Polish feliratok

← Powstanie i upadek celtyckich wojowników - Philip Freeman

Beágyazókód kérése
24 Languages

Showing Revision 5 created 10/01/2020 by Rysia Wand.

  1. Pewnego letniego wieczoru
    w 335 roku p.n.e. Aleksander Wielki
  2. odpoczywał nad Dunajem
    po walkach ze Scytami,
  3. kiedy do jego obozu
    zbliżyła się grupa nieznajomych.
  4. Aleksander nigdy nie widział tak wysokich,
    groźnie wyglądających wojowników
  5. z ogromnymi złotymi obręczami
    na szyjach i w kolorowych płaszczach,
  6. więc zaprosił ich na wspólną ucztę.
  7. Goście z dumą wyznali, że są Keltoi,
    czyli Celtami z dalekich Alp.
  8. Aleksander zapytał,
    czego boją się najbardziej,
  9. mając nadzieję, że wymienią jego imię.
  10. Roześmiali się i powiedzieli,
    że nie boją się niczego.
  11. To jedna z najwcześniejszych
    historii o starożytnych Celtach.

  12. Pochodzenie Celtów jest nieznane,
  13. ale w czasach Aleksandra
    zajmowali już całą Europę
  14. od Azji Mniejszej na wschodzie
  15. po Hiszpanię i wyspy Brytanii
    i Irlandii na zachodzie.
  16. Nigdy nie byli zjednoczonym imperium
    i nie budowali miast ani pomników.
  17. Zamiast tego stworzyli setki niezależnych
    plemion mówiących tym samym językiem.
  18. Każde plemię miało własnego
    króla-wojownika i centrum religijne.
  19. Plemiona walczyły ze sobą
  20. z takim samym zapałem, jak z wrogami.
  21. Niewiele armii mogło się z nimi równać.

  22. Nietypowo jak na tamte czasy
    Celtowie wierzyli w reinkarnację,
  23. że odrodzą się na Ziemi,
    żeby znów żyć, ucztować i walczyć,
  24. co mogło dodawać im odwagi.
  25. Niektórzy walczyli nago,
    szydząc ze zbroi wrogów.
  26. Największym trofeum celtyckiego wojownika
  27. była odcięta głowa wroga.
  28. Celtowie trzymali głowy
    w słoikach z olejem cedrowym
  29. i pokazywali gościom.
  30. Celtyckich wojowników ceniono tak wysoko,
  31. że obcy królowie często
    zatrudniali ich jako najemników,
  32. żeby walczyli w ich armiach.
  33. Ale Celtowie byli kimś znacznie
    więcej niż wojownikami.

  34. Wśród nich byli utalentowani rzemieślnicy,
    artyści i poeci zwani bardami.
  35. Bardowie śpiewali
    o wielkich czynach przodków,
  36. chwalili osiągnięcia królów-wojowników
  37. i tworzyli kąśliwe satyry o tchórzliwych
    czy samolubnych przywódcach.
  38. Celtowie czcili wielu bogów,

  39. a kult nadzorowali kapłani zwani druidami.
  40. Druidem mógł zostać każdy,
  41. ale szkolenie wymagało wielu lat
    nauki i doskonałej pamięci,
  42. bo druidzi nie mogli niczego zapisywać.
  43. Druidzi nadzorowali praktyki religijne
    i składanie ofiar bogom,
  44. ale byli też nauczycielami,
    uzdrowicielami, sędziami i naukowcami.
  45. Szanowano ich tak bardzo, że mogli
    wkroczyć między walczące plemiona
  46. i w samym środku bitwy zakończyć walkę.
  47. Żaden Celt nie odważył się skrzywdzić
    druida czy zakwestionować jego decyzji.
  48. W II wieku p.n.e. na terytorium
    Celtów wkroczyli Rzymianie

  49. i podbili plemiona północnych Włoch.
  50. Zamiast zjednoczyć się przeciw Rzymowi,
  51. Celtowie utrzymali plemienne podziały.
  52. Wkrótce potem padły plemiona z Hiszpanii.
  53. W I wieku p.n.e. przez Francję
    przemaszerował z armią Juliusz Cezar,
  54. który przy pomocy przekupstw, gróźb
    i kłamstw skłócał ze sobą plemiona.
  55. Dopiero pod koniec wielkiej wojny
  56. Celtowie zjednoczyli się
    przeciw wspólnemu wrogowi
  57. pod przewodnictwem
    króla Wercyngetoryksa,
  58. ale było za późno.
  59. Niezliczeni wojownicy i ich rodziny
    zginęli albo trafili do niewoli
  60. podczas rzymskiego podboju Francji.
  61. Chronione przez otaczające wody

  62. plemiona z Wielkiej Brytanii i Irlandii
    były ostatnim bastionem Celtów.
  63. Kiedy Rzymianie najechali Brytanię,
  64. królowa Budyka po śmierci męża
    zbuntowała plemię.
  65. Prawie udało jej się
    wyrzucić Rzymian z Brytanii,
  66. ale zginęła w ostatniej bitwie.
  67. Pod koniec I wieku n.e. daleko na morzu

  68. jedyną niezdobytą przez Rzymian
    wyspą pozostała Irlandia.
  69. Tam świat starożytnych Celtów
    przetrwał nietknięty
  70. długo po tym, jak sam Rzym legł w gruzach.