Thai subtitles

← การปฏิวัติอาหาร

เจมมี่ โอลิเวอร์ กลั่นวิสัยทัศน์ด้านการปฏิวัติอาหารของเขาในการพูดที่ TED ทิโมธี เบเกอร์ ครูใหญ่แห่งโรงเรียนประถมชาร์ลตัน มาเนอร์ ในลอนดอน แปลงไอเดียของเขาไปสู่การทำจริง โดยไม่เพียงแต่ให้ความรู้เรื่องอาหาร แต่ปรับการเรียนรู้ทุกอย่างให้มีอาหารเป็นศูนย์กลาง

Get Embed Code
22 Languages

Showing Revision 35 created 10/13/2020 by Sakunphat Jirawuthitanant.

  1. เจมมี่ โอลิเวอร์: ความปรารถนาของผม...
  2. คือการที่คุณสนับสนุน
    การเคลื่อนไหวที่แข็งแกร่งและยั่งยืน
  3. เพื่อให้ความรู้แก่เด็กทุกคน
  4. เกี่ยวกับอาหาร
  5. (เสียงดนตรี)

  6. เพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้กับหลายครอบครัว
    ในการทำอาหารอีกครั้ง

  7. เพื่อให้พลังกับทุกคนทุกที่
  8. เพื่อสู้กับโรคอ้วน
  9. ผมมาที่นี่เพื่อเริ่มการปฏิวัติด้านอาหาร
  10. ที่ผมเชื่ออย่างลึกซึ้ง
  11. (เสียงปรบมือ)

  12. [เรื่องราวที่ยิ่งใหญ่
    ร่วมกับ TED]

  13. ผู้บรรยาย: พวกเขามีไอเดียยิ่งใหญ่
    ที่จะเปลี่ยนโลก

  14. แต่พวกเขาทำเพียงลำพังไม่ได้
  15. (เสียงพูดซ้อนกัน)
    ความปรารถนา...ความปรารถนาของฉัน

  16. และนี่คือความปรารถนาของฉัน

  17. [ผู้นำแรงบันดาลใจ]

  18. [ไอเดียสู่การปฏิบัติ]

  19. (เสียงมีดหั่น)

  20. (เสียงเพลง)

  21. เจมมี่: อาหารเป็นเรื่องไม่ซับซ้อน
    มันก็คือวัตถุดิบ

  22. แต่มันเป็นฆาตรกรที่ทรงพลังที่สุดในโลก
  23. เด็กทุกคนมีสิทธิเท่าเทียม
    ที่จะถูกสอนเกี่ยวกับอาหาร
  24. มันมาจากไหน และส่งผลอย่างไร
    กับร่างกายของพวกเขา
  25. พวกเขาจะต้องได้เรียนรู้จากโรงเรียน
  26. เพราะนั่นคือด่านแรกที่เราจะสู้กับโรคอ้วน
  27. [กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ]

  28. [โรงเรียนประถมชาร์ลตัน
    มาเนอร์]

  29. สิ่งที่เกิดขึ้นที่ชาร์ลตัน มาเนอร์

  30. คือครูใหญ่ผู้ซึ่งน่าทึ่งมาก
    ได้ยกเรื่องนี้ไปอีกระดับ
  31. [ทิโมที เบเกอร์
    ครูใหญ่]

  32. ทิโมธี เบเกอร์: ในอดีต

  33. เด็ก ๆ ไม่ได้กินอาหารอย่างถูกต้อง
  34. ผมได้แรงบันดาลใจจากเจมมี่
    ในการให้ความรู้ในโรงเรียนนี้
  35. เกี่ยวกับความจริงที่ว่าเราให้เด็ก ๆ
    กินอาหารอย่างไม่ถูกต้อง
  36. ผมคิดว่า ตารางเรียนที่มีอยู่
    ก็แน่นมากอยู่แล้ว --
  37. มีบทเรียนมากมายตามหลักสูตรหลัก
  38. แล้วเราจะเพิ่มบทเรียน
    ให้ครูสอนเพิ่มได้อย่างไร
  39. เราไปดูวิชาภาษาอังกฤษ
  40. เราดูวิชาเลข วิทยาศาสตร์
    ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์
  41. แล้วเราก็เห็นว่าเราจะแทรก
    เรื่องอาหารเข้าไปได้อย่างไร
  42. (เด็กหัวเราะ)

  43. อลิซาเบธ: เมื่อคุณสอดแทรกเรื่องการทำอาหาร
    มันกลายเป็นเรื่องที่ทุกคนตั้งตารอ

  44. ครูผู้ชาย: วันนี้เรามาเรียน
    วิทยาศาสตร์เล็ก ๆ น้อย ๆ ในครัว

  45. ครูผู้หญิง: เรากำลังจะผสมผสาน
    บทเรียนเกี่ยวกับเทศกาลดิวาลี

  46. แต่บทเรียนจะเกี่ยวกับรูปทรงและความสมดุล
  47. ครูผู้ชาย: นี่คือการเปลี่ยนแปลง
    ทางกายภาพหรือทางเคมี

  48. เด็ก ๆ: ทางกายภาพ!

  49. ครูผู้ชาย: ทางกายภาพ
    ถูกต้องแล้ว

  50. ทิโมธี: สำหรับประวัติศาสตร์
    เราพูดถึงประวัติศาสตร์ของช็อกโกแลต

  51. แล้วเราก็ตั้งประเด็นเกี่ยวกับเรื่องนั้น
  52. ครูผู้ชาย: ชาวแอสเทค
    ใช้ช็อกโกแลตในการทำอาหาร

  53. ทิโมธี: มันน่าสนใจเพราะว่า
    มันไม่ได้ทำในแบบที่คุณคิด

  54. แบบที่ใส่นมลงไป
    แบบที่ควรจะเป็น --
  55. รสชาติก็ต่างกันมาก ๆ
  56. เด็กบางคนชอบ
    บางคนไม่ชอบ
  57. (เสียงหัวเราะ)

  58. ในวิชาเลข เรื่องการชั่งน้ำหนักและการวัด

  59. ครูผู้หญิง: เราจะวัดสิ่งต่าง ๆ กัน

  60. เพราะเราจะวัดปริมาณของเหลว
  61. ซึ่งเราเคยทำเมื่อเทอมที่แล้ว
    เราเรียนเรื่องการวัด
  62. เจมมี่: สิ่งที่เขาทำคือเอาเรื่องอาหาร
    เป็นศูนย์กลางของการเรียนที่นี่

  63. และเขาเติมเต็มท้องและสมอง
  64. (เด็ก ๆ ตะโกนอย่างตื่นเต้น)

  65. ทิโมธี: ชาร์ลตัน มาเนอร์เป็นโรงเรียนรัฐ

  66. เด็กกว่า 80 เปอร์เซ็นต์อาศัยอยู่ในเขต
  67. ที่ถูกจำกัดความว่ายากจน
  68. เด็ก ๆ มีประสบการณ์
    การอยู่ในเขตชนบทน้อยมาก ๆ
  69. และเรียนรู้เกี่ยวกับการปลูกอาหาร
  70. ระยะเวลาที่ผ่านมา
  71. เราสามารถสร้างสวนขึ้นมาได้
  72. (เด็ก ๆ ตะโกน)

  73. นักเรียน: ขอต้อนรับเข้าสู่สวนแห่งความลับ

  74. ไคอินเด: นี่คือเรือนกระจกของเรา

  75. นี่คือถังปุ๋ยของเรา
  76. นี่คือภาชนะใส่หนอนและเศษอาหาร
  77. (เสียงเพลง)

  78. นี่คือแปลงผักของเรา

  79. นี่คือไก่ของเรา
  80. ฌอน: พวกไก่จะออกมาและพยายามจะไล่ตาม

  81. ผมต้องหนีสุดชีวิต
  82. ทิโมธี: ที่สวนของชุมชนนั้น

  83. เรามีอุโมงค์เรือนกระจกสองอัน
    ทำให้สามารถปลูกพืชได้ทั้งปี
  84. ฌอน: ผมเก็บหัวหอม

  85. บล็อกโคลี่และแครอท
  86. เพราะว่ามันเป็นอาหารสุขภาพ
  87. และทำให้คุณแข็งแรง --
  88. ชัดเจน --
  89. และทำให้ผมมีความสุข
  90. ใช่ครับ
  91. (เสียงนกร้อง)

  92. ทิโมธี: 12 หรือ 13 ปีที่แล้ว

  93. ยังมีความลังเลที่จะใส่
    เรื่องพวกนี้เข้าไปในหลักสูตร
  94. มีหลายคนที่ไม่เห็นว่าเป้าหมายของเราคืออะไร
  95. และไม่เห็นว่าเราพยายามทำอะไร
  96. โรคอ้วนตอนนั้นไม่ได้มีความรุนแรงเท่าตอนนี้
  97. เรากำลังทำให้เด็ก ๆ ของเรา
    มีสุขภาพที่ดีขึ้น
  98. เด็ก ๆ มีสมาธิมากขึ้น
  99. ปัญหาด้านพฤติกรรมลดลงอย่างมาก
    กว่าที่เคยเป็นเมื่อก่อน
  100. อลิซาเบธ: สิ่งที่ยิ่งใหญ่มาก
    ที่พวกเขาทำให้กับเรา คือการทำให้เรารู้จัก
  101. โลกที่เต็มไปด้วยอาหารสุขภาพ
  102. ไคอินเด: เมื่อก่อน ผมเป็นพวกเลือกกิน

  103. ฌอน: ผมรู้สึกดีขึ้นเมื่อกินอาหารสุขภาพ

  104. ทิโมธี: เมื่อคุณไม่ได้เอในวิชาเลข

  105. มันไม่ได้ทำให้คุณอายุสั้นไป 10 ปี
  106. เจมมี่: คุณจะไม่อายุสั้นเพราะ
    คุณไม่ได้ทำการบ้านภูมิศาสตร์

  107. เด็ก ๆ เสียชีวิตเมื่อยังอายุน้อย
    ถ้าไม่รู้จักวิธีกินอาหารที่ถูกต้อง
  108. ผมคิดว่าทิมและทีมจะเป็นแรงบันดาลใจ
    ให้กับครูใหญ่ทั่วโลก --
  109. และพ่อแม่
  110. ครูทุกคนมีความสามารถ
    ที่จะเก่งได้เหมือนเขา
  111. เราอยากจะสร้างเรื่องราวของเขาซ้ำ ๆ
  112. แต่ความจริงก็คือ
    เรายังมีสิ่งที่ต้องทำอีกมากมาย
  113. ทิโมธี: เจมมี่เปลี่ยนการทานอาหาร
    ในโรงเรียนเราไปอย่างมาก

  114. และมันส่งผลกับเด็ก ๆ มาก
  115. ในแบบที่ลึกซึ้ง
  116. ซึ่งมันจะติดตัวพวกเขาไปตลอดชีวิต
  117. เมื่อคุณเปลี่ยนชีวิตคนไปแบบนั้น
    มันคุ้มค่า
  118. จากใจพวกเราที่ชาร์ลตัน มาเนอร์
  119. ขอบคุณมาก เจมมี่
  120. นักเรียน: ขอบคุณ เจมมี่

  121. นักเรียน: ขอบคุณ เจมมี่

  122. [เข้าร่วมการปฏิวัติด้านอาหารที่
    JamiesFoodRevolution.org]