Return to Video

Lepsza technologia ochroni nas przed utratą czasu

  • 0:02 - 0:06
    Co to znaczy: dobrze wykorzystać czas?
  • 0:08 - 0:10
    Spędzam dużo czasu
  • 0:10 - 0:14
    na myśleniu, jak wykorzystywać czas.
  • 0:15 - 0:17
    Prawdopodobnie zbyt dużo.
    Pewnie mam obsesję.
  • 0:17 - 0:19
    Tak myślą moi znajomi.
  • 0:19 - 0:23
    Czuję, że muszę tak robić,
    bo w dzisiejszych czasach
  • 0:23 - 0:27
    mam wrażenie, jakby czas
    przeciekał mi przez palce,
  • 0:27 - 0:32
    a wtedy czuję, jakby życie
    przeciekało mi przez palce.
  • 0:33 - 0:34
    A konkretnie,
  • 0:34 - 0:39
    czuję, jakby różne rzeczy kradły mi czas,
  • 0:39 - 0:41
    na przykład technologia,
    bo ciągle coś sprawdzam.
  • 0:42 - 0:43
    Podam przykład.
  • 0:44 - 0:46
    Wyświetla się to powiadomienie,
  • 0:46 - 0:48
    a chyba wszyscy dostają
    takie powiadomienia,
  • 0:48 - 0:51
    że oznaczono mnie na zdjęciu.
  • 0:52 - 0:53
    Kiedy to wyskakuje,
  • 0:54 - 0:57
    muszę na to kliknąć.
  • 0:57 - 0:59
    Może to jakieś beznadziejne zdjęcie.
  • 1:00 - 1:01
    Muszę to natychmiast sprawdzić.
  • 1:02 - 1:04
    Ale nie kończy się na kliknięciu
    na "zobacz zdjęcie".
  • 1:04 - 1:07
    Tak naprawdę zmarnuję najbliższe 20 minut.
  • 1:07 - 1:08
    (Śmiech)
  • 1:08 - 1:12
    Ale najgorsze jest to,
    że wiem, że tak się stanie
  • 1:12 - 1:16
    i nawet świadomość, że tak się stanie
  • 1:16 - 1:19
    nie powstrzymuje mnie
    od powtórzenia tego w przyszłości.
  • 1:20 - 1:23
    Albo sytuacja,
  • 1:24 - 1:28
    kiedy sprawdzam skrzynkę mailową
    i przeciągam w dół, żeby odświeżyć,
  • 1:29 - 1:33
    to i tak za 60 sekund
  • 1:33 - 1:36
    znów przeciągam w dół i odświeżam.
  • 1:38 - 1:40
    Po co to robię?
  • 1:40 - 1:42
    To nie ma sensu.
  • 1:43 - 1:47
    Ale podpowiem wam,
    dlaczego tak się dzieje.
  • 1:48 - 1:53
    Co według was przynosi
    większy dochód w USA
  • 1:54 - 1:59
    od filmów, rezerwatów dzikich zwierząt
    i bejsbolu razem wziętych?
  • 2:02 - 2:03
    Automaty do gier.
  • 2:05 - 2:08
    W jaki sposób automaty do gier
    mogą tyle zarobić,
  • 2:09 - 2:14
    jeśli wrzuca się do nich
    tak niewielkie pieniądze?
  • 2:14 - 2:16
    Gra się za monety.
  • 2:16 - 2:17
    Jak to możliwe?
  • 2:18 - 2:20
    Chodzi o to, że...
  • 2:21 - 2:25
    mój telefon jest automatem do gry.
  • 2:26 - 2:28
    Za każdym razem, gdy sprawdzam telefon,
  • 2:28 - 2:30
    gram na automacie, żeby sprawdzić,
  • 2:30 - 2:31
    co dostanę.
  • 2:32 - 2:33
    Co dostanę?
  • 2:33 - 2:35
    Za każdym razem, gdy sprawdzam maila,
  • 2:35 - 2:36
    gram na automacie,
  • 2:36 - 2:38
    myśląc: "co dostanę?".
  • 2:38 - 2:41
    Gdy przewijam tablicę
    z głównej strony Facebooka,
  • 2:41 - 2:43
    gram na automacie, żeby sprawdzić,
  • 2:43 - 2:45
    co dostanę tym razem.
  • 2:46 - 2:47
    Chodzi o to,
  • 2:48 - 2:51
    że wiedząc dokładnie, jak to działa,
    a jestem projektantem,
  • 2:51 - 2:53
    wiem, jak to oddziałuje psychologicznie,
  • 2:53 - 2:55
    wiem dobrze, o co tu chodzi,
  • 2:55 - 2:57
    ale i tak nie mam wyboru,
  • 2:57 - 2:59
    daję się w to wciągnąć.
  • 3:00 - 3:02
    Co mamy zrobić?
  • 3:03 - 3:06
    Bo zostaje nam wybór: "wszystko albo nic"
  • 3:06 - 3:08
    jeśli chodzi o technologię.
  • 3:08 - 3:10
    Albo jesteś włączony,
  • 3:11 - 3:13
    czyli połączony z siecią
    i ciągle coś ci brzęczy,
  • 3:13 - 3:15
    abo jesteś wyłączony,
  • 3:15 - 3:16
    ale wtedy ciągle myślisz,
  • 3:16 - 3:18
    czy coś ważnego cię nie omija.
  • 3:18 - 3:21
    Innymi słowy, albo jesteś rozproszony,
  • 3:21 - 3:24
    albo boisz się, że coś cię ominie.
  • 3:24 - 3:26
    Prawda?
  • 3:27 - 3:31
    Zatem musimy ustalić nowy wybór.
  • 3:32 - 3:34
    Chcemy używać technologii,
  • 3:34 - 3:39
    ale mając wpływ na to,
    jak spędzamy z nią czas.
  • 3:39 - 3:42
    Będziemy potrzebować do tego
    pomocy projektantów,
  • 3:43 - 3:45
    bo sama wiedza, jak to działa, to za mało.
  • 3:45 - 3:48
    Potrzebujemy wsparcia projektowego.
  • 3:48 - 3:49
    Jakby to miałoby wyglądać?
  • 3:51 - 3:53
    Weźmy znany wszystkim przykład:
  • 3:53 - 3:56
    chat - wiadomości tekstowe.
  • 3:56 - 3:58
    Jest dwoje ludzi.
  • 3:58 - 4:01
    Nancy po lewej, pracuje nad dokumentem,
  • 4:01 - 4:02
    i John po prawej.
  • 4:03 - 4:04
    Johnowi nagle się przypomina:
  • 4:04 - 4:08
    "Muszę spytać Nancy
    o ten dokument, zanim zapomnę".
  • 4:10 - 4:12
    Kiedy wysyła jej tę wiadomość,
  • 4:12 - 4:14
    rozprasza jej uwagę.
  • 4:15 - 4:19
    Robimy to cały czas:
    rozpraszamy się nawzajem,
  • 4:19 - 4:20
    jeden drugiego.
  • 4:20 - 4:22
    Dużo nas to kosztuje,
  • 4:23 - 4:25
    bo gdy komuś przeszkadzamy,
  • 4:27 - 4:30
    zajmuje przeciętnie 23 minuty,
  • 4:30 - 4:32
    żeby ponownie skupić uwagę.
  • 4:32 - 4:35
    Właściwie przeskakujemy
    pomiędzy dwoma różnymi zadaniami,
  • 4:35 - 4:38
    zanim wrócimy do tego,
    czym zajmowaliśmy się na początku.
  • 4:39 - 4:45
    Pokazało nam to badanie Glorii Mark
    w połączeniu z badaniem Microsoft.
  • 4:45 - 4:49
    Jej badanie pokazuje też,
    że to uczy złych nawyków.
  • 4:49 - 4:51
    Im więcej zakłóceń dochodzi z zewnątrz,
  • 4:51 - 4:56
    tym bardziej przyzwyczajamy się
    do przeszkadzania samym sobie.
  • 4:56 - 5:00
    Przeszkadzamy sami sobie
    co trzy i pół minuty.
  • 5:01 - 5:02
    To obłęd.
  • 5:02 - 5:04
    Jak to naprawić?
  • 5:04 - 5:07
    Nancy i John są w sytuacji
    "wszystko albo nic".
  • 5:07 - 5:08
    Nancy mogłaby się rozłączyć,
  • 5:08 - 5:10
    ale wtedy martwiłaby się,
  • 5:10 - 5:12
    że ominie ją coś ważnego.
  • 5:12 - 5:14
    Projekt może rozwiązać ten problem.
  • 5:15 - 5:17
    Nancy znów jest po lewej,
  • 5:17 - 5:19
    John po prawej.
  • 5:19 - 5:21
    John przypomina sobie:
    "Muszę wysłać Nancy ten dokument".
  • 5:21 - 5:23
    Tyko tym razem,
  • 5:23 - 5:24
    Nancy może zaznaczyć, że pracuje.
  • 5:24 - 5:26
    Na przykład przeciąga suwak i zaznacza:
  • 5:26 - 5:28
    "Chcę się skupić przez 30 minut"
  • 5:28 - 5:30
    i - uwaga! - skupia się.
  • 5:31 - 5:33
    Gdy John chce jej wysłać wiadomość,
  • 5:33 - 5:36
    może wyrzucić tę myśl z głowy,
  • 5:36 - 5:38
    bo miał potrzebę, miał tę myśl,
  • 5:38 - 5:40
    i chce ją wyrzucić, zanim zapomni.
  • 5:41 - 5:42
    Tylko że tym razem,
  • 5:42 - 5:47
    wiadomości są zatrzymywane,
    żeby Nancy mogła się skupić,
  • 5:47 - 5:49
    a John może przestać się martwić.
  • 5:51 - 5:54
    Ale to działa tylko wtedy,
    kiedy ostatni warunek jest spełniony:
  • 5:54 - 5:59
    Nancy musi wiedzieć,
    że jeśli pojawi się coś naprawdę ważnego,
  • 6:00 - 6:01
    John nadal może jej przeszkodzić.
  • 6:04 - 6:08
    Ale nie ma ciągłych, bezmyślnych zakłóceń,
  • 6:08 - 6:11
    teraz mamy tylko te świadome.
  • 6:13 - 6:15
    Więc robimy dwie rzeczy.
  • 6:15 - 6:18
    Stwarzamy wybór zarówno
    dla Nancy jak i dla Johna,
  • 6:18 - 6:21
    ale jest też druga, istotna sprawa.
  • 6:22 - 6:25
    Zmieniamy kluczowe pytanie.
  • 6:26 - 6:29
    Zamiast ustalać cel chatu jako:
  • 6:30 - 6:33
    "Zaprojektujmy to tak,
    żeby łatwo wysłać wiadomość",
  • 6:33 - 6:35
    taki jest cel chatu,
  • 6:35 - 6:37
    powinno być naprawdę łatwo
    wysłać komuś wiadomość,
  • 6:38 - 6:41
    zmieniamy cel na coś głębszego,
    o większej wartości dla człowieka,
  • 6:41 - 6:45
    jak: "Stwórzmy najlepszą możliwą
    jakość w komunikacji
  • 6:45 - 6:48
    pomiędzy dwojgiem ludzi".
  • 6:48 - 6:50
    Poprawiliśmy cel.
  • 6:52 - 6:55
    Czy projektanci naprawdę
    się tym przejmują?
  • 6:55 - 7:00
    Czy chcemy dyskusji o tym,
    jakie są te głębsze ludzkie cele?
  • 7:01 - 7:02
    Coś wam powiem.
  • 7:02 - 7:05
    Niewiele ponad rok temu
  • 7:05 - 7:08
    pomagałem zorganizować spotkanie
  • 7:09 - 7:13
    między wiodącymi projektantami
    technologii a Thich Nhat Hanh'em.
  • 7:14 - 7:19
    Thich Nhat Hanh to międzynarodowy
    rzecznik świadomej medytacji.
  • 7:19 - 7:21
    To było niesamowite spotkanie.
  • 7:21 - 7:23
    Wyobraźcie sobie pokój,
  • 7:23 - 7:27
    w którym z jednej strony macie
    entuzjastów technologii,
  • 7:27 - 7:28
    a po drugiej stronie pokoju
  • 7:28 - 7:33
    mnichów buddyjskich z ogolonymi głowami,
    ubranych w długie brązowe szaty.
  • 7:34 - 7:38
    Pytano o najgłębsze ludzkie wartości,
  • 7:38 - 7:40
    na przykład o przyszłość technologii,
  • 7:40 - 7:42
    kiedy projektuje się,
    myśląc o kluczowych pytaniach
  • 7:42 - 7:44
    i najważniejszych ludzkich wartościach.
  • 7:44 - 7:48
    Nasza rozmowa skupiła się
    na dokładniejszym słuchaniu tego,
  • 7:48 - 7:50
    jakie te wartości mogą być.
  • 7:51 - 7:53
    Ktoś rozbawił nas podczas rozmowy,
  • 7:53 - 7:55
    że może zamiast korekty pisowni,
  • 7:56 - 7:58
    można by mieć korektę uczuć,
  • 7:58 - 8:02
    podkreślającą słowo,
    które niechcący mogłoby urazić,
  • 8:02 - 8:04
    zostać odebrane jako przykre przez kogoś.
  • 8:05 - 8:09
    Czy takie rozmowy zdarzają się
    w prawdziwym świecie,
  • 8:09 - 8:11
    a nie tylko na spotkaniach projektantów?
  • 8:12 - 8:13
    Odpowiedź brzmi: tak,
  • 8:13 - 8:15
    a jedną z moich ulubionych
    jest Couchsurfing.
  • 8:16 - 8:19
    Jeśli nie wiecie, Couchsurfing to strona,
  • 8:19 - 8:23
    która łączy ludzi szukających
    noclegu na darmowej kanapie
  • 8:23 - 8:26
    z tymi, którzy chcą to zaoferować.
  • 8:26 - 8:28
    Świetna usługa.
  • 8:28 - 8:29
    Jaki może być cel ich projektu?
  • 8:29 - 8:32
    Co projektujesz, jeśli pracujesz
    przy Couchsurfingu?
  • 8:32 - 8:37
    Można powiedzieć, że cel
    to połączyć gości z gospodarzami.
  • 8:38 - 8:39
    Prawda?
  • 8:39 - 8:40
    To dobry cel.
  • 8:40 - 8:43
    Ale tu byłoby jak z chatem przed chwilą,
  • 8:43 - 8:45
    gdzie chodziło o przekazanie wiadomości.
  • 8:45 - 8:48
    Zatem jaki jest głębszy, ludzki cel?
  • 8:48 - 8:50
    Ustalili swój cel
  • 8:50 - 8:56
    jako potrzebę stworzenia trwałych,
    pozytywnych doświadczeń i relacji
  • 8:56 - 8:58
    między ludźmi, którzy się nie znają.
  • 8:59 - 9:02
    Najlepsze w tym jest to, że w 2007 roku
  • 9:02 - 9:05
    wprowadzili sposób na zmierzenie tego,
  • 9:05 - 9:06
    co jest niesamowite.
  • 9:06 - 9:07
    Powiem wam, jak to działa.
  • 9:07 - 9:09
    Do każdego celu projektowego
  • 9:09 - 9:11
    trzeba mieć odpowiednią miarę,
  • 9:11 - 9:13
    żeby wiedzieć, jak nam idzie,
  • 9:13 - 9:14
    sposób mierzenia sukcesu.
  • 9:14 - 9:15
    Jak to się robi?
  • 9:15 - 9:18
    Weźmy dwójkę ludzi, którzy się spotykają.
  • 9:20 - 9:24
    Bierze się liczbę dni
    spędzonych razem przez tę dwójkę
  • 9:25 - 9:28
    i szacuje się, ile godzin w ciągu tych dni
  • 9:29 - 9:32
    ci dwoje spędzili razem.
  • 9:32 - 9:34
    Po spędzeniu tego czasu razem,
  • 9:34 - 9:35
    oboje są pytani o to,
  • 9:35 - 9:37
    na ile pozytywne było to doświadczenie.
  • 9:37 - 9:40
    Czy miałeś dobre doświadczenie z osobą,
    z którą się spotykałeś?
  • 9:41 - 9:44
    Odejmują od tych pozytywnych godzin
  • 9:44 - 9:48
    czas, który spędzili
    na stronie internetowej,
  • 9:48 - 9:51
    bo taki jest koszt w życiu.
  • 9:52 - 9:54
    Czemu miałoby to być brane za sukces?
  • 9:54 - 9:56
    To, co zostaje,
  • 9:56 - 10:00
    nazywają "sumą netto
    zorganizowanych spotkań",
  • 10:00 - 10:03
    czyli suma netto
    "dobrze spędzonego czasu".
  • 10:03 - 10:08
    Godziny netto, których nigdy by nie było,
    gdyby Couchsurfing nie istniał.
  • 10:09 - 10:13
    Wyobraźcie sobie, jak inspirujące byłoby
    przychodzić codziennie do pracy
  • 10:13 - 10:14
    i mierzyć swój sukces
  • 10:14 - 10:19
    wkładem godzin netto
    poświęconych życiu ludzi,
  • 10:19 - 10:22
    tych pozytywnych,
    które nie zdarzyłyby się,
  • 10:22 - 10:25
    gdybyście nie zrobili tego,
    co mieliście zrobić dzisiaj w pracy.
  • 10:26 - 10:31
    Czy wyobrażacie sobie,
    że cały świat tak działa?
  • 10:32 - 10:34
    Czy wyobrażacie sobie sieć społeczną,
  • 10:34 - 10:36
    powiedzmy, że lubicie gotować,
  • 10:36 - 10:39
    więc miarą sukcesu byłaby
    liczba wieczorków kulinarnych
  • 10:39 - 10:42
    i artykułów kulinarnych,
    które czytaliście z zadowoleniem,
  • 10:42 - 10:45
    pomniejszona o artykuły,
    z których nie byliście zadowoleni
  • 10:45 - 10:48
    albo o czas spędzony
    na przeglądaniu nieatrakcyjnych treści.
  • 10:48 - 10:52
    Wyobraźcie sobie
    profesjonalną sieć społeczną,
  • 10:52 - 10:55
    która zamiast mierzyć swój sukces
    ilością stworzonych powiązań
  • 10:55 - 10:57
    albo wysłanych wiadomości,
  • 10:57 - 11:01
    mierzyłaby sukces liczbą
    ofert pracy, które ludzie otrzymali
  • 11:01 - 11:03
    i z których byli zadowoleni,
  • 11:04 - 11:08
    pomniejszoną o ilość czasu
    spędzanego przez ludzi na tej stronie.
  • 11:09 - 11:12
    Albo wyobraźcie sobie serwisy randkowe,
  • 11:12 - 11:13
    jak Tinder lub inne,
  • 11:13 - 11:17
    gdzie zamiast mierzyć
    liczbę przeciągnięć w prawo lub lewo,
  • 11:17 - 11:19
    bo tak obecnie mierzą sukces,
  • 11:19 - 11:25
    mierzyliby głębokie, romantyczne
    i szczęśliwe związki zawarte przez ludzi.
  • 11:27 - 11:29
    Czymkolwiek byłyby one dla nich.
  • 11:32 - 11:35
    Wyobrażacie sobie cały świat
    działający według tej zasady,
  • 11:35 - 11:37
    żebyście mogli dobrze spędzić czas?
  • 11:39 - 11:41
    Do tego potrzebny jest nowy system,
  • 11:41 - 11:43
    bo pewnie myślicie,
  • 11:43 - 11:44
    że obecna gospodarka internetowa,
  • 11:44 - 11:46
    obecna gospodarka w ogóle,
  • 11:46 - 11:47
    jest mierzona zużytym czasem.
  • 11:47 - 11:49
    Ilu jest użytkowników?
  • 11:49 - 11:51
    Jakie jest użytkowanie?
  • 11:51 - 11:52
    Ile czasu spędzono?
  • 11:52 - 11:54
    Tak mierzy się sukces.
  • 11:54 - 11:56
    Ale ten problem już rozwiązaliśmy.
  • 11:57 - 12:00
    Jak z żywnością ekologiczną,
  • 12:00 - 12:03
    stwierdzając, że inaczej
    trzeba szacować wartość.
  • 12:03 - 12:06
    Powiedzieliśmy,
    że to jest inny rodzaj żywności.
  • 12:07 - 12:09
    Nie możemy porównywać jej,
    patrząc tylko na cenę,
  • 12:09 - 12:11
    bo to inna kategoria żywności.
  • 12:11 - 12:14
    Rozwiązaliśmy ten problem
    za pomocą Certyfikatu LEED,
  • 12:14 - 12:17
    mówiąc, że to inny rodzaj budynku,
  • 12:17 - 12:21
    co oznacza inne wartości
    równowagi środowiskowej.
  • 12:22 - 12:27
    A jeśli mielibyśmy takie coś
    dla technologii?
  • 12:28 - 12:33
    Co, gdyby jedynym celem i sensem
  • 12:33 - 12:37
    było stworzenie dodatniego wkładu netto
    dla nowej jakości ludzkiego życia?
  • 12:39 - 12:42
    Co, gdybyśmy mogli
    ocenić to w inny sposób,
  • 12:42 - 12:44
    tak, żeby to naprawdę działało?
  • 12:45 - 12:49
    Wyobraźmy sobie taki specjalny dział
    w sklepie z aplikacjami.
  • 12:49 - 12:50
    Wyobraźmy sobie przeglądarki
  • 12:50 - 12:53
    pomagające skierować nas
    na te specjalne produkty.
  • 12:55 - 13:00
    Jak ciekawie byłoby żyć
    i tworzyć taki świat?
  • 13:01 - 13:04
    Już dziś możemy stworzyć ten świat.
  • 13:05 - 13:08
    Szefowie firm,
  • 13:08 - 13:11
    tylko wy możecie narzucić nową skalę,
  • 13:11 - 13:16
    czyli skalę dodatniego wkładu netto
    dla nowej jakości ludzkiego życia.
  • 13:16 - 13:18
    Porozmawiajcie o tym szczerze.
  • 13:18 - 13:20
    Może nie od razu wszystko pójdzie dobrze,
  • 13:20 - 13:22
    ale zacznijcie o tym rozmawiać.
  • 13:23 - 13:29
    Projektanci, możecie przedefiniować
    sukces i projektowanie.
  • 13:29 - 13:33
    Zapewne macie więcej władzy
    niż inni ludzie w waszej firmie,
  • 13:33 - 13:36
    żeby stwarzać wybory,
    według których wszyscy żyjemy.
  • 13:36 - 13:38
    Tak jak w medycynie,
  • 13:38 - 13:40
    gdzie jest przysięga Hipokratesa,
  • 13:40 - 13:45
    żeby ukazać odpowiedzialność
    i wyższe wartości w leczeniu pacjentów.
  • 13:45 - 13:47
    A gdyby projektanci mieli coś takiego
  • 13:47 - 13:49
    przy tworzeniu nowego rodzaju projektu?
  • 13:51 - 13:53
    Użytkownicy, my wszyscy,
  • 13:53 - 13:56
    możemy wymagać technologii,
    która działa w ten sposób.
  • 13:57 - 13:59
    Teraz może się to wydawać trudne,
  • 13:59 - 14:03
    ale McDonald's nie sprzedawał sałatek,
    póki konsumenci nie zaczęli tego wymagać.
  • 14:05 - 14:09
    Walmart nie prowadził eko żywności,
    póki konsumenci nie zaczęli tego wymagać.
  • 14:09 - 14:13
    Musimy wymagać tej nowej technologii.
  • 14:14 - 14:15
    I możemy to zrobić.
  • 14:16 - 14:18
    Zrobienie tego
  • 14:18 - 14:20
    będzie równoznaczne z przeniesieniem się
  • 14:20 - 14:24
    ze świata kierowanego
    i działającego przez zużyty czas,
  • 14:25 - 14:29
    do świata kierowanego
    przez czas dobrze wykorzystany.
  • 14:32 - 14:34
    Chcę żyć w takim świecie
  • 14:34 - 14:36
    i chcę, żeby te rozmowy się odbyły.
  • 14:37 - 14:38
    Zacznijmy tę rozmowę teraz.
  • 14:40 - 14:41
    Dziękuję.
  • 14:41 - 14:43
    (Brawa)
Title:
Lepsza technologia ochroni nas przed utratą czasu
Speaker:
Tristan Harris
Description:

Jak często zdarza się, że technologia odrywa nas od tego, co powinniśmy robić? W pracy i w zabawie zaskakująco dużo czasu tracimy, rozpraszając uwagę dzwonkami i wyskakującymi okienkami, które zamiast pomagać nam dobrze wykorzystać czas, często nam go kradną. Teoretyk projektowania Tristan Harris pokazuje nowe pomysły na technologię, która umożliwia bardziej przemyślaną interakcję. Pyta: "Jak będzie wyglądała przyszłość technologii, jeśli będziemy projektować z myślą o najgłębszych ludzkich wartościach?".

more » « less
Video Language:
English
Team:
TED
Project:
TEDTalks
Duration:
14:55

Polish subtitles

Revisions