไร้ทั่วไป
William Shakespeare'in
"Size Nasıl Geliyorsa" eserinden
"İnsanın Yedi Çağı" şiiri.
Bütün dünya bir sahnedir,
Bütün erkekler ve kadınlarsa sadece birer oyuncu;
Girerler ve çıkarlar;
Bir kişi birden çok rolü oynar,
Bu oyun, insanın yedi çağıdır.
İlkin bebeklik,
Dadısının kollarında sesler çıkarır ve kusar;
Sonra mızmızlanan bir okul çocuğu, okul çantasıyla
Yüzünde parıldayan sabahla, istemeyerek,
Salyangoz gibi okula sürünür.
Daha sonra aşık gelir,
İç çekerek sevgilisinin kaşlarına yazılmış
acıklı bir şarkıyla.
Daha sonra bir asker,
Garip yeminlerle dolu ve leopara benzeyen sakalıyla,
Şeref düşkünü, savaşta hızlı ve apansız,
Topun ağzında bile
Şöhret hayalleri kuran.
Daha sonra adaletli,
Şişman göbeği leziz etlerle dolu,
Gözleri sert ve resmi kesilmiş sakalı,
Bilge atasözleri ve modern örneklerle dolu;
Böylece o da rolünü oynar.
Altıncı çağ ise
Sıska, ihtiyar bunaklık gelir,
Burnunda gözlük ve yanında kesesiyle;
Gençliğinden kalma çorabı engin bir dünyaya tanık olmuştur
Bacakları çökmüş; ve büyük adam sesi
Tekrardan çocuksu sopranoya döner
Ve sesinde ıslıklar vardır.
Bu garip maceralı tarihi sona erdiren
Son sahne ise
İkinci çocukluktur, sadece unutmaktır;
Dişsiz, gözsüz, tatsız, her şeysiz.
"Thế giới như một sân khấu"
từ quyển sách "As You Like It"
của William Shakespeare.
Cả thế giới như một sân khấu,
tất cả đàn ông và phụ nữ đơn thuần là những diễn viên.
Họ có lối xuống và cửa lên nơi sân khấu của riêng họ.
Và một người đàn ông sẽ phải diễn rất nhiều cảnh trong buổi diễn của anh ấy.
Mọi hành động của anh ấy được chia làm bảy giai đoạn.
Đầu tiên là một đứa trẻ mới sinh,
khóc và nôn trong vòng tay của cô ý tá.
Sau đó trở thành một cậu nhóc đeo cặp ủ rũ đến trường.
Với vẻ mặt vừa thức dậy, chân nặng nền lê bước như con ốc sên,
bất đắc dĩ mà đến trường.
Và rồi cậu yêu,
si mê nồng cháy, tâm sự chất chồng,
cố tạo ấn tượng trong mắt người mình yêu.
Sau đó trở thành một người lính,
đầy những lời thề kì lạ, và râu ria như một con báo,
bảo vệ danh dự, dễ dàng nóng giận,
luôn tìm kiếm sự nổi tiếng rỗng tuếch.
Thậm chí còn đứng trước họng súng.
Và rồi trở thành một thẩm phán,
có một cái bụng to tướng nhưng sang trọng,
với một đôi mắt nghiêm nghị và một bộ râu cắt tỉa chỉnh chu.
Đầy những lý luận và những ví dụ hài hước;
Và anh ta đóng tròn vai trong phần này của vở diễn.
Giai đoạn thứ sáu trong vở diễn,
trở thành một ông già gầy guộc trong nhà,
với cặp kính trên mũi và túi tiền ở hông;
Với một cái quần bó thời trẻ đã quá rộng với đôi chân gầy guộc
và giọng nói trầm của ông lại biến thành giọng cao như của một cậu bé,
nghe như tiếng huýt sáo.
Cảnh cuối cùng của vở diễn.
Kết thúc của những sự kiện kỳ lạ này
là sự trở lại làm một đứa bé, hoàn toàn quên lãng mọi thứ.
Không có răng, mắt mờ, không cảm giác và không biết gì cả.
《人生七计》
选自《皆大欢喜》
作者：威廉 · 莎士比亚 翻译：林语堂先生
天地一剧场，
众生皆戏子；
出将又入相，
净丑相轮替，
人生不满百，七出皆演备。
初期为婴儿，
饱笑饥即啼。
次为小男儿，书包日日携，
晨光照颜色，
上学迟栖栖。
情窦既已开，
唏嘘声如雷，
好作美人行，狂歌咏画眉。
继驰驱疆场，
出口唯"妈的"， 却说大丈夫，黑髯壮声气，
人言偶逆耳，挥拳即交至，
欲博一英名，
枪口亦不避。
继即为法官，
满腹皆阉鸡，腹既已便便，
丰髯亦得体，
脱口皆成文，
两目惟正视。
此出既已完，
即穿软拖屣，
昔年剩腰裤，绰绰有余地，
两颊已下垂，
眼镜戴上鼻，
昔年声宏亮，
今则何叽叽。
六出既已终，
末幕了全戏，
老耄返童矣，前事尽忘记；
眼既不知色，口复不知味， 牙齿全脱落，茫茫返蒙昧。
《人生七計》
選自《皆大歡喜》
作者：威廉 · 莎士比亞 翻譯：林語堂先生
天地一劇場，
眾生皆戲子；
出將又入相，
淨丑相輪替，
人生不滿百，七齣皆演備。
初期為嬰兒，
飽笑飢即啼。
次為小男兒，書包日日攜，
晨光照顏色，
上學遲棲棲。
情竇既已開，
唏噓聲如雷，
好作美人行，狂歌詠畫眉。
繼馳驅疆場，
出口唯「媽的」， 卻說大丈夫，黑髯壯聲氣，
人言偶逆耳，揮拳即交至，
欲博一英名，
鎗口亦不避。
繼即為法官，
滿腹皆閹雞，腹既已便便，
豐髯亦得體，
脫口皆成文，
兩目惟正視。
此齣既已完，
即穿軟拖屣，
昔年剩腰褲，綽綽有餘地，
兩頰已下垂，
眼鏡戴上鼻，
昔年聲宏亮，
今則何嘰嘰。
六齣既已終，
末幕了全戲，
老耄返童騃，前事盡忘記；
眼既不知色，口復不知味， 牙齒全脫落，茫茫返蒙昧。