Polish subtitles

← Erica Frenkel: Uniwersalna maszyna anestezjologiczna

Co by było, gdyby podczas operacji zabrakło prądu? Nie ma światła, nie ma tlenu i przestaje płynąć znieczulenie. Takie awarie zdarzają się stale w szpitalach na całym świecie, zmieniając rutynowe procedury w tragedie. Erica Frenkel demonstruje rozwiązanie: uniwersalną maszynę anestezjologiczną.

Get Embed Code
29 Languages

Showing Revision 9 created 07/17/2012 by Krystian Aparta.

  1. Opowiem dziś
  2. o technologii medycznej dla obszarów o niskich dochodach.
  3. Badam opiekę zdrowotną w tych krajach.
  4. Największą luką w systemie opieki
  5. prawie wszędzie
  6. jest dostęp do bezpiecznych operacji.
  7. Najczęściej tym wąskim gardłem,
  8. które jednocześnie ogranicza dostępność
  9. oraz zagraża bezpieczeństwu zabiegów
  10. jest znieczulenie.
  11. A raczej podejście do znieczulania,
  12. którym kierujemy się
  13. w takich miejscach.
  14. To scena z każdej sali operacyjnej

  15. w USA lub innym rozwiniętym kraju.
  16. W tle jest nowoczesny sprzęt anestezjologiczny.
  17. W tle jest nowoczesny sprzęt anestezjologiczny.
  18. Ta maszyna umożliwia operacje
  19. i ratuje życie,
  20. bo została zaprojektowana
  21. z myślą o takim otoczeniu.
  22. Potrzebuje do działania kilku rzeczy,
  23. które ten szpital posiada.
  24. Wykwalifikowanego anestezjologa
  25. znającego się na sprzęcie,
  26. który monitoruje przepływ gazu
  27. i pomaga w bezpiecznym znieczulaniu
  28. podczas operacji.
  29. To delikatna maszyna, sterowana komputerowo
  30. i wymagająca specjalnej konserwacji,
  31. a i tak łatwo może się zepsuć.
  32. Do jej naprawy potrzeba zespołu inżynierów,
  33. którzy znają się na jej zawiłościach
  34. i mają części konieczne,
  35. żeby dalej mogła ratować życie.
  36. To droga maszyna.

  37. Może stanąć w szpitalu,
  38. którego stać na aparaturę
  39. kosztującą powyżej 50-100 tysięcy dolarów.
  40. I co najbardziej oczywiste
  41. oraz najważniejsze,
  42. co ilustruje też pomysł,
  43. o którym słyszeliśmy,
  44. ten sprzęt potrzebuje infrastruktury,
  45. która nieprzerwanie dostarcza
  46. prąd, sprężony tlen
  47. i inne zasoby medyczne,
  48. które są kluczowe
  49. dla działania tej maszyny.
  50. Ta maszyna potrzebuje całkiem sporo rzeczy,
  51. których nie ma w takim szpitalu.
  52. To jest źródło prądu

  53. wiejskiego szpitala w Malawi.
  54. W tym szpitalu
  55. jest tylko jedna anestezjolożka,
  56. a jej kwalifikacje
  57. to może 18 miesięcy
  58. szkolenia w zakresie anestezji.
  59. W tym szpitalu i w całym regionie
  60. nie ma ani jednego inżyniera medycznego.
  61. Więc gdy maszyna się zepsuje,
  62. a ten sprzęt psuje się często,
  63. sami próbują ją naprawić, ale najczęściej to już koniec.
  64. Te maszyny idą na złom.
  65. A cena aparatury, o której mowa,
  66. to jedna czwarta lub jedna trzecia
  67. rocznego budżetu
  68. tego szpitala.
  69. A jak widzieliście, infrastruktura kuleje.

  70. Szpital jest podłączony do słabej sieci elektrycznej,
  71. która często wysiada.
  72. Niejednokrotnie cały szpital
  73. działa tylko na generatorze.
  74. Wyobraźcie sobie, że generator się psuje
  75. lub brakuje paliwa.
  76. Bank Światowy szacuje,
  77. że szpital w takim położeniu w niezamożnym kraju
  78. może spodziewać się braku prądu
  79. do 18 razy na miesiąc.
  80. Podobnie sprężony tlen
  81. i inne środki medyczne są luksusem
  82. i często brakuje ich miesiącami
  83. lub nawet cały rok.
  84. To nienormalne, ale w ramach obecnego modelu,

  85. taki właśnie sprzęt,
  86. zaprojektowany dla bogatych szpitali,
  87. daruje się lub sprzedaje
  88. szpitalom takim jak ten.
  89. To nie tylko niewłaściwe,
  90. ale naprawdę niebezpieczne.
  91. Nasz partner z kliniki Johns Hopkins

  92. obserwował operacje w Sierra Leone,
  93. mniej więcej rok temu.
  94. Pierwszą był przypadek położniczy.
  95. Konieczne było pilne cesarskie cięcie,
  96. żeby uratować życie matki i dziecka.
  97. Wszystko zaczęło się pomyślnie.
  98. Chirurg był przygotowany,
  99. przyszła pielęgniarka.
  100. Udało się szybko znieczulić pacjentkę,
  101. co było ważne ze względu na krytyczność sytuacji.
  102. Wszystko było dobrze,
  103. dopóki nie wysiadł prąd.
  104. I teraz, w środku operacji,
  105. chirurg ściga się z czasem,
  106. kończąc przy latarce czołowej.
  107. Ale pielęgniarka biega
  108. po sali, w której dosłownie nic nie widać,
  109. starając się znaleźć środek znieczulający,
  110. żeby pacjentka się nie obudziła.
  111. A to dlatego, że sprzęt nie działa bez zasilania.
  112. Taka rutynowa operacja, którą niektóre z Was przeszły,
  113. a inni dzięki niej przyszli na świat,
  114. stała się tragedią.
  115. Niestety, to nie odosobniony przypadek,
  116. ale rutyna w krajach rozwijających się.
  117. 35 milionów operacji rocznie podejmuje się
  118. bez bezpiecznej anestezji.
  119. Mój kolega, dr Paul Fenton,

  120. żył w takiej rzeczywistości.
  121. Był szefem anestezjologii
  122. w klinice w Malawi.
  123. Codziennie pracował
  124. w takiej sali operacyjnej,
  125. próbując znieczulać i uczyć tego innych
  126. przy użyciu tej samej aparatury,
  127. która stała się tak zawodna i niebezpieczna.
  128. która stała się tak zawodna i niebezpieczna.
  129. I po niezliczonych operacjach
  130. i niewymownych tragediach
  131. stwierdził, że ma dość
  132. i że musi być lepsze rozwiązanie.
  133. Przeszedł się do miejsca,
  134. gdzie wyrzucano wymęczoną aparaturę.
  135. "Wymęczony" to termin naukowy.
  136. Zaczął majsterkować.
  137. Wziął jakąś część stąd, inną stamtąd
  138. i budował maszynę,
  139. która będzie działać w takim otoczeniu.
  140. I oto, co zbudował,

  141. prototyp Uniwersalnej Maszyny Anestezjologicznej,
  142. która będzie działać
  143. i znieczulać pacjentów
  144. w jego szpitalu, w każdych warunkach.
  145. To ten sam szpital,
  146. 12 lat później, wersja poprawiona,
  147. pomagająca pacjentom od pediatrii do geriatrii.
  148. Pokażę teraz, jak ta maszyna działa.

  149. Voila!
  150. Oto ona.
  151. Jeśli mamy prąd,
  152. wszystko zaczyna się w podstawie.
  153. Jest tam wbudowany koncentrator tlenu.
  154. Już kilka razy wspomniałam o tlenie.
  155. Żeby podać znieczulenie,
  156. potrzeba jak najczystszego tlenu,
  157. bo później zostanie on rozcieńczony gazem.
  158. bo później zostanie on rozcieńczony gazem.
  159. Mieszanka, którą wdycha pacjent,
  160. musi mieć określoną zawartość tlenu,
  161. bo inaczej stanie się niebezpieczna.
  162. Kiedy jest prąd,
  163. koncentrator tlenu pobiera zwykłe powietrze.
  164. Wiemy, że powietrze jest darmowe,
  165. jest go pod dostatkiem
  166. i zawiera już 21% tlenu.
  167. Koncentrator filtruje je
  168. i przesyła dalej gaz z 95% tlenu,
  169. który jest mieszany
  170. ze środkiem znieczulającym.
  171. Zanim ta mieszanka

  172. dojdzie do płuc pacjenta,
  173. przechodzi tędy.
  174. Tu czujnik tlenu,
  175. który wyświetla na ekranie
  176. jego stężenie.
  177. Jeśli nie ma prądu
  178. lub, nie daj Boże, zabraknie go podczas operacji,
  179. ta maszyna przechodzi automatycznie,
  180. bez potrzeby przełączania jej,
  181. na tryb pobierania powietrza tym wejściem.
  182. Poza tym wszystko działa tak samo.

  183. Jedyna różnica polega na tym,
  184. że pracuje teraz jedynie z 21% tlenu.
  185. Kiedyś było to ryzyko, bo wiadomo było,
  186. że tlenu jest za mało, dopiero, gdy działo się źle.
  187. Ale tu dodaliśmy mocną baterię.
  188. To jedyna część, którą zastępczo zasila bateria.
  189. Ale to daje kontrolę
  190. niezależnie od dostawy prądu,
  191. bo teraz można dostosować przepływ
  192. w oparciu o stężenie tlenu podawane pacjentowi.
  193. W obu przypadkach,

  194. czy jest prąd, czy nie,
  195. pacjent może potrzebować pomocy w oddychaniu.
  196. W czasie znieczulenia płuca mogą być sparaliżowane.
  197. Dodaliśmy więc ręczne miechy.
  198. Widzieliśmy operacje, gdzie przez 4 godziny
  199. pacjent był dotleniany w ten sposób.
  200. To nieskomplikowana maszyna.

  201. Boję się nazwać ją prostą.
  202. Jest nieskomplikowana.
  203. Tak ją zaprojektowano.
  204. Nie trzeba być wyspecjalizowanym,
  205. długo szkolonym anestezjologiem, żeby jej używać.
  206. I to jest dobre, bo wiejskie szpitale
  207. nie mają tak wyszkolonych osób.
  208. Jest też zaprojektowana dla środowiska, w którym się jej używa.
  209. To niesamowicie odporny sprzęt.

  210. Musi znieść wysokie temperatury
  211. oraz normalne zużycie przy pracy
  212. w szpitalach w takich wiejskich obszarach.
  213. Nie zniszczy się łatwo, ale jeśli tak się stanie,
  214. to praktycznie każdą część tej maszyny
  215. można wyjąć i wymienić
  216. za pomocą klucza imbusowego i śrubokrętu.
  217. I jest niedroga.
  218. Można ją kupić za jedną ósmą
  219. ceny standardowej aparatury,
  220. jaką pokazywałam wcześniej.
  221. Innymi słowy, mamy tutaj maszynę,
  222. która umożliwia operacje i ratuje życie,
  223. bo zaprojektowano ją dla konkretnych warunków,
  224. tak jak ten drogi sprzęt.
  225. Ale nie chcieliśmy zatrzymać się na tym.

  226. Czy ona działa?
  227. Czy ten projekt sprawdza się na miejscu?
  228. Jak dotąd wyniki są dobre.
  229. W 13 szpitalach w 4 krajach
  230. od roku 2010
  231. przeprowadziliśmy ponad 2000 operacji
  232. bez niepomyślnych zdarzeń.
  233. Jesteśmy zachwyceni.
  234. Wygląda to na tanie rozwiązanie z perspektywą rozwoju,
  235. uderzające w naprawdę powszechny problem.
  236. Ale musimy się upewnić, że ten sprzęt
  237. to najbardziej skuteczne i bezpieczne
  238. rozwiązanie dla tych szpitali.
  239. Rozpoczęliśmy współpracę

  240. z organizacjami pozarządowymi i uczelniami,
  241. by zebrać dane na temat interfejsu użytkownika,
  242. rodzajów operacji, do których się nadaje
  243. oraz możliwych ulepszeń dla tego urządzenia.
  244. Taką współpracę prowadzimy też
  245. z kliniką Johns Hopkins tu w Baltimore.
  246. Mają tutaj świetne laboratorium do symulowania anestezji.
  247. Zabraliśmy więc tam maszynę
  248. i odtwarzamy niektóre kryzysowe sytuacje,
  249. które mogą pojawić się na sali operacyjnej
  250. szpitala, dla którego jest przeznaczona
  251. i w kontrolowanym, bezpiecznym środowisku
  252. testujemy jej skuteczność.
  253. Będziemy mogli porównać wyniki tych eksperymentów
  254. z rzeczywistymi doświadczeniami,
  255. bo dwa takie urządzenia oddajemy do szpitali
  256. w Sierra Leone, które współpracują z Johns Hopkins,
  257. włącznie ze szpitalem, gdzie miało miejsce to cesarskie cięcie.
  258. Często opowiadam o anestezji.

  259. Uważam, że to niezwykle fascynujący
  260. i ważny aspekt pomocy medycznej.
  261. Rzadko się o niej myśli,
  262. dopóki jej nie zabraknie,
  263. a wówczas staje się selekcjonerem.
  264. Kto zostanie poddany zabiegowi?
  265. Czyja operacja będzie bezpieczna?
  266. To tylko jeden z wielu przypadków,
  267. kiedy odpowiedni projekt
  268. może wpłynąć na ludzkie zdrowie.
  269. Gdyby więcej specjalistów od sprzętu medycznego
  270. pracując nad podobnymi wyzwaniami w niezamożnych krajach
  271. mogło zacząć projektować
  272. i szukać nieszablonowych rozwiązań,
  273. i szukać nieszablonowych rozwiązań,
  274. które pasują do danego szpitala,
  275. gdybyśmy mogli projektować
  276. dla warunków, które widzimy na świecie tak często,
  277. zamiast dla takich, których sobie życzymy,
  278. moglibyśmy uratować wiele istnień.
  279. Dziękuję bardzo.

  280. (Brawa)