I was the first woman president
of an African nation.
And I do believe more countries ought to try that.
(Laughter)
(Applause and cheers)
Once the glass ceiling has been broken,
it can never be put back together --
however one would try to do that.
When I assumed the presidency of Liberia
in January 2006,
we faced the tremendous challenges of a post-conflict nation:
collapsed economy,
destroyed infrastructure,
dysfunctional institutions,
enormous debt,
bloated civil service.
We also faced
the challenges of those left behind.
The primary victims of all civil wars:
women and children.
On my first day in office,
I was excited ...
and I was exhausted.
It had been a very long climb
to where I was.
Women had been those who suffered most
in our civil conflict,
and women had been the ones to resolve it.
Our history records
many women of strength and action.
A President of the United Nations General Assembly,
a renowned circuit court judge,
a president of the University of Liberia.
I knew that I had to form
a very strong team
with the capacity to address
the challenges of our nation.
And I wanted to put women in all top positions.
But I knew that was not possible.
And so I settled for putting them in strategic positions.
I recruited a very able economist from the World Bank
to be our minister of finance,
to lead our debt-relief effort.
Another to be the minister of foreign affairs,
to reactivate our bilateral and multilateral relationships.
The first woman chief of police
to address the fears of our women,
who had suffered so much during the civil war.
Another to be the minister of gender,
to be able to ensure the protection and the participation of women.
Over time,
the minister of justice,
the minister of public works,
the minister of agriculture,
the minister of commerce and industry.
Participation in leadership
was unprecedented in my administration.
And although I knew
that there were not enough women with the experience
to form an all-women cabinet --
as I wanted --
I settled to appoint numerous women
in junior ministerial positions,
as executives,
as administrators,
in local government,
in diplomatic service,
in the judiciary,
in public institutions.
It worked.
At the end of 2012,
our economic growth had peaked at nine percent.
Our infrastructure was being reconstructed at a very fast pace.
Our institutions were functioning again.
Our debt of 4.9 billion
had been largely canceled.
We had good relationships with the International Monetary Fund,
the World Bank,
the African Development Bank.
We also had good working relationships
with all our sister African countries
and many nations all over the world.
Our women could sleep peacefully at night again,
without fear.
Our children were smiling again,
as I promised them during my first inaugural address.
The reputation and credibility
of our nation,
lost in the many years of conflict,
were restored.
But progress is never guaranteed.
And in our legislature, in my first term,
women were 14 percent.
In the second term,
it declined to eight percent,
because the environment was increasingly toxic.
I had my fair shares of criticism and toxicity.
Nobody is perfect.
But there's nothing more predictable
than a strong woman
who wants to change things,
who's brave to speak out,
who's bold in action.
But I'm OK with the criticism.
I know why I made the decisions I made,
and I'm happy with the results.
But that's why more women leaders are needed.
For there will always be those who will tear us down,
who will tear us apart,
because they want the status quo to remain.
Although sub-Saharan Africa has had major breakthroughs
in women's leadership and participation,
particularly in the legislature --
in parliament, as it's called --
so many women,
50 percent and over, one of our nations,
well over 60 percent, the best in the world --
but we know that's not enough.
While we must be very thankful
and applaud the progress we have made,
we know that there is much more work to be done.
The work will have to address the lingering vestiges
of structural ...
something against women.
In too many places,
political parties
are based on patronage,
patriarchy,
misogyny
that try to keep women
from their rightful places,
that shut them out
from taking leadership positions.
Too often, women face --
while the best performers,
while equal or better in competence --
unequal pay.
And so we must continue to work
to change things.
We must be able to change the stereotyping.
We must be able to ensure
that those structural barriers
that have kept women
from being able to have the equity they rightfully deserve.
And we must also work with men.
Because increasingly,
there is recognition
that full gender equity
will ensure a stronger economy,
a more developed nation,
a more peaceful nation.
And that is why we must continue to work.
And that is why we're partners.
I will be launching a Center for Women and Development
that will bring together --
(Applause)
women who have started
and are committed to their joining of leadership.
With women who have excelled
and advanced in leadership together.
Over a 10-year period,
we strongly believe
that we will create this wave of women
who are prepared to take,
unabashedly,
intentional leadership and influence
throughout society.
This is why --
(Laughs)
at 81, I cannot retire.
(Applause and laughter)
(Applause and cheers)
Women are working for change
in Africa.
Women are working for change
throughout the world.
I will be with them,
and one of them,
forever.
(Applause)
Thank you for listening.
Go out and change the world.
(Applause and cheers)
كنت أوّل رئيسة أنثى
لبلدٍ إفريقي.
وأؤمن بأنّ على العديد من البلدان أن تحاول القيام بذلك.
(ضحك)
(تصفيق وهتاف)
ما قد كُسر
لا يمكن أبداً أن يعود كما كان...
ومع ذلك يجب على المرء أن يحاول القيام بذلك.
عندما تولّيت رئاسة ليبيريا
في كانون الثاني من عام 2006،
واجهتنا تحديات هائلة تواجه كل دولة خرجت من صراع:
اقتصادٌ منهارٌ،
بنى تحتيّةٌ مدمّرةٌ،
مؤسساتٌ غير فعّالة،
ديونٌ ثقيلة،
قطّاع خدمة مدنية متضخم.
واجهنا أيضاً
تحدياتٍ متمثلة بمن ظل متخلّفاً عن الركب.
وهم الضحايا الرئيسيون في كل الحروب الأهلية:
وهم النساء والأطفال.
في أول أيامي في منصبي هذا
كنت متحمّسة...
وكنت منهكةً أيضاً.
لقد كان طريقاً شاقاً جداً
حتى وصلت إلى مكاني ذلك.
كانت النّساء أكثر من عانى
في حربنا الأهليّة،
وكان على النساء حل هذا النّزاع.
يضم تاريخنا
أسماء العديد من النساء القويّات والمؤثرات.
كرئيسة الجمعيّة العامة للأمم المتحدة،
وقاضية معروفة لمحكمة الدائرة،
ورئيسة لجامعة ليبيريا.
علمتُ أنّ عليّ أن أُشكّل
فريقاً قوياً جداً
لديه القدرة على مواجهة
تحديات بلدنا.
وأردت أن أقلّد النساء كل المراكز العليا.
لكنني كنت أعرف أنّ هذا ليس ممكناً.
ولذا قبلتُ بوضعهم في مناصب استراتيجيّة.
كلّفتُ خبيرةً اقتصاديّةً محنّكة من البنك الدولي
لتكون وزيرة الماليّة،
لتوجيه جهودنا نحو سداد ديوننا.
وأُخرى لتكون وزيرة الشؤون الخارجيّة،
لإعادة علاقاتنا الثنائية والمتعددة الأطراف.
وعيّنا أوّل رئيسة امرأة للشرطة
للتعامل مع مخاوف نساء ليبيريا،
اللواتي عانين كثيراً خلال الحرب الأهليّة.
وأخرى لتكون وزيرةً لوزارة النوع الاجتماعي،
لضمان مشاركة المرأة وحمايتها.
وبمرور الوقت،
أصبحنا نملك وزيرة للعدل،
ووزيرةً للعلاقات العامّة،
ووزيرةً للزراعة،
ووزيرةً للاقتصاد والصناعة.
كانت مشاركة النساء في القيادة
غير مسبوقة خلال رئاستي.
وعلى الرغم من أنني علمتُ
بعدم وجود نساءٍ يمتلكن الخبرة الكافية بعدد كافٍ
ليُشكلن مجلساً للوزراء من النساء بالكامل..
كما أردت..
ولذلك رضيت بتعيين العديد من النساء
في مواقع إداريّة ثانويّة،
كمديرات،
وإداريّات،
في الحكومة المحليّة،
والخدمة الدبلوماسيّة،
والقضاء،
والمؤسسات الحكوميّة،
نجح الأمر.
مع نهاية عام 2012،
بلغ نمو اقتصادنا ذروته بمعدل %9.
أُهّلتْ البنى التحتيّة بوتيرة سريعة للغاية.
فُعّلتْ مؤسساتنا مجدداً.
ديوننا التي وصلت إلى 4.9 ملياراً
وُفّيت بجزء كبير منها.
بنينا علاقات جيدة مع صندوق النقد الدوليّ،
والبنك الدولي،
وبنك التنميّة الإفريقيّة.
كذلك كان لدينا علاقات عمل جيدة
مع كل الدول الإفريقية الشقيقة
والعديد من الدول حول العالم.
أصبح بمقدور نسائنا الحصول على نومٍ هانئ مجدداً،
بدون خوف.
عادت الابتسامة لأطفالنا،
كما وعدتُهم في كلمتي الافتتاحيّة.
كانت سمعة ومصداقية بلدنا بذلك،
والتي ضاعت خلال سنوات الحرب،
قد استُرِدّت.
لكنّ هذا التقدم ليس مضموناً أبداً.
وفي المجلس التشريعي، في فترة رئاستي الأولى،
كان 14 بالمئة من المجلس من النساء.
وفي الفترة الثانية،
انخفضت نسبة النساء إلى 8 بالمئة،
لأنّ المحيط كان فاسداً بشكلٍ كبيرٍ.
تعرضت لقدرٍ كبير من النقد والإساءة.
لا أحد مثاليّ.
لكن ليس هناك شيءٌ متوقّعٌ أكثر
من امرأةٍ قويّةٍ
تُريد تحسين الأوضاع،
وتملك شجاعةً تُمكّنها من التكلم بجرأة،
ولديها الجرأة لتنفّذ ما تريده.
لكنني أرحّب بالانتقاد.
أعرف لماذا اتّخذت القرارت الّتي اتّخذتها،
وأنا مسرورة بالنتائج.
وهو السبب لحاجتنا إلى المزيد من النساء القادة.
ذلك أنه سيكون هناك دوماً أولئك الذين يريدون طرحنا أرضاّ،
ويريدون تفريقنا،
لأنّهم يريدون أن يبقى الوضع على حاله.
على الرغم من أنّ بلدان جنوب الصحراء الإفريقيّة الكبرى قد حققت قفزاتٍ نوعيةٍ
في القيادة والمشاركة النسائية،
خاصةً في السلطة التشريعيّة..
أو البرلمان، كما يطلق عليه ..
العديد من النساء،
حيث بلغت نسبتهم 50 بالمئة وأكثر في إحدى بلداننا،
بل وصلت النسبة الأفضل في العالم لأكثر من 60 بالمئة...
لكننا نعلم بأنّ هذا لا يُعد كافياً.
فعلى الرغم من أنه يتوجّب علينا أن نكون سعيدين للغاية
وأن نُشيد بالتقدم الذي حققناه،
إلا أننا نعلم أنّ هناك المزيد من التقدم الذي يجب أن نحققه.
سيتعيّن علينا العمل لمواجهة التحديات المتبقية
في الهيكليّة...
التحديات المتبقية التي تعيق النساء.
في العديد من الأماكن،
في الجهات السياسيّة
يتم الاعتماد على المحسوبيات،
وسلطة الرجال،
وإقصاء النساء،
هذه الأمور التي تسعى لإبقاء النساء
بعيداً عن مواقعهن الشرعيّة،
والّتي قامت بإقصائهن
من شَغْلِ مواقعَ قياديّةً
تواجه النساء في كثير من الأحيان..
-على الرغم من أنهن يقدمن أفضل أداء،
ويَكُنَّ متفوّقات أو محققات للكفاءة المطلوبة-
إلا أنهن يتلقين رواتب أقل من غيرهن.
ولذا لابدّ لنا من الاستمرار في العمل
لتغيير الأمور.
علينا أن نكون قادرين على تغيير القوالب النمطيّة.
علينا أن نكون مؤمنين
بأنّ هذه العقبات الهيكليّة
جعلت النساء
غير قادراتِ على الحصول على العدالة التي يستحقونها.
ويتوجّب علينا أيضاً العمل مع الرجال.
لأنّه وعلى نحو متزايد،
هناك إقرار
بأنّ المساواة الكاملة بين الجنسين
ستضمن نشوء مجتمع قوي.
ودولةً أكثر تطوّراً،
وأكثر أمناً.
وهذا هو السبب بأنّه يتوجّب علينا الاستمرار في العمل.
وهذا هو السبب أنّنا شركاء في ذلك.
سأقوم بإنشاء مركز للنساء والتطوير
يجمعنا معاً...
(تصفيق)
النساء اللواتي بدأن
وعاهدن أنفسهن للانضمام للقادة.
مع النساء اللواتي تفوّقن
وتطوّرن في القيادة معاً.
لأكثر من 10 سنوات،
آمنّا إيماناً كاملاً
أنّنا سننشئ هذه الدفعة
من النساء المؤهلات ليأخذن
-بدون حرج-
زمام النفوذ والقيادة الدوليّة
في المجتمع.
هذا هو السبب...
(ضحك)
أنني لا أستطيع -وبعمر 81 سنة- التقاعد.
(تصفيق وضحك)
(تصفيق وهتاف)
تعمل النساء لتحقيق التغيير
في إفريقيا.
وتعمل النساء لتحقيق التغيير
حول العالم.
سأكون معهن،
وواحدةً منهن،
للأبد.
(تصفيق)
شكراً لحسن استماعكم.
انطلقوا وغيّروا العالم.
(تصفيق وهتاف)
من یه‌كه‌مین سه‌رۆكی ژنی
نه‌ته‌وه‌یه‌كی ئه‌فریقی بووم.
باوه‌ڕم وایه‌ پێویسته‌ وڵاتی زیاتر ئەمە تاقی بکاتەوە.
(پێكه‌نین)
(چه‌پڵه‌ و خۆشی)
کاتێک شوشەی په‌رداخێك شكا.
--هه‌رگیز ناتوانرێت كۆبكرێته‌وه‌
له‌گه‌ڵ ئه‌وه‌ش ڕه‌نگه‌ كه‌سێك هه‌وڵی ئه‌نجامدانی ئه‌مه‌ بدات.
كاتێك سه‌ركردایه‌تی لایبێریام گرته ‌ئه‌ستۆ
له‌ كانوونی دووه‌می ٢٠٠٦،
ڕووبه‌ڕوی ئاسته‌نگی زۆر گه‌وره‌ی نه‌ته‌وه‌ 'یەک له‌ قۆناغی دوای ململانێ بووینه‌وه‌:
ئابوورییه‌كی داڕماو،
ژێرخانی وێرانكراو،
دامه‌زراوه‌ ی ناكرداری،
قه‌رزی زۆر،
خزمه‌تگوزاری شارستانی ئاوساو.
هه‌روه‌ها ڕووبه‌ڕووی
ئه‌و ئاسته‌نگانه‌ بوومەوە کە بۆیان جێھێشت بووم.
قوربانییه‌ سه‌ره‌کییەکانی هه‌موو جه‌نگه‌ ناوخۆییه‌كان:
ژنان و منداڵانن.
له‌ یه‌كه‌م ڕۆژم له‌ نووسینگه‌،
...وروژاوبووم
و شه‌كه‌ت بووم.
پیا هه‌ڵگه‌ڕانێكی زۆر درێژ بوو
تا گه‌یشتمه‌ ئه‌و شوێنه‌.
ئه‌و كه‌سانه‌ی زۆرترین ئازاریان چه‌شتبوو ژنان بوون
له‌ ململانێی ناو خۆییمان،
هه‌ر ژنانیش بوون كه‌ چاره‌سه‌ریان كرد.
مێژوومان
چه‌ندین ژنی به‌هێز و كرده‌یی تۆمارده‌كات.
سه‌رۆكی كۆبوونه‌وه‌ گشتیه‌كانی نه‌ته‌وه‌ یه‌كگرتووه‌كان،
دادوه‌ری بەناوبانگی دادگای نۆرە،
سه‌رۆكی زانكۆی لایبێریا.
زانیم كه‌ ده‌بوایه‌
تیمێكی زۆر به‌هێز پێك بێنم
له‌گه‌ڵ توانای چاره‌سه‌ركردنی
ئاڵەنگارییەکانی نه‌ته‌وه‌كه‌مان.
ویستم ژنان له‌ ھەموو شوێنه‌ باڵاكان دابنێم.
به‌ڵام ده‌مزانی ئه‌وه‌ مه‌حال بوو.
زۆر دەستم کرد بە‌ دانانیان له‌ شوێنی ستراتیژی.
ئابووریزانێكی زۆر به‌توانام له‌ بانكی جیهانی هێنا و دامە‌زراند
بۆ ئه‌وه‌ی ببێته‌ وه‌زیری دارایی،
بۆ سه‌ركردایه‌تیكردنی هه‌وڵی كه‌مكردنه‌وه‌ی قه‌رزه‌كانمان.
یه‌كێكیتر بۆ وه‌زیری كاروباری ده‌ره‌وه‌،
بۆ چاڵاك كردنه‌وه‌ی په‌یوه‌ندییه‌ دوو لایه‌ن و فره‌لایه‌نه‌كانمان.
یه‌كه‌م ژن بوو بە سه‌رۆكی پۆلیس
بۆ چاره‌سه‌ر كردنی ترس لای ژنه‌كانمان،
كه‌ له‌ ماوه‌ی شه‌ڕی ناوخۆدا زۆر ئازاریان چه‌شتبوو.
یه‌كێكیتر بۆ وه‌زیری ڕه‌گه‌ز،
بۆ ئه‌وه‌ی دڵنیای بدات لە پاراستن و و به‌شداریكردنی ژنان.
به‌ تێپە‌ڕبوونی كات،
وه‌زیری داد،
وه‌زیری كاروباری گشتی،
وه‌زیری كشتوکاڵ،
وه‌زیری پیشه‌سازی و بازرگانی.
به‌شداری كردن له‌ سه‌ركردایه‌تی
له‌ ماوه‌ی حوكمی مندا بێوێنه‌ بوو.
هه‌رچه‌نده‌ ده‌مزانی
به‌گوێره‌ی پێویست ژنی خاوه‌ن ئه‌زمون نه‌بوو
بۆ پێكهێنانی ئه‌نجوومه‌نێكی وه‌زیران كه‌ هه‌مووی ژن بێت--
وه‌ك ده‌مویست--
ژماره‌یه‌كی زۆری ژنم دامه‌زاند
له‌ پۆسته‌ وه‌زارییه‌ بچووكه‌كان،
وه‌كو به‌ڕێوبه‌ره‌ جێبه‌جێكاره‌كان،
وه‌كو به‌ڕێوبه‌ر
له‌ حكومه‌تی خۆجێیی،
له‌ خزمه‌تگوزاریی دیبلۆماسی،
له‌ دادگا،
له‌ دامه‌زراوه‌ گشتییه‌كان،
سەرکەوتووش بوو.
له‌ كۆتایی ٢٠١٢،
گه‌شه‌سه‌ندنی ئابووریمان گه‌یشته‌ نۆ له‌سه‌د.
ژیرخانی ئابوریمان دووباره‌ بنیات نرایه‌وه‌ به‌ هه‌نگاوێكی زۆر خێرا.
دامه‌زراوه‌كانمان دووباره‌ ده‌ستیان به‌ كار كرده‌وه‌.
قه‌رزی ٤.٩ ملیاریمان
تاراده‌یه‌كی زۆر هه‌ڵوه‌شێنرایه‌وه‌.
په‌یوه‌ندی زۆر باشمان له‌گه‌ڵ سندوقی دراوی نێوده‌وڵه‌تی،
بانكی جیهانی،
بانكی گه‌شه‌سه‌ندنی ئه‌فریقی هه‌بوو.
ھەروەھا پەیوه‌ندی كاری زۆر باشمان هه‌بوو
له‌گه‌ڵ وڵاته‌ ئه‌فریقیه‌ دراوسێكانمان
و چه‌ندین نه‌ته‌وه‌ی تریش له‌ سه‌رانسه‌ری جیهان.
ژنه‌كانمان دووباره‌ توانیان له‌ شه‌ودا به‌ ئارامیی بخه‌ون،
به‌بێ ترس.
منداڵه‌كانمان دووباره‌ زه‌رده‌خه‌نه‌یان ده‌كرد،
وه‌ك چۆن له‌ یه‌كه‌م لێدوانی ده‌ستبه‌كاربوونم به‌ڵێنم پێدابوون.
ناوبانگ و باوه‌ڕپێكردنی
نه‌ته‌وه‌كه‌مان،
كه‌ له‌ چه‌ندین ساڵه‌ی ململانێ ون بوو،
گه‌ڕێنرایه‌وه‌.
به‌ڵام پێشكه‌وتن هه‌رگیز ده‌سته‌به‌ری نییه‌.
له‌ ئه‌نجوومه‌نی یاسادانانمان، له‌ خولی یه‌كه‌مم،
ژنان ڕێژه‌یان سه‌دا چوارده‌ بوو.
له‌ خولی دووه‌مدا،
بۆ سه‌دا هه‌شت نزم بۆوه‌،
چونكه‌ ژینگه‌كه‌ زۆر زیاتر ژه‌هراوی بوو.
منیش بەشی خۆمم له‌و ڕەخنە و ژەھراوی بوونە بەر دەکەوێت.
هیچ كه‌سێك كامڵ نییه‌.
به‌ڵام هیچ شتێك چاوه‌ڕوانكراوتر نییه‌
له‌ ژنێكی به‌هێز
كه‌ ده‌یه‌وێت شته‌كان بگۆڕێت،
كه‌ بۆ قسه‌كردن چاو نە‌ترسه‌،
كه‌ له‌ كرداردا بوێره‌.
به‌ڵام من به‌ ڕه‌خنه‌كان ڕازیم.
ده‌زانم بۆچی بڕیاره‌كانم داوه‌،
به‌ ئه‌نجامه‌كانیشی دڵخۆشم.
لەبەر ئەمەشە سه‌ركرده‌ی ژنی زیاترمان پێویسته‌.
چونكه‌ هه‌میشه‌ كه‌سانێك هه‌ن كه‌ تێكمان ده‌شكێنن،
كه‌ پارچه‌ پارچه‌مان ده‌كه‌ن،
چونكه‌ ده‌یانه‌وێت ئه‌و بارودۆخه‌ی ئێستا وه‌كو خۆی بمێنێته‌وه‌.
له‌گه‌ڵ ئه‌وه‌ی باشووری بیابانی سەحارای ئه‌فریقیا چه‌ندین كۆسپی گه‌وره‌ی بڕیوه‌
له‌ به‌شداریكردن و سه‌ركردایه‌تیكردنی ژنان
به‌ تایبه‌تی له‌ ئه‌نجوومه‌نی یاسادانان--
له‌ په‌رله‌مان، به‌و شێوه‌یه‌ ناوی دێنن--
چه‌ندین ژن،
په‌نجا له‌سه‌د و زیاتر، له‌ نه‌ته‌وه‌ی ئێمه‌،
زیاتر له‌ شه‌ست له‌سه‌د، باشترینه‌ له‌ جیهان--
به‌ڵام ده‌زانین ئه‌وه‌ به‌س نییه‌.
له‌كاتێكدا پێویسته‌ زۆر سوپاسگوزار بین
چه‌پڵه‌ بۆ ئه‌و پێشكه‌وتنه‌ لێبده‌ین كه‌ به‌ده‌ستمان هێناوه‌،
ده‌زانین كاری زۆر زیاتر هه‌یه‌ بۆ ئەنجامدان.
كاره‌كه‌ پێویسته‌ ئه‌و نیشانانەی پێکھاتەی کاری
ژنان خاو دەکاتەوە بگرێتە خۆ...
شتێک له‌ دژی ژنان.
له‌ زۆر شوێندا،
پارته‌ سیاسییه‌كان
بنیات نراوه‌ له‌سه‌ر چاودێری،
پیاو سالاری،
ژنه‌خوازێ
كه‌ هه‌وڵ دەدەن ژنان دوور بخەنەوە
له‌ شوێنه‌ شایستەکانیان،
دووریان ده‌خه‌نه‌وه‌
له‌ وه‌رگرتنی پۆسته‌ سه‌ركردایه‌تییه‌كان.
زۆربه‌ی جار، ژنه‌كان رووبه‌ڕوی--
له‌كاتێكدا باشترین نوێنه‌رن،
له‌كاتێكدا یه‌كسانن یان باشترن له‌ توانایی
دەست حەقی نا یەکسان دەبنەوە.
بۆیه‌ پێویسته‌ به‌رده‌وام بین له‌ كاركردن
بۆ گۆڕینی شته‌كان.
پێویسته‌ توانای گۆڕینی بیرۆكه‌ی لاسایمان هه‌بێت.
پێویسته‌ دڵنیایی بده‌ین
له‌وه‌ی كه‌ ئه‌و به‌ربه‌سته‌ پێكهاته‌یییانه‌
كه‌ ژنانیان دور خستۆتەوە
لە‌وه‌ی بتوانن ئه‌و یەکسانییە بە دەست بێنن کە شایه‌نین.
ھەروەھا دەبێت‌ له‌گه‌ڵ پیاوانیش كاربكه‌ین.
چونكه‌ زیاتر و زیاتر،
تێگەشتنێک هه‌یه‌
كه‌ دادپه‌روه‌ری له‌نێوان هه‌ردوو ڕه‌گه‌ز
ئابوورییه‌كی به‌هێزتر ده‌سته‌به‌ر ده‌كات،
نه‌ته‌وه‌یه‌كی پێشكه‌وتوو تر
نه‌ته‌وه‌یه‌كی ئاشتیخواز تر،
بۆیه‌ پێویسته‌ به‌رده‌وام بین له‌ كاركردن.
له‌به‌ر ئەوه‌شه‌ ئێمه‌ هاوبه‌شین.
ناوه‌ندێك بۆ ژنان و پێشكه‌وتن ده‌كه‌مه‌وه‌
كه‌
(چه‌پڵه‌)
ئه‌و ژنانه‌ كۆده‌كاته‌وه‌ كه‌ ده‌ستیان پێكردووه‌ و
پابه‌ندن به‌ بەژداری کردن لە سەرکردایەتی.
له‌گه‌ڵ ئه‌و ژنانه‌ی كه‌ له‌ هه‌مان كاتدا سه‌ركه‌وتوون و
پێشكه‌وتوون له‌ سه‌ركردایه‌تی کردن.
له‌ماوه‌ی ١٠ ساڵ،
بڕوایه‌كی به‌هێزمان هه‌یه‌ كه‌
کە ئێمە ئه‌و شه‌پۆله‌ی ژنان دروست دە‌كه‌ین
كه‌ ئاماده‌ن بۆ گرتنه ‌ئه‌ستۆی،
سه‌ركردایه‌تی به‌ ویست و
كاریگه‌ری نێودەوڵەتی به‌بێ شه‌رمكردن
له‌ هه‌موو كۆمه‌ڵگەدا.
له‌به‌ر ئه‌مه‌یه‌--
(پێكه‌نین)
له‌ ت ٨١ ساڵیمدام، و ناتوانم خانه‌نشین بم.
(چه‌پڵه‌ و پێكه‌نین)
(چه‌پڵه‌ و خۆشی)
ژنان له‌ پێناوی گۆڕان كار دە‌كه‌ن
له‌ ئه‌فریقیا.
ژنان له‌ پێناو گۆڕان له‌
له‌ هه‌موو جیهان كار دە‌كه‌ن.
له‌گه‌لیان ده‌بم،
یه‌كێك ده‌بم له‌وان،
بۆ هه‌میشه‌.
(چه‌پڵه‌)
سوپاس بۆ گوێ گرتنتان.
بڕۆنه‌ ده‌ره‌وه‌ و جیهان بگۆڕن.
(چه‌پڵه‌ و خۆشی)
Jeg var den første kvindelige præsident
i en afrikansk nation.
Og jeg mener, at flere lande burde prøve det.
(Latter)
(Bifald og jubel)
Når glasloftet er blevet knust,
kan det aldrig blive sat sammen igen --
selvom man prøver.
Da jeg overtog præsidentembedet i Liberia
i januar 2006,
havde vi enorme udfordringer efter at have været en nation i konflikt:
en kollapset økonomi,
ødelagt infrastruktur,
dysfunktionelle institutioner,
enorm gæld,
enorm statsforvaltning.
Vi stod også med mennesker,
der var blevet efterladt.
De direkte ofre af alle borgerkrige:
kvinder og børn.
På min første dag som præsident
var jeg spændt...
og jeg var udmattet.
Det havde været en meget lang kamp
til hvor jeg var.
Kvinderne havde lidt mest
i vores civile konflikt,
og kvinder havde været dem, der løste den.
Vores historie har
mange stærke og handlekraftige kvinder.
En præsident for FN's generalforsamling,
en anerkendt dommer,
en rektor på University of Liberia.
Jeg vidste, at jeg skulle sammensætte
et meget stærkt hold
med evnerne til at håndtere
vores nations udfordringer.
Og jeg ville have kvinder i alle topstillingerne.
Men jeg vidste, at det var umuligt.
Så jeg accepterede blot at give dem strategiske stillinger.
Jeg rekrutterede en meget dygtig økonom fra Verdensbanken
til at være vores finansminister,
som skulle lede gældslettelsesindsatsen.
En anden til at være vores udenrigsminister,
som skulle genoprette vores bilaterale og flersidige forhold.
Den første kvindelige politichef
som skulle håndtere frygten hos kvinderne,
der havde lidt under borgerkrigen.
En anden til at være kønsminister,
som skulle sikre kvinders beskyttelse og deltagelse.
Med tiden også
justitsministeren,
ministeren for offentligt arbejde,
landbrugsministeren og
ministeren for handel og industri.
Deltagelse i lederskab
var hidtil uset i min administration.
Og selvom jeg vidste,
at der ikke var nok kvinder med den rette erfaring
til et ministerium kun med kvinder
-- som jeg ønskede --
nøjedes jeg med at udpege adskillige kvinder
som til ministerieroller,
som ledere,
som administratorer,
til de lokale myndigheder,
til diplomatiske roller,
i retsvæsenet,
i offtenlige institutioner.
Det fungerede.
I slutningen af 2012,
havde vores økonomi vokset med op til 9%.
Vores infrastruktur blev hurtigt genopbygget.
Vores institutioner fungerede igen.
Vores gæld på 4,9 milliarder
var stort set annulleret.
Vi havde gode forhold med Den Internationale Valutafond,
Verdensbanken,
Den Afrikanske Udviklings Bank.
Vi havde også gode arbejdsrelationer
til alle vores afrikanske naboer
og mange nationer over i hele verden.
Vores kvinder kunne igen sove roligt om natten
uden frygt.
Vores børn smilede igen,
som jeg lovede dem i min første tiltrædelsestale.
Vores nations omdømme
og troværdighed,
der blev skadet af årene med konflikt,
blev genopbygget.
Men fremgang er aldrig garanteret.
Der var 14% kvinder i min lovgivende forsamling
i min første valgperiode.
I den anden periode,
faldt det til 8%,
fordi miljøet var blevet mere giftigt.
Jeg blev udsat for en del kritik og giftige bemærkninger.
Ingen er perfekt.
Men intet er mere forudsigeligt
end en stærk kvinde,
som ønsker at ændre tingene,
som er modig nok til at sige fra,
og som udviser dristighed.
Men jeg har det fint med kritikken.
Jeg ved, hvorfor jeg traf mine beslutninger,
og jeg er glad for resultaterne.
Men det er derfor flere kvindelige ledere er nødvendigt.
For der vil altid være mennesker, som vil nedbryde os,
og som vil splitte os ad,
fordi de er imod ændringer.
Selvom subsahariske Afrika har haft mange gennembrud
i kvinders lederskab og deltagelse,
specielt i den lovgivende forsamling
-- i parlamentet.
50% kvinder eller flere,
og endda over 60% i en af vores nationer,
hvilket er det højeste i verden.
Men vi ved, det ikke er nok.
Mens vi skal være taknemmelige
og bifalde den fremgang vi har gjort,
ved vi, at arbejdet er langt fra ovre.
Arbejdet skal fokusere på de sidste levn
af strukturel ...
et eller andet mod kvinder.
For mange steder,
f.eks. politiske partier,
er baseret på vennetjenester,
patriarki,
og kvindehad,
som prøver at afholde kvinder
fra deres retmæssige steder,
og derved udelukke dem
fra lederpositioner.
Kvinder oplever ofte --
selvom de præsterer bedre og
har de samme eller bedre kompetencer --
ulige løn.
Så vi må fortsat arbejde på
at ændre tingene.
Vi skal kunne ændre stereotyperne.
Vi skal kunne håndtere
de strukturelle barrierer,
som har afholdt kvinder
fra at have den ligeværdighed, som de fortjener.
Og vi skal også arbejde med mændene.
Fordi der er en stigende
anerkendelse af,
at komplet ligestilling
vil sikre en stærkere økonomi,
en mere udviklet nation,
og en mere fredfyldt nation.
Det er derfor, at vi skal fortsætte arbejdet,
og det er derfor, vi er partnere.
Jeg vil lancere et Center for Kvinder og Udvikling
som vil samle kvinder,
(Bifald)
der er gået i gang og ønsker
at blive en del af lederskabet.
Med kvinder, som sammen har
udmærket sig og avanceret i lederskab.
Vi tror stærkt på, at vi
over en 10-års periode,
kan skabe denne bølge af kvinder,
som er forberedt på
åbentlyst at øge deres
internationale lederskab og indflydelse
i hele samfundet.
Derfor kan jeg,
(Griner)
som 81-årig, ikke gå på pension.
(Bifald og latter)
(Bifald og jubel)
Kvinder arbejder på
at ændre Afrika.
Kvinder arbejder på
at ændre verden.
Jeg er med dem,
og en af dem,
for evigt.
(Bifald)
Tak for at I lyttede.
Gå ud og ændr verden.
(Bifald og jubel)
Υπήρξα η πρώτη γυναίκα πρόεδρος
αφρικανικής χώρας.
Και πιστεύω
πως περισσότερες χώρες πρέπει να δοκιμάσουν το ίδιο.
(Γέλια)
(Χειροκρότημα και ζητωκραυγές)
Άπαξ και σπάσει η γυάλινη οροφή,
δεν ξανακολλάει ποτέ,
όσο και να προσπαθήσει κανείς.
Όταν ανέλαβα την προεδρία της Λιβερίας,
τον Ιανουάριο του 2006,
αντιμετωπίζαμε τις τεράστιες προκλήσεις ενός έθνους σε μεταπολεμική περίοδο:
οικονομία υπό κατάρρευση,
κατεστραμμένες υποδομές,
δυσλειτουργικοί θεσμοί,
τεράστιο χρέος,
διογκωμένος δημόσιος τομέας.
Επίσης, αντιμετωπίζαμε
την πρόκληση όλων αυτών που είχαν εγκαταλειφθεί.
Τα μεγαλύτερα θύματα όλων των εμφυλίων:
τις γυναίκες και τα παιδιά.
Την πρώτη ημέρα της προεδρίας μου,
ήμουν ενθουσιασμένη
και εξαντλημένη.
Ήταν πολύ μακρύς ο δρόμος
για να φτάσω εκεί που έφτασα.
Οι γυναίκες ήταν αυτές που υπέφεραν περισσότερο
κατά τον εμφύλιο πόλεμο,
και οι γυναίκες ήταν αυτές που έδωσαν τέλος στη σύγκρουση.
Η ιστορία μάς έχει καταγράψει
πολλές γυναίκες δυνατές και δραστήριες.
Μια πρόεδρο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών,
μια διάσημη δικαστή περιφερειακού δικαστηρίου,
μια πρόεδρο του Πανεπιστημίου Λιβερίας.
Γνώριζα
ότι έπρεπε να σχηματίσω
μια πολύ δυνατή ομάδα,
που θα είχε την ικανότητα
ν' αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του έθνους μας.
Και ήθελα να βάλω γυναίκες σε όλες τις ανώτατες θέσεις.
Ήξερα όμως πως κάτι τέτοιο δεν θα ήταν δυνατόν.
Έτσι, αρκέστηκα να τις τοποθετήσω σε στρατηγικές θέσεις.
Προσέλαβα μια πολύ ικανή οικονομολόγο απ' την Παγκόσμια Τράπεζα,
να διατελέσει ως υπουργός Οικονομικών
και να ηγηθεί της προσπάθειάς μας για μείωση του χρέους.
Μια άλλη ως υπουργό Εξωτερικών,
για να ενεργοποιήσει ξανά τις διμερείς και πολυμερείς σχέσεις της χώρας.
Την πρώτη γυναίκα αρχηγό της αστυνομίας,
για ν' αντιμετωπίσει το θέμα του φόβου των γυναικών μας
που τόσο πολύ υπέφεραν κατά τον εμφύλιο πόλεμο.
Μια άλλη ως υπουργό Ισότητας των Φύλων,
για να διασφαλίσει την προστασία
και τη συμμετοχή των γυναικών.
Με την πάροδο του χρόνου,
την υπουργό Δικαιοσύνης,
την υπουργό Δημοσίων Έργων,
την υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης,
την υπουργό Εμπορίου και Βιομηχανίας.
Η συμμετοχή σε αξιώματα
ήταν πρωτόγνωρη κατά τη θητεία μου.
Παρόλο που γνώριζα
ότι δεν υπήρχαν αρκετές πεπειραμένες γυναίκες
για να σχηματίσω ένα ολοκληρωτικά γυναικείο υπουργικό συμβούλιο
όπως επιθυμούσα,
συμβιβάστηκα και διόρισα πολλές γυναίκες
σε κατώτερες θέσεις στα υπουργεία,
ως στελέχη,
ως διοικήτριες,
στην τοπική αυτοδιοίκηση,
στο διπλωματικό σώμα,
στο δικαστικό σώμα,
σε δημόσιους οργανισμούς.
Πέτυχε.
Στα τέλη του 2012,
η οικονομική μας ανάπτυξη είχε φτάσει στο 9%.
Οι υποδομές μας βελτιώνονταν με ταχύτατους ρυθμούς.
Οι θεσμοί μας λειτουργούσαν ξανά.
Το χρέος των 4,9 δισεκατομμυρίων
είχε διαγραφεί κατά ένα μεγάλο μέρος του.
Είχαμε καλές σχέσεις με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο,
την Παγκόσμια Τράπεζα, την Αφρικανική Τράπεζα Ανάπτυξης.
Επίσης, είχαμε καλές σχέσεις συνεργασίας
με όλες τις αδελφές αφρικανικές χώρες
και πολλά κράτη σε όλον τον κόσμο.
Οι γυναίκες μας μπορούσαν και πάλι να κοιμούνται ήσυχες τα βράδια,
χωρίς φόβο.
Τα παιδιά μας χαμογελούσαν ξανά,
όπως τους είχα υποσχεθεί στην πρώτη μου ομιλία ως πρόεδρος.
Η φήμη και η αξιοπιστία
του έθνους μας,
που είχε χαθεί στην πολυετή διαμάχη,
αποκαταστάθηκαν.
Αλλά η πρόοδος δεν είναι ποτέ δεδομένη.
Και στη βουλή μας κατά την πρώτη μου θητεία
οι γυναίκες αποτελούσαν το 14%.
Στη δεύτερη θητεία,
το ποσοστό έπεσε στο 8%,
γιατί το πολιτικό περιβάλλον γινόταν όλο και πιο τοξικό.
Έλαβα κι εγώ μερίδιό μου από αυτή την κριτική και την τοξικότητα.
Κανείς δεν είναι τέλειος.
Αλλά δεν υπάρχει τίποτα πιο προβλέψιμο
από μια δυνατή γυναίκα,
που θέλει ν' αλλάξει τα πράγματα,
που έχει το θάρρος της γνώμης της,
που είναι τολμηρή στις πράξεις της.
Δεν με ενοχλεί η κριτική.
Ξέρω γιατί πήρα τις αποφάσεις που πήρα
και είμαι ικανοποιημένη απ' το αποτέλεσμα.
Αλλά γι' αυτό χρειάζονται περισσότερες γυναίκες ηγέτες.
Γιατί πάντα θα υπάρχουν εκείνοι
που θέλουν να μας ρίξουν,
να μας διαλύσουν.
Γιατί θέλουν το κατεστημένο να παραμείνει ίδιο.
Αν και η υποσαχάρια Αφρική έχει σημειώσει μεγάλη πρόοδο
στη συμμετοχή και την αρχηγία γυναικών,
ιδιαίτερα στη βουλή,
-στο κοινοβούλιο, όπως λέγεται-
τόσο πολλές γυναίκες,
πάνω από 50% σε ένα απ' τα κράτη μας,
πολύ πάνω απ' το 60%, το καλύτερο ποσοστό στον κόσμο,
όμως ξέρουμε πως δεν αρκεί.
Παρά το γεγονός ότι πρέπει να είμαστε ευγνώμονες
και να επικροτούμε την πρόοδο που έχει γίνει,
ξέρουμε ότι έχουμε πολλή δουλειά ακόμα.
Η δουλειά αυτή έχει να κάνει με τα εναπομείναντα ίχνη
ενός δομικού...
κάτι ενάντια στις γυναίκες.
Σε πάρα πολλά μέρη
τα πολιτικά κόμματα
βασίζονται στις πελατειακές σχέσεις,
στην πατριαρχία,
στον μισογυνισμό,
που προσπαθούν να κρατήσουν τις γυναίκες
μακριά απ' τις θέσεις που δικαιούνται,
που τις αποκλείουν
από το να λαμβάνουν ηγετικές θέσεις.
Πολύ συχνά οι γυναίκες,
-αν και είναι οι καλύτερες σε επιδόσεις,
ίσες ή και καλύτερες σε ικανότητες-
αντιμετωπίζουν ανισότητα των απολαβών.
Έτσι, πρέπει να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε,
για ν' αλλάξουν τα πράγματα.
Πρέπει να καταφέρουμε ν' αλλάξουμε τα στερεότυπα.
Πρέπει να είμαστε σε θέση να διασφαλίσουμε
ότι αυτοί οι δομικοί φραγμοί
είναι που κρατούν τις γυναίκες μακριά
απ' το ν' αποκτήσουν την ισότητα που δικαιωματικά τους αξίζει.
Πρέπει επίσης να συνεργαστούμε και με τους άντρες.
Γιατί ολοένα και περισσότερο,
γίνεται αντιληπτό
ότι η πλήρης ισότητα των φύλων
θα διασφαλίσει μία πιo ισχυρή οικονομία,
ένα πιο ανεπτυγμένο έθνος,
ένα πιο ειρηνικό έθνος.
Γι' αυτόν τον λόγο πρέπει να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε,
και γι' αυτό είμαστε συνεργάτες.
Θα ιδρύσω ένα Κέντρο για τις Γυναίκες και την Ανάπτυξη,
που θα φέρει κοντά...
(Χειροκρότημα)
...γυναίκες που έχουν αρχίσει
να συμμετέχουν σε ηγετικές θέσεις και είναι αφοσιωμένες σ' αυτό.
Γυναίκες που έχουν διακριθεί
και προοδεύσει σε ηγετικές θέσεις,
μαζί.
Σε διάστημα δέκα ετών,
πιστεύουμε ακράδαντα
ότι θα δημιουργήσουμε ένα κύμα γυναικών
που να είναι προετοιμασμένες ν' αναλάβουν,
χωρίς ντροπή,
ηγετικές θέσεις και θέσεις επιρροής,
σε όλη την κοινωνία.
Γι' αυτόν τον λόγο...
(Γελάει)
...στα 81 μου χρόνια δεν μπορώ να πάρω σύνταξη.
(Χειροκρότημα και γέλια)
(Χειροκρότημα και ζητωκραυγές)
Οι γυναίκες εργάζονται για την αλλαγή
στην Αφρική.
Οι γυναίκες εργάζονται για την αλλαγή
σε όλον τον κόσμο.
Θα είμαι μαζί τους
και μία απ' αυτές
για πάντα.
(Χειροκρότημα)
Σας ευχαριστώ που με ακούσατε.
Πηγαίνετε ν' αλλάξετε τον κόσμο.
(Χειροκρότημα και ζητωκραυγές)
Fui la primera mujer presidente
de una nación africana.
Y creo que más países deberían intentarlo.
(Risas)
(Aplausos y vítores)
Una vez que rompemos el techo de cristal
ya no se puede volver a armar
por más que uno lo intente.
Cuando asumí la presidencia de Liberia,
en enero de 2006,
nos enfrentábamos a los grandes retos de una nación que salía de un conflicto:
una economía colapsada,
infraestructuras destruidas,
instituciones disfuncionales,
deuda enorme,
servicios públicos inflados.
También nos enfrentábamos
a los desafíos que quedaban.
Las principales víctimas de las guerras civiles:
mujeres y niños.
En mi primer día de mandato
estaba emocionada
y agotada.
Había sido un camino muy largo
para llegar a donde estaba.
Las mujeres habían sido quienes más habían sufrido
en nuestro conflicto civil,
y fueron las mujeres quienes lo resolvieron.
Nuestra historia muestra
muchas mujeres fuertes y de acción.
Una presidenta de la Asamblea General de las Naciones Unidas,
una renombrada jueza de tribunal de circuito,
una presidenta de la Universidad de Liberia.
Sabía que tenía que crear
un equipo bastante fuerte
con la capacidad de abordar
los desafíos de nuestra nación.
Y quería asignar mujeres en los puestos más altos.
Pero sabía que eso no era posible.
Así que me conformé con asignarlas en puestos estratégicos.
Contraté a una economista muy capaz del Banco Mundial
como ministra de Finanzas
para liderar el esfuerzo por recuperarnos de la deuda.
Otra mujer como ministra de Asuntos Exteriores,
para reactivar las relaciones bilaterales y multilaterales.
La primera mujer jefa de la policía
para trabajar con los miedos de las mujeres,
que sufrieron demasiado durante la guerra civil.
Otra mujer como ministra de Género,
para asegurar la protección y la participación de las mujeres.
Con el tiempo,
ministra de Justicia,
ministra de Obras Públicas,
ministra de Agricultura,
ministra de Comercio e Industria.
La participación en liderazgo
no tenía precedentes a mi administración.
Y a pesar de que sabía
que no había suficientes mujeres con la experiencia
para formar un gabinete con solo mujeres
como quería,
me conformé con asignar varias mujeres
en posiciones ministeriales subalternas.
Como ejecutivas,
administradoras,
en gobiernos locales,
en servicios diplomáticos,
en el Poder Judicial,
en instituciones públicas.
Funcionó.
A finales de 2012,
nuestro crecimiento económico se había incrementado en un 9 %.
Nuestra infraestructura se reconstruía de manera muy rápida.
Nuestras instituciones estaban volviendo a funcionar.
Nuestra deuda de USD 4900 millones
estaba cancelada en gran medida.
Teníamos buenas relaciones con el Fondo Monetario Internacional,
con el Banco Mundial, el Banco Africano de Desarrollo.
También teníamos buenas relaciones laborales
con todos nuestros países africanos hermanos
y muchas naciones del mundo.
Nuestras mujeres podían volver a dormir tranquilamente por las noches,
sin miedo.
Nuestros niños volvían a sonreír,
como les prometí durante mi primer discurso inaugural.
La reputación y la credibilidad
de nuestra nación,
que se había perdido en los muchos años de conflicto,
se restauraron.
Pero el progreso no está garantizado.
Y en nuestra legislatura, durante mi primer periodo,
las mujeres ocupaban el 14 %.
En el segundo periodo
se redujo al 8 %,
porque el ambiente era cada vez más tóxico.
Yo recibí mi propia dosis de crítica y toxicidad.
Nadie es perfecto.
Pero no hay nada más predecible
que una mujer fuerte
que quiere cambiar las cosas,
que se atreve a alzar la voz,
que es audaz con sus acciones.
Pero no tengo problema con la crítica.
Sé por qué tomé las decisiones que tomé
y estoy contenta con los resultados.
Pero por eso necesitamos más mujeres líderes.
Pues siempre existirá quien nos quiera derribar,
nos quiera separar,
porque quieren que las cosas permanezcan como están.
A pesar de que la África subsahariana ha tenido grandes avances
en participación y liderazgo femenino,
especialmente en la legislatura,
en el parlamento, como se le llama,
con muchas mujeres,
más del 50 % en una de nuestras naciones,
todavía más del 60 %, las mejores del mundo,
pero sabemos que no es suficiente.
Si bien tenemos que estar agradecidas
y reconocer el progreso que hemos logrado.
sabemos que aún hay mucho más por hacer.
El trabajo tiene que enfocarse en los vestigios persistentes
de una estructura
o algo que está en contra de las mujeres.
En muchos lugares, los partidos políticos
se basan en las costumbres,
el patriarcado,
y la misoginia
que tratan de sacar a las mujeres
de los lugares que merecen,
que las excluyen
de los puestos de liderazgo.
Muy a menudo, las mujeres se enfrentan,
a pesar de tener el mejor rendimiento
o una competencia igualitaria o mejor,
a una paga desigual.
Así que debemos seguir trabajando
para cambiar las cosas.
Debemos poder cambiar los estereotipos.
Debemos poder asegurar
que esas barreras estructurales
que no le han permitido a las mujeres
tener la igualdad que legítimamente merecen.
También debemos trabajar con los hombres.
Porque cada vez se reconoce más
que la igualdad de género
asegurará una economía más fuerte,
una nación más desarrollada,
una nación más pacífica.
Y por ello debemos seguir trabajando.
Y por eso somos compañeros.
Voy a inaugurar un Centro para las Mujeres y el Desarrollo
que va a reunir...
(Aplausos)
... a mujeres que ya empezaron
y que están comprometidas a sumarse al entorno de liderazgo.
Con mujeres que han sobresalido
y avanzado en puestos de liderazgo.
Juntos, en un periodo de 10 años,
creemos firmemente
que vamos a crear esta ola de mujeres
preparadas para tomar,
con orgullo,
el liderazgo intencional e influenciar
a toda la sociedad.
Es por eso...
(Ríe)
... que a mis 81, no puedo retirarme.
(Risas y aplausos)
(Aplausos y vítores)
Las mujeres están trabajando por un cambio
en África.
Las mujeres están trabajando por un cambio
en todo el mundo.
Yo estaré con ellas
y seré una de ellas,
siempre.
(Aplausos)
Gracias por escuchar.
Salgan a cambiar el mundo.
(Aplausos y vítores)
من اولین رئیس جمهور زن
در یک کشور آفریقایی بودم.
و معتقدم کشورهای بیشتری باید این را امتحان کنند.
(خندیدن)
(دست زدن و تشویق)
وقتی سقف شیشه‌ای شکسته شد،
هیچوقت نمی‌تواند دوباره به حالت اول برگرد --
با این حال فردی تلاش می‌کند تا این کار را انجام دهد.
وقتی ریاست جمهوری لیبریا را به عهده گرفتم
در ژانویه ۲۰۰۶،
ما با چالش‌هایی عظیم در کشوری جنگ زده روبه رو شدیم:
اقتصاد فرو پاشیده،
زیرساخت‌ تخریب شده،
موسسات و مجموعه‌هایی ناکارآمد،
بدهی هنگفت،
تورم خدمات شهری.
ما همچنین
با چالش‌های به‌ جا‌ مانده از دیگران مواجه شدیم.
قربانی‌های اولیه تمامی جنگ‌های داخلی:
زنان و کودکان.
در اولین روز کاری‌ام در اداره،
هیجان زده بودم ...
و خسته بودم.
صعودی بسیار طولانی به جایگاهی که
من در آن قرار داشتم انجام شده بود.
زنان کسانی بودند که بیشترین رنج را
در درگیری داخلی ما کشیدند،
و زنان کسانی بودند که آن را حل کردند.
تاریخ ما دارای
زنان قوی و فعال بسیاری است.
رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد،
یک قاضی مشهور دادگاه ایالتی،
رئیس دانشگاهی در لیبریا.
می‌دانستم که باید
تیمی قدرتمند
که توانایی مقابله کردن
با چالش‌های ملت‌مان را دارند تشکیل دهم.
و می‌خواستم زنان را در بهترین جایگاه‌ها قرار دهم.
اما می‌دانستم که این کار ممکن نیست.
بنابراین به قرار دادن آنها در مواضع استراتژیک رضایت دادم.
یک اقتصاددان توانا از بانک جهانی
به عنوان وزیر اقتصادمان استخدام کردم،
تا تلاش‌هایمان برای رفع بدهی را رهبری کند.
شخص دیگری به عنوان وزیر امور خارجه،
برای احیای روابط دوطرفه و چند جانبه‌‌مان.
اولین رئیس پلیس زن
برای حل ترس و هراس زنان،
که در طی جنگ داخلی بسیار عذاب کشیده بودند.
شخص دیگری به عنوان وزیر جنسیتی،
که بتواند حفاظت از زنان و مشارکت آن‌ها در کارها را تضمین کند.
با گذر زمان،
وزیر دادگستری،
وزیر امور عام المنفعه،
وزیر کشاورزی،
وزیر بازرگانی و صنعت.
مشارکت در رهبری
در دولت من بی سابقه بود.
اگر چه می‌دانستم
که به تعداد کافی زنان با سابقه
برای تشکیل یک کابینه کاملاً زنانه --
همان طور که می‌خواستم --
وجود ندارد بنابراین تصمیم گرفتم زنان زیادی را استخدام کنم
در پست‌های کوچک وزارتی،
به عنوان مجریان،
مدیران و فرمانداران،
در دولت محلی،
در خدمات دیپلماتیک،
در قوه قضاییه،
در نهادها و سازمان‌های عمومی.
این کار نتیجه بخش بود.
اواخر سال ۲۰۱۲،
رشد اقتصادی ما به نه درصد صعود کرده بود.
زیرساخت‌هایمان به سرعت در حال بازسازی بود.
سازمان‌ها و انجمن‌ها مجددا شروع به کار کردند.
بخش عمده‌ای از بدهی ۴.۵ میلیاردی‌مان
پرداخت شده بود.
ما رابطه خوبی با صندوق بین المللی پول،
بانک جهانی،
و بانک توسعه آفریقایی داشتیم.
ما همچنین روابط کاری مطلوبی
با تمامی کشورهای آفریقایی همسایه
و ملت‌های بسیار دیگر در سراسر جهان داشتیم.
زنان‌مان دوباره می‌توانستند با آرامش شب‌ها به خواب بروند،
بدون ترس،
کودکانمان دوباره لبخند می‌زدند،
همان گونه که در سخنرانی افتتاحیه خود به آن‌ها وعده داده بودم.
شهرت و اعتبار
ملت‌مان،
که در سال‌های متعددی از جنگ و درگیری گم شده بود،
به ما بازگردانده شد.
اما پیشرفت هیچوقت تضمین شده نیست.
در مجلس قانون‌ گذاری ما، در دوره اول من،
دارای ۱۴ درصد زن بود.
در دوره دوم،
به ۸ درصد کاهش یافت،
به این علت که جو بسیار متشنجی حاکم بود.
من هم به نوبه خود تجربه‌ی انتقاد و منفی گرایی را داشتم.
هیچکس بی‌ نقص نیست.
اما هیچ چیزی قابل پیش بینی تر از
یک زن قوی نیست
که می‌خواهد امور را تغییر دهد،
که شجاعت بیان عقیده‌ی خود را دارد،
که در عمل جسور است.
اما من با انتقاد مشکلی ندارم.
می‌دانم چرا آن تصمیم گرفتم،
و از نتیجه آن خوشحالم.
به همین علت است که رهبران زن بیشتری نیاز است.
همیشه کسانی خواهند بود که ما را به زمین خواهند زد،
که ما را جدا خواهند کرد،
چرا که می‌خواهند وضع کنونی باقی بماند.
با وجود اینکه کشورهای جنوب صحرای آفریقا موفقیت‌های بسیاری
در رهبری و مشارکت زنان داشته است،
به خصوص در مجلس --
در پارلمان، همانطور که نامیده می‌شود --
زنان بسیاری،
۵۰ درصد یا بیشتر، یکی از ملت‌های ما،
بیش از ۶۰ درصد، بهترین در دنیا --
اما می‌دانیم که این کافی نیست.
اما باید بسیار سپاس‌گزار باشیم
و پیشرفتی که داشتیم را تحسین کنیم،
می‌دانیم که کارهای زیادی داریم که باید به آن‌ها رسیدگی شود.
این کارها باید اثرات ماندگار
ساختاری را حل کنند...
چیزی علیه زنان.
در موقعیت‌های بسیاری،
حزب‌های سیاسی
مبتنی بر حمایت،
پدرسالاری،
زن ستیزی هستند
که تلاش می‌کند زنان را
از جایگاه برحق خود بازدارد،
تا آن‌ها را
از کسب مناصب رهبری بازدارد.
اغلب، زنان --
با وجود بهترین عملکرد،
با وجود برابری یا برتری در رقابت --
با دستمزد نابرابر مواجه می‌شوند.
بنابراین ما باید به تلاش برای
تغییر امور ادامه دهیم.
ما باید بتوانیم باورهای عامه‌ نادرست را تغییر دهیم.
باید بتوانیم تضمین کنیم
که موانع ساختاری
که زنان را مانع
از داشتن برابری که سزاوار آن هستند.
همچنین باید روی مردان کار کنیم.
چرا که به طور فزاینده‌ای،
واضح و مبرهن است
که برابری کامل جنسیتی
اقتصادی قوی‌‌تر،
ملتی پیشرفته‌تر،
ملتی مسالمت آمیزتر را تضمین می‌کند.
و به این خاطر است که باید به تلاش ادامه دهیم.
و به این خاطر است که ما شریک هستیم.
من مرکزی برای زنان و توسعه را تاسیس خواهم کرد
که در کنار هم می‌آورد --
(تشویق)
زنانی که شروع کرده‌اند
و متعهد به پیوستن‌شان به رهبری هستند.
همراه با زنانی که با هم در رهبری موفقیت
و پیشرفت کسب کرده‌اند.
در یک بازه زمانی ۱۰ ساله،
به شدت معتقدیم
که موجی از زنان را تشکیل خواهیم داد
که آماده هستند،
به صورت آشکار،
رهبری مصمم و تاثیرگذاری را
در سراسر جامعه را به دست بگیرند.
به این خاطر است --
(خندیدن)
در ۸۱ سالگی، نمی‌توانم بازنشسته شوم.
(تشویق و خندیدن)
(تشویق و هورا)
زنان برای ایجاد تغییر
در آفریقا تلاش می‌کنند.
زنان برای ایجاد تغییر در
سرتاسر جهان تلاش می‌کنند.
من همراه آن‌ها،
و یکی از آن‌ها خواهم بود،
برای همیشه.
(تشویق)
ممنون که گوش دادید.
بروید بیرون و دنیا را عوض کنید.
(تشویق و دست زدن)
J'ai été la première femme présidente
d'une nation africaine.
Et je crois que d'autres pays devraient essayer cela.
(Rires)
(Applaudissements et acclamations)
Une fois que le plafond de verre est brisé,
Il ne peut jamais être remonté –
peu importe les efforts qui sont faits.
Quand j'ai assuré la présidence du Liberia
en janvier 2006,
nous avons fait face aux énormes défis d'une nation qui sortait d'un conflit :
une économie effondrée,
des infrastructures détruites,
des institutions dysfonctionnelles,
une dette énorme,
une fonction publique pléthorique.
Nous avons également fait face
aux défis de ceux qui étaient laissés pour compte.
Les principales victimes de toutes les guerres civiles :
les femmes et les enfants.
Le premier jour de mon mandat,
j'étais enthousiaste...
et j'étais aussi épuisée.
Le chemin avait été très long
jusqu'à l'endroit où j'étais.
Les femmes ont été celles qui ont le plus souffert
de notre guerre civile
et ce sont les femmes qui l'ont résolue.
Notre histoire compte
de nombreuses femmes de force et d'action.
Une présidente de l'Assemblée générale des Nations Unies.
une célèbre juge de cour de circuit,
une présidente de l'Université du Liberia.
Je savais que je devais former
une équipe très forte
avec la capacité de relever
les défis de notre nation.
Et je voulais mettre des femmes à tous les postes de haut niveau.
Mais je savais que ce n'était pas possible.
Je me suis donc contentée de les placer à des postes stratégiques.
J'ai recruté une économiste très compétente de la Banque mondiale
pour être notre ministre des finances,
afin de diriger nos efforts d'allègement de la dette.
Une autre pour être ministre des affaires étrangères,
pour réactiver nos relations bilatérales et multilatérales.
La première femme chef de la police
pour répondre aux peurs de nos femmes,
qui avaient tant souffert durant la guerre civile.
Une autre pour être ministre de l'égalité des sexes,
afin de pouvoir assurer la protection et la participation des femmes.
Au fil du temps,
[j'ai nommé] une ministre de la justice,
une ministre des travaux publics,
une ministre de l'agriculture,
une ministre du commerce et de l'industrie.
La participation au pouvoir des femmes
était sans précédent dans mon administration.
Et même si je savais
qu'il n'y avait pas assez de femmes avec l'expérience nécessaire
pour former un gouvernement exclusivement féminin –
comme je l'aurais souhaité –
j'ai choisi de nommer de nombreuses femmes
à des postes gouvernmentaux de début de carrière,
en tant que cadres,
en tant qu'administratrices,
dans les collectivités locales,
dans le service diplomatique,
dans le système judiciaire,
dans les institutions publiques.
Ça a marché.
Fin 2012,
notre croissance économique a culminé à 9 %.
Notre infrastructure se reconstruisait à un rythme très rapide.
Nos institutions fonctionnaient à nouveau.
Notre dette de 4,9 milliards de dollars
avait été en grande partie annulée.
Nous avions de bonnes relations avec le Fonds monétaire international,
la Banque mondiale,
la Banque africaine de développement.
Nous avions également de bonnes relations de travail
avec tous nos pays africains frères
et de nombreux pays du monde entier.
Nos femmes pouvaient à nouveau dormir paisiblement la nuit,
sans crainte.
Nos enfants souriaient de nouveau,
comme je le leur avais promis lors de mon premier discours inaugural.
La réputation et la crédibilité
de notre nation,
perdues au cours de nombreuses années de conflit,
ont été restaurées.
Mais le progrès n'est jamais garanti.
Et pendant notre législature, lors de mon premier mandat,
les femmes étaient 14 %.
Au cours de mon deuxième mandat,
il est tombé à 8 %,
car l'environnement était de plus en plus toxique.
J'ai eu mon lot de critiques et de toxicité.
Personne n'est parfait.
Mais il y'a rien de plus prévisible
qu'une femme forte
qui veut changer les choses,
qui a le courage de s'exprimer,
qui est audacieuse dans l'action.
Mais je comprends les critiques.
Je sais pourquoi j'ai pris les décisions que j'ai prises
et je suis satisfaite des résultats.
Mais voilà pourquoi il faut davantage de femmes dirigeantes.
Car il y aura toujours ceux qui nous démoliront,
qui nous sépareront,
car ils veulent que le statu quo demeure.
Bien que l'Afrique subsaharienne ait connu des avancées majeures
en matière de pouvoir politique et de participation des femmes,
en particulier au sein du pouvoir législatif –
au parlement, comme on le dit –
avec tellement de femmes,
50 % et plus, dans l'une de nos nations,
bien plus de 60%, la part la plus élevée au monde –
mais nous savons que cela ne suffit pas.
Nous devons être très reconnaissants
et applaudir les progrès que nous avons accomplis,
mais nous savons qu'il reste encore beaucoup à faire.
L'effort devra porter sur les vestiges persistants
de quelque chose de structurel
contre les femmes.
Dans trop d'endroits,
les partis politiques
sont basés sur la coutume,
le patriarcat,
la misogynie
et tentent de garder les femmes
à leur juste place,
ce qui les empêche
de prendre des fonctions dirigeantes.
Trop souvent, les femmes sont confrontées –
alors qu'elles sont plus performantes,
à compétences égales ou supérieures –
à un salaire inégal.
Et nous devons donc continuer à travailler
pour changer les choses.
Nous devons être capables de changer les stéréotypes.
Nous devons être en mesure de lever
les obstacles structurels,
qui ont empêché les femmes
de bénéficier de l'égalité qu'elles méritent légitimement.
Et nous devons également travailler avec les hommes.
Parce que de plus en plus,
il est reconnu
que l'égalité totale entre les sexes
garantit une économie plus forte,
une nation plus développée,
une nation plus pacifique.
Et c'est pourquoi nous devons continuer à travailler.
Et c'est pourquoi nous sommes partenaires.
Je vais lancer un Centre pour les femmes et le développement
qui réunira –
(Applaudissements)
les femmes qui ont commencé
et sont déterminées à prendre des responsabilités.
Avec des femmes dirigeantes qui ont excellé
et avancé ensemble dans leurs fonctions.
Sur une période de 10 ans,
nous croyons fermement
que nous créerons cette vague de femmes
qui sont prêtes à assumer
sans vergogne
un pouvoir et une influence délibérés
dans la société.
C'est pourquoi –
(Rire)
À 81 ans, je ne peux pas prendre ma retraite.
(Applaudissements et rires)
(Applaudissements et acclamations)
Les femmes œuvrent au changement
en Afrique.
Les femmes œuvrent au changement
à travers le monde.
Je serai avec elles,
et l'une d'elles,
pour toujours.
(Applaudissements)
Merci pour votre attention.
Sortez et changez le monde.
(Applaudissements et acclamations)
Fun a primeira muller presidenta
dunha nación africana.
E coido que máis países deberían probar a experiencia.
(Risas)
(Aplausos e ovación)
Unha vez que o teito de cristal escachou
xa non se pode arranxar...
por moito que se intente.
Cando asumín a presidencia de Liberia
en xaneiro de 2006,
tivemos que enfrontarnos ó gran desafío que é unha nación despois dun conflito:
economía colapsada,
infraestruturas destruídas,
institucións disfuncionais,
débeda descomunal,
administración pública sobredimensionada.
Tamén tivemos que enfrontarnos
ós desafíos dos que quedaran esquecidos.
As principais vítimas de todas as guerras civís:
mulleres e infancia.
O meu primeiro día no cargo,
estaba emocionada...
e estaba esgotada.
Fora un ascenso moi longo
até chegar a onde estaba.
As mulleres foron as que máis sufriron
durante o noso conflito civil,
e tamén foron as encargadas de solucionalo.
A nosa historia fala
de moitas mulleres fortes e con iniciativa.
Unha presidenta da Asemblea Xeral das Nacións Unidas,
unha xuíza de sona do Tribunal de Circuíto,
unha presidenta da Universidade de Liberia.
Sabía que tiña que formar
un equipo ben forte
e con capacidade de enfrontar
os desafíos da nosa nación.
E quería que todos os altos cargos fosen mulleres,
mais sabía que iso non era posible.
Así que me conformei con poñelas en postos estratéxicos.
Recrutei unha economista moi competente do Banco Mundial
para que fose a nosa ministra de Finanzas,
e liderase os nosos esforzos por reducir a débeda.
Outra para que fose ministra de Asuntos Exteriores,
para reactivar as nosas relacións bilaterais e multilaterais.
A primeira muller xefa da Policía
para abordar os medos das nosas mulleres,
que tanto sufriran durante a guerra civil.
Outra para que fose ministra de Asuntos de Xénero,
para asegurar a protección e a participación das mulleres.
Co tempo seguíronlles
a ministra de Xustiza,
a ministra de Obras Públicas,
a ministra de Agricultura,
a ministra de Comercio e Industria.
Esta participación en postos directivos
non tiña precedentes na Administración.
E aínda que eu sabía
que non había mulleres abondas con experiencia
para formar un gabinete só de mulleres,
como eu quería,
decidín nomear un gran número de mulleres
para cargos ministeriais secundarios:
como executivas,
como administradoras,
nos gobernos locais,
no servizo diplomático,
no poder xudicial,
ou nas institucións públicas.
Funcionou.
A finais de 2012,
o noso crecemento económico alcanzara o seu máximo cun 9%,
reconstruïamos as nosas infraestruturas a un ritmo acelerado,
as nosas institucións volvían funcionar.
A nosa débeda de 4.9 mil millóns
fora practicamente anulada.
Tiñamos boas relacións co Fondo Monetario Internacional,
co Banco Mundial,
e co Banco Africano de Desenvolvemento.
Tamén tiñamos boas relacións de traballo
con todas as nacións africanas irmás
e con moitas outras nacións de todo o mundo.
As nosas mulleres podían durmir tranquilas polas noites,
sen medo.
A nosa infancia sorría de novo,
como eu lles prometera durante o meu discurso de investidura.
A reputación e a credibilidade
da nosa nación,
perdidas tras tantos anos de conflito
recuperáranse.
Mais o progreso nunca está garantido.
E na nosa asemblea lexislativa, durante o meu primeiro mandato,
as mulleres eran o 14%.
Durante o segundo mandato
diminuíron ó 8%,
porque a contorna era cada vez máis tóxica.
Eu levei a miña parte das críticas e da toxicidade.
Ninguén é perfecto.
Pero non hai nada máis predicible
que unha muller forte
que quere cambiar as cousas,
que ten coraxe para alzar a voz,
que é ousada nas súas accións.
Acepto as críticas.
As miñas decisións teñen un porqué
e estou satisfeita cos resultados.
E por iso precisamos máis mulleres dirixentes.
Porque sempre haberá quen nos queira tirar polo chan,
quen nos queira destruír
porque quere manter o *statu quo*.
A África subsahariana realizou importantes avances
no liderado feminino e na participación das mulleres,
especialmente na asemblea lexislativa
--no Parlamento, como lle chaman--
tantas mulleres
máis do 50% nunha das nosas nacións,
máis do 60%, a mellor do mundo...
pero sabemos que non é suficiente.
Malia que debemos estar moi agradecidas
e aplaudir o progreso que fixemos,
sabemos que aínda queda moito por facer.
Teremos que enfrontarnos ós vestixios persistentes
e estruturais
do que sexa que hai contra as mulleres.
En demasiados lugares,
os partidos políticos
están baseados no clientelismo,
no patriarcado,
e na misoxinia
e tratan de manter as mulleres
afastadas dos seus lexítimos lugares,
para deixalas fóra
dos postos de liderado.
Con demasiada frecuencia as mulleres
--malia teren mellor rendemento,
malia seren igual ou máis competentes--
enfróntanse á desigualdade salarial.
Así que debemos continuar a traballar
para cambiar as cousas.
Debemos ser quen de cambiar os estereotipos.
Debemos loitar contra
esas barreiras estruturais
que impiden que as mulleres
sexan tratadas coa equidade que merecen.
E tamén debemos traballar cos homes.
Porque, cada vez máis,
recoñecemos que a plena equidade de xénero
asegurará una economía máis forte,
unha nación máis desenvolvida,
e máis pacífica.
E por iso debemos continuar traballando.
E por iso somos socios.
Inaugurarei un Centro para as Mulleres e o Desenvolvemento
que unirá--
(Aplausos)
a mulleres comprometidas
que van de camiño a converterse en líderes,
con mulleres que destacaron
e avanzaron no liderado.
Xuntas,
durante un período de 10 anos,
temos a crenza firme
de que crearemos unha ondada de mulleres
preparadas para asumir,
sen vergoña
e intencionalmente, o liderado e a influencia
en todos os ámbitos sociais.
Por iso --
(Risas)
con 81 anos, non me podo retirar.
(Aplausos e risas)
(Aplausos e ovación)
As mulleres están a traballar polo cambio
en África.
As mulleres están a traballar polo cambio
en todo o mundo.
Eu estarei con elas,
e serei unha delas,
para sempre.
(Aplausos)
Grazas pola vosa atención.
Saíde e cambiade o mundo.
(Aplausos e ovación)
הייתי הנשיאה הראשונה
של אומה אפריקנית,
ואני מאמינה שכדאי למדינות נוספות לנסות את זה.
(צחוק)
(מחיאות כפיים ותשואות)
לאחר שתקרת הזכוכית נשברה,
לעולם לא ניתן יהיה לחבר אותה מחדש --
על אף שינסו לעשות זאת.
כאשר קיבלתי על עצמי את נשיאות ליבריה
בינואר 2006,
עמדנו בפני האתגרים האדירים של אומה שלאחר-עימות:
כלכלה שהתמוטטה,
תשתיות הרוסות,
מוסדות לא מתפקדים,
חוב עצום,
שירות אזרחי מנופח.
נאלצנו גם להתמודד
עם האתגרים של מי שנשארו מאחור.
הקורבנות העיקריים של כל מלחמות האזרחים:
נשים וילדים.
ביומי הראשון בתפקיד,
הייתי נרגשת ...
והייתי מותשת.
זה היה טיפוס ארוך מאוד
למקום בו הייתי.
נשים היו אלה שהכי סבלו
בעימות האזרחי שלנו,
ונשים היו אלו שפתרו את זה.
ההיסטוריה שלנו מתעדת
נשים רבות בעלות כוח ויכולת פעולה.
נשיאת העצרת הכללית של האו"ם,
שופטת ידועה בבית משפט מחוזי,
נשיאת אוניברסיטת ליבריה.
ידעתי שעלי ליצור
קבוצה מאוד חזקה
עם היכולת להתמודד
עם אתגרי האומה שלנו.
ורציתי להציב נשים בכל העמדות הבכירות.
אבל ידעתי שזה בלתי אפשרי.
וכך הסתפקתי בהצבתן בתפקידים אסטרטגיים.
גייסתי כלכלנית מוכשרת מאוד מהבנק העולמי
לתפקיד שרת האוצר שלנו
כדי שתוביל את מאמצינו לסילוק חובות.
אחרת, לתפקיד שרת החוץ,
כדי להפעיל מחדש את יחסי החוץ הדו-צדדיים והרב-צדדיים שלנו.
את מפקדת המשטרה הראשונה
כדי להתייחס לפחדים של הנשים שלנו,
שסבלו כל כך במהלך מלחמת האזרחים.
אחרת לתפקיד שרת המיגדר,
כדי להבטיח הגנה על נשים ושיתופן.
במהלך הזמן,
שרת המשפטים,
השרה לעבודות ציבוריות,
שרת החקלאות,
שרת המסחר והתעשייה.
ההשתתפות במנהיגות
היתה חסרת תקדים בממשל שלי.
ולמרות שידעתי
שלא היו מספיק נשים בעלות נסיון
להרכיב ממשלה שכולה מורכבת מנשים
כפי שרציתי -
הסתפקתי במינוי נשים רבות
לתפקידי שרות זוטרות,
כעובדות בכירות,
כמנהלות,
בממשל המקומי,
בשירות הדיפלומטי,
ברשות השופטת,
במוסדות ציבוריים.
זה עבד.
בסוף 2012,
הצמיחה הכלכלית שלנו הגיעה לעליית שיא של תשעה אחוזים.
התשתית שלנו שוקמה בקצב מהיר מאוד.
המוסדות שלנו חזרו לפעולה.
החוב שלנו בסך של 4.9 מיליארד
בוטל ברובו.
היו לנו מערכות יחסים טובות עם קרן המטבע הבינלאומית,
הבנק העולמי,
הבנק האפריקאי לפיתוח.
היו לנו גם יחסי עבודה טובים
עם כל מדינות אפריקה התאומות שלנו
ועם עמים רבים בכל רחבי העולם.
הנשים שלנו יכלו שוב לישון בשקט בלילה,
ללא פחד.
ילדינו חייכו שוב,
כפי שהבטחתי להם בנאום ההשבעה הראשון שלי.
המוניטין והאמינות
של האומה שלנו,
שאבדו במהלך השנים הרבות של הסכסוך,
חזרו להתקיים.
אך התקדמות לעולם אינה מובטחת.
וברשות המחוקקת שלנו, בקדנציה הראשונה שלי,
נשים היוו 14%.
בקדנציה השנייה,
זה ירד לשמונה אחוזים,
כי הסביבה נעשתה יותר ויותר רעילה.
ספגתי מנה יפה של ביקורת ורעילות.
אף אחד אינו מושלם.
אבל אין דבר יותר צפוי
מאשר אישה חזקה
שרוצה לשנות דברים,
שאמיצה מספיק כדי לדבר,
ואמיצה כדי לפעול.
אבל אני מקבלת את הביקורת ברוח טובה.
אני יודעת למה קיבלתי את ההחלטות שלי,
ואני מרוצה מאוד מהתוצאות.
אבל לכן יש צורך ביותר נשים מנהיגות.
כי תמיד יהיו כאלה שיהרסו אותנו
שיקרעו אותנו לגזרים,
כי הם רוצים שהסטטוס קוו ישאר.
אם כי באפריקה שמדרום לסהרה היו פריצות דרך משמעותיות
במנהיגות של נשים ובהשתתפותן,
בעיקר ברשות המחוקקת --
בפרלמנט, כפי שהוא נקרא -
כל כך הרבה נשים,
מעל 50 אחוז, באחת מהאומות שלנו,
מעל 60 אחוז, הכי טוב בעולם -
אבל אנחנו יודעות שזה לא מספיק.
בעוד שעלינו להיות אסירות תודה
ולברך על ההתקדמות שעשינו,
אנחנו יודעות שיש עוד הרבה עבודה לעשות.
העבודה תצטרך להתייחס לשרידים שנותרו עדיין
של המבנה ...
משהו נגד נשים.
בהרבה מדי מקומות,
מפלגות פוליטיות
מבוססות על חסות,
פטריארכיה,
שנאת נשים
שמנסה להרחיק את הנשים
מהמקומות להם הן ראויות,
שמונעות מבעדן
לקבל עמדות מנהיגותיות.
לעתים קרובות מדי נשים מתמודדות --
בעודן בעלות הביצועים הטובים ביותר,
בעודן בעלות יכולת שווה, או טובה יותר --
עם שכר לא שוויוני.
ולכן עלינו להמשיך לעבוד
ולשנות דברים.
עלינו להיות מסוגלות לשנות את הסטריאוטיפים.
עלינו להיות מסוגלות להבטיח
שחסמים מבניים אלה
שמנעו מנשים
לקבל את הזכויות שמגיעות להן בצדק.
ואנחנו גם חייבות לעבוד עם גברים.
כי יותר ויותר,
יש הכרה בכך
ששוויון מגדרי
יבטיח כלכלה חזקה יותר,
אומה מפותחת יותר,
אומה שלווה יותר.
ולכן עלינו להמשיך לעבוד.
וזו הסיבה שאנחנו בעלות ברית.
אני אפעיל מרכז עבור נשים ופיתוח
שיאחד
(מחיאות כפיים)
נשים שהתחילו
והן בעלות מחויבות להצטרף למנהיגות .
יחד עם נשים שהצטיינו
והתקדמו במנהיגות.
תוך תקופה של 10 שנים,
אנחנו מאמינות מאוד
שניצור את גל הנשים הזה
שמוכנות לקחת,
בראש מורם,
מנהיגות והשפעה מכוונת
בחברה כולה.
זו הסיבה לכך --
{צוחקת}
שבגיל 81 איני יכולה לפרוש.
(מחיאות כפיים וצחוק)
(מחיאות כפיים וקריאות עידוד)
נשים עובדות למען שינוי
באפריקה.
נשים עובדות למען שינוי
בעולם כולו.
אני אהיה איתן,
ואחת מהן
תמיד.
(מחיאות כפיים)
תודה על ההקשבה.
צאו ושנו את העולם.
(מחיאות כפיים וקריאות עידוד)
मैं पहली महिला राष्ट्रपति थी
एक अफ्रीकी राष्ट्र की
और मेरा मानना ​​है कि और देश कोशिश करनी चाहिए कि
(हंसी)
(तालियाँ और जयकार)
एक बार कांच की छत टूट गई,
इसे कभी भी एक साथ नहीं रखा जा सकता है
हालाँकि कोई भी ऐसा करने की कोशिश करेगा
जब मैंने लाइबेरिया का राष्ट्रपति पद ग्रहण किया
जनवरी 2006 में,
हमने जबरदस्त चुनौतियों का सामना किया संघर्ष के बाद के राष्ट्र:
ढह गई अर्थव्यवस्था,
नष्ट बुनियादी ढांचा,
दुष्क्रियाशील संस्थाएँ,
भारी कर्ज,
बहुत अधिक सिविल सेवा
हमने पीछे रह गए लोगों की
चुनौतियों का भी सामना किया
सभी नागरिक युद्धों के प्राथमिक शिकार:
महिलाओं और बच्चों
पद में मेरे पहले दिन,
मैं उत्साहित था
और मैं थक गया थाथी।
यह बहुत लंबी चढ़ाई थी
मैं कहाँ थी
महिलाओं को सबसे ज्यादा सहना करना पड़ा है
हमारे नागरिक संघर्ष में,
और महिलाएं इसे सुलझाने वाली थीं।
हमारा इतिहास रिकॉर्ड करता है
ताकत और कार्रवाई की कई महिलाएं।
संयुक्त राष्ट्र के एक राष्ट्रपति सामान्य सभा,
एक प्रसिद्ध सर्किट कोर्ट के न्यायाधीश,
लाइबेरिया विश्वविद्यालय के एक अध्यक्ष।
मुझे पता था कि मुझे बनना है
एक बहुत मजबूत टीम
व्याख्यान की क्षमता के साथ
हमारे राष्ट्र की चुनौतियां।
और मैं महिलाओं को रखना चाहती थी सभी शीर्ष पदों पर।
लेकिन मुझे पता था कि यह संभव नहीं था।
और इसलिए मैंने उन्हें लगाने के लिए समझौता किया रणनीतिक स्थितियों में।
मैंने विश्व बैंक से एक बहुत सक्षम अर्थशास्त्री की भर्ती की
मारे वित्त मंत्री होने के लिए,
हमारे ऋण-राहत प्रयास का नेतृत्व करने के लिए।
मंत्री बनने के लिए एक और विदेशी मामलों की,
हमारे द्विपक्षीय को फिर से सक्रिय करने के लिए और बहुपक्षीय संबंध।
पुलिस की पहली महिला प्रमुख
हमारी महिलाओं के डर को दूर करने के लिए,
जिसने बहुत कुछ झेला था गृहयुद्ध के दौरान।
लिंग मंत्री बनने के लिए एक और,
सुरक्षा सुनिश्चित करने में सक्षम होना और महिलाओं की भागीदारी।
अधिक समय तक,
न्याय मंत्री,
सार्वजनिक कार्यों के मंत्री,
कृषि मंत्री,
वाणिज्य और उद्योग मंत्री।
नेतृत्व में भागीदारी
मेरे प्रशासन में अभूतपूर्व था।
और हालाँकि मुझे पता था
पर्याप्त महिलाएँ नहीं थीं अनुभव के साथ
सभी महिला कैबिनेट बनाने के लिए -
जैसा मैं चाहती थी -
मैंने कई महिलाओं को नियुक्त किया
कनिष्ठ मंत्री पदों में,
अधिकारियों के रूप में,
प्रशासक के रूप में,
स्थानीय सरकार में,
राजनयिक सेवा में,
न्यायपालिका में,
सार्वजनिक संस्थानों में।
यह काम कर गया
2012 के अंत में,
हमारी आर्थिक वृद्धि नौ प्रतिशत पर पहुंच गया था।
हमारा इंफ्रास्ट्रक्चर बन रहा था बहुत जल्दी पुनर्निर्माण किया
हमारे संस्थान फिर से काम कर रहे थे।
4.9 बिलियन का हमारा कर्ज
काफी हद तक रद्द कर दिया गया था।
हमारे अच्छे संबंध थे अंतर्राष्ट्रीय मुद्रा कोष के साथ,
विश्व बैंक,
अफ्रीकी विकास बैंक।
हमारे अच्छे कामकाजी संबंध भी थे
with all our sister African countries
और पूरी दुनिया में कई राष्ट्र।
हमारी औरतें सो सकती थीं रात को फिर से शांति से,
बिना डर ​​के।
हमारे बच्चे फिर से मुस्कुरा रहे थे,
जैसा कि मैंने उनसे वादा किया था मेरा पहला उद्घाटन भाषण।
प्रतिष्ठा और विश्वसनीयता
हमारे राष्ट्र की,
संघर्ष के कई वर्षों में खो दिया,
बहाल कर दिए गए।
लेकिन प्रगति की कभी गारंटी नहीं होती है।
और हमारे विधायिका में, मेरे पहले कार्यकाल में,
महिलाएं 14 प्रतिशत थीं।
दूसरे कार्यकाल में,
यह घटकर आठ प्रतिशत हो गया,
क्योंकि पर्यावरण तेजी से विषाक्त था।
मेरे पास मेरे उचित शेयर थे आलोचना और विषाक्तता की।
कोई भी पूर्णतया कुशल नहीं होता।
लेकिन इससे ज्यादा कोई पूर्वानुमान नहीं है
एक मजबूत महिला की तुलना में
जो चीजों को बदलना चाहता है,
जो बाहर बोलने के लिए बहादुर है,
एक्शन में कौन बोल्ड है।
लेकिन मैं आलोचना के साथ ठीक हूं।
मुझे पता है कि मैंने जो निर्णय लिए, मैंने क्यों किए
और मैं परिणामों से खुश हूं।
लेकिन इसीलिए ज्यादा महिलाएं नेताओं की जरूरत है।
वहाँ हमेशा उन हो जाएगा जो हमें फाड़ देगा,
जो हमें नष्ट कर देगा
क्योंकि वे चाहते हैं यथास्थिति बने रहने के लिए।
हालांकि उप-सहारा अफ्रीका बड़ी सफलताएं मिली हैं
महिलाओं के नेतृत्व और भागीदारी में,
विशेष रूप से विधायिका में -
संसद में, जैसा कि यह कहा जाता है -
बहुत सारी महिलाएं
50 प्रतिशत और अधिक, हमारे देशों में से एक,
60 प्रतिशत से अधिक, संसार में सर्वोत्तम --
लेकिन हम जानते हैं कि यह पर्याप्त नहीं है।
जबकि हमें बहुत आभारी होना चाहिए
और हमने जो प्रगति की है, उसकी सराहना करते हैं,
हम जानते हैं कि बहुत कुछ है अधिक परिश्रम करना होगा।
कार्य को संबोधित करना होगा द लिविंग वेराइटीज़
संरचनात्मक के ...
महिलाओं के खिलाफ कुछ।
बहुत सारे स्थानों में,
राजनीतिक दलों
संरक्षण पर आधारित हैं,
पितृसत्तात्मकता,
स्री जाति से द्वेष
कि महिलाओं को रखने की कोशिश करें
उनके सही स्थानों से,
कि उन्हें बाहर बंद करो
नेतृत्व के पदों को लेने से।
बहुत बार, महिलाओं का सामना -
सर्वश्रेष्ठ प्रदर्शन करते हुए,
जबकि क्षमता में बराबर या बेहतर -
असमान वेतन।
और इसलिए हमें काम करना जारी रखना चाहिए
चीजों को बदलने के लिए।
हमें बदलने में सक्षम होना चाहिए स्टीरियोटाइपिंग।
हमें यह सुनिश्चित करने में सक्षम होना चाहिए
उन संरचनात्मक बाधाओं
महिलाओं को रखा है
इक्विटी होने में सक्षम होने से वे योग्य हैं।
और हमें पुरुषों के साथ भी काम करना चाहिए।
क्योंकि तेजी से,
मान्यता है
कि पूर्ण लिंग इक्विटी
एक मजबूत अर्थव्यवस्था सुनिश्चित करेगा,
अधिक विकसित राष्ट्र,
एक अधिक शांतिपूर्ण राष्ट्र।
और इसीलिए हमें काम करते रहना चाहिए।
और इसीलिए हम भागीदार हैं।
मैं एक केंद्र शुरू करूंगा महिलाओं और विकास के लिए
वह साथ लाएगा -
(तालियां)
जिन महिलाओं ने शुरुआत की है
और प्रतिबद्ध हैं उनके नेतृत्व में शामिल होने के लिए।
उन महिलाओं के साथ जिन्होंने उत्कृष्ट प्रदर्शन किया है
और एक साथ नेतृत्व में उन्नत।
10 साल की अवधि में,
हम दृढ़ता से विश्वास करते हैं
हम महिलाओं की इस लहर का निर्माण करेंगे
जो लेने के लिए तैयार हैं,
निश्चित रुप से,
जानबूझकर नेतृत्व और प्रभाव
पूरे समाज में।
इसलिए --
(हंसता)
81 साल की उम्र में, मैं रिटायर नहीं हो सकता।
(तालियाँ और हँसी)
(तालियाँ और जयकार)
महिलाएं बदलाव के लिए काम कर रही हैं
अफ्रीका में।
महिलाएं बदलाव के लिए काम कर रही हैं
विश्वभर में।
मैं उनके साथ रहूंगा,
और उनमें से एक,
सदैव।
(तालियां)
सुनने के लिए धन्यवाद।
बाहर जाओ और दुनिया को बदलो।
(तालियाँ और जयकार)
Ja sam bila prva predsjednica
jedne afričke države.
Vjerujem da više država to treba isprobati.
(Smijeh)
(Pljesak i navijanje)
Jednom kada se stakleni strop razbije,
nikada ga se više neće moći složiti,
koliko god bi neki pokušavali.
Kada sam preuzela ulogu predsjednice Liberije
u siječnju 2006.,
bili smo suočeni s ogromnim izazovima poslijeratne države:
srušena ekonomija,
uništena infrastruktura,
neučinkovite institucije,
ogroman dug,
prevelika državna služba.
Također smo se suočavali
s izazovima onih zapostavljenih.
Glavne žrtve svih građanskih ratova:
žene i djeca.
Mog prvog dana u uredu,
bila sam uzbuđena...
i bila sam izmorena.
Bio je to dug i visok uspon
do mjesta gdje sam se nalazila.
Žene su te koje su najviše patile
u našem građanskom sukobu,
i žene su ga i riješile.
Naša povijest bilježi
mnoge snažne žene od akcije.
Predsjednica Opće skupštine Ujedinjenih naroda,
glasovita sutkinja okružnog suda,
rektorica Sveučilišta Liberije.
Znala sam da moram osnovati
vrlo snažan tim
koji bi se bavio
izazovima pred našom nacijom.
Htjela sam postaviti žene na sve glavne pozicije.
Ali sam znala da to nije moguće.
Tako sam se zadovoljila postavljanjem žena na strateške pozicije.
Regrutirala sam ekonomisticu iz Svjetske banke
i postavila kao našu ministricu financija
da vodi našu misiju smanjenja duga.
Drugu da bude ministrica vanjskih poslova,
da ponovno aktivira naše bilateralne i multilateralne odnose.
Prva žena načelnica policije
da se bavi strahovima naših žena,
koje su toliko pretrpile tijekom građanskog rata.
Još jednu da bude ministrica spolova,
da osigura zaštitu i sudjelovanje žena.
S vremenom,
ministrica pravosuđa,
ministrica javnih radova,
ministrica poljoprivrede,
ministrica trgovačkog i industrijskog sektora.
Sudjelovanje u vođenju
bilo je najveće ikad pod mojom vladavinom.
Iako sam znala
da nema dovoljno žena s iskustvom
stvaranja ženske vlade,
kao što sam ja željela,
zadovoljila sam se postavljanjem brojnih žena
na manje ministarske pozicije,
kao izvršnu vlast,
administratorice,
u lokalnoj upravi,
diplomatskoj službi,
u pravosuđu,
javnim institucijama.
Upalilo je.
Krajem 2012. godine,
naš ekonomski rast dosegao je 9 %.
Naša infrastruktura se rekonstruira velikom brzinom.
Naše institucije opet funkcioniraju.
Naš dug od 4,9 milijardi
je uvelike smanjen.
Imamo dobar odnos s Međunarodnim monetarnim fondom,
Svjetskom bankom,
Afričkom razvojnom bankom.
Također smo imali dobre radne odnose
sa svim našim sestrinskim afričkim državama
i mnogim nacijama u svijetu.
Naše žene opet mogu mirno spavati noću,
bez straha.
Naša djeca se opet smiju,
kao što sam im obećala tijekom moje prve inauguracije.
Naša reputacija i vjerodostojnost,
koja je bila izgubljena
u brojnim godinama sukoba,
je vraćena.
Ali napredak nikada nije zagarantiran.
U našem zakonodavstvu, u mom prvom mandatu,
žene su imale 14 %.
U drugom,
smanjilo se na 8 %,
jer je okolina bila sve otrovnija.
Naslušala sam se kritike i otrovnosti.
Nitko nije savršen.
Ali ništa nije predvidljivije
od snažne žene
koja želi promijeniti stvari,
koja je dovoljno hrabra da progovori,
koja je smiona u akciji.
Ali ne smeta mi kritika.
Znam zašto sam donijela odluke koje jesam
i zadovoljna sam rezultatima.
Ali zato je potrebno više ženskih vođa.
Uvijek će postojati oni koji nas žele srušiti,
rastrgati,
jer žele održati status quo.
Iako je subsaharska Afrika imala brojne proboje
u vodstvu i sudjelovanju žena,
posebno u zakonodavstvu,
u parlamentu, kako je nazvan,
toliko puno žena,
preko 50 % u jednoj našoj naciji,
preko 60 %, najbolji u svijetu,
ali znamo da to nije dovoljno.
Iako moramo biti vrlo zahvalni
i slaviti napredak koji smo ostvarili,
znamo da ima još puno posla za odraditi.
Posao koji moramo obaviti ostavlja dugotrajni trag
strukturalnih...
nešto protiv žena.
Previše mjesta,
političkih stranaka,
temelje se na patronatu,
patrijarhiji,
mržnji prema ženama,
koji pokušavaju zadržati žene
dalje od njihovih zasluženih mjesta,
koje im onemogućuju
preuzimanje vodećih pozicija.
Prečesto, žene se suočavaju --
iako postižu najbolje rezultate,
iako su jednake ili bolje --
s manjom kompenzacijom.
I zato se moramo nastaviti truditi
kako bismo to promijenili.
Moramo promijeniti stereotipe.
Moramo osigurati
da te strukturalne barijere...
koje su zadržavale žene
od jednakosti koje zavrijeđuju.
Također moramo raditi s muškarcima.
Jer raste
svijest o ravnopravnosti
među spolovima
koja bi osigurala snažnije gospodarstvo,
razvijeniju naciju,
mirniju naciju.
Zato moramo nastaviti raditi.
Zato smo partneri.
Pokrećem Centar za žene i razvoj
koji će povezivati --
(Pljesak)
žene koje su počele
i predane su zajedničkom vodstvu
zajedno sa ženama koje su napredovale
i pokazale izvrsnost u vodstvu.
Tijekom 10 godina,
snažno vjerujemo
da ćemo stvoriti val žena
koje su spremne preuzeti,
bez zadrške,
osviješteno vodstvo i utjecaj
na društvo.
Zato
(Nasmije se)
u 81. godini ne mogu u mirovinu.
(Smijeh i pljesak)
(Pljesak i klicanje)
Žene rade za promjenu
u Africi.
Žene pokušavaju promijeniti
tu situaciju po cijelom svijetu.
Bit ću s njima
i jedna od njih,
zauvijek.
(Pljesak)
Hvala vam na slušanju.
Idite i promijenite svijet.
(Pljesak i klicanje)
Afrikai ország
első női elnöke voltam.
És úgy hiszem, hogy több országnak is ki kellene ezt próbálnia.
(Nevetés)
(Taps és ujjongás)
Ha egyszer összetörik az üvegplafon,
sose lehet újra összerakni,
de azért egyesek meg fogják próbálni.
Amikor Libéria elnöke lettem
2006 januárjában,
egy konfliktus utáni helyzet borzasztó kihívásaival néztünk szembe:
összeomlott gazdaság,
lerombolt infrastruktúra,
nem működő intézmények,
óriási adósság,
hatalmasra duzzadt köztisztviselői apparátus.
Szembe kellett néznünk
azoknak a kihívásaival is, akik túlélték a konfliktust.
A polgárháborúk elsődleges áldozatai
a nők és a gyermekek.
Az első hivatalban töltött napomon
izgatott voltam...
és nagyon kimerült.
Nagyon hosszú úton mentem végig,
hogy felemelkedjek ide.
A nők azok, akik a legtöbb szenvedésen mentek keresztül
a polgári konfliktusunk során,
és a nők voltak azok, akik végül megoldották.
Történelmünk
sok erős és tevékeny nőt jegyez.
Az Egyesült Nemzetek Közgyűlésének elnöke,
egy híres körzeti bíró,
a Libériai Egyetem igazgatója.
Tudtam, hogy nagyon erős csapatot
kell kialakítanom;
olyat, amely képes megoldást találni
a nemzetünk kihívásaira.
És az összes vezetői pozícióra nőket akartam kinevezni.
Azonban tudtam, hogy ez nem lehetséges.
Szóval megelégedtem azzal, hogy stratégiai pozíciókba tettem őket.
A Világbank egyik nagyon tehetséges közgazdászát
neveztem ki pénzügyminiszternek,
hogy irányítsa az adósságcsökkentési törekvéseinket.
Egy másik jelöltet neveztem ki külügyminiszternek,
hogy alakítsa ki újra a két- és többoldalú kapcsolatainkat.
Kineveztem az első női rendőrfőnököt,
hogy foglalkozzon a nők félelmeivel,
akik annyira sokat szenvedtek a polgárháború alatt.
Egy másik nőt neveztem ki esélyegyenlőségi miniszternek,
hogy biztosítsa a nők védelmét és részvételét.
Idővel nő lett
az igazságügyi miniszter,
a közmunkaügyi miniszter,
a mezőgazdasági miniszter
és a kereskedelmi és ipari miniszter.
A nők kormányzásban való részvétele
példátlan volt az államvezetésünkben.
És ugyan tudtam,
hogy nincs elég tapasztalattal rendelkező nő ahhoz,
hogy kizárólag női kormányt alakítsak –
ahogyan szerettem volna –,
elhatároztam, hogy minél több nőt fogok kinevezni
miniszterhelyettesi pozíciókra,
végrehajtói,
adminisztrátori feladatokra,
helyi önkormányzatokba,
diplomáciai szolgálatra,
az igazságszolgáltatásba,
állami intézményekbe.
Működött.
2012 végére
a gazdasági növekedésünk kilenc százalékon tetőzött.
Az infrastruktúránk nagyon gyors tempóban épült újra.
Az intézményeink újra működtek.
A 4,9 milliárdos adósságunk
nagy részét törölték.
Jó kapcsolataink voltak a Nemzetközi Valutaalappal,
a Világbankkal,
és az Afrikai Fejlesztési Bankkal.
Szintén jó munkakapcsolatunk volt
az összes afrikai testvérországunkkal
és a világ számos országával.
Nálunk a nők újra békésen tudtak aludni éjszaka,
félelem nélkül.
A gyermekeink újra mosolyogtak,
úgy, ahogy megígértem nekik az első beiktatási beszédemben.
Visszanyertük a nemzetünk jó hírnevét
és megbízhatóságát,
amelyeket a sok évnyi konfliktus során
veszítettünk el.
De a fejlődés sohasem garantált.
Az első ciklusomban 14 százalék volt
a nők aránya a törvényhozásunkban.
A második ciklusomban
nyolc százalékra csökkent
az egyre inkább elmérgesedő viszonyok miatt.
Durva és mérgező kritikákat kaptam.
Senki se tökéletes.
De semmi sem kiszámíthatóbb,
mint egy erős nő,
aki változtatni akar a dolgokon,
aki fel mer szólalni,
aki bátran cselekszik.
De engem nem zavar a kritika.
Tudom, hogy miért döntöttem úgy, ahogy döntöttem,
és meg vagyok elégedve az eredményekkel.
De pont ezért van szükség több női vezetőre.
Mert mindig lesznek olyanok, akik el akarnak minket lehetetleníteni,
akik össze akarnak minket törni,
mert azt akarják, hogy fennmaradjon a jelenlegi állapot.
A szubszaharai Afrikában ugyan jelentős áttörés volt
a női vezetőknél és a női részvételben,
különösen a törvényhozásban –
más szóval a parlamentben –
rengeteg a nő,
50 százalék vagy több, az egyik nemzetünkben,
több mint 60 százalék, a világon a legjobb arány –,
de tudjuk, hogy ez nem elég.
Miközben nagyon hálásak lehetünk,
és örülhetünk a haladásnak,
tudjuk, hogy még sok teendőnk van hátra.
Munka, amely a még mindig jelen lévő maradványait célozza meg
annak a strukturális...
valaminek, ami a nők ellen irányul.
Túl sok helyen
a politikai pártok
alapja a protekció,
a patriarchátus,
a nőgyűlölet,
amelyek távol próbálják tartani a nőket
a jogos helyeiktől,
amelyek kizárják őket
a vezetői pozíciókból.
Túl gyakran fordul elő, hogy a nők –
akkor is, ha kiválóan végzik a dolgukat,
akkor is, ha ugyanaz vagy magasabb a képzettségük –
alacsonyabb fizetést kapnak.
Ezért is kell azon dolgoznunk,
hogy megváltoztassuk a dolgokat.
Meg kell tudnunk változtatni az előítéleteket.
Meg kell akadályoznunk
azokat a rendszerszintű korlátokat,
amelyek nem engedik,
hogy a nők a megérdemelt egyenlőségben részesüljenek.
A férfiakkal is együtt kell dolgoznunk.
Mert egyre inkább terjed
az a felismerés,
hogy a nemek közti teljes esélyegyenlőség
erősebb gazdaságot,
fejlettebb
és békésebb nemzetet eredményez.
És ezért kell folytatnunk a munkát.
És ezért fogunk össze.
Létrehozom a Nők és a Fejlődés Központját,
amely egyesíti...
(Taps)
azokat a nőket, akik újítanak,
és vezetői ambíciók vannak.
Olyan nőkkel, akik kiemelkedő vezetők,
és együtt fejlődnek.
Hiszünk abban,
hogy tíz év alatt
létre tudjuk hozni a nőknek azt a hullámát,
amely készen áll arra,
hogy magabiztosan
és tudatosan átvegye a vezetést
és alakítsa a társadalmat.
Ezért van az,
(Nevet)
hogy 81 évesen se mehetek nyugdíjba.
(Taps és nevetés)
(Taps és éljenzés)
A nők a változáson dolgoznak
Afrikában.
A nők a változáson dolgoznak
az egész világon.
Én velük leszek,
és az egyik leszek közülük,
mindig.
(Taps)
Köszönöm a figyelmet.
Menjenek és változtassák meg a világot.
(Taps és ujjongás)
Saya adalah presiden wanita pertama
dari sebuah negara di Afrika
Dan saya yakin negara lain sudah seharusnya melakukan hal ini
(Tawa)
(Tepuk tangan dan sorakan)
Sekalinya kaca sudah dipecahkan,
sudah tidak bisa diperbaiki lagi
tapi ada saja orang yang akan mencoba melakukan hal itu
Saat saya dilantik menjadi Presiden Liberia
di Januari 2006
kami menghadapi tantangan berat dari sebuah negara pasca perang yaitu:
ekonomi runtuh,
infrastruktur negara hancur,
institusi-institusi berantakan,
hutang yang sangat besar,
jumlah pengabdi negeri yang sangat tinggi.
Kami juga menghadapi
tantangan-tantangan mereka yang ditinggalkan.
Korban-korban utama dari semua perang saudara adalah
wanita dan anak-anak.
Hari pertama saya sebagai presiden,
saya sangat bergairah ...
tapi juga sangat lelah.
Perjalanan saya sangat panjang
untuk sampai di titik itu.
Wanita paling menderita
di perang saudara kita,
dan wanita lah yang menyelesaikannya.
Sejarah kita mencatat
banyak wanita berdaya dan tegas.
Presiden Majelis Umum Perserikatan Bangsa-Bangsa,
hakim terkenal,
presiden dari Universitas Liberia.
Saya tahu bahwa saya harus membentuk
sebuah tim yang kuat
dengan kapasitas untuk memenangkan
tantangan-tantangan negara kami.
Dan saya ingin wanita menduduki semua jabatan tinggi yang ada.
Tapi saya tahu bahwa itu tidak mungkin.
Jadi saya terima untuk menaruh mereka di jabatan strategis.
Saya merekrut seorang ekonom cerdas dari Bank Dunia
untuk menjadi menteri keuangan kami,
untuk memimpin rencana kami melunasi hutang.
Saya juga merekrut seseorang untuk menjadi menteri luar negeri,
untuk mengaktifkan kembali hubungan bilateral dan multilateral kami.
Kepala kepolisian wanita pertama
untuk mengatasi rasa takut para wanita,
yang telah sangat menderita selama perang saudara.
Saya juga merekrut seseorang untuk menjadi menteri gender
untuk menjamin perlindungan serta partisipasi untuk para wanita.
Lama kelamaan,
menteri kehakiman,
menteri pekerjaan umum,
menteri pertanian,
menteri perdagangan dan perindustrian.
Partisipasi dalam kepemimpinan
belum pernah terjadi sebelumnya dalam administrasi saya.
Dan walaupun saya tahu
bahwa belum banyak wanita yang memiliki pengalaman
untuk membentuk kabinet yang beranggota semua wanita --
seperti yang saya inginkan --
Saya terima saja untuk mengangkat sejumlah wanita
ke jabatan kementerian junior
sebagai pekerja eksekutif,
sebagai administrator,
di pemerintahan daerah,
di layanan diplomatik
di kehakiman
di institusi publik.
Dan itu berhasil.
Di akhir tahun 2012,
pertumbuhan ekonomi kami telah mencapai puncak di sembilan persen.
Infrastruktur kami direkonstruksi dengan sangat cepat.
Institusi kami kembali bekerja dengan baik.
Hutang kami senilai 4.9 milyar
sebagian besar telah terbayar lunas.
Kami memiliki hubungan-hubungan baik dengan Dana Moneter Internasional,
Bank Dunia,
Bank Pembangunan Afrika.
Kami juga memiliki hubungan pekerjaan baik
dengan semua negara-negara tetangga di Afrika
dan banyak negara di seluruh dunia.
Para wanita kami bisa kembali tidur nyenyak di malam hari,
tanpa rasa takut.
Anak-anak kami tersenyum lagi,
sesuai dengan janji saya saat upacara pelantikan pertama saya.
Reputasi dan kredibilitas
negara kami,
yang hilang karena konflik bertahun-tahun,
telah direstorasikan.
Tetapi kemajuan tidak pernah terjamin.
Dan dalam badan legislatif kami, di masa jabatan pertama saya,
14 persen adalah wanita.
Di masa jabatan kedua saya,
persentase tersebut turun menjadi delapan persen,
karena lingkungan yang sangat tidak mendukung
Saya juga mendapatkan kritikan dan kecaman.
Tidak ada orang yang sempurna.
Tapi tidak ada hal yang lebih mudah diditebak
selain seorang wanita tegar
yang ingin merubah keadaan,
yang berani untuk berbicara,
yang tegas dalam bertindak
Tapi saya baik-baik saja dengan kritikan-kritikan itu.
Saya tahu mengapa saya membuat putusan-putusan yang saya buat,
dan saya senang akan hasilnya.
Itulah mengapa dibutuhkan lebih banyak lagi pemimpin wanita.
Karena akan terus ada orang-orang yang menjatuhkan kita,
yang akan memisahkan kita,
karena mereka ingin mempertahankan keadaan sebelumnya.
Meskipun Afrika Sub-Sahara sudah mengalami terobosan-terobosan besar
dalam kepemimpinan dan partisipasi wanita,
khususnya di badan legislatif,
dalam parlemen, itulah namanya --
banyak wanita,
lebih dari 50 persen, salah satu negara kami,
jauh melebihi 60 persen, yang terbaik di dunia --
tapi kami tahu bahwa itu belum cukup.
Walaupun kami harus berterimakasih
dan menghargai kemajuan yang telah dialami
kami tahu bahwa masih banyak pekerjaan yang perlu dilakukan.
Pekerjaan ini harus bisa mengatasi sisa-sisa perkara
struktural ...
terhadap wanita
Di terlalu banyak tempat,
partai-partai politik
berdasarkan pada perlindungan,
patriarki,
kebencian terhadap wanita
yang mencoba untuk menahan wanita
dari hak mereka,
yang menghalangi mereka
menduduki posisi-posisi kepemimpinan.
Seringkali, wanita mengalami --
padahal pekerja terbaik,
padahal setara atau lebih kompeten --
nilai gaji yang berbeda.
Dan kita harus terus bekerja
untuk merubah keadaan.
Kita harus bisa merubah stereotip
Kita harus bisa menjamin
bahwa halangan struktural tersebut
yang mencegah wanita
untuk memiliki keadilan yang berhak mereka terima
Dan kita juga harus bekerja sama dengan para lelaki.
Karena sudah semakin bertambah
adanya pengenalan
bahwa kesetaraan gender
akan menjamin ekonomi yang lebih kuat,
negara yang lebih berkembang,
negara yang lebih damai.
Dan itulah mengapa kita harus terus bekerja.
Dan itulah mengapa kita adalah sekutu.
Saya akan meluncurkan sebuah Pusat untuk Wanita dan Perkembangan
yang akan menyatukan --
(Tepuk tangan)
para wanita yang telah memulai
dan mendedikasikan diri untuk persatuan kepemimpinan mereka.
Dengan para wanita yang telah unggul
dan sukses dalam kepemimpinan bersama.
Dalam jangka waktu 10 tahun,
kami sangat yakin
bahwa kami akan membuat gelombang para wanita ini
yang siap memegang,
tanpa malu-malu,
kepemimpinan terencana dan pengaruh
di seluruh masyarakat.
Inilah sebabnya --
(Tawa kecil)
di umur 81, saya tak dapat berhenti.
(Tepuk tangan dan tawa)
(Tepuk tangan dan sorakan)
Para wanita yang bekerja untuk perubahan
di Afrika
Para wanita yang bekerja untuk perubahan
di seluruh dunia.
Saya akan ada bersama mereka,
dan akan menjadi salah satu dari mereka
selamanya.
(Tepuk tangan)
Terima kasih sudah mendengarkan.
Pergilah dan ubahlah dunia.
(Tepuk tangan dan sorakan)
Sono stata la prima Presidente donna
di una nazione africana.
Credo che sia una cosa che dovrebbero provare anche altri Paesi.
(Risate)
(Applausi e acclamazioni)
Una volta abbattuta,
quella barriera non può più essere ricostruita,
per quanto ci si sforzi di farlo.
Quando ho assunto la presidenza della Liberia
nel gennaio del 2006,
abbiamo affrontato le tremende sfide di una nazione post-bellica:
il tracollo economico,
infrastrutture distrutte,
istituzioni disfunzionali,
debiti enormi
e un'amministrazione statale elefantiaca.
Abbiamo fronteggiato anche
le sfide di chi non ce l'aveva fatta.
Le principali vittime di tutte le guerre civili:
donne e bambini.
Il primo giorno di mandato,
ero entusiasta...
ed ero esausta.
Era stata una scalata molto lunga
per arrivare fin lì.
Le donne erano state quelle che avevano sofferto di più
nel nostro conflitto civile,
ed erano state proprio loro a risolverlo.
La nostra storia registra
molte donne forti e d'azione:
una Presidentessa dell'Assemblea Generale delle Nazioni Unite,
una rinomata giudice del tribunale distrettuale,
una rettrice dell'Università della Liberia.
Sapevo che dovevo mettere insieme
una squadra forte
che fosse in grado di affrontare
le sfide della nostra nazione.
E volevo che le donne ricoprissero le posizioni al vertice.
Ma sapevo che era impossibile.
Così, mi sono accontentata di metterle in posizioni strategiche.
Ho ingaggiato un'abile economista della Banca Mondiale
come Ministro delle Finanze
per guidare il nostro sforzo di riduzione del debito;
un'altra come Ministro degli Affari Esteri
per riattivare le nostre relazioni bilaterali e multilaterali;
la prima donna a capo della polizia
per fugare i timori delle nostre donne,
che avevano sofferto moltissimo durante la guerra civile;
un'altra come Ministro del Genere
per garantire la protezione e la partecipazione delle donne.
Con il tempo,
il Ministro della Giustizia,
il Ministro dei Lavori Pubblici,
il Ministro dell'Agricoltura,
il Ministro dell'Industria e del Commercio.
La partecipazione ai vertici
nel mio governo era senza precedenti.
Sebbene sapessi
che non c'erano abbastanza donne con esperienza
per formare un gabinetto di sole donne,
come desideravo,
mi sono accontentata di nominare numerose donne
in posizioni ministeriali minori,
come dirigenti,
come amministratrici,
nel governo locale,
nel servizio diplomatico,
nella magistratura
e nelle istituzioni pubbliche.
Ha funzionato.
Alla fine del 2012,
la nostra crescita economica aveva raggiunto il nove percento.
Le nostre infrastrutture venivano ricostruite a un ritmo velocissimo.
Le nostre istituzioni avevano ripreso a funzionare.
Il nostro debito di 4,9 miliardi
era stato in gran parte cancellato.
Eravamo in buoni rapporti con il Fondo Monetario Internazionale,
la Banca Mondiale
e la Banca Africana di Sviluppo.
Inoltre, avevamo instaurato buone relazioni professionali
con tutte le altre nazioni africane
e con molte nazioni in tutto il mondo.
Le nostre donne potevano dormire di nuovo sonni tranquilli
senza alcun timore.
I nostri bambini avevano ripreso a sorridere,
proprio come avevo promesso nel mio primo discorso di insediamento.
La reputazione e la credibilità
della nostra nazione,
perse durante i numerosi anni di conflitto,
erano state ristabilite.
Ma il progresso non è mai una garanzia,
e nella nostra assemblea legislativa, durante il mio primo mandato,
le donne erano il 14 percento.
Durante il mio secondo mandato,
quel numero era sceso all'otto percento,
perché l'ambiente stava diventando sempre più tossico.
Ho avuto anch'io la mia buona dose di critiche e di tossicità.
Nessuno è perfetto.
Ma non c'è niente di più prevedibile
di una donna forte
che vuole cambiare le cose,
che ha il coraggio di dire ciò che pensa,
che compie azioni coraggiose.
Ma mi stanno bene le critiche.
So perché ho preso le decisioni che ho preso
e sono felice del risultato.
Ma è per questo che occorrono più donne leader.
Perché ci sarà sempre qualcuno che cercherà di buttarci giù,
di separarci,
perché vuole mantenere lo status quo.
Sebbene l'Africa subsahariana abbia compiuto grandi progressi
nel coinvolgimento e nella leadership delle donne,
in particolar modo nell'assemblea legislativa --
o, come si dice, in Parlamento --
moltissime donne,
oltre il 50 percento, uno dei nostri Paesi,
ben oltre il 60 percento, i migliori al mondo --
ma sappiamo che non è abbastanza.
Anche se dobbiamo essere molto grate
e plaudere ai progressi che abbiamo compiuto,
sappiamo che c'è ancora molto lavoro da fare.
Un lavoro che dovrà consistere nell'occuparci delle tracce residue
di questa struttura
sfavorevole alle donne.
In fin troppi luoghi,
le forze politiche
si basano sul patrocinio,
sul patriarcato
e sulla misoginia
che cercano di tenere le donne
lontane dai posti che spettano loro di diritto,
che le escludono
dalle posizioni di potere.
Troppo spesso, le donne percepiscono --
anche se le loro prestazioni sono migliori,
anche se le loro competenze sono uguali o superiori --
un salario minore.
Pertanto, dobbiamo continuare a impegnarci
per cambiare le cose.
Dobbiamo riuscire a cambiare gli stereotipi.
Dobbiamo riuscire ad assicurarci
che queste barriere strutturali
che hanno impedito alle donne
di ottenere l'uguaglianza che spetta loro di diritto.
Dobbiamo collaborare anche con gli uomini.
Perché sempre più spesso
viene riconosciuto
che la piena uguaglianza di genere
assicurerà un'economia più forte,
una nazione più sviluppata,
un Paese più pacifico.
Ecco perché dobbiamo continuare a impegnarci.
Ed ecco perché dobbiamo collaborare.
Istituirò un Centro per le Donne e lo Sviluppo
che riunirà --
(Applausi)
le donne che hanno iniziato
e che si impegnano ad aderire alla leadership
e le donne che si sono distinte
e sono avanzate nella leadership insieme.
Tra dieci anni,
crediamo fermamente
che creeremo questa ondata di donne
che saranno pronte ad assumere
sfacciatamente
una posizione di leadership e influenza
nella società.
Ecco perché --
(Ride)
a 81 anni, non posso andare in pensione.
(Risate)
(Applausi e acclamazioni)
Le donne stanno creando un cambiamento
in Africa.
Le donne stanno creando un cambiamento
in tutto il mondo.
Sarò con loro
e una di loro
per sempre.
(Applausi)
Grazie per l'attenzione.
Andate là fuori e cambiate il mondo.
(Applausi e acclamazioni)
저는 한 아프리카 국가의
첫 여성 대통령이었습니다.
더 많은 나라에서 여성 대통령들이 나와야 한다고 생각합니다.
(웃음)
(박수와 환호)
한 번 유리천장이 깨지면
다시 원래대로 돌아오지 못합니다.
어떻게든 돌려놓으려고 해도요.
제가 리비아의 대통령으로 취임한
2006년 1월은
엄청난 내전 상황이었을 때였습니다.
경제가 붕괴되고
기반시설들이 파괴되고
각 기관들이 제 기능을 못하고
엄청난 부채,
비대해진 공무원 조직이 있던 상태였죠.
우리는 또한
이러한 것들이 남긴 문제들을 마주해야 했습니다.
모든 내전에서의 주요 희생자는
여성과 아이들입니다.
직무를 보던 첫 날,
전 흥분됐고
지쳤습니다.
제가 있는 곳까지 오는 과정이
매우 길었거든요.
내전이 일어났을 때
가장 고통받는 사람도 여성이지만
그걸 해결하려는 사람도 여성입니다.
우리의 역사는
행동에 나선 수많은 강인한 여성들을 기록하고 있습니다.
UN 총회 의장,
유명한 순회 법원 판사,
라이베리아 대학 학장.
전 굉장히 강력한
팀을 만들어야 한다는 사실을 깨달았습니다.
우리나라가 직면한 문제들을
해결할 능력이 있는 사람들로요.
전 모든 고위직에 여성들을 앉히고 싶었습니다.
하지만 그건 가능하지 않다는 사실을 알았습니다.
그래서 전 그들을 전략적 위치에 앉혔습니다.
세계 은행에서 능력있는 경제학자를 고용해
재무부장관으로 임명하여
빚을 줄이도록 노력했죠.
다른 사람은 외교부 장관으로 임명해
여러 국가들과의 교류를 활발하게 했습니다.
첫 여성 경찰총장은
여성들의 두려움을 이해했습니다.
내전에서 수없이 고통받았던 사람들이었죠.
여성 가족부의 장관은
여성들의 안전을 보장하고 참여를 독려했습니다.
제 임기 동안
법무부 장관,
공공 사업부 장관,
농림부 장관,
상업부 장관을 임명했습니다.
이런 리더십의 참여는
전례가 없는 일이었습니다.
그리고 내각을 전부 여성으로 구성하기엔
경험이 있는 여자가 많지 않다는 걸
알고 있었지만
그래서 제가 원한 건
많은 여성들을
행정부처 각 차관으로 임명했습니다.
실무자,
관리자로서
지역 정부,
외교부,
사법부에서,
공공 사업부에서 일하도록요.
효과가 있었습니다.
2012년 말
경제 성장률이 무려 9%나 되었죠.
기반시설들은 빠른 속도로 재건되었습니다.
기관들은 다시 제대로 작동했고요.
490억이나 되는 나라 빚은
대부분 면제 받았습니다.
우리는 국제 통화 기금 (IMF),
세계은행,
아프리카 개발 은행과 좋은 관계를 맺고 있었습니다.
또한 모든 아프리카 자매 국가들과도
좋은 관계를 유지하고 있었을 뿐만 아니라
세계 여러 국가들과도 사이가 좋았죠.
우리 여성들은 다시 밤에 마음 편히 잘 수 있게 되었습니다.
두려움 없이요.
아이들은 다시 미소를 되찾았고요.
제가 취임연설에서 첫 공약으로 내세웠던 것처럼요.
저희 나라의 평판과 신용도는
내전으로 인해 떨어졌었는데
다시 회복했습니다.
하지만 나아졌다는 게 보장된 것은 아닙니다.
첫 임기 때 입법부에서는,
여성이 14%정도였습니다.
두 번째 임기 때는
8%로 떨어졌죠.
왜냐하면 환경이 급격하게 유독해졌거든요.
저도 비판과 유해한 환경을 경험해야 했습니다.
완벽한 사람은 없습니다.
하지만 뭔가를 바꾸고 싶어하고
말할 용기를 내고
행동할 용기가 있는
강인한 여인보다
예측하기 쉬운 건 없죠.
비판은 괜찮습니다.
저는 왜 그런 결정을 내려야만 했는지 알고 있고
그 결과에 대해서 만족하니까요.
더 많은 여성 지도자들이 필요한 것도 이런 이유죠.
우리를 무너뜨리려고 하는 사람들이 항상 있으니까요.
우리를 떨어뜨려 놓으려는 사람들이요.
지금의 당연한 것들을 지키고 싶기 때문이겠죠.
사하라 이남 지역의 아프리카는 중요한 혁신을 이뤄냈습니다.
여성의 지도력과 참여들로요.
특히 입법부,
의회에서 실제로
수많은 여성들이
저희 국가들 중 한 나라에서 50%가 넘는 비율을 차지해요.
60%가 넘어가면, 세계 최고가 되겠죠.
하지만 그걸론 충분하지 않다는 걸 우리는 알죠.
저희가 이뤄낸 일에 대해서
감사하고 환호해야겠지만
우리는 아직 해야 할 일이 많다는 사실도 알죠.
그 일은 구조적으로 여성들을 방해하는
여러 흔적들을
해결하는 일일 것입니다.
수많은 나라에서
정당들은
지지자들과
가부장제,
여성혐오를 기반으로 합니다.
여성들을
있어야 할 장소에서
몰아내고
지도자 자리를 빼앗아 갑니다.
너무나도 자주
여성들은 아무리 일을 훌륭하게 수행해도
경쟁에서 동등하거나 더 나아도
임금이 평등하지 않습니다.
그러니까 저희는 이런 것들을 바꾸기 위해서 계속 노력해야 합니다.
우리는 편견을 바꿀 수 있어야합니다.
우리는 구조적인 장애물들을
바꿔나가면서
여성들이
마땅히 받아야할 대우를 받을 수 있는 평등을 누릴 수 있게 해야합니다.
남성들과도 함께 일해야겠죠.
왜냐하면 점점 더
완전한 성 평등이
경제를 성장하게 하고,
나라를 발전시키고,
나라를 평화롭게 한다는
인식이 생겨나고 있으니까요.
그게 바로 저희가 계속 노력해야 하는 이유죠.
그게 바로 저희가 파트너인 이유입니다.
전 여성 능력 개발을 위한 센터를 설립하려 합니다.
그러려면 모두가 함께해야겠죠.
(박수)
리더쉽을 발휘 할 준비가 돼 있는
여성들을 도울 수 있을겁니다.
뛰어난 리더쉽을 보이며 앞으로 전진하고 있는
여성들과 함께요.
10년 동안,
저희는 이렇게 준비되어 있는 여성들을
많이 배출해낼 수 있다고 믿습니다.
준비되어 있고
막힘없이
국제적인 리더십이 있고
사회 전반에 영향력을 끼칠 수 있는 여성들이요.
이게 바로
(웃음)
81살인 제가 은퇴하지 못하는 이유죠.
(박수와 웃음)
(박수와 환호)
아프리카에서도 변화를 위해
일하는 여성들이 있습니다.
전세계의 여성들이
변화를 위해 힘쓰고 있죠.
전 그들과 함께할 것이며,
그들 중 한 명이 될 것입니다.
영원히요.
(박수)
경청해 주셔서 감사합니다.
이제 나가서 세상을 바꾸세요.
(박수와 환호)
یه‌كه‌مین سه‌رۆكی ژنی
نه‌ته‌وه‌یه‌كی ئه‌فریقی بووم.
باوه‌ڕم وایه‌ پێویسته‌ وڵاتی زیاتر .ئه‌مه‌ تاقیبكه‌نه‌وه‌
(پێكه‌نین)
(چه‌پڵه‌ و خۆشی)
هه‌ركه‌ شوشەی په‌رداخێك شكا.
--هه‌رگیز ناتوانرێت كۆبكرێته‌وه‌
له‌گه‌ڵ ئه‌وه‌ش ڕه‌نگه‌ كه‌سێك هه‌وڵی ئه‌نجامدانی ئه‌مه‌ بدات.
كاتێك سه‌ركردایه‌تی لایبێریام گرته ‌ئه‌ستۆ
له‌ كانوونی دووه‌می ٢٠٠٦،
ڕووبه‌ڕوی ئاسته‌نگی زۆر گه‌وره‌ی نه‌ته‌وه‌ 'یەک له‌ قۆناغی دوای ململانێ بوینه‌وه‌:
ئابوورییه‌كی داڕماو،
ژێرخانی وێرانكراو،
دامه‌زراوه‌ ی ناكرداری،
قه‌رزی زۆر،
خزمه‌تگوزاری شارستانی ئاوساو.
هه‌روه‌ها ڕووبه‌ڕوی
ئه‌و ئاسته‌نگانه‌ی له ‌دوایان جێما بوون.
قوربانییه‌ سه‌ره‌تاییه‌كانی هه‌موو جه‌نگه‌ ناوخۆییه‌كان:
ژنان و منداڵانن.
له‌ یه‌كه‌م ڕۆژم له‌ نووسینگه‌،
...وروژاوبووم
و شه‌كه‌ت بووم.
پیا هه‌ڵگه‌ڕانێكی زۆر درێژ بوو
تا گه‌یشتمه‌ ئه‌و شوێنه‌.
ئه‌و كه‌سانه‌ی زۆرترین ئازاریان چه‌شتبوو ژنان بوون
له‌ ململانێی ناوخۆییمان،
هه‌ر ژنانیش بوون كه‌ چاره‌سه‌ریان كرد.
مێژوومان
چه‌ندین ژنی به‌هێز و كرده‌یی تۆمارده‌كات.
سه‌رۆكی كۆبوونه‌وه‌ گشتیه‌كانی نه‌ته‌وه‌ یه‌كگرتووه‌كان،
دادوه‌ری بەناوبانگی دادگای نۆرە،
سه‌رۆكی زانكۆی لایبێریا.
زانیم كه‌ ده‌بوایه‌
تیمێكی زۆر به‌هێز پێك بێنم
له‌گه‌ڵ توانای چاره‌سه‌ركردنی
ئاڵەنگارییەکانی نه‌ته‌وه‌كه‌مان.
ویستم ژنان له‌ ھەموو شوێنه‌ باڵاكان دابنێم.
به‌ڵام ده‌مزانی ئه‌وه‌ مه‌حال بوو.
زۆر ئاسووده‌بووم به‌ دانانیان له‌ شوێنی ستراتیجی.
ئابووریزانێكی زۆر به‌توانام له‌ بانكی جیهانی هێنا و دامە‌زراند
بۆ ئه‌وه‌ی ببێته‌ وه‌زیری دارایی،
بۆ سه‌ركردایه‌تیكردنی هه‌وڵی كه‌مكردنه‌وه‌ی قه‌رزه‌كانمان.
یه‌كێكیتر بۆ وه‌زیری كاروباری ده‌ره‌وه‌،
بۆ چاڵاك كردنه‌وه‌ی په‌یوه‌ندییه‌ دوو لایه‌ن و فره‌لایه‌نه‌كان.
یه‌كه‌م ژن ده‌بێته‌ سه‌رۆكی پۆلیسه‌كان
بۆ چاره‌سه‌ر كردنی ترس لای ژنه‌كانمان،
كه‌ له‌ ماوه‌ی شه‌ڕی ناوخۆدا زۆر ئازاریان چه‌شتبوو.
یه‌كێكیتر بۆ وه‌زیری ڕه‌گه‌ز،
بۆ ئه‌وه‌ی دڵنیای بدات بە پاراستن و و به‌شداریكردنی ژنان.
به‌ تێپە‌ڕبوونی كات،
وه‌زیری داد،
وه‌زیری كاروباری گشتی،
وه‌زیری كشتوکاڵ،
وه‌زیری پیشه‌سازی و بازرگانی.
به‌شداری كردن له‌ سه‌ركردایه‌تی
له‌ ماوه‌ی حوكمی مندا بێوێنه‌ بوو.
هه‌رچه‌نده‌ ده‌مزانی
به‌گوێره‌ی پێویست ژنی خاوه‌ن ئه‌زمون نه‌بوو
بۆ پێكهێنانی ئه‌نجوومه‌نێكی وه‌زیران كه‌ هه‌مووی ژن بێت--
وه‌ك ده‌مویست--
ژماره‌یه‌كی زۆری ژنم دامه‌زاند
له‌ پۆسته‌ وه‌زارییه‌ بچووكه‌كان،
وه‌كو به‌ڕێوبه‌ره‌ جێبه‌جێكاره‌كان،
وه‌كو به‌ڕێوبه‌ر
له‌ حكومه‌تی خۆجێیی،
له‌ خزمه‌تگوزاریی دیبلۆماسی،
له‌ دادگا،
له‌ دامه‌زراوه‌ گشتییه‌كان،
ئیشی خۆی كرد.
له‌ كۆتایی ٢٠١٢،
گه‌شه‌سه‌ندنی ئابووریمان گه‌یشته‌ نۆ له‌سه‌د.
ژیرخانی ئابوریمان دووباره‌ بنیات نرایه‌وه‌ به‌ هه‌نگاوێكی زۆر خێرا.
دامه‌زراوه‌كانمان دووباره‌ ده‌ستیان به‌ كار كرده‌وه‌.
قه‌رزی ٤.٩ ملیاریمان
تاراده‌یه‌كی زۆر هه‌ڵوه‌شێنرایه‌وه‌.
په‌یوه‌ندی زۆر باشمان له‌گه‌ڵ سندوقی دراوی نێوده‌وڵه‌تی،
بانكی جیهانی،
بانكی گه‌شه‌سه‌ندنی ئه‌فریقی هه‌بوو.
ھەروەھا پەیوه‌ندی كاری زۆر باشمان هه‌بوو
له‌گه‌ڵ وڵاته‌ ئه‌فریقیه‌ دراوسێكانمان
و چه‌ندین نه‌ته‌وه‌ی تریش له‌ سه‌رانسه‌ری جیهان.
ژنه‌كانمان دووباره‌ توانیان له‌ شه‌ودا به‌ ئارامیی بخه‌ون،
به‌بێ ترس.
منداڵه‌كانمان دووباره‌ زه‌رده‌خه‌نه‌یان ده‌كرد،
وه‌ك چۆن له‌ یه‌كه‌م لێدوانی ده‌ستبه‌كاربوونم به‌ڵێنم پێدابوون.
ناوبانگ و باوه‌ڕپێكردنی
نه‌ته‌وه‌كه‌مان،
كه‌ له‌ چه‌ندین ساڵه‌ی ململانێ ون بوو،
گه‌ڕێنرایه‌وه‌.
به‌ڵام پێشكه‌وتن هه‌رگیز ده‌سته‌به‌ری نییه‌.
له‌ ئه‌نجوومه‌نی یاسادانانمان، له‌ خولی یه‌كه‌مم،
ژنان ڕێژه‌یان سه‌دا چوارده‌ بوو.
له‌ خولی دووه‌مدا،
بۆ سه‌دا هه‌شت نزم بۆوه‌،
چونكه‌ ژینگه‌كه‌ زۆر زیاتر ژه‌هراوی بوو.
به‌شێكی دادپه‌روه‌رانه‌م له‌ ڕه‌خنه‌ و ژه‌هراویه‌تی هه‌بوو.
هیچ كه‌سێك كامڵ نییه‌.
به‌ڵام هیچ شتێك چاوه‌ڕوانكراوتر نییه‌
له‌ ژنێكی به‌هێز
كه‌ ده‌یه‌وێت شته‌كان بگۆڕێت،
كه‌ بۆ قسه‌كردن چاو نە‌ترسه‌،
كه‌ له‌ كردار بوێره‌.
به‌ڵام من به‌ ڕه‌خنه‌كان ڕازیم.
ده‌زانم بۆچی بڕیاره‌كانم داوه‌،
به‌ ئه‌نجامه‌كانیشی دڵخۆشم.
بۆیه‌ سه‌ركرده‌ی ژنی زیاترمان پێویسته‌.
چونكه‌ هه‌میشه‌ كه‌سانێك هه‌ن كه‌ تێكمان ده‌شكێنن،
كه‌ پارچه‌ پارچه‌مان ده‌كه‌ن،
چونكه‌ ده‌یانه‌وێت ئه‌و بارودۆخه‌ی ئێستا وه‌كو خۆی بمێنێته‌وه‌.
له‌گه‌ڵ ئه‌وه‌ی باشووری بیابانی سەحارای ئه‌فریقیا چه‌ندین كۆسپی گه‌وره‌ی بڕیوه‌
له‌ به‌شداریكردن و سه‌ركردایه‌تیكردنی ژنان
به‌ تایبه‌تی له‌ ئه‌نجوومه‌نی یاسادانان--
له‌ په‌رله‌مان، به‌و شێوه‌یه‌ ناوی دێنن--
چه‌ندین ژن،
په‌نجا له‌سه‌د و زیاتر، له‌ نه‌ته‌وه‌ی ئێمه‌،
زیاتر له‌ شه‌ست له‌سه‌د، باشترینه‌ له‌ جیهان--
به‌ڵام ده‌زانین ئه‌وه‌ به‌س نییه‌.
له‌كاتێكدا پێویسته‌ زۆر سوپاسگوزار بین
چه‌پڵه‌ بۆ ئه‌و پێشكه‌وتنه‌ لێبده‌ین كه‌ به‌ده‌ستمان هێناوه‌،
ده‌زانین كاری زۆر زیاتر هه‌یه‌ كه‌ ئه‌نجامبدرێت.
كاره‌كه‌ پێویسته‌ ئه‌و شوێن پێ به‌رده‌وامانه‌ی
پێكهاته‌یی له‌خۆبگرێت...
له‌ دژی ژنان.
له‌ زۆر شوێندا،
پارته‌ سیاسییه‌كان
بنیات نراوه‌ له‌سه‌ر چاودێری،
باوك سالاری،
ژنه‌خوازێ
كه‌ هه‌وڵ دەدەن ژنان دوور بخەنەوە
له‌ شوێنه‌ شه‌رعییه‌كانیان،
دووریان ده‌خه‌نه‌وه‌
له‌ وه‌رگرتنی پۆسته‌ سه‌ركردایه‌تییه‌كان.
زۆربه‌ی جار، ژنه‌كان رووبه‌ڕوی--
له‌كاتێكدا باشترین نوێنه‌رن،
له‌كاتێكدا یه‌كسانن یان باشترن له‌ توانایی
دەست حەقی نا یەکسان دەبنەوە.
بۆیه‌ پێویسته‌ به‌رده‌وامبین له‌ كاركردن
بۆ گۆڕینی شته‌كان.
پێویسته‌ توانای گۆڕینی بیرۆكه‌ی لاساییان هه‌بێت.
پێویسته‌ دڵنیایی بده‌ین
له‌وه‌ی كه‌ ئه‌و به‌ربه‌سته‌ پێكهاته‌یییانه‌
كه‌ ژنان ده‌پارێزێت
له‌وه‌ی توانایان هه‌بێت ئه‌و دادپه‌روه‌ریە‌یان هه‌بێت كه‌ شایه‌نین.
پێویسته‌ له‌گه‌ڵ پیاوانیش كاربكه‌ین.
چونكه‌ زیاتر و زیاتر،
دانپێانانێك هه‌یه‌
كه‌ دادپه‌روه‌ری له‌نێوان هه‌ردوو ڕه‌گه‌ز
ئابوورییه‌كی به‌هێزتر ده‌سته‌به‌ر ده‌كات،
نه‌ته‌وه‌یه‌كی پێشكه‌وتووتر
نه‌ته‌وه‌یه‌كی ئاشتیخوازتر،
بۆیه‌ پێویسته‌ به‌رده‌وام بین له‌ كاركردن.
له‌به‌رئه‌وه‌شه‌ ئێمه‌ هاوبه‌شین.
ناوه‌ندێك بۆ ژنان و پێشكه‌وتن ده‌كه‌مه‌وه‌
كه‌
(چه‌پڵه‌)
ئه‌و ژنانه‌ كۆده‌كاته‌وه‌ كه‌ ده‌ستیان پێكردووه‌و
پابه‌ندن به‌ چوونه‌پاڵ سه‌ركردایه‌تی کردن.
له‌گه‌ڵ ئه‌و ژنانه‌ی كه‌ له‌ هه‌مان كاتدا سه‌ركه‌وتوون و
پێشكه‌وتوون له‌ سه‌ركردایه‌تیكردن.
له‌ماوه‌ی ١٠ ساڵ،
بڕوایه‌كی به‌هێزمان هه‌یه‌ كه‌
ئه‌و شه‌پۆله‌ی ژنان دروست دە‌كه‌ین
كه‌ ئاماده‌ن بۆ گرتنه ‌ئه‌ستۆی،
سه‌ركردایه‌تی به‌ مه‌به‌ست و
كاریگه‌ری به‌بێ شه‌رمكردن
له‌ هه‌موو كۆمه‌ڵگاكه‌.
له‌به‌ر ئه‌مه‌یه‌--
(پێكه‌نین)
له‌ ته‌مه‌نی ٨١ ساڵی، ناتوانم خانه‌نشین بم
(چه‌پڵه‌ و پێكه‌نین)
(چه‌پڵه‌ و خۆشی)
ژنان له‌پێناوی گۆڕان كارده‌كه‌ن
له‌ ئه‌فریقیا.
ژنان له‌ پێناو گۆڕان له‌
له‌ هه‌موو جیهان كارده‌كه‌ن.
له‌گه‌لیان ده‌بم،
یه‌كێك ده‌بم له‌وان،
بۆ هه‌میشه‌.
(چه‌پڵه‌)
سوپاس بۆ گوێگرتنتان.
بڕۆنه‌ ده‌ره‌وه‌ و جیهان بگۆڕن.
(چه‌پڵه‌ و خۆشی)
Eu fui a primeira presidente mulher
de uma nação africana.
E acredito que mais países deveriam tentar isso.
(Risos)
(Aplausos)
Depois de o teto de vidro ser quebrado,
nunca mais pode ser montado.
No entanto, alguém pode tentar fazer isso.
Quando assumi a presidência da Libéria
em janeiro de 2006,
nós enfrentámos problemas tremendos de uma nação pós-conflito:
uma economia em colapso,
infraestruturas destruídas,
instituições disfuncionais,
uma dívida enorme,
uma administração pública exagerada.
Também enfrentámos
os problemas daqueles deixados para trás.
As principais vítimas de todas as guerras civis:
as mulheres e as crianças.
No meu primeiro dia no cargo,
eu estava entusiasmada...
e estava exausta.
Tinha sido uma subida muito longa
até onde eu estava.
As mulheres foram as que mais sofreram
no nosso conflito civil,
e as mulheres foram as que o resolveram.
A nossa História regista
muitas mulheres de força e ação.
Uma presidente da Assembleia Geral das Nações Unidas
uma prestigiada juíza do Tribunal Regional,
uma presidente da Universidade da Libéria.
Eu sabia que tinha de formar
uma equipa muito forte
com a capacidade de resolver
os problemas da nossa nação.
E eu queria colocar mulheres em todas as posições superiores.
Mas eu sabia que isso não era possível.
Então, decidi colocá-las em posições estratégicas.
Recrutei uma economista muito capaz do Banco Mundial
para ser nossa ministra das Finanças,
para liderar nossos esforços para aliviar a dívida.
Outra para ser a ministra de Assuntos Externos,
para reativar as nossas relações bilaterais e multilaterais.
A primeira mulher a ser chefe de polícia
para lidar com os medos de nossas mulheres,
que sofreram tanto durante a guerra civil.
Outra para ser a ministra de Género,
para poder garantir a proteção e a participação das mulheres.
Ao longo do tempo,
a ministra da Justiça,
a ministra de Obras Públicas,
a ministra da Agricultura,
a ministra do Comércio e da Indústria.
A participação na liderança
ocorreu de forma sem precedentes na minha administração.
E embora eu soubesse
que não havia mulheres suficientes com a experiência
para formar um gabinete só de mulheres
— como eu queria —
eu decidi nomear numerosas mulheres
para cargos ministeriais menores,
como executivas,
como administradoras,
no governo local,
no serviço diplomático,
na justiça,
em instituições públicas.
Funcionou.
No final de 2012,
o nosso crescimento económico tinha atingido o pico de 9%.
As nossas infraestruturas estavam a ser reconstruídas num ritmo muito rápido.
As nossas instituições estavam novamente a funcionar.
A nossa dívida de 4900 milhões
tinha sido amplamente cancelada.
Tínhamos boa relação com o Fundo Monetário Internacional,
com o Banco Mundial,
com o Banco Africano de Desenvolvimento.
Também tínhamos boas relações de trabalho
com todos os países africanos nossos irmãos
e muitas nações em todo o mundo.
As mulheres podiam voltar a dormir pacificamente à noite,
sem medo.
Os nossos filhos estavam a sorrir de novo,
como lhes prometera durante o meu primeiro discurso inaugural.
A reputação e a credibilidade da nossa nação,
perdidas nos muitos anos de conflito,
foram restauradas.
Mas o progresso nunca é garantido.
E na nossa legislatura, no meu primeiro mandato,
as mulheres eram 14%.
No segundo mandato, caíram para 8%,
porque o meio ambiente era cada vez mais tóxico.
Eu tive a minha participação nas críticas e na toxicidade.
Ninguém é perfeito.
Mas não há nada mais previsível
do que uma mulher forte
que quer mudar as coisas,
que é corajosa para falar,
que é ousada nas ações.
Mas eu aguento bem as críticas.
Eu sei porque é que tomei as decisões que tomei,
e estou feliz com os resultados.
Mas é por isso que são necessárias mais líderes mulheres.
Pois sempre haverá aqueles que nos derrubarão,
que nos vão separar,
porque querem que se mantenha o status quo.
Embora a África Subsaariana tenha tido grandes avanços
na liderança e participação das mulheres
particularmente na legislatura
— no parlamento, como é chamado —
tantas mulheres,
50% e mais, numa das nossas nações,
bem mais de 60%, a melhor do mundo,
mas sabemos que isso não é suficiente.
Embora devamos ser muito gratos
e aplaudir o progresso que fizemos,
sabemos que há muito mais trabalho a fazer.
O trabalho terá de abordar os vestígios remanescentes
de algo estrutural...
contra as mulheres.
Em muitos lugares,
os partidos políticos
baseiam-se em clientelismo,
em patriarcado,
na misoginia
que tenta afastar as mulheres
dos lugares a que têm direito,
que as tem impedido
de assumir posições de liderança.
Com demasiada frequência, as mulheres recebem
— mesmo com desempenhos melhores,
mesmo com competências iguais ou melhores —
pagamento desigual.
E assim, temos de continuar a trabalhar
para mudar as coisas.
Temos de conseguir mudar os estereótipos.
Temos de conseguir garantir
que essas barreiras estruturais
que têm impedido as mulheres
de conseguirem ter o património que merecem.
E também devemos trabalhar com homens.
Porque cada vez mais,
se reconhece
que a igualdade total de género
garantirá uma economia mais forte,
uma nação mais desenvolvida,
uma nação mais pacífica.
E é por isso que devemos continuar a trabalhar.
É por isso que somos parceiros.
Vou lançar um Centro para Mulheres e Desenvolvimento
que reunirá...
(Aplausos)
reunirá mulheres que começaram
e estão empenhadas em participarem na liderança,
mulheres que se destacaram
e avançaram juntas na liderança.
Num período de 10 anos,
acreditamos profundamente
que vamos criar essa onda de mulheres
que estão preparadas para assumir,
abertamente,
liderança e influência intencionais
em toda a sociedade.
E é por isso...
que aos 81 anos, não posso me aposentar.
(Aplausos)
As mulheres estão a trabalhar para a mudança
na África.
As mulheres estão a trabalhar para a mudança
em todo o mundo.
Eu estarei com elas
e serei uma delas,
para sempre.
(Aplausos)
Obrigada por me ouvirem.
Saiam e mudem o mundo.
(Aplausos)
Eu fui a primeira presidenta
de uma nação africana.
E acredito que mais países deveriam tentar isso.
(Risos)
(Aplausos) (Vivas)
Uma vez que o teto de vidro seja rompido,
ele nunca mais pode ser tampado.
No entanto, sempre tentam fazer isso.
Quando assumi a presidência da Libéria,
em janeiro de 2006,
enfrentamos os enormes desafios de uma nação que pós-guerra civil:
economia em colapso,
infraestrutura destruída,
instituições disfuncionais,
dívidas enormes,
serviço público inchado.
Também enfrentamos
os desafios daqueles que ficaram pra trás.
As principais vítimas de todas as guerras civis:
mulheres e crianças.
No meu primeiro dia no cargo,
estava entusiasmada...
e estava exausta.
Tinha sido uma escalada muito longa
até onde eu estava.
As mulheres foram quem mais sofreram
em nosso conflito civil,
e foram as mulheres que o resolveram.
A nossa história registra
muitas mulheres de força e ação.
Uma presidenta da Assembleia Geral das Nações Unidas
e renomada juíza da Suprema Corte,
e uma reitora da Universidade da Libéria.
Eu sabia que tinha de formar
uma equipe muito forte
com capacidade para enfrentar
os desafios da nossa nação.
E eu queria colocar mulheres em todas as posições mais altas.
Mas eu sabia que isso não seria possível.
Então, decidi colocá-las em posições estratégicas.
Recrutei uma economista muito habilidosa e capacitada do Banco Mundial
para ser nossa ministra das Finanças,
para liderar os nossos esforços de redução de dívidas.
Outra para ser a ministra das Relações Exteriores,
para reativar nossas relações bilaterais e multilaterais.
A primeira mulher chefe de polícia
para lidar com os medos de nossas mulheres,
que tinham sofrido tanto durante a guerra civil.
Outra para ser a ministra do Gênero,
para poder assegurar a proteção e a participação das mulheres.
Com o tempo,
a ministra da Justiça,
a ministra de Obras Públicas,
a ministra da Agricultura,
a ministra do Comércio e da Indústria.
A participação na liderança
foi sem precedentes na minha administração.
E embora eu soubesse
que não havia um número suficiente de mulheres com experiência
para formar um gabinete composto só por mulheres,
como eu queria,
decidi nomear várias mulheres
em cargos dentro dos ministérios,
como executivas,
como administradoras,
em governos locais,
em serviços diplomáticos,
no Poder Judiciário,
em instituições públicas.
Funcionou.
No final de 2012,
o nosso crescimento econômico tinha atingido um pico de 9%.
Nossa infraestrutura estava sendo reconstruída em ritmo acelerado.
Nossas instituições estavam funcionando novamente.
A nossa dívida de 4,9 bilhões
tinha sido em grande parte cancelada.
Tínhamos boas relações com o Fundo Monetário Internacional,
com o Banco Mundial,
com o Banco Africano de Desenvolvimento.
Também tínhamos boas relações de trabalho
com todas nossas pátrias irmãs africanas
e com muitas nações por todo o mundo.
As nossas mulheres poderiam dormir tranquilamente durante a noite novamente,
sem medo.
As nossas crianças estavam sorrindo novamente,
conforme prometi a elas durante meu primeiro discurso de posse.
A reputação e credibilidade
da nossa nação,
perdidas nos muitos anos de conflito,
foram restauradas.
Mas o progresso nunca é garantido.
E no nosso Legislativo, no meu primeiro mandato,
as mulheres eram 14%.
No segundo mandato,
diminuiu para 8%,
porque o ambiente era cada vez mais tóxico.
Sofri a minha quota de críticas e toxicidade.
Ninguém é perfeito.
Mas não há nada mais previsível
do que uma mulher forte
que quer mudar as coisas,
que é corajosa para falar,
que é ousada em ação.
Mas estou bem com as críticas.
Sei por que tomei as decisões que tomei,
e estou feliz com os resultados.
Mas é por isso que são necessárias mais mulheres líderes.
Pois sempre haverá aqueles que nos derrubarão,
que nos despedaçarão,
porque querem a manutenção do status quo.
Embora a África Subsaariana tenha tido importantes avanços
na liderança e participação das mulheres,
particularmente no Legislativo,
no Parlamento, como é chamado,
tantas mulheres,
50% ou mais, em uma das nossas nações,
bem mais de 60%, as melhores do mundo,
mas sabemos que isso não é suficiente.
Embora devamos ser muito gratos
e aplaudir o progresso que fizemos,
sabemos que há muito mais trabalho a ser feito.
O trabalho terá de lidar com os vestígios remanescentes
de algo estrutural
contra as mulheres.
Em demasiados lugares,
os partidos políticos
são baseados no clientelismo,
no patriarcado,
na misoginia,
que tentam manter as mulheres
distantes dos seus lugares legítimos,
que as impedem
de tomar posições de liderança.
Demasiadas vezes, as mulheres enfrentam,
apesar de terem melhor desempenho,
e competência igual ou melhor,
desigualdade de remuneração.
E, portanto, temos que continuar trabalhando
para mudar as coisas.
Temos de ser capazes de mudar a estereotipagem.
Devemos ser capazes de garantir
que essas barreiras estruturais
que têm impedido as mulheres
de terem a equidade que legitimamente merecem.
E devemos também trabalhar com homens.
Porque, cada vez mais,
há o reconhecimento
de que a total equidade de gênero
irá assegurar uma economia mais forte,
uma nação mais desenvolvida,
uma nação mais pacífica.
E é por isso que devemos continuar trabalhando.
E é por isso que somos parceiros.
Vou lançar um centro para as mulheres e desenvolvimento
que reunirá...
(Aplausos)
mulheres que começaram
e estão empenhadas na sua adesão à liderança.
Com mulheres que se destacaram
e avançaram juntas na liderança.
Durante um período de dez anos,
acreditamos firmemente
que vamos criar essa onda de mulheres
que estão preparadas para assumir,
sem pudor,
liderança e influência intencionalmente
em toda a sociedade.
É por isso..
(Risos)
que, aos 81 anos, não posso me aposentar.
(Aplausos) (Risos)
(Aplausos) (Vivas)
As mulheres estão trabalhando por mudança
na África.
As mulheres estão trabalhando por mudança
em todo o mundo.
Eu estarei com elas,
e serei uma delas,
para sempre.
(Aplausos)
Obrigada pela atenção.
Vá e mude o mundo.
(Aplausos) (Vivas)
Am fost prima femeie președinte
a unui stat african.
Și cred că mai multe țări ar trebui să încerce asta.
(Râsete)
(Aplauze și urale)
Odată ce tavanul de sticlă a fost spart,
nu mai poate fi refăcut niciodată,
oricât ar încerca cineva.
Când am preluat președinția Liberiei
în ianuarie 2006,
ne-am confruntat cu provocările imense ale unei națiuni post-conflict:
economie prăbușită,
infrastructură distrusă,
instituții disfuncționale,
datorii enorme,
personal excedentar în serviciul civil.
Ne-am confruntat
și cu provocările celor rămași în urmă.
Principalele victime ale războaielor civile:
femeile și copiii.
În prima mea zi de muncă,
am fost entuziasmată
și epuizată.
Fusese o ascensiune foarte lungă
până unde eram.
Femeile au suferit cel mai mult
în conflictul nostru civil,
și femeile au fost cele care l-au soluționat.
Istoria noastră consemnează
multe femei cu putere și inițiativă.
Un președinte al Adunării Generale a Națiunilor Unite,
un faimos judecător,
un președinte al Universității din Liberia.
Știam că trebuie să îmi formez
o echipă foarte puternică,
cu capacitatea de a soluționa
provocările țării noastre.
Și am vrut să pun femei în toate pozițiile de vârf.
Dar știam că nu e posibil.
Și astfel, am stabilit să le pun în poziții strategice.
Am angajat o economistă foarte pricepută de la Banca Mondială
ca Ministru de Finanțe,
să conducă efortul de reducere a datoriilor.
O altă femeie pe postul de Ministrul Afacerilor Externe,
ca să reia relațiile bilaterale și multilaterale.
Prima femeie șef de poliție,
pentru a aborda temerile femeilor noastre,
care suferiseră atât de mult în timpul războiului civil.
O altă femeie ca Ministru al egalității de gen,
pentru a asigura protecția și participarea femeilor.
Cu timpul,
Ministrul Justiției,
Ministrul Lucrărilor Publice,
Ministrul Agriculturii,
Ministrul Comerțului și Industriei.
Participarea la conducere
a fost fără precedent în mandatul meu.
Și, deși știam
că nu erau suficiente femei cu experiență
pentru a forma un guvern numai din femei,
așa cum voiam eu,
am stabilit să numesc numeroase femei
în funcții ministeriale subordonate,
în calitate de directori,
în calitate de administratori,
în administrația locală,
în serviciul diplomatic,
în sistemul judiciar,
în instituțiile publice.
A funcționat.
La sfârșitul anului 2012,
creșterea economică atinsese un maxim de 9%.
Infrastructura era reconstruită într-un ritm foarte alert.
Instituțiile noastre funcționau din nou.
Datoria noastră de 4,9 miliarde
fusese în mare parte anulată.
Am avut relații bune cu Fondul Monetar Internațional,
Banca Mondială,
Banca Africană de Dezvoltare.
De asemenea, am avut relații de muncă bune
cu toate țările africane surori
și cu multe țări din toată lumea.
Femeile noastre puteau dormi din nou liniștite noaptea,
fără teamă.
Copiii noștri zâmbeau din nou,
așa cum le promisesem în primul meu discurs de investire.
Reputația și credibilitatea
țării noastre,
pierdute în mulți ani de conflicte,
erau recâștigate.
Dar progresul nu e niciodată garantat.
În Parlament, în primul meu mandat,
14% erau femei.
În al doilea mandat,
procentul a scăzut la 8%
pentru că mediul era tot mai toxic.
La rândul meu, am primit critici dure și toxice.
Nimeni nu e perfect.
Dar, nimic nu e mai previzibil
decât o femeie puternică
care vrea să schimbe lucruri,
care are curajul să vorbească,
care e îndrăzneață în acțiune.
Dar nu mă deranjează critica.
Știu de ce am luat deciziile pe care le-am luat,
și sunt mulțumită de rezultate.
De aceea e nevoie de mai multe femei-lider.
Mereu vor fi unii care să ne doboare,
care să ne dezbine,
pentru că vor ca situația actuală să continue.
Deși Africa subsahariană a înregistrat progrese majore
în conducerea și participarea femeilor,
în special în domeniul legislativ,
în Parlament, cum e denumit...
atât de multe femei,
50% sau mai mult, într-una dintre națiunile noastre,
mult peste 60%, cea mai bună din lume,
dar știm că asta nu e suficient.
În timp ce trebuie să fim foarte recunoscători
și să aplaudăm progresele pe care le-am făcut,
știm că mai sunt multe de făcut.
Munca va trebui să adreseze dovezilor persistente
a existenței unei structuri...
împotriva femeilor.
În prea multe locuri,
partidele politice
se bazează pe protecție,
patriarhat,
misoginism,
încearcă să țină departe femeile
de locurile lor de drept,
să le excludă
de la ocuparea funcțiilor de conducere.
Prea des, femeile se confruntă -
deși sunt cei mai buni executanți,
deși au competențe egale sau mai bune -
cu un salariu inegal.
Trebuie să lucrăm în continuare
pentru a schimba lucrurile.
Trebuie să reușim să ne schimbăm stereotipurile.
Trebuie să fim capabili să ne asigurăm
că acele bariere structurale
care au împiedicat femeile
să aibă parte de dreptatea pe care o merită din plin.
Trebuie să lucrăm și cu bărbații.
Pentru că din ce în ce mai mult,
e recunoscut
că o egalitate totală de gen
va asigura o economie mai puternică,
o națiune mai dezvoltată,
o națiune mai pașnică.
De aceea trebuie să lucrăm în continuare.
De aceea suntem parteneri.
Voi deschide un Centru pentru femei și dezvoltare
care va aduce împreună...
(Aplauze)
femei care au început
și sunt dedicate aderării lor la leadership.
Cu femei care au excelat
și au avansat în leadership împreună.
Pe parcursul a 10 ani,
credem cu tărie
că vom crea acest val de femei
care sunt pregătite să ia,
nestingherit,
leadership-ul deliberat și influența
în întreaga societate.
De aceea...
(Râsete)
la 81 de ani, nu mă pot retrage.
(Aplauze și râsete)
(Aplauze și urale)
Femeile militează pentru schimbare
în Africa.
Femeile militează pentru schimbare
în întreaga lume.
Voi fi alături de ele,
și voi fi una dintre ele,
pentru totdeauna.
(Aplauze)
Mulțumesc pentru atenție!
Ieșiți afară și schimbați lumea!
(Aplauze și urale)
Jag var den första kvinnliga presidenten
i en afrikansk nation.
Och jag tycker att fler länder borde prova på det.
(Skratt)
(Applåder och jubel)
När glastaket väl har krossats,
kan det aldrig lagas igen,
hur mycket någon än skulle försöka göra det.
När jag mottog presidentskapet i Liberia
i januari 2006,
stod vi inför väldiga utmaningar som land efter en konflikt:
en kollapsad ekonomi,
förstörd infrastruktur,
dysfunktionella institutioner,
enorma skulder,
uppsvälld statsförvaltning.
Vi stod också inför
utmaningarna för dem som hade blivit bortglömda.
De huvudsakliga offren i alla inbördeskrig:
kvinnor och barn.
Min första dag på kontoret
var jag förväntansfull ...
och jag var utmattad.
Det hade varit en väldigt klättring
till dit jag var.
Kvinnor hade varit de som hade lidit mest
i vår inbördeskonflikt,
och det hade varit kvinnor som hade löst den.
Vår historia berättar om
många kvinnor fyllda av styrka och handlingskraft.
En ordförande för Förenta Nationernas generalförsamling,
en känd domare för en regional domstol,
en rektor från University of Liberia.
Jag visste att jag måste forma
ett väldigt starkt lag
med kapacitet att ta itu med
vår nations utmaningar.
Och jag ville sätta kvinnor på alla toppositioner.
Men jag visste att det inte var möjligt.
Och då nöjde jag mig med att sätta dem på strategiska positioner.
Jag rekryterade en väldigt kunnig ekonom från Världsbanken
till att bli vår finansminister,
för att leda vår insats för skuldlättnad.
En annan till att bli utrikesminister,
för att återaktivera våra bilaterala och multilaterala förbindelser.
Den första kvinnliga polischefen
för att rikta in sig på rädslorna hos våra kvinnor,
som hade lidit så mycket under inbördeskriget.
En annan till att bli jämställdhetsminister,
för att kunna garantera beskydd och deltagande hos kvinnor.
Tids nog,
justitieministern,
ministern för den offentliga förvaltningen,
jordbruksministern,
handels- och industriministern.
Deltagande och ledarskap
var utan motstycke i min administration.
Och även om jag visste
att det inte fanns tillräckligt med kvinnor med erfarenhet nog
att forma en regering med enbart kvinnor -
som jag ville -
nöjde jag mig med att tillsätta flera kvinnor
på lägre ledningsnivåer,
som företagsledare,
som administratörer,
i lokala styrelser,
i diplomatisk tjänst,
i domarkåren,
i offentliga institutioner.
Det fungerade.
I slutet av 2012,
hade vår ekonomiska tillväxt nått en toppnivå på nio procent.
Vår infrastruktur återuppbyggdes i en rasande fart.
Våra institutioner fungerade igen.
Vår skuld på 4,9 miljarder
hade mestadels blivit avskriven.
Vi hade bra förbindelser med Internationella Valutafonden,
Världsbanken,
African Development Bank.
Vi hade också välfungerande förbindelser
med alla våra afrikanska systerländer
och många nationer runt om i världen.
Våra kvinnor kunde sova gott om nätterna igen,
utan rädsla.
Våra barn log igen,
som jag lovade dem i mitt öppningsanförande.
Vår nations anseende
och trovärdighet,
som hade gått förlorade under de många åren av konflikt
blev återställda.
Men framsteg är aldrig garanterade.
Och i vår lagstiftande församling, under min första mandatperiod,
var 14 procent kvinnor.
Under den andra mandatperioden,
hade det sjunkit till åtta procent,
eftersom miljön blev mer och mer giftig.
Jag fick min beskärda del av kritik och giftighet.
Ingen är perfekt.
Men det finns inget mer förutsägbart
än en stark kvinna
som vill förändra saker och ting,
som är modig nog att säga ifrån,
som är handlingskraftig.
Men jag är okej med kritiken.
Jag vet varför jag tog de beslut jag gjorde
och jag är nöjd med resultatet.
Men det är därför som flera kvinnliga ledare behövs.
För det kommer alltid att finnas de som vill bryta ner oss,
som vill tvinga isär oss,
eftersom de vill behålla status quo.
Trots att subsahariska Afrika har haft stora genombrott
i kvinnors ledarskap och deltagande,
speciellt inom lagstiftning -
i parlamentet, som det kallas -
så många kvinnor,
50 procent och mer, i en av våra nationer,
gott och väl över 60 procent, det bästa i världen -
men vi vet att det inte är tillräckligt.
Även om vi måste vara väldigt tacksamma
och applådera framstegen som vi har gjort,
vet vi att det finns mycket mer arbete som måste göras.
Arbetet måste ta itu med de kvarliggande rester
av strukturella ...
något emot kvinnor.
På för många platser,
är politiska partier
baserade på nedlåtenhet,
patriarkat,
kvinnofientlighet
som försöker hålla kvinnor borta
från sina rättmätiga platser,
som stänger dem ute
från ledarpositioner.
Alltför ofta får kvinnor -
fastän de uträttar mer,
fastän de har lika eller högre kompetens -
ojämlik lön.
Och därför måste vi fortsätta arbeta
för att förändra saker och ting.
Vi måste kunna förändra stereotyper.
Vi måste kunna säkerställa
att dessa strukturella barriärer tas bort,
de har hindrat kvinnor
från att kunna ha den rättvisa de så rättmätigt förtjänar.
Och vi måste också arbeta med män.
Eftersom det alltmer,
finns erkännande för
att full rättvisa mellan könen
kommer att garantera en starkare ekonomi,
en mer utvecklad nation,
en mer fredlig nation.
Och det är därför som vi måste fortsätta att arbeta.
Och det är därför vi är partners.
Jag kommer att starta ett center för kvinnor och utveckling
som kommer att sammanföra -
(Applåder)
kvinnor som har startat
och är engagerade i att ansluta sig till ledarskap.
Med kvinnor som har utmärkt sig
och har gjort framsteg inom ledarskap tillsammans.
Över en 10-årsperiod,
tror vi starkt på
att vi kommer att skapa en våg av kvinnor
som är beredda,
att tveklöst,
skapa medvetet ledarskap och inflytande
i hela samhället.
Det är därför...
(Skratt)
som jag vid 81 års ålder inte kan pensionera mig.
(Applåder och skratt)
(Applåder och jubel)
Kvinnor arbetar för en förändring
i Afrika.
Kvinnor arbetar för en förändring
över hela världen.
Jag kommer att vara bland dem,
och jag är en av dem,
för alltid.
(Applåder)
Tack för att ni har lyssnat.
Gå ut och förändra världen.
(Applåder och jubel)
Ben bir Afrika ulusunun ilk kadın başkanıydım.
Daha fazla ülkenin bunu denemesi gerektiğine inanıyorum.
(Kahkahalar)
(Alkış ve tezahürat)
Cam tavan bir kez kırıldığında
asla bir araya getirilemez
ancak bir araya getirmeye çalışabiliriz.
Ocak 2006'da Liberya başkanlığını devraldığımda
çatışma sonrası bir ulusun muazzam zorluklarıyla karşılaştık:
çökmüş ekonomi,
yıkılan altyapı,
işlevsiz kurumlar,
devasa borç,
davul gibi şişmiş kamu hizmeti.
Ayrıca
geride kalanların zorluklarıyla da karşılaştık.
Tüm iç savaşların ilk kurbanları
kadınlar ve çocuklardır.
Ofisteki ilk günümde
heyecanlıydım
ve bitkin düşmüştüm.
Olduğum yere çok uzun bir tırmanış olmuştu.
Kadınlar bizim sivil çatışmamızda en çok acı çekenlerdi
ve kadınlar bunu ortadan kaldıranlardı.
Tarihimiz
birçok kadının gücünü ve eylemini kaydeder.
Bir Birleşmiş Milletler Genel Kurulu Başkanı,
saygıdeğer bir devriye mahkemesi hâkimi,
bir Liberya Üniversitesi Rektörü.
Milletimizin zorluklarına cevap verme kapasitesine sahip
çok güçlü bir takım kurmam gerektiğini biliyordum.
Kadınları tüm üst sıralara koymak istedim.
Ama bunun mümkün olmadığını biliyordum.
Bu yüzden onları stratejik pozisyonlara yerleştirmeye karar verdim.
Dünya Bankası'ndan çok yetenekli bir ekonomist işe aldım
maliye bakanımız olması için,
borç tahsilatı çalışmalarına öncülük etmesi için işe aldım.
Bir diğeri ise
ikili ve çok taraflı ilişkilerimizi tekrar canlandırmak üzere dış işleri bakanı.
İç savaş sırasında
çok acı çeken kadınlarımızın korkularını ele alan ilk kadın polis şefi.
Bir diğeri cinsiyet bakanı
kadınların korunmasını ve katılımını sağlayabilmek için.
Zamanla
adalet bakanı,
kamu işleri bakanı,
tarım bakanı,
ticaret ve sanayi bakanı da işe aldık.
Liderliğe katılım
yönetimimde eşi görülmemişti.
Kadınlara yönelik istediğim gibi bir kabine oluşturmak için
deneyimli yeterince kadın olmadığını bilsem de
alt düzey bakanlık pozisyonlarında
çok sayıda kadın görevlendirdim;
idareciler,
yöneticiler,
yerel yönetimde,
diplomatik hizmette,
yargıda,
kamu kurumlarında.
Bu işe yaradı.
2012 yılı sonunda
ekonomik büyümemiz yüzde dokuz oranında zirve yapmıştı.
Altyapımız çok hızlı bir şekilde yeniden inşa ediliyordu.
Kurumlarımız tekrar işliyorlardı.
4,9 milyar borcumuz büyük ölçüde iptal edilmişti.
Uluslararası Para Fonu ile iyi ilişkilerimiz vardı,
Dünya Bankası,
Afrika Kalkınma Bankası'yla da.
Ayrıca tüm kardeş Afrika ülkeleriyle
ve dünyanın dört bir yanındaki birçok milletle iyi ilişkilerimiz oldu.
Kadınlarımız geceleri tekrar huzur içinde uyuyabiliyordu,
korkusuz bir şekilde.
Çocuklarımız tekrar gülümsüyordu,
ilk açılış töreni sırasında onlara söz verdiğim gibi.
Uzun yıllar süren çatışmalarda kaybolan ülkemizin itibarı ve güvenilirliği
yeniden sağlandı.
Ancak gelişme asla garanti edilemez.
İlk dönemimdeki millet meclisimizde
kadınların oranı yüzde 14'tü.
İkinci dönemde
yüzde 8'e düştü
çünkü çevre git gide artarak daha kötü hale geldi.
Eleştiri ve toksiklikten payımı aldım.
Kimse mükemmel değildir.
Ama güçlü bir kadından daha öngörülebilir bir şey yok;
bir şeyleri değiştirmek isteyen,
cesurca ne düşündüğünü açıkça söyleyen
eylemlerde gözü pek olan kadından.
Ama eleştirilere çok aldırmıyorum.
Aldığım kararları neden verdiğimi biliyorum
ve sonuçlardan memnunum.
Bu yüzden daha fazla kadın lidere ihtiyaç var.
Çünkü her zaman bizi yıkacak olanlar olacak,
bizi parçalayacak olanlar da olacak
çünkü mevcut durumun kalmasını istiyorlar.
Sahraaltı Afrika'nın kadın liderliği ve katılımında
büyük atılımları olmasına rağmen
parlamento olarak adlandırılan
özellikle yasama organında
çok fazla kadın var.
Yüzde 50 ve uluslarımızdan birindan daha fazla
yüzde 60'ın üzerinde dünyanın en iyisi
ama bunun yeterli olmadığını biliyoruz.
Çok minnettar olmamıza
ve kaydettiğimiz ilerlemeyi alkışlamamıza rağmen
daha yapılacak çok iş olduğunu biliyoruz.
Çalışma, kadınlara karşı
yapısal
geçmek bilmeyen izleri ele alacak.
Birçok yerde
siyasi partiler kadınları hak etmiş oldukları yerlerden uzak tutmaya çalışan
liderlik pozisyonlarından alıkoyacak patronaj, ataerkillik, kadın düşmanlığı
üzerine kurulu.
Çoğu zaman kadınlar
en iyi performansı sergilerken,
yetkinlikte eşitken veya daha iyiyken
eşit olmayan ücretle karşılaşıyorlar.
Bu yüzden bir şeyleri değiştirmek için
çalışmaya devam etmeliyiz.
Basmakalıp inanışları değiştirebilmeliyiz.
Kadınları hak ettikleri eşitliğe sahip olmaktan alıkoyan
yapısal engelleri hüküm altına almalıyız.
Ayrıca erkeklerle de çalışmalıyız.
Çünkü giderek artan bir şekilde
tam cinsiyet eşitliğinin
daha güçlü bir ekonomi sağlayacağının farkındalığı var.
Daha gelişmiş bir ulus,
daha huzurlu bir ulustur.
Bu yüzden çalışmaya devam etmeliyiz.
İşte bu yüzden ortağız.
Bir Kadın ve Kalkınma Merkezi kuracağım
bu bizi bir araya getirecek
(Alkış)
liderliğe katılmaya başlamış
ve kendini liderliğe adamış kadınlar için.
Liderlikte çok başarılı olmuş
ve ilerleme kaydetmiş kadınlarla.
10 yıllık bir süre boyunca
gönülden inanıyoruz ki
toplumun her yerinde utanmadan
isteyerek liderlik ve nüfuz almaya hazır olan
bu kadın dalgası yaratacağız.
Bu nedenle --
(Kahkaha)
81 yaşında emekli olamıyorum.
(Alkış ve kahkahalar)
(Alkış ve tezahürat)
Afrika'da kadınlar değişim için çalışıyor.
Kadınlar tüm dünyada değişim için çalışıyorlar.
Onlarla olacağım
ve onlardan biri olacağım
sonsuza dek.
(Alkış)
Dinlediğiniz için teşekkür ederim.
Dışarı çıkın ve dünyayı değiştirin.
(Alkış ve tezahürat)
我是非洲国家的
首位女性总统。
我认为，应当有更多国家 尝试让女性担任领导。
（笑声）
（掌声与欢呼声）
一旦这种无形的屏障被打破，
形势则势不可挡——
而女性则可以崭露头角。
当我在 2006 年 1 月
担任利比亚总统的时候，
作为一个刚刚结束国内冲突的国家， 我们面临着巨大的挑战：
处于崩溃边缘的经济、
毁坏殆尽的基础设施、
丧失效力的制度、
巨额的债务
以及臃肿的行政管理体系。
我们也面临着
落后群体带来的诸多挑战。
作为内战的主要受害者：
妇女和儿童。
在我上任的第一天，
我很兴奋......
但同时也精疲力竭，
这是一段
漫长而艰辛的道路。
女性是在内战冲突中
遭受苦难最多的群体，
同时女性也是有能力 解决这一问题的群体。
我们的史料记载了
许多女性的努力和行动——
联合国大会的一名主席，
一名著名的巡回法院法官，
一位利比里亚大学校长。
我知道自己必须打造
一个强有力的团队，
能够克服我们国家
所面临的挑战。
而且我希望女性们身居要位。
但我知道那不太可能。
因此我决定把她们放在 具有战略意义的岗位。
我从世界银行招募了 一位很能干的经济学家
担任金融部长，
领导我们的债务减免工作；
另一位女性担任外交部部长，
重启我们的双边与多边外交关系；
首位女警察局长
来安抚那些女性群体的恐惧情绪，
她们在内战中备受煎熬；
还邀请了一位担任性别部长，
旨在确保女性获得保护和参与权。
后来，
我还任命了女性司法部长、
公共事务部长、
农业部长
和工商部长。
国家领导权的女性参与度
在我的任期中达到了前所未有的高度。
尽管我知道
有相关经验的女性少之又少，
不足以组成全女性内阁——
正如我设想的一样——
我决定提名大量女性
担任各类初级的部长职位，
诸如行政领导
管理者，
让她们的身影遍及地方政府、
外交服务部门、
司法机构、
公共服务机构。
该举措已被证明是行之有效的。
截至 2012 年年底，
我们的经济增速达到了 9%。
基础设施以极快速度得以重建。
我们的政府机构恢复了正常运转。
我们高达 49 亿的债务
被大幅减免。
我们和国际货币基金组织（IMF）、
世界银行
和非洲发展银行 都建立了良好的关系。
我们同时与非洲姊妹国家，
以及全世界的许多国家
建立了健康的合作发展关系。
我们的女性朋友们 又能在夜晚安然入睡，
而不再感到恐惧了。
我们的孩子们笑颜可以再次绽放，
一如我在就职演讲中所承诺的一样。
我们国家
在连年的冲突内战中
消失殆尽的声誉和信用，
也得以修复和重建。
而发展进步却从未获得承诺和保证。
但在我首届任期中的立法机构里，
女性席位占比 14% 。
而在第二届任期，
女性占比减少到了 8% ，
由于机构作风越来越腐化，
当然我有相当一部分责任，
毕竟人无完人。
然而更为确定和可预期的是，
一名强悍的女性
希望去改变过去的旧有事物，
敢于发声，
并无畏地展开行动。
而我可以接受批评，
也清楚自己做出决定的原因所在，
也对结果感到欣喜。
但这也是需要 更多女性领袖的原因。
因为总是会有对我们 提出质疑的人们，
他们会摧毁我们，
因为他们希望维持现状。
尽管沙哈拉以南非洲已经在 女性领导权和参与性方面
取得重大突破，
尤其是在立法权上——
在议会中，就像倡导的那样——
如此众多的女性，
半数或更多，民族之林中的一个，
有超过 60%， 世界上表现最亮眼——
但我们知道这还不够。
但我们依然非常感谢，
并为我们取得的进步鼓掌欢庆，
我们清楚要做的工作依然很多。
要解决依然存在的结构性
遗留问题......
一些歧视或不利于女性的问题。
在很多地方，
政党
极度依赖赞助资金，
男权主义
和厌女观
都在极力阻止
女性占据的位置，
并将她们隔离在
领导岗位之外。
通常情况下， 即使是表现优异的女性，
拥有同等能力甚至能力更强，
也面临着
同工不同酬的问题。
因此我们需要继续努力
改变这样的状况。
我们要改变这种刻板印象。
要尽可能确保移除
这种阻碍了她们
理应享受的平权待遇的
结构性障碍。
同时我们需要和男性合作。
因为我们越来越能
达成共识，
即全面的性别平等
将带来更强健的经济发展、
更繁荣的国家，
以及更和平稳定的国家。
这就是我们一定要继续努力的原因，
也是我们需要合作伙伴的原因。
我将成立一个妇女与发展中心
并联合——
（掌声）
那些开始和致力于
集结领导力的女性，
那些在领导力方面
有着更加出色表现的女性。
我们坚信，
在十年内，
我们将掀起一次浪潮，
而推动这一浪潮的， 正是那些做好准备、
勇敢无畏，
并在全社会有意识的
发挥领导作用和影响力的女性。
这也是为什么——
（笑声）
尽管已是耄耋之年， 我依然不能退休。
（掌声和笑声）
（掌声和欢呼声）
在非洲，
女性正在为变革而努力。
全世界的女性
都在为变革而努力。
我会永远
与她们并肩，
共同战斗。
（掌声）
感谢聆听。
走出去改变世界吧。
（掌声和欢呼声）
我是第一個
非洲國家的女性總統。
我真心相信
應該有更多國家試用女總統看看。
（笑聲）
（掌聲及歡呼聲）
一旦玻璃天花板被打破，
就永遠不可能恢復原狀，
不論怎麼努力嘗試都沒用。
當我在 2006 年 1 月
就任賴比瑞亞的總統時，
我們面對的是
衝突後國家的極大挑戰：
崩潰的經濟、
被摧毀的基礎建設、
無法運作的機關、
龐大的債務、
過大的政府部門。
我們同時要面對的難題包括
處理衝突後留下來的人。
那些內戰的主要受害者
都是女人和孩童。
我上任後的第一天，
我很興奮……
同時也精疲力竭。
要爬到我所處的那個位置，
是條很漫長的路。
女人
在我們的國內衝突中受到最多的痛苦，
女人也是解決這個問題的人。
我們的歷史記載了
許多強大的行動派女性。
一位是聯合國大會的主席，
一位是知名的巡迴法庭法官，
一位是賴比瑞亞大學的校長。
我知道
我必須要組成
一個非常強大的團隊，
這個團隊要有能力可以處理
我們國家面臨的難題。
我也想要把最高的職位 通通都交給女性來擔任。
但我知道那是不可能的。
所以我退了一步，
讓女性擔任策略性的職務。
我從世界銀行找來了 一位非常能幹的經濟學家
擔任我們的財政部長，
來主導我們處理債務免除難題。
另一位女性則擔任外交部長，
負責恢復
我們的雙邊及多邊的國際關係。
第一位女性警察局長
負責處理在內戰中
吃足苦頭的女性所面臨的恐懼。
還有一位負責性別平等的部長，
她要確保女性 都受到保護且能夠參與。
過了一段時間，
又多了司法部長、
公眾事務部長、農業部長、
商業及工業部長。
女性參與領導階層的情況
在我的任期間是前所未有的。
雖然我知道
經驗豐富的女性不夠多，
不足以組成全女性的內閣——
這是我的願望——
我退一步，指派了很多位女性
擔任初級的內閣職位，
有的當主管，
有的當行政官員，
有的在地方政府，
有的在外交部門，有的在司法部，
有的在公立機關。
這方式成功了。
2012 年底，
我們的經濟成長達到 9% 的高峰。
我們的基礎建設
重建速度非常快。
我們的機關也重新上了軌道。
我們的四十九億債務
大部分都免除了。
我們和國際貨幣基金組織、世界銀行，
及非洲開發銀行都有良好的關係。
我們也和非洲其他姐妹國
都有互動良好的關係，
和全世界許多國家亦是如此。
我們的女性
晚上可以再次安穩沉睡，
不用懼怕。
我們的孩童臉上恢復了笑容，
這正是我在第一任的就職演講上
對他們的承諾。
我們國家的名聲和信譽
在多年的衝突中早已破壞，
現在也修復了。
但無法保證一定會進步。
立法機關，在我的第一任任期中，
有 14% 是女性。
第二任時，
比例降為 8%，
原因是環境變得越來越有害。
我也同樣受到批評和毒害。
沒有人是完美的。
但，最容易預料的是
一位堅強、
想要帶來改變、
有勇氣發聲、
有膽量採取行動的女性。
但我不介意那些批評。
我知道我做出 每個決策背後的原因，
結果也讓我滿意。
但那正是為什麼 需要更多的女性領導者。
但是一定總是會有人
要詆毀我們，
要分裂我們，
因為他們想要維持現狀。
雖然撒哈拉以南非洲
在女性領導和參與方面
有很重大的突破，
特別是在立法機關
──也就是所謂的議會──
有好多女性，
50% 以上，我們的國家之一，
還高於 60%，
是世界之最──
但我們知道那還不夠。
雖然我們應該非常
感恩和讚賞目前已達成的進展，
但我們知道還有很多工作要做。
我們還需要去處理遺留下來
結構性的……
不利於女性的部分。
在太多方面，
政黨
都立基在
贊助上、
父權制上、
厭女傾向上，
試圖讓女性無法
擁有應有的地位。
讓女性無法
擔任領導階層的工作。
女性太常要面對──
雖然她們的表現最佳，
雖然她們的能力相同或更好──
不平等的薪資。
所以我們必須要持續努力
來改變現狀。
我們必須要改變刻板印象。
我們必須要能克服
那些結構性的障礙，
這些障礙長久以來阻礙女性
取得她們應得的平等。
我們也必須要和男性合作。
因為大家越來越
認知到
完整的性別平等
能確保經濟更強盛，
國家也能發展得更好、
更和平。
那就是為什麼
我們必須持續努力。
那就是為什麼我們是合作夥伴。
我將要推動
「女性及發展中心」，
它將會團結──
（掌聲）
已經開始並投入
領導工作的女性。
出色
且開明的女性
會一起在領導階層努力。
經過十年，
我們深信
我們就會創造出這一波女性，
她們將會準備好，
完全不膽怯，
來領導大家，
影響整個社會。
這就是為什麼——
（笑聲）
我都八十一歲了還無法退休。
（掌聲及笑聲）
（掌聲及歡呼聲）
在非洲，女性正在努力
做出改變。
在全世界，女性正在努力
做改變。
我會與她們同在，
我會是她們的一份子，
永遠都是。
（掌聲）
感謝聆聽。
走出去，去改變世界。
（掌聲及歡呼聲）