Polish subtitles

← Jak na nowo rozbudzić w sobie aktywistę

Get Embed Code
32 Languages

Showing Revision 6 created 09/19/2020 by Rysia Wand.

  1. Latem 2017 roku
  2. kobieta została zamordowana
    przez swojego partnera w Sofii.
  3. Kobieta ta, mówmy na nią „V”,
  4. była bita przez 50 minut,
  5. zanim zmarła.
  6. Następnego ranka
  7. sąsiedzi powiedzieli mediom,
    że słyszeli jej krzyki,
  8. ale nie zareagowali.
  9. W Bułgarii, jak i w wielu
    innych społeczeństwach,
  10. przemoc domowa zwykle uchodzi
    za prywatną sprawę.
  11. Za to na każdy inny hałas
    sąsiedzi reagują bardzo szybko.
  12. Chcieliśmy pokazać,
    jak bardzo jest to niedorzeczne.

  13. W tym celu przeprowadziliśmy eksperyment.
  14. Na jedną noc wynajęliśmy mieszkanie
    piętro niżej od mieszkania V.
  15. O 22:00
  16. Maksim, artysta w naszej grupie,
  17. usiadł przy perkusji,
    którą rozłożyliśmy w salonie
  18. i zaczął na niej grać.
  19. Dziesięć sekund.
  20. Trzydzieści sekund.
  21. Pięćdziesiąt sekund.
  22. Minuta.
  23. W korytarzu zapaliło się światło.
  24. Minuta i 20 sekund.
  25. Mężczyzna stał przy drzwiach,
    ale wahał się, czy nacisnąć dzwonek.
  26. Minuta i 52 sekundy.
  27. Zadzwonił dzwonek;
  28. dzwonek, który mógł uratować życie.
  29. "Uderzenie." jest projektem, który bada
    przerażające milczenie

  30. na temat przemocy domowej.
  31. Nagranie naszego eksperymentu
    niemal od razu obiegło świat.
  32. Nasza kampania dała siłę tym,
    którzy przetrwali przemoc
  33. i podzielili się podobnymi historiami.
  34. Sąsiedzi otrzymali konkretne porady
  35. i wielu z nich zobowiązało się reagować.
  36. W kraju, w którym niemal co tydzień
  37. ziemia pochłania ciało kobiety
  38. zamordowanej przez partnera albo krewnego,
  39. byliśmy głośni
  40. i zostaliśmy usłyszani.
  41. Jestem aktywistką

  42. zafascynowaną rozwojem praw człowieka.
  43. Kieruję światową organizacją poświęconą
    kreatywnym rozwiązaniom społecznym.
  44. W pracy zastanawiam się, jak wzbudzić
    w ludziach troskę i chęć do działania.
  45. Jestem tu po to, aby powiedzieć wam,
    że twórcze rozwiązania mogą ocalić świat.
  46. Kreatywne rozwiązania i zabawa.
  47. Wiem, że zabawa i prawa człowieka
    śmiesznie brzmią w jednym zdaniu,
  48. ale już mówię, dlaczego jest to ważne.
  49. Coraz bardziej boimy się, że nie wygramy.
  50. Kampanie wydają się być nijakie,
  51. przekaz zanika,
  52. a ludzie nie wytrzymują.
  53. Liczne badania, w tym ostatnie
    opublikowane przez Uniwersytet Columbia,
  54. pokazują, że wypalenie i depresja
    są częste wśród aktywistów.
  55. Wiele lat temu sama czułam się wypalona.
  56. W świecie nieskończonych możliwości
    czułam, że moja droga dobiegła końca.
  57. Jak więc pokonać strach, monotonię,
    czy smutek?

  58. Zabawą.
  59. Na tej scenie psychiatra i badacz zabawy
    dr Stuart Brown powiedział,
  60. że nic nie pobudza mózgu tak jak zabawa,
  61. i że przeciwieństwem
    zabawy nie jest praca,
  62. a depresja.
  63. Aby wyciągnąć się
    z własnego stanu wypalenia,
  64. postanowiłam ukierunkować swój aktywizm
    na coś co nazywam „zabawizmem”.
  65. (Śmiech)

  66. Gdy się bawimy, inni chcą do nas dołączyć.

  67. Dziś mój plac zabaw jest pełen artystów,
  68. informatyków i naukowców.
  69. Łączymy dziedziny
    w niesamowitej współpracy.
  70. Razem szukamy nowych sposobów
    wzmocnienia pozycji aktywizmu.
  71. Rezultaty nie mają być zabawne,
  72. ale sam proces jest.
  73. Dla nas zabawa oznacza sprzeciw.
  74. Na przykład „Uderzenie.”, projekt,
    o którym mówiłam wcześniej,
  75. jest koncepcją opracowaną
    przez perkusistę i informatyka,
  76. którzy dwa dni wcześniej
    jeszcze się nie znali.
  77. „Uderzenie.” jest pierwszą wygraną
    w naszej serii badań,
  78. w których artyści i technologowie
    współpracują nad kwestiami praw człowieka.
  79. Pozostałe przodujące rozwiązania to,
    na przykład, tymczasowa cukiernia,
  80. która uczy o fake newsach za pomocą
    pięknych, ale ohydnych babeczek...
  81. (Śmiech)

  82. albo gra planszowa,
    w której przyjmujesz rolę dyktatora,

  83. aby dobrze poznać różne narzędzia
    i taktyki prześladowania.
  84. Pierwsze badanie przeprowadziliśmy,
    żeby przetestować ten pomysł

  85. i sprawdzić, co i jak
    można jeszcze poprawić.
  86. Format tak się nam spodobał,
    że opublikowaliśmy wszystko w Internecie,
  87. aby każdy mógł wdrożyć to w życie.
  88. wartość eksperymentowania
    w aktywizmie jest nieoceniona.
  89. Wygramy tylko wtedy,
    gdy nie będziemy się bali porażki.
  90. Uczymy się przez zabawę.

  91. Ostatnie badanie opublikowane
    przez Uniwersytet Stanford
  92. mówiące o tym, co sprawia,
    że ludziom zależy,
  93. potwierdza to, co słyszymy od lat:
  94. opinie zmieniają się
    nie dzięki nowym informacjom,
  95. a dzięki doświadczeniom
    wywołującym poczucie empatii.
  96. Czerpiąc wiedzę z nauki i sztuki
  97. można na przykład mówić o konflikcie
    zbrojnym na świecie za pomocą żarówek,
  98. o nierówności na tle rasowym
  99. za pomocą pocztówek,
  100. a problem braku choć jednego
    pomnika kobiety w Sofii rozwiązać
  101. przez wypełnienie nimi miasta aż po brzegi
  102. i dzięki tym działaniom
  103. pobudzić dialog, zrozumienie i działanie.
  104. Czasem, gdy mówię o podejmowaniu ryzyka,
    wzlotach i upadkach

  105. w kontekście praw człowieka,
  106. patrzą na mnie zdziwieniem
  107. wzrokiem, który mówi:
    "ależ to nieodpowiedzialne"
  108. albo "co za brak wrażliwości".
  109. Ludzie często mylą zabawę z lekceważeniem.
  110. A wcale tak nie jest.
  111. Zabawa nie tylko dodaje nam sił,
    a pomysłom blasku.
  112. W czasach bolesnej niesprawiedliwości
  113. zabawa daje nam chwilę
    beztroski i wytchnienia.
  114. Gdy się bawimy, żyjemy.
  115. Dorastałam w czasach,

  116. gdy nie wolno było się bawić.
  117. Życie mojej rodziny zniszczyła
    komunistyczna dyktatura.
  118. Dla mojej cioci, dziadka i ojca
  119. wyprawialiśmy dwa pogrzeby:
  120. jeden dla ich ciał,
  121. a lata wcześniej
  122. - dla ich marzeń.
  123. Niektóre z moich największych marzeń
    są koszmarami.
  124. Boję się, że pewnego dnia
    cała przeszłość zostanie zapomniana,
  125. a nowe ubrania spłyną krwią
    błędów przeszłości.
  126. Boję się,
  127. że światełko ludzkości w końcu zgaśnie,
  128. stłumione toksycznymi falami nienawiści.
  129. Ale ponad wszystko
  130. mam nadzieję.
  131. W naszej walce o sprawiedliwość i wolność
  132. mam nadzieję, że będziemy się bawić
  133. i że dostrzeżemy radość
    oraz piękno wspólnej zabawy.
  134. Tak możemy wygrać.
  135. Dziękuję.

  136. (Brawa)