Return to Video

Μήπως θα έπρεπε να απλοποιήσουμε την ορθογραφία;

  • 0:01 - 0:05
    Σπαταλήσαμε πολύ χρόνο στο σχολείο
    μαθαίνοντας ορθογραφία.
  • 0:06 - 0:10
    Τα παιδιά εξακολουθούν να σπαταλούν
    πολύ χρόνο στο σχολείο
  • 0:10 - 0:12
    μαθαίνοντας ορθογραφία.
  • 0:13 - 0:16
    Για αυτό, θέλω να μοιραστώ
    μαζί σας μια ερώτηση:
  • 0:18 - 0:21
    «Είνε απαραίτητη
    μια κενούργια ορθογραφία;»
  • 0:22 - 0:24
    Εγώ πιστεύω πως ναι, είναι απαραίτητη.
  • 0:24 - 0:29
    Ή καλύτερα: πιστεύω πως είναι απαραίτητο
    να απλοποιήσουμε αυτή που ήδη έχουμε.
  • 0:29 - 0:33
    Ούτε η ερώτηση ούτε η απάντηση
    είναι καινούργιες για τη γλώσσα μας.
  • 0:34 - 0:38
    Κάνουν την εμφάνισή τους
    δια μέσου των αιώνων,
  • 0:38 - 0:43
    από το 1492 όταν, στην πρώτη
    γραμματική της Ισπανικής γλώσσας,
  • 0:43 - 0:49
    ο Αντόνιο ντε Νεμπρίχα έθεσε έναν απλό
    και σαφή κανόνα για την ορθογραφία μας:
  • 0:49 - 0:52
    «Πρέπει να γράφουμε, όπως προφέρουμε
  • 0:52 - 0:55
    και να προφέρουμε όπως γράφουμε».
  • 0:55 - 0:58
    Σε κάθε ήχο έπρεπε
    να αντιστοιχεί ένα γράμμα,
  • 0:58 - 1:01
    κάθε γράμμα έπρεπε
    να αντιπροσωπεύει έναν μόνο ήχο,
  • 1:01 - 1:05
    και όσα γράμματα
    δεν αντιπροσώπευαν κανένα ήχο
  • 1:05 - 1:08
    θα έπρεπε να καταργηθούν.
  • 1:08 - 1:10
    Αυτό το κριτήριο, το φωνητικό κριτήριο,
  • 1:10 - 1:14
    που λέει ότι πρέπει να γράφουμε
    όπως προφέρουμε,
  • 1:14 - 1:17
    είναι και δεν είναι η βάση της ορθογραφίας
  • 1:17 - 1:19
    όπως τη χρησιμοποιούμε σήμερα.
  • 1:19 - 1:23
    Είναι, διότι η ισπανική,
    σε αντίθεση με άλλες γλώσσες
  • 1:23 - 1:27
    όπως η αγγλική και η γαλλική,
    πάντα αντιστεκόταν σθεναρά
  • 1:27 - 1:31
    στη μεγάλη διαφορά
    μεταξύ γραφής και προφοράς.
  • 1:32 - 1:33
    Αλλά και δεν είναι,
  • 1:33 - 1:38
    διότι όταν τον 18ο αιώνα αποφασίστηκε
    πώς θα ενοποιήσουμε τη γραφή μας,
  • 1:38 - 1:42
    υπήρξε και άλλο κριτήριο που καθοδήγησε
    σε μεγάλο βαθμό τις αποφάσεις.
  • 1:42 - 1:47
    Αυτό το κριτήριο ήταν το ετυμολογικό,
    αυτό που λέει ότι πρέπει να γράφουμε
  • 1:47 - 1:51
    σύμφωνα με τη γραφή των λέξεων
    στην πρωτότυπη γλώσσα τους,
  • 1:51 - 1:52
    στη λατινική, στην ελληνική.
  • 1:52 - 1:57
    Και έτσι έχουμε το βουβό «h»,
    το οποίο γράφουμε αλλά δεν προφέρουμε,
  • 1:57 - 2:00
    και το μακρύ «b» και κοφτό «v»,
  • 2:00 - 2:02
    τα οποία, σε αντίθεση
    με το τι πιστεύουν πολλοί,
  • 2:02 - 2:06
    στην ισπανική τους προφορά ποτέ
    δεν είχαν διαφορά μεταξύ τους.
  • 2:06 - 2:11
    Έτσι έχουμε το τραχύ «g»,
    όπως στη λέξη «gente»,
  • 2:11 - 2:14
    και το μαλακό, όπως στην λέξη «gato».
  • 2:14 - 2:17
    Έτσι έχουμε «c», «s» και «z»,
  • 2:18 - 2:21
    τρία γράμματα που σε κάποιες περιοχές
    αντιστοιχούν σε έναν ήχο
  • 2:21 - 2:24
    και σε άλλες περιοχές σε δύο,
    αλλά σε καμία σε τρεις.
  • 2:26 - 2:29
    Δεν ήρθα εδώ για να σας πω
    κάτι που δεν γνωρίζετε
  • 2:29 - 2:31
    από την προσωπική σας εμπειρία.
  • 2:31 - 2:34
    Όλοι μας πήγαμε στο σχολείο,
  • 2:34 - 2:39
    όλοι μας επενδύσαμε
    πολύ χρόνο στη μάθηση,
  • 2:39 - 2:44
    μεγάλο ποσοστό αυτού του χρόνου
    του εύπλαστου παιδικού μυαλού,
  • 2:44 - 2:46
    σε υπαγορεύσεις και στην απομνημόνευση
  • 2:46 - 2:50
    ορθογραφικών κανόνων με πολλές εξαιρέσεις.
  • 2:51 - 2:55
    Μας μετέδωσαν με πολλούς τρόπους,
    έμμεσους και άμεσους,
  • 2:55 - 3:00
    την ιδέα ότι η ορθογραφία ήταν κάτι
    πολύ βασικό για τη μόρφωσή μας.
  • 3:01 - 3:04
    Ωστόσο, έχω την εντύπωση
  • 3:04 - 3:07
    ότι οι δάσκαλοι δεν αναρωτήθηκαν
    ποτέ γιατί ήταν τόσο σημαντικό.
  • 3:07 - 3:10
    Ακόμη, δεν έκαναν μια πρότερη ερώτηση,
  • 3:10 - 3:14
    «Ποιος είναι ο σκοπός της ορθογραφίας;»
  • 3:14 - 3:17
    «Σε τι χρησιμεύει η ορθογραφία;»
  • 3:18 - 3:21
    Η αλήθεια είναι ότι όταν κάποιος
    κάνει αυτή την ερώτηση,
  • 3:21 - 3:25
    η απάντηση είναι αρκετά απλή
    και λιγότερο σύνθετη
  • 3:25 - 3:26
    από αυτό που συνήθως πιστεύουμε.
  • 3:27 - 3:31
    Ο ρόλος της ορθογραφίας
    είναι να ενοποιεί τη γραφή,
  • 3:31 - 3:34
    έτσι ώστε όλοι να γράφουμε
    με τον ίδιο τρόπο,
  • 3:34 - 3:38
    και να κατανοούμαστε πιο εύκολα
    μέσω του γραπτού λόγου.
  • 3:38 - 3:42
    Σε αντιπαραβολή όμως
    με άλλες πτυχές της γλώσσας,
  • 3:42 - 3:44
    όπως η στίξη για παράδειγμα,
  • 3:44 - 3:50
    η ορθογραφία δεν προνοεί καμία
    δυνατότητα προσωπικής έκφρασης.
  • 3:50 - 3:52
    Στη στίξη, υπάρχει.
  • 3:52 - 3:56
    Με τη στίξη μπορώ να επιλέξω
    να αλλάξω το νόημα σε μια φράση.
  • 3:56 - 3:58
    Με τη στίξη
  • 3:58 - 4:02
    μπορώ να αποτυπώσω έναν ιδιαίτερο
    ρυθμό σε αυτό που γράφω,
  • 4:02 - 4:04
    ενώ με την ορθογραφία, δεν μπορώ.
  • 4:04 - 4:07
    Στην ορθογραφία, αυτό που γράφω
    είτε είναι σωστό, είτε όχι,
  • 4:07 - 4:11
    σύμφωνα με το τι συμφωνεί και τι όχι
    με τους ισχύοντες κανόνες.
  • 4:12 - 4:17
    Επομένως, δεν θα ήταν πιο συνετό
    να απλοποιήσουμε τους ισχύοντες κανόνες,
  • 4:17 - 4:20
    προκειμένου να είναι πιο εύκολο
    να διδάσκουμε, να μαθαίνουμε
  • 4:20 - 4:23
    και να χρησιμοποιούμε
    σωστά την ορθογραφία;
  • 4:24 - 4:28
    Δεν θα ήταν πιο συνετό να απλοποιήσουμε
    τους ισχύοντες κανόνες,
  • 4:28 - 4:30
    προκειμένου όλο αυτό τον χρόνο
  • 4:30 - 4:34
    που αφιερώνουμε σήμερα
    στη διδασκαλία της ορθογραφίας
  • 4:34 - 4:37
    να μπορούμε να τον αφιερώσουμε
    σε άλλα γλωσσικά ζητήματα
  • 4:37 - 4:41
    των οποίων η πολυπλοκότητα
    αξίζει χρόνο και προσπάθεια;
  • 4:42 - 4:47
    Αυτό που προτείνω δεν είναι
    να καταργήσουμε την ορθογραφία
  • 4:47 - 4:51
    και να γράφει ο καθένας όπως θέλει.
  • 4:52 - 4:56
    Η γλώσσα είναι ένα εργαλείο κοινής χρήσης,
  • 4:56 - 4:58
    και για αυτό θεωρώ βασικό
  • 4:58 - 5:02
    το να τη χρησιμοποιούμε
    ακολουθώντας κοινά κριτήρια.
  • 5:02 - 5:04
    Αλλά επίσης μου φαίνεται βασικό
  • 5:04 - 5:08
    να κάνουμε αυτά τα κοινά κριτήρια
    όσο γίνεται πιο απλά,
  • 5:08 - 5:12
    κυρίως γιατί αν απλοποιήσουμε
    την ορθογραφία μας
  • 5:12 - 5:15
    δεν ισοπεδώνουμε τη γλώσσα μας,
  • 5:15 - 5:18
    απλοποιώντας την ορθογραφία
  • 5:18 - 5:21
    δεν εξασθενούμε καθόλου
    την ποιότητα της γλώσσας.
  • 5:22 - 5:26
    Εγώ δουλεύω κάθε μέρα
    με τη λογοτεχνία του Χρυσού Αιώνα,
  • 5:26 - 5:30
    διαβάζω από Γκαρσιλάσο
    μέχρι Θερβάντες, Γκόνγκορα, Κιέβεδο,
  • 5:30 - 5:33
    και μερικές φορές γράφουν
    τη λέξη «hombre» χωρίς το «h»,
  • 5:33 - 5:36
    μερικές φορές γράφουν
    «escribir» με κοφτό «v»,
  • 5:36 - 5:38
    και μου φαίνεται εντελώς σαφές
  • 5:38 - 5:44
    ότι η διαφορά μεταξύ αυτών των κειμένων
    και των δικών μας αφορά την σύμβαση,
  • 5:44 - 5:47
    ή καλύτερα την απουσία
    σύμβασης στην εποχή τους.
  • 5:47 - 5:49
    Δεν αφορά την ποιότητα.
  • 5:50 - 5:53
    Αλλά επιτρέψτε μου
    να επιστρέψω στους δασκάλους
  • 5:53 - 5:56
    γιατί είναι πρόσωπα-κλειδιά
    σε αυτή την ιστορία.
  • 5:56 - 6:02
    Ανέφερα προ ολίγου
    την κάπως παράλογη επιμονή
  • 6:02 - 6:04
    με την οποία οι δάσκαλοι
    μας πίεζαν και μας πιέζουν
  • 6:04 - 6:06
    στο θέμα της ορθογραφίας.
  • 6:06 - 6:11
    Όμως το βέβαιο είναι ότι αυτό
    έχει κάποια βάση στην εποχή μας.
  • 6:12 - 6:18
    Στην κοινωνία μας, η ορθογραφία
    λειτουργεί σαν πήχης που ξεχωρίζει
  • 6:18 - 6:20
    τον καλλιεργημένο
    από τον μη καλλιεργημένο,
  • 6:20 - 6:22
    τον μορφωμένο από τον αμόρφωτο,
  • 6:22 - 6:27
    ανεξαρτήτως του περιεχόμενου του κειμένου.
  • 6:27 - 6:30
    Κάποιος μπορεί να προσληφθεί
    ή όχι σε μια θέση,
  • 6:30 - 6:33
    γιατί έβαλε ή παρέλειψε ένα «h».
  • 6:33 - 6:36
    Κάποιος άλλος μπορεί να γίνει
    αντικείμενο δημόσιου χλευασμού
  • 6:36 - 6:39
    για ένα «b» σε θέση
    που δεν έπρεπε να είναι.
  • 6:39 - 6:41
    Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψιν όλα αυτά,
  • 6:41 - 6:45
    είναι φανερό ότι έχει νόημα να αφιερώνουμε
    όλο αυτόν τον χρόνο στην ορθογραφία.
  • 6:46 - 6:48
    Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε
  • 6:48 - 6:51
    ότι κατά τη διάρκεια
    της ιστορίας της γλώσσας μας
  • 6:51 - 6:53
    υπήρχαν πάντοτε δάσκαλοι,
  • 6:53 - 6:57
    ή άνθρωποι που ασχολούνταν
    με την πρωτοβάθμια εκπαίδευση,
  • 6:57 - 6:59
    που προώθησαν ορθογραφικές μεταρρυθμίσεις,
  • 6:59 - 7:02
    και που συνειδητοποίησαν
    ότι στην ορθογραφία μας
  • 7:02 - 7:06
    μερικές φορές υπήρχε ένα εμπόδιο
    για τη μετάδοση της γνώσης.
  • 7:06 - 7:10
    Στην δική μας περίπτωση, για παράδειγμα,
    ο Σαρμιέντο και ο Αντρές Μπέγιο,
  • 7:10 - 7:12
    πραγματοποίησαν τη μεγαλύτερη
    ορθογραφική μεταρρύθμιση
  • 7:12 - 7:16
    που είχε πραγματοποιηθεί ποτέ
    στην ισπανική γλώσσα,
  • 7:16 - 7:21
    ήταν εκείνη που έγινε στη Χιλή
    στα μέσα του 19ου αιώνα.
  • 7:22 - 7:26
    Γιατί, λοιπόν, δεν παίρνουμε τη σκυτάλη
    από αυτούς τους δασκάλους
  • 7:26 - 7:30
    για να αρχίσουμε να εξελίσσουμε
    την ορθογραφία μας;
  • 7:30 - 7:36
    Σε αυτή τη μικρή ομάδα των 10.000,
    θα ήθελα να προτείνω κάποιες τροποποιήσεις
  • 7:36 - 7:40
    που πιστεύω ότι είναι λογικές,
    για να γίνει η αρχή.
  • 7:40 - 7:43
    Καταργούμε το άφωνο «h».
  • 7:43 - 7:48
    Εκεί που γράφουμε ένα «h»
    και δεν προφέρουμε τίποτα,
  • 7:48 - 7:50
    ας μη γράφουμε τίποτα.
  • 7:50 - 7:53
    Δυσκολεύομαι να καταλάβω
    αυτό το συναισθηματικό δέσιμο
  • 7:53 - 7:58
    που μας αναγκάζει να ανεχόμαστε
    την δυσκολία που προκαλεί το άφωνο «h».
  • 7:58 - 8:00
    Το μακρύ «b» και το κοφτό «v»
    που λέγαμε πριν,
  • 8:00 - 8:03
    ποτέ δεν διέφεραν στην Ισπανική γλώσσα,
  • 8:03 - 8:04
    (Χειροκρότημα)
  • 8:04 - 8:07
    ας διαλέξουμε ένα από τα δύο,
    ας το συζητήσουμε,
  • 8:07 - 8:11
    ο καθένας θα έχει τις προτιμήσεις του,
    ο καθένας θα πει τα επιχειρήματά του.
  • 8:11 - 8:14
    Κρατάμε το ένα, καταργούμε το άλλο.
  • 8:14 - 8:17
    «G» ή «j», ξεχωρίζουμε τις ιδιότητές τους,
  • 8:17 - 8:21
    στο «g» μένει ο ήπιος ήχος,
    «gato», «mago», «águila»,
  • 8:21 - 8:29
    και το «j» διατηρεί τον τραχύ ήχο,
    «jarabe», «jirafa», «gente», «argentino».
  • 8:30 - 8:36
    Τα «c», «s» και «z» είναι μια
    ενδιαφέρουσα περίπτωση,
  • 8:36 - 8:40
    γιατί ενώ το φωνητικό κριτήριο
    πρέπει να είναι οδηγός,
  • 8:40 - 8:43
    δεν μπορεί να είναι απόλυτος κανόνας.
  • 8:43 - 8:48
    Σε μερικές περιπτώσεις οι διαφορές
    στην προφορά πρέπει να διατηρούνται.
  • 8:48 - 8:50
    Όπως έλεγα προηγουμένως, «c», «s» και «z»
  • 8:50 - 8:54
    σε κάποιες περιπτώσεις αντιστοιχούν
    σε έναν ήχο, αλλού σε δύο,
  • 8:54 - 8:59
    αν από τρία γράμματα κατεβούμε
    σε δύο, θα είμαστε όλοι καλύτερα.
  • 9:00 - 9:05
    Κάποιοι ίσως θεωρήσουν
    αυτές τις αλλαγές κάπως δραστικές.
  • 9:05 - 9:07
    Δεν είναι όμως και τόσο δραστικές.
  • 9:07 - 9:11
    Η Βασιλική Ισπανική Ακαδημία
    και όλες οι ακαδημίες της γλώσσας,
  • 9:11 - 9:16
    επίσης πιστεύουν ότι η ορθογραφία
    πρέπει να τροποποιηθεί.
  • 9:16 - 9:17
    Ότι ναι μεν η γλώσσα είναι συνδεδεμένη
  • 9:17 - 9:20
    με την ιστορία, την παράδοση και τα έθιμα,
  • 9:20 - 9:25
    αλλά είναι επίσης ένα πρακτικό
    εργαλείο καθημερινής χρήσης
  • 9:25 - 9:30
    και ότι μερικές φορές οι δεσμοί
    με την ιστορία, την παράδοση και τα έθιμα
  • 9:30 - 9:35
    μεταμορφώνονται σε εμπόδιο
    στη χρήση της σήμερα.
  • 9:36 - 9:39
    Αυτό εξηγεί το γιατί η γλώσσα μας,
  • 9:39 - 9:45
    πολύ περισσότερο από άλλες,
    που μιλιούνται γεωγραφικά κοντά μας,
  • 9:45 - 9:48
    τροποποιήθηκε ιστορικά,
  • 9:48 - 9:52
    για παράδειγμα, πήγαμε από
    «orthographia» σε «ortografía»,
  • 9:52 - 9:56
    πήγαμε από «theatro» σε «teatro»,
    πήγαμε από «quantidad» σε «cantidad»,
  • 9:56 - 9:59
    πήγαμε από «symbolo» σε «símbolo»,
  • 9:59 - 10:04
    και μόλις άρχισαν να αποσύρονται
    μερικά άφωνα «h»,
  • 10:04 - 10:06
    στο λεξικό της Βασιλικής Ακαδημίας
  • 10:06 - 10:12
    «arpa», «armonia» μπορούν
    να γραφούν με «h» ή δίχως «h»
  • 10:12 - 10:14
    και είμαστε όλοι μια χαρά.
  • 10:15 - 10:18
    Πιστεύω επίσης
  • 10:18 - 10:24
    ότι τώρα είναι η ιδιαίτερα κατάλληλη
    στιγμή για να κάνουμε αυτή τη συζήτηση.
  • 10:25 - 10:29
    Πάντα μας λένε ότι η γλώσσα
    αλλάζει αυθόρμητα,
  • 10:29 - 10:31
    από κάτω προς τα πάνω,
  • 10:31 - 10:35
    ότι οι χρήστες είναι αυτοί
    που φτιάχνουν νέες λέξεις,
  • 10:35 - 10:38
    αυτοί που εισάγουν
    γραμματικές τροποποιήσεις,
  • 10:38 - 10:40
    και ότι η Αρχή,
  • 10:40 - 10:46
    σε κάποιες χώρες η Ακαδημία, σε άλλες
    ένα λεξικό, σε άλλες ένα υπουργείο,
  • 10:46 - 10:50
    μετά από πολύ καιρό τις δέχεται
    και τις ενσωματώνει.
  • 10:51 - 10:54
    Αυτό αληθεύει μόνο σε κάποια
    επίπεδα της γλώσσας,
  • 10:54 - 10:58
    αληθεύει σε επίπεδο λεξιλογίου,
    σε επίπεδο λέξεων,
  • 10:58 - 11:01
    αλλά αληθεύει λιγότερο
    σε επίπεδο γραμματικής,
  • 11:01 - 11:05
    και σχεδόν καθόλου, θα έλεγα,
    σε επίπεδο ορθογραφίας,
  • 11:05 - 11:09
    που ιστορικά άλλαζε από πάνω προς τα κάτω.
  • 11:09 - 11:11
    Ήταν πάντα οι Αρχές
  • 11:11 - 11:16
    αυτές που καθόριζαν τους κανόνες
    και πρότειναν τροποποιήσεις.
  • 11:17 - 11:22
    Γιατί είπα ότι αυτή η στιγμή
    είναι ιδιαιτέρως κατάλληλη;
  • 11:22 - 11:23
    Μέχρι σήμερα,
  • 11:23 - 11:30
    η γραφή είχε μια χρήση πιο περιορισμένη
    και ιδιαίτερη, από τον προφορικό λόγο.
  • 11:30 - 11:35
    Αλλά στην εποχή μας, στην εποχή
    των μέσων κοινωνικής δικτύωσης,
  • 11:35 - 11:38
    αυτό άλλαξε ριζικά.
  • 11:38 - 11:41
    Ποτέ ξανά δεν είχαμε γράψει
    τόσο, όσο γράφουμε τώρα,
  • 11:41 - 11:46
    ποτέ ξανά δεν είχαν γράψει τόσοι άνθρωποι
    και να διαβάστηκαν από τόσους.
  • 11:47 - 11:51
    Μέσα σε αυτά τα μέσα δικτύωσης,
    για πρώτη φορά βλέπουμε,
  • 11:51 - 11:55
    σε μεγάλο βαθμό, καινούργιες
    χρήσεις της ορθογραφίας.
  • 11:55 - 11:59
    Ακόμα και άτομα μορφωμένα,
    που ξέρουν τέλεια ορθογραφία,
  • 11:59 - 12:03
    όταν γράφουν στα μέσα δικτύωσης
    συμπεριφέρονται αρκετά παρόμοια
  • 12:03 - 12:07
    με την πλειοψηφία των χρηστών.
  • 12:07 - 12:11
    Δηλαδή δεν δίνουν τόση σημασία
    στη σωστή ορθογραφία,
  • 12:11 - 12:16
    όση στην αποτελεσματικότητα
    και την ταχύτητα της επικοινωνίας.
  • 12:16 - 12:22
    Αυτή τη στιγμή υπάρχουν τρόποι γραφής
    χωρίς κανόνες, με προσωπικό στυλ,
  • 12:22 - 12:25
    και πιστεύω ότι αξίζει
    να τους δώσουμε σημασία,
  • 12:25 - 12:27
    γιατί πιθανώς μας δείχνουν
  • 12:27 - 12:32
    ότι αφού η εποχή μας βάζει
    την γραφή σε καινούργιο πλαίσιο,
  • 12:32 - 12:36
    πρέπει να της δώσει και νέα κριτήρια.
  • 12:36 - 12:42
    Πιστεύω ότι θα ήταν λάθος
    να απορρίψουμε αυτούς τους νέους τρόπους,
  • 12:42 - 12:47
    θεωρώντας τους σημάδια της πολιτιστικής
    παρακμής της εποχής μας.
  • 12:47 - 12:49
    Αντιθέτως, πιστεύω ότι πρέπει
    να τους παρατηρήσουμε,
  • 12:49 - 12:52
    να τους οργανώσουμε
    και να τους αιτιολογήσουμε
  • 12:52 - 12:57
    μέσα από κανόνες πιο συναφείς
    με τις ανάγκες της εποχής μας.
  • 12:59 - 13:02
    Περιμένω κάποιες αντιρρήσεις.
  • 13:03 - 13:05
    Υπάρχουν αυτοί που θα πούν
  • 13:05 - 13:10
    ότι αν απλοποιήσουμε την ορθογραφία,
    θα χάσουμε την ετυμολογία.
  • 13:11 - 13:14
    Στην πραγματικότητα, αν θέλαμε
    να διατηρήσουμε την ετυμολογία
  • 13:14 - 13:16
    δεν θα το κάναμε αυτό
    μέσω της ορθογραφίας,
  • 13:16 - 13:21
    και επίσης θα έπρεπε να μάθουμε
    λατινικά, ελληνικά, αραβικά.
  • 13:21 - 13:27
    Όταν απλοποιήσουμε την ορθογραφία,
    θα βρίσκουμε την ετυμολογία
  • 13:27 - 13:32
    στο ίδιο μέρος όπου τη βρίσκουμε
    και τώρα, στα ετυμολογικά λεξικά.
  • 13:32 - 13:35
    Μια δεύτερη αντίρρηση θα ήταν:
  • 13:35 - 13:37
    «Αν απλοποιήσουμε την ορθογραφία
  • 13:37 - 13:39
    δεν θα μπορούμε να ξεχωρίσουμε
  • 13:39 - 13:43
    τις λέξεις που σήμερα διαφέρουν
    σε ένα μόνο γράμμα».
  • 13:43 - 13:47
    Αυτό είναι αλήθεια, αλλά
    δεν αποτελεί πρόβλημα.
  • 13:47 - 13:49
    Η γλώσσα μας έχει ομώνυμα,
  • 13:49 - 13:53
    λέξεις με πάνω από μια έννοια
    και δεν μπερδευόμαστε:
  • 13:53 - 13:57
    banco, παγκάκι όπου καθόμαστε,
    banco, η τράπεζα όπου καταθέτουμε λεφτά,
  • 13:57 - 14:00
    traje, το κοστούμι που φοράμε,
    trajimos, τα πράγματα που κουβαλάμε.
  • 14:00 - 14:06
    Στις περισσότερες περιπτώσεις,
    τα συμφραζόμενα λύνουν κάθε αμφιβολία.
  • 14:07 - 14:10
    Αλλά υπάρχει μια τρίτη αντίρρηση,
  • 14:12 - 14:18
    πιστεύω η πιο κατανοητή
    και η πιο συγκινητική,
  • 14:18 - 14:23
    και είναι: «Εγώ δεν θέλω να αλλάξω.
  • 14:23 - 14:26
    Έτσι διδάχτηκα και έτσι συνήθισα,
  • 14:26 - 14:31
    όταν διαβάζω μια λέξη γραμμένη
    με ορθογραφία απλοποιημένη
  • 14:31 - 14:33
    με πονάνε τα μάτια μου».
  • 14:33 - 14:34
    (Γέλια)
  • 14:34 - 14:39
    Αυτή η αντίρρηση, κατά βάθος
    εκφράζει τον καθένα από μας.
  • 14:40 - 14:42
    Τι πιστεύω ότι πρέπει να κάνουμε;
  • 14:42 - 14:44
    Ό,τι κάναμε πάντα
    σε αυτές τις περιπτώσεις,
  • 14:44 - 14:47
    οι αλλαγές γίνονται κοιτώντας μπροστά,
  • 14:47 - 14:50
    διδάσκουμε στα παιδιά
    τους καινούργιους κανόνες:
  • 14:50 - 14:54
    όσοι δεν συμφωνούμε, μας αφήνουν
    να γράφουμε όπως έχουμε συνηθίσει,
  • 14:54 - 14:59
    και περιμένουμε τον χρόνο
    να θεμελιώσει τους νέους κανόνες.
  • 14:59 - 15:03
    Η επιτυχία στην πραγματοποίηση
    των ορθογραφικών μεταρρυθμίσεων,
  • 15:03 - 15:06
    που αγγίζουν βαθειά ριζωμένες συνήθειες,
  • 15:06 - 15:11
    βρίσκεται στη σύνεση, τη συγκατάθεση,
    τη σταδιακή αλλαγή και την ανεκτικότητα.
  • 15:11 - 15:16
    Δεν μπορούμε να αφήσουμε
    βαθιά ριζωμένες παλιές συνήθειες
  • 15:16 - 15:18
    να μας εμποδίσουν να προχωρήσουμε μπροστά.
  • 15:19 - 15:22
    Ο καλύτερος φόρος τιμής που μπορούμε
    να αποδώσουμε στο παρελθόν
  • 15:22 - 15:25
    είναι να βελτιώσουμε αυτό που μας δόθηκε.
  • 15:25 - 15:28
    Για αυτό πιστεύω ότι πρέπει
    να συμφωνήσουμε,
  • 15:28 - 15:31
    ότι οι ακαδημίες μας
    πρέπει να συμφωνήσουν,
  • 15:31 - 15:34
    να καθαρίσουν την ορθογραφία μας,
  • 15:34 - 15:39
    από όλες τις συνήθειες που υιοθετήσαμε
    χωρίς να μας εξυπηρετούν.
  • 15:40 - 15:43
    Είμαι πεπεισμένη ότι αν το κάνουμε αυτό,
  • 15:43 - 15:47
    σε έναν ταπεινό αλλά
    πολύ σημαντικό τομέα, τη γλώσσα,
  • 15:47 - 15:52
    θα αφήσουμε στις επόμενες γενιές
    ένα καλύτερο μέλλον.
  • 15:52 - 15:57
    (Χειροκρότημα)
Title:
Μήπως θα έπρεπε να απλοποιήσουμε την ορθογραφία;
Speaker:
Καρίνα Γκάλπεριν
Description:

Πόσο χρόνο και ενέργεια αφιερώνουμε για να μάθουμε ορθογραφία; Η γλώσσα εξελίσσεται με τον χρόνο και, μαζί της, η ορθογραφία τροποποιείται. Αξίζει να επενδύουμε μεγάλη ποσότητα χρόνου στην απομνημόνευση ορθογραφικών κανόνων γεμάτων με εξαιρέσεις; Η Καρίνα Γκάλπεριν, διδάκτωρ στη Ρωμαϊκή Γλώσσα και Λογοτεχνία, προτείνει ότι είναι η ώρα να εξελίξουμε πώς σκεφτόμαστε όσον αφορά την γλώσσα και πώς την γράφουμε.

Αυτή η ομιλία δόθηκε σε μια εκδήλωση TEDx, χρησιμοποιώντας τη μορφή των συνεδρίων TED αλλά με ανεξάρτητη παραγωγή από μια τοπική κοινότητα. Μάθετε περισσότερα στο http://ted.com/tedx

more » « less
Video Language:
Spanish
Team:
TED
Project:
TEDTalks
Duration:
16:13

Greek subtitles

Revisions