Return to Video

Przestańmy się bać otyłości

  • 0:00 - 0:05
    Opowiem wam dzisiaj
    o potężnym małym słowie.
  • 0:05 - 0:08
    Ludzie zrobią prawie wszystko,
  • 0:08 - 0:10
    by ich z nim nie kojarzono.
  • 0:10 - 0:13
    Gałęzie przemysłu warte miliardy dolarów
  • 0:13 - 0:14
    kwitną dzięki strachowi przed nim.
  • 0:14 - 0:18
    Ci z nas, których ono dotyczy,
  • 0:18 - 0:20
    muszą nieustannie mierzyć się z burzą,
  • 0:20 - 0:21
    która je otacza.
  • 0:22 - 0:25
    Nie wiem, czy ktoś z was zauważył,
  • 0:25 - 0:26
    ale jestem gruba.
  • 0:27 - 0:31
    To nie otyłość pisana małymi literami,
    szemrana za moimi plecami,
  • 0:31 - 0:34
    ani pozornie nieszkodliwa pulchność.
  • 0:34 - 0:39
    To nie są nawet wytwornie brzmiące
    bujne kształty czy krągłości.
  • 0:40 - 0:42
    Nie owijajmy w bawełnę.
  • 0:42 - 0:46
    Jestem G-R-U-B-A, wielkimi literami.
  • 0:46 - 0:48
    Jestem słoniem na sali.
  • 0:50 - 0:52
    Gdy weszłam na scenę,
  • 0:52 - 0:53
    niektórzy z was pewnie pomyśleli:
  • 0:53 - 0:56
    "O, będzie śmiesznie,
  • 0:56 - 0:58
    wszyscy wiedzą, że grubasy są zabawne".
  • 0:58 - 1:00
    (Śmiech)
  • 1:00 - 1:05
    A może pomyśleliście:
    "Skąd u niej ta pewność siebie?"
  • 1:05 - 1:08
    Pewność siebie u grubaski
    jest nie do pomyślenia.
  • 1:09 - 1:11
    Ci widzowie, którzy interesują się modą,
  • 1:11 - 1:14
    mogli pomyśleć, że świetnie wyglądam
  • 1:14 - 1:15
    w sukience od Beth Ditto...
  • 1:15 - 1:17
    (Wiwaty)
  • 1:17 - 1:18
    Dziękuję.
  • 1:18 - 1:20
    A inni może pomyśleli,
  • 1:20 - 1:23
    "Hmm, w czarnym wyglądałaby szczuplej."
  • 1:23 - 1:24
    (Śmiech)
  • 1:24 - 1:27
    Może zastanawialiście się,
    świadomie czy nie,
  • 1:27 - 1:30
    czy mam cukrzycę, partnera,
  • 1:30 - 1:32
    czy jadam węglowodany po 19:00.
  • 1:32 - 1:33
    (Śmiech)
  • 1:33 - 1:37
    Może zmartwiliście się, że wczoraj
    wy jedliście węglowodany po 19:00
  • 1:37 - 1:40
    i że powinniście ponownie
    wykupić karnet na siłownię.
  • 1:41 - 1:44
    Takie pozornie niewinne oceny
  • 1:44 - 1:46
    mogą dotyczyć poszczególnych osób i grup.
  • 1:46 - 1:49
    Mogą też dotyczyć nas samych.
  • 1:49 - 1:53
    Ten rodzaj myślenia
    nazywamy strachem przed otyłością.
  • 1:54 - 1:56
    Jak każdy rodzaj ucisku,
  • 1:56 - 2:00
    ten strach jest głęboko zakorzeniony
    w takich złożonych systemach
  • 2:00 - 2:04
    jak kapitalizm, patriarchat i rasizm,
  • 2:04 - 2:07
    co sprawia, że trudno go dostrzec,
  • 2:07 - 2:08
    a co dopiero stawić czoła.
  • 2:09 - 2:10
    Żyjemy w kulturze,
  • 2:10 - 2:15
    gdzie osoby grube uważane są za złe...
  • 2:15 - 2:19
    leniwe, zachłanne,
    niezdrowe, nieodpowiedzialne
  • 2:19 - 2:21
    i moralnie podejrzane.
  • 2:21 - 2:23
    Szczupłość postrzegamy z kolei
  • 2:23 - 2:25
    jako uniwersalne dobro...
  • 2:26 - 2:28
    Odpowiedzialność, sukces,
  • 2:28 - 2:31
    kontrolę nad apetytem, ciałem i życiem.
  • 2:32 - 2:35
    Myśl ta powraca
  • 2:35 - 2:38
    w mediach, polityce zdrowotnej,
  • 2:38 - 2:39
    gabinetach lekarskich,
  • 2:39 - 2:41
    codziennych rozmowach
  • 2:41 - 2:43
    i naszych postawach.
  • 2:44 - 2:47
    Czasami nawet obwiniamy grubasów
  • 2:47 - 2:48
    za dyskryminację, która ich spotyka.
  • 2:48 - 2:53
    Jeśli się nam ona nie podoba,
    powinniśmy po prostu schudnąć.
  • 2:53 - 2:54
    Proste.
  • 2:55 - 3:00
    Te uprzedzenia w stosunku do grubych
    stały się tak nieodłączną częścią
  • 3:00 - 3:02
    postrzegania nas samych i innych,
  • 3:02 - 3:08
    że rzadko zadajemy sobie pytanie,
    dlaczego żywimy taką pogardę
  • 3:08 - 3:10
    dla osób o większych rozmiarach.
  • 3:11 - 3:13
    Musimy je jednak zadać,
  • 3:13 - 3:16
    bo olbrzymia wartość,
    jaką przypisujemy wyglądowi,
  • 3:16 - 3:18
    ma wpływ na każdego z nas.
  • 3:19 - 3:22
    Czy naprawdę chcemy żyć w społeczeństwie,
  • 3:22 - 3:24
    gdzie odmawia się ludziom człowieczeństwa,
  • 3:25 - 3:28
    jeśli nie wpisują się w arbitralny
    wzorzec tego, co akceptowalne?
  • 3:30 - 3:32
    Gdy miałam sześć lat,
  • 3:32 - 3:36
    moja siostra uczyła baletu
    grupę dziewczynek w garażu.
  • 3:37 - 3:40
    Byłam o 30 centymetrów wyższa
    i szersza niż większość z nich.
  • 3:40 - 3:43
    Gdy zbliżał się pierwszy występ,
  • 3:43 - 3:47
    nie mogłam się doczekać,
    kiedy założę śliczne różowe tutu.
  • 3:47 - 3:50
    Miałam błyszczeć.
  • 3:51 - 3:55
    Podczas gdy inne dziewczynki gładko
    założyły swe kreacje z lycry i tiulu,
  • 3:55 - 3:58
    wszystkie tutu były na mnie za małe.
  • 3:59 - 4:03
    Za nic w świecie nie chciałam
    zrezygnować z występu,
  • 4:03 - 4:06
    odwróciłam się więc do mamy
  • 4:06 - 4:09
    i powiedziałam tak, że wszyscy słyszeli:
  • 4:09 - 4:12
    "Mamo, zwykłe tutu mi nie wystarczy.
  • 4:12 - 4:14
    Potrzebuję podwójnego."
  • 4:15 - 4:16
    (Śmiech)
  • 4:18 - 4:19
    Dziękuję, mamo.
  • 4:19 - 4:23
    (Brawa)
  • 4:23 - 4:25
    Wówczas nie zdawałam
    sobie z tego sprawy,
  • 4:25 - 4:28
    walcząc o miejsce dla siebie
    w tym chwalebnym podwójnym tutu,
  • 4:28 - 4:33
    że postawiłam pierwszy krok, by stać się
    aktywistką broniącą praw grubasów.
  • 4:34 - 4:37
    Nie twierdzę, że dzięki miłości
    do własnego ciała
  • 4:37 - 4:41
    lekko w podskokach przemierzam
    świetlaną drogę do samoakceptacji
  • 4:41 - 4:43
    od tamtego pamiętnego dnia.
  • 4:43 - 4:44
    O nie.
  • 4:45 - 4:49
    Szybko przekonałam się, że przekroczenie
    granic powszechnie uznawanej normalności
  • 4:49 - 4:52
    może być frustrujące i samotne.
  • 4:53 - 4:57
    Od ostatnich 20 lat walczę
    z tym zniewoleniem umysłowym.
  • 4:57 - 5:00
    Przypomina to jazdę kolejką górską.
  • 5:01 - 5:05
    Otwarcie wyśmiewano się ze mnie,
    obrażano z przejeżdżających samochodów,
  • 5:05 - 5:07
    mówiono, że cierpię na urojenia.
  • 5:07 - 5:10
    Uśmiechają się do mnie też nieznajomi,
  • 5:10 - 5:13
    którzy rozumieją, ile czasem
    potrzeba odwagi, by iść ulicą
  • 5:13 - 5:15
    sprężystym krokiem z uniesioną głową.
  • 5:15 - 5:17
    (Wiwaty)
  • 5:17 - 5:18
    Dziękuję.
  • 5:18 - 5:22
    Przez cały ten czas pozostała we mnie
    niepokorna sześcioletnia dziewczynka.
  • 5:22 - 5:25
    Pomogła mi dzisiaj stanąć przed wami
  • 5:25 - 5:28
    bez poczucia winy, że jestem gruba,
  • 5:28 - 5:31
    i po prostu odrzucić
  • 5:31 - 5:33
    oczekiwania większości osób,
  • 5:33 - 5:36
    jak powinnam się zachowywać
    w tym moim ciele.
  • 5:36 - 5:43
    (Brawa)
  • 5:44 - 5:46
    Nie jestem sama.
  • 5:46 - 5:50
    Należę do międzynarodowej
    społeczności osób,
  • 5:50 - 5:52
    które dokonują wyboru,
    a nie tylko akceptują fakt,
  • 5:52 - 5:56
    że nasze ciała są i pewnie
    zawsze będą duże
  • 5:56 - 6:01
    i że świadomie chcemy w nich rozkwitać,
    nie zmieniając ich obecnego wyglądu.
  • 6:01 - 6:05
    Ludzi, którzy szanują naszą siłę
    i pracują, by nam pomóc, a nie zwalczać
  • 6:05 - 6:07
    nasze ograniczenia.
  • 6:07 - 6:09
    Ludzi, którzy postrzegają zdrowie
  • 6:09 - 6:12
    dużo bardziej holistycznie
  • 6:12 - 6:15
    niż tylko wartość w przestarzałej tabeli
    ze wskaźnikami masy ciała.
  • 6:15 - 6:21
    Dla naszego dobrego samopoczucia
    ważniejsze jest zdrowie psychiczne,
  • 6:21 - 6:25
    poczucie własnej wartości i to,
    jak czujemy się w swoich ciałach.
  • 6:26 - 6:29
    Ludzi, którzy nie chcą uwierzyć,
    że posiadanie grubego ciała
  • 6:29 - 6:33
    w czymkolwiek przeszkadza.
  • 6:33 - 6:37
    Są to lekarze, naukowcy i blogerzy,
  • 6:37 - 6:39
    którzy zapisali niezliczone strony
  • 6:39 - 6:42
    na temat wielorakich aspektów
    tego złożonego problemu.
  • 6:43 - 6:48
    Mamy fashionistki XXL, domagające się
    akceptacji dla swych ciał i urody,
  • 6:48 - 6:51
    nosząc fatkini i krótkie,
    odsłaniające brzuch koszulki,
  • 6:51 - 6:54
    pokazujemy ciało, które wszyscy
    nauczyliśmy się zakrywać.
  • 6:54 - 6:56
    Są grubi sportowcy,
  • 6:56 - 7:00
    którzy biegają w maratonach,
    uczą jogi lub trenują kickboxing,
  • 7:00 - 7:05
    pokazując środkowy palec uprzedzeniom.
  • 7:06 - 7:09
    Ci ludzie nauczyli mnie,
    że radykalne podejście
  • 7:09 - 7:12
    to antidotum na naszą kulturę
    wymagającą szczupłego ciała.
  • 7:14 - 7:18
    Dla ścisłości, nie twierdzę, że ludzie
    nie powinni zmieniać swoich ciał,
  • 7:18 - 7:20
    jeśli tego chcą.
  • 7:21 - 7:25
    Afirmacja siebie może być
    cudownym aktem miłości samego siebie.
  • 7:25 - 7:27
    Może przybrać formę
    tysiąca różnych rzeczy,
  • 7:28 - 7:32
    począwszy od fryzury do tatuaży,
    modelowania ciała,
  • 7:32 - 7:35
    terapii hormonalnej,
    operacji plastycznej i nawet utraty wagi.
  • 7:35 - 7:38
    To proste: to twoje ciało
  • 7:38 - 7:40
    i ty decydujesz, co dla niego najlepsze.
  • 7:41 - 7:44
    Mój sposób na bycie aktywistką
  • 7:44 - 7:47
    to robienie wszystkiego,
    co grubasy nie powinny robić,
  • 7:47 - 7:48
    a jest tego całe mnóstwo.
  • 7:49 - 7:53
    Wciąganie w to innych osób
    i tworzenie z tego sztuki.
  • 7:54 - 7:56
    Wspólnym mianownikiem
    większości projektów
  • 7:56 - 8:00
    jest powrót do miejsc,
    które często wykluczają większe ciała,
  • 8:00 - 8:03
    jak wybiegi, sceny klubowe,
  • 8:03 - 8:07
    baseny publiczne
    czy słynne sceny taneczne.
  • 8:08 - 8:13
    Powrót do tych miejsc w grupie
    to nie tylko przekaz artystyczny,
  • 8:13 - 8:16
    ale również radykalny sposób
    budowania wspólnoty.
  • 8:17 - 8:20
    Tak właśnie było z "AQUAPORKO!",
  • 8:20 - 8:22
    (Śmiech)
  • 8:22 - 8:25
    z grupą grubasek trenującą
    pływanie synchroniczne,
  • 8:25 - 8:27
    którą założyłam z przyjaciółmi w Sydney.
  • 8:28 - 8:32
    Efekt, jaki wywołuje widok
    niepokornych grubych kobiet
  • 8:32 - 8:34
    w kwiecistych czepkach i kostiumach,
  • 8:34 - 8:37
    beztrosko machających nogami w powietrzu,
  • 8:37 - 8:39
    ma nieocenioną siłę.
  • 8:41 - 8:44
    (Śmiech)
  • 8:44 - 8:50
    W ciągu swojej kariery nauczyłam się,
    że grube ciała są z natury polityczne,
  • 8:50 - 8:52
    a grube ciała pozbawione poczucia winy
  • 8:52 - 8:55
    mogą głęboko poruszyć ludzi.
  • 8:56 - 8:59
    Kiedy reżyserka Kate Champion
  • 8:59 - 9:02
    z cieszącego się uznaniem
    teatru tańca Force Majeure
  • 9:02 - 9:04
    zaproponowała mi współpracę artystyczną
  • 9:04 - 9:08
    przy spektaklu, w którym
    mieli wystąpić tylko grubi tancerze,
  • 9:08 - 9:11
    aż podskoczyłam z radości.
  • 9:12 - 9:13
    Dosłownie.
  • 9:15 - 9:19
    Spektakl "Nic do stracenia"
    to efekt współpracy z tancerzami XXL,
  • 9:19 - 9:21
    którzy korzystając ze swych doświadczeń,
  • 9:22 - 9:26
    stworzyli dzieło tak różnorodne
    i autentyczne jak my wszyscy.
  • 9:26 - 9:29
    Jak sobie wyobrażacie,
    nie miało to wiele wspólnego z baletem.
  • 9:30 - 9:35
    Sam pomysł, że tak prestiżowy teatr
    ma wystawić spektakl tańczących grubasów
  • 9:35 - 9:39
    był co najmniej kontrowersyjny,
  • 9:39 - 9:44
    ponieważ nigdy wcześniej
    nie miało to miejsca
  • 9:44 - 9:47
    na żadnej znanej scenie na świecie.
  • 9:47 - 9:49
    Ludzie reagowali sceptycznie.
  • 9:50 - 9:53
    "Jak to, >>grubi tancerze?<<
  • 9:53 - 9:58
    Rozmiar 38, 40?
  • 9:59 - 10:02
    Gdzie się uczyli tańca?
  • 10:02 - 10:05
    Czy wystarczy im sił
    na pełnometrażowy spektakl?"
  • 10:07 - 10:09
    Ale pomimo sceptycyzmu
  • 10:09 - 10:13
    "Nic do stracenia" było
    hitem festiwalu w Sydney.
  • 10:13 - 10:15
    Zebraliśmy fantastyczne recenzje,
  • 10:15 - 10:20
    odbyliśmy tournée i wygrywaliśmy nagrody.
    Pisano o nas w ponad 27 językach.
  • 10:20 - 10:24
    Te niesamowite zdjęcia
    naszych artystów obiegły świat.
  • 10:25 - 10:30
    Straciłam rachubę, ile razy
    ludzie o różnych rozmiarach
  • 10:30 - 10:33
    mówili mi, jak to przedstawianie
    odmieniło im życie.
  • 10:33 - 10:35
    Jak pomogło im zmienić podejście
  • 10:35 - 10:37
    do własnego ciała i ciała innych.
  • 10:38 - 10:40
    Jak otworzyło im oczy na uprzedzenia.
  • 10:41 - 10:45
    Działając kontrowersyjnie,
  • 10:45 - 10:47
    zawsze znajdziemy przeciwników.
  • 10:48 - 10:51
    Mówiono mi, że wychwalam otyłość.
  • 10:51 - 10:54
    Grożono mi gwałtowną śmiercią i ubliżano,
  • 10:54 - 10:59
    bo odważyłam się tworzyć sztukę
    o ciałach i życiu grubasów,
  • 10:59 - 11:05
    traktującą ich jak wartościowych ludzi
    mających wiele do przekazania.
  • 11:06 - 11:08
    Nazwano mnie nawet
  • 11:08 - 11:11
    "Państwem Islamskim epidemii otyłości".
  • 11:11 - 11:12
    (Śmiech)
  • 11:12 - 11:15
    Uwaga tak absurdalna, że aż śmieszna.
  • 11:16 - 11:19
    Świadczy to o panice,
  • 11:19 - 11:21
    o przerażeniu,
  • 11:21 - 11:23
    jakie wywołuje strach przed otyłością.
  • 11:24 - 11:27
    To ten strach napędza branżę dietetyczną,
  • 11:27 - 11:32
    która nie pozwala tak wielu z nas
    pogodzić się z własnym ciałem
  • 11:32 - 11:34
    i powoduje, że odkładamy na potem
  • 11:34 - 11:37
    życie pełnią życia.
  • 11:37 - 11:41
    Prawdziwym słoniem na sali
    jest strach przed otyłością.
  • 11:42 - 11:47
    Nasi aktywiści walczą,
    byśmy mu nie ulegali.
  • 11:47 - 11:51
    Domagając się prawa do samostanowienia
    i szacunku dla wszystkich,
  • 11:51 - 11:55
    możemy zmienić niechęć społeczeństwa
    do zaakceptowania różnorodności
  • 11:55 - 12:00
    i zacząć celebrować
    niezliczone sposoby na posiadanie ciała.
  • 12:00 - 12:02
    Dziękuję.
  • 12:03 - 12:07
    (Brawa)
Title:
Przestańmy się bać otyłości
Speaker:
Kelli Jean Drinkwater
Description:

W społeczeństwie dotkniętym obsesją na punkcie wyglądu i strachem przed otyłością, Kelli Jean Drinkwater angażuje się w radykalną działalność poprzez sztukę. Stawia czoła stereotypom, wprowadzając duże ciała do miejsc, które były kiedyś poza ich zasięgiem - od wybiegów na pokazach mody, po festiwal w Sydney. Zachęca nas, byśmy jeszcze raz spojrzeli na problem i pozbyli się uprzedzeń. "Grube ciała bez poczucia winy potrafią głęboko poruszyć ludzi," mówi.

more » « less
Video Language:
English
Team:
TED
Project:
TEDTalks
Duration:
12:20

Polish subtitles

Revisions