Polish subtítulos

← Narracja pierwszo-, drugo- i trzecioosobowa - Rebekah Bergman

Obtener código incrustado.
29 idiomas

Mostrar Revisión22 creada 08/04/2020 por Barbara Guzik.

  1. "Jestem niewidzialnym człowiekiem".
  2. "Pani Dalloway powiedziała,
    że sama kupi kwiaty".

  3. "Za chwilę zaczniesz czytać
    nową powieść Itala Calvina".

  4. Każdy z trzech pierwszych wersów
    "Niewidzialnego człowieka" Ellisona,

  5. "Pani Dalloway" Virginii Woolf,
  6. i "Jeśli zimową nocą
    podróżny" Itala Calvina
  7. ustanawia inny punkt widzenia.
  8. Kto opowiada historię
    i z jakiej perspektywy
  9. to jeden z najważniejszych wyborów,
    jaki musi podjąć autor.
  10. Historia opowiadana z innej perspektywy
    może całkowicie się zmienić.
  11. Weźmy na przykład tę bajkę:

  12. "Roszpunko, Roszpunko", zawołał Książę,
    "Spuść mi na dół swe włosy".
  13. Roszpunka rozplotła włosy
    i przewiesiła je przez okno.
  14. Książę wspiął się po jej włosach do wieży.
  15. Baśń o Roszpunce zazwyczaj jest opowiadana
    przez narratora spoza historii.
  16. Ten punkt widzenia
    nazywany jest trzecią osobą.
  17. Ale "Roszpunka" może także zostać
    opowiedziana przez jednego z bohaterów,

  18. narratora pierwszoosobowego.
  19. Koniec loków Roszpunki opadł do mych stóp.
  20. Złapałem go i zacząłem się wspinać... pfe!
  21. Nie mogłem się wyplątać.
  22. Kosmyki obłaziły mnie,
    przyklejając się do mojego potu.
  23. W narracji pierwszoosobowej
    historia może drastycznie się zmienić

  24. zależnie od tego,
    który bohater jest narratorem.
  25. Powiedzmy, że Roszpunka
    byłaby narratorem zamiast księcia.
  26. Mam nadzieję, że doceni, jak długo
    zabiera rozplecenie siedmiu metrów włosów.
  27. Auć! Będę szczera. Myślałam,
    że mój skalp oderwie się od czaszki.
  28. "Czy mógłbyś wspinać się
    szybciej?", krzyknęłam.
  29. Narrator drugoosobowy
    kieruje historię do czytającego.

  30. Woła twe imię.
  31. Chce, byś spuściła mu swe włosy.
  32. Właśnie skończyłaś je zaplatać,
    ale przecież nie często miewasz tu gościa.
  33. Perspektywy narratorów trzecio-,
    pierwszo- i drugoosobowego

  34. mają swoje własne unikalne
    możliwości i ograniczenia.
  35. Jak zatem wybierać
    punkt widzenia w swojej historii?
  36. Ograniczenia nie są koniecznie złą rzeczą,

  37. pomagają skoncentrować się na historii
    lub podkreślić jej pewne elementy.
  38. Na przykład
  39. narrator trzecioosobowy jest bardziej
    zdystansowany względem bohaterów.
  40. Ma to swoje plusy w historiach,
    w których poczucie dystansu jest ważne.
  41. Narrator trzecioosobowy
    może być albo ograniczony,
  42. co oznacza, że trzyma się myśli
    i uczuć jednego bohatera,
  43. albo wszechwiedzący, mogący przemykać
    między umysłami bohaterów
  44. i dający czytelnikowi więcej informacji.
  45. Opowieść w pierwszej osobie tworzy
    bliskość między czytającym a narratorem.

  46. Jest ona także ograniczona
    przez wiedzę narratora.
  47. To z kolei tworzy niepewność,
  48. ponieważ czytelnik odkrywa informacje
    razem z bohaterem.
  49. Narrator pierwszoosobowy niekoniecznie
  50. musi wiernie przedstawiać
    doświadczenia bohatera,
  51. mogą być one urojone lub nierzetelne.
  52. W powieści Kazuo Ishiguro "Okruchy dnia"
  53. Stevens, podstarzały brytyjski lokaj
    w roku 1956, wspomina wieloletnią służbę,
  54. lecz nie widzi
    wad człowieka, któremu służy.
  55. W końcu rysy w jego narracji
    zwracają uwagę czytelnika
  56. na nieuświadomione wady
    kultury i systemu klasowego,
  57. w których żyje.
  58. Powieść Justina Torresa "My, zwierzęta"

  59. rozpoczyna się mnogim
    narratorem pierwszoosobowym.
  60. "Byliśmy sześcioma wydzierającymi dłońmi,
    sześcioma tupiącymi stopami,
  61. byliśmy braćmi, chłopcami, trzema małymi
    królami uwięzionymi w sporze o więcej".
  62. W połowie opowieści
    punkt widzenia się zmienia
  63. na narrację pierwszoosobową pojedynczą,
    z "my" na "ja", gdy chłopcy dojrzewają
  64. i jeden z braci czuje się wyobcowany.
  65. Narracja drugoosobowa
    jest rzadszym wyborem.

  66. Wymaga od autora przekonania czytelnika
    do wiary w istnienie innego "ty".
  67. Umieszczenie czytelnika
    w perspektywie postaci
  68. może stworzyć pośpiech i niepewność.
  69. Czasami jednak użycie drugiej osoby
  70. ma bardziej na celu zdystansowanie
    narratora od jego własnej opowieści,
  71. niż przybliżenie do niej czytelnika.
  72. W tych przypadkach
  73. narratorzy drugoosobowi odnoszą się
    do siebie jako "ty", a nie "ja".
  74. Pisarze bez przerwy eksperymentują
    z nowymi wariacjami punktu widzenia.

  75. Nowe technologie wirtualnej
    oraz rozszerzonej rzeczywistości
  76. mogą zwiększyć możliwości
    dla tych doświadczeń.
  77. Poprzez umieszczanie ludzi w konkretnym
    punkcie widzenia w wirtualnej przestrzeni,
  78. jak możemy zmienić sposób
    opowiadania i doświadczania opowiadań?