Return to Video

Learning-to-resist

  • 0:02 - 0:04
    Γειά σας ταραχοποιοί...
  • 0:04 - 0:07
    Καλώς ορίσατε στην εκπομπή Ταραχές.
    Το όνομα μου δεν έχει σημασία.
  • 0:07 - 0:12
    Φέτος είναι η 50στη επέτειος
    απο τις ταραχώδη γεγονότα του 1968,
  • 0:12 - 0:17
    όταν ένα πρωτοφανές κύμα εξέγερσης
    ξέσπασε σε πολλαπλές χώρες παγκοσμίως,
  • 0:17 - 0:19
    προκαλώντας ένα συλλογικό ρίγος στην άρχουσα τάξη.
  • 0:20 - 0:24
    Αυτό ήταν ίσως οτι πιο κοντινό σε παγκόσμια
    επανάσταση έχει δει η ανθρωπότητα.
  • 0:24 - 0:28
    και οι επιπτώσεις αυτού του ρίγους
    διήρκησαν μέχρι και την επόμενη δεκαετία,
  • 0:28 - 0:31
    ενώ οι καπιταλιστές έτρεχαν για
    να αναδιαρθρώσουν την διεθνή οικονομία
  • 0:31 - 0:36
    και τα κράτη πέρασαν μια σειρά απο μεταρρυθμίσεις που στοχευάν στο να επιβεβαιώσουν απεγνωσμένα τη νομιμόμητα τους.
  • 0:36 - 0:42
    Αν και υπήρχαν πολλοί και διάφοροι τοπικοί παράγοντες
    και μια ευρεία διατομή συμμετεχόντων στα μπάχαλα του '68,
  • 0:42 - 0:46
    ένα επαναλαμβανόμενο θέμα ήταν ο ηγετικός ρόλος
    που ανέλαβε μια γενιά εξεγερμένης νεολαίας,
  • 0:46 - 0:50
    που είχε μπουχτίσει με την αλλοτρίωση και τη
    δυστυχία της καθημερινότητας υπο το καπιταλισμό.
  • 0:50 - 0:54
    Κάποιες απο τις πιο εικονικές σκηνές του '68
    διαδραματίστηκαν στο Παρίσι,
  • 0:54 - 1:00
    όπου δεκάδες χιλιάδες μαθητών και φοιτητών
    βγήκαν στους δρόμους, έστησαν οδοφράγματα
  • 1:00 - 1:02
    και έδωσαν μάχες με τους μπάτσους στους δρόμους.
  • 1:02 - 1:06
    Εμπνευσμένοι απο το θάρρος και την ασυμβίβαστη μαχητικότητα αυτής της νεολαίας,
  • 1:06 - 1:10
    εκατομμύρια εργατών εντάχθηκαν στον αγώνα,
    ξεκινώντας τη μεγαλύτερη ανεπίσημη απεργία στην ιστορία,
  • 1:10 - 1:13
    και κόντεψαν να ρίξουν το Γαλλικό κράτος.
  • 1:13 - 1:18
    Οι φοιτητές έπαιξαν επίσης κύριο ρόλο στην έναρξη διαδηλώσεων εκείνη τη χρονιά σε Ιταλία, Ισπανία,
  • 1:18 - 1:26
    Δυτική Γερμανία, Σουηδία, Πολωνία, Γιουγκοσλαβία, Μεξικό, Βραζιλία, Κολομβία, Αργεντινή, Τζαμάϊκα και ΗΠΑ.
  • 1:26 - 1:28
    Πέντε χρόνια αργότερα,
  • 1:28 - 1:33
    φοιτητές στο Πολυτεχνείο Αθηνών έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο
    στην ανατροπή της φασιστικής στρατιωτικής χούντας στην Ελλάδα.
  • 1:33 - 1:38
    Δυστυχώς, η επαναστατική έξαρση
    της δεκαετίας του '60 και '70 καταστέλθηκε,
  • 1:38 - 1:41
    και τώρα είναι περιορίζεται στα χρονικά της ιστορίας.
  • 1:41 - 1:45
    Αλλά η φοιτητική αναταραχή επέμεινε,
    και σήμερα συνεχίζει να παίζει κύριο ρόλο
  • 1:45 - 1:50
    στην υποκίνηση πολιτικών κρίσεων και διατύπωση
    ευρύτερων κριτικών του καπιταλισμού και του κράτους.
  • 1:50 - 1:56
    Για τα επόμενα 30 λεπτά, θα διερευνήσουμε φοιτητικούς αγώνες
    απο το λεγόμενο Πουέρτο Ρίκο, το Μοντρεάλ και τη Χιλή,
  • 1:56 - 2:00
    και θα μιλήσουμε με τωρινούς και πρώην
    φοιτητικούς οργανωτές που θα μοιραστούν τις εμπειρίες τους
  • 2:00 - 2:06
    απο απεργίες, καταλήψεις κτηρίων,
    πορείες στους δρόμους και προκαλώντας πολλές ταραχές.
  • 2:34 - 2:39
    Λαμβάνοντας υπόψην οτι η οικονομική κρίση
    δεν φαίνεται μόνο στο Πουέρτο Ρίκο αλλά παγκοσμίως,
  • 2:39 - 2:44
    πανεπιστήμια σε σχεδόν όλα τα μέρη του κόσμου επηρεάζονται.
  • 2:44 - 2:54
    Η υπόθεση του Πουέρτο Ρίκο φαίνεται πιο προβληματική
    αμα σκεφτείς οτι η χώρα αυτή είναι μια αποικία των ΗΠΑ.
  • 2:54 - 2:59
    Η οικονομική καταστροφή,
    και στην αυτοκρατορία και στην αποικία,
  • 2:59 - 3:05
    επιδεινώνεται περισσότερο
    όσο αναφορά τη γενική εκπαίδευση.
  • 3:05 - 3:15
    Και κυρίως στην ανώτατη εκπαιδεύση,
    που κάνει το μέλλον να φαίνεται πολύ τραγικό
  • 3:16 - 3:18
    -Κάθε χρόνο έχει λιγότερους μαθητές.
  • 3:18 - 3:20
    Και αυτό ειναι προφανώς λόγω της κρίσης.
  • 3:20 - 3:24
    Κάθε χρόνο και περισσότεροι άνθρωποι
    φεύγουν απ'τη χώρα -ειδικά η νεολαία.
  • 3:24 - 3:27
    Περισσότεροι πάνε στο στρατό.
  • 3:27 - 3:30
    Πάνε για σπουδές σε ινστιτούτα.
  • 3:30 - 3:32
    Πάνε για σπουδές στις ΗΠΑ.
  • 3:32 - 3:37
    -Ιστορικά, το πανεπιστήμιο του Πουέρτο Ρίκο,
    που είναι το δημόσιο πανεπιστήμιο της χώρας,
  • 3:37 - 3:43
    είναι και συνεχίζει να είναι, γενικά,
    ένα προπύργιο κριτικής σκέψης.
  • 3:43 - 3:48
    Για να μιλήσουμε για την απεργία του 2010
    -ή, συγκεκριμένα για το πως ξεκίνησε η απεργία-
  • 3:48 - 3:52
    πρέπει να πάμε πίσω και να μιλήσουμε
    για την απεργία του 2005.
  • 3:52 - 3:57
    Το 2005, μια νέα αύξηση διδάκτρων ήρθε.
  • 3:57 - 4:01
    Μιλάμε για μια αύξηση περίπου 33% στα δίδακτρα.
  • 4:01 - 4:03
    Η απεργία πυροδοτήθηκε απο αυτό.
  • 4:03 - 4:07
    Πυροδοτήθηκε για να παραμείνει
    η εκπαίδευση προσβάσιμη.
  • 4:07 - 4:11
    Ήταν επίσης η απεργία κατά την οποία
    το πανεπιστήμιο κατελείφθει και έκλεισε.
  • 4:11 - 4:16
    Η οργανωτικότητα συμβάδιζε με παραδοσιακές
    αριστερές σοσιαλιστικές πολιτικές οργάνωσεις
  • 4:16 - 4:18
    -πολύ κεντρικοποιημένη-
  • 4:18 - 4:24
    που δημιούργησε δυσαρέσκεια και τριβές.
  • 4:24 - 4:29
    Δε μπορούμε να πούμε οτι ήταν αποτυχία,
    αν και το πάγωμα διδάκτρων δε κερδήθηκε.
  • 4:29 - 4:34
    Ναι, τα δίδακτρα αυξήθηκαν...
    η απεργία τελείωσε χαοτικά
  • 4:34 - 4:38
    Αλλά οδήγησε πολλούς απο μας
    να συνειδητοποιήσουμε τι θέλουμε.
  • 4:38 - 4:42
    Στις αρχές του 2009, αρχίσαμε
    να ξαναοργανώνουμε το πανεπιστημίο.
  • 4:42 - 4:50
    Αρχίσαμε να αντιλαμβανόμαστε οτι έπρεπε να διαλύσουμε αυτές
    τις παραδοσιακές κεντρικοποιημένες και ιεραρχικές δομές.
  • 4:50 - 4:52
    Αρχίσαμε να αποκεντρωνόμαστε.
  • 4:52 - 4:57
    Αρχίσαμε να διαμορφώνουμε ομάδες
    -ονομάζονταν επιτροπές δράσης.
  • 4:57 - 5:01
    Απο'κει ήρθε η ιδέα δημιουργίας
    μιας πανεπιστημιακής ένωσης.
  • 5:01 - 5:07
    Οι επιτροπές δράσης οργανώθηκαν απο τους καθηγητές,
    όπως στην περίπτωση της σχολής Ρίο Πιέντρας.
  • 5:07 - 5:12
    Και μας επέτρεψαν να έχουμε μια επιτροπή απεργίας
    αποβραδίς, χωρίς να κάνουμε καν απεργία.
  • 5:12 - 5:15
    Τότε αρχίσαμε να πιέζουμε τη συνέλευση για απεργία.
  • 5:15 - 5:17
    Και στη συνέλευση, ήταν ήδη "οργανικό"
  • 5:17 - 5:21
    Πλέον δε πηγαίναμε με σκοπό να πείσουμε ανθρώπους.
  • 5:21 - 5:23
    Πηγαίναμε να ψηφίσουμε για την απεργία.
  • 5:23 - 5:26
    Και έτσι ξεκίνησε η απεργία.
  • 5:26 - 5:28
    Και η απεργία ήταν σαν χιονόστοιβάδα
  • 5:28 - 5:32
    Και η χιονόστοιβάδα συνέχιζε να κυλάει, να μεγαλώνει.
  • 5:32 - 5:36
    Και απο'κει 11 σχολές βρέθηκαν κατειλλημένες.
  • 5:36 - 5:41
    Για να πραγματωθεί η απεργία και να είναι επιτυχής,
    έπρεπε να θυσιάσουμε τις σπουδές μας.
  • 5:41 - 5:45
    Οπότε οι καταλήψεις των σχολών,
    και του κάθε κτηρίου, ήταν για αυτό.
  • 5:45 - 5:48
    Για να δημιουργήσουμε την αδυναμία για κανονικότητα.
  • 5:48 - 5:51
    Απεργούμε... άρα δεν υπάρχουν μαθήματα.
  • 5:51 - 5:57
    Η οχύρωση της σχολής Ρίο Πιέντρας
    -όπως έκαναν τα συντρόφια μας σε άλλες σχολές-
  • 5:57 - 6:01
    έγινε για να αποφευχθεί
    μια σύγκρουση με τους μπάτσους.
  • 6:01 - 6:05
    Θα μας έδιωχναν, και τότε θα τελείωνε η απεργία.
  • 6:05 - 6:07
    Που και πάλι αυτό συνέβει.
  • 6:07 - 6:09
    Αλλά μέσα, υπήρχε μια ατμόσφαιρα ελευθερίας.
  • 6:09 - 6:13
    Μια ατμόσφαιρα συνύπαρξης
    και κοινωνικής μεταμόρφωσης.
  • 6:13 - 6:14
    Απο'κει προήλθε η ιδέα αυτή.
  • 6:14 - 6:16
    Μάθαμε να φτιάχνουμε οδοφράγματα.
  • 6:16 - 6:20
    Μάθαμε να αντιμετωπίζουμε
    την αστυνομία όπως ποτέ άλλοτε.
  • 6:20 - 6:23
    "ΕΞΩ! ΕΞΩ! ΕΞΩ ΟΙ ΜΠΆΤΣΟΙ!"
  • 6:23 - 6:25
    Μάθαμε να σκεφτόμαστε στρατηγικά.
  • 6:25 - 6:28
    Μάθαμε να προσελκύουμε τους ανθρώπους, το λαό.
  • 6:28 - 6:32
    Όχι μόνο πήραμε τη σχολή,
    αλλά πήραμε και τους δρόμους.
  • 6:32 - 6:34
    Νομίζω οτι το 2010 και 2011
    μεταμόρφωσαν τους ανθρώπους.
  • 6:34 - 6:40
    Επέτρεψε στην απεργία του 2017,
    να είναι μια διαφορετική απεργία.
  • 6:40 - 6:44
    Υπήρχε μια συνείδηση,
    και το τζίνι βγήκε απ'τό λυχνάρι.
  • 6:44 - 6:48
    "Η Γερουσία επιτέλους θα ψηφίσει
    για το λεγόμενο νομοσχέδιο 'PROMESA',
  • 6:48 - 6:54
    που θα καθιερώσει μέσα για το Πουέρτο Ρίκο
    να αναδιαρθρώσει τα 72 δις δολλάρια σε χρέος
  • 6:54 - 6:58
    αλλά που θα επιβάλλει ένα
    Συμβούλιο Δημοσιονομικού Ελέγχου
  • 6:58 - 6:59
    -ή αυτό που εγώ και άλλοι ονομάζουμε-
  • 6:59 - 7:03
    ένα αποικιακό συμβούλιο ελέγχου
    πάνω στη κοινοπολιτεία του Πουέρτο Ρίκο."
  • 7:03 - 7:08
    -Το Δημοσιονομικό Συμβούλιο Ελέγχου
    υπερισχύει της κυβέρνησης του Πουέρτο Ρίκο
  • 7:08 - 7:13
    και αποφασίζει τα μέτρα λιτότητας
    που θα επιβληθούν στο λαό.
  • 7:13 - 7:19
    Και ένα απο τα πρώτα πράγματα που έκανε ήταν
    να προτείνει περικοπές προς το πανεπιστήμιο του Πουέρτο Ρίκο.
  • 7:19 - 7:24
    Οι περικοπές, πρώτα 300 εκατομμύρια δολλάρια
    και τώρα 450 εκατομμύρια.
  • 7:24 - 7:29
    Ένα απο τα πράγματα που συζητήθηκαν στο
    δημοσιονομικό πλάνο ήταν η αύξηση των διδάκτρων.
  • 7:29 - 7:35
    Το 2016, όταν το μάθαμε αυτό,
    αρχίσαμε να οργανωνόμαστε.
  • 7:35 - 7:38
    Και προχωρήσαμε σε απεργία
  • 7:38 - 7:42
    Το 2010-11 οι επιτροπές
    οργανώθηκαν μέσω καθηγητών.
  • 7:42 - 7:45
    Το 2017, κάναμε το ίδιο πράγμα.
  • 7:45 - 7:49
    Αλλά δημιουργήθηκαν νέες επιτροπές,
    όπως η επιτροπή του αθλητή,
  • 7:49 - 7:54
    η επιτροπή κήπου,
    και άλλες επιτροπές και ομάδες εργασίας,
  • 7:54 - 7:56
    όπως και η ομάδα εργασίας πάνω στο φύλο.
  • 7:56 - 8:02
    Η κρίση ήταν επίσης συνδεδεμένη
    με τη κρίση που περνούσε η χώρα.
  • 8:02 - 8:05
    Ήταν δεμένη με τον αγώνα ενάντια στο
    Δημοσιονομικό Συμβούλιο Ελέγχου,
  • 8:05 - 8:08
    με τον αγώνα για ανεξαρτησία.
  • 8:08 - 8:12
    Η πλειοψηφία των διαδηλώσεων μας
    ήταν έξω απο το πανεπιστήμιο.
  • 8:16 - 8:22
    Το γεγονός ότι απεργούσαμε βοήθησε
    πολύ στην οργάνωση της Πρωτομαγιάς,
  • 8:22 - 8:25
    και στις τακτικές που χρησιμοποιήθηκαν τότε.
  • 8:25 - 8:27
    Χρησιμοποιήθηκαν τακτικές "black bloc",
  • 8:27 - 8:33
    και απεργοί φοιτητές μπόρεσαν να
    οργανώσουν αυτό το "black bloc".
  • 8:33 - 8:38
    Κατάφεραν επίσης να συνδεθούν
    με άλλα άτομα που δεν ήταν φοιτητές,
  • 8:38 - 8:47
    που θα μπορούσαν όμως να συμμετέχουν, γιατι αν
    και ήταν φοιτητική απεργία ήταν ανοικτή για όλους.
  • 8:48 - 8:53
    Στις 22 Μαϊου 2012, πάνω απο 200.000 άνθρωποι
    βγήκαν στους δρόμους του Μοντρεάλ,
  • 8:53 - 8:58
    στη μεγαλύτερη πράξη πολιτικής ανυπακοής που
    έγινε ποτέ στα εδάφη που κυβερνά το καναδικό κράτος.
  • 8:59 - 9:05
    Αυτή η πορεία ήταν μέρος του λεγόμενου "Maple Spring",
    μια μαζική γενική απεργία που συμμετείχαν πάνω απο 300.000 φοιτητές
  • 9:05 - 9:10
    των πανεπιστημίων του Κεμπέκ και τα
    "CEGEP" (δημόσια τριτοβάθμια κολλέγια)
  • 9:10 - 9:14
    ένα τοπικό δίκτυο επαγγελματικών σχολών
    που χρηματοδοτούνται απο το δημόσιο.
  • 9:14 - 9:17
    Όπως πολλές άλλες πορείες που έγιναν
    στις εβδομαδες και τους μήνες που ακολούθησαν,
  • 9:17 - 9:19
    η πορεία στις 22 Μαϊου ήταν παράνομη.
  • 9:19 - 9:24
    Όσοι διαδήλωσαν εκείνη τη μέρα, το έκαναν
    σε ανοικτή περιφρόνηση του "Ειδικού νόμου",
  • 9:24 - 9:29
    το "Νομοσχέδιο 78", ένα καταπιεστικό νομοσχέδιο
    που πρόσφατα πέρασε η φιλελεύθερη κυβέρνηση,
  • 9:29 - 9:32
    που ήθελε να ποινικοποιήσει όλες τις διαδηλώσεις
  • 9:32 - 9:35
    των οποίων η διαδρομή δεν έχει κατατεθεί
    στην αστυνομία εκ των προτέρων.
  • 9:35 - 9:38
    Το Κεμπέκ έχει μια μακρόχρονη ιστορία
    φοιτητικού ριζοσπαστισμού,
  • 9:38 - 9:43
    και η πολιτεία έχει δει τουλάχιστον δέκα γενικές απεργίες που ξεκίνησαν απο φοιτητές, τα τελευταία 50 χρόνια.
  • 9:43 - 9:50
    Αλλά η απεργία του 2012 κράτησε σχεδόν οκτώ μήνες,
    η πιο μακρόχρονη και μεγαλύτερη με διαφορά, στην ιστορία του Κεμπέκ
  • 9:50 - 9:55
    Η κοινωνική αναταραχή που προκλήθηκε απο αυτό το κίνημα
    κατάφερε να ανατρέψει την επαρχιακή κυβέρνηση του Ζαν Σαρέ,
  • 9:55 - 9:59
    και να αντιστρέψει τη προτεινόμενη αύξηση διδάκτρων
    που αρχικά είχε στηθεί να αντικρούσει.
  • 9:59 - 10:03
    Και όμως... το γεγονός οτι το τέλος της απεργίας
    είχε την αισθηση μιας καταστροφικής ήττας,
  • 10:03 - 10:08
    παρά τη φαινομενική επίτευξη των στόχων της, είναι μια
    απόδειξη της πεποίθησης που ενέπνευσε στους συμμετέχοντες
  • 10:08 - 10:13
    οτι ένας ολόκληρος νέος κόσμος ήταν στα χέρια τους.
  • 10:13 - 10:16
    Στο Κεμπέκ συγκεκριμένα, το φοιτητικό κίνημα
    είναι μια μεγάλη πολιτική δύναμη .
  • 10:16 - 10:22
    και έχει μια συνεχή παρουσία στην ιστορία
    της κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης.
  • 10:22 - 10:25
    -Το γαλλόφωνο φοιτητικό κίνημα του Κεμπέκ
    πάει πίσω μέχρι τη δεκαετία του '60,
  • 10:25 - 10:28
    όπου στο Κεμπέκ είχαμε αυτό το κίνημα
    που λέγονταν "Η σιωπηλή επανάσταση".
  • 10:28 - 10:33
    Επειδή τα περισσότερα πανεπιστήμια ελέγχονταν
    είτε απο την εκκλησία, είτε τους αγγλόφωνους.
  • 10:33 - 10:37
    Οπότε μόνο πλούσιοι γαλλόφωνοι
    μπορούσαν να πάνε σε πανεπιστήμια και κολλέγια.
  • 10:37 - 10:44
    -Τα CEGEP ιδρύθηκαν απο τις ίδιες τις καταλήψεις κολλεγίων
    που απαιτούσαν προσβάσιμη εκπαίδευση.
  • 10:44 - 10:52
    -Και οδήγησε σε ένα τεράστιο κύμα γαλλόφωνων και φτωχότερων ανθρώπων,
    να έχουν πρόσβαση στη λεγόμενη ανώτατη εκπαίδευση.
  • 10:52 - 10:56
    -Μια απο τις ενδιαφέρουσες πτυχές
    του φοιτητικού κινήματος του Κεμπέκ
  • 10:56 - 11:00
    είναι οτι υπάρχει ένα συγκεκριμένο επίπεδο
    θεσμοποίησης των φοιτητικών ενώσεων
  • 11:00 - 11:04
    Οι φοιτητές μπορούν να συνεχίσουν
    απο αγώνα σε αγώνα.
  • 11:04 - 11:06
    Οπότε για παραδείγμα το 2005,
  • 11:06 - 11:13
    όταν συμμετείχαν σαν μαθητές των CGEP,
    το 2012 θα ήταν φοιτητές πανεπιστημίου,
  • 11:14 - 11:20
    και μπορούσαν να μεταφέρουν τις εμπειρίες
    και τις γνώσεις τους σε νεότερες γενιές ακτιβιστών.
  • 11:20 - 11:29
    -Είχε μεγάλο αντίκτυπο στη νεολαία γενικά, και
    στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα σχολεία στο Κεμπέκ
  • 11:30 - 11:34
    -Το ASSE είναι μια ομοσπονδία
    τοπικών φοιτητικών ενώσεων
  • 11:34 - 11:40
    που δημιουργήθηκε το 2001 για να καταπολεμήσει
    την επιρροή των δύο άλλων κύριων φοιτητικών ομοσπονδιών,
  • 11:40 - 11:42
    που ήταν περισσότερο στο χώρο
    της άσκησης πολιτικής πίεσης -lobbying-.
  • 11:42 - 11:47
    Το ASSE έβλεπε πάντα τη κυβέρνηση
    σαν ένα εχθρό που πρέπει να καταπολεμηθεί.
  • 11:47 - 11:48
    Δε θέλουμε να διαπραγματευτούμε με αυτους.
  • 11:48 - 11:50
    Θέλουμε να τους κάνουμε να δράσουν.
  • 11:50 - 11:58
    -Αυτό που κάνει το ASSE είναι οτι ομαδοποιεί τοπικές ενώσεις φοιτητών και παρέχει χώρους οπού αυτες οι τοπικές ενώσεις
  • 11:58 - 12:03
    έχουν τη δυνατότητα να συναναστραφούν μεταξύ τους,
    να ανταλλάξουν πληροφορίες
  • 12:03 - 12:05
    -και κυρίως, να δράσουν συλλογικά.
  • 12:05 - 12:12
    -Οπότε έχουμε πολλά διαφορετικά κολλέγια
    και πανεπιστήμια που είναι μέλη του ASSE,
  • 12:12 - 12:19
    και μέσα σε αυτά τα κολλέγια και πανεπιστήμια συγκεκριμένα
    οι ενώσεις είναι διαχωρισμένες κατά σχολές
  • 12:19 - 12:27
    -Αν μια φοιτητική ένωση θέλει να γίνει μέλος του ASSE,
    πρέπει να οργανωθεί πάνω στην αρχή της άμεσης δημοκρατίας.
  • 12:27 - 12:31
    Για παράδειγμα, δε συζητάμε
    για lobbying με πολιτικούς,
  • 12:31 - 12:37
    δεν γίνεται καν μια πορεία
    χωρίς να ψηφιστεί σε γενική συνέλευση.
  • 12:37 - 12:41
    -Δε νομίζω να ήταν δυνατόν να γίνει η απεργία
    χωρίς τέτοιου είδους οργάνωσης.
  • 12:41 - 12:46
    -Μια γενική συνέλευση ή "GA" είναι απλά η
    πρακτική του να μαζεύεται κόσμος σε ομάδες
  • 12:46 - 12:49
    για να συζητούν ζητήματα που τους απασχολούν.
  • 12:49 - 12:52
    -Όλοι μπορούν να έρθουν και να ψηφίσουν
    και να προτείνουν οτι θέλουν.
  • 12:52 - 12:54
    Πρέπει να υπάρχουν κάποιες διαδικασίες,
  • 12:54 - 12:59
    αλλά το θέμα είναι η δομή να είναι
    όσο το δυνατόν γίνεται ανοικτή
  • 12:59 - 13:02
    για να μπορούν όλοι να μιλήσουν πάνω σε διάφορα
    θέματα και ζητήματα και να προτείνουν αυτό που θέλουν.
  • 13:02 - 13:09
    Είναι πολύ σημαντικό οι φοιτητές να έχουν αυτό το χώρο
    για να βρίσκονται και να οργανώνονται μαζι.
  • 13:09 - 13:13
    Με το να κατέβει μια γενική συνέλευση σε απεργία
    σημαίνει οτι όλη η σχολή κατεβαίνει σε απεργια.
  • 13:13 - 13:15
    Όλη η συλλογικότητα
    δεσμεύεται σε αυτή την απόφαση.
  • 13:15 - 13:20
    Και αυτό σημαίνει οτι μπορούσαμε
    να μπλοκάρουμε ολόκληρη τη πανεπιστημιούπολη.
  • 13:20 - 13:25
    -Εγώ είμουν ένας απ'τους ανθρώπους που,
    ας πούμε, γεννήθηκαν πολιτικά το 2012.
  • 13:25 - 13:28
    Όπως και τόσοι χιλιάδες άνθρωποι στο Κεμπέκ.
  • 13:28 - 13:30
    Αυτό που έγινε μετά ήταν μαγικό.
  • 13:30 - 13:34
    Ήταν μια κοινωνική αναταραχή
    που δε βλέπεις πολύ συχνά,
  • 13:34 - 13:39
    και μας έμαθε πολιτικές δρόμου,
    ριζοσπαστική δημοκρατία,
  • 13:39 - 13:44
    και τι θα μπορούσε να αποκτηθεί με τη δημιουργία
    ισχυρών δεσμών και το να αγωνιζόμαστε μαζι.
  • 13:44 - 13:50
    -Η απεργία του 2012 ήταν αποτέλεσμα, θα έλεγα,
    τουλάχιστον τριών ετών λαϊκης οργάνωσης.
  • 13:50 - 13:55
    Ξέραμε απο το 2009 οτι η κυβέρνηση
    σχεδίαζε να αυξήσει τα δίδακτρα.
  • 13:55 - 13:57
    Είχαμε χρόνο να προετοιμαστούμε.
  • 13:57 - 14:03
    Στόχος μας ήταν να το πάμε βήμα-βήμα, και
    να κάνουμε όλο και πιο ριζοσπαστικές δράσεις.
  • 14:03 - 14:07
    Και κάποια στιγμή, όταν η κυβέρνηση
    αποφάσιζε να αυξήσει τα δίδακτρα,
  • 14:07 - 14:10
    μπορούσαμε να πούμε στους
    ανθρώπους ότι "τα κάναμε όλα".
  • 14:10 - 14:14
    Ξέρεις, καταθέσαμε υπομνήματα,
    Στείλαμε γράμματα. Καλέσαμε τους πάντες.
  • 14:14 - 14:16
    Κάναμε όλα αυτά που ξέραμε οτι δε θα κάνουν τιποτα.
  • 14:16 - 14:19
    Και τώρα το μόνο που μας έμεινε
    είναι κατεβούμε σε γενική απεργία.
  • 14:19 - 14:24
    Όποτε έπαιζε αυτή μια προεργασία που ήταν
    πολύ σημαντική για την επιτυχία της απεργίας.
  • 14:24 - 14:31
    -Αυτό που κάνει η φοιτητική απεργία, με το να κλείνει
    μαζικά τις σχολές σε πανεπιστήμια και κολλέγια,
  • 14:31 - 14:36
    είναι οτι επιτρέπει τους φοιτητές
    οχι μόνο να οργανωθούν μέσα στον αγώνα,
  • 14:36 - 14:39
    αλλά και να σκέφτονται τα ζητήματα έξω.
  • 14:39 - 14:40
    Στην αρχή, ο κόσμος έλεγε:
  • 14:40 - 14:46
    "ε, εντάξει... απεργούν λόγω διδάκτρων,
    έιναι φοιτητικός ο αγώνας."
  • 14:46 - 14:47
    "Θέλουν μόνο να προστατέψουν τους εαυτούς τους."
  • 14:47 - 14:53
    Αλλά τελικά είδαν οτι αυτό που θέλαμε ήταν πιο ριζοσπαστικό
    απο μια απλή απεργία ενάντια σε αύξηση διδάκτρων.
  • 14:53 - 14:56
    Θέλαμε μια πολύ διαφορετική κοινωνία.
  • 14:56 - 14:59
    Και η απεργία ήταν απλά μια εκπροσώπηση αυτού.
  • 14:59 - 15:04
    Το πλαίσιο του 2012 άνοιξε πραγματικά το δρόμο,
    άνοιξε ρωγμές στη καθημερινότητα των ανθρώπων
  • 15:04 - 15:09
    τους έκανε να εξετάσουν άλλους μεθόδους αγώνα,
    άλλους μεθόδους οργάνωσης.
  • 15:09 - 15:15
    -Η απεργία του 2012 ήταν για τα φοιτητικά χρέη,
    που είναι απίστευτα υψηλα για όλους.
  • 15:15 - 15:18
    Αλλά μας έδωσε την ευκαιρία
    να προσεγγίσουμε το χρέος γενικά.
  • 15:18 - 15:20
    Γιατί χρωστάνε όλοι τόσα;
  • 15:20 - 15:23
    Γιατί είναι όλοι τόσο φτωχοί,
    ενώ δούλευαν μια ζωή;
  • 15:23 - 15:27
    Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2012
    είδαμε την ανάδειξη συνελεύσεων,
  • 15:27 - 15:30
    ή οι τύπου συνελεύσεις γειτονιάς που λέγονται APAQ
  • 15:30 - 15:32
    -Αυτόνομες Λαϊκες Επαρχιακές Συνελεύσεις.
  • 15:32 - 15:35
    Ουσιαστικά αυτόνομες συνελεύσεις γειτονιάς.
  • 15:35 - 15:41
    Νομίζω ήταν ένα πέρασμα σε μια
    βαθύτερη σκέψη πάνω στη τωρινή κατάσταση,
  • 15:41 - 15:43
    που όλοι μοιραζόμαστε.
  • 15:43 - 15:46
    Όλοι αντιλαμβάνονται οτι μας γαμάνε.
  • 15:46 - 15:52
    -Και τελικα, μετά απο περίπου 5 μήνες
    με όλα τα πανεπιστήμια και κολλέγια παραλυμένα,
  • 15:52 - 15:57
    το κράτος αποφάσισε να περάσει έναν ειδικό νόμο
    που απαγόρευσε δημόσιες διαδηλώσεις.
  • 15:57 - 16:00
    Και αυτή ήταν η σταγόνα που ξεχείλησε το ποτήρι.
  • 16:00 - 16:05
    Άνθρωποι άρχισαν να βαράνε κατσαρόλες
    απο τα μπαλκόνια τους ένα βράδυ,
  • 16:05 - 16:08
    και μετα την επομένη όλοι ήταν στους δρόμους
    και βαρούσαν κατσαρόλες ενάντια στον ειδικό νόμο.
  • 16:09 - 16:12
    "-Λοιπόν ο Ζαν Σαρέ στέλνει τους
    κατοίκους του Κεμπέκ στις κάλπες."
  • 16:12 - 16:17
    Φτάσαμε σε αδιέξοδο όταν η κυβέρνηση είδε οτι δε
    μπορούσε να συνεχίσει, και αποφάσισε να καλέσει εκλογές.
  • 16:17 - 16:24
    -Μας το άρπαξαν πουλημένοι πολιτικοί
    που κέρδισαν έδαφος στις πλάτες του αγώνα μας.
  • 16:24 - 16:26
    Πολλοί άνθρωποι απλά σκέφτηκαν... οτι κερδίσαμε.
  • 16:26 - 16:31
    Γιατί όλοι θα ψήφιζαν κάτι,
    και οι εκλογές θα έλυναν τα πάντα.
  • 16:31 - 16:36
    Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με τις εκλογές
    σαν μέσο επίλυσης των αγώνων μας.
  • 16:36 - 16:37
    Γιατί δεν έλυσαν τίποτα.
  • 16:37 - 16:42
    -Το 2012 ακολούθησαν 3 χρόνια
    βίαιης καταστολής στους δρόμους,
  • 16:42 - 16:47
    στοχοποιώντας κυρίως τη φοιτητική οργάνωση
    με την ελπίδα οτι θα διέλυε το φοιτητικό κίνημα.
  • 16:47 - 16:54
    Οπότε το 2015, σχηματίστηκε μια ανεξάρτητη ομάδα
    μέσα στο UQAM (πανεπιστήμιο του Μοντρεάλ)
  • 16:54 - 16:56
    και άρχισε να οργανώνεται ξανά
    και να αντεπιτίθεται.
  • 16:56 - 16:58
    Ήταν μια αναρχική απεργία,
  • 16:58 - 17:04
    με την έννοια οτι ήταν μια άρνηση να αφήσουν
    τους θεσμούς και τις εταιρίες να μας εκμεταλλευτούν
  • 17:04 - 17:07
    και να μας βάλουν λόγια στο στόμα.
  • 17:07 - 17:11
    Οπότε το 2015 είχε στην ουσία να κάνει
    με τη παρακαταθήκη του 2012.
  • 17:11 - 17:15
    Αλλά ήταν και ένα μήνυμα προς εκείνους που
    έρχονται οτι υπάρχουν ακόμα πιθανότητες,
  • 17:16 - 17:20
    έχουμε ακόμα τις δομές να
    ξεσηκωθούμε και να αγωνιστούμε μαζί.
  • 17:22 - 17:26
    Χωρίς αμφιβολία, το πιο διαρκές
    φοιτητικό κίνημα στη λεγόμενη Αμερική,
  • 17:26 - 17:29
    βρίσκεται στα εδάφη που κυβερνά το κράτος της Χιλής.
  • 17:29 - 17:34
    Από τις διαδηλώσεις του 2006, γνωστές και
    ως η "Επανάσταση του Πινγκουϊνου",
  • 17:34 - 17:38
    μέχρι τον "Χιλιανό χειμώνα" του 2011-2013,
    και μέχρι και σήμερα,
  • 17:39 - 17:44
    το φοιτητικό κίνημα της Χιλής αντιπροσωπεύει ένα συνεπή
    πόλο ριζοσπαστικής δραστηριότητας στη χώρα των ανατολικών Άνδεων,
  • 17:44 - 17:47
    μαζεύοντας εκατοντάδες χιλιάδες συμμετέχοντες,
  • 17:47 - 17:51
    και βοηθώντας στην ανατροπή πολλαπλών κυβερνήσεων,
    με αμείωτη ταχύτητα.
  • 17:51 - 17:55
    Ενώ οι ρίζες του βρίσκονται στις μαχητικές πτέρυγες νεολάιας
    των σοσιαλιστικών και κομμουνιστικών κομμάτων
  • 17:55 - 18:00
    που κάποτε σχημάτιζαν ένα σημαντικό πυλώνα στήριξης
    του πρώην προέδρου Σαλβαντόρ Αλιέντε,
  • 18:00 - 18:05
    ο φοιτητικός ριζοσπαστισμός κατεστάλει αποτελεσματικά
    στη Χιλή κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Πινοσέτ.
  • 18:05 - 18:09
    Το σημερινό φοιτητικό κίνημα ακόμα αγωνίζεται ενάντια
    στις οικονομικές παρακαταθήκες αυτής της περιόδου,
  • 18:09 - 18:12
    κατά τη διάρκεια της οποίας το καθεστώς
    ασπάστηκε νεοφιλελεύθερα δόγματα
  • 18:12 - 18:16
    που οδήγησαν σε ένα απο τα πιο βαριά
    ιδιωτικοποιημένα συστήματα εκπαίδευσης στο κόσμο.
  • 18:16 - 18:21
    Ενώ τα αιτήματα του σημερινού ανασυγκροτημένου
    φοιτητικού κινήματος ξεκίνησαν με σχετικά ταπεινά αιτήματα,
  • 18:21 - 18:22
    όπως δωρεάν πάσα για λεωφορεία
  • 18:22 - 18:26
    και τη κατάργηση των υπέρογκων τελών
    για εξετάσεις εισαγωγής στο πανεπιστήμιο,
  • 18:26 - 18:30
    απο τότε έχουν εξελιχθεί σε μαχητικά καλέσματα
    για δωρεάν μετά-δευτεροβάθμια εκπαίδευση
  • 18:30 - 18:34
    που έχουν θέσει υπο αμφισβήτηση
    ολόκληρο το καπιταλιστικό σύστημα.
  • 18:35 - 18:39
    -Η εκπαίδευση στη Χιλή
    είναι βαθιά ταξικά διαχωρισμένη.
  • 18:39 - 18:44
    -Το επίπεδο ιδιωτικοποίησης
    έριξε τους φοιτητές στο χρέος.
  • 18:44 - 18:51
    Οικογένειες ξόδευαν μεγάλο μέρος
    του εισοδήματος τους στην εκαπαίδευση
  • 18:51 - 18:56
    και οι άνθρωποι άρχισαν να αντιλαμβάνονται
    οτι ήταν ένα δικαίωμα που τους στερούσαν
  • 18:56 - 18:59
    και ότι έπρεπε να ξεκινήσουν να κινητοποιούνται.
  • 18:59 - 19:02
    -Παραδοσιακά πανεπιστήμια,
    ειδικά κρατικά πανεπιστήμια,
  • 19:02 - 19:06
    έχουν μακρά παράδοση σε φοιτητική
    οργάνωση και κινητοποίηση,
  • 19:06 - 19:11
    ενώ οι φοιτητικές ομοσπονδίες
    είναι καθιερωμένες οργανώσεις
  • 19:11 - 19:19
    και είναι "αποδεκτές" απο τις πρυτανείες και τη κυβέρνηση
    σαν έγκυροι συνομιλητές όταν συζητιούνται φοιτητικά ζητήματα.
  • 19:19 - 19:28
    Τα ιδιωτικά πανεπιστήμια που ιδρύθηκαν το 1981 είναι
    ιδρύματα τα οποία έχουν ομοσπονδίες μόνο απο το 2000
  • 19:29 - 19:33
    Ήταν η στιγμή που οι φοιτητές άρχισαν να
    απαιτούν το δικαίωμα να οργανωθούν
  • 19:33 - 19:37
    σε μια ομοσπονδία που νομιμοποιήθηκε
    απο τις πρυτανείες αυτών των ιδρυμάτων.
  • 19:37 - 19:41
    Αυτές οι ομοσπονδίες
    είναι ομαδοποιημένες σε CONFECH.
  • 19:41 - 19:45
    Το CONFECH είναι η ομοσπονδία Χιλιανών φοιτητών
  • 19:45 - 19:50
    και έιναι το κύριο σώμα που συγκεντρώνει
    τις διάφορες ομοσπονδίες πανεπιστημίων
  • 19:50 - 19:56
    της πλειοψηφίας των Χιλιανών πανεπιστημίων,
    είτε έιναι ιδιωτικά ή δημόσια.
  • 19:56 - 20:00
    Το κίνημα του 2011 ήταν μια
    πραγματικά καθοριστική στιγμή.
  • 20:00 - 20:08
    Άνθρωποι ένιωθαν και πίστευαν σε ένα δικό τους αγώνα,
    και βλέποντας πως οι πορείες άρχισαν να προσελκύουν φοιτητές,
  • 20:08 - 20:14
    μια βαθύτερη ανάλυση άρχισε να διαμορφώνεται,
    όσο αναφορά την εκπαίδευση.
  • 20:14 - 20:18
    -Τα βασικά συνθήματα που συνόδευαν
    τη κινητοποίηση, κάλυπταν διάφορα ζητήματα.
  • 20:18 - 20:20
    Το πρώτο είχε να κάνει με δωρεάν εκπαίδευση,
  • 20:20 - 20:25
    την απαίτηση η ανώτατη εκπαίδευση να είναι δωρεάν
    και προσβάσιμη για όλους τους φοιτητές,
  • 20:25 - 20:29
    ανεξαρτήτως του κοινωνικού-οικονομικού
    επιπέδου των οικογενειών τους.
  • 20:29 - 20:32
    Το δεύτερο έχει να κάνει με τη συγχώρεση
    των χρεών που φορτώθηκαν οι Χιλιανές οικογένειες
  • 20:32 - 20:35
    κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης των παιδιών τους.
  • 20:35 - 20:40
    Το τρίτο έχει να κάνει με το προσανατολισμό
    που έχει πάρει η εκπαίδευση στη χώρα μας.
  • 20:40 - 20:46
    Και εκεί, το αίτημα των CONFECH είναι η προώθηση
    της δημιουργίας ενός εθνικού σχεδίου ανάπτυξης,
  • 20:46 - 20:51
    στο οποίο τα πανεπιστήμια
    -και ειδικά τα δημόσια και κρατικά πανεπιστήμια-
  • 20:51 - 20:58
    παίζουν στρατηγικό ρόλο στο σχεδιασμό
    δημόσιων πολιτικών, σε συνδιασμό με το κράτος.
  • 21:03 - 21:08
    -Ήταν σε εκείνο το σημείο όπου μαθητές της δευτεροβάθμιας
    εκπαίδευσης επίσης συγκεντρώθηκαν με δικά τους αιτήματα
  • 21:08 - 21:13
    και η ανάγκη συντονισμού με μαθητές
    γυμνασίου/λυκείου πυροδότηθηκε,
  • 21:14 - 21:19
    μιας και εκείνοι επίσης αντιστέκονται, απο το 2006
    - η "Επανάσταση του Πιγκουϊνου".
  • 21:19 - 21:26
    -Βλέπαμε ένα επίπεδο στήριξης που κάνενα κοινωνικό κίνημα
    έχει δει τις δεκαετίες απ'όταν τελείωσε η δικτατορία.
  • 21:26 - 21:32
    -Υπήρχαν και δημοσκοπήσεις που έδειχναν οτι το
    80% του πληθυσμού στήριζαν τα φοιτητικά αιτήματα.
  • 21:32 - 21:38
    Είδαμε διαδηλώσεις με 1 εκατομμύριο ανθρώπους στη πρωτεύουσα, με ολόκληρες οικογένειες να συμμετέχουν,
  • 21:38 - 21:40
    με συνδικάτα εργατών να συμμετέχουν,
  • 21:40 - 21:44
    με ανθρώπους στους δρόμους που δεν έχουν
    καμία σχέση με οποιαδήποτε πολιτική στήριξη.
  • 21:44 - 21:49
    Τα αιτήματα των φοιτητών και μαθητών
    είχαν απήχηση σε μεγάλη πλειοψηφία της χώρας.
  • 21:49 - 21:52
    Για παράδειγμα, ο αγώνας εναντία στο χρεος,
  • 21:52 - 21:58
    αλλά και ο αγώνας για ένα λιγότερο ταξικό εκπαιδευτικό
    σύστημα που συνεισφέρει στην ανάπτυξη της χώρας,
  • 21:58 - 22:03
    και όχι μόνο στα κέρδη της άρχουσας τάξης.
  • 22:03 - 22:09
    Μέσα στο λεγόμενο αναρχικό κίνημα,
    θεωρήθηκε οτι η συμμετοχή αναρχικών
  • 22:09 - 22:11
    στις δυναμικές του φοιτητικού κινήματος
  • 22:11 - 22:15
    -για παράδειγμα εκλογικοί ηγέτες,
    συμμετοχή στις εκλογές,
  • 22:15 - 22:17
    συμμετοχή σε συνελεύσεις, κλπ-
  • 22:17 - 22:21
    ήταν κάτι που δε συμβάδιζε με
    τις αρχές του αναρχικού κινήματος.
  • 22:21 - 22:26
    Απο το 2003, αποφασίσαμε οτι ήταν κάτι που
    δεν αντιστοιχούσε στη τωρινή μας πραγματικότητα,
  • 22:26 - 22:33
    και οτι ως απελευθερωτικό κίνημα είχαμε την ευθύνη να ενθαρρύνουμε
    το φοιτητικό κίνημα με τη πολιτική μας αντίληψη.
  • 22:33 - 22:40
    Και αν αυτό σήμαινε οτι τα συντρόφια μας
    έπρεπε να λάβουν εκπροσωπευτικούς ρόλους
  • 22:40 - 22:43
    σε μια προσπάθεια να δημοκρατικοποιησούν
    αυτούς τους χώρους, τότε αυτό έπρεπε να γίνει.
  • 22:43 - 22:45
    -Υπήρχαν διάφορα οράματα.
  • 22:45 - 22:48
    Απ'τη μια, υπήρχαν ομάδες που ήταν πολύ,
    ας πούμε, βασισμένες σε πλατφόρμες,
  • 22:48 - 22:51
    και που αυτοαποκαλούνταν αναρχικοί.
  • 22:51 - 22:55
    Αλλά ήταν ομάδες που στη τελική,
    επίσης επιδίωκαν θέσεις ηγεσίας.
  • 22:55 - 23:01
    Και απ'την άλλη, υπήρχαν πολλοί νεόι άνθρωποι
    που έψαχναν μια πολύ πιο οριζόντια οργάνωση,
  • 23:01 - 23:05
    μια πιο άμεση διαδήλωση ή, άμεση δράση.
  • 23:05 - 23:12
    Ξεκινώντας με μικρές ομάδες συντρόφων,
    ένα κίνημα που ενώνεται απο τα κάτω.
  • 23:12 - 23:14
    Νομίζω οτι υπηρέτησε αποτελεσματικά
    στο να κράτησει τη πίεση.
  • 23:14 - 23:19
    Οπότε δεν ήταν τόσο εύκολο να επιβάλουν
    τη κατεύθυνση που θα μπορούσε να πάρει το κίνημα.
  • 23:19 - 23:27
    Ήταν ήδη εξαιρετικά διαστρεβλωμένη απο τα φίλτρα των πολιτικών κομμάτων
    που κατεύθυναν τις συνελεύσεις κατά κάποιο τρόπο.
  • 23:27 - 23:32
    Αν δεν αντιστεκόμασταν με κάποιο τρόπο, θα τους διευκολύναμε να ελέγξουν τα πράγματα.
  • 23:32 - 23:40
    Στη τελική, αντιλαμβάνεσαι οτι συνέβαλε στο να σε συνδέσει
    με άλλους ανθρώπους που δεν ήταν καν μέρος των φοιτητικών οργανώσεων.
  • 23:41 - 23:43
    Αλλά που έχουν τα δικα τους δίκτυα.
  • 23:43 - 23:48
    Και επέτρεψε να δούμε τι λάθη έγιναν,
    ή τα πράγματα που δεν έχουν νόημα,
  • 23:48 - 23:51
    στους χώρους όπου άνθρωποι κινητοποιούνταν.
  • 23:51 - 23:58
    Νομίζω έιναι δυνατό να αντλήσουμε κάποια μαθήματα
    απο τις εμπειρίες του φοιτητικού κινήματος της Χιλής
  • 23:58 - 24:00
    που έχουν συσσωρευθεί τα τελευταία 15 χρονια.
  • 24:00 - 24:05
    Μια απο αυτές έχει να κάνει με την ικανότητα του
    φοιτητικού κινήματος και τις πολιτικές του οργανώσεις
  • 24:05 - 24:08
    να προστατεύσει τις εσωτερικές δημοκρατικές δομές.
  • 24:08 - 24:13
    Αυτό επιτρέπει σε φοιτητές
    στη χώρα να εκπροσωπούνται δημοκρατικά,
  • 24:13 - 24:17
    και παρέχει μια νομιμότητα
    στους χώρους εκπροσώπησης τους.
  • 24:17 - 24:23
    Το άλλο μάθημα έχει να κάνει με την ανάγκη
    να μετακινηθούμε απο οικονομικά σε πολιτικά αιτήματα.
  • 24:23 - 24:30
    Αμφισβητώντας όχι μόνο το τρόπο που ο νεοφιλελευθερισμός αυτοεκφράζετε συγκεκριμένα εκπαιδευτικά,
  • 24:30 - 24:35
    αλλά και αμφισβητώντας τα θεμέλια
    της νεοφιλελεύθερης εκπαιδευτικής πολιτικής.
  • 24:35 - 24:37
    Που σημαίνει, αμφισβήτηση για παράδειγμα,
  • 24:37 - 24:43
    του ρόλου που παίζουν οι τράπεζες και ο ιδιωτικός τομέας
    στην εκπαίδευση, εις βάρους του δημόσιου τομέα.
  • 24:43 - 24:47
    Ένα άλλο μάθημα έχει να κάνει με την ικανότητα
    του φοιτητικού κινήματος να ασκεί,
  • 24:47 - 24:50
    ή να δημιουργήσουμε δεσμούς αλληλεγγύης
    με άλλα κοινωνικά κινήματα.
  • 24:50 - 24:52
    Κατά τη διάρκεια του 2011-2012,
  • 24:52 - 24:58
    σφηρυλατήσαμε μια διαδικασία συντονισμού
    και σχέσης με συνδικάτα εργατών,
  • 24:58 - 25:03
    με οργανώσεις γειτονιάς,
    με περιβαλλοντικές οργανώσεις,
  • 25:03 - 25:07
    με οργανώσεις που αγωνίστηκαν για,
    και απαίτησαν ισότητα των φύλων,
  • 25:07 - 25:11
    και με αμέτρητες άλλες κοινωνικές ομάδες
    μέσα στη κοινωνία της Χιλής
  • 25:11 - 25:16
    με τους οποίους μοιραζόμαστε μια
    κριτική της νεοφιλελεύθερης κοινωνίας.
  • 25:16 - 25:20
    Γιατί αυτό επιτρέπει στο πολιτικό αίτημα
    να μην εξαντλείτε μέσα στο εκπαιδευτικό σύστημα,
  • 25:20 - 25:25
    αλλά αντίθετα να προβάλλεται μέσα σε ένα
    πολιτικό εγχείρημα που ξεπερνά το φοιτητικό αγώνα,
  • 25:25 - 25:29
    και που τελικά σχετίζεται με τον αγώνα
    ενάντια στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο
  • 25:29 - 25:35
    -άρα στη κατασκευή ενός πολιτικού εναλλακτικού.
  • 25:39 - 25:43
    Μαθητές/φοιτητές σε περιοχές χωρίς
    ένα καθιερωμένο ριζοσπαστικό φοιτητικό κίνημα
  • 25:43 - 25:49
    συχνά αντιμετωπίζουν δομικά και πολιτικά εμπόδια
    σε σχέση με του είδους λαϊκής οργάνωσης που απαιτείται
  • 25:49 - 25:53
    για να καλεστούν γενικές απεργίες, ή να συντονιστούν
    μαζικές κινητοποιήσεις χιλιάδες ξεσηκωμένους νέους-νέες,
  • 25:53 - 25:55
    έτοιμοι να συγκρουστούν με τους μπάτσους.
  • 25:55 - 25:58
    Στον λεγόμενο Καναδά, οι φοιτητικές ενώσεις
    έξω απο το Κεμπέκ
  • 25:58 - 26:01
    λειτουργούν με βάση τη λογική
    της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας,
  • 26:01 - 26:05
    όπου οι αποφάσεις είναι βαριά συγκεντρωμένες
    στα χέρια ενός μικρού εκτελεστικού οργάνου,
  • 26:05 - 26:08
    τα μέλη του οποίου εκλέγονται ετησίως.
  • 26:08 - 26:12
    Οι σχολές αυτές ήδη στερούνται ιδρυμάτων
    λαϊκης συμμετοχής και άμεσης δημοκρατίας,
  • 26:12 - 26:18
    όπως οι γενικές συνελεύσεις, που αποδείχθηκαν σημαντικές
    στην έναρξη της φοιτητικής απεργίας στο Κεμπέκ το 2012.
  • 26:18 - 26:24
    Ακόμα χειρότερα, πολλές απο αυτές τις τοπικές φοιτητικές ενώσεις
    οργανώνονται σε μεγάλα, ρεφορμιστικά φοιτητικά μπλοκ
  • 26:24 - 26:29
    όπως το CFS (Καναδική Ομοσπονδία Φοιτητών),
    που είναι βαριά επενδυμένοι στο καθεστώς.
  • 26:29 - 26:34
    Κάθε χρόνο, το εθνικό στέλεχος των CFS μαζεύει
    εκατομμύρια δολλάρια απο τα δίδακτρα των φοιτητών,
  • 26:34 - 26:39
    τα οποία μετά διοχετεύουν στο lobbying πολιτικών και
    στη πληρωμή των δικών τους παραφουσκωμένων μισθών.
  • 26:39 - 26:46
    Ομάδες σαν το CFS, όχι μόνο καταλαμβάνουν χώρους όπου μια
    επαναστατική εθνική φοιτητική ομοσπονδία θα μπορούσε να υπάρχει,
  • 26:46 - 26:51
    αλλά συχνά χρησιμοποιούν ένα αδίστακτο μείγμα δικηγόρων,
    εκστρατείες εκφοβισμού και γραφειοκρατία
  • 26:51 - 26:56
    για να διατηρήσουν τον έλεγχο και να διασφαλίσουν οτι καμία
    ριζοσπαστική απειλή στη θέση τους, δε θα επιτραπεί να αναδειχθεί.
  • 26:56 - 27:00
    Αλλά η αντίσταση έπρεπε να ξεκινήσει κάπου.
    Το μυστικό είναι να ανακαλύψεις απο που να ξεκινήσεις.
  • 27:02 - 27:06
    Είναι στιγμές αλλαγής στη ζωή των ανθρώπων.
  • 27:06 - 27:11
    Είναι ώρα να μάθουμε πως να δουλεύουμε μαζί και να πάρουμε τον έλεγχο του κόσμου, που σε χρειάζεται.
  • 27:11 - 27:18
    Είναι άσχημα τα πράγματα εκεί έξω.
    Και υπάρχει τόσο φτωχή πολιτική κουλτούρα.
  • 27:18 - 27:23
    Και ο μόνος τρόπος για να σπάσει αυτό είναι
    να μάθουμε να μιλάμε μεταξύ μας για κοινούς στόχους
  • 27:23 - 27:27
    και να βρούμε τι μπορεί να μας ώθησει στη δράση.
  • 27:27 - 27:34
    Υπάρχει μια βαθιά ενδοσύνδεση μεταξύ φοιτητικής, αντι-καπιταλιστικής και αναρχικής οργάνωσης στο Μοντρεάλ.
  • 27:34 - 27:42
    Το φοιτητικό κίνημα στο Κεμπέκ υπάρχει και έχει οργανώσει
    λαϊκους αγώνες πριν αναγνωριστούν επίσημα οι φοιτητικές ενώσεις.
  • 27:42 - 27:48
    Και σίγουρα μέσα στο φοιτητικό κίνημα,
    αυτές οι ιδέες άμεσης δημοκρατίας
  • 27:48 - 27:51
    δε βγαίνουν απο το πουθενά.
  • 27:51 - 28:00
    -Τα επόμενα χρόνια, θα αντιμετωπίσουμε τα μέτρα λιτότητας
    του Fiscal Control Board και του Κονγκρέσου των ΗΠΑ.
  • 28:00 - 28:07
    Αλλά νομίζω είμαστε πιο δυνατοί τώρα
    γιατί οι φοιτητές είναι πιο οργανωμένοι.
  • 28:07 - 28:11
    Νομίζω επίσης οτι ένα απο αυτά που μπορούν να
    φέρουν οι αντικαπιταλιστές στο φοιτητικό κίνημα
  • 28:11 - 28:14
    -και το έχουν φέρει, και έχει γίνει ευπρόσδεκτο επίσης-
  • 28:14 - 28:19
    είναι η ανάλυση αυτή οτι η απεργία για
    φοιτητικά ζητήματα είναι πολύ σημαντική.
  • 28:19 - 28:24
    Αλλά στη τελική, εμποδίζοντας μια αύξηση διδάκτρων
    δε πρόκειται να ανατρέψει τη κοινωνία.
  • 28:24 - 28:26
    Δε θα ανατρέψει τον καπιταλισμό
  • 28:26 - 28:31
    και δε πρόκειται να λύσει τα καθημερινά προβλήματα
    που αντιμετωπίζουν οι φοιτητές.
  • 28:31 - 28:35
    Αυτό που κάνει το φοιτητικό κίνημα,
    με το να οργανώνει ένα πολιτικό αγώνα,
  • 28:35 - 28:42
    είναι ότι ξεσκεπάζει το κράτος, τις πολιτικές τους
    και τη κυβέρνηση για αυτό που πραγματικά είναι.
  • 28:42 - 28:45
    -Για να μπορούμε να υπερασπιστούμε
    το δικαίωμα στη κινητοποίηση
  • 28:45 - 28:48
    πρέπει να είμαστε σε θέση να
    διαμορφώσουμε ένα πολιτικό λόγο
  • 28:48 - 28:51
    που να μας επιτρέπει να βασιζόμαστε
    στην ουσιαστική στήριξη των ανθρώπων,
  • 28:51 - 28:53
    για να είναι κατανοητά τα αιτήματα μας.
  • 28:53 - 28:55
    Έτσι ώστε οι τακτικές που χρησιμοποιούνται
  • 28:55 - 29:00
    είτε είναι μάχες στους δρόμους, πορείες,
    ή καταλήψεις πανεπιστημιακών κτηρίων
  • 29:00 - 29:03
    να γίνονται κατανοητά απο τους πολίτες.
  • 29:03 - 29:07
    Για να επιτευχθεί αυτό, είναι σημαντικό
    να δημοσιοποιούμε τους στόχους μας
  • 29:07 - 29:10
    Να δημοσιοποιούμε βίντεο που
    εξηγούν γιατί κινητοποιούμαστε
  • 29:10 - 29:13
    τους λόγους που κινητοποιούμαστε,
  • 29:13 - 29:21
    και να συνδέσουμε τα αιτήματα των φοιτητών
    με τις κακουχίες που υπομένουν οι εργάτες κάθε μέρα.
  • 29:23 - 29:26
    -Αν δεν πολεμήσουμε για τη
    μεταμόρφωση της χώρας μας,
  • 29:26 - 29:29
    δε θα μπορέσουμε να πολεμήσουμε
    για μια πραγματική εκπαίδευση.
  • 29:29 - 29:33
    Η ανεξαρτησία του Πουέρτο Ρίκο
    θα ήταν μια πτυχή της επιτυχίας μας.
  • 29:33 - 29:37
    Η ποιοτική εκπαίδευση
    είναι μια πτυχή του αγώνα μας.
  • 29:37 - 29:41
    Η εκπαίδευση του δρόμου είναι
    άλλη μια πτυχή του αγώνα μας.
  • 29:41 - 29:50
    Μπορώ να πω οτι πολλά συντρόφια που συμμετείχαν
    στην απεργία του 2010-11, και του 2017, το κατανοούσαν αυτό.
  • 29:50 - 29:53
    Γι'αυτό και οργανώνουν εναλλακτικά εγχειρήματα.
  • 29:53 - 29:58
    -Νέες οργανώσεις εμφανίζονται που δεν
    έχουν συνδέσεις με παλιές πολιτικές ομάδες.
  • 29:58 - 30:05
    Αυτές οι νέες οργανώσεις αναδύονται
    για να καλύψουν τις ανάγκες των φοιτητών.
  • 30:06 - 30:12
    Δώστε προτεραιότητα στη λαϊκή οργάνωση
    περισσότερο απ΄τις ομάδες που διευθύνουν απο τα πάνω.
  • 30:12 - 30:20
    Αλλιώς γίνεται μια κάτα φαντασίαν κινητοποίηση.
  • 30:20 - 30:26
    Ένα απο τα μεγάλα εμπόδια, νομίζω,
    που πρέπει να καταρριφθεί,
  • 30:26 - 30:32
    είναι οτι η αντιπροσωπευτική φοιτητική δημοκρατία
    είναι πραγματικά απλώς ένα πεδίο αναπαραγωγής πολιτικών.
  • 30:32 - 30:35
    Και ξέρουμε τι ρόλο βαράνε οι πολιτικοί.
  • 30:35 - 30:41
    Και ο ρόλος αυτός δεν είναι η υπεράσπιση
    φοιτητών και φοιτητικά ζητήματα.
  • 30:41 - 30:46
    Δύσκολα φέρνεις μια νέα φοιτητική ένωση
    που συνήθως ανήκει στη σφαίρα του lobbying,
  • 30:47 - 30:48
    σε μια πιο λαϊκού τύπου οργάνωση.
  • 30:48 - 30:50
    Γιατί πρέπει να οργανώνεσαι.
  • 30:50 - 30:52
    Πρέπει να κινητοποιείς τους ανθρώπους.
  • 30:52 - 30:54
    Είναι πολλή δουλειά, αλλά και με ανταμοιβές.
  • 30:54 - 30:56
    Μιλάς με ανθρώπους, τους πολιτικοποιείς,
  • 30:56 - 30:59
    και έχεις την εντύπωση οτι πραγματικά
    αλλάζεις τα πράγματα.
  • 30:59 - 31:04
    Η νοοτροπία είναι πολύ διαφορετική απο τις άλλες
    μεγάλες φοιτητικές ομοσπονδίες στο Καναδά και το Κεμπέκ
  • 31:05 - 31:11
    που τείνουν να να βλέπουν τη κυβέρνηση ως,
    όχι σύμμαχο, άλλα κάτι με το οποίο μπορείς συζητήσεις.
  • 31:11 - 31:17
    Έχουμε ακούσει για το πως το CFS έχει χρησιμοποιήσει νομικούς μηχανισμούς και δικηγόρους και δικαστήρια
  • 31:17 - 31:21
    για να συνεχισουν να ελέγχουν
    τις φοιτητικές ενώσεις.
  • 31:21 - 31:26
    Αλλά νομίζω γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο
    στους φοιτητές σε όλο το Καναδά
  • 31:26 - 31:33
    οτι το CFS το ενδιαφέρει ο έλεγχος και το χρήμα
    αντί για πραγματική φοιτητική οργάνωση.
  • 31:34 - 31:39
    -Η οργάνωση με τους ανθρώπους, και η ύπαρξη
    ενός ευρύτερου κινήματος είναι κάτι πολύ ισχυρό.
  • 31:39 - 31:48
    Μπορεί να ακούγεται λίγο κάπως, αλλά νομίζω
    πραγματικά οτι μπορεί να γίνει πέρασμα για καλύτερες φιλίες,
  • 31:48 - 31:52
    βαθύτερες σχέσεις με ανθρώπους
    με τους οποίους μοιράζεσαι τη ζωή σου,
  • 31:52 - 31:56
    τους χώρους σου... τη γειτονιά σου.
  • 31:56 - 32:02
    -Ήταν το μαζικό φοιτητικό κίνημα, συν τη στήριξη
    των ανθρώπων για τα πολιτικά αιτήματα μας
  • 32:02 - 32:13
    που μας επέτρεψαν να αντιμετωπίσουμε τη καταστολή
    με μια βία αυτοάμυνας που νομιμοποιήθηκε απο μεγάλο μέρος του πληθυσμού.
  • 32:14 - 32:21
    -Η αστυνομική και κρατική καταστολή μας μεταμόρφωσε.
    Μας έκανε ριζοσπάστες.
  • 32:21 - 32:25
    Αλλάζοντάς μας απο μαχητές φοιτητές
    σε μαχητές του δρόμου.
  • 32:25 - 32:26
    Κάντε το!
  • 32:26 - 32:31
    Έσεις είστε αυτό που έρχεται!!
  • 32:34 - 32:38
    Όσο το παγκόσμιο πολιτικό κλίμα συνεχίζει
    να επιταχύνεται απο το κακό στο χειρότερο,
  • 32:38 - 32:41
    οι προοπτικές για το συλλογικό μας μέλλον είναι ζοφερες.
  • 32:41 - 32:46
    Οι σημερινές γενιές αντιμετωπίζουν
    μυριάδες φαινομενικά άλυτα προβλήματα,
  • 32:46 - 32:50
    ριζωμένα σε ένα αυξανόμενο εξουσιαστικό
    και κατασταλτικό διεθνές καπιταλιστικό καθεστώς,
  • 32:50 - 32:52
    του οποίου οι δεινές συνθήκες
  • 32:52 - 32:56
    θέτουν υπαρξιακές απειλές στον πλανήτη
    και την ίδια την ανυρωπότητα.
  • 32:56 - 33:02
    Πολλοί απο τους ριζοσπάστες του '68 έχουν τωρα ενσωματωθεί
    στα ίδια τα συστήματα ελέγχου που κάποτε πολεμούσαν.
  • 33:02 - 33:05
    Αν ελπίζουμε να αλλάξουμε αυτήν την
    επικίνδυνη τροχία στην οποία βρισκόμαστε,
  • 33:05 - 33:10
    είναι ζωτικό η νέα γενιά επαναστατών να ξεσηκωθεί για να αντιμετωπίσει τις προσκλήσεις κατά μέτωπο.
  • 33:10 - 33:13
    Σε αυτό το σημείο, θα θέλαμε να σας θυμίσουμε οτι
    οι "Ταραχές" προορίζονται για παρακολούθηση κατά ομάδες,
  • 33:13 - 33:17
    και να χρησιμοποιηθούν σαν πόρος για προώθηση
    συζήτησης και συλλογικής οργάνωσης.
  • 33:17 - 33:23
    Είστε φοιτητές και ενδιαφέρεστε να οργανωθέιτε επαναστατικά και αντικαπιταλιστικά στο πανεπιστήμιο ή το κολλέγιο σας,
  • 33:23 - 33:25
    ή στο γυμνάσιο σας;
  • 33:25 - 33:28
    Μαζευτείτε με μερικά συντρόφια,
    κάντε προβολή αυτό το βίντεο,
  • 33:28 - 33:31
    και συζητείστε μια στρατηγική απο όπου μπορείτε να ξεκινήσετε.
  • 33:31 - 33:37
    Ενδιαφέρεστε να οργανώσετε τακτικές προβολές στις σχολές,
    τα infoshop, κοινωνικά κέντρα ή απλά σπίτι με φίλους;
  • 33:37 - 33:38
    Γίνετε Ταραχοποίοι!
  • 33:38 - 33:41
    Για δέκα δολλάρια το μήνα, θα σας στέλνουμε
    ένα αντίγραφο της εκπομπής εκ των προτέρων,
  • 33:41 - 33:44
    και ένα κιτ με περισσότερους πόρους και
    κάποιες ερωτήσεις που μπορείτε να χρησιμοποιήσετε
  • 33:44 - 33:46
    για να ξεκινήσετε μια συζήτηση.
  • 33:46 - 33:49
    Αν δεν μπορείτε να μας ενισχύσετε οικονομικά,
    κανένα πρόβλημα!
  • 33:49 - 33:54
    Μπορείτε να κατεβάσετε τα πάντα
    τσάμπα απο την ιστιοσελίδα μας:
  • 33:54 - 33:59
    Αν έχετε προτάσεις για θεματικές,
    ή απλά θέλετε να επικοινωνήσετε μαζί μας, στείλτε στο:
  • 34:02 - 34:05
    Με χαρά ανακοινώνουμε οτι φτάσαμε το στόχο συλλογής χρημάτων για τον επόμενο χρόνο,
  • 34:05 - 34:08
    που σημαίνει οτι μπορέσαμε
    να μεγαλώσουμε την ομάδα του subMedia.
  • 34:08 - 34:10
    Οι επόμενοι δυό μήνες
    θα είναι περίοδος προσαρμογής,
  • 34:10 - 34:15
    αλλά μπορείτε να προσβλέπετε στην επιστροφή του Διεγείρων με μια νέα εκπομπή στο σχεδόν άμεσο μέλλον,
  • 34:15 - 34:19
    όπως και αυξημένη παραγωγή βίντεο
    όλο το 2018 και παραπέρα.
  • 34:19 - 34:22
    Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι για αυτό,
    και θέλουμε να δώσουμε μια μεγάλη χαιρετούρα
  • 34:22 - 34:24
    σε όλους αυτούς που συνείσφεραν σε αυτό.
  • 34:24 - 34:26
    Μείνετε συντονισμένοι για το 2ο μέρος
    αυτής της σειράς, τον επόμενο μήνα
  • 34:26 - 34:28
    που θα ρίξουμε μια πιο κοντινή ματιά
    σε άλλη μια φουρνιά
  • 34:28 - 34:30
    φοιτητικών κινημάτων απ'όλο το κόσμο.
  • 34:30 - 34:34
    Αυτό το επεισόδιο δε θα μπορούσε να γίνει χωρίς τη γενναία στήριξη του Τζος και του Κρίστιαν.
  • 34:34 - 34:37
    Τώρα βγείτε έξω... και δημιουργήστε Ταραχές
Title:
Learning-to-resist
Video Language:
English
Duration:
35:02
boubourasaffn edited Greek subtitles for Learning-to-resist
boubourasaffn edited Greek subtitles for Learning-to-resist
boubourasaffn edited Greek subtitles for Learning-to-resist
boubourasaffn edited Greek subtitles for Learning-to-resist
boubourasaffn edited Greek subtitles for Learning-to-resist
boubourasaffn edited Greek subtitles for Learning-to-resist
boubourasaffn edited Greek subtitles for Learning-to-resist
boubourasaffn edited Greek subtitles for Learning-to-resist
Show all

Greek subtitles

Revisions Compare revisions