Dutch subtitles

← Sebastião Salgado: Het stille drama in fotografie

Get Embed Code
36 Languages

Subtitles translated from English Showing Revision 11 created 05/22/2013 by Christel Foncke.

  1. Ik weet niet of iedereen hier
  2. bekend is met mijn foto's.
  3. Ik zal jullie eerst wat foto's
    laten zien.
  4. Daarna zal ik erover vertellen.
  5. Ik moet iets over mijn
    achtergrond vertellen,

  6. want het zal in mijn
    verhaal
  7. ter sprake komen.
  8. Ik ben in 1944 in Brazilië geboren.
  9. In die tijd was Brazilië nog
    geen markteconomie.
  10. Ik werd geboren op een boerderij
  11. die nog voor meer dan de helft uit
    regenwoud bestond.
  12. Een fantastische plek.
  13. Ik leefde samen met heel bijzondere
    vogels en dieren.
  14. Ik zwom in riviertjes tussen
    de kaaimannen.
  15. Er woonden op die boerderij
    ongeveer 35 gezinnen.
  16. Al het geproduceerde voedsel
    was voor eigen gebruik.
  17. Er ging maar weinig
    naar de markt.
  18. Het enige dat we eens per jaar
    op de markt verkochten,
  19. was het vee dat we fokten.
  20. We maakten een reis
    van 45 dagen
  21. naar het slachthuis,
  22. met duizenden stuks vee bij ons.
  23. Over de terugreis naar de boerderij
  24. deden we 20 dagen.
  25. Toen ik 15 werd,

  26. moest ik weg van huis,
  27. om in een veel grotere stad
  28. de tweede helft van de
    basisschool af te maken.
  29. Ik leerde daar andere dingen.
  30. Brazilië was aan het verstedelijken,
    industrialiseren.
  31. Ik wist hoe de politiek werkte
    en radicaliseerde een beetje.
  32. Ik werd lid van linkse partijen
  33. en werd activist.
  34. Ik ging naar de universiteit
    om economie te studeren.
  35. Ik haalde mijn masters in economie.
  36. De belangrijkste gebeurtenis
    in mijn leven

  37. vond toen ook plaats.
  38. Ik ontmoette een geweldig meisje.
  39. Ze werd mijn beste vriendin
    voor het leven
  40. en mijn partner in alles wat ik tot nu toe
    gedaan heb:
  41. mijn vrouw, Léila Wanick Salgado.
  42. Brazilië radicaliseerde zeer sterk.

  43. We vochten heel hard tegen
    de dictatuur.
  44. Op zeker moment moesten we kiezen:
  45. verdwijnen in de
    gewapende illegaliteit,
  46. of vertrekken uit Brazilië.
  47. Omdat we nog zo jong waren,
    besliste de organisatie dat we weg moesten.
  48. We gingen naar Frankrijk,
  49. waar ik een graad in economie behaalde.
  50. Léila werd architecte.
  51. Daarna werkte ik voor een
    investeringsbank.
  52. We reisden veel,
    financierden ontwikkelingshulp
  53. en economische projecten in Afrika
    met de Wereldbank.
  54. Maar op een dag pleegde de fotografie
    een overval op mijn leven.

  55. Ik liet mijn oude leven achter me
  56. en werd fotograaf.
  57. Ik ging me bezighouden
    met fotografie
  58. die voor mij belangrijk was.
  59. Mensen zeggen vaak
    dat ik een journalistiek fotograaf,
  60. een antropologisch fotograaf
  61. of een activistisch fotograaf ben.
  62. Maar ik heb veel meer gedaan.
  63. Fotografie was mijn leven.
  64. Ik ging helemaal op
    in de fotografie.
  65. Ik deed langlopende projecten
  66. en ik zal jullie daar iets van laten zien.
  67. Je krijgt weer een inkijk in
    de sociale projecten
  68. die ik bezocht.
    Ik heb veel boeken samengesteld
  69. uit deze foto's,
  70. maar ik laat er nu
    een paar van zien.
  71. In de negentiger jaren,
    van 1994 tot 2000,

  72. maakte ik de foto's
    bij het verhaal 'Migraties'.
  73. Er kwam een boek
    en het werd een show.
  74. Maar tijdens het maken van de foto's

  75. ging ik door een heel moeilijke periode,
    voornamelijk in Ruanda.
  76. Daar zag ik het ultieme geweld.
  77. Ik zag duizenden doden per dag.
  78. Ik verloor mijn geloof in de mensheid.
  79. Ik dacht dat we onmogelijk
    verder konden leven
  80. en ik werd aangevallen door mijn eigen
    Staphylococcus.
  81. Ik kreeg overal ontstekingen.
  82. Als ik met mijn vrouw de liefde bedreef
    kwam er geen sperma vrij,
  83. maar bloed.
  84. Ik ging naar de dokter
    van een vriend in Parijs
  85. en vertelde hem
    dat ik doodziek was.
  86. Hij onderzocht me langdurig en zei:
    'Sebastian,
  87. je bent niet ziek,
    je prostaat is volkomen in orde.
  88. Je hebt alleen zoveel doden gezien,
    dat je nu zelf aan het sterven bent.
  89. Je moet er echt mee stoppen.
  90. Als je dat niet doet,
    zal dat je dood betekenen.'
  91. Dus besloot ik te stoppen.

  92. Ik had het helemaal gehad
    met fotografie
  93. en met alle toestanden
    in de wereld.
  94. Ik besloot om terug te gaan
    naar mijn geboorteplaats.
  95. Toevallig waren
    mijn ouders inmiddels
  96. op leeftijd geraakt.
  97. Ik heb 7 zussen.
    Ik ben de enige man in mijn familie.
  98. Samen hadden ze besloten
  99. om het land aan Léila en mij
    over te dragen.
  100. Toen we het land kregen
    was het net zo dood als ik.
  101. Toen ik nog een kind was, bestond het voor
    meer dan 50% uit regenwoud.
  102. Toen we het land kregen
  103. was daar nog minder dan
    een half procent van over,
  104. net zoals in de hele streek.
  105. Door de ontwikkeling van Brazilië
  106. is er veel regenwoud vernietigd.
  107. Net zoals hier in de
    Verenigde Staten,
  108. of in India,
    overal op deze planeet.
  109. In onze ontwikkeling
  110. zit een grote tegenstrijdigheid:
  111. we vernietigen alles om ons heen.
  112. Van de duizenden stuks vee
    op de boerderij
  113. waren er nog maar
    een paar honderd over.
  114. We wisten niet wat we
    ermee aan moesten.
  115. Toen kwam Léila op een
    ongelooflijk gek idee.
  116. Ze zei: 'Waarom breng je het regenwoud
    hier niet terug?

  117. Je zegt altijd dat je
    in het paradijs bent geboren.
  118. Laten we dat paradijs herstellen.
  119. Ik nam contact op met
    een goede vriend van mij,

  120. een bosbouwkundig ingenieur,
    om een project voor ons op te zetten.
  121. een bosbouwkundig ingenieur,
    om een project voor ons op te zetten.
  122. We begonnen met planten.
  123. Het eerste jaar gingen veel bomen dood,
    het jaar daarna minder.
  124. Heel langzaam begon
    het dode land te herleven.
  125. We plantten
    honderdduizenden bomen,
  126. alleen inheemse soorten.
  127. Zo werd het verwoeste ecosysteem vervangen
    door een identiek systeem.
  128. Het leven herstelde zich op een
    ongelooflijke manier.
  129. Het was noodzakelijk om van ons land
    een nationaal park te maken.
  130. Het was noodzakelijk om van ons land
    een nationaal park te maken.
  131. Er ontstond een transformatie.
    We gaven het land terug aan de natuur.
  132. Het werd een nationaal park.
  133. We richtten het 'Instituto Terra' op
  134. en begonnen een groot milieuproject
    om geld bij elkaar te brengen,
  135. hier in Los Angeles, in de Bay Area
    in San Francisco.
  136. We kregen belastingaftrek in
    de Verenigde Staten.
  137. We haalden geld op in Spanje, Italië
    en veel geld in Brazilië.
  138. Veel Braziliaanse bedrijven
    en de regering
  139. stopten geld in het project.
  140. Terwijl het leven weer opbloeide,
    kreeg ik een sterke behoefte
  141. om weer te gaan fotograferen.
  142. Dit keer wilde ik me niet
    langer beperken
  143. tot dat ene dier dat ik mijn hele leven
    had gefotografeerd: de mens.
  144. Ik wilde de andere dieren
    fotograferen,
  145. de landschappen.
  146. De mens ook,
    maar dan in zijn oorsprong.
  147. In de tijd dat we nog in evenwicht
    met de natuur leefden.
  148. In het begin van 2004
    begon ik ermee
  149. en eind 2011 was ik klaar.
  150. Het resultaat was een
    ongelooflijke hoeveelheid foto's.
  151. Léila stelde er al mijn boeken
    mee samen
  152. en zette er alle shows mee in elkaar.
  153. Met deze foto's willen we
  154. een discussie starten
    over wat er nog is aan ongereptheid.
  155. Over waar we op deze planeet
    aan vast moet houden
  156. als we enigszins evenwichtig
    willen leven.
  157. Ik wilde ons mensen zien,
  158. zoals we leefden in het
    Stenen Tijdperk.
  159. Er leven nog mensen op die manier.
    Vorige week
  160. was ik bij de Brazilian National
    Indian Foundation.
  161. Alleen al in het Amazonegebied
    bestaan nog ongeveer 110
  162. indianenstammen waar nog nooit
    contact mee is geweest.
  163. Dit is de manier om het regenwoud
    te beschermen.
  164. Met deze foto's hoop ik dat we een
    informatiesysteem op kunnen zetten.
  165. Met deze foto's hoop ik dat we een
    informatiesysteem op kunnen zetten.
  166. We wilden de planeet op een
    nieuwe manier presenteren.
  167. Nu wil ik jullie graag enkele foto's
  168. uit het project laten zien.
  169. Tja... hiervoor - (Applaus)

  170. dankjewel, hartelijk dank
  171. - hiervoor moet we hard vechten

  172. om het te houden zoals het nu is.
  173. Maar er is nog meer
    verandering nodig.
  174. Samen moeten we onze huidige
    samenleving hervormen.
  175. We zitten op een punt
    vanwaar we niet meer terug kunnen,
  176. maar we creëren een
    ongelooflijke tegenstelling.
  177. Om dit alles te bouwen,
    wordt veel verwoest.
  178. Ons oeroude Braziliaanse bos,
  179. zo groot als Californië,
  180. is tegenwoordig voor 93% verwoest.
  181. Hier aan de westkust hebben jullie
    je bossen verwoest,
  182. nietwaar? De sequoiabossen
    zijn in rap tempo verdwenen.
  183. nietwaar? De sequoiabossen
    zijn in rap tempo verdwenen.
  184. 2 dagen geleden vloog ik
    vanuit Atlanta hier naartoe,
  185. over woestijnen die we
  186. door ons eigen toedoen
    veroorzaakt hebben.
  187. India heeft geen bomen meer.
    Spanje heeft geen bomen meer.
  188. We moeten die bossen heraanplanten.

  189. De bossen zijn essentieel
    voor ons leven.
  190. We moeten ademhalen.
    De enige fabriek
  191. die CO2 in zuurstof kan veranderen
  192. is het bos.
  193. Bomen zijn de enige machines
    die in staat zijn
  194. om de voortdurend door ons
    geproduceerde koolstof
  195. op te vangen. Zelfs als we
    de productie reduceren,
  196. produceren we nog CO2
    bij alles wat we doen.
  197. 3 à 4 weken geleden
    vroeg ik mezelf iets af.
  198. We lazen in de kranten
  199. over de massale vissterfte
    in Noorwegen.
  200. Gebrek aan zuurstof
    in het water.
  201. Ik vroeg me af
    of er niet een moment zal komen
  202. waarop alle diersoorten,
    inclusief de onze,
  203. zuurstofgebrek zullen krijgen.
    Dat zou een groot probleem veroorzaken.
  204. Bomen zijn essentieel voor
    ons watersysteem.

  205. Ik zal jullie een eenvoudig
    voorbeeldje geven.
  206. Voor de gelukkigen onder jullie
    die een flinke haardos hebben
  207. duurt het na een wasbeurt
    2 à 3 uur
  208. tot het haar gedroogd is.
  209. Als je tenminste geen
    föhn gebruikt.
  210. Bij mij duurt het maar een minuut.
    Zo is het ook met bomen.
  211. Bomen zijn het haar
    van onze planeet.
  212. Als het regent op een plek
    waar geen bomen staan,
  213. stroomt het water in een paar minuten
    naar de rivier.
  214. De meegevoerde aarde
    vervuilt onze waterbronnen
  215. en onze rivieren.
  216. Er blijft geen vocht achter.
  217. Bomen hebben een wortelsysteem
    dat het water vasthoudt.
  218. De takken en bladeren
    die van de boom vallen
  219. creëren een vochthoudende laag.
  220. Het duurt vele maanden tot het water
    de rivieren bereikt.
  221. Zo blijven onze bronnen
    en rivieren schoon.
  222. Het allerbelangrijkste is,
    ons te realiseren
  223. dat we voor iedere activiteit
    in het leven water nodig hebben.
  224. Tot slot wil ik jullie

  225. een paar foto's laten zien
  226. die het belang daarvan tonen.
  227. Je weet nog wel wat ik vertelde
  228. over de boerderij
    die ik van mijn ouders kreeg.
  229. Die boerderij was mijn paradijs.
  230. Het land was volkomen verwoest.
    Erosie, verdroogde aarde.
  231. Maar op deze foto zie je
  232. de bouw van een scholingscentrum,
  233. dat tot een groot milieucentrum in Brazilië
    zou uitgroeien.
  234. Je ziet ook een heleboel puntjes
    op deze foto.
  235. In elk van die puntjes
    hadden we een boom geplant.
  236. Dat zijn duizenden bomen.
  237. Dit zijn foto's die 2 maanden geleden
    op precies dezelfde plaats
  238. gemaakt zijn.
  239. (Applaus)

  240. Aan het begin heb ik gezegd

  241. dat we ongeveer 2½ miloen
    bomen moeten planten,
  242. ongeveer 200 verschillende soorten,
  243. om het ecosysteem te herstellen.
  244. Ik zal je de laatste foto laten zien.
  245. We hebben nu 2 miljoen bomen
    in de grond staan.
  246. We verwijderen ongeveer
  247. 100.000 ton koolstof met deze bomen.
  248. Vrienden, het is niet zo moeilijk.
    Wij konden het toch ook?

  249. Door de ellende
    die mij overkwam,
  250. gingen we terug
    en bouwden een ecosysteem.
  251. Wij hebben hier
    met zijn allen
  252. volgens mij dezelfde zorg.
  253. Het model dat we
    in Brazilië creëerden
  254. kunnen we naar hier overbrengen.
  255. We kunnen het overal
    ter wereld toepassen, toch?
  256. Ik geloof dat we dat samen kunnen doen.
  257. Ik dank jullie hartelijk.

  258. (Applaus)