Return to Video

David Griffin: Jak fotografia nas łączy

  • 0:00 - 0:03
    Zacznijmy od obejrzenia kilku wspaniałych zdjęć.
  • 0:05 - 0:08
    To jest ikona National Geographic.
  • 0:08 - 0:11
    afgańska uchodźczyni uchwycona przez Steve'a McCurry.
  • 0:11 - 0:14
    Jednak Harvard Lampoon zamierza wystąpić
  • 0:14 - 0:16
    z parodią National Geographic
  • 0:16 - 0:20
    i drżę na samą myśl co oni zamierzają zrobić z tym zdjęciem.
  • 0:20 - 0:22
    O, gniewe Photoshopa.
  • 0:24 - 0:27
    To jest samolot lądujący w San Francisco, zrobione przez Bruce'a Dale.
  • 0:27 - 0:30
    Zamontował aparat na ogonie.
  • 0:34 - 0:37
    Poetyczne zdjęcie zrobione przez Sama Abell na potrzeby opowieści o Tołstoju.
  • 0:40 - 0:42
    Pigmeje w Demokratycznej Republice Konga autorstwa Randy Olson.
  • 0:42 - 0:44
    Uwielbiam to zdjęcie, ponieważ przypomina mi
  • 0:44 - 0:47
    brązową rzeźbę Degasa przedstawiającą małą tancerkę.
  • 0:50 - 0:55
    Niedziewiedź polarny pływający w okolicach Arktyki autorstwa Paula Nicklin.
  • 0:55 - 0:58
    Niedziewiedzie polarne potrzebuje lodu, aby móc się przemieszczać -
  • 0:58 - 1:00
    nie są dobrymi pływakami.
  • 1:00 - 1:02
    A wiemy co się dzieje teraz z lodem.
  • 1:04 - 1:08
    To są wielbłądy idące przez Rift Valley w Afryce,
  • 1:08 - 1:10
    sfotografowane przez Chrisa Johns.
  • 1:11 - 1:17
    Ujęcie pionowo z góry, więc to są cienie wielbłądów.
  • 1:19 - 1:21
    To jest farmer w Teksasie autorstwa Albert Allard,
  • 1:21 - 1:24
    wspaniały portrecista.
  • 1:25 - 1:27
    I Jane Goodall, tworząca swoją własną specjalną więź,
  • 1:27 - 1:29
    sfotografowane przez Nicka Nichols.
  • 1:32 - 1:36
    To jest piana-party w Hiszpanii sfotografowane przez Davida Alana Harvey.
  • 1:36 - 1:38
    A David powiedział, że działy się tam dziwne rzeczy
  • 1:38 - 1:40
    na parkiecie.
  • 1:40 - 1:43
    Ale to przynajmniej higieniczne.
  • 1:43 - 1:47
    (Śmiech)
  • 1:47 - 1:51
    To są lwy morskie w Australii podczas swojego tańca,
  • 1:51 - 1:53
    autorstwa Davida Doubilet.
  • 1:54 - 1:58
    A to jest kometa uchwycona przez Dr Euan Mason.
  • 2:00 - 2:04
    I ostatecznie, dziób Titanica, bez gwiazd filmowych,
  • 2:04 - 2:06
    sfotografowane przez Emory Kristof.
  • 2:11 - 2:13
    Fotografia niesie moc, która utrzymuje się
  • 2:13 - 2:17
    pod nieustępliwym wirem dzisiejszego przesiąknietego świata mediów,
  • 2:17 - 2:19
    bo zdjęcia naśladują sposób
  • 2:19 - 2:21
    w jaki nasz umysł zapisuje ważne momenty.
  • 2:21 - 2:23
    Oto przykład.
  • 2:23 - 2:25
    Cztery lata temu byłem na plaży z moim synem
  • 2:25 - 2:28
    i on uczył się pływać
  • 2:28 - 2:31
    w tej relatywnie miękkiej pianie morskiej na plażach Delaware.
  • 2:32 - 2:35
    Ale odwróciłem się na chwilę a on został złapany przez falę
  • 2:35 - 2:36
    i zaczął być wciągany w kierunku falochronu.
  • 2:38 - 2:41
    Stoję tutaj teraz i widzę,
  • 2:41 - 2:44
    jak idę za nim w wodę,
  • 2:44 - 2:47
    te chwile zwalniają i zatrzymują się, tworząc tę układankę.
  • 2:47 - 2:51
    Widzę skały tutaj.
  • 2:51 - 2:53
    Jest fala, która zamierza rozbić się na nim.
  • 2:53 - 2:56
    Widzę jego wyciągnięte ręce
  • 2:56 - 2:58
    i widzę jego przerażoną twarz
  • 2:58 - 3:01
    patrzącą na mnie, mówiącą: "Pomóż mi, tato."
  • 3:02 - 3:04
    Złapałem go, fala rozbiła sie nad nami.
  • 3:04 - 3:06
    Wróciliśmy na brzeg, syn miał się dobrze.
  • 3:06 - 3:08
    Byliśmy odrobinę zszokowani.
  • 3:08 - 3:12
    A to tzw. "fotograficzne wspomnienie",
  • 3:12 - 3:14
    powstaje, kiedy wszystkie elementy łączą się, aby zdefiniować
  • 3:14 - 3:19
    nie tylko zdarzenie, ale mój emocjonalny związek z nim.
  • 3:19 - 3:21
    I to jest to, co fotograf wykorzystuje,
  • 3:21 - 3:24
    kiedy tworzy swój własny związek z widzem.
  • 3:24 - 3:26
    Teraz muszę wam powiedzieć,
  • 3:26 - 3:28
    że rozmawiałem z Kylem o tym w zeszłym tygodniu.
  • 3:28 - 3:30
    że zamierzam opowiedzieć tą historię.
  • 3:30 - 3:32
    A on odparł: "O, tak, też to pamiętam!
  • 3:32 - 3:34
    Pamiętam Ciebie
  • 3:34 - 3:36
    jak stałeś na brzegu i krzyczałeś na mnie."
  • 3:36 - 3:38
    (Śmiech)
  • 3:38 - 3:40
    Myślałem, że jestem bohaterem.
  • 3:40 - 3:41
    (Śmiech)
  • 3:41 - 3:44
    Więc....
  • 3:44 - 3:46
    to pokazuje przekrój nadzwyczajnych obrazów
  • 3:46 - 3:50
    zrobionych przez kilku najlepszych światowych fotoreporterów
  • 3:50 - 3:53
    pracujących w szczycie formy.
  • 3:53 - 3:55
    Poza jednym.
  • 3:55 - 3:58
    To zdjęcie zrobił Dr. Euan Mason
  • 3:58 - 4:00
    w Nowej Zelandii w zeszłym roku.
  • 4:00 - 4:03
    Zostało ono wysłane i opublikowane w National Geographic.
  • 4:03 - 4:05
    W zeszłym roku dodaliśmy dział "Twoje ujęcie" do naszej strony.
  • 4:05 - 4:09
    gdzie każdy może przesłać zdjęcia do publikacji.
  • 4:09 - 4:12
    I to okazało się ogromnym sukcesem,
  • 4:12 - 4:15
    wykorzystywanym przez społeczność entuzjastów fotografii.
  • 4:15 - 4:17
    Jakość tych amatorskich zdjęć
  • 4:17 - 4:19
    może być czasami zdumiewająca.
  • 4:19 - 4:21
    I widząc to, upewniam się
  • 4:21 - 4:24
    że każdy z nas ma co najmniej jedną lub dwie
  • 4:24 - 4:26
    wspaniałe fotografie w sobie.
  • 4:26 - 4:29
    Ale żeby być wielkim fotoreporterem,
  • 4:29 - 4:31
    musicie mieć więcej niż jedno lub dwa
  • 4:31 - 4:33
    wspaniałe zdjęcia w sobie.
  • 4:33 - 4:35
    Musicie być zdolni do tworzenia ich nieustanie.
  • 4:35 - 4:38
    I co nawet ważniejsze,
  • 4:38 - 4:41
    musicie wiedzieć jak tworzyć wizualną narrację.
  • 4:41 - 4:44
    Musicie widzieć jak opowiedzieć historię.
  • 4:44 - 4:46
    Dlatego zamierzam podzielić się z wami pewnymi sprawozdaniami,
  • 4:46 - 4:49
    które wg mnie demonstrują moc fotografii do opowiadania historii.
  • 4:51 - 4:54
    Fotograf Nick Nicholas przelał na papier
  • 4:54 - 4:57
    bardzo małe i relatywnie nieznane sanktuarium dzikiej natury
  • 4:57 - 4:59
    w Czadzie, zwanej Zakouma.
  • 5:00 - 5:02
    Pierwotnym zamysłem była podróż tam
  • 5:02 - 5:04
    i przywiezienie z powrotem klasycznej historii różnych gatunków
  • 5:04 - 5:06
    z egzotycznego miejsca.
  • 5:06 - 5:08
    I to jest co Nick zrobił do pewnego stopnia.
  • 5:08 - 5:10
    To jest serwal (dziki kot).
  • 5:10 - 5:12
    W rzeczywistości on sam sobie robi zdjęcia
  • 5:12 - 5:14
    z tak zwanej kamery pułapki.
  • 5:14 - 5:16
    Promień podczerwieni wychodzi z aparatu
  • 5:16 - 5:18
    a on wchodząc w ten promień, robi sobie zdjęcie.
  • 5:18 - 5:22
    To są pawiany przy wodopoju.
  • 5:23 - 5:25
    Nick - aparat, ponownie, automatyczna aparat --
  • 5:25 - 5:27
    zrobił tysiące zdjęć.
  • 5:27 - 5:29
    I tak Nick skończył z wielką liczbą zdjęć
  • 5:29 - 5:31
    tylnych części pawianów.
  • 5:31 - 5:32
    (Śmiech)
  • 5:32 - 5:35
    Lew podczas nocnej przekąski --
  • 5:35 - 5:37
    zauważcie, że ma złamany ząb.
  • 5:40 - 5:43
    I krokodyl wychodzi na brzeg w kierunku swojego legowiska.
  • 5:43 - 5:45
    Kocham tę odrobinę wody
  • 5:45 - 5:47
    który ścieka z jego ogona.
  • 5:49 - 5:52
    Ale centralnymi gatunkami Zakoumy są słonie.
  • 5:52 - 5:56
    To jest jedno z największych nietkniętych stad w tej części Afryki.
  • 5:56 - 5:58
    Tutaj jest zdjęcie zrobione w świetle księżyca,
  • 5:58 - 6:01
    coś gdzie cyfrowa fotografia zrobiła dużą różnicę.
  • 6:01 - 6:03
    To przez te słonie ta historia stała się znana.
  • 6:03 - 6:07
    Nick razem z badaczem Dr Michealem Fay
  • 6:07 - 6:09
    uchwycił główną samicę w stadzie.
  • 6:09 - 6:11
    Nazwali ją Annie.
  • 6:11 - 6:13
    i zaczęli śledzić jej posunięcia.
  • 6:13 - 6:15
    Stado było bezpieczne w granicach parku.
  • 6:15 - 6:17
    dzięki specjalnej groupie strażników.
  • 6:17 - 6:21
    Ale kiedy zaczęły się coroczne deszcze,
  • 6:21 - 6:24
    stado mogło zacząć migrować, aby wyżywić się poza parkiem.
  • 6:24 - 6:26
    I wtedy wpadli w kłopoty.
  • 6:27 - 6:29
    Poza bezpiecznym parkiem byli kłusownicy,
  • 6:29 - 6:33
    którzy zabijają je tylko dla zysku z ich kłów.
  • 6:34 - 6:36
    Główna samica, którą śledzili radiowo,
  • 6:36 - 6:39
    po tygodniach wędrówki tam i z powrotem w i poza parkiem
  • 6:39 - 6:41
    zdecydowała się zatrzymać poza parkiem.
  • 6:41 - 6:46
    Annie została zabita razem z 20 członkami stada
  • 6:49 - 6:51
    A oni tylko przyszli po kość słoniową.
  • 6:55 - 6:57
    To jest jeden ze strażników.
  • 6:57 - 7:00
    Złapali jednego kłusownika i odzyskali tą kość słoniową.
  • 7:00 - 7:02
    Nie mogli jej tam zostawić.
  • 7:02 - 7:04
    ponieważ była ciągle cenna.
  • 7:04 - 7:06
    Tak więc Nick przyniósł historię,
  • 7:06 - 7:10
    która wykroczyła daleko poza tradycyjne metody
  • 7:10 - 7:12
    prostego przesłania: "Czyż nie jest to zdumiewający świat?"
  • 7:12 - 7:16
    I zamiast tworzyć historię, która poruszy głęboko widownie.
  • 7:16 - 7:18
    Zamiast po prostu wiedzy o tym parku,
  • 7:18 - 7:20
    on stworzył zrozumienie i empatię
  • 7:20 - 7:22
    dla słoni, strażników i wielu problemów
  • 7:22 - 7:25
    dotyczących konfliktów między naturą a człowiekiem.
  • 7:26 - 7:28
    Przejdźmy teraz do Indii.
  • 7:28 - 7:31
    Czasami możecie opowiedzieć rozległą historię, zawężając ją.
  • 7:31 - 7:34
    Patrzyliśmy na ten sam problem, z którym Richard Wurman
  • 7:34 - 7:37
    miał do czynienia w jego projekcie New World Population Project.
  • 7:37 - 7:39
    Pierwszy raz w historii,
  • 7:39 - 7:43
    więcej ludzi mieszka w miejskich niż wiejskich środowiskach.
  • 7:43 - 7:45
    I większość wzrostu odbywa się nie w miastach,
  • 7:45 - 7:47
    ale w slumsach dookoła nich.
  • 7:48 - 7:51
    Joans Bendiksen, bardzo energiczny fotograf,
  • 7:51 - 7:53
    przyszedł do mnie i powiedział:
  • 7:53 - 7:56
    "Musimy to udokumentować i to jest moja propozycja:
  • 7:56 - 7:59
    Przejedźmy się po świecie i obfotografujmy wszystkie slumsy na całym świecie."
  • 7:59 - 8:02
    A ja odparłem: "Ale wiesz, że to może być trochę zbyt ambitne dla naszego budżetu."
  • 8:02 - 8:04
    I zamiast tego,
  • 8:04 - 8:07
    zamiast pojechać i robić co mogłoby skutkować
  • 8:07 - 8:09
    czymś, co uważalibyśmy za rodzaj historii badawczej,
  • 8:09 - 8:12
    gdzie wchodzicie i widzicie wszystko po trochu.
  • 8:12 - 8:15
    wysłaliśmy Jonasa do Dharavi,
  • 8:15 - 8:17
    które jest częścią Mumbaju w Indiach,
  • 8:17 - 8:19
    i pozwoliliśmy mu zostać tam i naprawdę wgryźć się
  • 8:19 - 8:25
    w serce i duszę tej naprawdę dużej części miasta.
  • 8:26 - 8:28
    To co zrobił Jonas, to nie tylko przechadzka i powierzchowny przegląd
  • 8:28 - 8:31
    okropnych warunków, które znajdują się w takich miejscach.
  • 8:31 - 8:34
    Zobaczył, że to była żywa, oddychająca, energiczna część
  • 8:34 - 8:36
    tego jak ta cała urbanistyczna powierzchnia funkcjonuje.
  • 8:37 - 8:39
    Poprzez skupienie się na jednym miejscu
  • 8:39 - 8:42
    Jonas dotarł do duszy i wytrawłego ludzkiego ducha
  • 8:42 - 8:44
    które są podstawą tej społeczności.
  • 8:46 - 8:48
    I zrobił to w piękny sposób.
  • 8:51 - 8:54
    Czasami jednak jedyną drogą do opowiedzenia historii jest znaczący obraz.
  • 8:54 - 8:57
    Dołączyliśmy do podwodnego fotografa Briana Skerrego
  • 8:57 - 8:59
    i fotoreportera Randy Olsona,
  • 8:59 - 9:02
    aby udokumentować uszczuplanie światowych zasobów ryb.
  • 9:02 - 9:05
    Nie byliśmy jedynymi, którzy podjęli ten temat,
  • 9:05 - 9:08
    ale te zdjęcia Briana i Randiego
  • 9:08 - 9:10
    są pośród najlepszych, które ukazują człowieka
  • 9:10 - 9:12
    i naturalną dewastację z powodu wyłowienia wszystkich ryb.
  • 9:12 - 9:14
    Tutaj, na zdjęciu Braina,
  • 9:14 - 9:17
    pozornie ukrzyżowany rekin złapany
  • 9:17 - 9:19
    w sieć poza Baja.
  • 9:19 - 9:22
    Widziałem dobre zdjęcia młodych ryb,
  • 9:22 - 9:24
    zwierzęta przypadkowo wyrzucane
  • 9:24 - 9:26
    podczas łowienia wybranych gatunków.
  • 9:26 - 9:28
    Ale tutaj, Brian uchwycił unikalny widok
  • 9:28 - 9:31
    przez ustawienie się pod łodzią
  • 9:31 - 9:35
    kiedy wyrzucano resztki za burtę.
  • 9:37 - 9:39
    I Brain ryzykował potem jeszcze bardziej
  • 9:39 - 9:41
    aby zrobić unikalne zdjęcie
  • 9:41 - 9:43
    sieci rybackiej skrąbiącej dno oceanu.
  • 9:46 - 9:48
    Wróćmy na ląd, Randy Olson sfotografował
  • 9:48 - 9:50
    prowizoryczny targ rybny w Afryce,
  • 9:50 - 9:53
    gdzie sprzedaje się pozostałosi po filetach rybnych.
  • 9:53 - 9:56
    główne części zostały już wysłane do Europy.
  • 9:56 - 9:59
    A tutaj w Chinach, Randy uchwycił targ meduz.
  • 10:00 - 10:02
    główne źródła pożywienia są uszczuplone
  • 10:02 - 10:04
    zbiór idzie głębiej w oceany
  • 10:04 - 10:06
    i przynosi więcej źródeł białek.
  • 10:06 - 10:09
    To jest nazywane łowienie w dół łańcucha pokarmowego.
  • 10:09 - 10:11
    Ale są także przebłyski nadziei,
  • 10:11 - 10:14
    i myślę, że zrobimy dużą historię z tego.
  • 10:14 - 10:16
    tak naprawdę to nie chcemy iść
  • 10:16 - 10:18
    i po prostu patrzeć na te wszystkie problemy.
  • 10:18 - 10:19
    Chcemy także szukać rozwiązań.
  • 10:19 - 10:23
    Brian sfotografował rezerwat morski w Nowej Zelandii
  • 10:23 - 10:25
    gdzie komercyjne łowienie zostało zakazane,
  • 10:25 - 10:29
    rezultatem czego jest odnowienie gatunków nadmiernie poławianych,
  • 10:29 - 10:32
    a z nimi możliwe rozwiązanie dla zrównoważonego rybołówstwa.
  • 10:32 - 10:35
    Zdjęcie może także zmuszać nas, aby konfrontować
  • 10:35 - 10:38
    problemy, które są potencjalnie alarmujące i kontrowersyjne.
  • 10:38 - 10:42
    James Nachtwey, który został uhonorowany na zeszłorocznym TED,
  • 10:42 - 10:44
    przyglądał się zakresowi systemu medycznego
  • 10:44 - 10:47
    który jest używany do zajęcia się rannymi Amerykanami powracającymi z Iraku.
  • 10:47 - 10:50
    To jest jak metro, gdzie ranny żołnierz wsiada na jednym końcu
  • 10:50 - 10:53
    i wysiada, w domu, na drugim.
  • 10:53 - 10:55
    Jim zaczął na polu walki.
  • 10:55 - 10:59
    Tutaj, technik medyczny zmierza do rannego żołnierza
  • 10:59 - 11:01
    w helikopterze na tyłach szpitala polowego.
  • 11:02 - 11:04
    Tutaj jest szpital polowy.
  • 11:04 - 11:07
    Żołnierz po prawej ma imię swojej córki
  • 11:07 - 11:10
    wytatułowane na klatce piersiowej jako przypomnienie domu
  • 11:10 - 11:14
    Stąd ci poważniej ranni są transportowani
  • 11:14 - 11:16
    do Niemiec, gdzie spotykają się z rodzinami
  • 11:16 - 11:18
    po raz pierwszy.
  • 11:21 - 11:25
    A potem z powrotem do Stanów by odzyskać zdrowie w szpitalu dla weteranów
  • 11:25 - 11:27
    takim jak ten w Walter Reed.
  • 11:27 - 11:29
    I ostatecznie, często wyposażeni w nowoczesne protezy
  • 11:29 - 11:31
    opuszczają ten medyczny system i próbują
  • 11:31 - 11:33
    odzyskać swoje przedwojenne życia.
  • 11:33 - 11:36
    Jim wziął to, co mogłbyś prostą medyczną, naukową historią
  • 11:36 - 11:40
    i nadał temu ludzki wymiar, który dotyka mocno naszych czytelinków.
  • 11:42 - 11:44
    Teraz, te historie są wspaniałymi przykładami
  • 11:44 - 11:46
    tego jak fotografia może być wykorzystana
  • 11:46 - 11:49
    do zajmowania się naszymi najważniejszymi kwestiami.
  • 11:49 - 11:51
    Ale są też czasy, kiedy fotografowie
  • 11:51 - 11:53
    po prostu spotykają rzeczy, które są czystą przyjemnością,
  • 11:53 - 11:55
    kiedy się do nich zbliżą.
  • 11:55 - 11:57
    Fotograf Paul Nicklin odwiedził Antarktydę
  • 11:57 - 11:59
    żeby zrobić historię o lampartach morskich.
  • 11:59 - 12:02
    Były rzadko fotografowane, częściowo przez to, że są uważane
  • 12:02 - 12:04
    za jedne z najniebezpieczniejszych drapieżników w ocenie.
  • 12:05 - 12:07
    Faktycznie, rok wcześniej jeden badacz został
  • 12:07 - 12:09
    złapany przez jednego i wciągnięty w głębiny, i zabity.
  • 12:09 - 12:11
    Więc możecie sobie wyobrazić Paula, który miał pewne opory
  • 12:11 - 12:13
    przed wskoczeniem do wody.
  • 12:14 - 12:17
    Teraz, to co lamparty morskie robią przeważnie, to jedzenie pingwinów.
  • 12:17 - 12:19
    Znacie "Marsz Pingwinów",
  • 12:19 - 12:21
    to jest natomiast przeżuwanie pingwinów
  • 12:21 - 12:23
    (Śmiech)
  • 12:24 - 12:27
    Tutaj pingwin podchodzi do krawędzi
  • 12:27 - 12:29
    i sprawdza, czy wybrzeże jest czyste.
  • 12:29 - 12:32
    I wtedy wszystkie jakby wybiegają i wychodzą
  • 12:35 - 12:37
    Ale wtedy Paul wskoczył do wody
  • 12:37 - 12:40
    i powiedział, że nigdy się tak naprawdę tego nie obawiał.
  • 12:40 - 12:42
    Cóź, ta samica podpłynęła do niego.
  • 12:42 - 12:45
    Ona jest prawdopodobnie -- to wstyd, że nie możecie tego zobaczyć na tym zdjęciu --
  • 12:45 - 12:47
    ale ona ma 12 stóp długości.
  • 12:47 - 12:49
    Więc jest całkiem doniosłych rozmiarów.
  • 12:50 - 12:51
    I Paul powiedział, że nigdy tak naprawdę się nie bał.
  • 12:51 - 12:54
    bo ona była bardziej zainteresowana nim niż przestraszona.
  • 12:54 - 12:56
    To poruszanie ustami po prawej
  • 12:56 - 12:59
    było naprawdę jej sposobem na powiedzienie mu: "Hej, popatrz jaka jestem duża!"
  • 12:59 - 13:02
    Albo "Jakie masz wielkie zęby".
  • 13:02 - 13:03
    (Śmiech)
  • 13:03 - 13:05
    Wtedy Paul pomyślał, że się po prostu nad nim zlitowała.
  • 13:05 - 13:09
    Dla niej, oto pojawiło się duże, śmieszne stworzenie w wodzie,
  • 13:09 - 13:11
    które z jakiejś przyczyny nie wyglądało na zainteresowane
  • 13:11 - 13:13
    łapaniem pingwinów.
  • 13:13 - 13:17
    Więc ona zaczęła znosić mu pingwiny,
  • 13:17 - 13:20
    żywe, i kłaść je przed nim.
  • 13:20 - 13:23
    Wyrzucała je, a one odpływały.
  • 13:23 - 13:25
    Patrzyła na niego: "Co ty wyprawiasz?"
  • 13:25 - 13:28
    Wracała, łapała je i przynosiła z powrotem
  • 13:28 - 13:30
    i rzucała przed nim.
  • 13:30 - 13:33
    I robiła to przez kilka dni z rzędu
  • 13:33 - 13:35
    dopóki nie była tym tak sfrustrowana,
  • 13:35 - 13:38
    że zaczęła rzucać je bezpośrednio na jego głowę.
  • 13:38 - 13:40
    (Śmiech)
  • 13:40 - 13:43
    Co dało fantastyczne zdjęcie.
  • 13:43 - 13:46
    (Śmiech)
  • 13:46 - 13:49
    Ostatecznie jednak, Paul myśli, że po prostu odkryła
  • 13:49 - 13:51
    że on nie ma zamiaru przetrwać.
  • 13:51 - 13:54
    To jest rodzaj jej wzdychania, no wiecie,
  • 13:54 - 13:56
    prychała by okazać swoje oburzenie.
  • 13:56 - 13:58
    (Śmiech)
  • 13:58 - 14:01
    I przestała się nim interesować, i wróciła do tego co robi najlepiej.
  • 14:01 - 14:03
    Paul dodał do fotografii relatywnie
  • 14:03 - 14:05
    tajemnicze i nieznane stworzenie,
  • 14:05 - 14:07
    i wrócił nie tylko z kolekcją zdjęć,
  • 14:07 - 14:10
    ale z niesamowitym doświadczeniem i świetną historią.
  • 14:11 - 14:13
    To są te rodzaje historii,
  • 14:13 - 14:16
    które wychodzą poza pośpiech albo po prostu powierzchowność
  • 14:16 - 14:18
    i pokazują moc fotoreportażu.
  • 14:19 - 14:24
    Wierzę, że fotografia może stworzyć prawdziwe połączenie między ludźmi
  • 14:24 - 14:27
    i może być zatrudniona jak pozytywny pośrednik
  • 14:27 - 14:29
    dla zrozumienia wyzwań i możliwości
  • 14:29 - 14:31
    stających w obliczu dzisiejszego świata.
  • 14:31 - 14:32
    Dziękuję.
  • 14:32 - 14:36
    (Oklaski)
Title:
David Griffin: Jak fotografia nas łączy
Speaker:
David Griffin
Description:

Dyrektor fotografii w National Geographic, David Griffin, zna moc fotografii w łączeniu nas z naszym światem. W prezentacji wypełnionej wspaniałymi zdjęciami, opowiada on jak wszyscy używamy zdjęć do opowiadania naszych historii.

more » « less
Video Language:
English
Team:
TED
Project:
TEDTalks
Duration:
14:36
Maciej Ciara added a translation

Polish subtitles

Revisions