YouTube

Got a YouTube account?

New: enable viewer-created translations and captions on your YouTube channel!

Turkish subtitles

← Epilepsiyle birlikte yaşama hakkında sesimi duyurmak istememin nedeni

Get Embed Code
36 Languages

Showing Revision 16 created 06/17/2017 by Yunus ASIK.

  1. Bir itirafta bulunacağım.

  2. 17 yaşımdan beri
  3. bir mesele içindeyim.
  4. Keşke içimin pır pır ettiğini
  5. veya bu meseleyi düşündüğümde
  6. yere çizdiğim haritaları size anlatabilsem
  7. ancak yapamıyorum.
  8. Keşke konuşulmuş olan tatlı kelimeleri
  9. veya bu ilişkiden aldığım
  10. hediyeleri size anlatabilsem
  11. ancak anlatamıyorum.
  12. Size söyleyebileceğim şey,
  13. sürekli şu soruyu sorarak
    geçirdiğim günlerin neticesi:
  14. Neden, neden, neden ben?
  15. Her şeyin nasıl başladığını hatırlıyorum.

  16. Lise son sınıftaydım
  17. ve sınıfım sporda başarı göstermişti,
  18. hepimiz şarkı söylüyor, dans ediyor
    ve birbirimize sarılıyorduk.
  19. Duş almaya gittim.
  20. Sonra yemeğimi yemeye gittim.
  21. Ve yemek için oturduğumda,
  22. dişilerim takırdamaya başladı
  23. ve kaşığı ağzıma götüremedim.
  24. Hemşirenin ofisine aceleyle koştum
  25. ve konuşamadığım için ağzımı işaret ettim.
  26. Hemşire ne olduğunu anlayamadı,
  27. bana uzanmamı söyledi
  28. ve bu işe yaradı --
  29. birkaç dakika sonra takırdama durdu.
  30. Aceleyle dışarı fırlamak üzereydim ve
  31. hemşire bana yurda gidip uyumamı
    söyledi -- hayır, ısrar etti.
  32. Son sınavlarımdan sadece
    birkaç ay sonra ve
  33. birinin son sınavlara nasıl
    hazırlandığını ölçen
  34. Kenya'da "alaylar" dediğimiz bir takım
    sınavlardan birkaç gün sonra
  35. lise son sınıftaydım.
  36. Asla uyumayacak ve bir takım sınavların
  37. benimle alay etmesine izin vermeyecektim.
  38. Sınıfa gittim, oturdum,

  39. Kenya tarihi notlarımı aldım
  40. ve oradaydım, Kenya kıyı şehrinden aşağı,
  41. harika Mekatilili wa Menza ile birlikte,
  42. kendi insanlarını İngiliz koloni
    kurallarına karşı salan Kirigiama kadını.
  43. Sonra, habersiz bir şekilde
  44. sol elim titremeye başladı,
  45. sanki hayali kağıtları
    işaretliyorum gibiydi.
  46. İçeri ve dışarı gitti
  47. ve teker teker her vuruşta
  48. sınıf arkadaşlarımın okurken
    dikkatleri dağıldı
  49. ve bana bakmaya başladılar.
  50. Bunu durdurmak için çok uğraştım
  51. fakat yapamadım,
  52. çünkü bağımsız bir şekilde oluyordu.
  53. Ve sonra, herkesin bize baktığı
    kesinleştiği zaman,
  54. son gösterisi ve resmi girişinde,
  55. 15 yıllık olayın başlangıcı olan
  56. ilk tam anlamıyla oluşmuş
    nöbetimi geçirdim.
  57. Nöbetler birçok çeşit epilepsi için
    kendine has niteliktir

  58. ve epilepsi veya başka bir şeyin
  59. belirtisinin olup olmadığının
    belirlenmesi için
  60. her ilk nöbeti bir doktorun
    incelemesi gerekir.
  61. Benim durumumda, benim epilepsi
    olduğum teşhis edilmişti.
  62. Birçok zamanımı hastanede ve
    evde geçirdim
  63. ve sadece son sınavlarımı vermek için
    okula geri gittim.
  64. Sınavlar esnasında nöbetler geçirdim
  65. ama Nairobi Üniversitesi'nde bir aktüeryal
  66. fen derecesi kabulü için iyi notlar
  67. almak için kontrol ettim.
  68. (Alkışlar)

  69. Maalesef, ikinci yılımda okulu
    bırakmak zorunda kaldım.

  70. Yeteri kadar iyi başa çıkma becerim
  71. ve etrafımda bir destek topluluğu yoktu.
  72. Bir iş bulacak kadar şanslıydım
  73. fakat iş yerinde nöbet geçirdikten
    sonra işten kovuldum.
  74. Böylelikle kendime bunların

  75. bana neden olduğunu sorduğum
  76. bir boşlukta buldum.
  77. Uzun bir zaman inkar ederek yaşadım
  78. ve inkar edişim belki de olanlardan,
  79. okulu bırakmamdan ve işten
    atılmamdan dolayıydı.
  80. Veya belki epilepsi ve epilepsi hastaları
  81. hakkında duyduklarımdandı:
  82. hastaların asla yalnız yaşamamalarını,
  83. kendi başlarına seyahat edememelerini
  84. veya işe bile gidememelerini;
  85. ihtiyaç duydukları içlerindeki
  86. teslim oldukları bir ruh ile
    dışlandıklarını duydum.
  87. Ve bu şeyler hakkında
    daha fazla düşündükçe,

  88. nöbetlerim arttı
  89. ve günlerimi bacaklarım kitlenmiş,
  90. konuşmam bulanıklaşmış olarak geçirdim
  91. ve günün sonunda böyle olacaktım.
  92. Nöbetimden iki veya üç gün sonra,
  93. başım ve elim hala seğiriyordu.
  94. Her şeyi kaybetmişim
  95. gibi hissettim
  96. ve bazen
  97. yaşama isteğimi bile.
  98. (İç çekme)

  99. İçimde çok fazla hüsran besliyordum.

  100. Ve yazmaya başladım
  101. çünkü etrafımdaki insanların
    benim sorularıma
  102. cevapları yoktu.
  103. Bu yüzdenkorkularımı
  104. ve kuşkularımı yazdım.
  105. İyi günlerim, kötü günlerim ve
    berbat günlerim hakkında yazdım
  106. ve onları blogumda paylaştım.
  107. Çok geçmeden,
  108. epilepsi olan insanlar ve aileleri,
  109. hatta teşhis konulmayanlar tarafından bile
  110. görülmeye ve duyulmaya başladım.
  111. Sadece kendini savunmak için değil,
  112. seslerini henüz bulamayanlar için de
  113. yapan kişilere neden ben sorusunu
    soran kızdan uzaklaştım.
  114. (Alkışlar)

  115. Nöbetlerim çok azaldı.
    Günde iki veya üç kere oluyordu,

  116. bazen bir yılda iki veya
    üç kere olmaya başlamıştı.
  117. Kenya'nın ilk--

  118. (Alkışlar)

  119. Kenya'nın ilk ücretsiz

  120. zihinsel sağlık ve epilepsi
    destek hattına başladığımda
  121. beş kişi çalıştırmaya devam ettim.
  122. Ve olaylarım --

  123. (Alkışlar)

  124. Korkum hakkında konuşmak,

  125. benim asla yapamadığımı yapan insanlara
  126. benim hakkımda anlatılan şeyleri
    anlatmak için dolaştım.
  127. Her yıl dünya genelinde Nairobi'nin

  128. yüzde 80'i kadar büyük nüfusa
  129. epilepsi teşhisi konuyor.
  130. Benim gibi olanlar,
  131. utanç verici ve dışlanma gibi
    duygulardan geçiyorlar.
  132. Bu sohbetleri devam ettirmek için
  133. onu hayatımın yolculuğu yaptım
  134. ve teşhis konulmamış insanlar
    utanç verici ve dışlanma gibi
  135. duyguların duvarını indirdikleri sürece
  136. bizim gibi insanlarla muhattap olmanın
  137. hiçbir zararı olmadığını ve onlar gibi
  138. hayatın bize attığı
    her şeyi karşılayabileceğimizi
  139. bilsinler diye kendi korkumu
  140. itiraf etmeye devam edeceğim.
  141. Teşekkür ederim.

  142. (Alkışlar)