YouTube

Got a YouTube account?

New: enable viewer-created translations and captions on your YouTube channel!

Galician subtitles

← Como reconectar o cerebro? | Isabelle Filliozat | TEDxVaugirardRoad

Get Embed Code
5 Languages

Showing Revision 5 created 11/26/2019 by Xusto Rodriguez.

  1. Estar en parella é sinónimo
    de tenrura, de amor compartido.
  2. Soñamos con ter cativos.
  3. Un futuro cheo de agarimos.
  4. De súpeto un día atopámonos na situación.
  5. E non sempre todo é como pensaramos.
  6. Nas parellas, como cos fillos,
    hai momentos dfíciles.
  7. Ás veces reaccionamos
    de maneira esaxerada.
  8. Nunca me imaxinaría
    que podería chegar a sentir
  9. tales impulsos de violencia,
  10. cara ás persoas que máis quero no mundo.
  11. Son psicoterapeuta,
  12. e dende sempre tentei entender
  13. os motivos do noso comportamento.
  14. Por que os adultos se comportan
    dun xeito tan esaxerado?
  15. E por que os cativos non fan simplemente
  16. todo o que lles pedimos?
  17. (Risas)
  18. Para responder estas preguntas
  19. lin e estudei os científicos.
  20. Hoxe en día todo o mundo fala do estrés.
  21. Foi o académico Hans Selye
    quen introduciu este concepto,
  22. nos anos 50,
  23. para describir a reacción
    de adaptación do organismo
  24. fronte aos estímulos.
  25. É dicir, o estrés é
    unha reacción de adaptación.
  26. Para garantir a nosa supervivencia,
  27. no noso cerebro hai
    unha pequena glándula: a amígdala.
  28. Dende o comezo dos tempos,
    ao mínimo perigo
  29. esta activa as alarmas no organismo:
  30. adrenalina, cortisol.
  31. O noso corpo
    prepárase para loitar ou fuxir.
  32. Se non podo nin loitar nin fuxir,
  33. paralízome, fago o morto,
  34. o meu corpo queda insensibilizado.
  35. Un perigo, pero tamén
    unha frustración, un problema
  36. poden provocar estrés
    tanto nos cativos coma nos adultos.
  37. Consideremos o estrés
    coma unha reacción física.
  38. Adrenalina, cortisol no corpo.
  39. Aceleración do ritmo cardíaco,
    rixidez muscular,
  40. bloqueamos a mandíbula,
  41. temos ganas de mallar nalguén,
    tirar con todo arredor.
  42. As nosas pernas queren patalexar, correr.
  43. Nós, adultos, temos a capacidade
  44. de controlar esta reacción de estrés.
  45. Mesmo sen ser sempre fácil
  46. cando a nosa parella deixa todo tirado
  47. ou o cativo de dous anos
    non quere calzarse.
  48. Porén, o cerebro dos cativos
  49. aínda non lles permite
    controlar este estrés.
  50. Cando os nosos fillos estouran,
    sempre escoitamos:
  51. "Hailles que pór uns límites!"
  52. E entramos na relación de forzas.
  53. A risco de perder a nosa forza,
  54. porque iso é o que acaba pasando.
  55. Na loita por ser o máis forte,
    todo o mundo perde.
  56. Ás veces cremos que facemos
    entrar ao neno en razón.
  57. Porque deixa de molestar.
  58. Non é que se faga bo.
  59. Simplemente está inmobilizado
  60. pola acción do estrés.
  61. Poñer límites é coma...
  62. poñer un testo sobre o leite que ferve.
  63. O leite bótase fóra de todos os xeitos.
  64. Hai que manter a presión.
  65. E teremos que limpar todo arredor.
  66. Tampouco é cuestión de quedar a mirar
    como se bóta fóra
  67. sen facer nada.
  68. E se pechamos o gas?
  69. Vouvos contar como un día,
  70. miña nai soubo apagar o gas
    cando me botei fóra.
  71. Eu tiña 13 anos.
  72. E deille unha labazada a miña nai.
  73. Si, deille unha labazada a miña nai.
  74. Non o fixen intencionadamente.
  75. E ela entendeuno.
  76. Por suposto, naquel momento
    devolveume a labazada.
  77. Pero despois deste acto reflexo
  78. veu falar comigo.
  79. Facerme falar.
  80. Ela sabía que
  81. cando un cativo vai ao médico
  82. para que lle poñan unha inxección,
  83. cando volve á casa
  84. non para ata que todo o mundo recibe unha.
  85. Poñéndose sempre do lado bo da xiringa.
  86. Miña nai buscou a orixe desta labazada.
  87. Eu viñera da casa dunha amiga
  88. e conteille á mina nai
    a escena que presenciara.
  89. A miña amiga tivera
    unha discusión moi forte con súa nai.
  90. Esta déralle unha labazada
    e a miña amiga devolvéralla.
  91. Eu quedara alucinada.
  92. Non o entendía.
  93. Volvín á casa coma unha autómata.
  94. Incapaz de pensar,
  95. de sentir,
  96. de falar,
  97. mesmo de comprender
    o que sucedera dentro de min,
  98. ata que vin a miña nai.
  99. Nese intre
  100. ao ver a miña nai, a miña seguridade,
  101. foi coma se o meu corpo tivera permiso
  102. para saír da súa parálise.
  103. E foi entón
  104. cando a tensión,
  105. reprimida dende a escena das labazadas
    na casa da miña amiga,
  106. saíu á superficie.
  107. Adrenalina, cortisol,
  108. o meu corpo espertaba.
  109. Rixidez muscular, comezaba a sentirme
  110. cada vez máis anoxada e tensa.
  111. Como sentira esta agresividade
  112. dende o intre no que vin a miña nai,
    atribuínlle a ela a causa.
  113. Enfadeime con ela por un nada.
  114. E foi entón
  115. cando o meu corpo fixo algo
    que me deixou estupefacta.
  116. Reproduciu a labazada.
  117. O meu cerebro,
  118. ao non atopar as palabras
    para explicarlle a situación a miña nai,
  119. guiou o meu corpo para amosarlle
  120. a labazada que me fixera dano.
  121. Para que me axudara.
  122. E axudoume.
  123. Axudoume a poñerlle nome
    ás miñas emocións.
  124. Axudoume a apagar o gas,
  125. baixo o leite que fervía no meu interior.
  126. Podía confiar nela.
  127. Outra situación.
  128. Na rúa.
  129. Unha nai e o seu fillo.
  130. O neno camiña tranquilamente.
  131. Hai moitos coches, a nai enfádase e di:
  132. "Dáme a man agora mesmo!"
  133. O neno rexeita
    a man da súa nai e afástase.
  134. Para o neno,
  135. o acto de rexeitar a man
    non é unha decisión consciente.
  136. É unha reacción automática de estrés.
  137. O noso estrés estresa aos nosos fillos,
  138. e provoca unha reacción biolóxica
  139. que desconecta
    as capas superiores do seu cerebro.
  140. Ás veces pedímoslle aos cativos
  141. que reflexionen sobre o seu comportamento,
    sen moito resultado.
  142. Comprensible, porque o seu cerebro
    xa non está conectado.
  143. Que facer para reconectar
    o cerebro dos nosos fillos?
  144. Que facer para desactivar
    o circuíto do estrés?
  145. Convocamos á "señora Oxitocina".
  146. A oxitocina,
    a hormona do amor, das relacións.
  147. A hormona que permite reducir o estrés.
  148. Tocar ao neno.
  149. Miralo con agarimo.
  150. Comunicarse de xeito tenro con el,
  151. permítelle activar outra vez
    o cerebro e xestionar o estrés.
  152. Foi o que fixo miña nai comigo.
  153. "Porén...
  154. non recompensa iso
    un comportamento inaceptable?",
  155. dirán algúns.
  156. A maioría de nós aprendemos a considerar
  157. o amor coma unha recompensa.
  158. A neurociencia demostrou
  159. que manifestarlle
    o noso amor aos nosos fillos
  160. desencadea unha secreción de oxitocina,
  161. multiplica o número de receptores
    de oxitocina no noso cerebro,
  162. diminúe as hormonas do estrés,
  163. aumenta a inmunidade,
  164. e desenvolve os circuítos neuronais
    no córtex prefrontal.
  165. O córtex prefrontal é
    o que permite a empatía,
  166. o autocontrol.
  167. O que permite o control das emocións,
  168. a anticipación,
  169. a capacidade de entender e de identificar
    o impacto das nosas accións,
  170. a responsabiilidade.
  171. Esta parte do cerebro é a que temos
    que desenvolver nos nosos fillos.
  172. Grazas
  173. a un xesto, un sorriso,
    un chisco de atención,
  174. preparamos os nosos cativos
    para a felicidade.
  175. Literalmente, equipámolos
    para enfrontarse ao estrés.
  176. Ensinámoslles
  177. a non reaccionar de xeito esaxerado,
  178. a non facelo máis tarde,
    cando tamén eles teñan fillos.
  179. O amor é coma combustible
    para controlar o estrés.
  180. Concretamente,
  181. gustaríame compartir convosco
  182. unha pequena técnica que levamos a cabo,
  183. a miña parella e mais eu.
  184. Explícovos a situación:
  185. son as 7 da tarde,
  186. pasei o día cos nenos,
  187. é un pouco tarde, e cando el chega
  188. resulta que esqueceu a compra
    que lle pedira que fixese.
  189. Encabúxome.
  190. A miña parella séntese culpable.
  191. Senta diante do televisor
    ou volve saír para ir á farmacia.
  192. É normal: un home non ten dereito
    de facerlle dano a unha muller.
  193. Non quere loitar. E foxe.
  194. Pero mesmo se volve saír
    para mercar o que lle mandara,
  195. non me vale tampouco.
  196. De feito, a compra, a farmacia,
    non eran máis que excusas.
  197. O que precisaba era que me abrazase.
  198. Por que non llo pedín?
  199. Non parece moi lóxico que lle berre.
  200. Porén,
  201. debemos ver que si que é lóxico.
  202. Sentinme soa, impotente todo o día.
  203. É normal que queira
    recuperar un pouco de poder,
  204. sentirme forte,
  205. levar a razón polo menos unha vez.
  206. Por iso berro, ataco,
  207. estou baixo os efectos do estrés.
  208. É aquí onde entra en xogo a nosa técnica.
  209. Cando estou a piques de rebentar,
  210. el vén, abrázame con tenrura
  211. e dime:
  212. "Veña!
  213. Veña!"
  214. Por suposto, intento apartalo.
  215. Porque...
  216. sería demasiado fácil!
  217. (Risas)
  218. E despois,
  219. éntrame a inseguridade
  220. de se me seguiría querendo
    se deixase de ser forte e perfecta.
  221. É incrible se pensamos niso.
  222. Atácoo ou fuxo del para que me queira.
  223. Así que dígolle:
  224. "Para, ho! Non ves que teño
    máis cousas que facer?
  225. Sempre pensando no mesmo!"
  226. (Risas)
  227. Fuxo porque xa non o podo atacar.
  228. Aínda estou baixo o efecto do estrés.
  229. Se el aguanta sete segundos,
  230. a oxitocina comeza
    a inundar o meu cerebro.
  231. Síntome mellor.
  232. A oxitocina provoca
    sensación de benestar, de confianza,
  233. de atención polo outro.
  234. Despois de vinte segundos,
    síntome moito mellor.
  235. Reláxome e bótome a chorar.
  236. Está claro que isto
    non funciona con todo o mundo.
  237. Ás veces hai persoas
    que non aturan os abrazos.
  238. Son aqueles e aquelas que,
    cando eran cativos,
  239. foron rexeitados polos seus propios pais.
  240. Teñen menos receptores de oxitocina.
  241. Teñen un circuíto de estrés moi activo,
  242. e unha impulsividade moi forte.
  243. Pero iso pódese arranxar con amor.
  244. O amor tamén é
    moi eficaz cos nosos fillos.
  245. O amor tamén é
    moi eficaz cos nosos fillos.
  246. Lembrádesvos do leite?
  247. O amor é coma un súper botón
    para apagar o gas.
  248. A próxima vez
  249. que sintades vir a relación de forza,
  250. teredes unha nova idea
    para poñer en acción:
  251. respirar,
  252. retomar o contacto
    co amor que sentides polo voso cativo
  253. e abrazalo con forza.
  254. Canto menos, eu míroo con tenrura.
  255. Se cadra non se tranquiliza decontado.
  256. Pode ser que aínda precise
    liberar un pouco de tensión.
  257. O máis importante é
    que creemos un vínculo.
  258. Cando o facemos,
  259. podo reconectar o seu cerebro.
  260. Eu recupero tamén o meu,
  261. e volvo ser capaz de dicirlle
    tranquilamente o que debe facer.
  262. "Na rúa, a man!"
  263. E á miña parella,
    de enviarlle un SMS cunha soa palabra:
  264. "Farmacia".
  265. Responder con amor
    a una situación de crise
  266. require moito esforzo
  267. que se ve rapidamente recompensado.
  268. Así gañamos moito tempo.
  269. E se
  270. encheramos o depósito antiestrés
  271. dende pola mañá?
  272. Se traballaramos con antelación
  273. para que poidan afrontar mellor o seu día?
  274. Cinco minutos de tenrura todos os días
  275. poderían cambiar as nosas vidas?
  276. Paga a pena intentalo!
  277. Grazas.
  278. (Aplausos)