Return to Video

شانس چه نقشی در زندگیتان ایفا می‌کند؟

  • 0:01 - 0:02
    سلام به همگی.
  • 0:02 - 0:06
    باعث افتخار من است که اینجا
    برای شما سخنرانی می‌کنم.
  • 0:06 - 0:12
    موضوعی که امروز درمورد آن صحبت خواهم کرد،
    شانس و عدالت است.
  • 0:12 - 0:14
    و ارتباط میان این دو.
  • 0:14 - 0:16
    چند سال پیش،
  • 0:16 - 0:19
    یکی از دانشجویان سابقم با من تماس گرفت
  • 0:19 - 0:21
    تا درمورد دخترش صحبت کند.
  • 0:21 - 0:24
    مشخص شد که دخترش دانش‌آموز
    سال آخر دبیرستان است.
  • 0:24 - 0:29
    و بطورجدی علاقمند به ورود
    به کالج سوارثمور بود،
  • 0:29 - 0:30
    جایی که من تدریس می‌کردم.
  • 0:30 - 0:35
    و او می‌خواست نظر من را درمورد اینکه
    دخترش موفق می‌شود یا نه بداند.
  • 0:35 - 0:40
    ورود به کالج سوارثمور دشواری زیادی دارد.
  • 0:40 - 0:42
    پس من گفتم،«خب، درمورد دخترت بهم بگو.»
  • 0:42 - 0:44
    و او درموردش با من صحبت کرد.
  • 0:44 - 0:47
    اینکه نمراتش و امتیازاتش چگونه بود،
  • 0:47 - 0:49
    فعالیت های ‌فوق‌برنامه‌ای‌اش.
  • 0:49 - 0:52
    و اینکه او مثل یک فوق‌ستاره
    به ‌نظر می‌رسد.
  • 0:52 - 0:54
    یک بچه فوق‌العاده و شگفت‌آور.
  • 0:54 - 0:56
    پس من گفتم، «او افسانه‌ای به ‌نظر می‌رسد.
  • 0:56 - 0:59
    به‌نظر می‌رسد که او نمونه بارز
    دانش‌آموزی است،
  • 0:59 - 1:02
    که سوارثمور دوست دارد داشته باشد.»
  • 1:02 - 1:06
    و سپس او گفت،«خب، آیا این یعنی که او
    موفق خواهد شد؟»
  • 1:06 - 1:08
    و من گفتم، «نه.
  • 1:08 - 1:12
    در کلاس های سوارثمور جایگاه کافی
  • 1:12 - 1:15
    برای همه کسانی‌که خوب هستند وجود ندارد.
  • 1:15 - 1:19
    جایگاه کافی در هاروارد یا یل یا
    پرینستون یا استنفورد وجود ندارد.
  • 1:19 - 1:23
    جایگاه کافی در گوگل، آمازون
    یا اپل وجود ندارد.
  • 1:23 - 1:28
    جایگاه کافی در کنفرانس‌های TED وجود ندارد.
  • 1:28 - 1:30
    افراد خوب بسیار زیادی وجود دارند.
  • 1:30 - 1:34
    و بعضی از آن‌ها موفق نخواهند شد.»
  • 1:34 - 1:37
    و گفت،«خب، ما باید چه کار کنیم؟»
  • 1:38 - 1:41
    گفتم، «سوال بسیار خوبی است.»
  • 1:42 - 1:44
    ما قرار است چه کار کنیم؟
  • 1:44 - 1:48
    من می‌دانم که کالج‌ها و دانشگاه‌ها
    چه کردند.
  • 1:48 - 1:51
    اگر بخواهیم انصاف را رعایت کنیم،
  • 1:51 - 1:56
    کاری که آن‌ها انجام دادند بالا بردن
    استاندارد‌ها بوده است.
  • 1:56 - 2:02
    چون قبول کردن افرادی که
    صلاحیت کمتری دارند،
  • 2:02 - 2:05
    و رد کردن کسانی‌ که صلاحیت بیشتری دارند،
    منصفانه نیست.
  • 2:05 - 2:09
    پس تو به بالا و بالاتر بردن استاندارد‌ها
    ادامه می‌دهی
  • 2:09 - 2:11
    تا اینکه آن‌ها به صلاحیت کافی برای
    پذیرفته شدن دست‌یابند.
  • 2:11 - 2:16
    فقط تعدادی از دانش‌آموزان شایسته را
    می‌توانید جمع کنید.
  • 2:16 - 2:22
    و این نادیده گرفتن باعث می‌شود تا مردم
    حس‌ کنند که پس انصاف وعدالت چیست.
  • 2:22 - 2:25
    مردم در جامعه آمریکایی نظرات مختلفی دارند
  • 2:25 - 2:29
    درمورد معنای آن، که می‌گویند فقط نوعی
    از یک فرایند است،
  • 2:29 - 2:33
    ولی فکرمی‌کنم یک چیز وجود دارد
    که همگی در آن باهم موافقند.
  • 2:33 - 2:36
    که در یک سیستم، یک سیستم عادلانه،
  • 2:36 - 2:38
    مردم به چیزی که حقشان است می‌رسند.
  • 2:38 - 2:40
    و چیزی که من به دانشجوی سابقم گفتم
  • 2:40 - 2:45
    این است که وقتی زمان پذیرش
    دانشگاه فرا رسید،
  • 2:45 - 2:49
    اینکه مردم آنچه که سزاوارش هستند را
    به‌دست می‌آورند درست نیست.
  • 2:49 - 2:53
    برخی از مردم به آنچه حقشان است می‌رسند
    و برخی نه،
  • 2:53 - 2:56
    و این تنها راهی است که هست.
  • 2:56 - 3:00
    وقتی سطح نیاز را بالامی‌برید همانطور
    که دانشگاه ها اینکار را کردند.
  • 3:00 - 3:03
    چیزی که انجام داده‌اید به راه انداختن
    یک مسابقه دیوانه‌‌وار است
  • 3:03 - 3:05
    میان دانش‌آموزان دبیرستانی،
  • 3:05 - 3:08
    زیرا خوب بودن کافی نیست،
  • 3:08 - 3:10
    به اندازه کافی خوب بودن کافی نیست.
  • 3:10 - 3:14
    شما باید بهتر از هرکس دیگری که
    درخواست ورود می‌دهد باشید.
  • 3:14 - 3:16
    و کاری که این روش انجام داد،
  • 3:16 - 3:18
    یا چیزی که این روش به آن کمک کرد،
  • 3:18 - 3:22
    نوعی از همه‌گیری اضطراب و افسردگی است
  • 3:22 - 3:25
    که تنها باعث تخریب نوجوانان ما می‌شود.
  • 3:25 - 3:28
    ما داریم یک نسل را با این نوع از رقابت
    نابود می‌کنیم.
  • 3:28 - 3:31
    همانطور که داشتم به این موضوع
    فکر می‌کردم،
  • 3:31 - 3:34
    به ذهنم خطورکرد که راهی برای حل این مشکل
    وجود دارد،
  • 3:34 - 3:36
    و این کاری است که می‌توانیم انجام دهیم:
  • 3:37 - 3:40
    وقتی مردم به دانشگاه درخواست ورود می‌دهند،
  • 3:40 - 3:45
    بین متقاضیان تفاوت‌هایی قائل می‌شویم
    تا تشخیص دهیم کدامشان به‌قدر کافی خوبند
  • 3:46 - 3:47
    تا موفق شوند و کدامشان خوب نیستند،
  • 3:47 - 3:51
    و آن‌هایی را که به اندازه کافی خوب نیستند
    تا موفق شوند رد می‌کنیم،
  • 3:51 - 3:55
    و سپس نام بقیه را داخل کلاه قرار می‌دهیم،
  • 3:55 - 3:57
    و بصورت اتفاقی از بینشان انتخاب می‌کنیم
  • 3:57 - 3:59
    و قبولشان می‌کنیم.
  • 3:59 - 4:03
    به عبارت دیگر، پذیرش دانشگاه را
    بصورت قرعه‌کشی برگزار می‌کنیم،
  • 4:03 - 4:08
    و شاید پیشنهادات شغلی در شرکت های فناوری
    را بصورت قرعه‌کشی انجام می‌دهیم،
  • 4:08 - 4:10
    و--تفکر را نابود می‌‌کنیم--
  • 4:10 - 4:14
    شاید ما درمورد اینکه چه کسی را
    دعوت کنیم تا در TED سخنرانی کند را
  • 4:14 - 4:16
    بصورت قرعه‌کشی انجام می‌دهیم.
  • 4:16 - 4:18
    حالا، اشتباه برداشت نکنید،
  • 4:18 - 4:22
    یک قرعه‌کشی مثل این، ناعدالتی
    را برطرف نخواهدکرد.
  • 4:22 - 4:26
    همچنان افرادی خواهند بود که
    به آنچه حقشان است نمی‌رسند.
  • 4:26 - 4:29
    اما حداقل صادقانه است.
  • 4:29 - 4:35
    این روش، ناعدالتی را آشکار می‌کند
    به‌جای آنکه به چیز دیگری تظاهر کند،
  • 4:35 - 4:38
    و بادکنک غیرقابل‌قبول فشار را که امروزه
  • 4:38 - 4:42
    بچه های دبیرستانی ما
    زیرآن زندگی می‌کنند را سوراخ می‌کند.
  • 4:43 - 4:47
    پس چرا این پیشنهاد کاملا خوب و منطقی است،
  • 4:47 - 4:49
    اگر خودم بگویم،
  • 4:49 - 4:51
    بحث جدی ندارد؟
  • 4:52 - 4:53
    فکرکنم بدانم چرا.
  • 4:54 - 4:57
    فکرکنم به این خاطراست که از
    این فکرمتنفریم
  • 4:57 - 5:03
    که اتفاقات مهم زندگی ممکن است
    اتفاقی و شانسی رخ دهند،
  • 5:03 - 5:08
    که کنترل اتفاقات مهم زندگیمان
    دست خودمان نیست.
  • 5:08 - 5:09
    من از این فکرمتنفرم.
  • 5:09 - 5:12
    تعجب‌برانگیز نیست که مردم از
    این فکر متنفرند،
  • 5:12 - 5:16
    اما همه چیز به همین سادگی درجریان است.
  • 5:17 - 5:22
    اول از همه، پذیرش دانشگاه ها
    همچنان یک قرعه‌کشی است.
  • 5:22 - 5:25
    فرقش این است که مسئولان پذیرش دانشگاه‌ها
    تظاهر می‌کنند که اینطور نیست.
  • 5:25 - 5:27
    پس بیایید درموردش صادق باشیم،
  • 5:27 - 5:29
    دوم اینکه،
  • 5:29 - 5:32
    فکر می‌کنم اگر قبول کنیم که
    این یک قرعه‌کشی است،
  • 5:32 - 5:37
    باعث می‌شود که اهمیت
    خوش‌شانسی را تصدیق کنیم
  • 5:37 - 5:39
    تقریبا در هرلحظه زندگیمان.
  • 5:39 - 5:41
    من را باورکنید.
  • 5:42 - 5:47
    تقریبا تمام اتفاقت مهم زندگی
    من رخ داده‌اند،
  • 5:47 - 5:48
    تا حد زیادی،
  • 5:48 - 5:50
    در نتیجه‌ی یک شانس خوب،
  • 5:51 - 5:54
    وقتی هفده ساله بودم،
    خانواده‌ام نیویورک را ترک کردند
  • 5:54 - 5:57
    و به شهرستان وینچستر رفتند،
  • 5:57 - 5:58
    درست به هنگام بازشدن مدارس،
  • 5:58 - 6:01
    من دختر دوست‌داشتنی جوانی
    را ملاقات کردم که دوستم شد،
  • 6:01 - 6:04
    و سپس به دوست صمیصمی‌ام تبدیل شد،
  • 6:04 - 6:07
    بعد از آن دوست‌دخترم شد
  • 6:07 - 6:09
    و بعد همسرم شد.
  • 6:09 - 6:11
    خوشبختانه، هنوز هم همسرم است
  • 6:11 - 6:13
    برای ۵۲ سال.
  • 6:13 - 6:17
    من تلاش زیادی برای این انجام ندادم.
    این یک خوش‌شانسی تصادفی بود
  • 6:18 - 6:20
    به دانشگاه رفتم،
  • 6:20 - 6:25
    و ترم اول، در یک کلاس
    مقدماتی روانشناسی ثبت‌نام کردم.
  • 6:25 - 6:27
    من حتی نمی‌دانستم که روانشناسی چیست،
  • 6:27 - 6:30
    اما در برنامه‌ام جا گرفت و
    نیا‌ز‌هایم را براورده کرد،
  • 6:30 - 6:31
    پس من هم برداشتمش.
  • 6:31 - 6:33
    و از شانس کلاس توسط
  • 6:33 - 6:38
    یک معلم فوق‌ستاره روانشناسی مقدماتی،
    یک افسانه، تدریس می‌شد.
  • 6:39 - 6:42
    به همین دلیل، من به یک دانشجوی
    رشته روانشناسی تبدیل شدم.
  • 6:42 - 6:44
    برای تحصیلات تکمیلی‌ام.
  • 6:44 - 6:46
    داشتم دانشگاه را تمام می‌کردم.
  • 6:46 - 6:49
    که یکی از دوستانم که در سوارثمور
    تدریس می‌کرد تصمیمی گرفت
  • 6:49 - 6:51
    اینکه دیگر نمی‌خواست پروفسور باشد،
  • 6:51 - 6:54
    و به دانشگاه پزشکی رفت.
  • 6:55 - 6:58
    همان شغلی که او به آن مشغول بود،
  • 6:58 - 7:00
    من برای آن درخواست دادم، و قبول شدم،
  • 7:00 - 7:03
    تنها شغلی که برای داشتنش درخواست دادم.
  • 7:03 - 7:06
    من ۴۵سال در سوارثمور تدریس کردم،
  • 7:06 - 7:11
    موسسه‌ای که تاثیر زیادی بر شکلی که
    حرفه من ایجاد کرده ‌است داشت.
  • 7:11 - 7:13
    و فقط یک مثال درآخر می‌زنم،
  • 7:13 - 7:17
    من یک سخنرانی درمورد بعضی از کار‌هایم
    در نیویورک داشتم،
  • 7:17 - 7:21
    و در میان حضار کسی بود که
    بعد از سخنرانی‌ام پیشم آمد.
  • 7:21 - 7:22
    خودش را معرفی کرد.
  • 7:22 - 7:24
    گفت، «نامم کریس است.
  • 7:24 - 7:26
    آیا مایل هستید در TED سخنرانی کنید؟»
  • 7:27 - 7:30
    و جواب من این بود که، «TED چیست؟»
  • 7:31 - 7:33
    خب، منظورم این است که، او به من گفت،
  • 7:33 - 7:37
    و آن زمان TEDچیزی نبود که الان هست.
  • 7:37 - 7:39
    اما در سال‌های پیش‌آمده،
  • 7:39 - 7:41
    سخنرانی‌های من درTED دیده شدند
  • 7:41 - 7:44
    توسط بیشتر از ۲۰میلیون نفر.
  • 7:44 - 7:47
    پس نتیجه این است که،
    من مرد خوش‌شانسی هستم.
  • 7:47 - 7:49
    من درمورد ازدواجم خوش‌شانسم.
  • 7:49 - 7:50
    درمورد تحصیلاتم خوش‌شانسم.
  • 7:50 - 7:52
    درمورد شغلم خوش‌شانسم.
  • 7:52 - 7:58
    و خوش‌شانس هستم که سکویی داشتم و
    صدایم در جایی مثل TED شنیده می‌شود.
  • 7:58 - 8:01
    آیا استحقاق موفقیتی را
    که به‌ دست‌آورده‌ام دارم؟
  • 8:01 - 8:02
    البته که مستحق آن هستم،
  • 8:03 - 8:06
    درست همانطور که احتمالا شما هم
    استحقاق داشتن موفقیتتان را دارید.
  • 8:06 - 8:11
    اما همچنین بسیاری از مردم هستند که
    همچون ما استحقاق موفقیت را دارند.
  • 8:11 - 8:13
    کسانی ‌که آن را ندارند.
  • 8:14 - 8:16
    خب آبا مردم چبزی که حقش را
    دارند به ‌دست می‌آورند؟
  • 8:16 - 8:18
    آیا جامعه عادل است؟
  • 8:19 - 8:21
    البته که نه.
  • 8:21 - 8:27
    سخت کار کردن و رعایت قوانین
    تضمینی برای هیچ‌چیز نیست.
  • 8:27 - 8:31
    اگر قدر این ناعدالتی اجتناب‌ناپذیر
  • 8:31 - 8:34
    و قطعیت شانس خوب را بدانیم،
  • 8:34 - 8:36
    ممکن است از خودمان بپرسیم
  • 8:36 - 8:38
    چه مسئولیت‌هایی داریم
  • 8:38 - 8:44
    درقبال افرادی که در این زمانه همه‌گیری
    بعنوان قهرمان از آن‌ها تجلیل می‌کنیم
  • 8:44 - 8:48
    وقتی‌که یک بیماری جدی
    خانواده را درگیر می‌کند
  • 8:48 - 8:52
    و آن‌ها برای اطمینان از اینکه
    همه‌شان سالم می‌مانند
  • 8:52 - 8:56
    و زندگیشان نابود نمی‌شود،
    با این بیماری مقابله می‌کنند؟
  • 8:56 - 8:59
    ما چه چیزی به کسانی بدهکاریم
  • 8:59 - 9:03
    که سخت کار می‌کنند و کمتر از ما
    خوش‌شانس هستند؟
  • 9:04 - 9:06
    حدود نیم قرن پیش،
  • 9:06 - 9:10
    فیلسوف جان راول کتابی نوشت
    به نام «نظریه عدالت»
  • 9:10 - 9:15
    ودر این کتاب، مفهومی را معرفی کرد
    به نام «حجاب جهل».
  • 9:15 - 9:16
    سوالی که مطرح کرد این بود:
  • 9:16 - 9:22
    اگر نمی‌دانستید قراربود
    موقعیتتان درجامعه چه باشد،
  • 9:22 - 9:26
    دوست دارید چه نوع جامعه‌ای را بسازید؟
  • 9:26 - 9:28
    و چیزی که پیشنهاد داد
  • 9:28 - 9:31
    این است که وقتی نمی‌دانیم قصد
    ورود به جامعه را داریم
  • 9:31 - 9:33
    در بهترین شرایط یا بدترین شرایط،
  • 9:33 - 9:37
    چیزی که می‌خواهیم جامعه‌ای است
    که تا حد بسیار زیادی متعادل است،
  • 9:37 - 9:39
    پس حتی بدشانسی هم
  • 9:39 - 9:43
    می‌تواند زندگی با‌معنا و نجیبانه و
    رضایت‌بخشی داشته باشد.
  • 9:43 - 9:49
    پس همه این افراد خوش‌شانس و مردم موفق
    را به جوامع خود برگردانید،
  • 9:49 - 9:56
    و کاری را انجام دهید که مطمئن شوید
    ما افتخار می‌کنیم و اهمیت می‌دهیم
  • 9:56 - 10:00
    به مردمی که همچون ما
    لایق به موفقیت رسیدن هستند،
  • 10:00 - 10:02
    اما فقط به اندازه ما خوش‌شانس نیستند.
  • 10:02 - 10:04
    ممنون.
Title:
شانس چه نقشی در زندگیتان ایفا می‌کند؟
Speaker:
باری شوارتز
Description:

به گفنه روانشناس باری شوارتز شانس خیلی بیشتر از آنچه باور داریم در زندگیمان نقش دارد.البته، سختکوشی و رعایت قوانین می‌تواند شما را دور کند--اما بقیه چیز ها می‌توانند در یک خوش‌شانسی ساده خلاصه شوند. شوارتز رابطه دیده نشده ی بین شانس، لیاقت و موفقیت را بررسی می‌کند، با ارائه راه‌حلی جذاب برای برابری فرصت‌ها --از طریق شروع کردن با پذیرش دانشگاه.

more » « less
Video Language:
English
Team:
TED
Project:
TEDTalks
Duration:
10:16

Persian subtitles

Revisions