Return to Video

Education and jobs for the deaf | Ruma Roka

  • 0:07 - 0:09
    ไม่เข้าใจอะไรเลยใช่ไหม?
  • 0:09 - 0:11
    (เสียงหัวเราะ)
  • 0:11 - 0:13
    คนจำนวน 63 ล้านคนในประเทศอินเดีย
  • 0:13 - 0:17
    เจอกับสิ่งนี้ปีเเล้วปีเล่า วันเเล้ววันเล่า
  • 0:17 - 0:20
    พยายามตีความหมายของโลกที่เค้าไม่ได้ยิน
  • 0:20 - 0:23
    ขาดการตระหนักอย่างมากเละการตีกรอบของสังคม
  • 0:23 - 0:26
    เกี่ยวกับการที่เด็กมีความสามารถที่เเตกต่าง
  • 0:26 - 0:28
    พ่อแม่วิ่งจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง
  • 0:28 - 0:31
    พยายามที่จะเข้าใจวืธีกาเลี้ยงดูลูกของพวกเขา
  • 0:31 - 0:34
    เเล้วก็โดนบอกว่า
    "ถึงเเม้เด็กจะไม่ได้ยิน
  • 0:34 - 0:36
    เเต่ไม่มีความผิดปกติกับกล่องเสียงนะ
  • 0:36 - 0:38
    ไม่มีความผิดปกติของเส้นเสียง
  • 0:38 - 0:41
    เเละวันนึงเขาก็จะสามารถ
    เรียนรู้วิธีการพูดได้
  • 0:41 - 0:46
    นั่นคือจุดเริ่มต้นของการเดินทางหลายต่อหลายปี
    ที่พยายามสอน..
  • 0:46 - 0:50
    เด็กน้อยให้ออกเสียงคำต่างๆ
    ที่เค้าไม่ได้ยิน
  • 0:51 - 0:54
    ถึงเเม้ว่าในครอบครัว
    เด็กน้อยจะอยาก...
  • 0:54 - 0:56
    สื่อสารกับพ่อเเม่
  • 0:56 - 1:00
    จะอยากเป็นส่วนหนึ่งของบทสนทนาเพียงใด
  • 1:00 - 1:04
    เเต่เขาก็ทำไม่ได้ เเละเขาก็ไม่เข้าใจ
    ว่าทำไมไม่มีใครฟังเค้าเลย
  • 1:05 - 1:07
    ดังนั้นเขาเลยรู้สึกโดดเดี่ยวเเละ คิดถึง...
  • 1:07 - 1:10
    ความสามารถที่สำคัญที่จำเป็นต้องใช้
    เมื่อเขาโตขึ้น
  • 1:10 - 1:14
    เขาไปโรงเรียน โดยคิดว่า "โอเค
    หวังว่าอะไรๆ จะเปลี่ยนไป
  • 1:14 - 1:17
    เเต่เเล้วเขาก็เห็นปากคุณครูที่เปิดเเละปิด
  • 1:17 - 1:20
    พร้อมกับเขียนอะไรแปลกๆ บนกระดาน
  • 1:20 - 1:23
    โดยไม่เข้าใจอะไรเลย เพราะว่าเขาไม่ได้ยิน
  • 1:23 - 1:27
    เขาลอกทั้งหมดนี้ลงสมุด และ เขียนลงข้อสอบ
  • 1:27 - 1:31
    และด้วยการท่องจำ และได้คะแนนออกมาดี
    เขาเรียนจบชั้น ม.4
  • 1:31 - 1:35
    โอกาสในการทำงานของเขาหล่ะ ?
  • 1:35 - 1:38
    นี่คือเด็กที่ไม่ได้รับการศึกษาที่เเท้จริง
  • 1:38 - 1:41
    คำพูดที่มาจากการมองเห็น
    คำศัพท์ 30-40 คำ
  • 1:41 - 1:46
    เขามีอารมณืที่ไม่มั่นคง
    เขาอาจจะรู้สึกโกรธโลกทั้งใบด้วยก็ได้
  • 1:46 - 1:49
    ซึ่งทำให้เขาปิดกั้นตัวเอง
  • 1:49 - 1:53
    เขาทำงานที่ไหนหล่ะ ?
    แรงงานท้ายแถว, งานที่ไม่ต้องใช้ทักษะอะไร
  • 1:53 - 1:56
    ซึ่งส่วนใหญ่โดนดูถูกเหยียดหยาม
  • 1:56 - 2:02
    นี่คือจุดเริ่มต้นของการเดินทางของฉัน
    ในปี 2004 ฉันไม่มี..., อย่างที่เคลลี่พูด
  • 2:02 - 2:04
    ฉันไม่มีใครในครอบครัวที่หูหนวก
  • 2:04 - 2:08
    เเค่เป็นอะไรที่น่าดึงดูด
    บวกกับความคิดที่ไม่มีเหตุผล
  • 2:08 - 2:10
    ฉันกระโดดเข้ามาในโลกใบนี้
    เเละได้เรียนภาษามือ
  • 2:10 - 2:14
    ในตอนนั้น มันเป็นความท้าทาย
    ไม่มีใครต้องการ... ดูเหมือนจะไม่มีใครรู้...
  • 2:14 - 2:17
    "สิ่งที่เธออยากเรียนคืออะไรนะ รูม่า ?
    มันเป็นภาษาหรอ?"
  • 2:17 - 2:22
    อย่างไรก็ตาม การเรียนภาษามือ
    ได้เปิดโลกของฉันสู่คนกลุ่มนี้
  • 2:22 - 2:25
    ซึ่งภายนอกอาจจะดูเงียบ
    เเต่เต็มไปด้วย
  • 2:25 - 2:28
    ความน่าหลงไหลเเละน่าเเสวงหา
    ในฐานะผู้เรียนที่มองเห็น
  • 2:28 - 2:31
    และฉันได้เรื่องราวต่างๆ ของพวกเขา
    ในสิ่งที่พวกเขาอยากจะทำ
  • 2:31 - 2:39
    เเละในปีต่อมา ปี2005
    ด้วยเงินเก็บอันน้อยนิดประมาณ 5,000 เหรียญ
  • 2:39 - 2:42
    จากเบี้ยประกัน
    ฉันก่อตั้งศูนย์ขึ้นมา
  • 2:42 - 2:46
    ในเเฟลตสองห้องนอน
    เเละนักเรียนเพียงหกคน
  • 2:46 - 2:49
    เเละฉันก็เริ่มสอนภาษาอังกฤษพวกเขา
    ด้วยภาษามือ
  • 2:50 - 2:53
    ความท้าทายคือ, ด้วยเวลาที่จำกัด ณ จุดๆนั้น
  • 2:53 - 2:56
    ฉันจะทำยังไงให้เด็กเหล่านี้ ที่เพิ่งจะจบม.ปลาย..
  • 2:56 - 2:58
    ได้เข้าสู่งานจริงๆในบริษัทต่างๆ ได้ ?
  • 2:58 - 3:03
    งานที่มีเกียรติ, งานที่พิสูจน์ได้ว่า คนหูหนวกไม่ใช่คนโง่นะ
  • 3:04 - 3:08
    ฉะนั้น ความท้าทายมันยิ่งใหญ่มาก
    คนหูหนวกที่นั่งอยู่แบบนี้หลายปี
  • 3:08 - 3:11
    ด้วยความน่าเบื่อและความมืดมิด
  • 3:11 - 3:14
    พวกเขาจะต้องเชื่อมั่นในตัวเอง
    พ่อแม่ก็ต้องเชื่อมั่น...
  • 3:14 - 3:17
    ว่าเด็กคนนี้ไม่ได้หูหนวกและไม่ได้โง่
  • 3:17 - 3:19
    และเขาสามารถยืนด้วยเท้าทั้งสองข้างของตัวเองได้
  • 3:19 - 3:21
    แต่ที่สำคัญที่สุดนั้น,
  • 3:21 - 3:24
    นายจ้างจะจ้างคนที่พูดไม่ได้
  • 3:24 - 3:27
    หูก็ไม่ได้ยิน,
    และอ่านหรือเขียนหนังสือไม่ได้อีกด้วยไหมละ
  • 3:27 - 3:31
    ฉันนั่งอยู่กับเพื่อนบางคนที่มาจากโรงงาน
  • 3:31 - 3:35
    และฉันก็ได้แบ่งปันเรื่องราวต่างๆ
    เกี่ยวกับว่า อะไรคือความหมายของการเป็นคนหูหนวก
  • 3:35 - 3:39
    และฉันก็ได้เข้าใจว่า มันมีที่ว่างในบริษัทต่างๆ
  • 3:39 - 3:43
    ที่คนหูหนวกสามารถทำงานได้,
    คนหูหนวกก็สามารถทำงานได้อย่างมีคุณค่า
  • 3:43 - 3:46
    และด้วยทรัพยากรเพียงเล็กน้อย
    พวกเราได้สร้าง
  • 3:46 - 3:49
    หลักสูตรการฝึกอาชีพสำหรับคนหูหนวก
    ขึ้นมาในประเทศเป็นครั้งแรก
  • 3:49 - 3:54
    การหาครูฝึกสอนก็เป็นปัญหาเหมือนกัน
    ดังนั้นฉันเลยฝึกเด็กหูหนวกของฉัน
  • 3:54 - 3:57
    นักเรียนของฉัน เพื่อให้เป็นครูสอนสำหรับคนหูหนวก
  • 3:57 - 4:01
    และนี่คืองานที่พวกเขาได้ทำ
    ด้วยความภาคภูมิใจและความรับผิดชอบ
    ที่ยิ่งใหญ
  • 4:01 - 4:07
    แต่ก็นะ...นายจ้างก็ยังขี้ระแวงอยู่ดี
    การศึกษา, คุณสมบัติ จบม.4
  • 4:07 - 4:09
    ไม่ ไม่ ไม่ รูม่า
    เราจ้างพวกเขาไม่ได้หรอก
  • 4:09 - 4:10
    นั่นเป็นปัญหาใหญ่
  • 4:10 - 4:12
    และถึงแม้ว่าเราจ้างพวกเขา,
  • 4:12 - 4:15
    เราจะสื่อสารกับพวกเขาได้ยังไงหล่ะ ?
    เขาอ่านไม่ออก เขียนไม่ได้
  • 4:15 - 4:16
    ไม่ได้ยิน พูดก็ไม่ได้
  • 4:16 - 4:20
    ฉันก็แค่บอกพวกเขาว่า "ได้โปรด พวกเราค่อยๆ
    ก้าวกันไปทีละขั้นได้ไหม ?
  • 4:21 - 4:23
    คุณรู้ไหม เราโฟกัสสิ่งที่เขาสามารถทำได้ ได้ไหม?
  • 4:23 - 4:26
    เขาเป็นคนที่ทัศนคติกว้างไกล
    เขาทำงานได้ และ...
  • 4:26 - 4:30
    และถ้ามันได้ผลที่ดีเยี่ยมหรือ ไม่ได้ผลก็ตาม
    เดี๋ยวเราก็จะได้รู้
  • 4:30 - 4:35
    นี่คือสิ่งที่ฉันอยากจะแบ่งปัน
    เรื่องราวของ วิชู คาปูร์
  • 4:35 - 4:39
    เขามาหาเราเมื่อปี ค.ศ. 2009
    โดยไม่รู้ภาษาอะไรเลยด้วยซ้ำ
  • 4:39 - 4:41
    เขาไม่รู้จักแม้กระทั่งภาษามือ
  • 4:41 - 4:45
    ทั้งหมดที่เขาเห็น ประมวณผลอยู่ในหัวของเขา
    โดยผ่านทางตาของเขา
  • 4:45 - 4:47
    แม่ของเขาสิ้นหวัง และเธอพูดว่า
  • 4:47 - 4:50
    "รูม่า, ฉันฝากเขาไว้ที่ศูนย์ของคุณ
    สักสองชั่วโมงได้ไหม ?"
  • 4:50 - 4:52
    มันยากมากจริงๆสำหรับฉันที่จะดูแลเขา
  • 4:52 - 4:54
    คุณรู้ไหม ดูแลเขา 24ชั่วโมงต่อวัน
  • 4:54 - 4:58
    ดังนั้น ฉันเลยบอกไปว่า "ได้สิ โอเค"
    มันกระทันหันมาก
  • 4:58 - 5:03
    เราใช้ความพยายามอย่างมาก
    เราใช้เวลาหนึ่งปีครึ่ง
  • 5:03 - 5:07
    เพื่อสอนภาษา วิชู
    และเขาก็เริ่มที่จะสื่อสารและ...
  • 5:07 - 5:11
    เขาก็ได้เป็นตัวของตัวเองและ
    เขาก็ได้เข้าใจสิ่งที่...
  • 5:11 - 5:14
    ฉันพูดแต่เขาไม่ได้ยิน แต่แม่เจ้า
    เขาทำอะไรได้หลายอย่างมากๆเลย
  • 5:14 - 5:16
    เขาก็พบว่าเขาชอบทำงานบนคอมพิวเตอร์
  • 5:16 - 5:18
    เราให้กำลังใจเขา, ผลักดันเขา
  • 5:18 - 5:23
    และดันให้เขาไปทำงานด้านโปรแกรมไอทีของเรา
    เขาผ่านทุกการทดสอบ คุณรู้ไหม ?
  • 5:23 - 5:26
    ด้วยความกังวลของฉันมากมาย
    วันนึง มีการเปิดรับสมัคร
  • 5:26 - 5:28
    งานเบื้องหลังของบริษัทไอที
    ที่มีชื่อเสียงโด่งดัง
  • 5:28 - 5:32
    และมีเพียงแค่ความเสี่ยงและประสบการณ์
    ฉันได้บอกว่า
  • 5:32 - 5:35
    "ให้วิชู ไปสัมภาษณ์งานนี้สิ "
  • 5:35 - 5:38
    วิชูได้ไปที่นั่นและ
    ผ่านการทดสอบทางเทคนิคหมด
  • 5:38 - 5:42
    ถึงอย่างนั้นฉันพูดว่า "เอ่อ ฉันหวังว่า
    เขาจะได้อยู่ที่นั่นอย่างน้อยสัก 6 เดือนนะ"
  • 5:42 - 5:44
    อย่างน้อยสัก 6 เดือนนะ"
  • 5:44 - 5:46
    ตอนนี้ก็ผ่านมาหนึ่งปีครึ่งแล้ว
  • 5:46 - 5:50
    วิชูก็ยังทำงานอยู่ที่นั่น
    และเขาก็ไม่ใช่แค่...
  • 5:50 - 5:53
    โอ้ ชายผู้น่าสงสารคนนี้ทำงานอยู่ใน
    สภาพแวดล้อมที่คนเขาได้ยินกัน
  • 5:53 - 5:58
    เขาได้รับรางวัลเป็นพนักงานดีเด่นประจำเดือน
    ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว แต่สองครั้งเลย
  • 5:58 - 6:01
    (ปรบมือ)
  • 6:01 - 6:04
    และฉันต้องการแบ่งปันสิ่งนั้นกับคุณในวันนี้
    เราก็ผ่านมาประมาณ...
  • 6:04 - 6:08
    หนึ่งปีครึ่งแล้วที่เราสอนคนหูหนวกให้พร้อม
  • 6:08 - 6:10
    เผชิญหน้ากับโลกความเป็นจริง
    ที่เรารู้จักกัน
  • 6:10 - 6:15
    ในช่วงเวลาสั้นๆ 6ปี, วันนี้
    นักเรียนที่น่าทึ่งของกว่า 500 คน
  • 6:15 - 6:20
    กำลังทำงานให้แก่องค์กรอุตสาหกรรมชั้นนำ
  • 6:20 - 6:24
    ในการทำออกแบบกราฟฟิก
    อยู่เบื้องหลังขององค์รไอทีต่างๆ
  • 6:24 - 6:28
    งานด้านบริการ
    งานด้านการจ้างงาน
  • 6:28 - 6:31
    อย่างเช่น งานด้านความปลอดภัยและงานธนาคาร
  • 6:31 - 6:34
    และร้านค้าปลีกก็ด้วย และ
    ทำงานด้านการบริการลูกค้าโดยตรง
  • 6:34 - 6:36
    (เสียงปรบมือ)
  • 6:36 - 6:40
    คือเจอหน้ากันตรงๆเหมือนคุณกับฉัน
    ในร้าน KFC, หรือในร้านกาแฟ
  • 6:40 - 6:42
    ฉันแค่ปล่อยให้คุณอยู่กับความคิดเล็กๆ นั่น
  • 6:42 - 6:44
    ใช่ การเปลี่ยนแปลงเป็นไปได้
  • 6:44 - 6:48
    เเละมันแค่เริ่มด้วยการค่อยๆ
    เปลี่ยนมุมมองของเรา
  • 6:48 - 6:49
    ขอบคุณมากๆค่ะ
  • 6:49 - 6:56
    (เสียงปรบมือ)
  • 7:02 - 7:06
    เเละนี่คือการปรบมือ
    นี่คือสัญลักษณ์สากลของเสียงปรบมือ
  • 7:06 - 7:08
    ขอบคุณจริงๆค่ะ
Title:
Education and jobs for the deaf | Ruma Roka
Description:

more » « less
Video Language:
English
Duration:
07:10

Thai subtitles

Revisions Compare revisions