Return to Video

Hołd dla pielęgniarek

  • 0:01 - 0:02
    Jako pacjenci
  • 0:02 - 0:05
    zwykle pamiętamy imiona lekarzy,
  • 0:06 - 0:09
    ale zapominamy pielęgniarki.
  • 0:10 - 0:11
    Ja jedną pamiętam.
  • 0:11 - 0:14
    Kilka lat temu miałam raka piersi,
  • 0:14 - 0:17
    jakoś przetrwałam operacje
  • 0:17 - 0:19
    i początek leczenia.
  • 0:20 - 0:22
    Mogłam ukryć chorobę.
  • 0:22 - 0:24
    Nie każdy musiał o niej wiedzieć.
  • 0:24 - 0:27
    Mogłam odprowadzać córkę do szkoły.
  • 0:27 - 0:29
    Pójść z mężem na obiad.
  • 0:29 - 0:30
    Dało się zmylić ludzi.
  • 0:31 - 0:33
    Zbliżający się termin chemioterapii
  • 0:33 - 0:35
    napawał mnie strachem,
  • 0:35 - 0:39
    bo wiedziałam, że stracę wszystkie włosy,
  • 0:39 - 0:42
    przez ten typ chemii
  • 0:42 - 0:45
    i już nie da się udawać,
  • 0:45 - 0:47
    że wszystko w porządku.
  • 0:47 - 0:49
    Byłam przerażona.
  • 0:49 - 0:52
    Nie chciałam, żeby się ze mną cackano,
  • 0:52 - 0:55
    tylko żebym mogła żyć jak zwykle.
  • 0:55 - 0:57
    Założono mi port w klatce piersiowej.
  • 0:57 - 1:00
    Poszłam na pierwszą dawkę chemioterapii
  • 1:00 - 1:02
    i byłam kompletnie rozbita emocjonalnie.
  • 1:02 - 1:05
    Weszła Joanne, moja pielęgniarka,
  • 1:05 - 1:10
    i całym ciałem poczułam chęć ucieczki.
  • 1:11 - 1:14
    Ale Joanne patrzyła
    i mówiła jak stara znajoma.
  • 1:15 - 1:17
    Zapytała mnie:
  • 1:17 - 1:19
    "Gdzie zrobiłaś pasemka?".
  • 1:19 - 1:20
    (Śmiech)
  • 1:20 - 1:22
    Myślę sobie: serio?
  • 1:22 - 1:27
    Chcesz gadać o włosach,
    które mi zaraz wypadną?
  • 1:27 - 1:28
    Trochę się zagotowałam
  • 1:29 - 1:31
    i powiedziałam: "Naprawdę? Włosy?".
  • 1:32 - 1:34
    Wzruszyła ramionami i odrzekła:
  • 1:34 - 1:35
    "Odrosną".
  • 1:36 - 1:40
    Zwróciła mi uwagę na to, co przeoczyłam,
  • 1:40 - 1:43
    że kiedyś wszystko wróci do normy.
  • 1:43 - 1:45
    Szczerze w to wierzyła.
  • 1:45 - 1:47
    Więc i ja uwierzyłam.
  • 1:48 - 1:52
    Przejmowanie się utratą włosów,
    kiedy walczysz z rakiem,
  • 1:52 - 1:54
    może się wydawać głupie,
  • 1:54 - 1:58
    ale nie chodzi o sam wygląd.
  • 1:58 - 2:02
    Chodzi o to, że ludzie
    będą się nad tobą użalać.
  • 2:03 - 2:06
    Przy Joanne po raz pierwszy
    od 6 miesięcy poczułam się normalnie.
  • 2:06 - 2:08
    Rozmawiałyśmy o jej chłopakach,
  • 2:08 - 2:11
    o poszukiwaniu mieszkania w Nowym Jorku
  • 2:11 - 2:14
    i o mojej reakcji na chemioterapię...
  • 2:14 - 2:16
    wszystko po trochu.
  • 2:16 - 2:18
    Zawsze się zastanawiałam,
  • 2:18 - 2:23
    skąd ona wiedziała, jak ze mną rozmawiać?
  • 2:23 - 2:27
    Joanne Staha i podziw dla niej
  • 2:27 - 2:31
    dał początek mojej wędrówki
    po świecie pielęgniarek.
  • 2:31 - 2:34
    Kilka lat później poproszono
    mnie o przygotowanie projektu
  • 2:34 - 2:36
    dla uczczenia ich pracy.
  • 2:37 - 2:39
    Zaczęłam od Joanne
  • 2:39 - 2:42
    i poznałam ponad 100 pielęgniarek
    z całego kraju.
  • 2:42 - 2:47
    Przez 5 lat prowadziłam wywiady,
    fotografując i filmując pielęgniarki
  • 2:47 - 2:50
    na potrzeby książki
    i filmu dokumentalnego.
  • 2:51 - 2:52
    Wspólnie z zespołem
  • 2:52 - 2:55
    zaplanowaliśmy podróż po Ameryce
  • 2:55 - 3:00
    w miejsca zmagające się
    z problemami natury zdrowotnej,
  • 3:00 - 3:04
    jak starość, wojna, bieda, więzienia.
  • 3:05 - 3:06
    Pojechaliśmy do miejsc,
  • 3:06 - 3:10
    gdzie znajdują się skupiska pacjentów
  • 3:10 - 3:12
    z takimi problemami.
  • 3:12 - 3:16
    Poprosiliśmy szpitale i placówki,
    by wyznaczyły pielęgniarki
  • 3:16 - 3:18
    najlepiej je reprezentujące.
  • 3:19 - 3:22
    Jedną z pierwszych była Bridget Kumbella.
  • 3:22 - 3:24
    Bridget urodziła się w Kamerunie,
  • 3:24 - 3:26
    najstarsza z czworga rodzeństwa.
  • 3:26 - 3:30
    Jej ojciec spadł w pracy z 4 piętra
  • 3:30 - 3:32
    i poważnie uszkodził kręgosłup.
  • 3:32 - 3:36
    Żalił się, jak to jest leżeć na plecach,
  • 3:36 - 3:39
    bez odpowiedniej pomocy.
  • 3:39 - 3:43
    To pchnęło Bridget
    do zostania pielęgniarką.
  • 3:44 - 3:46
    Jako pielęgniarka na Bronksie
  • 3:46 - 3:49
    ma bardzo różnorodnych pacjentów
  • 3:49 - 3:51
    z różnych grup społecznych
  • 3:51 - 3:53
    i wyznań.
  • 3:53 - 3:58
    Pracę zawodową poświęciła
    na badanie wpływu
  • 3:58 - 4:01
    różnic kulturowych na zdrowie.
  • 4:02 - 4:04
    Powiedziała o pacjencie,
  • 4:04 - 4:06
    indiańskim pacjencie,
  • 4:06 - 4:10
    który chciał wnieść pęk piór
    na intensywną terapię.
  • 4:11 - 4:14
    Dawało mu to spokój ducha.
  • 4:14 - 4:16
    Mówiła, jak go wspierała,
  • 4:16 - 4:19
    bo pacjenci wyznają różne religie
  • 4:19 - 4:23
    i wspomagają się różnymi przedmiotami,
  • 4:23 - 4:26
    czy to różańcem, czy symbolicznym piórem,
  • 4:26 - 4:28
    wszystkie trzeba szanować.
  • 4:29 - 4:31
    Oto Jason Short.
  • 4:31 - 4:34
    Jest pielęgniarzem domowym w Appalachach.
  • 4:34 - 4:38
    Jego ojciec miał warsztat i stację paliw.
  • 4:39 - 4:43
    Dorastając, pracował przy samochodach,
    gdzie teraz pracuje jako pielęgniarz.
  • 4:44 - 4:46
    Kiedy był na studiach,
  • 4:46 - 4:49
    pielęgniarstwo uchodziło
    za niemęskie zajęcie,
  • 4:49 - 4:51
    więc wiele lat go unikał.
  • 4:51 - 4:53
    Trochę jeździł ciężarówką,
  • 4:53 - 4:56
    ale życie wciąż zachęcało go
    do bycia pielęgniarzem.
  • 4:58 - 5:00
    Pielęgniarz w Appalachach
  • 5:00 - 5:04
    udaje się w miejsca,
    gdzie ambulans nie dotrze.
  • 5:04 - 5:08
    Na tym zdjęciu Jason stoi
    na pozostałościach drogi.
  • 5:08 - 5:11
    Została zalana przez kopalnię na szczycie
  • 5:11 - 5:15
    i teraz dotrzeć do pacjenta w tym domu,
  • 5:15 - 5:17
    chorego na pylicę węglową,
  • 5:17 - 5:21
    można tylko terenówką
    w górę strumienia.
  • 5:22 - 5:25
    W dzień spotkania odpadł nam
    przedni błotnik w samochodzie.
  • 5:26 - 5:29
    Rankiem Jason wziął auto na podnośnik,
  • 5:29 - 5:31
    naprawił błotnik
  • 5:31 - 5:33
    i ruszyliśmy do kolejnego pacjenta.
  • 5:34 - 5:37
    Byłam świadkiem, jak Jason
    zajmował się tym panem
  • 5:37 - 5:40
    z ogromnym współczuciem
  • 5:40 - 5:45
    i uderzyła mnie intymność
    pracy przy chorym.
  • 5:46 - 5:49
    Kiedy poznałam Briana McMilliona,
  • 5:49 - 5:52
    dopiero co wrócił z misji
  • 5:52 - 5:56
    i nie zaaklimatyzował się
    jeszcze w San Diego.
  • 5:56 - 6:00
    Mówił o swojej pracy
    jako pielęgniarz w Niemczech
  • 6:00 - 6:04
    i opiece nad żołnierzami
    wracającymi z pola bitwy.
  • 6:04 - 6:08
    Często był pierwszą osobą, którą widzieli
  • 6:08 - 6:10
    po otwarciu oczu w szpitalu.
  • 6:10 - 6:13
    Leżąc, patrzyli na niego,
  • 6:13 - 6:15
    pozbawieni kończyn,
  • 6:15 - 6:17
    i ich pierwsze pytanie brzmiało:
  • 6:17 - 6:21
    "Kiedy mogę wracać? Zostawiłem tam braci".
  • 6:22 - 6:24
    Brian odpowiadał:
  • 6:24 - 6:25
    "Nigdzie się nie ruszaj.
  • 6:25 - 6:27
    Wystarczająco już oddałeś, bracie".
  • 6:28 - 6:33
    Brian jest pielęgniarzem i żołnierzem,
    który doświadczył walki.
  • 6:33 - 6:35
    To stawia go w pozycji osoby,
  • 6:35 - 6:40
    która może wspomóc ich leczenie,
    a zarazem wie, co przeżyli.
  • 6:42 - 6:43
    To siostra Stephen.
  • 6:43 - 6:47
    Prowadzi dom opieki w Wisconsin
    o nazwie Villa Loretto.
  • 6:47 - 6:52
    Pod jego dachem można
    dostrzec cały krąg życia.
  • 6:52 - 6:54
    Dorastała, marząc o życiu na farmie,
  • 6:54 - 6:59
    więc kiedy pojawiła się okazja
    adopcji zwierząt hodowlanych,
  • 6:59 - 7:02
    od razu z niej skorzystała.
  • 7:02 - 7:06
    Wiosną zwierzęta mają małe.
  • 7:06 - 7:08
    Siostra Stephen wykorzystuje
  • 7:08 - 7:12
    młode kaczki, kozy i owce
    jako terapię zwierzęcą
  • 7:12 - 7:15
    dla pensjonariuszy Villa Loretto,
  • 7:15 - 7:18
    którzy miewają problemy z pamięcią,
  • 7:18 - 7:22
    ale uwielbiają kontakt z jagnięciem.
  • 7:23 - 7:25
    Kiedy odwiedziłam siostrę Stephen,
  • 7:25 - 7:27
    musiałam ją zabrać poza Villa Loretto,
  • 7:27 - 7:29
    by sfilmować fragment jej historii.
  • 7:29 - 7:31
    Zanim wyszłyśmy
  • 7:31 - 7:33
    siostra wstąpiła do sali
    umierającego pacjenta.
  • 7:34 - 7:37
    Pochyliła się i powiedziała:
  • 7:37 - 7:39
    "Muszę dzisiaj wyjść,
  • 7:40 - 7:41
    ale gdyby cię wezwał Jezus,
  • 7:41 - 7:42
    nie wahaj się.
  • 7:42 - 7:45
    Idź do domu Pana".
  • 7:45 - 7:48
    Stojąc tam, po raz pierwszy w życiu
  • 7:48 - 7:50
    zdałam sobie sprawę,
  • 7:50 - 7:54
    że oznaką miłości jest również umiejętność
  • 7:54 - 7:55
    pogodzenia się z losem.
  • 7:56 - 7:58
    Nie warto żyć na siłę.
  • 7:59 - 8:03
    W Villa Loretto widziałam więcej życia
  • 8:03 - 8:08
    niż gdziekolwiek indziej.
  • 8:09 - 8:13
    Żyjemy w skomplikowanych czasach
    jeżeli chodzi o opiekę zdrowotną.
  • 8:13 - 8:18
    Często skupiamy się na długości życia,
  • 8:18 - 8:19
    zapominając o jakości.
  • 8:20 - 8:24
    Wraz z rozwojem metod ratowania życia,
  • 8:24 - 8:27
    pojawiają się dylematy.
  • 8:27 - 8:30
    Postęp pozwała wydłużyć życie,
  • 8:30 - 8:34
    ale może również
    przedłużyć ból i cierpienie.
  • 8:36 - 8:39
    Jak żeglować po tych wodach?
  • 8:39 - 8:41
    Będzie nam potrzebna każda pomoc.
  • 8:42 - 8:45
    Pielęgniarki mają z nami szczególną więź
  • 8:45 - 8:48
    za sprawą czasu spędzonego przy łóżku.
  • 8:49 - 8:51
    W tym czasie rozwija się
  • 8:51 - 8:53
    emocjonalna zażyłość.
  • 8:55 - 8:57
    Zeszłego lata, 9 sierpnia,
  • 8:57 - 8:59
    zmarł na zawał serca mój ojciec.
  • 9:01 - 9:02
    Matka była zdruzgotana,
  • 9:02 - 9:06
    nie wyobrażała sobie życia bez niego.
  • 9:07 - 9:09
    Cztery dni później upadła,
  • 9:09 - 9:11
    złamała biodro,
  • 9:11 - 9:13
    potrzebowała operacji
  • 9:13 - 9:16
    i sama musiała walczyć o życie.
  • 9:17 - 9:19
    Znowu znalazłam się w sytuacji,
  • 9:19 - 9:22
    w której ważna rolę
    odgrywa pomoc pielęgniarska,
  • 9:22 - 9:23
    tym razem dla mamy.
  • 9:24 - 9:27
    Moja siostra, brat i ja
    czuwaliśmy u jej boku
  • 9:27 - 9:29
    przez kolejne 3 dni
    na intensywnej terapii.
  • 9:30 - 9:33
    Usiłowaliśmy podejmować trafne decyzje,
  • 9:33 - 9:35
    zgodne z wolą matki,
  • 9:36 - 9:39
    i nie obeszlibyśmy się
    bez rad pielęgniarek.
  • 9:40 - 9:42
    Kolejny raz
  • 9:42 - 9:43
    pielęgniarki nas nie zawiodły.
  • 9:45 - 9:49
    Rozumiały, jak opiekować się mamą
  • 9:49 - 9:52
    w ostatnich czterech dniach jej życia.
  • 9:52 - 9:55
    Dawały jej ukojenie i uśmierzały ból.
  • 9:56 - 10:02
    Zachęciły moją siostrę i mnie,
    żeby założyć matce ładną koszulę nocną,
  • 10:02 - 10:03
    kiedy jej to już nie robiło różnicy,
  • 10:04 - 10:05
    ale dla nas znaczyło bardzo wiele.
  • 10:07 - 10:09
    Wiedziały, kiedy mnie obudzić,
  • 10:09 - 10:13
    żebym była przy matce
    w jej ostatnim tchnieniu.
  • 10:14 - 10:16
    Wiedziały, jak długo zostawić mnie w sali,
  • 10:16 - 10:18
    kiedy matka zmarła.
  • 10:19 - 10:23
    Nie mam pojęcia,
    skąd one to wszystko wiedzą,
  • 10:23 - 10:26
    ale jestem im dozgonnie wdzięczna,
  • 10:26 - 10:28
    że znowu potrafiły mną pokierować.
  • 10:29 - 10:30
    Bardzo wszystkim dziękuję.
  • 10:30 - 10:35
    (Brawa)
Title:
Hołd dla pielęgniarek
Speaker:
Carolyn Jones
Description:

Carolyn Jones spędziła pięć lat na fotografowaniu, filmowaniu i rozmowach z pielęgniarkami po całej Ameryce, odwiedzając miejsca zmagające się z problemami natury zdrowotnej. Przytacza osobiste opowieści o uporze i oddaniu, by uczcić zwykłych bohaterów pracujących na froncie walki o zdrowie pacjenta.

more » « less
Video Language:
English
Team:
TED
Project:
TEDTalks
Duration:
10:48
Rysia Wand edited Polish subtitles for A tribute to nurses
Rysia Wand approved Polish subtitles for A tribute to nurses
Rysia Wand accepted Polish subtitles for A tribute to nurses
Rysia Wand edited Polish subtitles for A tribute to nurses
Mieszko Renusch edited Polish subtitles for A tribute to nurses
Mieszko Renusch edited Polish subtitles for A tribute to nurses
Mieszko Renusch edited Polish subtitles for A tribute to nurses
Mieszko Renusch edited Polish subtitles for A tribute to nurses
Show all

Polish subtitles

Revisions Compare revisions