Return to Video

چگونه پزشکان می‌توانند به ترمیم سیستم پناهندگی معیوب ایالات متحده کمک کنند

  • 0:01 - 0:04
    سال‌ها قبل مرد جوانی برای دیدن
    من به کلنیکم مراجعه کرد.
  • 0:06 - 0:08
    او گفت که در حال فرار برای زندگیش بود.
  • 0:09 - 0:11
    گفت از خانه‌اش فرار کرده،
  • 0:12 - 0:14
    چون در آنجا، هم‌جنس‌گرایی
    نه تنها غیرقانونی است،
  • 0:14 - 0:16
    بلکه در بعضی موارد مجازات آن مرگ بود.
  • 0:18 - 0:21
    بنابراین وقتی گرایش جنسیش آشکار شد،
  • 0:21 - 0:23
    خانواده‌اش او را طرد کردند،
  • 0:23 - 0:25
    رئیسش او را اخراج کرد،
  • 0:25 - 0:28
    و اوباش خشمگین مرتباً در
    خیابان‌ها به او حمله کردند.
  • 0:30 - 0:34
    و هر دفعه پلیس فقط از
    راه رسید تا او را دستگیر،
  • 0:34 - 0:36
    بازداشت و حتی بیشتر شکنجه کند.
  • 0:37 - 0:41
    و او می‌دانست که اگر نتواند
    از این چرخه خشونت فرار کند،
  • 0:41 - 0:42
    مطمئناً کشته خواهد شد.
  • 0:43 - 0:46
    پس او باید کاری که برای زنده ماندن
    لازم بود انجام می‌داد.
  • 0:46 - 0:48
    او همه چیز را رها کرد.
  • 0:48 - 0:51
    همه دوستانش، خانواده‌اش، شغلش،
  • 0:52 - 0:53
    از خانه‌اش گریخت،
  • 0:53 - 0:56
    و به ایالات متحده فرار کرد
  • 0:56 - 0:58
    و اینجا درخواست پناهندگی کرد.
  • 0:59 - 1:02
    ولی مثل خیلی ازافراد که
    ازاین نوع آزارها فرار می‌کنند،
  • 1:02 - 1:04
    نتوانسته بود چیز زیادی همراه بیاورد.
  • 1:04 - 1:05
    او چند مدرک شناسایی اولیه،
  • 1:05 - 1:07
    پولی ناچیز و چند دارایی
    محدود دیگر همراه داشت.
  • 1:08 - 1:10
    او مسلماً هیچ مدرک رسمی
  • 1:10 - 1:12
    از پلیسی که او را شکنجه
    کرده بود همراه نداشت.
  • 1:12 - 1:15
    هیچ ویدویی از اوباشی که تلاش
    کرده بودند او را به قتل برسانند.
  • 1:15 - 1:18
    او چنین شواهدی در دست نداشت
    تا بتواند ادعاهایش را ثابت کند.
  • 1:20 - 1:23
    ولی در هر حال او اینجا بود،
    در کلینیک من نشسته بود،
  • 1:23 - 1:26
    به من شواهدی قدرتمند از آزار و اذیتی
    که علیه‌اش شده بود را نشان می‌داد.
  • 1:28 - 1:31
    و آن زخم‌های فیزیکی و روانی بود
    که به همراه آورده بود.
  • 1:33 - 1:35
    او در واقع از دردی مزمن
    و ناتوان کننده رنج می‌برد.
  • 1:37 - 1:39
    او زخم‌های عمیقی در سراسر بدنش داشت،
  • 1:39 - 1:43
    زخم‌هایی که به سختی بهبود می‌یافتند
    و بارها و بارها عفونت می‌کردند.‌
  • 1:44 - 1:46
    او از افسرگی شدید رنج می‌برد
  • 1:46 - 1:50
    و همچنان به علت اختلال استرس پس از سانحه
    مرتباً کابوس‌های فلج کننده‌ای داشت.
  • 1:53 - 1:54
    پس ما کارمان را ادامه دادیم.
  • 1:54 - 1:56
    ماه‌ها مرتباً همدیگر را دیدیم،
  • 1:56 - 1:59
    و همه این تیکه‌های مدراک
    پزشکی را مستند سازی کردیم.
  • 2:00 - 2:03
    جزئیات هر حمله را بررسی کردیم،
  • 2:03 - 2:04
    از جای زخم‌هایش عکس گرفتیم،
  • 2:04 - 2:06
    آسیب‌ها و جراحت‌هایش را ثبت کردیم.
  • 2:06 - 2:11
    و توانستیم شروع به واقعه نگاری
    بهبود آهسته اما پیوسته او
  • 2:11 - 2:12
    همان‌طور که تحت درمان بود، بکنیم.
  • 2:14 - 2:16
    با همکاری نزدیک با وکیل او،
  • 2:16 - 2:18
    من یک استشهاد دقیق و مفصل ارسال کردم،
  • 2:18 - 2:22
    که شامل یافته‌های این ارزیابی
    پزشکی قانونی نیز می‌شد،
  • 2:22 - 2:25
    و ما آن را به عنوان بخشی از
    درخواست پناهندگی او ثبت کردیم.
  • 2:25 - 2:27
    سپس صبر کردیم
  • 2:27 - 2:30
    برای سال‌هایی طولانی، در همان حال که
    که او مرتباً به دادگاه‌ها مراجعه می‌کرد.
  • 2:31 - 2:33
    بالاخره یک روز ایمیلی
    از طرف او دریافت کردم.
  • 2:35 - 2:37
    نوشته بود که درخواست پناهندگیش قبول شده.
  • 2:38 - 2:41
    که باعث خوشحالی همه در کلینیک شد.
  • 2:41 - 2:45
    او در ایمیلش نوشته بود که این
    اولین بار است که بعد از سال‌ها
  • 2:45 - 2:49
    دیگر ترسی از اخراج از کشور و مرگ نداشت.
  • 2:49 - 2:52
    اولین بار بود که بعد از سال‌ها
    واقعاً احساس امنیت می‌کرد،
  • 2:52 - 2:55
    که امنیت این را داشت که مجدداً
    زندگیش را از نو بسازد.
  • 2:57 - 3:00
    و فقط از طریق همین حمایت
    پزشکی و قانونی بود
  • 3:00 - 3:03
    که ما توانستیم به او کمک کنیم که
    وضعیت قانونی و حقوقش را باز یابد،
  • 3:03 - 3:05
    که او توانست این کار را انجام دهد؛
  • 3:05 - 3:06
    همه از طریق پناهندگی.
  • 3:07 - 3:10
    افراد زیادی که در حال فرار
    از آزار و اذیت هستند،
  • 3:10 - 3:12
    به کلینیک‌های مشابه مراجعه می‌کنند،
  • 3:12 - 3:13
    داستان‌هایی غیرقابل تصور از خشونت
  • 3:13 - 3:16
    و علل مختلفی که به علت آن تحت
    آزار قرار می‌گرفتند، تعریف می‌کنند.
  • 3:16 - 3:18
    ولی یک نکته همیشه بین آن‌ها یکسان است.
  • 3:19 - 3:21
    خشونتی که علیه آن‌ها انجام می‌شد
  • 3:21 - 3:24
    هیچ‌گونه مجازاتی در پی نداشت.
  • 3:25 - 3:28
    گاهی به دست خود دولت
    و از طریق پلیس
  • 3:28 - 3:30
    یا مقامات نظامی انجام می‌شد.
  • 3:30 - 3:33
    در موارد دیگر، دولت عملاً
    چشم روی این خشونت‌ها می‌بندد
  • 3:33 - 3:36
    و اعمال این گروه‌های شبه نظامی
  • 3:36 - 3:38
    یا حتی ‌خشونت‌های خانگی را نادیده می‌گیرد.
  • 3:39 - 3:42
    در موارد دیگر، دولت کاملاً
    از دفاع از افراد آسیب پذیر
  • 3:42 - 3:44
    در مقابل گنگ‌های قدرتمند عاجز است.
  • 3:46 - 3:49
    ما می‌دانیم که معیارهای اجتماعی تعیین
    کننده سلامت نقش بسیار مهمی
  • 3:49 - 3:52
    در تعیین سلامتی و
    تندرستی بیماران ما دارند:
  • 3:52 - 3:55
    مسکن، درآمد، تحصیلات، نژاد،
  • 3:55 - 3:56
    گنجایش اجتماعی.
  • 3:57 - 4:01
    ولی همین مسئله می‌تواند در مورد برخورداری
    از حمایت قانونی یکسان و دادرسی عادلانه هم
  • 4:01 - 4:03
    صدق کند.
  • 4:03 - 4:06
    بخصوص در جوامع
    برای قشر آسیب‌پذیرتر،
  • 4:06 - 4:07
    قشر به حاشیه رانده شده
  • 4:07 - 4:10
    و حتی آن‌‌ها که به طور فعال
    هدف‌گیری می‌شوند،
  • 4:10 - 4:12
    دسترسی این افراد به چنین
    حمایت‌های حقوق بشری
  • 4:12 - 4:16
    می‌تواند به معنای تفاوت
    بین بیماری و سلامتی باشد،
  • 4:16 - 4:19
    وخیلی اوقات به معنای
    تفاوت بین مرگ و زندگیست.
  • 4:21 - 4:25
    و برای میلیون‌ها انسان که تحت
    آزار و شکنجه قرار گرفته‌اند،
  • 4:25 - 4:27
    تنها راه التیام
  • 4:27 - 4:31
    پذیرفتن سوء استفاده‌های انجام شده
    از حقوق انسانی آن‌ها
  • 4:31 - 4:35
    و کمک به باز گرداندن حقوق و
    حمایات زیر پا گذاشته شده آن‌هاست.
  • 4:37 - 4:39
    بعد از جنایات انجام شده در جنگ جهانی دوم،
  • 4:39 - 4:43
    سیستم پناهندگی با هدف ایجاد یک راه برای
    رسیدن به این نوع تسکین راه‌اندازی شد.
  • 4:43 - 4:47
    ولی این روزها به نظر می‌رسد که این مسیر
    به یک مسابقه پرش از مانع تبدیل شده،
  • 4:47 - 4:48
    مردم را برای شکست آماده می‌کند.
  • 4:50 - 4:52
    پناه جویان اکثر اوقات حتی
    نمی‌دانند از کجا شروع کنند،
  • 4:52 - 4:55
    چه برسد به تکمیل پروسه‌ای که
    می‌تواند سال‌ها به طول انجامد.
  • 4:55 - 4:59
    آن‌ها حق گرفتن وکیل را ندارند،
    در نتیجه به حقوقشان آگاه نیستند.
  • 4:59 - 5:01
    بیش از پیش، حتی از قدم گذاشتن
  • 5:01 - 5:04
    به مناطقی با پتانسیل دریافت
    پناهندگی هم منع می‌شوند.
  • 5:05 - 5:07
    بازداشت و یا مجازات می‌شوند،
  • 5:07 - 5:10
    و جتی قبل ازدیدن یک افسر
    پناهندگی از کشور اخراج می‌شوند.
  • 5:11 - 5:13
    و حتی اگراین مراحل را به طور کامل طی کنند،
  • 5:14 - 5:17
    میزان موافقت با پناهندگی
    می‌تواند به کمی ۲۰ درصد
  • 5:17 - 5:19
    یا حتی در مواردی کمتر ازاین باشد.
  • 5:19 - 5:22
    انگار سیستم طوری طراحی شده است
  • 5:22 - 5:24
    که مردم را از دریافت حقوقشان باز دارد.
  • 5:27 - 5:30
    ولی اقدامی هست که بسیاری از این
    افراد می‌توانند انجام دهند.
  • 5:30 - 5:34
    چیزی که احتمالاً می‌تواند
    شانس موفقیتشان را
  • 5:34 - 5:36
    تا ۹۰درصد یا بیشتر افزایش دهد.
  • 5:36 - 5:38
    چه چیزی این تفاوت را ایجاد می‌کند؟
  • 5:38 - 5:42
    گرفتن وکیل و انجام ارزیابی پزشکی.
  • 5:42 - 5:44
    به همین راحتی.
  • 5:45 - 5:48
    مردی که به کلینیک من مراجعه کرد
    و درخواست پناهندگیش قبول شد.
  • 5:48 - 5:52
    پزشکان و وکلا با همکاری
    هم با ارائه همه شواهد،
  • 5:52 - 5:53
    شامل مدارک پزشکی،
  • 5:53 - 5:55
    به دادگاه‌ها
  • 5:55 - 5:58
    به قاضی امکان تصمیم‌گیری
    آگاهانه و عادلانه را می‌دهند.
  • 5:59 - 6:02
    و این نوع همکاری پزشکی و قانونی است
  • 6:02 - 6:04
    که درحال حاضر از همیشه مهم‌تر است.
  • 6:04 - 6:07
    چون ما در بازه‌ای از زمان زندگی
    می‌کنیم که مهاجرت‌های اجباری فراوانی
  • 6:07 - 6:09
    به علت خشونت و تعارض وجود دارد.
  • 6:10 - 6:15
    در سال ۲۰۱۸، ۷۰ میلیون نفر در
    سراسر جهان اجباراً آواره شدند
  • 6:15 - 6:18
    به علت جنگ، تضاد و آزار و اذیت.
  • 6:18 - 6:20
    این تعداد شامل ۴۰ میلیون جابه‌جایی داخلی،
  • 6:20 - 6:23
    ۲۵ میلیون پناهنده و
    سه میلیون پناه‌جو می‌شود.
  • 6:24 - 6:28
    اینحا در ایالات متحده، ما شاهد
    اثرات بالا گرفتن خشونت
  • 6:28 - 6:30
    در مکان‌هایی مانند ال سالوادور،
    گواتمالا و هندوراس هستیم،
  • 6:30 - 6:34
    که آمار قتل در آن‌ها می‌تواند به اندازه
    سوریه و افغانستان باشد.
  • 6:36 - 6:40
    که فساد پلیس و خشونت گنگ‌ها
    هردو رو به افزایش است،
  • 6:40 - 6:44
    جاهایی که فقر و آزار کودکان
    گسترده و پذیرفته شده است.
  • 6:44 - 6:46
    جایی که پایه‌های سیستم حکومتی --
  • 6:46 - 6:48
    امنیت عمومی،
  • 6:48 - 6:49
    حمایت از کودکان --
  • 6:49 - 6:51
    اجرا نمی‌شوند.
  • 6:52 - 6:55
    تعجبی ندارد که بسیاری از افراد آسیب پذیرتر
  • 6:55 - 6:56
    در یک سری از این جوامع --
  • 6:56 - 7:00
    کودکان، زنان و گروه‌های مورد
    هدف واقع شده دیگر --
  • 7:00 - 7:02
    به طرز فزاینده، نا‌امید‌تر می‌شوند
  • 7:02 - 7:04
    و در تعداد بی‌سابقه‌ای فرار می‌کنند.
  • 7:05 - 7:07
    مثلا طی ۱۰ سال گذشته،
  • 7:07 - 7:08
    تعداد کودکان بدون همراه
  • 7:10 - 7:12
    که بدنبال یافتن امنیت
    در مرز جنوب غربی ما بودند
  • 7:12 - 7:14
    ۱۸ برابر شده است،
  • 7:14 - 7:18
    از ۳٫۳۰۰ نفر در سال ۲۰۰۹
    تا بیشتر از ۶٫۲۰۰ در سال اخیر.
  • 7:20 - 7:24
    این تعداد علاوه بر نزدیک نیم میلیون نفریست
    که به طور خانوادگی سفر می‌کنند.
  • 7:25 - 7:29
    مردان، زنان و کودکان در حال تلاش برای
    پناهندگی در مرز‌های ما هستند،
  • 7:29 - 7:32
    ولی در یک بحران انسانی گرفتار شدند.
  • 7:33 - 7:35
    و چیزی که موضوع را بدتر می‌کند
  • 7:35 - 7:38
    این است که آن‌ها در مهی از
    ادعا و دعاوی متقابل گرفتار شدند
  • 7:38 - 7:40
    درمورد اینکه چه کسی هستند،
  • 7:40 - 7:41
    چه چیزی را تجربه کردند،
  • 7:41 - 7:43
    مدرک آن کجاست
  • 7:43 - 7:44
    و سزاوار چه چیزی هستند.
  • 7:44 - 7:46
    لیاقت کمک ما را دارند؟
  • 7:48 - 7:49
    بعضی مردم ادعا می‌کنند
  • 7:49 - 7:52
    که آنها از سوء استفاده
    حقوق بشری فرار نکردند
  • 7:52 - 7:53
    بلکه به علل اقتصادی مهاجرت کردند.
  • 7:53 - 7:56
    بقیه می‌گویند که این کودکان در واقع
    مورد استفاده قرار می‌گیرند
  • 7:56 - 7:58
    و توسط والدینشان قاچاق می‌شوند.
  • 7:58 - 8:00
    عده‌ای می‌گویند این‌ها اصلا کودک نیستند؛
  • 8:00 - 8:02
    خلافکاران حرفه‌ای هستند،
  • 8:02 - 8:05
    عضو گروه‌های خلافکاری‌اند
    و سعی دارند به کشورمان نفوذ کند.
  • 8:05 - 8:07
    برای رد شدن از این مه،
  • 8:07 - 8:09
    من و همکارانم مطالعه‌ای انجام دادیم.
  • 8:09 - 8:13
    ما داده‌های مرتبط با کودکان پناه‌جو را که
  • 8:13 - 8:15
    تحت ارزیابی پزشکی
    قرار گرفته بودند بررسی کردیم.
  • 8:16 - 8:18
    و این چیزی است که شواهد به ما نشان داد.
  • 8:20 - 8:22
    ۸۰ درصد از این کودکان مدارکی دال بر
  • 8:22 - 8:25
    قرار گیری مرتب در معرض خشونت،
  • 8:25 - 8:26
    تعرض و شکنجه داشتند.
  • 8:27 - 8:30
    ۶۰ درصد از دختران و حداقل ۱۰ درصد از پسران
  • 8:30 - 8:34
    شواهدی مبنی بر قرار گرفتن
    در معرض تعرضات جنسی داشتند.
  • 8:34 - 8:36
    یک دختر جوان، با تعریف یک داستان
  • 8:36 - 8:37
    و داشتن شواهد تقویت کننده
  • 8:38 - 8:41
    مبنی بر بازداشت شدن، مورد ضرب و شتم
    و تجاوز قرار گرفتن درعرض ۳ سال
  • 8:41 - 8:43
    فروخته شدن به مردان دیگر
  • 8:43 - 8:46
    و حتی تهدید شدن جان همه افراد خانواده‌اش
  • 8:46 - 8:49
    برای جلوگیری از اینکه بخواهد
    فرار کند یا کمک بخواهد.
  • 8:51 - 8:55
    ۹۰ درصد از این کودکان شواهدی از
    آسیب‌های روانی ناشی از
  • 8:55 - 8:56
    از خشنوت غیر مستقیم،
  • 8:56 - 8:58
    مثل چنین تهدید‌های جدی، نشان می‌دادند.
  • 8:58 - 9:02
    و علاوه بر آن با چشمان خود
    شاهد قساوت‌های ناگفته‌ای بودند.
  • 9:04 - 9:10
    یک پسر جوان وحشت و غم
  • 9:11 - 9:12
    و ترس مطلق
  • 9:12 - 9:16
    دیدن جسد‌های از هم پاشیده
    و صورت برادر کوچکش،
  • 9:16 - 9:17
    خاله‌اش،
  • 9:17 - 9:20
    عمو، عموزاده‌اش، توصیف می‌کرد
  • 9:20 - 9:25
    که همه در یک حمله گنگسترها کشته شده بودند
    تا به عنوان پیامی برای جامعه باشد.
  • 9:28 - 9:31
    و مسلماً عوارض روانی آن بسیار شدید است.
  • 9:31 - 9:35
    ۱۹ درصد از این کودکان علایمی
    از اختلالات اضطرابی داشتند؛
  • 9:35 - 9:37
    ۴۱ درصد، افسردگی
  • 9:37 - 9:39
    و ۶۴ درصد اختلال استرس پس از سانحه.
  • 9:40 - 9:44
    علاوه بر این ۲۱ درصد هم علایمی
    از افکار خودکشی در کودکی داشتند.
  • 9:46 - 9:49
    برای اینکه مقیاس را متوجه شویم،
    از سربازانی که از جنگ بازمی‌گردند
  • 9:49 - 9:51
    حدود ۱۰ تا۲۰ درصد دچار
    اختلال استرس پس از سانحه می‌شوند
  • 9:52 - 9:55
    ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه
    در این کودکان سه تا شش برابر بیشتر
  • 9:55 - 9:58
    از سربازان بازگشته از جنگ است.
  • 10:01 - 10:05
    با وجود این سختی و ضربه روحی،
  • 10:05 - 10:07
    هنوز، تعداد بسیار بیشتری هستند
  • 10:07 - 10:11
    کودکانی که در جستجوی امنیت وارد
    سیستم مهاجرتی ما می‌شوند
  • 10:11 - 10:13
    تا با آزار و اذیت حتی بیشتری روبرو شوند.
  • 10:13 - 10:16
    و حتی شکنجه‌هایی که یادآور
    مکان‌هاییست که از آن گریخته‌اند.
  • 10:17 - 10:20
    ممکن است بعضی از این تیترهای
    روزنامه‌ها را به یاد آورید،
  • 10:20 - 10:21
    بعضی از آن تصاویر در طی سال اخیر.
  • 10:22 - 10:25
    کودکانی که به زور از
    پدر و مادرانشان جدا می‌شوند.
  • 10:25 - 10:29
    نوزادان، شیرخواران در
    قفس‌های سرد و غیر بهداشتی
  • 10:29 - 10:32
    نبود غذا، آب، پوشاک و حتی صابون.
  • 10:34 - 10:37
    علاوه بر این گزارش‌های مبنی
    بر غفلت‌های پزشکی،
  • 10:37 - 10:39
    عوارض قابل پیشگیری،
  • 10:39 - 10:40
    کودک آزاری،
  • 10:40 - 10:42
    آزار جنسی،
  • 10:42 - 10:45
    و حتی مرگ کودکان حین بازداشت
    در ایالات متحده رو به افزایش است
  • 10:47 - 10:50
    متاسفانه، بسیاری از این آزارها
    و جنایات موضوع تازه‌ای نیست.
  • 10:50 - 10:53
    تاریخچه بعضی از آن‌ها به سال‌ها قبل
    و حتی دولت‌های قبل برمی‌گردد.
  • 10:53 - 10:54
    ولی چیزی تغییر کرده است.
  • 10:55 - 10:58
    وسعت و مقیاس این آزارها،
  • 11:00 - 11:05
    در خطر قرار دادن سیستماتیک
    و ظاهراً هدفمند پناه‌جویان
  • 11:05 - 11:08
    و به راحتی و بدون پیامد انجام شدن آن
  • 11:08 - 11:11
    آسیب‌های آن را به سطح
    کاملاً جدیدی رسانده است.
  • 11:14 - 11:16
    مرا یاد یکی از دختران در مطالعه می‌اندازد
  • 11:17 - 11:20
    که به ما گفت چطور به یکی
    از مهاجمانش التماس کرده بود،
  • 11:20 - 11:22
    از او خواهش کرده بود که صبر کند.
  • 11:22 - 11:24
    از او پرسیده بود که چرا
    او هدف‌گیری شده است.
  • 11:24 - 11:26
    می‌دانید جوابش چه بود؟
  • 11:27 - 11:29
    او می‌گوید، «ما می‌توانیم
    این کار را انجام دهیم،
  • 11:29 - 11:32
    چون کسی اینجا نیست که از تو محافظت کند.»
  • 11:36 - 11:38
    ما نمی‌توانیم اجازه دهیم که
    این واقعیت داشته باشد.
  • 11:38 - 11:42
    در مورد کودکان و پناه‌جویان دیگری
    که بدنبال کمک در مرزهای ما هستند.
  • 11:43 - 11:44
    ولی چه کار کنیم؟
  • 11:46 - 11:47
    به عنوان یک پزشک،
  • 11:47 - 11:49
    من معمولاً با تصمیم‌های دشواری
  • 11:49 - 11:53
    در رابطه با بدحال‌ترین و پیچیده‌ترین
    بیمارانم روبرو هستم.
  • 11:53 - 11:55
    ما مسلما می‌خواهیم روی
    سلامت آن‌ها تمرکز کنیم،
  • 11:55 - 11:57
    روی بهبودی آن‌ها و کیفیت زندگیشان،
  • 11:57 - 12:00
    ولی گاهی نیازمند بررسی
    عمیق‌تر ارزش‌های آنها هستیم
  • 12:02 - 12:04
    تا متوجه شویم چگونه به جلو حرکت کنیم.
  • 12:05 - 12:06
    به همین شکل،
  • 12:06 - 12:09
    ملت ما با بحرانی روبروست
  • 12:09 - 12:11
    با افزایش جمعیت پناه‌جویان در مرزهای ما
  • 12:11 - 12:13
    و در جوامع ما،
  • 12:13 - 12:17
    که ما را مجبور می‌کند بعضی از ارزش‌های
    بنیادی خودمان را مجدداً ارزیابی کنیم.
  • 12:19 - 12:22
    اینکه که ما برای سلامت و ایمنی
    ارزش قائلیم یعنی چه؟
  • 12:22 - 12:24
    به چه معنیست وقتی که ما برای امنیت،
  • 12:26 - 12:28
    زندگی، آزادی،
  • 12:28 - 12:30
    و جان کودکان ارزش قائلیم؟
  • 12:30 - 12:31
    این مورد که
  • 12:31 - 12:34
    به چه معنیست وقتی می‌گوییم برای
    قانون و نظم ارزش قائلیم؟
  • 12:35 - 12:38
    آیا این شامل احترام به حقوق دادرسی
    برای پناه‌جویان هم می‌شود؟
  • 12:40 - 12:42
    بعضی‌ها، وقتی این اصطلاحات را می‌شنوند
  • 12:42 - 12:45
    سریعاً به سمت ساختن
    دیوارهای بیشتر جذب می‌شوند،
  • 12:45 - 12:46
    و استقرار بیشتر گشت‌های مرزی،
  • 12:46 - 12:48
    اخراج افراد بیشتری از کشور،
  • 12:48 - 12:51
    حتی اگر به معنی جدا شدن
    کودکان از خانواده‌ها،
  • 12:51 - 12:54
    و قرار دادن آن‌ها در معرض
    شکنجه روانی باشد.
  • 12:54 - 12:56
    یا فرستادن آن‌ها به مکان‌هایی که
    احتمال مرگشان در آن وجود دارد.
  • 12:57 - 13:00
    همه به اسم امنیت.
  • 13:00 - 13:01
    همه به اسم ما.
  • 13:02 - 13:03
    ولی برای من و بسیاری دیگر،
  • 13:05 - 13:06
    وقتی به این ارزش‌ها فکر می‌کنم،
  • 13:06 - 13:09
    مرا به مسیر کاملاً جدیدی سوق می‌دهد
  • 13:09 - 13:13
    و تعهد من را برای برطرف کردن
    نیازهای این پناه‌جویان
  • 13:13 - 13:16
    از هر وسیله‌ای که بتوانم، تجدید می‌کند.
  • 13:16 - 13:19
    تا اینکه وقتی می‌گوییم برای
    زندگی و آزادی ارزش قائلیم،
  • 13:19 - 13:22
    وقتی مردمی را می‌بینیم که ریسک غیر قابل
    تصوری را به جان خریدند
  • 13:22 - 13:25
    تا از خطر و آسیب قریب‌الوقوع فرار کنند
  • 13:25 - 13:26
    تا بتوانند امنیت پیدا کنند.
  • 13:26 - 13:28
    ما نیازهای آن‌ها را تامین خواهیم کرد‌
  • 13:28 - 13:31
    و برای آن‌ها غذا، آب، پناهگاه،
    پوشاک فراهم می‌کنیم.
  • 13:31 - 13:33
    و مسلماً مراقبت‌های پزشکی را
    برای آن‌ها تامین می‌کنیم.
  • 13:33 - 13:36
    و مراقبت‌های سلامت روانی
    که شدیداً به آن احتیاج دارند.
  • 13:36 - 13:38
    وقتی می‌گوییم که
    به قانون احترام می‌گذاریم،
  • 13:38 - 13:42
    و نه فقط به امتیازاتی که برای
    عده محدودی فراهم می‌کند،
  • 13:42 - 13:45
    بلکه به وظیفه‌ای که برای
    همه ما ایجاد می‌کند،
  • 13:45 - 13:48
    ما مطمئن می‌شویم که یک سیستم
    مهاجرتی با عملکرد خوب داریم.
  • 13:48 - 13:50
    مطمئن می‌شویم که قاضی‌های
    تعلیم دیده‌ای داریم.
  • 13:50 - 13:54
    مطمئن می‌شویم که فقط به
    توهم قانون و نظم قانع نمی‌شویم
  • 13:54 - 13:58
    که یک دیوار بلند یا مرز نظامی شده
    برای ما فراهم می‌کند.
  • 13:58 - 14:00
    ما یک چیز واقعی می‌خواهیم.
  • 14:00 - 14:03
    ما می‌خواهیم که قضات بتوانند
    مدارک را ارزیابی کنند،
  • 14:03 - 14:04
    شامل مدارک پزشکی،
  • 14:04 - 14:07
    و می‌خواهیم که عدالت را اجرا کنند...
  • 14:07 - 14:09
    منصفانه.
  • 14:11 - 14:13
    وقتی می‌گوییم برای
    سلامت و تندرستی ارزش قائلیم
  • 14:13 - 14:15
    که نمی‌خواهیم باعث تداوم آسیب شویم،
  • 14:17 - 14:20
    و اینکه استراتژی‌هایی آگاهانه
    از آسیب را گسترش می‌دهیم
  • 14:20 - 14:22
    در همه مراحل سیستم مهاجرتی.
  • 14:22 - 14:24
    ممکن است با بازآموزی ماموران گشت مرزی
  • 14:24 - 14:26
    یا افسران مهاجرتی، شروع شود.
  • 14:26 - 14:30
    ولی نیاز بیشتری به متخصصین پزشکی،
    سلامت روانی و رفاه کودک
  • 14:30 - 14:31
    در کل سیستم نیاز داریم.
  • 14:34 - 14:37
    و وقتی می‌گوییم که برای عدالت ارزش قائلیم،
  • 14:39 - 14:42
    به خودمان اجازه نمی‌دهیم که
    خود به شکنجه‌گری تبدیل شویم
  • 14:42 - 14:46
    که بسیاری از این کودکان
    و دیگران از آن فرار کردند.
  • 14:46 - 14:48
    بازداشتگاه‌ها و دادگاه‌هایمان را
  • 14:48 - 14:50
    به روی متخصصان و مدافعان باز می‌کنیم
  • 14:50 - 14:52
    تا خودمان را مسئول بدانیم.
  • 14:52 - 14:56
    و ممکن است دریابیم که لازم است
    بسیاری از این مکان‌ها را ببندیم.
  • 14:56 - 14:57
    و این کمپ‌ها را تعطیل کنیم.
  • 15:02 - 15:04
    من باور دارم که با همکاری موثر
  • 15:04 - 15:07
    با وکلا، پزشکان، مدافعان حقوق بشر
  • 15:07 - 15:08
    و بسیاری دیگر
  • 15:08 - 15:12
    می‌توانیم با هم تلاش کنیم
    تا نیازهای این پناه‌جویان را تامین کنیم،
  • 15:12 - 15:13
    و می‌توانیم به تعهدات تاریخی،
  • 15:13 - 15:15
    انسانی
  • 15:15 - 15:17
    و قانونیمان نسبت به آن‌ها عمل کنیم.
  • 15:17 - 15:19
    و هنگامی که اینکار را انجام دهیم،
  • 15:19 - 15:21
    به نظرم چیز قدرتمندی آشکار می‌شود.
  • 15:21 - 15:23
    نه تنها این پناه‌جویان
  • 15:23 - 15:26
    مثل مردی که به کلینیک من مراجعه کرد و
    در پرونده پناهندگیش پیروز شد،
  • 15:26 - 15:27
    مثل کودکان داخل مطالعه
  • 15:27 - 15:31
    و بسیاری دیگر که به دنبال
    زندگی جدیدی هستند،
  • 15:31 - 15:34
    خواهند توانست به ایمنی و امنیت دست یابند.
  • 15:34 - 15:36
    آزار و اذیت‌های انجام شده را می‌بینیم،
  • 15:36 - 15:39
    و حقوق و حمایت‌های
    از دست رفته را برمی‌گردانیم.
  • 15:40 - 15:43
    و به نظر من متعجب خواهیم شد
  • 15:43 - 15:45
    وقتی آن‌ها را در
    تمامیت انسانیشان ببینیم.
  • 15:46 - 15:49
    نه فقط قوت و ضعف‌هایشان،
  • 15:49 - 15:50
    آرزوها و شادی‌هایشان،
  • 15:50 - 15:53
    نه فقط آسیبی که تصدیق می‌کنیم،
  • 15:53 - 15:55
    بلکه ما با آن‌ها می‌ایستیم
  • 15:55 - 15:58
    و از مقاومت آن‌ها الهام می‌گیریم.
  • 15:58 - 15:59
    آن‌ها شکفته می‌شوند،
  • 15:59 - 16:02
    و به رونق این کشور می‌افزایند.
  • 16:03 - 16:05
    به نظر من با ماندن بر ارزش‌های اساسی‌مان
  • 16:05 - 16:07
    همانطوری که من توصیف کردم،
  • 16:07 - 16:11
    به همین شکل است که می‌توانیم یک سیستم
    مهاجرتی انسانی و عقلانی بسازیم.
  • 16:11 - 16:15
    به این ترتیب دروازه طلایی باقی می‌مانیم.
  • 16:15 - 16:17
    بدین ترتیب این اتفاق خواهد افتاد
  • 16:17 - 16:19
    و ما نور درخشان دنیا باقی می‌مانیم.
  • 16:20 - 16:21
    متشکرم.
  • 16:21 - 16:23
    (تشویق)
Title:
چگونه پزشکان می‌توانند به ترمیم سیستم پناهندگی معیوب ایالات متحده کمک کنند
Speaker:
جوزف شین
Description:

پناه‌جویان درحال فرار از آزار و اذیت، سختی‌های غیر قابل تصوری را بدنبال یافتن زندگی بهتر تحمل می‌کنند. دکتر جوزف شین در رابطه با ضرورت همکاری پزشکان و وکلا برای کمک به پناه‌جویان برای ورود به ایالات متحده توضیح می‌دهد و راه‌های امیدوار کننده‌ای را برای حفظ کرامت انسانی آن‌ها همانطور که لایق آن هستند به اشتراک می‌گذارد.

more » « less
Video Language:
English
Team:
TED
Project:
TEDTalks
Duration:
16:37

Persian subtitles

Revisions