Return to Video

Πώς αλλάζοντας την ιστορία σας μπορείτε να αλλάξετε τη ζωή σας

  • 0:01 - 0:03
    Θα ξεκινήσω μιλώντας σας
    για ένα ηλεκτρονικό μήνυμα
  • 0:03 - 0:05
    που είδα στα εισερχόμενά μου πρόσφατα.
  • 0:05 - 0:08
    Έχω αρκετά ασυνήθιστα εισερχόμενα
  • 0:08 - 0:10
    επειδή είμαι θεραπευτής
  • 0:10 - 0:13
    και γράφω μια συμβουλευτική στήλη
    που λέγεται «Αγαπητή Θεραπεύτρια»,
  • 0:13 - 0:16
    οπότε φαντάζεστε τι υπάρχει εκεί.
  • 0:16 - 0:20
    Έχω διαβάσει χιλιάδες
    πολύ προσωπικές επιστολές
  • 0:20 - 0:22
    από αγνώστους σε όλον τον κόσμο.
  • 0:23 - 0:25
    Μιλάνε για ερωτική απογοήτευση, απώλεια
  • 0:25 - 0:27
    ή καυγάδες με γονείς και αδέλφια.
  • 0:27 - 0:30
    Τα κρατάω σε έναν φάκελο στο λάπτοπ μου
  • 0:30 - 0:32
    και τον ονόμασα «Τα Προβλήματα της Ζωής».
  • 0:32 - 0:36
    Παίρνω αυτό το μήνυμα,
    παίρνω πολλά μηνύματα σαν κι αυτό
  • 0:36 - 0:38

    και θα σας φέρω στον κόσμο μου για λίγο
  • 0:38 - 0:40
    και θα σας διαβάσω ένα από τα γράμματα.
  • 0:40 - 0:42
    Πάει έτσι.
  • 0:47 - 0:48
    «Αγαπητή Θεραπεύτρια,
  • 0:48 - 0:50
    είμαι παντρεμένη για 10 χρόνια
  • 0:50 - 0:53
    και τα πράγματα ήταν καλά
    μέχρι πριν λίγα χρόνια.
  • 0:53 - 0:55
    Τότε σταμάτησε ο σύζυγός μου
    να θέλει να κάνουμε σεξ συχνά
  • 0:55 - 0:57
    και τώρα κάνουμε σπάνια σεξ».
  • 0:57 - 0:59
    Είμαι σίγουρη ότι δεν το περιμένατε αυτό.
  • 0:59 - 1:00
    (Γέλια)
  • 1:00 - 1:04
    «Εχτές το βράδυ ανακάλυψα
    ότι εδώ και λίγους μήνες,
  • 1:04 - 1:06
    έχει μυστικά, μακρά
    τηλεφωνήματα αργά το βράδυ
  • 1:06 - 1:08
    με μια γυναίκα απ΄ το γραφείο του.
  • 1:08 - 1:10
    Την έψαξα στο διαδίκτυο και είναι υπέροχη.
  • 1:10 - 1:12
    Δεν πιστεύω ότι συμβαίνει αυτό.
  • 1:12 - 1:15
    Ο πατέρας μου είχε σχέση
    με μια συνάδελφο όταν ήμουν νέα
  • 1:15 - 1:17
    και διέλυσε την οικογένειά μας.
  • 1:17 - 1:20
    Περιττό να πω, είμαι σε απόγνωση.
  • 1:20 - 1:21
    Αν μείνω σ' αυτόν τον γάμο,
  • 1:21 - 1:23
    δεν θα έχω εμπιστοσύνη
    ξανά στον σύζυγό μου.
  • 1:23 - 1:25
    Αλλά δεν θέλω να υποβάλλω
    τα παιδιά σε διαζύγιο,
  • 1:25 - 1:27
    σε μια μητριά, κλπ.
  • 1:27 - 1:29
    Τι να κάνω;»
  • 1:31 - 1:34
    Τι νομίζετε ότι πρέπει να κάνει;
  • 1:35 - 1:36
    Αν παίρνατε αυτό το μήνυμα,
  • 1:36 - 1:39
    μπορεί να σκεφτόσασταν
    πόσο οδυνηρή είναι η απιστία.
  • 1:40 - 1:43
    Ή ίσως πόσο πολύ οδυνηρή
    είναι αυτή η περίπτωση
  • 1:43 - 1:46
    λόγω της εμπειρίας
    που είχε με τον πατέρα της.
  • 1:46 - 1:49
    Όπως εγώ, ίσως να αισθανθήκατε
    συμπόνια γι' αυτήν τη γυναίκα
  • 1:49 - 1:50
    και μπορεί να είχατε κάποια,
  • 1:50 - 1:52
    πώς να το πω όμορφα,
  • 1:52 - 1:55
    ας τα πούμε «όχι-τόσο-θετικά»
    αισθήματα για τον σύζυγό της.
  • 1:55 - 1:58
    Αυτά είναι τα πράγματα που
    περνάνε και από το δικό μου μυαλό
  • 1:58 - 2:00
    όταν διαβάζω αυτά
    τα γράμματα που δέχομαι.
  • 2:00 - 2:03
    Αλλά πρέπει να είμαι πολύ
    προσεκτική όταν απαντάω
  • 2:03 - 2:07
    γιατί ξέρω ότι κάθε γράμμα
    που παίρνω είναι απλά μια ιστορία
  • 2:07 - 2:09
    γραμμένη από συγκεκριμένο συγγραφέα
  • 2:09 - 2:12
    και ότι υπάρχει κι άλλη
    εκδοχή αυτής της ιστορίας.
  • 2:12 - 2:14
    Πάντα υπάρχει.
  • 2:14 - 2:15
    Το γνωρίζω αυτό
  • 2:15 - 2:18
    γιατί αν έμαθα κάτι σαν θεραπεύτρια,
  • 2:18 - 2:21
    είναι ότι είμαστε όλοι αναξιόπιστοι
    αφηγητές των ζωών μας.
  • 2:21 - 2:22
    Εγώ είμαι.
  • 2:23 - 2:24
    Εσείς είστε.
  • 2:24 - 2:27
    Όπως όλοι όσοι γνωρίζετε.
  • 2:27 - 2:29
    Κάτι που πιθανώς δεν έπρεπε να σας πω
  • 2:29 - 2:31
    γιατί τώρα δεν θα
    πιστέψετε την ομιλία μου.
  • 2:31 - 2:34
    Κοιτάξτε, δεν εννοώ ότι
    παραπλανούμε εσκεμμένα.
  • 2:34 - 2:37
    Τα πιο πολλά από αυτά που μου
    λένε οι άνθρωποι είναι αληθινά,
  • 2:37 - 2:39
    απλώς από τις τρέχουσες
    οπτικές τους γωνίες.
  • 2:39 - 2:41
    Εξαρτάται από τι δίνουν
    έμφαση ή ελαχιστοποιούν,
  • 2:42 - 2:43
    τι συμπεριλαμβάνουν, τι απορρίπτουν,
  • 2:43 - 2:45
    τι βλέπουν και θέλουν να δω κι εγώ,
  • 2:45 - 2:48
    λένε τις ιστορίες τους
    με έναν συγκεκριμένο τρόπο.
  • 2:48 - 2:51
    O ψυχολόγος Τζερόμ Μπρούνερ
    το περιέγραψε ωραία, είπε,
  • 2:51 - 2:56
    «Η αφήγηση μιας ιστορίας είναι
    αναπόφευκτα η ανάληψη μιας ηθικής στάσης».
  • 2:56 - 2:59
    Όλοι μας περιφερόμαστε
    με ιστορίες για τις ζωές μας.
  • 2:59 - 3:01
    Γιατί έγιναν επιλογές,
    γιατί κάτι πήγε στραβά,
  • 3:01 - 3:03
    γιατί φερθήκαμε κάπως σε κάποιον,
  • 3:03 - 3:05
    γιατί ολοφάνερα, το άξιζαν,
  • 3:05 - 3:07
    γιατί κάποιος μας φέρθηκε κάπως,
  • 3:07 - 3:09
    αν και, ολοφάνερα, δεν το αξίζαμε.
  • 3:09 - 3:12
    Οι ιστορίες είναι ο τρόπος
    που κατανοούμε τις ζωές μας.
  • 3:12 - 3:14
    Αλλά τι συμβαίνει όταν
    οι ιστορίες που λέμε
  • 3:14 - 3:18
    είναι παραπλανητικές
    ή ατελείς ή απλώς λάθος;
  • 3:19 - 3:21
    Αντί να παράσχουν διαύγεια,
  • 3:21 - 3:22
    μας κρατάνε κολλημένους.
  • 3:23 - 3:26
    Υποθέτουμε ότι οι συνθήκες μας
    διαμορφώνουν τις ιστορίες μας.
  • 3:26 - 3:28
    Αλλά αυτό που βλέπω συνέχεια
  • 3:28 - 3:30
    είναι ότι συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο.
  • 3:30 - 3:34
    Ο τρόπος που περιγράφουμε τις ζωές
    μας διαμορφώνει αυτό που γινόμαστε.
  • 3:35 - 3:37
    Αυτός είναι ο κίνδυνος,
  • 3:37 - 3:38
    γιατί μπορούν να μας μπερδέψουν,
  • 3:38 - 3:40
    αλλά έχουν και δύναμη.
  • 3:40 - 3:43
    Γιατί σημαίνει ότι αν μπορούμε
    να αλλάξουμε τις ιστορίες μας,
  • 3:43 - 3:45
    μπορούμε να αλλάξουμε τις ζωές μας.
  • 3:45 - 3:47
    Σήμερα, θέλω να σας δείξω πώς.
  • 3:48 - 3:49
    Σας είπα ότι είμαι θεραπεύτρια
  • 3:49 - 3:52
    και είμαι πραγματικά,
    δεν είμαι αναξιόπιστη αφηγήτρια.
  • 3:52 - 3:55
    Αλλά αν είμαι, ας πούμε, σε ένα αεροπλάνο
  • 3:55 - 3:56
    και κάποιος ρωτήσει τι δουλειά κάνω,
  • 3:57 - 3:59
    συνήθως λέω ότι είμαι επιμελήτρια.
  • 3:59 - 4:02
    Το λέω εν μέρει γιατί
    αν πω ότι είμαι θεραπεύτρια,
  • 4:02 - 4:05
    πάντα παίρνω μια παράξενη απάντηση, όπως,
  • 4:05 - 4:06
    «Ω, θεραπεύτρια.
  • 4:06 - 4:08
    Θα με ψυχαναλύσετε;»
  • 4:08 - 4:10
    Σκέφτομαι, «Α: όχι
  • 4:10 - 4:12
    και Β: γιατί να το κάνω αυτό εδώ;
  • 4:13 - 4:14
    Αν έλεγα ότι ήμουν γυναικολόγος
  • 4:14 - 4:17
    θα ρωτούσατε αν θα σας
    εξέταζα γυναικολογικά;»
  • 4:17 - 4:19
    (Γέλια)
  • 4:19 - 4:21
    Αλλά κυρίως λέω ότι είμαι επιμελήτρια
  • 4:21 - 4:23
    γιατί είναι αλήθεια.
  • 4:23 - 4:26
    Οι θεραπευτές πρέπει
    να βοηθούν τους ανθρώπους,
  • 4:26 - 4:29
    αλλά το ενδιαφέρον με τον ρόλο
    μου ως Αγαπητή Θεραπεύτρια
  • 4:29 - 4:32
    είναι ότι όταν διορθώνω,
    δεν διορθώνω μόνο ένα άτομο.
  • 4:32 - 4:34
    Προσπαθώ να διδάξω την ομάδα
    αναγνωστών πώς να διορθώνει,
  • 4:34 - 4:36
    με παράδειγμα μία επιστολή την εβδομάδα.
  • 4:36 - 4:38
    Έτσι σκέφτομαι κάπως έτσι,
  • 4:38 - 4:40
    «Ποιο υλικό είναι άσχετο;»
  • 4:40 - 4:43
    «Προχωράει ο πρωταγωνιστής
    ή κινείται σε κύκλους,
  • 4:43 - 4:46
    είναι σημαντικοί οι υπόλοιποι
    χαρακτήρες ή είναι περισπασμός;»
  • 4:46 - 4:48
    «Τα σημεία της πλοκής
    δείχνουν ένα μοτίβο;»
  • 4:49 - 4:50
    Αυτό που πρόσεξα
  • 4:50 - 4:54
    είναι ότι οι πιο πολλές ιστορίες
    κινούνται γύρω από δύο κύρια μοτίβα.
  • 4:54 - 4:56
    Το πρώτο είναι η ελευθερία
  • 4:56 - 4:58
    και το δεύτερο η αλλαγή.
  • 4:58 - 4:59
    Όταν διορθώνω,
  • 4:59 - 5:01
    αυτά είναι τα μοτίβα που ξεκινάω.
  • 5:01 - 5:04
    Ας δούμε την ελευθερία για μια στιγμή.
  • 5:04 - 5:06
    Οι σχετικές ιστορίες μας είναι κάπως έτσι:
  • 5:06 - 5:08
    πιστεύουμε, γενικά,
  • 5:08 - 5:12
    ότι έχουμε τεράστια ελευθερία.
  • 5:12 - 5:14
    Εκτός από το τρέχον πρόβλημα,
  • 5:14 - 5:17
    όπου, ξαφνικά, αισθανόμαστε
    ότι δεν έχουμε καθόλου.
  • 5:17 - 5:20
    Κυριαρχεί η αίσθηση ότι
    είμαστε παγιδευμένοι, σωστά;
  • 5:20 - 5:22
    Αισθανόμαστε φυλακισμένοι
    από οικογένεια και δουλειά,
  • 5:22 - 5:24
    σχέσεις και παρελθόν.
  • 5:25 - 5:28
    Μερικές φορές φυλακίζουμε τους εαυτούς
    μας με ένα αφήγημα αυτομαστιγώματος.
  • 5:28 - 5:30
    Όλοι ξέρετε αυτές τις ιστορίες.
  • 5:30 - 5:32
    Την ιστορία «όλοι ζουν
    καλύτερη ζωή από εμένα»,
  • 5:32 - 5:34
    προσφορά του διαδικτύου.
  • 5:34 - 5:36
    Η ιστορία «είμαι απατεώνας»,
    «δεν είμαι αξιαγάπητος»,
  • 5:36 - 5:39
    η ιστορία «τίποτε δεν
    θα πάει καλά για μένα».
  • 5:39 - 5:41
    Η ιστορία «Λέω, 'Γεια
    σου Siri' και δεν απαντάει,
  • 5:41 - 5:43
    σημαίνει ότι με μισεί».
  • 5:43 - 5:45
    Σας καταλαβαίνω,
    βλέπετε, δεν είμαι η μόνη.
  • 5:46 - 5:47
    Η γυναίκα που μου έγραψε την επιστολή,
  • 5:47 - 5:49
    αισθάνεται κι αυτή παγιδευμένη.
  • 5:49 - 5:52
    Αν μείνει με τον σύζυγό της,
    δεν θα τον εμπιστευτεί ξανά,
  • 5:52 - 5:55
    αλλά αν φύγει, τα παιδιά της θα υποφέρουν.
  • 5:55 - 5:58
    Υπάρχει μια γελοιογραφία
    που είναι το τέλειο παράδειγμα
  • 5:58 - 6:00
    του τι συμβαίνει πραγματικά
    σ' αυτές τις ιστορίες.
  • 6:00 - 6:03
    Δείχνει έναν φυλακισμένο
    να κουνάει τα κάγκελα,
  • 6:03 - 6:05
    προσπαθώντας απεγνωσμένα να βγει.
  • 6:05 - 6:07
    Αλλά δεξιά και αριστερά είναι ανοιχτά.
  • 6:07 - 6:09
    Δεν υπάρχουν κάγκελα.
  • 6:09 - 6:11
    Ο φυλακισμένος δεν είναι στη φυλακή.
  • 6:12 - 6:13
    Όπως οι περισσότεροι.
  • 6:13 - 6:15
    Αισθανόμαστε παγιδευμένοι,
  • 6:15 - 6:17
    κολλημμένοι σε συναισθηματικές φυλακές.
  • 6:17 - 6:19
    Αλλά δεν προχωράμε προς την ελευθερία
  • 6:19 - 6:21
    γιατί ξέρουμε ότι υπάρχει παγίδα.
  • 6:21 - 6:23
    Η ελευθερία συνοδεύεται από ευθύνη.
  • 6:24 - 6:28
    Αν αναλάβουμε την ευθύνη
    για τον ρόλο μας στην ιστορία,
  • 6:28 - 6:30
    μπορεί να χρειαστεί να αλλάξουμε.
  • 6:30 - 6:33
    Αυτό είναι το άλλο κοινό μοτίβο
    που βλέπω στις ιστορίες μας: αλλαγή.
  • 6:33 - 6:35
    Ιστορίες που ακούγονται έτσι:
  • 6:35 - 6:37
    ένα άτομο λέει, «Θέλω να αλλάξω».
  • 6:37 - 6:39
    Αλλά αυτό που εννοούν πραγματικά είναι,
  • 6:39 - 6:42
    «Θέλω να αλλάξει κάποιος
    άλλος στην ιστορία».
  • 6:42 - 6:44
    Οι θεραπευτές το περιγράφουν ως:
  • 6:44 - 6:47
    «Αν η βασίλισσα είχε
    μπαλάκια θα ήταν βασιλιάς».
  • 6:47 - 6:48
    Εννοώ
  • 6:48 - 6:49
    (Γέλια)
  • 6:49 - 6:51
    Δεν έχει νόημα, έτσι;
  • 6:52 - 6:54
    Γιατί να μη θέλουμε ο πρωταγωνιστής,
  • 6:54 - 6:56
    που είναι ο ήρωας της ιστορίας να αλλάξει;
  • 6:56 - 6:58
    Μπορεί επειδή η αλλαγή,
  • 6:58 - 7:00
    ακόμη και η πολύ θετική αλλαγή,
  • 7:00 - 7:02
    περιλαμβάνει εκπληκτικά μεγάλη απώλεια.
  • 7:02 - 7:04
    Απώλεια του οικείου.
  • 7:04 - 7:07
    Ακόμη και αν το οικείο είναι
    δυσάρεστο ή απολύτως απαίσιο,
  • 7:07 - 7:10
    γνωρίζουμε τους χαρακτήρες,
    το σκηνικό και την πλοκή,
  • 7:10 - 7:12
    μέχρι τον μόνιμο διάλογο στην ιστορία.
  • 7:12 - 7:14
    «Δεν βάζεις πλυντήριο!»
  • 7:14 - 7:15
    «Έβαλα πρόσφατα!»
  • 7:15 - 7:16
    «Α, ναι; Πότε;»
  • 7:16 - 7:18
    Υπάρχει κάτι παράξενα ανακουφιστικό
  • 7:18 - 7:20
    να γνωρίζεις ακριβώς
    πώς θα εξελιχθεί η ιστορία
  • 7:20 - 7:22
    κάθε φορά.
  • 7:22 - 7:26
    Το ξεκίνημα νέου κεφαλαίου
    είναι τόλμημα στο άγνωστο.
  • 7:26 - 7:28
    Σημαίνει να κοιτάζεις μια λευκή σελίδα.
  • 7:28 - 7:30
    Όπως θα σας πει κάθε συγγραφέας,
  • 7:30 - 7:32
    δεν υπάρχει κάτι πιο τρομακτικό
    από μια λευκή σελίδα.
  • 7:32 - 7:34
    Αλλά προσέξτε.
  • 7:34 - 7:36
    Όταν διορθώσουμε την ιστορία μας,
  • 7:36 - 7:39
    το επόμενο κεφάλαιο είναι
    ευκολότερο να γραφτεί.
  • 7:39 - 7:43
    Μιλάμε τόσο πολύ στην κουλτούρα μας
    για τη γνωριμία με τον εαυτό μας.
  • 7:43 - 7:46
    Αλλά μέρος της γνωριμίας με τον εαυτό σας
    είναι να μη γνωρίζετε τον εαυτό σας.
  • 7:46 - 7:50
    Να παρατήσετε τη μια εκδοχή της
    ιστορίας που λέτε στον εαυτό σας
  • 7:50 - 7:52
    ώστε να μπορέσετε να ζήσετε τη ζωή σας
  • 7:52 - 7:54
    και όχι την ιστορία που λέτε
  • 7:54 - 7:55
    για τη ζωή σας.
  • 7:56 - 7:59
    Έτσι βγαίνουμε από τη φυλακή.
  • 7:59 - 8:03
    Θέλω να επιστρέψω στη γυναίκα
    που μου έγραψε για την ερωτική σχέση.
  • 8:03 - 8:05
    Με ρώτησε τι θα πρέπει να κάνει.
  • 8:05 - 8:07
    Έχω αυτή τη λέξη που έχω
    κολλήσει στο γραφείο μου:
  • 8:07 - 8:09
    ultracrepidarianism.
  • 8:09 - 8:14
    Τη συνήθεια να δίνει κάποιος συμβουλές
    ή απόψεις εκτός του πεδίου γνώσης του.
  • 8:14 - 8:15
    Σπουδαία λέξη, έτσι;
  • 8:15 - 8:17
    Μπορείτε να τη χρησιμοποιήσετε παντού,
  • 8:17 - 8:20
    είμαι σίγουρη ότι
    θα τη χρησιμοποιείτε κι εσείς.
  • 8:20 - 8:23
    Τη χρησιμοποιώ γιατί
    μου θυμίζει ότι ως θεραπεύτρια,
  • 8:23 - 8:25
    μπορώ να βοηθήσω ανθρώπους
    να αποφασίσουν τι θέλουν
  • 8:25 - 8:27
    αλλά δεν μπορώ να κάνω
    τις δικές τους επιλογές.
  • 8:28 - 8:30
    Μόνο εσείς μπορείτε
    να γράψετε την ιστορία σας
  • 8:30 - 8:32
    και χρειάζεστε μόνο μερικά εργαλεία.
  • 8:33 - 8:34
    Οπότε αυτό που θέλω να κάνω
  • 8:34 - 8:37
    είναι να διορθώσουμε
    το γράμμα αυτής της γυναίκας μαζί,
  • 8:37 - 8:40
    για να σας δείξω πώς μπορούμε
    να αλλάξουμε τις ιστορίες μας.
  • 8:40 - 8:42
    Θέλω να ξεκινήσω ζητώντας σας
  • 8:42 - 8:46
    να σκεφτείτε μια ιστορία που λέτε
    στον εαυτό σας αυτή τη στιγμή
  • 8:46 - 8:48
    που μπορεί να μη σας εξυπηρετεί.
  • 8:48 - 8:51
    Μπορεί να αφορά σε κάποια
    κατάσταση που βιώνετε.
  • 8:51 - 8:53
    Μπορεί να είναι για
    κάποιο άτομο στη ζωή σας,
  • 8:53 - 8:55
    μπορεί να είναι για σας τους ίδιους.
  • 8:56 - 8:59
    Θέλω να κοιτάξετε όλους τους χαρακτήρες.
  • 8:59 - 9:01
    Ποιοί είναι αυτοί που σας βοηθάνε
  • 9:01 - 9:04
    να στηρίξετε τη λάθος
    εκδοχή της ιστορίας;
  • 9:04 - 9:07
    Παράδειγμα, αν η γυναίκα
    που έγραψε την επιστολή
  • 9:07 - 9:08
    έλεγε στις φίλες της τι συνέβη,
  • 9:08 - 9:11
    πιθανώς θα της πρόσφεραν αυτό
    που λέγεται «ανόητη συμπόνοια».
  • 9:11 - 9:14
    Στην ανόητη συμπόνοια
    συμφωνούμε με την ιστορία,
  • 9:14 - 9:16
    λέμε, «Έχεις δίκιο, είναι πολύ άδικο»,
  • 9:16 - 9:19
    όταν ένας φίλος μας λέει
    ότι δεν πήρε την προαγωγή που ήθελε,
  • 9:19 - 9:22
    αν και ξέρουμε ότι αυτό
    συνέβη πολλές φορές ως τώρα
  • 9:22 - 9:24
    επειδή δεν προσπαθεί πραγματικά
  • 9:24 - 9:26
    και πιθανώς κλέβει και γραφική ύλη.
  • 9:26 - 9:27
    (Γέλια)
  • 9:27 - 9:30
    Λέμε, «Ναι, έχεις δίκιο, είναι μαλάκας»,
  • 9:30 - 9:33
    όταν μια φίλη μας λέει
    ότι ο φίλος της τη χώρισε,
  • 9:33 - 9:35
    ακόμη κι αν ξέρουμε τους
    συγκεκριμένους τρόπους
  • 9:35 - 9:37
    που τείνει να φέρεται στις σχέσεις,
  • 9:37 - 9:40
    όπως τα ατελείωτα μηνύματα
    ή το ψάξιμο στα συρτάρια του,
  • 9:40 - 9:41
    που οδηγούν σ' αυτό το αποτέλεσμα.
  • 9:41 - 9:43
    Βλέπουμε το πρόβλημα, είναι όπως,
  • 9:43 - 9:46
    αν ξεσπάει καβγάς
    σε κάθε μπαρ που πηγαίνετε,
  • 9:46 - 9:47
    μπορεί να φταίτε εσείς.
  • 9:47 - 9:49
    (Γέλια)
  • 9:49 - 9:53
    Για να είμαστε καλοί επιμελητές
    χρειάζεται να προσφέρουμε σοφή συμπόνια,
  • 9:53 - 9:55
    όχι μόνο στους φίλους μας,
    αλλά και στον εαυτό μας.
  • 9:55 - 9:58
    Αυτό λέγεται, νομίζω ότι ο τεχνικός όρος
    θα μπορούσε να είναι,
  • 9:58 - 10:01
    «προσφορά συμπόνιας με βόμβες αλήθειας».
  • 10:01 - 10:03
    Αυτές είναι συμπονετικές βόμβες αλήθειας
  • 10:03 - 10:06
    γιατί μας βοηθούν να δούμε
    τι αφήσαμε έξω από την ιστορία.
  • 10:06 - 10:07
    Η αλήθεια είναι,
  • 10:07 - 10:10
    ότι δεν ξέρουμε αν ο σύζυγος
    αυτής της γυναίκας έχει δεσμό
  • 10:10 - 10:13
    ή γιατί η σεξουαλική ζωή
    τους άλλαξε πριν δύο χρόνια
  • 10:13 - 10:16
    ή σε τι αφορούν αυτά
    τα νυχτερινά τηλεφωνήματα.
  • 10:16 - 10:18
    Μπορεί λόγω της ιστορίας της,
  • 10:18 - 10:20
    να γράφει μια ιστορία προδοσίας,
  • 10:21 - 10:22
    αλλά πιθανώς υπάρχει κάτι άλλο
  • 10:22 - 10:25
    αλλά δεν είναι πρόθυμη
    να με αφήσει, στην επιστολή της,
  • 10:25 - 10:27
    ή ίσως και στον εαυτό της να το δει.
  • 10:28 - 10:30
    Είναι όπως αυτός που κάνει ένα τεστ Ρόρσαχ
  • 10:30 - 10:32
    Ξέρετε όλοι τι είναι τα τεστ Ρόρσαχ;
  • 10:32 - 10:35
    Ο ψυχολόγος σας δείχνει κάποιες
    κηλίδες μελανιού, κάπως έτσι
  • 10:35 - 10:38
    και ρωτάει, «Τι βλέπεις;»
  • 10:38 - 10:41
    Ο τύπος κοιτάζει την κηλίδα και λέει,
  • 10:41 - 10:44
    «Σίγουρα δεν βλέπω αίμα».
  • 10:46 - 10:47
    Ο εξεταστής λέει,
  • 10:47 - 10:51
    «Εντάξει, πες μου τι άλλο
    δεν βλέπεις σίγουρα».
  • 10:52 - 10:54
    Στη συγγραφή αυτό λέγεται άποψη.
  • 10:54 - 10:57
    Τι είναι απρόθυμος να δει ο αφηγητής;
  • 10:57 - 11:00
    Θέλω να σας διαβάσω άλλο ένα γράμμα.
  • 11:01 - 11:03
    Πηγαίνει κάπως έτσι.
  • 11:05 - 11:07
    «Αγαπητή Θεραπεύτρια,
  • 11:08 - 11:10
    Χρειάζομαι βοήθεια με τη σύζυγό μου.
  • 11:10 - 11:12
    Τελευταία, ότι κάνω την ενοχλεί,
  • 11:12 - 11:15
    ακόμη και μικρά πράγματα,
    όπως ο ήχος που κάνω όταν μασάω.
  • 11:15 - 11:16
    Στο πρωινό,
  • 11:16 - 11:20
    πρόσεξα ότι προσπαθεί να βάλει
    κρυφά επιπλέον γάλα στα δημητριακά μου
  • 11:20 - 11:21
    για να μην είναι τραγανά».
  • 11:21 - 11:22
    (Γέλια)
  • 11:22 - 11:27
    «Νομίζω ότι έγινε επικριτική
    μετά τον θάνατο του πατέρα μου.
  • 11:27 - 11:28
    Ήμουν πολύ κοντά του
  • 11:28 - 11:30
    και ο πατέρας της έφυγε όταν ήταν νέα,
  • 11:30 - 11:32
    οπότε δεν μπορούσε
    να καταλάβει τι περνούσα.
  • 11:32 - 11:35
    Έχω έναν φίλο στη δουλειά που
    πέθανε ο πατέρας του πρόσφατα
  • 11:35 - 11:37
    και καταλαβαίνει το πένθος μου.
  • 11:37 - 11:40
    Μακάρι να μιλούσα στη γυναίκα μου
    όπως μιλάω στον φίλο μου,
  • 11:40 - 11:43
    αλλά αισθάνομαι ότι
    με το ζόρι με ανέχεται τώρα.
  • 11:43 - 11:45
    Πώς μπορώ να πάρω πίσω τη γυναίκα μου;»
  • 11:45 - 11:46
    ΟΚ.
  • 11:47 - 11:49
    Αυτό που πιθανώς καταλάβατε
  • 11:49 - 11:52
    είναι ότι είναι η ίδια ιστορία
    που σας διάβασα νωρίτερα,
  • 11:52 - 11:55
    ειπωμένη από την άποψη άλλου αφηγητή.
  • 11:55 - 11:57
    Η ιστορία της ήταν για
    έναν σύζυγο που απατά,
  • 11:57 - 12:01
    η ιστορία του είναι για μια σύζυγο
    που δεν κατανοεί το πένθος του.
  • 12:01 - 12:04
    Αλλά το αξιοσημείωτο είναι
    ότι για όλες αυτές τις διαφορές,
  • 12:05 - 12:08
    το θέμα αυτών των ιστοριών
    είναι η επιθυμία για σύνδεση.
  • 12:09 - 12:11
    Αν βγούμε από την αφήγηση
    σε πρώτο πρόσωπο
  • 12:11 - 12:14
    και γράψουμε την ιστορία
    από την άποψη άλλου χαρακτήρα,
  • 12:14 - 12:17
    ξαφνικά αυτός ο χαρακτήρας
    γίνεται πολύ πιο συμπαθητικός,
  • 12:17 - 12:19
    και ανοίγει η πλοκή.
  • 12:19 - 12:22
    Αυτό είναι το δυσκολότερο
    βήμα στη διαδικασία διόρθωσης,
  • 12:22 - 12:24
    αλλά είναι και εκεί
    που ξεκινάει η αλλαγή.
  • 12:25 - 12:28
    Τι θα συνέβαινε αν
    κοιτούσατε την ιστορία σας
  • 12:28 - 12:31
    και τη γράφατε από
    την άποψη άλλου ατόμου;
  • 12:32 - 12:35
    Τι θα βλέπατε τώρα από αυτήν
    την ευρύτερη προοπτική;
  • 12:36 - 12:38
    Γι' αυτό όταν βλέπω
    ανθρώπους σε κατάθλιψη,
  • 12:38 - 12:39
    μερικές φορές λέω,
  • 12:39 - 12:43
    «Δεν είσαι το καλύτερο άτομο
    για να μιλήσω για σένα τώρα»,
  • 12:43 - 12:46
    γιατί η κατάθλιψη
    διαστρεβλώνει πολύ τις ιστορίες μας.
  • 12:46 - 12:47
    Στενεύει τις προοπτικές μας.
  • 12:47 - 12:51
    Το ίδιο ισχύει όταν αισθανόμαστε
    μοναξιά, πόνο ή απόρριψη.
  • 12:51 - 12:52
    Δημιουργούμε πολλά είδη ιστοριών,
  • 12:52 - 12:54
    παραμορφωμένες μέσα από στενό φακό
  • 12:54 - 12:56
    που δεν ξέρουμε καν ότι
    βλέπουμε μέσα από αυτόν.
  • 12:57 - 13:00
    Οπότε γινόμαστε πλήρως οι δικοί
    μας διασπορείς ψευδών ειδήσεων.
  • 13:01 - 13:03
    Έχω να εξομολογηθώ κάτι.
  • 13:04 - 13:07
    Έγραψα την εκδοχή του συζύγου
    για το γράμμα που σας διάβασα.
  • 13:07 - 13:09
    Δεν έχετε ιδέα πόσο χρόνο ξόδεψα
  • 13:09 - 13:11
    προσπαθώντας να αποφασίσω
    μεταξύ δύο δημητριακών.
  • 13:11 - 13:14
    Το έγραψα με βάση όλα
    τα εναλλακτικά αφηγήματα
  • 13:15 - 13:16
    που είδα τα προηγούμενα χρόνια
  • 13:16 - 13:20
    όχι μόνο στο γραφείο μου,
    αλλά και στη στήλη μου.
  • 13:20 - 13:21
    Όταν συνέβη
  • 13:21 - 13:23
    δύο άνθρωποι που σχετίζονται
  • 13:23 - 13:26
    να μου γράψουν χωρίς να το ξέρει ο άλλος
  • 13:26 - 13:28
    και έχω δύο εκδοχές της ίδιας ιστορίας
  • 13:28 - 13:29
    στα εισερχόμενά μου.
  • 13:30 - 13:31
    Αυτό συνέβη πραγματικά.
  • 13:32 - 13:35
    Δεν ξέρω ποια είναι η άλλη εκδοχή
    του γράμματος της γυναίκας,
  • 13:35 - 13:36
    αλλά ξέρω αυτό:
  • 13:36 - 13:38
    πρέπει να το γράψει.
  • 13:38 - 13:40
    Γιατί με μια θαρραλέα διόρθωση,
  • 13:40 - 13:44
    θα γράψει μια πολύ πιο διαφοροποιημένη
    εκδοχή της επιστολής που μου έστειλε.
  • 13:44 - 13:47
    Ακόμη κι αν ο σύζυγός της
    έχει κάποιου είδους δεσμό
  • 13:47 - 13:48
    και ίσως έχει,
  • 13:48 - 13:51
    εκείνη δεν χρειάζεται
    να ξέρει ακόμη την πλοκή.
  • 13:52 - 13:55
    Γιατί απλά χάρη της διόρθωσης,
  • 13:55 - 13:58
    θα έχει πολλές περισσότερες
    επιλογές για τη μορφή του σεναρίου.
  • 13:59 - 14:03
    Μερικές φορές τυχαίνει να βλέπω
    ανθρώπους που είναι πράγματι κολλημένοι
  • 14:03 - 14:06
    και έχουν επενδύσει πολύ
    στην προσκόλλησή τους.
  • 14:06 - 14:09
    Τους λέμε γκρινιάρηδες
    που απορρίπτουν τη βοήθεια.
  • 14:09 - 14:10
    Σίγουρα ξέρετε τέτοιους ανθρώπους.
  • 14:10 - 14:13
    Είναι οι άνθρωποι που όταν
    τους προσφέρεται μια λύση,
  • 14:14 - 14:18
    την απορρίπουν λέγοντας, «Ναι,
    όχι, αυτό δεν θα αποδώσει, γιατί...»
  • 14:19 - 14:22
    «Ναι, όχι, αυτό είναι αδύνατο,
    γιατί δεν μπορώ να το κάνω αυτό».
  • 14:22 - 14:26
    «Ναι, θέλω πολύ φίλους αλλά
    οι άνθρωποι είναι απλά τόσο ενοχλητικοί».
  • 14:26 - 14:28
    (Γέλια)
  • 14:28 - 14:30
    Αυτό που πραγματικά απορρίπτουν
  • 14:30 - 14:34
    είναι η διόρθωση στην ιστορία της
    δυστυχίας και της προσκόλλησής τους.
  • 14:34 - 14:38
    Οπότε, μ' αυτούς τους ανθρώπους,
    ακολουθώ διαφορετική προσέγγιση.
  • 14:38 - 14:40
    Αυτό που κάνω είναι ότι λέω κάτι άλλο.
  • 14:40 - 14:42
    Τους λέω,
  • 14:42 - 14:44
    «Όλοι θα πεθάνουμε».
  • 14:45 - 14:48
    Σίγουρα είστε χαρούμενοι
    που δεν είμαι η θεραπεύτριά σας.
  • 14:48 - 14:49
    Γιατί με κοιτάζουν
  • 14:49 - 14:52
    όπως με κοιτάζετε εσείς τώρα,
  • 14:52 - 14:53
    με το βλέμμα της πλήρους σύγχυσης.
  • 14:53 - 14:55
    Αλλά τους εξηγώ ότι υπάρχει μια ιστορία
  • 14:55 - 14:58
    που γράφεται για όλους μας τελικά.
  • 14:58 - 15:00
    Λέγεται επικήδειος.
  • 15:01 - 15:05
    Αντί να είμαστε συγγραφείς
    της δυστυχίας μας,
  • 15:05 - 15:08
    πρέπει να διαμορφώσουμε αυτές
    τις ιστορίες ενώ είμαστε ζωντανοί.
  • 15:09 - 15:12
    Να είμαστε ο ήρωας και
    όχι το θύμα στις ιστορίες μας,
  • 15:12 - 15:15
    να επιλέξουμε τι υπάρχει στη
    σελίδα που έχουμε στο μυαλό μας
  • 15:15 - 15:16
    και επηρεάζει την πραγματικότητα.
  • 15:17 - 15:21
    Τους λέω ότι η ζωή είναι απόφαση
    ποιες ιστορίες να ακούσουμε
  • 15:21 - 15:23
    και ποιες χρειάζονται διόρθωση
  • 15:23 - 15:26
    και ότι αξίζει η προσπάθεια
    να αναθεωρήσουμε
  • 15:26 - 15:29
    γιατί δεν υπάρχει κάτι πιο σημαντικό
    για την ποιότητα της ζωής μας
  • 15:29 - 15:31
    από τις ιστορίες που λέμε στον εαυτό μας.
  • 15:31 - 15:34
    Λέω ότι όσον αφορά
    στις ιστορίες της ζωής μας,
  • 15:34 - 15:38
    θα πρέπει να στοχεύουμε
    στο προσωπικό μας βραβείο Πούλιτζερ.
  • 15:38 - 15:41
    Οι πιο πολλοί δεν είμαστε
    μόνιμα παραπονιάρηδες,
  • 15:41 - 15:44
    ή τουλάχιστον δεν πιστεύουμε ότι είμαστε.
  • 15:44 - 15:46
    Αλλά είναι ένας ρόλος που
    είναι εύκολο να γλυστρήσουμε
  • 15:46 - 15:50
    όταν είμαστε αγχωμένοι
    ή θυμωμένοι ή ευάλωτοι.
  • 15:50 - 15:52
    Οπότε την επόμενη φορά
    που θα δυσκολεύεστε με κάτι,
  • 15:52 - 15:54
    θυμηθείτε,
  • 15:54 - 15:55
    όλοι θα πεθάνουμε.
  • 15:55 - 15:57
    (Γέλια)
  • 15:57 - 15:59
    Μετά βγάλτε τα εργαλεία επεξεργασίας
  • 15:59 - 16:01
    και ρωτήστε τον εαυτό σας:
  • 16:01 - 16:04
    ποια θέλω να είναι η ιστορία μου;
  • 16:05 - 16:08
    Τότε, γράψτε το αριστούργημά σας.
  • 16:09 - 16:10
    Σας ευχαριστώ.
  • 16:10 - 16:13
    (Χειροκρότημα)
Cím:
Πώς αλλάζοντας την ιστορία σας μπορείτε να αλλάξετε τη ζωή σας
Speaker:
Λόρι Γκότλιμπ
Leírás:

Οι ιστορίες σάς βοηθούν να κατανοήσετε τη ζωή σας, αλλά όταν αυτά τα αφηγήματα είναι ατελή ή παραπληνητικά μπορούν να σας κρατήσουν κολλημένους αντί να παράσχουν διαύγεια. Σε μια χρήσιμη ομιλία, η ψυχοθεραπεύτρια και αρθρογράφος συμβουλευτικής στήλης Λόρι Γκότλιμπ δείχνει πως θα απελευθερωθείτε από τις ιστορίες που λέτε στον εαυτό σας όταν γίνετε ο προσωπικός σας επιμελητής και ξαναγράψετε το αφήγημά σας από διαφορετική οπτική γωνία.

more » « less
Video Language:
English
Team:
closed TED
Projekt:
TEDTalks
Duration:
16:41

Greek subtitles

Felülvizsgálatok