Dutch subtitles

← Waarom ik het land liefheb dat mij verraadde

Get Embed Code
32 Languages

Showing Revision 7 created 10/15/2014 by Els De Keyser.

  1. Ik ben een veteraan
    van het ruimteschip de Enterprise.
  2. Ik vloog hoog door de melkweg
  3. in een enorm ruimteschip.
  4. Mijn bemanning bestond uit mensen
  5. uit alle hoeken van de wereld.
  6. Talrijke rassen, verschillende culturen,
  7. verschillende achtergronden
  8. werkten allemaal samen.
  9. Onze missie was het verkennen
    van vreemde nieuwe werelden,
  10. om op zoek te gaan naar nieuw leven
    en nieuwe beschavingen,
  11. om moedig te gaan waar niemand ooit kwam.
  12. Welnu —
  13. (Applaus)

  14. Mijn grootouders waren immigranten uit Japan,
  15. die naar Amerika kwamen.
  16. Dapper betraden ze
    een vreemde, nieuwe wereld,
  17. nieuwe kansen tegemoet.
  18. Mijn moeder is geboren
    in Sacramento in Californië.
  19. Mijn vader komt uit San Francisco.
  20. Ze ontmoetten elkaar
    en trouwden in Los Angeles
  21. en daar werd ik geboren.
  22. Toen ik vier jaar oud was,

  23. werd Pearl Harbor gebombardeerd
  24. door Japan, op 7 december 1941.
  25. Van de ene op de andere dag
  26. was de wereld in staat van oorlog.
  27. In Amerika brak plotseling
  28. hysterische paniek uit.
  29. Japanse Amerikanen,
  30. Amerikaanse burgers van Japanse afkomst,
  31. werden met wantrouwen
  32. en angst bekeken,
  33. en met openlijke haat,
  34. enkel en alleen omdat we leken
  35. op de mensen
    die Pearl Harbor bombardeerden.
  36. De paniek nam steeds meer toe.
  37. In februari 1942
  38. gaf de president van de Verenigde Staten,
  39. Franklin Delano Roosevelt,
  40. het bevel om alle Japanse Amerikanen
  41. aan de Westkust van Amerika
  42. terstond aan te houden
  43. zonder aanklacht of rechtszaak,
  44. zonder inachtneming van rechten.
  45. Het respecteren van rechten
    is een steunpilaar
  46. van ons rechtssysteem.
  47. Dit alles verdween.
  48. We moesten bijeengejaagd worden
  49. en opgesloten worden
    in 10 gevangenenkampen
  50. op de meest verlaten plekken van Amerika:
  51. de bloedhete woestijn van Arizona,
  52. de benauwende moerassen van Arkansas,
  53. de onbewoonbare gebieden van
    Wyoming, Idaho, Utah, Colorado,
  54. en twee verlaten plekken in Californië.
  55. Op 20 april vierde ik mijn vijfde verjaardag.

  56. Een paar weken na mijn verjaardag
  57. wekten mijn ouders mijn jongere broer,
  58. mijn kleine zusje en mij
  59. heel vroeg in de ochtend.
  60. Ze kleedden ons haastig aan.
  61. Mijn broer en ik waren in de woonkamer
  62. en keken door het voorraam.
  63. We zagen twee soldaten het pad oplopen.
  64. Ze hadden bajonetten aan hun geweren.
  65. Ze stampten over de veranda
  66. en bonsden op de deur.
  67. Mijn vader deed open
  68. en de soldaten bevalen ons
    het huis te verlaten.
  69. Mijn vader gaf mij en mijn broer
  70. wat bagage om te dragen.
  71. We liepen naar buiten
    en wachtten op de oprit
  72. totdat onze moeder naar buiten zou komen.
  73. Toen mijn moeder uiteindelijk
    naar buiten kwam,
  74. droeg ze mijn kleine zusje op de ene arm
  75. en een grote plunjezak met de andere arm.
  76. De tranen stroomden over haar wangen.
  77. Ik kan dat beeld nooit vergeten.
  78. Het staat in mijn geheugen gegrift.
  79. We werden weggehaald uit ons huis

  80. en in treinwagons geladen,
  81. samen met andere
    Japans-Amerikaanse families.
  82. Er stonden bewakers
  83. bij de uiteinden van elke wagon,
  84. alsof we misdadigers waren.
  85. We werden diep het land in gebracht,
  86. een reis van vier dagen en drie nachten
    in een schuddende trein
  87. naar de moerassen van Arkansas.
  88. Ik kan me het hek nog herinneren
  89. met prikkeldraad, die mij omsloot.
  90. Ik herinner me de hoge wachttoren
  91. met machinegeweren
    die op ons gericht waren.
  92. Ik kan me het zoeklicht herinneren
    dat mij volgde
  93. toen ik 's nachts rende
  94. van mijn barak naar de toiletten.
  95. Als vijfjarig jongetje
  96. was ik blij dat ze me de weg wezen
  97. zodat ik kon gaan plassen.
  98. Ik was een kind,
  99. nog te jong om de reden te begrijpen
  100. waarom ik daar was.
  101. Kinderen hebben
    een groot aanpassingsvermogen.

  102. Wat normaal gesproken ongerijmd was,
  103. werd voor mij gewoon
  104. in de krijgsgevangenenkampen.
  105. Het werd gewoon om driemaal
    per dag op appel te staan
  106. en waardeloos voedsel te eten
    in een rumoerige eetzaal.
  107. Het werd normaal om met mijn vader
  108. te douchen in de groepsdouche.
  109. In een gevangenis wonen,
    omsloten met prikkeldraad,
  110. werd voor mij gewoon.
  111. Toen de oorlog voorbij was,

  112. werden we vrijgelaten.
  113. We ontvingen een enkeltje
  114. naar waar we wilden
    in de Verenigde Staten.
  115. Mijn ouders besloten
    terug naar huis te gaan
  116. in Los Angeles,
  117. maar we werden niet warm
    ontvangen in Los Angeles.
  118. We hadden geen rooie cent.
  119. Alles hadden ze ons afgenomen.
  120. De vijandigheid was sterk voelbaar.
  121. Ons eerste huis was in Skid Row,
  122. in het laagste gedeelte van de stad.
  123. We woonden tussen zwervers, alcoholisten
  124. en gestoorde mensen.
  125. Overal stonk het naar urine:
  126. in de straat, in de steeg,
  127. in de gang.
  128. Het was een vreselijke ervaring.
  129. Voor ons, de kinderen,
    was het angstaanjagend.
  130. Ik weet nog dat er een keer
  131. een dronken man naar beneden wankelde
  132. en vlak voor ons neerviel
  133. en overgaf.
  134. Mijn kleine zusje zei,
    'Mama, laten we terug naar huis gaan,'
  135. want achter het prikkeldraad
  136. was voor ons
  137. thuis.
  138. Mijn ouders werkten hard

  139. om opnieuw iets op te bouwen.
  140. Alles hadden we verloren.
  141. Zij stonden midden in het leven
  142. en begonnen opnieuw.
  143. Ze werkten zich uit de naad
  144. en slaagden er uiteindelijk in
  145. om voldoende geld bijeen te brengen
  146. om een huis met drie slaapkamers
    te kopen in een goede buurt.
  147. Ik was een tiener
  148. en ik werd nieuwsgierig
  149. naar mijn gevangenschap als kind.
  150. Ik had maatschappijleerboeken gelezen
  151. die spraken over de idealen
    van de Amerikaanse democratie.
  152. Alle mensen zijn gelijkwaardig.
  153. We hebben een onontvreemdbaar recht
  154. op leven, vrijheid en het najagen van geluk.
  155. Dit kon ik niet rijmen
  156. met mijn gevangenschap als kind.
  157. Ik las geschiedenisboeken
  158. en daarin kon ik er niets over vinden.
  159. Ik ging gesprekken aan met
    mijn vader na het avondeten,
  160. die lang waren en soms hoog opliepen.
  161. We hadden veel zulke gesprekken.
  162. Wat ik ervan leerde,
  163. was de wijsheid van mijn vader.
  164. Hij had het meest geleden
  165. onder de gevangenschap.
  166. Toch begreep hij
    de Amerikaanse democratie.
  167. Hij vertelde me dat onze democratie
  168. een democratie van mensen is.
  169. Deze kan zo goed zijn als de mensen,
  170. maar ook zo zwak als mensen zijn.
  171. Hij vertelde me
    dat de Amerikaanse democratie
  172. afhankelijk is van goede mensen,
  173. die de idealen van ons systeem koesteren
  174. en zich actief inzetten
  175. om onze democratie te laten slagen.
  176. Hij nam me mee naar
    het hoofdkantoor van een campagne.
  177. De gouverneur van Illinois was toen
    verkiesbaar voor het presidentschap.
  178. Mijn vader liet me kennismaken
    met Amerikaanse verkiezingspolitiek.
  179. Hij vertelde me ook
  180. over jonge Japanse Amerikanen
  181. tijdens de Tweede Wereldoorlog.
  182. Nadat Pearl Harbor gebombardeerd was,

  183. snelden Japanse Amerikanen
    net als andere jonge Amerikanen
  184. naar het leger,
  185. om vrijwillig voor hun land te vechten.
  186. Deze blijk van vaderlandsliefde
  187. werd beantwoord
    met een klap in het gezicht.
  188. Militaire dienst werd ons geweigerd
  189. en ze noemden ons
    'vijandige niet-vreemdeling'.
  190. Het is schandelijk dat
    ze je een vijand noemen,
  191. als je vrijwillig voor je land wilt vechten.
  192. Het woord 'niet-vreemdeling'
    maakte dit nog erger.
  193. Dit woord betekent
  194. burger, negatief gesteld.
  195. Ze hebben ons zelfs
    het woord burger afgenomen.
  196. Ze sloten hen een jaar op.
  197. Toen besefte de regering

  198. dat er een tekort aan mankracht
    was door de oorlog.
  199. Zo vlot als ze ons aanhielden,
  200. stelden ze het leger open
  201. voor jonge Japanse Amerikanen.
  202. Het was totaal onlogisch.
  203. Wonderbaarlijk genoeg,
  204. verbazingwekkend genoeg,
  205. kwamen duizenden jonge
  206. Japans-Amerikaanse mannen en vrouwen
  207. achter het prikkeldraad vandaan
  208. en trokken hetzelfde uniform aan
    als hun bewakers.
  209. Ze lieten hun familie
    in gevangenschap achter,
  210. om voor dit land te vechten.
  211. Ze zeiden dat ze zouden vechten

  212. om hun familie vrij te krijgen,
  213. achter de hekken met prikkeldraad vandaan,
  214. en ook omdat ze het ideaal koesterden
  215. waar onze regering voor staat,
  216. of voor zou moeten staan,
  217. en dat werd beschadigd
  218. door wat er gedaan werd.
  219. Alle mensen zijn gelijkwaardig geschapen.

  220. Ze gingen vechten voor dit land.
  221. Ze werden in een aparte
  222. Japans-Amerikaanse eenheid geplaatst
  223. en naar het slagveld in Europa gestuurd.
  224. Ze gingen er vol voor.
  225. Ze vochten met geweldige,
  226. ongelofelijke moed en durf.
  227. Ze werden op de
    gevaarlijkste missies gestuurd.
  228. Ze leden de grootste
    verliezen in het gevecht
  229. in vergelijking met andere eenheden.
  230. Er is één strijd die dit illustreert,

  231. namelijk de strijd om de Gotische Linie.
  232. De Duitsers hadden zich verschanst
  233. op een berghelling,
  234. een rotsachtige helling,
  235. in onneembare grotten.
  236. Drie geallieerde bataljons
  237. hadden hadden er op los gevuurd
  238. zes maand lang.
  239. Ze bevonden zich in een patstelling.
  240. Het 442-ste regiment werd gemobiliseerd
  241. ter versterking.
  242. Het 442-ste regiment
  243. bedacht een uniek
  244. maar gevaarlijk plan.
  245. De achterzijde van de berg
  246. was een steile rotswand.
  247. De Duitsers dachten dat
    een aanval van achteren
  248. onmogelijk was.
  249. Het 442-ste regiment
    koos voor het onmogelijke.
  250. In een donkere, maanloze nacht
  251. klommen ze omhoog langs de rotswand,
  252. met 300 meter afgrond onder zich,
  253. in volle wapenuitrusting.
  254. Ze klommen de hele nacht door
  255. langs die steile rotswand.
  256. In het duister
  257. verloren sommigen hun greep op de rots
  258. of glipten weg.
  259. Ze vielen te pletter
  260. in het ravijn.
  261. Ze vielen allemaal in stilte.
  262. Niemand slaakte een kreet
  263. om hun positie niet te verraden.
  264. De mannen klommen
    acht uur aan één stuk door.
  265. Degenen die de top haalden,
  266. wachtten daar tot zonsopkomst.
  267. Bij het eerste daglicht
  268. openden ze de aanval.
  269. De Duitsers werden overrompeld
  270. en ze veroverden de berg.
  271. De Gotische Linie was doorbroken.
  272. Een zes maanden durende patstelling
  273. werd doorbroken door het 442-ste regiment,
  274. in 32 minuten.
  275. Het was een indrukwekkende daad.

  276. Na de oorlog
  277. keerde het 442-ste regiment
    terug naar de Verenigde Staten.
  278. Ze ontvingen de meeste onderscheidingen
  279. van alle eenheden
    in de Tweede Werledoorlog.
  280. Ze werden verwelkomd voor het Witte Huis
  281. door president Truman, die hun zei:
  282. "Jullie hebben niet alleen
    tegen de vijand gevochten,
  283. maar ook tegen vooroordelen
    en jullie hebben gewonnen."
  284. Zij zijn mijn helden.

  285. Ze hielden vast aan hun geloof
  286. in de schitterende idealen van dit land.
  287. Ze bewezen dat Amerikaan zijn
  288. niet weggelegd is voor enkelen
  289. en dat Amerikaan zijn
    niet bepaald wordt door ras.
  290. Ze verbreedden het begrip Amerikaan,
  291. zodat Japanse-Amerikanen erbij hoorden,
  292. die gevreesd, gewantrouwd en gehaat werden.
  293. Ze brachten een verandering teweeg
  294. en lieten voor mij
  295. een erfenis na.
  296. Zij zijn mijn helden
  297. en mijn vader is mijn held.
  298. Hij begreep democratie
  299. en was een gids voor mij.
  300. Ze lieten mij een erfenis na.
  301. Bij die erfenis hoort
    een verantwoordelijkheid.
  302. Ik zet mij in
  303. om van mijn land
  304. een nog beter Amerika te maken,
  305. om onze regering
  306. nog democratischer te maken.
  307. Dank zij mijn helden
  308. en de strijd die we hebben doorgemaakt,
  309. kan ik hier voor jullie staan,
  310. als een Japans-Amerikaanse homo.
  311. Maar boven alles
  312. ben ik een trotse Amerikaan.
  313. Dankjewel.

  314. (Applaus)