Return to Video

Στίβεν Κόουλμαν: Οι ηθικοί κίνδυνοι των μη-φονικών όπλων

  • 0:00 - 0:02
    Αυτό για το οποίο θέλω να σας μιλήσω σήμερα
  • 0:02 - 0:06
    είναι κάποια από τα προβλήματα που ο στρατός του Δυτικού κόσμου --
  • 0:06 - 0:09
    της Αυστραλίας, των Ηνωμένων Πολιτειών, του Ην.Βασιλείου και ούτω καθεξής --
  • 0:09 - 0:11
    αντιμετωπίζουν σε κάποιες από τις αποστολές
  • 0:11 - 0:14
    που διαχειρίζονται στο σύγχρονο κόσμο, αυτό το διάστημα.
  • 0:14 - 0:16
    Αν σκεφτείτε τα είδη των αποστολών
  • 0:16 - 0:19
    στις οποίες έχουμε στείλει Αυστραλιανό στρατιωτικό προσωπικό τα τελευταία χρόνια,
  • 0:19 - 0:22
    έχουμε ξεκάθαρες αποστολές όπως το Ιράκ και το Αφγανιστάν,
  • 0:22 - 0:24
    αλλά έχουμε επίσης αποστολές σαν το Ανατολικό Τιμόρ
  • 0:24 - 0:26
    και τα Νησιά Σολομώντα και ούτω καθεξής.
  • 0:26 - 0:28
    Και πολλές από αυτές τις αποστολές
  • 0:28 - 0:31
    όπου πραγματικά στέλνουμε στρατιωτικό προσωπικό αυτές τις μέρες
  • 0:31 - 0:33
    δεν είναι παραδοσιακοί πόλεμοι.
  • 0:33 - 0:35
    Στην πραγματικότητα, πολλές από τις δουλειές
  • 0:35 - 0:38
    που ζητάμε από το στρατιωτικό προσωπικό να κάνει σε αυτές τις περιπτώσεις
  • 0:38 - 0:41
    είναι τέτοιες που, στις χώρες τους, την Αυστραλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και ούτω καθεξής,
  • 0:41 - 0:44
    θα γίνονταν στην πραγματικότητα από αστυνομικούς.
  • 0:44 - 0:46
    Και έτσι υπάρχουν ένα σωρό προβλήματα που προκύπτουν
  • 0:46 - 0:48
    για το στρατιωτικό προσωπικό σε αυτές τις καταστάσεις,
  • 0:48 - 0:51
    γιατί κάνουν πράγματα για τα οποία δεν έχουν στ΄αλήθεια εκπαιδευτεί,
  • 0:51 - 0:53
    και κάνουν πράγματα
  • 0:53 - 0:56
    για τα οποία, αυτοί που τα κάνουν στις δικές τους χώρες,
  • 0:56 - 0:58
    είναι εκπαιδευμένοι πολύ διαφορετικά
  • 0:58 - 1:00
    και εξοπλισμένοι πολύ διαφορετικά.
  • 1:00 - 1:02
    Τώρα υπάρχουν ένα σωρό λόγοι για τους οποίους
  • 1:02 - 1:04
    στην πραγματικότητα στέλνουμε στρατιωτικό προσωπικό
  • 1:04 - 1:06
    αντί η αστυνομία να κάνει τις δουλειές αυτές.
  • 1:06 - 1:09
    Αν η Αυστραλία έπρεπε να στείλει χίλιους ανθρώπους αύριο
  • 1:09 - 1:11
    στη Δυτική Παπούα για παράδειγμα,
  • 1:11 - 1:13
    δεν έχουμε χίλιους αστυνομικούς να περιφέρονται
  • 1:13 - 1:15
    οι οποίοι απλά θα μπορούσαν να πάνε αύριο
  • 1:15 - 1:17
    και όντως έχουμε χίλιους στρατιώτες που θα μπορούσαν να πάνε.
  • 1:17 - 1:20
    Έτσι όταν πρέπει να στείλουμε κάποιον, στέλνουμε το στρατό --
  • 1:20 - 1:22
    γιατί είναι εκεί, είναι διαθέσιμοι
  • 1:22 - 1:24
    και, τι στο καλό, είναι συνηθισμένοι να πάνε και να κάνουν αυτά τα πράγματα
  • 1:24 - 1:26
    και να τα βγάζουν πέρα μόνοι τους
  • 1:26 - 1:28
    και να μην έχουν όλη αυτή την επιπλέον υποστήριξη.
  • 1:28 - 1:30
    Έτσι, μπορούν και το κάνουν με αυτή την έννοια.
  • 1:30 - 1:33
    Αλλά δεν είναι εκπαιδευμένοι κατά τον ίδιο τρόπο με τους αστυνομικούς
  • 1:33 - 1:36
    και βέβαια δεν είναι εξοπλισμένοι κατά τον ίδιο τρόπο με τους αστυνομικούς.
  • 1:36 - 1:38
    Και έτσι αυτό τους έχει προκαλέσει ένα σωρό προβλήματα
  • 1:38 - 1:40
    όταν ασχολούνται με τέτοια θέματα.
  • 1:40 - 1:42
    Ένα ιδιαίτερο θέμα που προέκυψε
  • 1:42 - 1:44
    για το οποίο ειδικά ενδιαφέρομαι
  • 1:44 - 1:46
    είναι το ερώτημα κατά πόσο
  • 1:46 - 1:48
    όταν στέλνουμε στρατιωτικό προσωπικό να κάνει τέτοιες δουλειές
  • 1:48 - 1:50
    θα έπρεπε να τους εξοπλίζουμε διαφορετικά,
  • 1:50 - 1:52
    και ειδικά, αν θα έπρεπε να τους δίνουμε πρόσβαση
  • 1:52 - 1:55
    σε κάποια από τα είδη μη-φονικών όπλων που έχει η αστυνομία.
  • 1:55 - 1:57
    Αφού κάνουν κάποιες από αυτές τις ίδιες δουλειές,
  • 1:57 - 1:59
    ίσως θα έπρεπε να έχουν κάποια από εκείνα τα πράγματα.
  • 1:59 - 2:01
    Και φυσικά, υπάρχουν περιπτώσεις
  • 2:01 - 2:03
    όπου θα νομίζατε ότι εκείνα τα πράγματα θα ήταν αλήθεια χρήσιμα.
  • 2:03 - 2:06
    Έτσι για παράδειγμα, όταν είχατε στρατιωτικά σημεία ελέγχου.
  • 2:06 - 2:08
    Αν άνθρωποι πλησιάζουν αυτά τα σημεία ελέγχου
  • 2:08 - 2:10
    και το στρατιωτικό προσωπικό δεν είναι βέβαιο
  • 2:10 - 2:12
    αν αυτοί οι άνθρωποι είναι εχθρικοί ή όχι.
  • 2:12 - 2:14
    Έστω ότι αυτός ο άνθρωπος πλησιάζει εδώ,
  • 2:14 - 2:16
    κι αυτοί λένε, «Άραγε είναι βομβιστής αυτοκτονίας ή όχι;
  • 2:16 - 2:18
    Έχουν κάτι κρυμμένο κάτω από τα ρούχα τους; Τι πρόκειται να συμβεί;»
  • 2:18 - 2:20
    Δεν γνωρίζουν αν αυτός ο άνθρωπος είναι εχθρικός ή όχι.
  • 2:20 - 2:22
    Αν αυτός ο άνθρωπος δεν ακολουθήσει τις οδηγίες,
  • 2:22 - 2:24
    τότε μπορεί να καταλήξουν να τον πυροβολήσουν
  • 2:24 - 2:26
    και μετά να διαπιστώσουν εκ των υστέρων
  • 2:26 - 2:28
    είτε ότι, ναι, πυροβολήσαμε το σωστό πρόσωπο,
  • 2:28 - 2:30
    ή, όχι, αυτός ήταν απλά ένας αθώος άνθρωπος
  • 2:30 - 2:32
    που δεν κατάλαβε τι γινόταν.
  • 2:32 - 2:34
    Έτσι, αν είχαν μη-φονικά όπλα
  • 2:34 - 2:36
    τότε θα μπορούσαν να πούνε, «Λοιπόν μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε σε τέτοια κατάσταση.
  • 2:36 - 2:38
    Αν πυροβολήσουμε κάποιον που δεν ήταν εχθρικός
  • 2:38 - 2:40
    τουλάχιστον δεν θα τον έχουμε σκοτώσει.»
  • 2:40 - 2:42
    Μια άλλη κατάσταση.
  • 2:42 - 2:44
    Αυτή η φωτογραφία είναι στην πραγματικότητα από μια από τις αποστολές
  • 2:44 - 2:46
    στα Βαλκάνια στο τέλος της δεκαετίας του 1990.
  • 2:46 - 2:48
    Η κατάσταση είναι λίγο διαφορετική
  • 2:48 - 2:50
    όπου ίσως ξέρουν κάποιον που είναι εχθρικός,
  • 2:50 - 2:52
    όπου έχουν κάποιον που τους πυροβολεί
  • 2:52 - 2:55
    ή κάνει κάτι άλλο που είναι ξεκάθαρα εχθρικό, πετά πέτρες, οτιδήποτε.
  • 2:55 - 2:58
    Αλλά αν ανταποκριθούν, υπάρχει μια σειρά από άλλα άτομα τριγύρω,
  • 2:58 - 3:01
    που είναι αθώοι άνθρωποι οι οποίοι μπορεί να πληγωθούν--
  • 3:01 - 3:05
    να είναι παράπλευρη απώλεια που ο στρατός συνήθως δεν θέλει να συζητά.
  • 3:05 - 3:07
    Έτσι πάλι, θα έλεγαν, «Λοιπόν αν έχουμε πρόσβαση σε μη-φονικά όπλα,
  • 3:07 - 3:09
    αν έχουμε κάποιον που ξέρουμε ότι είναι εχθρός
  • 3:09 - 3:11
    μπορούμε να κάνουμε κάτι να τους αντιμετωπίσουμε
  • 3:11 - 3:13
    γνωρίζοντας ότι αν χτυπήσουμε κάποιον άλλο τριγύρω,
  • 3:13 - 3:15
    τουλάχιστον, πάλι, δεν πρόκειται να τους σκοτώσουμε.»
  • 3:15 - 3:17
    Άλλη μια εισήγηση ήταν,
  • 3:17 - 3:19
    αφού βάλαμε τόσα πολλά ρομπότ στο πεδίο μάχης
  • 3:19 - 3:21
    μπορούμε να δούμε να έρχεται η ώρα
  • 3:21 - 3:24
    που στην πραγματικότητα θα στέλνουν ρομπότ στο πεδίο μάχης που θα είναι αυτόνομα.
  • 3:24 - 3:27
    Θα πρόκειται να παίρνουν τις δικές τους αποφάσεις για το ποιούς θα πυροβολούν και ποιούς όχι
  • 3:27 - 3:29
    χωρίς ανθρώπινη συμμετοχή.
  • 3:29 - 3:31
    Κι έτσι η πρόταση είναι, λοιπόν,
  • 3:31 - 3:33
    αφού πρόκειται να στέλνουν ρομπότ και να τους επιτρέπουν να κάνουν κάτι τέτοιο,
  • 3:33 - 3:36
    ίσως θα ήταν καλή ιδέα, πάλι με αυτά τα πράγματα
  • 3:36 - 3:38
    αν ήταν οπλισμένα με μη-φονικά όπλα
  • 3:38 - 3:41
    έτσι ώστε αν το ρομπότ πάρει μια κακή απόφαση και πυροβολήσει το λάθος άνθρωπο,
  • 3:41 - 3:43
    πάλι, δεν θα τον έχουν σκοτώσει στην πραγματικότητα.
  • 3:43 - 3:46
    Τώρα υπάρχει μια ολόκληρη σειρά από διάφορα είδη μη-φονικών όπλων,
  • 3:46 - 3:48
    κάποια από τα οποία είναι προφανώς διαθέσιμα σήμερα,
  • 3:48 - 3:50
    κάποια άλλα τα αναπτύσσουν.
  • 3:50 - 3:52
    Έτσι έχετε παραδοσιακά πράγματα όπως το σπρέι πιπεριού
  • 3:52 - 3:54
    αέρια δακρύων στην κορυφή εκεί,
  • 3:54 - 3:56
    ή όπλα ηλεκτροσόκ εδώ.
  • 3:56 - 3:59
    Αυτό εδώ πάνω δεξιά, είναι στην πραγματικότητα πομπός λέιζερ
  • 3:59 - 4:01
    που προορίζεται απλά για να τυφλώνει ανθρώπους στιγμιαία
  • 4:01 - 4:03
    και να τους αποπροσανατολίζει.
  • 4:03 - 4:05
    Έχετε μη-φονικές σφαίρες πυροβόλων
  • 4:05 - 4:07
    που περιέχουν ελαστικά σφαιρίδια
  • 4:07 - 4:09
    αντί των παραδοσιακών μεταλλικών.
  • 4:09 - 4:12
    Κι αυτό εδώ στη μέση, το μεγάλο φορτηγό,
  • 4:12 - 4:14
    στην πραγματικότητα ονομάζεται Σύστημα Ενεργού Αποτροπής --
  • 4:14 - 4:17
    κάτι που ο στρατός των ΗΠΑ δουλεύει αυτή τη στιγμή.
  • 4:17 - 4:20
    Είναι στην ουσία ένας μεγάλος πομπός μικροκυμάτων.
  • 4:20 - 4:23
    Είναι κατά κάποιο τρόπο η κλασική ιδέα για μια ακτίνα θερμότητας.
  • 4:23 - 4:26
    Φτάνει σε μια πραγματικά μεγάλη απόσταση,
  • 4:26 - 4:28
    συγκριτικά με κάθε άλλο από αυτά τα πράγματα.
  • 4:28 - 4:30
    Και οποιοσδήποτε χτυπηθεί απ' αυτό
  • 4:30 - 4:32
    αισθάνεται αυτή την ξαφνική έκρηξη θερμότητας
  • 4:32 - 4:34
    και απλά θέλει να αποτραβηχτεί.
  • 4:34 - 4:37
    Είναι πολύ πιο εξεζητημένο από ένα φούρνο μικροκυμάτων,
  • 4:37 - 4:39
    αλλά ουσιαστικά βράζει τα μόρια του νερού
  • 4:39 - 4:41
    πάνω στην ίδια την επιφάνεια του δέρματός σας.
  • 4:41 - 4:43
    Έτσι αισθάνεστε αυτή τη μεγάλη θερμότητα,
  • 4:43 - 4:45
    και καταλήγετε, «Θέλω να ξεφύγω.»
  • 4:45 - 4:48
    Και νομίζουν, λοιπόν αυτό θα είναι στα αλήθεια χρήσιμο
  • 4:48 - 4:50
    σε μέρη όπου θέλουμε να απομακρύνουμε ένα πλήθος από μία συγκεκριμένη περιοχή,
  • 4:50 - 4:52
    αν το πλήθος γίνεται εχθρικό.
  • 4:52 - 4:55
    Αν πρέπει να κρατήσουμε τους ανθρώπους μακριά από ένα συγκεκριμένο μέρος,
  • 4:55 - 4:58
    μπορούμε να το κάνουμε με τέτοια πράγματα.
  • 4:58 - 5:00
    Έτσι προφανώς υπάρχει μια ολόκληρη σειρά διαφόρων ειδών
  • 5:00 - 5:03
    μη-φονικών όπλων που θα μπορούσαμε να δώσουμε στο στρατιωτικό προσωπικό
  • 5:03 - 5:05
    και υπάρχει μια σειρά καταστάσεων
  • 5:05 - 5:08
    όπου τα κοιτάνε και λένε «Α, αυτά τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πραγματικά χρήσιμα.»
  • 5:08 - 5:10
    Αλλά όπως είπα,
  • 5:10 - 5:12
    ο στρατός και η αστυνομία
  • 5:12 - 5:14
    διαφέρουν πολύ.
  • 5:14 - 5:16
    Ναι, δεν χρειάζεται να το πολυκοιτάξετε
  • 5:16 - 5:18
    για να αναγνωρίσετε το γεγονός ότι θα μπορούσαν να είναι πολύ διαφορετικά.
  • 5:18 - 5:20
    Ειδικά,
  • 5:20 - 5:22
    η στάση απέναντι στη χρήση βίας
  • 5:22 - 5:24
    και ο τρόπος που εκπαιδεύονται στη χρήση βίας
  • 5:24 - 5:26
    διαφέρει κατά πολύ.
  • 5:26 - 5:28
    Η αστυνομία --
  • 5:28 - 5:31
    και γνωρίζω γιατί στην πραγματικότητα βοήθησα στην εκπαίδευση της αστυνομίας --
  • 5:31 - 5:34
    οι αστυνομικοί, ιδίως στη Δυτική δικαιοδοσία τουλάχιστον,
  • 5:34 - 5:37
    είναι εκπαιδευμένοι να αποκλιμακώνουν τη βία,
  • 5:37 - 5:39
    να προσπαθούν να αποφεύγουν χρήση βίας
  • 5:39 - 5:41
    όπου είναι δυνατό,
  • 5:41 - 5:43
    και να χρησιμοποιούν θανατηφόρα βία
  • 5:43 - 5:46
    μόνο στην απολύτως ύστατη ανάγκη.
  • 5:46 - 5:49
    Το στρατιωτικό προσωπικό εκπαιδεύεται για πόλεμο,
  • 5:49 - 5:52
    έτσι είναι εκπαιδευμένο, ώστε μόλις τα πράγματα γίνουν άσχημα,
  • 5:52 - 5:55
    η πρώτη τους αντίδραση είναι θανατηφόρα βία.
  • 5:56 - 6:00
    Τη στιγμή που «η λάσπη θα πέσει στον ανεμιστήρα»,
  • 6:00 - 6:03
    μπορείς να αρχίσεις να πυροβολείς ανθρώπους.
  • 6:03 - 6:05
    Έτσι η στάση τους
  • 6:05 - 6:07
    απέναντι στη χρήση θανατηφόρας βίας είναι πολύ διαφορετική,
  • 6:07 - 6:09
    και νομίζω ότι είναι αρκετά προφανές
  • 6:09 - 6:12
    ότι και η στάση τους απέναντι στη χρήση μη-φονικών όπλων
  • 6:12 - 6:15
    πάλι θα είναι πολύ διαφορετική από αυτή της αστυνομίας.
  • 6:15 - 6:17
    Και αφού ήδη είχαμε τόσο πολλά προβλήματα
  • 6:17 - 6:20
    με την αστυνομική χρήση μη-φονικών όπλων με διάφορους τρόπους,
  • 6:20 - 6:23
    θεώρησα ότι θα ήταν στ' αλήθεια καλή ιδέα να δούμε κάποια από αυτά τα πράγματα
  • 6:23 - 6:25
    και να προσπαθήσουμε να τα συσχετίσουμε με το στρατιωτικό πλαίσιο.
  • 6:25 - 6:27
    Και εξεπλάγην στ' αλήθεια όταν άρχισα να το κάνω,
  • 6:27 - 6:29
    να βλέπω ότι, ουσιαστικά,
  • 6:29 - 6:32
    ακόμα κι αυτοί που συνηγορούσαν για τη χρήση των μη-φονικών όπλων από το στρατό
  • 6:32 - 6:34
    στην πραγματικότητα δεν το είχαν κάνει.
  • 6:34 - 6:36
    Γενικά φαινόταν να θεωρούν,
  • 6:36 - 6:38
    «Καλά, γιατί θα έπρεπε να νοιαζόμαστε για ό,τι συμβαίνει στην αστυνομία;
  • 6:38 - 6:40
    Εξετάζουμε κάτι διαφορετικό,»
  • 6:40 - 6:42
    και δεν φαινόταν να αναγνωρίζουν ότι, ουσιαστικά,
  • 6:42 - 6:44
    εξέταζαν λίγο πολύ το ίδιο πράγμα.
  • 6:44 - 6:46
    Έτσι τελικά άρχισα να ερευνώ κάποια από αυτά τα θέματα
  • 6:46 - 6:48
    και να ρίχνω μια ματιά
  • 6:48 - 6:51
    στον τρόπο που η αστυνομία χρησιμοποιεί μη-φονικά όπλα όταν αυτά υιοθετηθούν
  • 6:51 - 6:53
    και κάποια από τα προβλήματα που ίσως ανακύψουν
  • 6:53 - 6:55
    από αυτά τα θέματα
  • 6:55 - 6:57
    όταν στην πραγματικότητα τα υιοθετήσουν.
  • 6:57 - 6:59
    Και φυσικά, όντας Αυστραλός,
  • 6:59 - 7:01
    άρχισα να εξετάζω υλικό στην Αυστραλία,
  • 7:01 - 7:04
    γνωρίζοντας, πάλι, από τις δικές μου εμπειρίες για αρκετές φορές
  • 7:04 - 7:07
    που μη-φονικά όπλα έχουν παρουσιαστεί στην Αυστραλία.
  • 7:07 - 7:09
    Έτσι ένα από τα πράγματα που εξέτασα ιδιαίτερα
  • 7:09 - 7:11
    ήταν η χρήση του αερίου δακρύων,
  • 7:11 - 7:13
    αέριο ελαιορητίνης καψικαΐνης, αέριο πιπεριού,
  • 7:13 - 7:15
    από την Αυστραλιανή αστυνομία
  • 7:15 - 7:17
    και βλέποντας όποτε είχε υιοθετηθεί, τι είχε συμβεί
  • 7:17 - 7:19
    και τέτοια είδη θεμάτων.
  • 7:19 - 7:21
    Και μία μελέτη που βρήκα,
  • 7:21 - 7:23
    μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα,
  • 7:23 - 7:25
    ήταν για το Κουίνσλαντ,
  • 7:25 - 7:28
    γιατί εκεί είχαν μια δοκιμαστική περίοδο για τη χρήση του αερίου πιπεριού
  • 7:28 - 7:31
    πριν το υιοθετήσουν ευρύτερα.
  • 7:31 - 7:34
    Και πήγα κι έριξα μια ματιά σε κάποιο από τα στοιχεία εδώ.
  • 7:34 - 7:36
    Τώρα όταν εισήγαγαν το αέριο ελαιορητίνης καψικαΐνης στο Κουίνσλαντ
  • 7:36 - 7:38
    ήταν πραγματικά ρητοί.
  • 7:38 - 7:41
    Ο υπουργός δημόσιας τάξης έκανε ένα σωρό δημόσιες δηλώσεις γι' αυτό.
  • 7:41 - 7:43
    Έλεγαν, «Αυτό προορίζεται ρητά
  • 7:43 - 7:45
    για να παρέχει στην αστυνομία μια επιλογή
  • 7:45 - 7:48
    ανάμεσα στις φωνές και τους πυροβολισμούς.
  • 7:48 - 7:51
    Αυτό είναι κάτι που μπορούν να χρησιμοποιήσουν αντί του πυροβόλου όπλου
  • 7:51 - 7:54
    σε τέτοιες καταστάσεις όπου προηγουμένως θα είχαν αναγκαστεί να πυροβολήσουν κάποιον.»
  • 7:54 - 7:57
    Λοιπόν πήγα και κοίταξα όλα αυτά τα στοιχεία για τους πυροβολισμούς της αστυνομίας.
  • 7:57 - 7:59
    Και δεν μπορείτε στην πραγματικότητα να βρείτε πολύ εύκολα
  • 7:59 - 8:01
    για μεμονωμένες πολιτείες της Αυστραλίας.
  • 8:01 - 8:03
    Μπορούσα μόνο να βρω αυτά.
  • 8:03 - 8:05
    Αυτό είναι από μια αναφορά του Αυστραλιανού Ινστιτούτου Εγκληματολογίας.
  • 8:05 - 8:07
    Όπως μπορείτε να δείτε στα ψιλά γράμματα, αν μπορείτε να το διαβάσετε στην κορυφή:
  • 8:07 - 8:10
    «Θάνατοι από πυροβολισμούς της αστυνομίας» σημαίνει όχι μόνο άνθρωποι που έχουν πυροβοληθεί από την αστυνομία,
  • 8:10 - 8:14
    αλλά ανθρώπους που έχουν αυτοπυροβοληθεί με παρούσα την αστυνομία.
  • 8:14 - 8:16
    Αλλά αυτά είναι τα στοιχεία για το σύνολο της χώρας.
  • 8:16 - 8:18
    Και το κόκκινο βέλος παριστάνει το σημείο
  • 8:18 - 8:20
    όπου το Κουίνσλαντ δήλωσε,
  • 8:20 - 8:23
    «Ναι, εδώ θα δώσουμε στο σύνολο των αστυνομικών της πολιτείας
  • 8:23 - 8:25
    πρόσβαση στο αέριο ελαιορητίνης καψικαϊνης.»
  • 8:25 - 8:28
    Έτσι μπορείτε να δείτε ότι έξι θάνατοι κατά κάποιο τρόπο οδηγούσαν σε αυτό
  • 8:28 - 8:30
    κάθε έτος για ένα αριθμό ετών.
  • 8:30 - 8:32
    Υπήρξε μια έξαρση βέβαια, μερικά χρόνια πριν,
  • 8:32 - 8:34
    αλλά αυτό δεν ήταν στην πραγματικότητα στο Κουίνσλαντ.
  • 8:34 - 8:37
    Ξέρει κανένας πού ήταν; Δεν ήταν το Πορτ Άρθουρ,όχι.
  • 8:37 - 8:39
    Βικτόρια; Ναι, σωστά.
  • 8:39 - 8:42
    Εκείνη η έξαρση ήταν ολόκληρη στη Βικτόρια
  • 8:42 - 8:44
    Λοιπόν δεν ήταν ότι το Κουίνσλαντ είχε ιδιαίτερο πρόβλημα
  • 8:44 - 8:48
    με θανάτους από πυροβολισμούς της αστυνομίας και ούτω καθεξής.
  • 8:48 - 8:50
    Λοιπόν έξι πυροβολισμοί στο σύνολο της χώρας,
  • 8:50 - 8:52
    αρκετά σταθερά κατά τα προηγούμενα έτη.
  • 8:52 - 8:55
    Έτσι τα επόμενα δυο έτη ήταν τα έτη που μελέτησαν --2001, 2002.
  • 8:55 - 8:58
    Θέλει κάποιος να μαντέψει πόσες φορές,
  • 8:58 - 9:00
    δεδομένου πώς το υιοθέτησαν,
  • 9:00 - 9:03
    πόσες φορές η αστυνομία στο Κουίνσλαντ χρησιμοποίησε αέριο ελαιορητίνης καψικαΐνης εκείνη την περίοδο;
  • 9:03 - 9:05
    Εκατοντάδες; Μία, τρεις.
  • 9:05 - 9:08
    Χίλιες γίνεται καλύτερα.
  • 9:10 - 9:12
    Ρητά υιοθετήθηκε
  • 9:12 - 9:14
    σαν ένα εναλλακτικό στη χρήση φονικής βίας --
  • 9:14 - 9:17
    μια εναλλακτική επιλογή ανάμεσα στις φωνές και τους πυροβολισμούς.
  • 9:17 - 9:19
    Θα διακινδυνεύσω μια εικασία εδώ
  • 9:19 - 9:22
    λέγοντας ότι αν η αστυνομία του Κουίνσλαντ δεν είχε το αέριο,
  • 9:22 - 9:25
    δεν θα είχαν πυροβολήσει 2.226 ανθρώπους
  • 9:25 - 9:28
    αυτά τα δυο χρόνια.
  • 9:28 - 9:30
    Στην πραγματικότητα, αν ρίξετε μια ματιά
  • 9:30 - 9:32
    στις μελέτες που κοιτούσαν,
  • 9:32 - 9:35
    το υλικό που συνέλεγαν και εξέταζαν
  • 9:35 - 9:38
    μπορείτε να δείτε ότι οι ύποπτοι ήταν οπλισμένοι μόλις
  • 9:38 - 9:40
    σε περίπου 15% των περιπτώσεων
  • 9:40 - 9:42
    που χρησιμοποιήθηκε αέριο ελαιορητίνης καψικαΐνης.
  • 9:42 - 9:45
    Χρησιμοποιούνταν συστηματικά εκείνη την περίοδο,
  • 9:45 - 9:47
    και φυσικά, ακόμα χρησιμοποιείται συστηματικά --
  • 9:47 - 9:49
    γιατί δεν υπήρχαν παράπονα γι' αυτό,
  • 9:49 - 9:52
    τουλάχιστον στο πλαίσιο αυτής της μελέτης --
  • 9:52 - 9:54
    χρησιμοποιούνταν συστηματικά
  • 9:54 - 9:56
    για αντιμετώπιση βίαιων ατόμων,
  • 9:56 - 9:58
    δυνητικά βίαιων,
  • 9:58 - 10:00
    και επίσης χρησιμοποιούνταν πολύ συχνά
  • 10:00 - 10:02
    για αντιμετώπιση ατόμων που ήταν απλά
  • 10:02 - 10:06
    παθητικά μη συμμορφούμενα.
  • 10:06 - 10:08
    Αυτό το άτομο δεν κάνει κάτι βίαιο,
  • 10:08 - 10:10
    αλλά απλά δεν κάνει αυτό που θέλουμε.
  • 10:10 - 10:12
    Δεν υπακούει στις οδηγίες που του δίνουμε,
  • 10:12 - 10:14
    έτσι θα του ρίξουμε αέριο ελαιορητίνης καψικαΐνης.
  • 10:14 - 10:18
    Αυτό θα τους επιταχύνει. Τα πάντα θα λειτουργήσουν καλύτερα με αυτόν τον τρόπο.
  • 10:18 - 10:20
    Αυτό ήταν κάτι που εισήχθηκε ρητά
  • 10:20 - 10:22
    ως εναλλακτικό των πυροβόλων,
  • 10:22 - 10:24
    αλλά χρησιμοποιείται συστηματικά
  • 10:24 - 10:26
    στην αντιμετώπιση ολόκληρης σειράς
  • 10:26 - 10:28
    άλλων ειδών προβλημάτων.
  • 10:28 - 10:30
    Τώρα ένα ιδιαίτερο ζήτημα που προκύπτει
  • 10:30 - 10:33
    με τη στρατιωτική χρήση μη-φονικών όπλων --
  • 10:33 - 10:36
    και οι άνθρωποι όταν στην πραγματικότητα λένε, «Λοιπόν α, ίσως υπάρχουν κάποια προβλήματα» --
  • 10:36 - 10:39
    υπάρχουν ένα δυο ιδιαίτερα προβλήματα που εστιάζονται.
  • 10:39 - 10:41
    Ένα από αυτά τα προβλήματα
  • 10:41 - 10:44
    είναι ότι τα μη-φονικά όπλα μπορεί να χρησιμοποιούνται χωρίς διάκριση.
  • 10:44 - 10:47
    Μια από τις θεμελιώδεις αρχές της στρατιωτικής χρήσης βίας
  • 10:47 - 10:49
    είναι ότι πρέπει να κάνεις διάκριση.
  • 10:49 - 10:52
    Πρέπει να είσαι προσεκτικός ως προς ποιόν πυροβολείς.
  • 10:52 - 10:55
    Έτσι ένα από τα προβλήματα που έχει τεθεί για τα μη-φονικά όπλα
  • 10:55 - 10:57
    είναι ότι ίσως χρησιμοποιηθούν αδιακρίτως --
  • 10:57 - 10:59
    ότι τα χρησιμοποιείτε εναντίον μιας ολόκληρης σειράς ανθρώπων
  • 10:59 - 11:02
    γιατί δεν χρειάζεται να ανησυχείτε τόσο πολύ πλέον.
  • 11:02 - 11:04
    Και σε ένα συγκεκριμένο παράδειγμα
  • 11:04 - 11:06
    όπου νομίζω ότι αυτό πραγματικά συμβαίνει όπου μπορείτε να το δείτε
  • 11:06 - 11:09
    ήταν η πολιορκία του Θεάτρου Ντουμπρόβκα στη Μόσχα το 2002,
  • 11:09 - 11:11
    την οποία μάλλον πολλοί από εσάς, αντίθετα από τους περισσότερους φοιτητές μου στην Αυστραλιανή Ακαδημία Εθνικής Άμυνας,
  • 11:11 - 11:13
    είστε αρκετά μεγάλοι να την θυμάστε.
  • 11:13 - 11:16
    Λοιπόν είχαν έρθει οι Τσετσένοι κι είχαν πάρει τον έλεγχο του θεάτρου.
  • 11:16 - 11:19
    Κρατούσαν περίπου 700 ανθρώπους ομήρους.
  • 11:19 - 11:21
    Είχαν απελευθερώσει κάποιους ανθρώπους
  • 11:21 - 11:24
    αλλά ακόμα κρατούσαν 700 ομήρους.
  • 11:24 - 11:27
    Και η Ρωσική ειδική στρατιωτική αστυνομία,
  • 11:27 - 11:29
    οι ειδικές δυνάμεις, η Σπέτσναζ,
  • 11:29 - 11:31
    ήρθαν και ουσιαστικά εισέβαλαν στο θέατρο.
  • 11:31 - 11:34
    Κι ο τρόπος που το έκαναν ήταν να το γεμίσουν με αναισθητικό αέριο.
  • 11:34 - 11:36
    Κι όπως εξελίχθηκε
  • 11:36 - 11:39
    ουσιαστικά πέθαναν αρκετοί από τους ομήρους
  • 11:39 - 11:42
    λόγω της εισπνοής του αερίου.
  • 11:42 - 11:44
    Χρησιμοποιήθηκε αδιακρίτως.
  • 11:44 - 11:47
    Γέμισαν πλήρως το θέατρο με αέριο.
  • 11:47 - 11:49
    Και δεν είναι έκπληξη ότι πέθαναν άνθρωποι,
  • 11:49 - 11:51
    γιατί δεν ξέρετε πόσο από αυτό το αέριο
  • 11:51 - 11:53
    πρόκειται να εισπνεύσει κάθε άτομο,
  • 11:53 - 11:55
    σε τι στάση θα πέσουν
  • 11:55 - 11:57
    όταν αναισθητοποιηθούν και ούτω καθεξής.
  • 11:57 - 12:00
    Υπήρξαν στην πραγματικότητα μόνο δυο άνθρωποι που πυροβολήθηκαν
  • 12:00 - 12:02
    σε αυτό το επεισόδιο.
  • 12:02 - 12:04
    Έτσι όταν το εξέτασαν εκ των υστέρων,
  • 12:04 - 12:06
    υπήρξαν μόνο δυο άνθρωποι
  • 12:06 - 12:08
    που είχαν προφανώς πυροβοληθεί από αυτούς που τους κρατούσαν ομήρους
  • 12:08 - 12:10
    ή από τις δυνάμεις της αστυνομίας
  • 12:10 - 12:12
    που εισέβαλαν και προσπαθούσαν να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.
  • 12:12 - 12:14
    Σχεδόν όλοι όσοι σκοτώθηκαν
  • 12:14 - 12:16
    σκοτώθηκαν από την εισπνοή του αερίου.
  • 12:16 - 12:18
    Ο τελικός απολογισμός των ομήρων
  • 12:18 - 12:20
    είναι λίγο ασαφής,
  • 12:20 - 12:22
    αλλά είναι με βεβαιότητα λίγο μεγαλύτερος από αυτόν,
  • 12:22 - 12:24
    γιατί υπήρξαν και άλλοι άνθρωποι που πέθαναν τις επόμενες ημέρες.
  • 12:24 - 12:26
    Λοιπόν αυτό ήταν ένα ιδιαίτερο πρόβλημα που συζήτησαν,
  • 12:26 - 12:28
    ότι αυτό ίσως χρησιμοποιήθηκε αδιακρίτως.
  • 12:28 - 12:30
    Το δεύτερο πρόβλημα για το οποίο οι άνθρωποι κάποιες φορές συζητούν
  • 12:30 - 12:32
    για τη στρατιωτική χρήση μη-φονικών όπλων,
  • 12:32 - 12:35
    και είναι στην πραγματικότητα ο λόγος για τον οποίο στη σύμβαση χημικών όπλων,
  • 12:35 - 12:37
    είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορείτε να χρησιμοποιείτε δακρυγόνα
  • 12:37 - 12:39
    ως πολεμικό όπλο,
  • 12:39 - 12:42
    το πρόβλημα είναι ότι παρατηρείται κάποιες φορές
  • 12:42 - 12:45
    τα μη-φονικά όπλα ίσως χρησιμοποιούνται, όχι σαν εναλλακτικά στην φονική βία,
  • 12:45 - 12:48
    αλλά σαν πολλαπλασιαστής φονικής βίας --
  • 12:48 - 12:50
    ότι χρησιμοποιείτε πρώτα τα μη-φονικά όπλα
  • 12:50 - 12:53
    ώστε τα φονικά όπλα σας να είναι πιο αποτελεσματικά.
  • 12:53 - 12:55
    Οι άνθρωποι που θα πυροβολείτε
  • 12:55 - 12:57
    δεν πρόκειται να είναι ικανοί να παραμερίσουν.
  • 12:57 - 13:00
    Δεν πρόκειται να αντιληφθούν τι συμβαίνει και μπορείτε να τους σκοτώσετε ευκολότερα.
  • 13:00 - 13:03
    Και στην πραγματικότητα, αυτό ακριβώς συνέβη εδώ.
  • 13:03 - 13:06
    Αυτοί που κρατούσαν τους ομήρους και είχαν χάσει τις αισθήσεις τους από το αέριο
  • 13:06 - 13:08
    δεν συνελήφθησαν,
  • 13:08 - 13:11
    απλώς πυροβολήθηκαν στο κεφάλι.
  • 13:11 - 13:13
    Έτσι αυτό το μη-φονικό όπλο
  • 13:13 - 13:15
    χρησιμοποιήθηκε σε αυτή την περίπτωση
  • 13:15 - 13:18
    σαν πολλαπλασιαστής φονικής ισχύος
  • 13:18 - 13:20
    για να κάνει πιο αποτελεσματικό το φόνο
  • 13:20 - 13:23
    σε αυτή ειδικά την κατάσταση.
  • 13:23 - 13:25
    Άλλο ένα πρόβλημα που θέλω μόνο να αναφέρω γρήγορα
  • 13:25 - 13:27
    είναι ότι υπάρχει ένας σωρός προβλημάτων
  • 13:27 - 13:29
    σχετικά με τον τρόπο που οι άνθρωποι διδάσκονται
  • 13:29 - 13:31
    να χρησιμοποιούν μη-φονικά όπλα
  • 13:31 - 13:33
    και να εκπαιδεύονται σ'αυτά και μετά να εξετάζονται και ούτω καθ'εξής.
  • 13:33 - 13:36
    Γιατί εξετάζονται σε όμορφα, ασφαλή περιβάλλοντα.
  • 13:36 - 13:39
    Και οι άνθρωποι διδάσκονται να τα χρησιμοποιούν σε όμορφα, ασφαλή περιβάλλοντα
  • 13:39 - 13:42
    σαν αυτό, όπου μπορείτε να δείτε ακριβώς τι γίνεται.
  • 13:42 - 13:45
    Το άτομο που ψεκάζει το αέριο φορά ελαστικό γάντι
  • 13:45 - 13:47
    για να εξασφαλισθεί ότι δεν θα μολυνθούν και ούτω καθ'εξής.
  • 13:47 - 13:49
    Αλλά ποτέ δεν εξοικειώνονται έτσι.
  • 13:49 - 13:51
    Εξοικειώνονται έξω στον πραγματικό κόσμο,
  • 13:51 - 13:55
    όπως στο Τέξας, όπως εδώ.
  • 13:55 - 13:58
    Ομολογώ, αυτή ειδικά η υπόθεση
  • 13:58 - 14:00
    ήταν πραγματικά αυτή που κέντρισε το ενδιαφέρον μου γι' αυτό.
  • 14:00 - 14:03
    Συνέβη όταν εργαζόμουν ως ερευνητής στην Ναυτική Ακαδημία των ΗΠΑ.
  • 14:03 - 14:06
    Και αναφορές ειδήσεων άρχισαν να έρχονται σχετικά με αυτή την κατάσταση
  • 14:06 - 14:09
    όπου μια γυναίκα διαπληκτιζόταν με τον αστυνομικό.
  • 14:09 - 14:11
    Δεν ήταν βίαιη.
  • 14:11 - 14:13
    Στην πραγματικότητα, αυτός ήταν ίσως έξι ίντσες ψηλότερος από μένα,
  • 14:13 - 14:16
    κι αυτή ήταν περίπου τόσο ψηλή.
  • 14:16 - 14:18
    Και τελικά του είπε
  • 14:18 - 14:20
    «Λοιπόν πρόκειται να επιστρέψω στο αυτοκίνητό μου.»
  • 14:20 - 14:22
    Και αυτός λέει, «Αν επιστρέψεις στο αυτοκίνητό σου, πρόκειται να σου κάνω ηλεκτροσόκ.»
  • 14:22 - 14:25
    Κι αυτή λέει, «Άντε προχώρα. Κάνε μου ηλεκτροσόκ.» Κι έτσι κάνει.
  • 14:25 - 14:27
    Κι όλο αυτό καταγράφεται στη βιντεοκάμερα
  • 14:27 - 14:31
    που λειτουργεί μπροστά από το περιπολικό.
  • 14:31 - 14:34
    Λοιπόν αυτή είναι 72,
  • 14:34 - 14:38
    και φαίνεται ότι αυτός δεν είναι ο πλέον κατάλληλος τρόπος να αντιμετωπισθεί.
  • 14:38 - 14:40
    Κι άλλα παραδείγματα τέτοιων συμβάντων
  • 14:40 - 14:42
    με άλλους ανθρώπους όπου νομίζεις
  • 14:42 - 14:45
    όπου νομίζεις, «Είναι αυτός στ'αλήθεια ο κατάλληλος τρόπος χρήσης μη-φονικών όπλων;»
  • 14:45 - 14:47
    «Επικεφαλής αστυνομικός κάνει ηλεκτροσόκ στο κεφάλι δεκατετράχρονου κοριτσιού.»
  • 14:47 - 14:50
    «Ξέφευγε. Τι άλλο έπρεπε να κάνω;»
  • 14:50 - 14:53
    (Γέλια)
  • 14:53 - 14:55
    Ή στη Φλόριντα:
  • 14:55 - 14:58
    «Αστυνομικοί κτυπούν με ηλεκτροσόκ εξάχρονο αγόρι σε δημοτικό σχολείο.»
  • 14:58 - 15:00
    Και είναι ξεκάθαρο ότι έμαθαν πολλά απ'αυτό
  • 15:00 - 15:02
    γιατί στην ίδια περιοχή,
  • 15:02 - 15:04
    «Η αστυνομία αναθεωρεί την πολιτική μετά το χτύπημα παιδιού με ηλεκτροσόκ:
  • 15:04 - 15:07
    Δεύτερο παιδί χτυπιέται με όπλο ηλεκτροσόκ μέσα σε λίγες εβδομάδες.»
  • 15:07 - 15:09
    Ίδια αστυνομική περιφέρεια.
  • 15:09 - 15:12
    Κι άλλο παιδί μέσα σε λίγες εβδομάδες μετά το χτύπημα του εξάχρονου αγοριού.
  • 15:12 - 15:14
    Για την περίπτωση που σκέφτεστε ότι
  • 15:14 - 15:16
    πρόκειται να συμβεί μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες,
  • 15:16 - 15:18
    συνέβη και στον Καναδά.
  • 15:18 - 15:20
    Και ένας συνάδελφός μου
  • 15:20 - 15:22
    μού έστειλε αυτό εδώ από το Λονδίνο.
  • 15:22 - 15:25
    Αλλά το αγαπημένο μου από αυτά, οφείλω να ομολογήσω,
  • 15:25 - 15:28
    όντως προέρχεται από τις Ηνωμένες Πολιτείες:
  • 15:28 - 15:31
    «Αστυνομικοί χτυπούν με ηλεκτροσόκ, ανάπηρη γυναίκα 84 ετών στο κρεβάτι της.»
  • 15:31 - 15:35
    Έλεγξα τις αναφορές γι' αυτό εδώ.
  • 15:35 - 15:38
    Το κοίταξα. Στ' αλήθεια εξεπλάγην.
  • 15:38 - 15:41
    Προφανώς πήρε μια πιο απειλητική θέση στο κρεβάτι της.
  • 15:41 - 15:43
    (Γέλια)
  • 15:43 - 15:45
    Δεν κάνω πλάκα. Αυτό είναι ακριβώς αυτό που είπε.
  • 15:45 - 15:48
    «Πήρε μια πιο απειλητική θέση στο κρεβάτι της.»
  • 15:48 - 15:50
    Εντάξει.
  • 15:50 - 15:52
    Αλλά να σας θυμίσω για τι μιλάω,
  • 15:52 - 15:54
    μιλάω για τις στρατιωτικές χρήσεις των μη-φονικών όπλων.
  • 15:54 - 15:56
    Γιατί λοιπόν είναι αυτό σχετικό;
  • 15:56 - 15:58
    Διότι η αστυνομία είναι στην πραγματικότητα περισσότερο συγκρατημένη στη χρήση βίας
  • 15:58 - 16:00
    από όσο ο στρατός.
  • 16:00 - 16:03
    Είναι εκπαιδευμένη να είναι περισσότερο συγκρατημένη στη χρήση βίας από όσο ο στρατός.
  • 16:03 - 16:06
    Είναι εκπαιδευμένη να σκέφτεται περισσότερο, να προσπαθεί να αποκλιμακώσει.
  • 16:06 - 16:09
    Έτσι αν έχετε αυτά τα προβλήματα με αστυνομικούς με μη-φονικά όπλα,
  • 16:09 - 16:11
    τι στο καλό θα σας έκανε να σκεφτείτε
  • 16:11 - 16:14
    ότι θα είναι καλύτερα με το στρατιωτικό προσωπικό;
  • 16:15 - 16:18
    Το τελευταίο που θα ήθελα απλώς να πω,
  • 16:18 - 16:20
    όταν μιλώ στην αστυνομία
  • 16:20 - 16:22
    σχετικά με το πως θα έμοιαζε ένα τέλειο μη-φονικό όπλο,
  • 16:22 - 16:24
    σχεδόν αναπόφευκτα λένε το ίδιο πράγμα.
  • 16:24 - 16:27
    Λένε, «Λοιπόν, πρέπει να είναι κάτι που είναι αρκετά δυσάρεστο
  • 16:27 - 16:29
    ώστε οι άνθρωποι να μη θέλουν να χτυπηθούν από αυτό το όπλο.
  • 16:29 - 16:31
    Έτσι αν απειλήσεις με τη χρήση του,
  • 16:31 - 16:34
    οι άνθρωποι πρόκειται να συμμορφωθούν,
  • 16:34 - 16:36
    όμως θα είναι επίσης κάτι
  • 16:36 - 16:40
    το οποίο δεν αφήνει μόνιμα αποτελέσματα.»
  • 16:40 - 16:43
    Με άλλα λόγια, το τέλειο μη-φονικό όπλο σας
  • 16:43 - 16:45
    είναι κάτι που είναι τέλειο για κατάχρηση.
  • 16:45 - 16:47
    Τι θα είχαν κάνει αυτοί οι τύποι
  • 16:47 - 16:49
    αν είχαν πρόσβαση σε όπλα ηλεκτροσόκ
  • 16:49 - 16:51
    ή σε μια επανδρωμένη, φορητή έκδοση
  • 16:51 - 16:53
    του Συστήματος Ενεργού Αποτροπής --
  • 16:53 - 16:56
    μια μικρή ακτίνα θερμότητας που μπορείς να χρησιμοποιείς σε ανθρώπους
  • 16:56 - 16:58
    και να μην ανησυχείς για αυτή.
  • 16:58 - 17:01
    Λοιπόν νομίζω, ναι μπορεί να υπάρχουν τρόποι
  • 17:01 - 17:03
    ώστε τα μη-φονικά όπλα να είναι εξαιρετικά σε αυτές τις καταστάσεις,
  • 17:03 - 17:05
    αλλά υπάρχει επίσης ένας ολόκληρος σωρός προβλημάτων
  • 17:05 - 17:07
    που είναι ανάγκη να εξεταστούν επίσης.
  • 17:07 - 17:09
    Ευχαριστώ πάρα πολύ.
  • 17:09 - 17:11
    (Χειροκρότημα)
Title:
Στίβεν Κόουλμαν: Οι ηθικοί κίνδυνοι των μη-φονικών όπλων
Speaker:
Stephen Coleman
Description:

Το αέριο πιπεριού και τα όπλα ηλεκτροσόκ είναι σε αυξανόμενη χρήση από την αστυνομία και το στρατό και πιο εξωτικά μη-φονικά όπλα όπως οι ακτίνες θερμότητας είναι στα σκαριά. Στο TEDxCanberra, ο ηθικιστής Στίβεν Κόουλμαν εξερευνά τις απρόβλεπτες συνέπειες της εισαγωγής τους και θέτει μερικά δύσκολα ερωτήματα.

more » « less
Video Language:
English
Team:
TED
Project:
TEDTalks
Duration:
17:11
Jenny Zurawell approved Greek subtitles for Non-lethal weapons, a moral hazard?
Mary Keramida accepted Greek subtitles for Non-lethal weapons, a moral hazard?
Mary Keramida edited Greek subtitles for Non-lethal weapons, a moral hazard?
Mary Keramida edited Greek subtitles for Non-lethal weapons, a moral hazard?
Mary Keramida edited Greek subtitles for Non-lethal weapons, a moral hazard?
Mary Keramida edited Greek subtitles for Non-lethal weapons, a moral hazard?
Mary Keramida edited Greek subtitles for Non-lethal weapons, a moral hazard?
Dimitrios Oikonomou added a translation

Greek subtitles

Revisions