فرض کنید میخواهید آزمایشی صورت دهید.
در این آزمایش،
افرادی را تصادفی برای زندگی در محدوه منطقه انفجار انتخاب میکنید
یا در محدوه کنترل شده بدون اینکه مادهای در بالای سرشان منفجر شود.
مردمی درآنجا سالها زندگی میکنند،
در پایین دست رود و در جهت جریان باد
منطقهای که در آنجا روزانه مقادیر زیادی ماده منفجره استفاده میشود.
و میلیونها گالن آب نیز هر روز آلوده میشود.
با روش جانشینی تصادفی، میتوانید تاثیرات طولانی مدت
زندگی درمنطقه انفجار را بر روی سلامتی مطالعه کنید
بدون نگرانی در مورد محاسبه کوواریانسها و اختلاطها.
روش جانشینی تصادفی نتایج شگفتآوری دارد.
آن، یک روش تحقیقی قدرتمند و دقیق است که
تاثیرات این وقایع را برمحیط زیست آشکارمی کند.
البته اجرای چنین مطالعاتی شدنی نیست.
بیشتر دانشمندان جسارت انجام چنین مطالعاتی را ندارند.
هیات نظارت مقالات هم آن را تایید نخواهد کرد.
آن توسط هیچ مسوول بررسی تایید نمیشود،
زیرا غیر اخلاقی است.
اما آن تاثییرات همچنان وجود دارند.
این موضوع در ذهنم سوالاتی را مطرح میکند.
وظیفه اخلاقی چیست
برای دانشمندانی که باور دارند مردمی در خطر هستند؟
چقدر مدرک کافی است که به نتیجهگیری نهایی مطمئن باشیم؟
مرز و حد بین قطعیت علمی و نیاز به اجرای آن چیست؟
آن تحقیق جانشینی تصادفی که اکنون در دست انجام است
برداشت یا استخراج از قله کوه نام دارد.
که به اختصار MTR نامیده میشود.
این روش استخراج معدن روباز زغال سنگ است
و این روش درمنطقه اپالاچیا در آمریکا استفاده میشود.
MTR در چهار ایالت ویرجینیا، ویرجینیای غربی، کنتاکی و تنسی استفاده میشود.
بیش از ۱/۲ میلیون هکتار به همین روش استخراج میشود.
این منطقه به بزرگی دلاور است
اما تاثیرات آن به وسعت
مجموع ورمنت و نیوهمشایر است.
این فرآیند در قطع درختان جنگل کهن اپالاچیا دخالت دارد،
جاییکه گونههای خیلی خاص گیاهی و جانوری در آن زندگی میکنند.
عموما درختان سوزانده شده و دردرههای مجاور انداخته میشوند.
سپس برای رسیدن به لایههای زغال سنگ،
برای برداشتن تا ارتفاع ۲۴۴ متر از کوه از مواد منفجره استفاده میشود.
بیش از ۱٫۵۰۰ تن ماده منفجره
فقط در ویرجینیای غربی برای استخراج استفاده میشود.
هر روز.
خاک و سنگهای به جامانده در اطراف دره انباشته شده
و رها میشوند جاییکه سرچشمه آب آنجا روان است.
تا کنون ۵۰۰ کوه تخریب شدهاند.
در حدود ۳٫۰۰۰ کیلومتر از مسیر جریان آب بطور دایم با خاک پر شده است.
آبی که ابتدای دره را پر میکند شدیدا آلوده است
و همچنان دههها آلوده میماند.
زغال سنگها با مواد شیمیایی آماده میشوند،
و قبل از انتقال و سوختن در نیروگاهها شکسته و شسته میشوند.
وتمام این پاکسازیها درهمان محل انجام میشود.
این فرایند آلودگی هوای بیشتری تولید میکند.
و میلیونها گالن آب را با فلزات آلوده میکند،
ناخالصیهایی مثل سولفات و مواد شیمیایی پاک کننده.
و تمام این فرایند برای تولید تنها سه درصد برق آمریکا است --
تنها برای سه درصد برق مصرفی آمریکا.
همانطور که شما متوجه شدید این مساله سوالهای دیگری را مطرح میکند.
روش استخراج از قله کوه چه تاثیراتی بر سلامتی دارد؟
در منطقهای که MTR انجام میشود بیش از یک میلیون نفر زندگی میکنند
و میلیونها نفر هم در پایین رود و در مسیر باد.
چه جوابی دولت و صنعت دارند
زمانیکه این مشکلات سندیت پیدا کنند؟
و دوباره، وظیفه اخلاقی علم چیست
زمانیکه با چنین وضعیت مضطرب کنندهای روبرو میشود؟
در سال ۲۰۰۶ من در مورد این مشکل شروع به تحقیق کردم.
من شغلی در دانشگاه ویرجینیای غربی گرفتم.
قبل از آن، هیچ تحقیقی در مورد زغال سنگ انجام نداده بودم.
اما شروع کردم به شنیدن داستانهایی
از مردمی که در مناطق معدنکاری زندگی میکردند.
آنها گفتند که آب شرب آنها پاک و تمیز نیست،
که هوایی که تنفس میکنند آلوده است.
آنها در مورد بیماریهایشان به من گفتند
یا بیماریهای افراد خانوادهشان.
آنها در مورد سرطان که در محلهشان شایع شده بود نگران بودند.
با مردم زیادی در جنوب ویرجینیای غربی
و شرق کنتاکی ملاقات داشتم
که داستانهاشان و نگرانیهایشان را بشنوم.
مطالب علمی را جستجو و بررسی کردم
و در کمال تعجب مطلبی در این باره نیافتم
در مورد تاثیرات استخراج زغال سنگ بر سلامتی در آمریکا.
بگذارید دوباره تکرار کنم --
مطلبی درباره تاثیرات استخراج زغال سنگ
بر سلامتی در آمریکا منتشر نشده است.
پس, فکر کردم، «من میتوانم سهمی در این باره داشته باشم،
یافتههای من هر چه باشد،
آن را برای تایید این نگرانیها یا تسکین آنها بکار میگیرم.»
من هیچ دستور کاری شخصی با سازمانی نداشتم.
بسیاری از همکاران من در ابتدا مردد و بدبین بودند
که رابطهای بین سلامت عمومی و استخراج معدن وجود داشته باشد.
گمان میکردند که توضیح مشکل سلامت آن مردم مربوط به فقر
یا سبک غلط زندگی مثل چاقی یا سیگار کشیدن باشد.
وقتی شروع کردم، پنداشتم که شاید آنها درست میگویند.
ما با تحلیل بانک اطلاعاتی موجود شروع کردیم
که به ما اجازه داد پیوندی بین سلامتی و فعالیت معدنی بدهیم
و بطور آماری توانستیم سن، جنسیت، نژاد، دود، چاقی، فقر،
تحصیلات، بیمه سلامتی و فاکتورهای دیگر را کنترل و اندازهگیری کنیم.
مدارکی یافتیم که نگرانیها را تایید میکرد،
پس شروع کردیم یافتههایمان را منتشرکنیم.
اگر خلاصه بگویم،
ما دریافتیم مردمی که در منطقه استخراج زندگی میکنند
بوضوح درسطح بالاتری به بیماریهای قلبی عروقی مبتلا میشوند،
همچنین بیماری کلیوی و بیماری مزمن ریوی مثل COPD.
نرخ فوت ناشی از سرطان بطور قابل توجهی بالاتر رفته است،
بخصوص سرطان ریه.
ما مدارکی دیدهایم که نشان از افزایش نرخ نقص مادرزادی دارد
و نوزادان متولد شده با وزن تولد کم.
تفاوت سالانه فوت در کل برابر با ۱٫۲۰۰ مرگ بیشتر
در منطقههای MTR است با کنترل کردن ریسکهای دیگر.
۱٫۲۰۰ فوت بیشتر در سال.
نه تنها نرخ فوت بالاتر رفته بلکه،
نرخ فوت با افزایش فعالیت معدن کاری هم
در حالت «واکنش به دوز» بالا میرود.
سپس، ما مطالعه سلامتی خانه به خانه آن منطقه را شروع کردیم.
ما مردم ساکن در چند مایلی منطقه MTR را مطالعه کردیم
و با منطقه روستایی مشابه بدون معدن مقایسه کردیم.
نتایج بررسیها سطح بالاتری از بیماری در اشخاص و خانوادهها را نشان میدهد،
وضعیت گزارش شخصی سلامت ضعیفتر است،
و نشانههای بیماری در طیف وسیعی در سرتاسر منطفه شایعتر است.
این مطالعات مبتنی بر معاشرتها است.
و همه ما میدانیم که همبستگی هیچ علیتی را ثابت نمیکند.
این مطالعات شامل هیج داده آماری
براساس موقعیتهای دقیق محیطی در منطقههای معدن کاری نمیشد.
پس شروع به جمع آوری و گزارش داده کردیم.
ما تخلفات در استانداردهای آب شرب را پیدا کردیم
که تخلفات هفت برابر بیشتر از مناطق بدون معدن کاری بود.
ما نمونهگیریهای هوا را جمعآوری کردیم
و سطح یکسری المانها در مناطق معدن کاری از حد معمول بالاتر بود،
بخصوص ذرات بسیار ریز.
گرد و غبار در مناطق معدن کاری یک مخلوط پیچیدهای از مواد مختلف است،
اما شامل مقادیر زیادی از سیلیکا است که عامل شناخته شده در ایجاد سرطان ریه است،
و بالقوه برای اندامهای زیستی مضر است.
این غبار را در آزمایشگاه بررسی کردیم
و دریافتیم که در موشها سبب مشکلات قلبی عروقی میشود.
این غبار همچنین سبب ایجاد
سرطان ریه بر سلولهای ریه انسانی در محیط کشت آزمایشگاهی شده است.
اینها فقط خلاصه کوتاهی از مطالعاتمان است.
صنعت زغال سنگ شبیه آن چیزی نیست که ما مجبور به گفتن آن هستیم.
و نه شبیه آنچه که دولت کشور دارای زغال سنگ میگوید.
همانطور که صنعت تنباکو برای تحقیقات هزینه میکند
تا از بیضرر بودن کشیدن سیگار دفاع کند،
صنعت زغال سنگ هم همین راه را پیش گرفته است
با پرداخت پول به کسانی که در مورد بیضرر بودن MTR بنویسند.
و وکلا تحت قانون آزادی اطلاعات برای من اخطارهای آزاردهنده فرستادهاند.
که در نهایت توسط دادگاه رد شدهاند.
در مقابل کنگره زمانی که این مشکل را توضیح میدادم مورد حمله واقع شدم
توسط یکی از اعضای کنگره که ارتباطی در صنعت انرژی داشت.
یک فرماندار آشکارا اعلام کرده است که نمیخواهد این تحقیقات را بخواند و بداند.
بعد از ملاقات با یکی از اعضای کنگره،
که برای او تحقیقاتم را توضیح دادم،
بعدها شنیدم که آن نماینده اظهار کرده بود که چیزی در این باره نمیدانستند.
من با دانشمندان در سازمان زمین شناسی آمریکا
به مدت بیش از دو سال بر روی نمونههای محیطی کار کردم.
و زمانیکه یافتههایشان را
منتشر میکردند ناگهان
توسط مافوقشان متوقف میشدند.
در اوت امسال، به آکادمی ملی علوم
ناگهان از دولت فدرال دستور رسید
که مقالات مستقلشان
درباره تاثیرات معدن کاری بر سلامت عمومی را متوقف کنند.
از نظر من، تمام این اتفاقات بطور سیاسی هدایت میشوند.
البته محققان مخالف هم هستند.
در جلسات تردیدشان را میگویند.
ما دانشمندان آموختهایم شک کنیم.
میپرسند، «در این مورد چه میگویید؟»
«نظرتان در مورد این تعبیر جایگزین چیست؟»
آنها فکر میکنند که «میبایست اختلاطهای آماری را جا انداخته باشیم.
یا بعضی از متغیرها را در نظر نگرفته باشیم.»
«و در محیط آزمایشگاهی چه چیزی آن را اثبات میکند.»
«درمطالعه موشها، ما چطور بدانیم که همان تاثیرات را روی انسانها خواهیم دید.»
شاید هم درست باشد.
بطور فنی، مجبورید اعتراف کنید که شاید حق با آنها باشد،
اما بدانید، شاید این مشکلات سلامتی
بخاطرعوامل نادیده نباشد.
شاید آنها ناشی از منفجر کردن کوهها
بالای سر مردم باشند.
(خنده)
(تشویق)
شک همیشه هست، اگر شک جستجو میکنید.
زیرا هیجوقت هیچ تحقیقی را نمیتوانیم قطعی بدانیم.
هر تحقیق بعدی هم باید همیشه مبتنی بر مشارکت باشد.
پس شاید متوجه شوید چرا من به این فکر کردم
که چقدر دلیل و مدرک کافی است؟
من بیش از ۳۰ مقاله در این موضوع منتشر کردهام.
در کنارهمکاران من، محققان دیگری هم مدارکی جمع کردهاند.
اما دولت نمیخواهد بشنود،
و صنعت میگوید که آن فقط یک همبستگی است.
آنها میگویند که سبک زندگی مردم اپالاچین مشکل دارد.
چرا چنین مشکلاتی برای ما پیش نیامده است
آنها باید چاقی یا دود یا فقر و تحصیلات
یا بیمه سلامت را کنترل کنند.
ما بیش از این موارد را کنترل میکنیم.
نکتهای اینجا هست که ما را از تحقیق بیشتر بی نیاز میکند،
جاییکه نمیتوانیم از مردم بخواهیم بر خلاف میلشان مورد تحقیق باشند
تا ما بتوانیم مطالعه بعدی را انجام دهیم.
به عنوان دانشمند، ما دادهها را هر سمتی بروند دنبال میکنیم،
اما دادهها گاهی ما را تا همینجا بیشتر جلو نمیبرند
و مجبوریم انتخاب کنیم، به عنوان انسان دارای فکر و احساس،
دادهها چه معنی دارند و کی زمان عمل کردن است.
به نظر من این نه تنها برای MTR صحیح است بلکه برای تمام شرایطی صدق میکند
مدارک محکم و نگران کننده هستند اما بینقص نیستند.
و زمانیکه عمل نکردن در صورتی که حق با شما نباشد به قیمت جان مردم تمام میشود.
بنظر میآید که هرگونه بحث درباره
تاثیرات استخراج معدنی بر قله کوه عجیب است.
اما این موضوع نگران کننده شده است
در فضایی بین علم و سیاست
در کنار بحث تغییرات آبوهوایی
یا بحثهای چند سال گذشته
درباره اینکه کشیدن سیگار باعث سرطان میشود یا نه.
در این گرگومیش، اکثر دادهها بنظر یک نتیجه را نشان میدهند.
اما اقتصاد یا سیاست یا افکار عمومی غالب
بر نتیجه دیگری اصرار میکنند.
وقتی شما محققی هستید که بینش درونی درستی دارید
جاییکه سلامت تمام مردم در خطر است
اما خودتان را در تله مییابید
در این گرگومیش بیایمانی و تکذیب،
وظیفه اخلاقی شما چیست؟
بدون تردید، دانشمندان در ابراز حقیقتی که میبینند مسئول هستند،
حقیقتی که بر طبق شواهد است.
همانطور که گفته شد، ما وظیفه داریم از دادهها دفاع کنیم.
این خیلی ناامید کننده است که برای اجماع عمومی یا سیاسی صبر کنید
تا به سطح درک علمی برسد.
اما هرچه موضوع حساستر و جنجالیتر میشود
برای دانشمندان پایبندی به بیطرفی
و شهرت اعتبار سختتر میشود.
چراکه راستی هسته مناقشه
حوزه علم و سیاست عمومی است.
در بلند مدت،
شهرت ما در راستگویی قویترین وسیله است که داریم،
حتی قویتر از خود دادهها.
بدون اعتبار شناخته شده طرف دانشمند،
هیچ میزانی از اطاعات هرگز مردم را قانع نمیکند
تا یک حقیقت دردناک یا سخت را باور کنند.
اما زمانیکه از شهرتمان به راستگویی حفاظت میکنیم،
زمانیکه با صبر از دادههایمان دفاع میکنیم و مطالعات را ادامه میدهیم
و نتایج را به آرامی عمومی میکنیم،
آنجاست که بیشترین تاثیر را داریم.
در نهایت، حقایق علمی است که پیروز میشود.
در طی این انتظار چندین زندگی را از دست خواهیم داد؟
تا کنون که بسیار بوده است.
اما پیروز خواهیم شد.
سپاسگزارم.
(تشویق)