Return to Video

Άμι Κλιν: Ένας νέος τρόπος να διαγνώσουμε τον αυτισμό

  • 0:01 - 0:03
    Πάντα ήθελα να γίνω
  • 0:03 - 0:06
    ένα κινητό εργαστήριο κοινωνικής δέσμευσης
  • 0:06 - 0:10
    που να αντηχεί τα αισθήματα των άλλων ανθρώπων, τις σκέψεις
  • 0:10 - 0:15
    τις προθέσεις, τα κίνητρα που τους διακατέχουν στην πράξη.
  • 0:15 - 0:21
    Ως επιστήμονας, πάντα ήθελα να μετρήσω αυτή την απήχηση,
  • 0:21 - 0:23
    αυτή την αίσθηση που συμβαίνει τόσο γρήγορα,
  • 0:23 - 0:26
    όπως το βλεφάρισμα του ματιού.
  • 0:26 - 0:28
    Διαισθανόμαστε τα συναισθήματα των άλλων ανθρώπων.
  • 0:28 - 0:29
    Ξέρουμε το νόημα των πράξεών τους,
  • 0:29 - 0:32
    πριν ακόμη συμβούν.
  • 0:32 - 0:34
    Είμαστε πάντα σε αυτή τη στάση του να είμαστε
  • 0:34 - 0:37
    το αντικείμενο που ανήκει στην υποκειμενικότητα κάποιου άλλου.
  • 0:37 - 0:40
    Το κάνουμε όλη την ώρα. Απλά, δεν μπορούμε να το αποβάλλουμε.
  • 0:40 - 0:42
    Είναι πολύ σημαντικό τα ίδια εργαλεία που χρησιμοποιούμε
  • 0:42 - 0:44
    για να καταλάβουμε τους εαυτούς μας, να καταλάβουν
  • 0:44 - 0:48
    ότι ο κόσμος γύρω τους είναι διαμορφωμένος από αυτή τη στάση.
  • 0:48 - 0:51
    Είμαστε κοινωνικοί ως τον πυρήνα.
  • 0:51 - 0:54
    Έτσι το ταξίδι μου στον αυτισμό ξεκίνησε πραγματικά όταν έζησα
  • 0:54 - 0:58
    σε μια οικιστική μονάδα για ενήλικες με αυτισμό.
  • 0:58 - 1:01
    Τα περισσότερα από αυτά τα άτομα είχαν ξοδέψει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους
  • 1:01 - 1:05
    σε νοσοκομεία μακράς νοσηλείας. Αυτό έγινε πολύ καιρό πριν.
  • 1:05 - 1:09
    Γι' αυτούς, ο αυτισμός ήταν καταστροφικός.
  • 1:09 - 1:13
    Είχαν βαθιές πνευματικές δυσλειτουργίες.
  • 1:13 - 1:16
    Δεν μιλούσαν. Αλλά οι περισσότεροι από αυτούς,
  • 1:16 - 1:20
    ήταν ασυνήθιστα απομονωμένοι
  • 1:20 - 1:23
    από τον κόσμο γύρω τους, από το περιβάλλον
  • 1:23 - 1:25
    και από τους άλλους ανθρώπους.
  • 1:25 - 1:28
    Στην πραγματικότητα, αν έμπαινες μέσα σε ένα σχολείο
  • 1:28 - 1:32
    για άτομα με αυτισμό, θα άκουγες πολύ θόρυβο
  • 1:32 - 1:38
    πολλή αναταραχή, κινήσεις, ανθρώπους να κάνουν πράγματα,
  • 1:38 - 1:41
    αλλά πάντα τα έκαναν μόνοι τους.
  • 1:41 - 1:46
    Έτσι, μπορεί να κοιτούσαν το φως στο ταβάνι
  • 1:46 - 1:49
    ή μπορεί να βρίσκονταν απομονωμένοι στη γωνία,
  • 1:49 - 1:52
    ή μπορεί να έκαναν εκείνες τις επαναλαμβανόμενες κινήσεις,
  • 1:52 - 1:57
    που ήταν αυτο-διεργερτικές και δεν τους οδηγούσαν πουθενά.
  • 1:57 - 2:00
    Απίστευτα, απίστευτα απομονωμένοι.
  • 2:00 - 2:04
    Λοιπόν, τώρα ξέρουμε πως ο αυτισμός
  • 2:04 - 2:07
    είναι αυτή η αναστάτωση, η αναστάτωση αυτής της απήχησης
  • 2:07 - 2:10
    που σας λέω.
  • 2:10 - 2:12
    Αυτές είναι δεξιότητες επιβίωσης.
  • 2:12 - 2:14
    Αυτές είναι δεξιότητες επιβίωσης που κληρονομήσαμε
  • 2:14 - 2:16
    πρίν από πολλές, πολλές εκατοντάδες χιλιάδες χρόνια
  • 2:16 - 2:19
    εξέλιξης.
  • 2:19 - 2:24
    Βλέπετε, τα μωρά γεννιούνται σε μια κατάσταση απόλυτης ευαισθησίας.
  • 2:24 - 2:26
    Χωρίς την τροφό, δεν θα επιβίωναν, έτσι είναι λογικό
  • 2:26 - 2:28
    ότι η φύση θα τους προσέδιδε
  • 2:28 - 2:32
    αυτούς τους μηχανισμούς επιβίωσης.
  • 2:32 - 2:34
    Προσανατολίζονται στην τροφό.
  • 2:34 - 2:38
    Από τις πρώτες μέρες και εβδομάδες ζωής,
  • 2:38 - 2:41
    τα μωρά προτιμούν να ακούν ανθρώπινους ήχους παρά απλά
  • 2:41 - 2:43
    ήχους στο περιβάλλον.
  • 2:43 - 2:45
    Προτιμούν να κοιτούν ανθρώπους παρά αντικείμενα,
  • 2:45 - 2:47
    και ακόμα καθώς κοιτούν ανθρώπους,
  • 2:47 - 2:50
    κοιτούν στα μάτια τους, γιατί
  • 2:50 - 2:54
    το μάτι είναι το παράθυρο στις εμπειρίες του άλλου ανθρώπου,
  • 2:54 - 2:56
    τόσο πολύ που προτιμούν ακόμα να κοιτούν ανθρώπους που
  • 2:56 - 3:01
    τα κοιτούν και όχι ανθρώπους που κοιτούν κάπου αλλού.
  • 3:01 - 3:03
    Λοιπόν, προσανατολίζονται στην τροφό.
  • 3:03 - 3:05
    Η τροφός ψάχνει το μωρό.
  • 3:05 - 3:09
    Και είναι από αυτή την αμοιβαία χορογραφία παρότρυνσης
  • 3:09 - 3:13
    που πολλά τα οποία είναι σημαντικά στο να δημιουργηθεί ο νους,
  • 3:13 - 3:18
    ο κοινωνικός νους, ο κοινωνικός εγκέφαλος, εξαρτώνται από αυτό.
  • 3:18 - 3:20
    Πάντα σκεφτόμαστε τον αυτισμό
  • 3:20 - 3:25
    ως κάτι που συμβαίνει αργότερα στη ζωή.
  • 3:25 - 3:31
    Δεν ισχύει. Ξεκινά από την αρχή της ζωής.
  • 3:31 - 3:35
    Καθώς τα μωρά έρχονται σε επαφή με τις τροφούς, σύντομα συνειδητοποιούν
  • 3:35 - 3:39
    ότι, λοιπόν, υπάρχει κάτι ανάμεσα στα αφτιά
  • 3:39 - 3:41
    το οποίο είναι πολύ σημαντικό
  • 3:41 - 3:45
    --είναι αόρατο, δεν μπορείς να το δεις-- αλλά είναι κρίσιμο
  • 3:45 - 3:46
    και αυτό το κάτι ονομάζεται προσοχή.
  • 3:46 - 3:49
    Μαθαίνουν πολύ σύντομα, προτού καν μπορέσουν να
  • 3:49 - 3:52
    προφέρουν μια λέξη ότι μπορούν να πάρουν αυτή την προσοχή
  • 3:52 - 3:58
    και να την μετακινήσουν κάπου έτσι ώστε να αποκτήσουν αυτά που θέλουν.
  • 3:58 - 4:01
    Μαθαίνουν επίσης να ακολουθούν το βλέμμα άλλων ανθρώπων
  • 4:01 - 4:03
    γιατί οτιδήποτε κοιτάζουν οι άνθρωποι είναι
  • 4:03 - 4:07
    αυτό που σκέφτονται.
  • 4:07 - 4:09
    Πολύ σύντομα, ξεκινούν να μαθαίνουν για το νόημα
  • 4:09 - 4:13
    των πραγμάτων, γιατί όταν κάποιος κοιτά κάτι
  • 4:13 - 4:15
    ή κάποιος δείχνει κάτι,
  • 4:15 - 4:18
    δεν παίρνουν απλά μια νύξη κατεύθυνσης,
  • 4:18 - 4:20
    καταλαβαίνουν το νόημα που έχει γι' αυτόν τον άνθρωπο
  • 4:20 - 4:23
    εκείνο το πράγμα, τη στάση και σύντομα
  • 4:23 - 4:27
    ξεκινούν να χτίζουν αυτό το σώμα εννοιών,
  • 4:27 - 4:30
    αλλά έννοιες που έχουν αποκτηθεί μέσα από τη σφαίρα
  • 4:30 - 4:32
    των κοινωνικών συναναστροφών.
  • 4:32 - 4:34
    Αυτές είναι έννοιες που έχουν αποκτηθεί ως μέρος
  • 4:34 - 4:38
    των κοινών τους εμπειριών με τους άλλους.
  • 4:38 - 4:45
    Λοιπόν, αυτό είναι ένα μικρό κοριτσάκι 15 μηνών
  • 4:45 - 4:49
    και έχει αυτισμό.
  • 4:49 - 4:52
    Πηγαίνω τόσο κοντά της που ίσως να απέχω
  • 4:52 - 4:56
    5 εκατοστά από το πρόσωπό της και είναι αρκετά αδιάφορη απέναντί μου.
  • 4:56 - 4:58
    Φανταστείτε αν το έκανα αυτό σε εσάς,
  • 4:58 - 5:00
    και απείχα 5 εκατοστά από το πρόσωπό σας.
  • 5:00 - 5:02
    Θα κάνατε κατά πάσα πιθανότητα δύο πράγματα, έτσι δεν είναι;
  • 5:02 - 5:06
    Θα κάνατε πίσω. Θα καλούσατε την αστυνομία. (Γέλια)
  • 5:06 - 5:08
    Θα κάνατε κάτι γιατί είναι στην κυριολεξία αδύνατο
  • 5:08 - 5:11
    να εισχωρήσετε στον προσωπικό χώρο κάποιου
  • 5:11 - 5:12
    χωρίς κάποια αντίδραση.
  • 5:12 - 5:16
    Το κάνουμε έτσι, θυμόμαστε διαισθητικά, αβίαστα.
  • 5:16 - 5:17
    Αυτή είναι η φιλοσοφία του σώματος. Είναι κάτι
  • 5:17 - 5:22
    που διαμεσολαβείται από τη γλώσσα. Το σώμα μας απλά το ξέρει
  • 5:22 - 5:25
    και αυτό το γνωρίζουμε εδώ και πολύ καιρό.
  • 5:25 - 5:28
    Αυτό δεν είναι κάτι που συμβαίνει μόνο σε ανθρώπους.
  • 5:28 - 5:31
    Συμβαίνει σε μερικά από τα παρόμοια είδη με εμάς,
  • 5:31 - 5:33
    γιατί αν είσαι μαϊμού
  • 5:33 - 5:35
    και κοιτάς μια άλλη μαϊμού,
  • 5:35 - 5:39
    και εκείνη η μαϊμού έχει μια υψηλότερη ιεραρχική θέση από εσένα,
  • 5:39 - 5:42
    και αυτό λαμβάνεται ως ένα σήμα ή απειλή,
  • 5:42 - 5:45
    λοιπόν, δεν θα είσαι ζωντανός για πολύ ακόμα.
  • 5:45 - 5:50
    Έτσι, κάτι που είναι για τα άλλα είδη μηχανισμοί επιβίωσης,
  • 5:50 - 5:53
    χωρίς αυτούς, στην ουσία δεν θα ζούσαν,
  • 5:53 - 5:56
    έτσι το φέρνουμε στο πλαίσιο των ανθρώπινων όντων,
  • 5:56 - 6:00
    και απλά, έτσι πρέπει να συμπεριφερθούμε, να συμπεριφερθούμε κοινωνικά.
  • 6:00 - 6:03
    Τώρα, είναι αδιάφορη απέναντί μου και είμαι τόσο κοντά της,
  • 6:03 - 6:05
    και νομίζεις πως μπορεί να είναι σε θέση να σε δει
  • 6:05 - 6:07
    μπορεί να είναι σε θέση και να σε ακούει.
  • 6:07 - 6:09
    Λοιπόν, κάποια λεπτά αργότερα, πηγαίνει στη γωνία του
  • 6:09 - 6:15
    δωματίου, και βρίσκει ένα πολύ μικρό κομματάκι γλυκού, ένα σοκολατένιο κουφετάκι.
  • 6:15 - 6:19
    Έτσι, δεν μπορούσα να προσελκύσω την προσοχή της,
  • 6:19 - 6:22
    αλλά κάτι, ένα πράγμα, το έκανε.
  • 6:22 - 6:24
    Τώρα, οι περισσότεροι από εμάς κάνουμε μια μεγάλη διχοτόμηση
  • 6:24 - 6:29
    μεταξύ του κόσμου των πραγμάτων και του κόσμου των ανθρώπων.
  • 6:29 - 6:33
    Τώρα, γι' αυτό το κορίτσι, αυτή η διαχωριστική γραμμή δεν είναι τόσο ξεκάθαρη
  • 6:33 - 6:37
    και ο κόσμος των ανθρώπων δεν την προσελκύει
  • 6:37 - 6:38
    όσο εμείς θα θέλαμε.
  • 6:38 - 6:40
    Τώρα θυμηθείτε πως μαθαίνουμε πάρα πολλά
  • 6:40 - 6:42
    με το να μοιραζόμαστε εμπειρίες.
  • 6:42 - 6:46
    Τώρα, αυτό που κάνει αυτή τη στιγμή είναι ότι
  • 6:46 - 6:50
    το μονοπάτι της μάθησής της αποκλίνει από λεπτό σε λεπτό
  • 6:50 - 6:54
    καθώς απομονώνει τον εαυτό της περαιτέρω και περαιτέρω.
  • 6:54 - 6:57
    Έτσι αισθανόμαστε πως κάποιες φορές ο εγκέφαλος είναι προσδιοριστικός,
  • 6:57 - 6:59
    ότι ο εγκέφαλος προσδιορίζει το ποιοι θα γίνουμε.
  • 6:59 - 7:02
    Αλλά στην πραγματικότητα ο εγκέφαλος γίνεται ό,τι είμαστε εμείς,
  • 7:02 - 7:06
    και την ίδια στιγμή που οι συμπεριφορές της αφαιρούνται
  • 7:06 - 7:09
    από τη σφαίρα της κοινωνικής αλληλεπίδρασης, συμβαίνει αυτό
  • 7:09 - 7:15
    με το μυαλό της και συμβαίνει αυτό με τον εγκέφαλό της.
  • 7:15 - 7:20
    Λοιπόν, ο αυτισμός είναι η πιο δυνατή γενετική πάθηση
  • 7:20 - 7:24
    από όλες τις αναπτυξιακές διαταραχές
  • 7:24 - 7:27
    και είναι μια διαταραχή του εγκεφάλου.
  • 7:27 - 7:29
    Είναι μια διαταραχή που αρχίζει πολύ καιρό πρίν
  • 7:29 - 7:32
    γεννηθεί το παιδί.
  • 7:32 - 7:36
    Τώρα ξέρουμε ότι υπάρχει ένα πολύ ευρύ φάσμα του αυτισμού.
  • 7:36 - 7:38
    Υπάρχουν εκείνα τα άτομα που είναι βαθιά
  • 7:38 - 7:41
    πνευματικά ανάπηρα, αλλά υπάρχουν και εκείνα που είναι χαρισματικά.
  • 7:41 - 7:44
    Υπάρχουν εκείνα τα άτομα που δεν μιλούν καθόλου.
  • 7:44 - 7:46
    Υπάρχουν εκείνα τα άτομα που μιλούν πάρα πολύ.
  • 7:46 - 7:48
    Υπάρχουν εκείνα τα άτομα που αν τα παρατηρήσεις
  • 7:48 - 7:51
    στο σχολείο τους θα τα δείς να τρέχουν περιμετρικά του φράχτη
  • 7:51 - 7:54
    του σχολείου όλη μέρα εάν τα αφήσεις,
  • 7:54 - 7:56
    και εκείνα τα άτομα που δεν μπορούν να σταματήσουν να έρχονται σε εσένα
  • 7:56 - 7:58
    προσπαθώντας να έρθουν σε επαφή μαζί σου επανειλημμένα χωρίς σταματημό
  • 7:58 - 8:02
    αλλά συχνά με αδέξιο τρόπο
  • 8:02 - 8:06
    χωρίς αυτή την άμεση απήχηση.
  • 8:06 - 8:10
    Λοιπόν, αυτό είναι πολύ πιο διαδεδομένο από ό,τι πιστεύαμε αυτή τη χρονική περίοδο.
  • 8:10 - 8:11
    Όταν ξεκίνησα σε αυτόν τον τομέα, πιστεύαμε ότι υπήρχαν
  • 8:11 - 8:14
    4 άτομα με αυτισμό στα 10.000,
  • 8:14 - 8:16
    μια πολύ σπάνια πάθηση.
  • 8:16 - 8:20
    Λοιπόν, τώρα ξέρουμε ότι είναι περισσότερα από 1 στα 100.
  • 8:20 - 8:25
    Υπάρχουν εκατομμύρια άτομα με αυτισμό γύρω μας.
  • 8:25 - 8:28
    Το κοινωνικό κόστος αυτής της πάθησης είναι τεράστιο.
  • 8:28 - 8:32
    Μόνο στις Η.Π.Α. ίσως κοστίζει 35 με 80 δισεκατομμύρια δολάρια,
  • 8:32 - 8:35
    και ξέρετε τί; Τα περισσότερα από αυτά τα κεφάλαια συνδέονται
  • 8:35 - 8:37
    με εφήβους και ιδιαίτερα ενήλικες
  • 8:37 - 8:39
    που είναι σοβαρά ανάπηροι,
  • 8:39 - 8:41
    άτομα που χρειάζονται υπηρεσίες που να τους περιτριγυρίζουν όλη την ώρα, υπηρεσίες
  • 8:41 - 8:44
    που είναι πολύ, πολύ εντατικές, και αυτές οι υπηρεσίες
  • 8:44 - 8:48
    μπορούν να κοστίσουν πάνω από 60 με 80.000 δολάρια το χρόνο.
  • 8:48 - 8:52
    Αυτά είναι άτομα που δεν επωφελήθηκαν από έγκαιρη θεραπεία,
  • 8:52 - 8:56
    γιατί τώρα ξέρουμε ότι ο αυτισμός αυτοδημιουργείται
  • 8:56 - 8:59
    καθώς αποκλίνουν από εκείνο το μονοπάτι της μάθησης
  • 8:59 - 9:01
    που σας ανέφερα.
  • 9:01 - 9:04
    Είμαστε ικανοί να αναγνωρίσουμε αυτή την πάθηση
  • 9:04 - 9:08
    σε ένα πρώιμο στάδιο και να παρέμβουμε, και να θεραπεύσουμε,
  • 9:08 - 9:10
    μπορώ να σας πω, και αυτό είναι κάτι που πιθανόν
  • 9:10 - 9:13
    έχει αλλάξει τη ζωή μου τα τελευταία 10 χρόνια,
  • 9:13 - 9:17
    αυτή η ιδέα ότι μπορούμε απολύτως να μετριάσουμε
  • 9:17 - 9:19
    αυτή την πάθηση.
  • 9:19 - 9:21
    Επίσης, έχουμε ένα παράθυρο ευκαιρίας γιατί
  • 9:21 - 9:24
    ο εγκέφαλος είναι εύπλαστος για τόσο πολύ καιρό
  • 9:24 - 9:26
    και αυτό το παράθυρο της ευκαιρίας συμβαίνει
  • 9:26 - 9:27
    στα τρία πρώτα χρόνια της ζωής.
  • 9:27 - 9:31
    Δεν είναι ότι το παράθυρο κλείνει. Δεν κλείνει.
  • 9:31 - 9:34
    Αλλά συρρικνώνεται σημαντικά.
  • 9:34 - 9:38
    Κι όμως, η μέση ηλικία της διάγνωσης σε αυτή τη χώρα
  • 9:38 - 9:40
    είναι ακόμη περίπου στα πέντε χρόνια,
  • 9:40 - 9:42
    και σε μειονεκτούντες πληθυσμούς,
  • 9:42 - 9:45
    οι πληθυσμοί που δεν έχουν πρόσβαση σε κλινικές υπηρεσίες,
  • 9:45 - 9:48
    αγροτικοί πληθυσμοί, μειονότητες,
  • 9:48 - 9:51
    η ηλικία διάγνωσης είναι ακόμη πιο μετά,
  • 9:51 - 9:53
    που είναι σχεδόν σαν να σας έλεγα ότι
  • 9:53 - 9:56
    καταδικάζουμε αυτές τις κοινότητες να έχουν άτομα
  • 9:56 - 10:00
    με αυτισμό των οποίων η πάθηση θα γίνεται όλο και πιο σοβαρή.
  • 10:00 - 10:03
    Έτσι νιώθω πως έχουμε μια βιο-ηθική υποχρέωση.
  • 10:03 - 10:06
    Η επιστήμη είναι εκεί,
  • 10:06 - 10:09
    αλλά καμμία επιστήμη δεν έχει σημασία εάν δεν έχει κάποια επίπτωση
  • 10:09 - 10:13
    στην κοινότητα και δεν μπορούμε να αντέξουμε
  • 10:13 - 10:15
    αυτή τη χαμένη ευκαιρία,
  • 10:15 - 10:18
    γιατί τα παιδιά με αυτισμό γίνονται ενήλικες με αυτισμό,
  • 10:18 - 10:22
    και εμείς αισθανόμαστε ότι εκείνα τα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε
  • 10:22 - 10:24
    για εκείνα τα παιδιά, για εκείνες τις οικογένειες, νωρίς,
  • 10:24 - 10:27
    θα έχουν συνέπειες για μια ζωή,
  • 10:27 - 10:31
    για το παιδί, για την οικογένεια και για την κοινότητα στο σύνολο.
  • 10:31 - 10:34
    Λοιπόν, αυτή είναι η άποψή μας για τον αυτισμό.
  • 10:34 - 10:37
    Υπάρχουν πάνω από εκατό γονίδια που συνδέονται
  • 10:37 - 10:39
    με τον αυτισμό. Στην πραγματικότητα, πιστεύουμε ότι θα υπάρχουν
  • 10:39 - 10:43
    περίπου 300 με 600 γονίδια που θα συνδέονται με τον αυτισμό
  • 10:43 - 10:47
    και γενετικές ανωμαλίες, πολύ περισσότερο από απλά γονίδια.
  • 10:47 - 10:51
    Έχουμε πραγματικά ένα ερώτημα εδώ,
  • 10:51 - 10:55
    γιατί εάν υπάρχουν τόσες διαφορετικές αιτίες για τον αυτισμό,
  • 10:55 - 10:58
    πώς πηγαίνεις από εκείνες τις παθητικότητες
  • 10:58 - 11:01
    στο πραγματικό σύνδρομο; Επειδή, άτομα σαν εμένα
  • 11:01 - 11:04
    όταν μπαίνουμε μέσα σε ένα παιδότοπο,
  • 11:04 - 11:07
    αναγνωρίζουμε ένα παιδί με αυτισμό.
  • 11:07 - 11:09
    Όμως, πώς πας από τις πολλαπλές αιτίες
  • 11:09 - 11:12
    σε ένα σύνδρομο που έχει κάποια ομοιογένεια;
  • 11:12 - 11:15
    Η απάντηση είναι σε αυτό που βρίσκεται ανάμεσα,
  • 11:15 - 11:18
    δηλαδή στην εξέλιξη.
  • 11:18 - 11:21
    Στην πραγματικότητα, ενδιαφερόμαστε πολύ σε αυτά τα πρώτα
  • 11:21 - 11:24
    δύο χρόνια της ζωής, γιατί αυτές οι παθητικότητες
  • 11:24 - 11:26
    δεν μετατρέπονται σε αυτισμό.
  • 11:26 - 11:29
    Ο αυτισμός αυτοδημιουργείται.
  • 11:29 - 11:34
    Είμαστε ικανοί να παρέμβουμε κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων της ζωής,
  • 11:34 - 11:36
    θα μπορούσαμε να ελαττώσουμε για κάποιους, και ένας Θεός ξέρει,
  • 11:36 - 11:40
    ίσως ακόμη και να αποτρέψουμε για άλλους.
  • 11:40 - 11:42
    Πώς το κάνουμε αυτό λοιπόν;
  • 11:42 - 11:45
    Πώς μπορούμε να εισέλθουμε σε αυτό το αίσθημα του συντονισμού,
  • 11:45 - 11:49
    πώς μπορούμε να εισέλθουμε στην ύπαρξη ενός άλλου ανθρώπου;
  • 11:49 - 11:52
    Θυμάμαι όταν συνδιαλέχθηκα με ένα παιδάκι δεκαπέντε μηνών,
  • 11:52 - 11:54
    αυτό που μου ήρθε στο μυαλό ήταν,
  • 11:54 - 11:57
    «Πώς μπορείς να μπεις μέσα στον κόσμο της;
  • 11:57 - 12:01
    Με σκέφτεται; Σκέφτεται τους άλλους»;
  • 12:01 - 12:06
    Λοιπόν, είναι δύσκολο να το κάνεις αυτό, έτσι έπρεπε να δημιουργήσουμε
  • 12:06 - 12:09
    τις τεχνολογίες . Έπρεπε στην ουσία να μπούμε μέσα σε ένα σώμα.
  • 12:09 - 12:13
    Έπρεπε να δούμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια της.
  • 12:13 - 12:16
    Έτσι πριν από πολλά χρόνια δημιουργήσαμε
  • 12:16 - 12:20
    αυτές τις καινούργιες τεχνολογίες που βασίζονται στην ανίχνευση οφθαλμού.
  • 12:20 - 12:22
    Μπορούμε να δούμε λεπτό προς λεπτό
  • 12:22 - 12:25
    με τι καταπιάνονται τα παιδιά.
  • 12:25 - 12:28
    Λοιπόν, αυτή είναι η συνάδελφός μου, Γουόρεν Τζόουνς, με την οποία
  • 12:28 - 12:31
    δημιουργήσαμε αυτές τις μεθόδους, αυτές τις μελέτες,
  • 12:31 - 12:33
    τα τελευταία 12 χρόνια,
  • 12:33 - 12:36
    και βλέπετε ότι υπάρχει ένα χαρούμενο παιδάκι πέντε μηνών,
  • 12:36 - 12:42
    είναι ένα αγοράκι πέντε μηνών που πρόκειται να παρακολουθήσει πράγματα
  • 12:42 - 12:45
    προερχόμενα από τον κόσμο του,
  • 12:45 - 12:47
    τη μαμά του, την τροφό του, αλλά επίσης και εμπειρίες
  • 12:47 - 12:52
    που θα είχε όταν θα βρισκόταν στον παιδικό σταθμό.
  • 12:52 - 12:54
    Αυτό που θέλουμε είναι να αγκαλιάσουμε αυτό τον κόσμο
  • 12:54 - 12:55
    και να τον φέρουμε στο εργαστήριό μας,
  • 12:55 - 12:59
    αλλά για να το κάνουμε αυτό, έπρεπε να δημιουργήσουμε
  • 12:59 - 13:02
    αυτά τα πολύ εξελιγμένα μέτρα,
  • 13:02 - 13:05
    μέτρα του πώς οι άνθρωποι, πώς τα μικρά μωρά,
  • 13:05 - 13:08
    πώς τα νεογνά, εμπλέκονται στον κόσμο,
  • 13:08 - 13:10
    λεπτό προς λεπτό,
  • 13:10 - 13:13
    τι είναι σημαντικό και τι δεν είναι.
  • 13:13 - 13:16
    Λοιπόν, δημιουργήσαμε αυτά τα μέτρα και εδώ
  • 13:16 - 13:20
    αυτό που βλέπετε είναι αυτό που ονομάζουμε χοάνη της προσοχής.
  • 13:20 - 13:22
    Παρακολουθείτε ένα βίντεο.
  • 13:22 - 13:24
    Αυτά τα πλαίσια διαχωρίζονται περίπου ανά δευτερόλεπτο
  • 13:24 - 13:27
    μέσα από τα μάτια 35 τυπικά αναπτυσσόμενων
  • 13:27 - 13:29
    δίχρονων,
  • 13:29 - 13:32
    και παγώνουμε ένα πλαίσιο,
  • 13:32 - 13:35
    και αυτό κάνουν τα τυπικά παιδιά.
  • 13:35 - 13:39
    Σε αυτό το πέρασμα της σάρωσης, στο πράσινο εδώ, είναι δίχρονα με αυτισμό.
  • 13:39 - 13:43
    Έτσι, σε αυτό το πλαίσιο, τα τυπικά παιδιά
  • 13:43 - 13:46
    παρακολουθούν αυτό,
  • 13:46 - 13:49
    το συναίσθημα της έκφρασης αυτού του μικρού αγοριού
  • 13:49 - 13:51
    καθώς μαλώνει λιγάκι με αυτό το μικρό κορίτσι.
  • 13:51 - 13:54
    Τι κάνουν τα παιδιά με αυτισμό;
  • 13:54 - 13:57
    Συγκεντρώνονται στην περιστρεφόμενη πόρτα,
  • 13:57 - 13:59
    καθώς ανοίγει και κλείνει.
  • 13:59 - 14:02
    Λοιπόν, μπορώ να σας πω ότι αυτή η απόκλιση
  • 14:02 - 14:02
    που βλέπετε εδώ
  • 14:02 - 14:06
    δεν συμβαίνει μόνο σε αυτό το πεντάλεπτο πείραμα.
  • 14:06 - 14:09
    Συμβαίνει λεπτό προς λεπτό στην πραγματική τους ζωή,
  • 14:09 - 14:12
    και τα μυαλά τους διαμορφώνονται,
  • 14:12 - 14:15
    και οι εγκέφαλοί τους εξειδικεύονται σε κάτι άλλο
  • 14:15 - 14:19
    σε σχέση με ό,τι συμβαίνει με τους τυπικούς συνομηλίκους τους.
  • 14:19 - 14:22
    Λοιπόν, πήραμε μια κατασκευή από
  • 14:22 - 14:25
    τους φίλους μας, τους παιδιάτρους,
  • 14:25 - 14:27
    την έννοια των διαγραμμάτων της ανάπτυξης.
  • 14:27 - 14:29
    Ξέρετε, όταν πηγαίνετε ένα παιδί στον παιδίατρο,
  • 14:29 - 14:33
    και έχετε ένα φυσικό ύψος και βάρος.
  • 14:33 - 14:36
    Λοιπόν αποφασίσαμε ότι θα δημιουργήσουμε αναπτυξιακά διαγράμματα
  • 14:36 - 14:38
    κοινωνικής συναναστροφής,
  • 14:38 - 14:41
    και πήραμε παιδιά από τη στιγμή που γεννήθηκαν,
  • 14:41 - 14:47
    και αυτό που βλέπετε εδώ, στον άξονα x είναι δύο, τρία, τέσσερα,
  • 14:47 - 14:51
    πέντε, έξι μηνών και εννέα μέχρι γύρω στην ηλικία των 24 μηνών,
  • 14:51 - 14:54
    και αυτό είναι το ποσοστό της προβολής τους
  • 14:54 - 14:55
    στο οποίο επικεντρώνονται στα μάτια των ανθρώπων,
  • 14:55 - 14:58
    και αυτό είναι το διάγραμμα ανάπτυξής τους.
  • 14:58 - 15:01
    Ξεκινούν από εδώ, αγαπούν τα μάτια των ανθρώπων
  • 15:01 - 15:03
    και αυτό παραμένει αρκετά σταθερό.
  • 15:03 - 15:07
    Αυξάνεται κάπως περισσότερο σε αυτούς τους αρχικούς μήνες της ζωής.
  • 15:07 - 15:09
    Τώρα, ας δούμε τι συμβαίνει με τα μωρά
  • 15:09 - 15:12
    που έγιναν αυτιστικά.
  • 15:12 - 15:14
    Είναι κάτι διαφορετικό.
  • 15:14 - 15:18
    Ξεκινά εδώ τόσο ψηλά, αλλά μετά είναι ελεύθερη πτώση.
  • 15:18 - 15:21
    Μοιάζει πάρα πολύ σαν να έφεραν σε αυτό τον κόσμο το αντανακλαστικό
  • 15:21 - 15:25
    που τα στρέφει προς τους ανθρώπους, αλλά δεν έχει καμμία έλξη.
  • 15:25 - 15:28
    Είναι σχεδόν σαν αυτό το κίνητρο, εσύ
  • 15:28 - 15:31
    να μην ασκείς επιρροή σε ό,τι συμβαίνει
  • 15:31 - 15:35
    καθώς πλοηγούνται στην καθημερινή τους ζωή.
  • 15:35 - 15:41
    Τώρα, νομίσαμε πως αυτά τα δεδομένα ήταν τόσο δυναμικά
  • 15:41 - 15:44
    με έναν τρόπο, που θέλαμε να δούμε τι θα συνέβαινε
  • 15:44 - 15:47
    στους πρώτους έξι μήνες της ζωής, γιατί εάν αλληλεπιδράς
  • 15:47 - 15:49
    με ένα παιδί δύο και τριών μηνών,
  • 15:49 - 15:53
    θα σε εξέπληττε το πόσο κοινωνικά είναι αυτά τα μωρά.
  • 15:53 - 15:56
    Αυτό που βλέπουμε στους πρώτους έξι μήνες της ζωής
  • 15:56 - 16:02
    είναι ότι αυτές οι δύο ομάδες μπορούν να διαχωριστούν πολύ εύκολα.
  • 16:02 - 16:05
    Χρησιμοποιώντας αυτά τα είδη των μέτρων και πολλά άλλα
  • 16:05 - 16:09
    αυτό που ανακαλύψαμε είναι ότι η επιστήμη μας θα μπορούσε στην πραγματικότητα
  • 16:09 - 16:12
    να ανιχνεύσει την κατάσταση από νωρίς.
  • 16:12 - 16:15
    Δεν χρειαζόταν να περιμένουμε τις συμπεριφορές του αυτισμού
  • 16:15 - 16:18
    να προκύψουν στο δεύτερο χρόνο της ζωής.
  • 16:18 - 16:21
    Αν μετρούσαμε τα πράγματα που είναι, εξελικτικά,
  • 16:21 - 16:25
    εξαιρετικά διατηρημένα, και που εμφανίζονται πολύ νωρίς αναπτυξιακά,
  • 16:25 - 16:28
    πράγματα που είναι απευθείας από τις πρώτες εβδομάδες της ζωής,
  • 16:28 - 16:30
    θα μπορούσαμε να ωθήσουμε την ανίχνευση του αυτισμού
  • 16:30 - 16:32
    εξ'ολοκλήρου σε αυτούς τους πρώτους μήνες,
  • 16:32 - 16:36
    και αυτό κάνουμε αυτή τη στιγμή.
  • 16:36 - 16:39
    Τώρα, μπορούμε να δημιουργήσουμε τα καλύτερα μέσα
  • 16:39 - 16:43
    και τις καλύτερες μεθόδους για να αναγνωρίσουμε τα παιδιά,
  • 16:43 - 16:46
    αλλά αυτό δεν θα ήταν τίποτα εάν δεν είχαμε την αντίληψη
  • 16:46 - 16:50
    του τι συμβαίνει στη δική τους πραγματικότητα και κοινότητα.
  • 16:50 - 16:52
    Τώρα θέλουμε αυτές οι συσκευές, φυσικά,
  • 16:52 - 16:55
    να αναπτυχθούν από αυτούς που είναι στην πρώτη γραμμή,
  • 16:55 - 16:57
    τους συναδέλφους, τους γιατρούς πρωτοβάθμιας φροντίδας,
  • 16:57 - 17:00
    που βλέπουν κάθε παιδί,
  • 17:00 - 17:02
    και πρέπει να μετατρέψουμε αυτά τα μέσα
  • 17:02 - 17:05
    σε κάτι που θα προσθέσει αξία στην πρακτική τους,
  • 17:05 - 17:08
    γιατί πρέπει να δουν τόσα πολλά παιδιά.
  • 17:08 - 17:10
    Θέλουμε να το κάνουμε αυτό παγκοσμίως
  • 17:10 - 17:12
    για να μη μας ξεφύγει κανένα παιδί,
  • 17:12 - 17:14
    αλλά αυτό θα ήταν ανήθικο
  • 17:14 - 17:19
    εάν επίσης δεν είχαμε την υποδομή για παρέμβαση,
  • 17:19 - 17:20
    για θεραπεία.
  • 17:20 - 17:23
    Πρέπει να είμαστε ικανοί να δουλεύουμε με οικογένειες,
  • 17:23 - 17:26
    να υποστηρίζουμε τις οικογένειες να διαχειριζόμαστε αυτά τα πρώτα χρόνια
  • 17:26 - 17:30
    μαζί τους. Πρέπει να είμαστε ικανοί να πάμε
  • 17:30 - 17:34
    από την καθολική διαλογή στην καθολική θεραπεία,
  • 17:34 - 17:37
    γιατί αυτές οι θεραπείες πρόκειται να αλλάξουν
  • 17:37 - 17:41
    τις ζωές αυτών των παιδιών και των οικογένειών τους.
  • 17:41 - 17:45
    Τώρα, όταν σκεφτόμαστε αυτό που μπορούμε να κάνουμε
  • 17:45 - 17:49
    σε αυτά τα πρώτα χρόνια,
  • 17:49 - 17:51
    μπορώ να σας πω,
  • 17:51 - 17:54
    καθώς είμαι σε αυτόν τον τομέα για τόσο πολύ καιρό,
  • 17:54 - 17:57
    ότι κάποιος μπορεί να αισθανθεί πολύ ανανεωμένος.
  • 17:57 - 18:01
    Υπάρχει μια αίσθηση ότι η επιστήμη στην οποία δούλευε κάποιος
  • 18:01 - 18:04
    μπορεί στην πραγματικότητα να έχει μια επίπτωση στ' αλήθεια,
  • 18:04 - 18:07
    προλαμβάνοντας, στην πραγματικότητα, αυτές τις εμπειρίες
  • 18:07 - 18:11
    που ξεκίνησα στο ταξίδι μου σε αυτόν τον τομέα.
  • 18:11 - 18:14
    Πίστεψα εκείνη την ώρα πως αυτή ήταν μία δυσεπίλυτη κατάσταση.
  • 18:14 - 18:18
    Όχι πια. Μπορούμε να κάνουμε αρκετά πράγματα.
  • 18:18 - 18:21
    Η ιδέα δεν είναι να θεραπεύσουμε τον αυτισμό.
  • 18:21 - 18:24
    Δεν είναι αυτή η ιδέα.
  • 18:24 - 18:26
    Αυτό που θέλουμε είναι να σιγουρευτούμε
  • 18:26 - 18:28
    ότι αυτά τα άτομα με αυτισμό μπορούν να είναι ελεύθερα από
  • 18:28 - 18:33
    τις καταστροφικές συνέπειες που έρχονται με τους καιρούς,
  • 18:33 - 18:36
    τις βαριές νοητικές αναπηρίες, την έλλειψη ομιλίας,
  • 18:36 - 18:39
    τη βαριά, βαριά απομόνωση.
  • 18:39 - 18:42
    Αισθανόμαστε ότι τα άτομα με αυτισμό, στην πραγματικότητα,
  • 18:42 - 18:44
    έχουν μια πολύ ξεχωριστή άποψη για τον κόσμο,
  • 18:44 - 18:48
    και χρειαζόμαστε ποικιλία, και αυτά μπορούν να δουλέψουν απίστευτα καλά
  • 18:48 - 18:50
    σε κάποιες δυναμικές περιοχές:
  • 18:50 - 18:53
    προβλέψιμες καταστάσεις, καταστάσεις που μπορούν να προσδιοριστούν.
  • 18:53 - 18:57
    Γιατί τελικά μαθαίνουν περίπου για τον κόσμο
  • 18:57 - 19:01
    παρά το να μάθουν πώς να λειτουργούν μέσα σε αυτόν.
  • 19:01 - 19:04
    Αλλά αυτή είναι μια δύναμη, εάν δουλεύεις, για παράδειγμα,
  • 19:04 - 19:06
    στην τεχνολογία.
  • 19:06 - 19:08
    Υπάρχουν και αυτά τα άτομα που έχουν απίστευτες
  • 19:08 - 19:10
    καλλιτεχνικές ιδιότητες.
  • 19:10 - 19:12
    Θέλουμε να είναι ελεύθεροι από αυτό.
  • 19:12 - 19:15
    Θέλουμε οι επόμενες γενιές των ατόμων με αυτισμό
  • 19:15 - 19:18
    να είναι ικανές όχι μόνο να εκφράζουν τις δυνάμεις τους
  • 19:18 - 19:20
    αλλά να εκπληρώνουν την υπόσχεσή τους.
  • 19:20 - 19:24
    Λοιπόν, σας ευχαριστώ που με ακούσατε. (Χειροκρότημα)
Title:
Άμι Κλιν: Ένας νέος τρόπος να διαγνώσουμε τον αυτισμό
Speaker:
Ami Klin
Description:

Η πρώιμη διάγνωση του φάσματος του αυτισμού μπορεί να βελτιώσει τις ζωές όλων εκείνων που πάσχουν, αλλά το περίπλοκο διαδίκτυο των αιτιών το κάνουν απίστευτα δύσκολο να προβλεφθεί. Στο TEDxPeachTree, ο Άμι Κλιν περιγράφει μια πρώιμη ανιχνευτική μέθοδο που χρησιμοποιεί οπτικο-ανιχνευστικές τεχνολογίες για να υπολογίσουν τις κοινωνικές δεξιότητες των μωρών και να μετρήσουν αξιόπιστα το ρίσκο ν' αναπτύξουν αυτισμό. (Μαγνητοσκοπήθηκε στο TEDxPeachTree.)

more » « less
Video Language:
English
Team:
TED
Project:
TEDTalks
Duration:
19:44
Dimitra Papageorgiou approved Greek subtitles for A new way to diagnose autism
Dimitra Papageorgiou edited Greek subtitles for A new way to diagnose autism
Mary Keramida accepted Greek subtitles for A new way to diagnose autism
Mary Keramida edited Greek subtitles for A new way to diagnose autism
Mary Keramida edited Greek subtitles for A new way to diagnose autism
Mary Keramida edited Greek subtitles for A new way to diagnose autism
Mary Keramida edited Greek subtitles for A new way to diagnose autism
Mary Keramida edited Greek subtitles for A new way to diagnose autism
Show all

Greek subtitles

Revisions