Return to Video

Kan een geneesmiddel depressie en PTSS voorkomen?

  • 0:01 - 0:04
    Dit is een tuberculoseafdeling.
  • 0:04 - 0:08
    Op het moment dat deze foto
    werd genomen in de late jaren 1800
  • 0:08 - 0:11
    stierf één op de zeven mensen
  • 0:11 - 0:12
    aan tuberculose.
  • 0:13 - 0:16
    We hadden geen idee
    wat deze ziekte veroorzaakte.
  • 0:16 - 0:18
    De hypothese was eigenlijk
  • 0:18 - 0:21
    dat je eigen constitutie
    je ervoor gevoelig maakte.
  • 0:22 - 0:24
    Het was een uiterst
    geromantiseerde ziekte.
  • 0:24 - 0:27
    Ze werd ook tering genoemd
  • 0:27 - 0:30
    en het was de aandoening van dichters,
  • 0:30 - 0:32
    kunstenaars en intellectuelen.
  • 0:33 - 0:37
    En sommige mensen dachten
    dat het je een verhoogde gevoeligheid
  • 0:37 - 0:39
    en creatief genie verleende.
  • 0:41 - 0:43
    Tegen 1950,
  • 0:43 - 0:45
    wisten we echter
    dat tuberculose veroorzaakt werd
  • 0:45 - 0:49
    door een zeer besmettelijke
    bacteriële infectie,
  • 0:49 - 0:51
    iets minder romantisch,
  • 0:51 - 0:53
    maar met het voordeel
  • 0:53 - 0:57
    dat we nu misschien medicijnen
    ervoor konden ontwikkelen.
  • 0:57 - 1:00
    Dokters hadden het geneesmiddel
    iproniazide ontdekt,
  • 1:00 - 1:03
    waarvan ze erg hoopvol waren
    dat het tuberculose zou kunnen genezen.
  • 1:03 - 1:05
    Ze gaven het aan hun patiënten
  • 1:05 - 1:07
    en de patiënten waren
    er erg opgetogen over.
  • 1:07 - 1:10
    Ze werden socialer, energieker.
  • 1:10 - 1:15
    Eén medisch rapport zegt in feite
    dat ze "dansten in de zalen".
  • 1:16 - 1:17
    Maar helaas
  • 1:17 - 1:20
    was dat niet per se omdat ze beter werden.
  • 1:20 - 1:23
    Velen gingen nog steeds dood.
  • 1:24 - 1:30
    Een ander medisch rapport
    beschrijft ze als "misplaatst gelukkig".
  • 1:31 - 1:35
    Zo werd het eerste
    antidepressivum ontdekt.
  • 1:36 - 1:40
    Toevallige ontdekking is
    niet ongewoon in de wetenschap,
  • 1:40 - 1:43
    maar er is meer nodig
    dan alleen een gelukkig toeval.
  • 1:43 - 1:47
    Je moet de ontdekking
    ook kunnen herkennen.
  • 1:48 - 1:50
    Als neuroloog ga ik het even hebben
  • 1:50 - 1:52
    over mijn eigen ervaring
  • 1:52 - 1:55
    met wat je het tegenovergestelde
    van stom geluk zou kunnen noemen --
  • 1:55 - 1:57
    laten we het slim geluk noemen.
  • 1:57 - 1:59
    Maar eerst wat meer achtergrond.
  • 2:00 - 2:03
    Gelukkig hebben we sinds de jaren 50
  • 2:03 - 2:07
    een aantal geneesmiddelen ontwikkeld
    en kunnen we tuberculose nu genezen.
  • 2:07 - 2:11
    Ten minste in de Verenigde Staten,
    in andere landen wellicht niet,
  • 2:11 - 2:13
    hebben we onze sanatoria gesloten
  • 2:13 - 2:16
    en de meesten van jullie
    zullen niet al te bezorgd zijn over tb.
  • 2:17 - 2:20
    Maar veel van wat rond 1900 waar was
  • 2:20 - 2:21
    voor infectieziekten,
  • 2:21 - 2:24
    kunnen we nu zeggen
    over psychiatrische stoornissen.
  • 2:25 - 2:28
    We bevinden ons in een epidemie
    van stemmingsstoornissen
  • 2:28 - 2:32
    zoals depressie en post-traumatische
    stress-stoornis of PTSS.
  • 2:32 - 2:36
    Een kwart van alle volwassenen
    in de Verenigde Staten
  • 2:36 - 2:38
    lijdt aan een psychische aandoening,
  • 2:38 - 2:41
    wat betekent dat
    als je het niet zelf hebt,
  • 2:41 - 2:44
    of iemand in je familie,
  • 2:44 - 2:47
    je hoogstwaarschijnlijk
    wel iemand kent die het heeft,
  • 2:47 - 2:49
    hoewel ze er misschien niet over praten.
  • 2:50 - 2:54
    Depressie is nu hiv/aids, malaria,
  • 2:54 - 2:58
    diabetes en oorlog
    wereldwijd voorbijgestoken
  • 2:58 - 3:01
    als belangrijkste oorzaak
    van invaliditeit.
  • 3:02 - 3:05
    Net zoals met tuberculose in de jaren 50
  • 3:05 - 3:07
    weten we niet wat de oorzaak is.
  • 3:07 - 3:10
    Eenmaal ontwikkeld, wordt het chronisch,
  • 3:10 - 3:11
    duurt het een leven lang
  • 3:11 - 3:13
    en zijn er geen bekende behandelingen.
  • 3:15 - 3:17
    Het tweede antidepressivum ontdekten we,
  • 3:17 - 3:19
    ook bij toeval en in de jaren 50,
  • 3:19 - 3:23
    door een antihistaminicum
    dat mensen manisch maakte:
  • 3:24 - 3:25
    imipramine.
  • 3:26 - 3:30
    Bij zowel de tuberculoseafdeling
    als bij het antihistaminicum,
  • 3:30 - 3:31
    moest iemand kunnen herkennen
  • 3:31 - 3:34
    dat een geneesmiddel
    dat voor één ding was ontwikkeld --
  • 3:34 - 3:37
    tuberculose behandelen
    of allergieën onderdrukken --
  • 3:37 - 3:39
    zou kunnen worden gebruikt
    om iets heel anders te doen --
  • 3:39 - 3:41
    depressie behandelen.
  • 3:41 - 3:44
    Dit soort herbestemming
    is eigenlijk heel uitdagend.
  • 3:44 - 3:46
    Toen de artsen voor het eerst
  • 3:46 - 3:49
    dit stemmingsverbeterende effect
    van iproniazide opmerkten,
  • 3:49 - 3:51
    herkenden ze niet echt wat ze zagen.
  • 3:51 - 3:53
    Ze zaten zo vast in het denkraam
  • 3:53 - 3:56
    van een tuberculosegeneesmiddel
  • 3:56 - 3:58
    dat ze het alleen maar vermeldden
  • 3:58 - 4:00
    als een bijwerking,
    een negatief neveneffect.
  • 4:00 - 4:02
    Zoals je hier kunt zien,
  • 4:02 - 4:06
    ondervinden veel van deze patiënten
    in 1954 "ernstige euforie".
  • 4:07 - 4:09
    Ze waren bezorgd dat dit
  • 4:09 - 4:13
    hun herstel van tuberculose
    in de weg zou kunnen staan.
  • 4:13 - 4:20
    Dus ze bevalen ze iproniazide
    alleen aan in geval van extreme tb
  • 4:20 - 4:23
    en bij patiënten die
    emotioneel zeer stabiel waren,
  • 4:24 - 4:26
    natuurlijk precies tegenovergesteld
  • 4:26 - 4:28
    aan hoe we het gebruiken
    als een antidepressivum.
  • 4:28 - 4:32
    Ze zagen het zozeer vanuit
    het perspectief van de ene ziekte,
  • 4:32 - 4:37
    dat ze de grotere implicaties
    voor een andere ziekte niet zagen.
  • 4:37 - 4:40
    Om eerlijk te zijn,
    is het niet helemaal hun schuld.
  • 4:40 - 4:41
    Functionele gefixeerdheid
  • 4:41 - 4:43
    is een vooroordeel
    dat we allemaal hebben.
  • 4:43 - 4:47
    Het is de neiging om
    aan een object alleen te denken
  • 4:47 - 4:49
    in termen van
    zijn traditionele gebruik of functie.
  • 4:50 - 4:52
    Een denkraam is iets anders. Niet?
  • 4:52 - 4:54
    Dat is een soort vooropgezet kader
  • 4:54 - 4:55
    waarmee we problemen benaderen.
  • 4:56 - 4:59
    Dat maakt herbestemming eigenlijk
    vrij moeilijk voor ons allemaal.
  • 4:59 - 5:02
    Ik denk dat ze daarom
    deze man een eigen tv-show gaven
  • 5:02 - 5:05
    omdat hij echt geweldig was
    in het herbestemmen.
  • 5:05 - 5:07
    (Gelach)
  • 5:07 - 5:12
    De effecten waren zowel bij iproniazide
    en imipramine zeer sterk --
  • 5:12 - 5:15
    mensen werden manisch,
    dansten in de zalen.
  • 5:15 - 5:18
    Het is eigenlijk niet zo verwonderlijk
    dat ze werden opgemerkt.
  • 5:18 - 5:22
    Maar je vraagt je af
    wat we hebben gemist.
  • 5:23 - 5:24
    Iproniazide en imipramine
  • 5:24 - 5:27
    zijn meer dan slechts
    een casestudy van herbestemming.
  • 5:27 - 5:31
    Ze hebben nog twee andere
    belangrijke dingen met elkaar gemeen.
  • 5:31 - 5:33
    Ten eerste hebben
    ze vreselijke bijwerkingen.
  • 5:33 - 5:36
    Waaronder levertoxiciteit,
  • 5:36 - 5:39
    gewichtstoename
    van meer dan 25 kilogram,
  • 5:39 - 5:41
    en suïcidaliteit.
  • 5:41 - 5:45
    Ten tweede verhogen beiden
    het serotonineniveau.
  • 5:45 - 5:47
    Dat is een chemisch signaal
    in de hersenen,
  • 5:47 - 5:49
    een neurotransmitter.
  • 5:49 - 5:51
    Die twee dingen samen --
  • 5:51 - 5:53
    los van elkaar waren ze
    misschien niet zo belangrijk --
  • 5:53 - 5:55
    maar bij elkaar betekende het
  • 5:55 - 5:58
    dat we veiligere geneesmiddelen
    moesten ontwikkelen,
  • 5:58 - 6:01
    en dat serotonine
    een goede startplek leek.
  • 6:02 - 6:06
    Zo ontwikkelden we geneesmiddelen
    vooral gericht op serotonine,
  • 6:06 - 6:09
    selectieve serotonineheropnameremmers,
    de SSRI's,
  • 6:09 - 6:12
    met als meest bekende Prozac.
  • 6:12 - 6:13
    Dat was 30 jaar geleden,
  • 6:13 - 6:16
    Sindsdien hebben we
    meestal gewoon gewerkt
  • 6:16 - 6:18
    aan het optimaliseren
    van deze geneesmiddelen.
  • 6:18 - 6:21
    De SSRI's zijn beter
    dan de geneesmiddelen ervoor,
  • 6:21 - 6:23
    maar ze hebben
    nog steeds veel bijwerkingen,
  • 6:23 - 6:26
    zoals gewichtstoename, slapeloosheid,
  • 6:26 - 6:27
    suïcidaliteit --
  • 6:28 - 6:30
    en het duurt lang voor ze werken,
  • 6:30 - 6:33
    zowat vier tot zes weken
    voor veel patiënten.
  • 6:33 - 6:35
    En dat is bij de patiënten,
    waar ze werken.
  • 6:35 - 6:37
    Er zijn veel patiënten waarbij
    ze niet werken.
  • 6:38 - 6:41
    Dat betekent dat we nu in 2016
  • 6:42 - 6:45
    nog steeds geen genezing hebben
    voor stemmingsstoornissen,
  • 6:45 - 6:48
    alleen medicijnen die
    de symptomen onderdrukken,
  • 6:48 - 6:51
    wat een beetje is als het nemen
    van een pijnstiller voor een infectie
  • 6:51 - 6:53
    in plaats van een antibioticum.
  • 6:53 - 6:55
    Met een pijnstiller
    zal je je beter te voelen,
  • 6:55 - 6:58
    maar hij doet niets
    om de ziekte te behandelen.
  • 6:59 - 7:01
    Het was door deze flexibiliteit
    in ons denken
  • 7:01 - 7:04
    dat we erkenden
    dat iproniazide en imipramine
  • 7:04 - 7:06
    zo hergebruikt konden worden.
  • 7:06 - 7:08
    Dat leidde ons
    naar de serotoninehypothese
  • 7:08 - 7:11
    waar we ons vervolgens,
    ironisch genoeg, op fixeerden.
  • 7:12 - 7:15
    Dit zijn hersenensignalen, serotonine,
  • 7:15 - 7:16
    van een SSRI-reclame.
  • 7:16 - 7:18
    Voor alle duidelijkheid:
    dit is een dramatisering.
  • 7:18 - 7:23
    In de wetenschap proberen we
    van onze vooroordelen te omzeilen,
  • 7:23 - 7:25
    door middel van dubbel-blinde experimenten
  • 7:25 - 7:29
    of statistisch agnostisch
    voor onze resultaten te zijn.
  • 7:29 - 7:31
    Maar vooroordelen
    sluipen weer ongemerkt terug
  • 7:31 - 7:33
    in onze keuze van wat we willen bestuderen
  • 7:33 - 7:36
    en welke methode we daarvoor kiezen.
  • 7:36 - 7:40
    We richten ons
    nu al 30 jaar op serotonine,
  • 7:40 - 7:42
    vaak met uitsluiting van andere dingen.
  • 7:43 - 7:45
    We hebben nog steeds geen behandeling
  • 7:45 - 7:49
    en wat als serotonine nu eens
    niet allesbepalend is voor depressie?
  • 7:49 - 7:51
    Wat als het niet eens
    het sleutelonderdeel ervan is?
  • 7:51 - 7:54
    Dat betekent dat het
    niet uitmaakt hoeveel tijd,
  • 7:54 - 7:56
    geld of moeite we erin stoppen,
  • 7:56 - 7:58
    het nooit zal leiden tot een remedie.
  • 7:58 - 8:01
    In de afgelopen jaren
    hebben de artsen ontdekt
  • 8:01 - 8:06
    wat waarschijnlijk het eerste echte
    nieuwe antidepressivum sinds de SSRI's,
  • 8:07 - 8:08
    Calypsol,
  • 8:08 - 8:11
    en dit medicijn werkt zeer snel,
    binnen enkele uren of dagen,
  • 8:11 - 8:13
    en het werkt niet op serotonine.
  • 8:13 - 8:16
    Het werkt op glutamaat,
    een andere neurotransmitter.
  • 8:16 - 8:18
    Het is ook herbestemd.
  • 8:18 - 8:21
    Traditioneel werd het voor anesthesie
    in de chirurgie gebruikt.
  • 8:21 - 8:23
    Maar anders dan die andere geneesmiddelen,
  • 8:23 - 8:25
    die vrij snel werden herkend,
  • 8:25 - 8:27
    kostte het ons 20 jaar
  • 8:27 - 8:29
    om te beseffen dat Calypsol
    een antidepressivum was,
  • 8:29 - 8:33
    ondanks het feit dat het waarschijnlijk
    een beter antidepressivum is
  • 8:33 - 8:34
    dan die andere geneesmiddelen.
  • 8:34 - 8:38
    Waarschijnlijk maakte het feit
    dat het een beter antidepressivum was,
  • 8:38 - 8:40
    het voor ons moeilijker
    om het te herkennen.
  • 8:40 - 8:43
    Er was geen manie
    om de werking ervan te signaleren.
  • 8:43 - 8:46
    In 2013 werkte ik
    aan de Columbia Universiteit,
  • 8:46 - 8:49
    met mijn collega, dr. Christine Ann Denny.
  • 8:49 - 8:53
    We bestudeerden Calypsol
    als een antidepressivum in muizen.
  • 8:54 - 8:56
    Calypsol heeft
    een zeer korte halfwaardetijd,
  • 8:56 - 9:00
    wat betekent dat het
    binnen een paar uur uit je lichaam is.
  • 9:00 - 9:01
    We deden de eerste waarnemingen.
  • 9:01 - 9:03
    We gaven de muizen een injectie,
  • 9:03 - 9:05
    wachtten een week
  • 9:05 - 9:08
    en deden dan een ander experiment
    om geld uit te sparen.
  • 9:08 - 9:10
    Bij een van die experimenten
  • 9:10 - 9:12
    stelden we muizen bloot aan stress
  • 9:12 - 9:14
    en gebruikten we dat
    als model voor een depressie.
  • 9:14 - 9:17
    Op het eerste gezicht
    leek het niet te werken.
  • 9:17 - 9:19
    Het had daar kunnen stoppen.
  • 9:20 - 9:22
    Maar ik gebruikte
    dit model van depressie al jaren,
  • 9:22 - 9:24
    en de gegevens leken een beetje raar.
  • 9:24 - 9:26
    Het klopte ergens niet.
  • 9:26 - 9:27
    Dus ging ik terug,
  • 9:28 - 9:29
    en we analyseerden het opnieuw
  • 9:29 - 9:33
    en keken of ze al dan niet
    een Calypsolinjectie hadden gekregen
  • 9:33 - 9:34
    een week tevoren.
  • 9:35 - 9:37
    Zo zag het eruit.
  • 9:37 - 9:39
    Uiterst links,
  • 9:39 - 9:42
    als je een muis
    in een nieuwe ruimte brengt,
  • 9:42 - 9:44
    -- dit is de doos, erg spannend --
  • 9:44 - 9:46
    zal de muis rondlopen en verkennen,
  • 9:46 - 9:50
    De paarse lijn
    geeft het loopgedrag weer.
  • 9:50 - 9:54
    We plaatsen er ook een andere muis
    in een potloodhouder
  • 9:54 - 9:56
    waarmee ze kan beslissen
    om te interageren.
  • 9:56 - 9:59
    Dit is ook een dramatisering,
    mocht het niet duidelijk zijn.
  • 9:59 - 10:03
    Een normale muis zal onderzoeken.
  • 10:03 - 10:04
    sociaal zijn.
  • 10:05 - 10:06
    Kijk maar eens wat er gebeurt.
  • 10:06 - 10:09
    Als je een muis stresseert
    in dit depressiemodel,
  • 10:09 - 10:11
    -- dat is het middelste vak --
  • 10:11 - 10:13
    dan is ze niet sociaal
    en verkent ze niet.
  • 10:13 - 10:16
    Ze verbergt zich meestal
    in die achterste hoek, achter dat kopje.
  • 10:17 - 10:20
    Maar de muizen die één injectie
    Calypsol hadden gekregen,
  • 10:20 - 10:21
    hier rechts,
  • 10:22 - 10:24
    verkenden en waren sociaal.
  • 10:25 - 10:28
    Ze zagen eruit alsof ze nooit
    gestrest waren geweest,
  • 10:28 - 10:29
    wat onmogelijk is.
  • 10:30 - 10:32
    Daar hadden we kunnen stoppen,
  • 10:33 - 10:37
    maar Christine had Calypsol
    daarvóór ook als anesthesie gebruikt,
  • 10:37 - 10:38
    en een paar jaar geleden
  • 10:38 - 10:41
    had ze wat rare effecten
    op cellen opgemerkt
  • 10:41 - 10:42
    en wat andere gedragingen
  • 10:42 - 10:45
    die ook lang leken voort te duren
    na het toedienen van het medicijn,
  • 10:45 - 10:47
    misschien een paar weken.
  • 10:47 - 10:48
    Dus zeiden we: "Oké,
  • 10:48 - 10:50
    misschien is dit niet geheel onmogelijk."
  • 10:50 - 10:52
    Maar we waren toch erg sceptisch.
  • 10:52 - 10:55
    Dus deden we wat je doet
    als je in de wetenschap niet zeker bent:
  • 10:55 - 10:56
    we herhaalden de proef.
  • 10:56 - 10:59
    Ik herinner me dat we in de dierenruimte
  • 11:00 - 11:03
    muizen van box naar box
    verplaatsten om ze te testen.
  • 11:03 - 11:06
    Christine zat op de grond
    met de computer op schoot
  • 11:06 - 11:08
    zodat de muizen haar niet konden zien.
  • 11:08 - 11:10
    Ze analyseerde de gegevens in real time.
  • 11:10 - 11:12
    Ik herinner me dat we het uitschreeuwden,
  • 11:12 - 11:15
    -- wat je niet moet doen
    in de dierenruimte waar je test --
  • 11:15 - 11:17
    want het had gewerkt.
  • 11:17 - 11:21
    Het leek alsof deze muizen
    beschermd waren tegen stress,
  • 11:21 - 11:24
    ofwel waren ze 'ongepast blij',
    hoe je het ook wil noemen.
  • 11:24 - 11:27
    We waren echt enthousiast.
  • 11:28 - 11:31
    Maar ook heel sceptisch,
    want het was te mooi om waar te zijn.
  • 11:32 - 11:33
    Dus deden we het opnieuw.
  • 11:34 - 11:36
    En daarna weer in een PTSS-model,
  • 11:36 - 11:39
    en weer in een fysiologisch model,
  • 11:39 - 11:41
    waarin we alleen stresshormonen gaven.
  • 11:41 - 11:43
    We lieten het uitvoeren
    door onze studenten.
  • 11:43 - 11:47
    Daarna onze collega's aan de
    andere kant van de wereld in Frankrijk.
  • 11:48 - 11:51
    Een telkens bevestigden ze hetzelfde.
  • 11:51 - 11:54
    Het leek alsof één injectie van Calypsol
  • 11:54 - 11:57
    op een of andere manier
    weken tegen stress beschermde.
  • 11:57 - 11:59
    We publiceerden dit pas een jaar geleden,
  • 11:59 - 12:01
    maar andere labs hebben dit sindsdien
  • 12:01 - 12:04
    onafhankelijk van elkaar bevestigd.
  • 12:04 - 12:06
    We weten niet
    wat de oorzaak is van depressie,
  • 12:06 - 12:10
    maar we weten wel dat stress
    de eerste aanleiding is
  • 12:10 - 12:13
    in 80 procent van de gevallen.
  • 12:13 - 12:15
    Depressie en PTSS
    zijn verschillende ziekten,
  • 12:15 - 12:17
    maar dit is iets wat ze gemeen hebben.
  • 12:17 - 12:19
    Toch? Traumatische stress
  • 12:19 - 12:21
    zoals gevechtssituaties, natuurrampen,
  • 12:21 - 12:24
    gemeenschapsgeweld of aanranding
  • 12:24 - 12:27
    veroorzaken
    posttraumatische stressstoornis.
  • 12:27 - 12:33
    Maar niet iedereen die wordt blootgesteld
    aan spanning krijgt stemmingsstoornissen.
  • 12:33 - 12:36
    Dit vermogen om stress te ervaren
    en toch veerkrachtig
  • 12:36 - 12:40
    terug te veren en geen depressie
    of PTSD te ontwikkelen,
  • 12:40 - 12:43
    heet stressbestendigheid.
  • 12:43 - 12:45
    Het varieert van mens tot mens.
  • 12:45 - 12:48
    We hebben het altijd gezien
    als een passieve eigenschap.
  • 12:48 - 12:51
    Het is het ontbreken
    van ontvankelijkheidsfactoren
  • 12:51 - 12:53
    en risicofactoren voor deze aandoeningen.
  • 12:54 - 12:56
    Maar wat als het nu eens actief was?
  • 12:56 - 12:58
    Misschien kunnen we het dan verbeteren,
  • 12:58 - 13:00
    een beetje zoals een harnas aantrekken.
  • 13:01 - 13:03
    We hadden bij toeval
  • 13:03 - 13:07
    het eerste veerkrachtverbeterende
    geneesmiddel ontdekt.
  • 13:07 - 13:10
    Ik zei al dat we slechts een klein
    beetje geneesmiddel gaven
  • 13:10 - 13:11
    en het effect duurde weken.
  • 13:11 - 13:14
    Dat is niet wat je ziet
    bij antidepressiva.
  • 13:14 - 13:19
    Maar het is eigenlijk eerder
    zoals bij immuunvaccins.
  • 13:19 - 13:22
    Bij immuunsysteemvaccins
    krijg je je injecties,
  • 13:22 - 13:26
    en dan weken, maanden, jaren later,
  • 13:26 - 13:28
    wanneer je blootgesteld
    bent aan bacteriën,
  • 13:28 - 13:30
    is het niet het vaccin in je lichaam
    dat je beschermt.
  • 13:30 - 13:32
    Het is je eigen immuunsysteem
  • 13:32 - 13:33
    dat weerstand en veerkracht
  • 13:33 - 13:36
    tegen deze bacteriën ontwikkelde,
    dat je beschermt,
  • 13:36 - 13:38
    en krijg je eigenlijk nooit de infectie,
  • 13:38 - 13:41
    wat wel erg verschilt
    van een behandeling, toch?
  • 13:41 - 13:45
    In dat geval krijg je de infectie,
    je bent blootgesteld aan de bacteriën,
  • 13:45 - 13:49
    je bent ziek, en dan neem je
    een antibioticum dat je geneest.
  • 13:49 - 13:52
    Die geneesmiddelen zijn daadwerkelijk
    de bacteriën aan het doden.
  • 13:53 - 13:55
    Of zoals ik al zei, met dit palliatief,
  • 13:55 - 13:58
    neem je iets dat de symptomen onderdrukt,
  • 13:58 - 14:01
    maar het behandelt
    de onderliggende infectie niet.
  • 14:01 - 14:04
    Je zult je alleen maar beter voelen
    zolang je het inneemt
  • 14:04 - 14:06
    Daarom moet je het blijven gebruiken.
  • 14:06 - 14:09
    Bij depressie en PTSD --
  • 14:09 - 14:11
    hier is je stressblootstelling --
  • 14:11 - 14:14
    hebben we alleen maar palliatieve zorg.
  • 14:14 - 14:16
    Antidepressiva onderdrukken
    alleen maar de symptomen,
  • 14:16 - 14:19
    en daarom moet je ze blijven innemen
  • 14:19 - 14:21
    zolang de ziekte duurt,
  • 14:21 - 14:23
    vaak je hele leven.
  • 14:24 - 14:28
    We noemen onze veerkrachtverhogende
    geneesmiddelen 'paravaccins'
  • 14:28 - 14:30
    wat vaccin-achtig betekent,
  • 14:30 - 14:31
    omdat het lijkt alsof ze
  • 14:31 - 14:34
    potentieel tegen stress kunnen beschermen
  • 14:34 - 14:38
    en voorkomen dat 'muizen' depressie
  • 14:38 - 14:40
    en posttraumatische
    stressstoornis ontwikkelen.
  • 14:41 - 14:44
    Trouwens: niet alle antidepressiva
    zijn ook paravaccins.
  • 14:45 - 14:47
    We hebben Prozac ook geprobeerd
  • 14:47 - 14:48
    en dat had geen effect.
  • 14:49 - 14:52
    Als dit ook bij mensen zou werken
  • 14:52 - 14:55
    dan zouden we mensen kunnen beschermen
  • 14:55 - 14:57
    die een voorspelbaar risico lopen
  • 14:57 - 15:01
    op stress-geïnduceerde stoornissen
    zoals depressie en PTSS.
  • 15:01 - 15:04
    Zoals ehbo-ers en brandweer,
  • 15:04 - 15:08
    vluchtelingen, gevangenen
    en gevangenisbewakers,
  • 15:08 - 15:10
    soldaten, noem maar op.
  • 15:11 - 15:15
    Om jullie een gevoel van de omvang
    van deze ziekten te geven,
  • 15:16 - 15:19
    in 2010 werd de wereldwijde ziektelast
  • 15:19 - 15:23
    geraamd op 2,5 biljoen dollar,
  • 15:23 - 15:25
    en omdat ze chronisch zijn,
  • 15:25 - 15:28
    stapelen die kosten zich op
    en zullen naar verwachting stijgen
  • 15:28 - 15:31
    tot zes biljoen dollar
    alleen al in de komende 15 jaar.
  • 15:32 - 15:34
    Zoals ik eerder aangaf,
  • 15:34 - 15:38
    kan herbestemming lastig zijn
    vanwege onze eerdere vooroordelen.
  • 15:39 - 15:40
    Calypsol heeft een andere naam:
  • 15:41 - 15:42
    ketamine,
  • 15:43 - 15:45
    ook bekend onder nog een andere naam,
  • 15:45 - 15:47
    Special K,
  • 15:47 - 15:49
    dat is een clubdrug of kortweg een drug.
  • 15:51 - 15:54
    Het wordt overal nog steeds
    gebruikt als verdovingsmiddel.
  • 15:54 - 15:56
    We gebruiken het voor kinderen
    en op het slagveld.
  • 15:56 - 15:59
    Het is het favoriete middel
    in veel ontwikkelingslanden,
  • 15:59 - 16:01
    omdat het de ademhaling
    niet beïnvloedt.
  • 16:01 - 16:03
    De Wereldgezondheidsorganisatie
  • 16:03 - 16:07
    heeft het op hun lijst van
    meest essentiële geneesmiddelen.
  • 16:07 - 16:10
    Als we ketamine eerst
    als paravaccin hadden ontdekt,
  • 16:11 - 16:14
    zou het vrij gemakkelijk voor ons zijn
    om het te ontwikkelen,
  • 16:14 - 16:18
    maar nu moeten we concurreren
    met onze functionele gefixeerdheid
  • 16:18 - 16:21
    en het bestaande denkraam,
    die nogal storend werken.
  • 16:22 - 16:26
    Gelukkig is het niet de enige
    verbinding die we hebben ontdekt
  • 16:26 - 16:29
    met deze profylactische
    paravaccin-eigenschappen,
  • 16:30 - 16:32
    maar alle andere geneesmiddelen
    die we hebben ontdekt,
  • 16:32 - 16:35
    of verbindingen als je wil,
    zijn totaal nieuw.
  • 16:35 - 16:39
    Ze moeten [in de VS] het hele
    FDA-goedkeuringsproces doorlopen --
  • 16:39 - 16:42
    voordat ze ooit voor mensen kunnen
    worden gebruikt, als ze het al halen.
  • 16:42 - 16:44
    En dat zal nog jaren duren.
  • 16:44 - 16:46
    Als we het iets eerder willen,
  • 16:46 - 16:49
    dan is ketamine al FDA-goedgekeurd.
  • 16:49 - 16:51
    Het is generisch en beschikbaar.
  • 16:51 - 16:53
    We kunnen het ontwikkelen
  • 16:53 - 16:56
    voor een fractie van de prijs en de tijd.
  • 16:56 - 17:00
    Maar voorbij functionele
    gefixeerdheid en denkraam,
  • 17:00 - 17:05
    is er nog een echte, andere uitdaging
    voor de herbestemming van geneesmiddelen,
  • 17:05 - 17:06
    namelijk beleid.
  • 17:06 - 17:08
    Er zijn geen prikkels
    eens een drug generisch is
  • 17:08 - 17:11
    zonder octrooi
    en dus niet langer exclusief,
  • 17:11 - 17:15
    om farmaceutische bedrijven aan
    te moedigen om ze te ontwikkelen,
  • 17:15 - 17:16
    omdat ze er geen geld aan verdienen.
  • 17:16 - 17:20
    Dat is niet alleen waar voor ketamine.
    Dat geldt voor alle geneesmiddelen.
  • 17:21 - 17:26
    Hoe dan ook, het idee zelf
    is volledig nieuw in de psychiatrie,
  • 17:26 - 17:30
    om geneesmiddelen te gebruiken
    om psychische aandoeningen te voorkomen
  • 17:30 - 17:32
    in tegenstelling tot alleen behandelen.
  • 17:33 - 17:38
    Het is mogelijk dat
    20, 50, 100 jaar na nu,
  • 17:38 - 17:42
    we op depressie en PTSS zullen terugkijken
  • 17:42 - 17:45
    zoals nu naar tuberculosesanatoria,
  • 17:45 - 17:47
    als iets uit het verleden.
  • 17:47 - 17:52
    Dit zou het begin van het einde
    van de psychische epidemie kunnen zijn.
  • 17:53 - 17:57
    Maar zoals een groot wetenschapper
    ooit zei:
  • 17:58 - 18:00
    "Alleen een dwaas is zeker van iets.
  • 18:00 - 18:02
    Een wijs man blijft gissen."
  • 18:04 - 18:05
    Bedankt.
  • 18:06 - 18:09
    (Applaus)
Title:
Kan een geneesmiddel depressie en PTSS voorkomen?
Speaker:
Rebecca Brachman
Description:

De weg naar betere geneeskunde is geplaveid met toevallige, maar revolutionaire ontdekkingen. In dit boeiende verhaal over hoe het er in de wetenschap aan toegaat, vertelt neurowetenschapper Rebecca Brachman hoe een gelukkig toeval leidde tot een doorbraak in het voorkomen van psychische stoornissen zoals depressie en PTSS.
Luister naar een onverwachte -- en controversiële -- wending.

more » « less
Video Language:
English
Team:
TED
Project:
TEDTalks
Duration:
18:23

Dutch subtitles

Revisions