Wykonywałem różne prace na umowę, dopóki
nie odkryłem firmy Odeo, prowadzonej przez Evana Williams'a.
Kilka miesięcy później miał dołączyć do niego Biz Stone.
Była to firma zajmująca się tworzeniem podcastów.
Nigdy wcześniej nie napisałem swojego CV.
W ogóle nie interesowało mnie tworzenie podcastów.
Ale byłem bardzo dobrym programistą i chciałem
zrozumieć internet od strony konsumenta.
Dużo rzeczy, którymi się zajmowałem, były ostatnimi elementami całego procesu, produkcją wyjściową.
Dotyczyły mojej mamy i jej życia,
ale w niebezporśredni sposób.
Moja mama może na przykład zamówić taksówkę w Nowym Jorku i zetknąć się z moim oprogramowaniem,
albo kupić bilet do Alcatraz i zetknąć się z moim oprogramowaniem.
Ale nigdy bezpośrednio.
Chciałem nauczyć się tej bezpośredniości w interakcji.
Zacząłem więc pracować z Ev'em i Biz'em.
I szybko dowiedziałem się, że nikt w firmie nie lubił wcale tworzenia podcastów.
Nikt nie ekscytował się tworzeniem produktu
albo tworzeniem narzędzi, pracownicy sami nie używali też tych narzędzi.
Nie tworzyliśmy więc czegoś, czego uwielbialiśmy używać.
Była to więc całkiem ciekawa sytuacja, która
pozwoliła na powstawanie innych pomysłów.
Na przełomie 2005 i 2006 roku wszyscy podzieliliśmy się na odrębne grupy.
Dostaliśmy zadanie, żeby wymyśleć coś,
nad czym chcielibyśmy pracować.
Pierwszą rzeczą, która przyszła mi do głowy to pomysł z 2000 roku.
Ale teraz w latach 2005-2006 mieliśmy sms-y.
Mogłem po prostu wysłać sms-a z sieci Cingular do sieci Verizon.
To było coś zupełnie nowego w Stanach.
Zakochałem się w tej technologii.
Działa na wszystkich urządzeniach,
nawet tych najtańszych.
Jednocześnie ma ograniczenie 160 znaków.
Nie zawsze działa.
Nie jest dopracowana. Uwielbiam takie rzeczy.
Poddałem więc taką myśl:
"A co, jeśli moglibyśmy po prostu używać sms-ów? Możnaby dzielić się przez nie tym,
co się akurat robi. Będą wychodziły w czasie rzeczywistym do wszystkich
ludzi, którzy chcą je dostać. A później
mogłyby zostać zarchiwizowane w sieci. Możnaby je też wysyłać
z sieci i dochodziłyby na różne urządzenia.
Zrobilibyśmy z tego coś odrębnego. Byłoby świetne."
Dwoje ludzi z mojej grupy w parku, byliśmy wtedy na placu zabaw,
powiedziało, że to dobry pomysł.
Zaprezentowaliśmy go firmie. Wszystko zajęło około tygodnia.
I w końcu firma poważnie się tym zainteresowała.
Miałem dwa tygodnie na to, żeby napisać oprogramowanie
z jeszcze jednym programistą i Biz'em Stone'm. I udało się nam.
Pod koniec drugiego tygodnia wysłałem pierwszego tweeta,