Return to Video

Cesur kızlar yetiştirmek için macerayı teşvik edin

  • 0:01 - 0:05
    Çocukken, Guinnnes Rekorlar
    Kitabı'na bayılırdım ve
  • 0:05 - 0:09
    kendi rekorumu kırmayı
    gerçekten çok istiyordum.
  • 0:09 - 0:11
    Ama küçük bir problem vardı:
  • 0:12 - 0:14
    Ciddi anlamda yeteneksizdim.
  • 0:15 - 0:18
    Ben de herhangi bir yetenek gerektirmeyen
  • 0:18 - 0:21
    bir şeyle ilgili
    rekor kırmaya karar verdim.
  • 0:22 - 0:25
    Emeklemekte
  • 0:25 - 0:26
    dünya rekoru.
  • 0:28 - 0:31
    (Gülüşmeler)
  • 0:31 - 0:34
    O zamanki rekor 20 km. idi
  • 0:36 - 0:39
    ve bu kesinlikle yapılabilir
    gibi geliyordu.
  • 0:39 - 0:41
    (Gülüşmeler)
  • 0:43 - 0:44
    Arkadaşım Anne'den yardım aldım
  • 0:44 - 0:48
    ve birlikte antreman yapmaya bile gerek
    olmadığına karar verdik.
  • 0:48 - 0:51
    (Gülüşmeler)
  • 0:51 - 0:53
    Rekor deneme günü geldiğinde
  • 0:53 - 0:57
    uğurlu kotlarımızın dışına
    keçeden pedler yerleştirdik
  • 0:57 - 0:58
    ve emeklemeye başladık.
  • 0:59 - 1:02
    Çok zaman geçmeden başımız beladaydı,
  • 1:02 - 1:04
    çünkü kot pantalon cildimizi tahriş etmişti
  • 1:04 - 1:05
    ve dizlerimiz sürtünmeden
  • 1:06 - 1:08
    dolayı acıyordu.
  • 1:09 - 1:10
    Saatler sonra
  • 1:11 - 1:12
    yağmur yağmaya başladı.
  • 1:14 - 1:16
    Anne pes etti.
  • 1:17 - 1:19
    Daha sonra hava karardı
  • 1:21 - 1:23
    ve dizlerim pantalonumun
    içinde kanıyordu ve
  • 1:24 - 1:26
    soğuktan ve acıdan dolayı
  • 1:26 - 1:28
    halüsinasyonlar görüyordum.
  • 1:28 - 1:32
    Ve gerçekten nasıl çok
    acı çektiğimi şöyle anlatayım:
  • 1:33 - 1:37
    Lisenin parkuru etrafındaki ilk tur
    10 dakika sürdü.
  • 1:38 - 1:41
    Son tur ise 30 dakika.
  • 1:42 - 1:46
    12 saatlik emeklemeden sonra
  • 1:46 - 1:48
    durdum ve
  • 1:48 - 1:51
    toplamda 13 km. katetmiştim.
  • 1:52 - 1:56
    Yani rekorun 7 km. gerisindeydim.
  • 1:56 - 2:00
    Yıllar boyunca bu deneyimimin küçük
    düşürücü bir şey olduğunu düşündüm,
  • 2:00 - 2:03
    fakat şu anda farklı olarak bakabiliyorum,
  • 2:03 - 2:05
    çünkü bu rekoru kırmak isterken
  • 2:06 - 2:07
    üç şey yapıyordum.
  • 2:07 - 2:09
    Rahatlık bölgemden çıkıp
  • 2:09 - 2:12
    dayanıklılığımı test ederek
  • 2:12 - 2:14
    kendime olan güvenimi bulmaya çalışıyordum
  • 2:14 - 2:16
    ve kendi kararlarımı verebiliyordum.
  • 2:17 - 2:18
    O zaman bunu fark etmemiştim
  • 2:18 - 2:21
    ama bu bir başarısızlık örneği değildi.
  • 2:21 - 2:24
    Bu cesaretin bir örneğiydi.
  • 2:25 - 2:28
    1989 yılında 26 yaşımda
  • 2:28 - 2:30
    San Francisco'da itfaiyeciliğe başladım
  • 2:31 - 2:35
    ve içinde 1500 erkek
    olan birimde, 15. kadındım.
  • 2:35 - 2:39
    (Alkışlar)
  • 2:41 - 2:43
    Tahmin edebileceğiniz üzere,
  • 2:43 - 2:46
    bu işi yapıp yapamayacağıma dair bir
    çok şüphe vardı.
  • 2:46 - 2:51
    175 cm. 68 kiloluk bir kürek
    sporcusu olmama ve
  • 2:51 - 2:56
    12 saatlik diz ağrılarına dayanabilen
    biri olmama rağmen --
  • 2:56 - 2:57
    (Gülüşmeler)
  • 2:57 - 3:00
    Gücümü ve sağlamlığımı kanıtlamam
    gerektiğini biliyordum.
  • 3:00 - 3:02
    Bir gün, bir yangın çağrısı aldık ve
  • 3:02 - 3:04
    elbette ekibimiz olay yerine vardığında
  • 3:04 - 3:08
    dar sokaktaki bir binadan siyah
    dumanlar çıkıyordu.
  • 3:08 - 3:11
    Skip adlı iri yarı arkadaşımla beraberdim.
  • 3:11 - 3:13
    O, hortumun hemen başındaydı ve
    ben hemen arkasındaydım.
  • 3:13 - 3:15
    Tipik bir yangın vakasıydı.
  • 3:15 - 3:18
    Ortalık dumanlı ve sıcaktı.
  • 3:19 - 3:20
    Aniden bir patlama
  • 3:20 - 3:22
    meydana geldi
  • 3:22 - 3:24
    ve Skip ile ben arkaya doğru uçtuk,
  • 3:24 - 3:27
    maskem sağa sola vurdu
  • 3:27 - 3:29
    ve bir süre şaşkınlık yaşadım.
  • 3:29 - 3:32
    Ayağa kalktım ve
  • 3:32 - 3:34
    hortumu elime alarak
  • 3:34 - 3:37
    bir itfaiyecinin yapması gereken
    şeyi yaptım:
  • 3:37 - 3:38
    İleri doğru bir hamle yaparak
  • 3:38 - 3:40
    suyu açtım ve
  • 3:40 - 3:42
    yangını kendim söndürmeye çalıştım.
  • 3:43 - 3:45
    Patlamanın sebebi bir su ısıtıcısıydı.
  • 3:45 - 3:48
    Kimse yaralanmamıştı ve çok
    büyütülecek bir şey yoktu.
  • 3:48 - 3:51
    Daha sonra Skip yanıma geldi ve
  • 3:51 - 3:53
    şaşırmış bir ses tonuyla:
  • 3:53 - 3:55
    'İyi iş çıkardın, Caroline' dedi.
  • 3:55 - 3:57
    (Gülüşmeler)
  • 3:58 - 4:01
    Bu tepkisine şaşırmıştım, çünkü yangın
    fiziksel olarak çok da zorlayıcı değildi.
  • 4:01 - 4:06
    Öyleyse neden bana şaşkınlık
    içerisinde bakıyordu?
  • 4:06 - 4:08
    Olay daha sonra açıklığa kavuştu.
  • 4:08 - 4:11
    Çok nazik ve iyi bir itfaiyeci olan Skip,
  • 4:11 - 4:14
    sadece kadınların
  • 4:14 - 4:17
    bu kadar güçlü olabileceğini değil
    aynı zamanda
  • 4:17 - 4:20
    bu kadar cesur olabileceğini de
    düşünmemişti.
  • 4:21 - 4:22
    Ve bunu düşünen sadece o değildi.
  • 4:24 - 4:26
    Arkadaş, eş dost, beni tanıyan tanımayan,
  • 4:26 - 4:28
    herkes kariyerim boyunca
  • 4:28 - 4:29
    bana bu soruyu sordular:
  • 4:29 - 4:33
    'Caroline onca ateşin ve tehlikenin içinde
  • 4:33 - 4:35
    hiç korkmadın mı?'
  • 4:35 - 4:38
    Doğrusu, bir erkek itfaiyeci
    hiç böyle bir soru sormamıştı.
  • 4:39 - 4:40
    Ben de merak etmeye başladım.
  • 4:41 - 4:44
    Cesaret neden kadınlardan
    beklenen bir şey değil ki?
  • 4:46 - 4:48
    Cevabı arkadaşlarımdan birinin bana
  • 4:48 - 4:49
    genç kızının çok ürkek bir yapıya
  • 4:49 - 4:52
    sahip olduğunu yakınmasıyla aldım.
  • 4:52 - 4:54
    Kızının ürkek olduğunu
  • 4:54 - 4:56
    ama bunun da ötesinde ailelerinin
  • 4:56 - 4:59
    kızlarından daha çok
    ürkek olduklarını fark ettim.
  • 5:00 - 5:03
    Kızlarına sürekli 'dikkatli ol,'
    'dikkat et,' 'hayır'
  • 5:03 - 5:07
    deyip duruyorlardı.
  • 5:09 - 5:12
    Arkadaşlarım kötü ebeveyn değillerdi.
  • 5:12 - 5:14
    Sadece çoğu ebeveynin yaptığı
    şeyleri yapıyorlardı.
  • 5:14 - 5:18
    Kızlarını, erkek çocuklarından
    daha fazla tembihliyorlardı.
  • 5:19 - 5:24
    Parkta oynayan çocukları inceleyen
    bir araştırmada,
  • 5:24 - 5:29
    araştırmacılar ironik bir şekilde itfaiye
    direğiyle oynamak isteyen küçük kızların
  • 5:29 - 5:32
    anne ve babaları tarafından
    uyarıldığını ve kız çocukları
  • 5:32 - 5:36
    bu direkle oynamakta ısrar ettiklerinde,
    ebeveynlerden birinin
  • 5:36 - 5:39
    mutlaka yardım ettiğini söylüyor.
  • 5:39 - 5:41
    Peki erkek çocuklar?
  • 5:41 - 5:44
    Herhangi bir kaygının aksine,
    aileleri tarafından
  • 5:44 - 5:47
    cesaretlendirilerek genellikle
  • 5:47 - 5:52
    kendi başlarına oynamaları
    konusunda yönlendiriliyorlardı.
  • 5:53 - 5:57
    Bunun kız ve erkek çocuklara nasıl
    bir mesaj verdiğini düşünün.
  • 5:58 - 6:02
    Kızların narin ve yardıma
    daha çok ihtiyacı olduğu,
  • 6:02 - 6:06
    erkeklerin ise zor görevlerin üstesinden
    kendi başlarına gelebildikleri algısı.
  • 6:07 - 6:09
    Mesaj, kızların korkak, erkeklerin ise
  • 6:09 - 6:12
    gözü pek olması gerektiğini söylüyor.
  • 6:13 - 6:16
    Küçük yaştaki kız ve erkek çocukların
    fiziksel olarak
  • 6:16 - 6:18
    oldukça benzer yapıda
    olması da ayrı bir ironi.
  • 6:18 - 6:21
    Aslında, kızlar genellikle ergenliğe
    kadar daha güçlü
  • 6:21 - 6:22
    ve daha olgundur.
  • 6:22 - 6:24
    Ama, yine de biz yetişkinler,
  • 6:24 - 6:27
    kızlar daha narinmiş
  • 6:27 - 6:29
    ve yardıma ihtiyaçları varmış
  • 6:29 - 6:30
    gibi davranırız.
  • 6:31 - 6:34
    Bu çocukken özümsediğimiz ve
  • 6:34 - 6:37
    büyüdükten sonra da
    devam ettirdiğimiz bir mesaj.
  • 6:37 - 6:40
    Kadınlar ve erkekler olarak
    bunun böyle olması
  • 6:40 - 6:41
    gerektiğine inanıyoruz.
  • 6:42 - 6:45
    Biz de, ebeveyn olduğumuzda,
    aynı şeyi kendi çocuklarımıza yapıyoruz
  • 6:45 - 6:46
    ve böyle devam ediyor.
  • 6:47 - 6:49
    Artık cevabımı aldım.
  • 6:49 - 6:52
    Bu yüzden kadınların, hatta itfaiyeci
    kadınların bile
  • 6:52 - 6:54
    korkması bekleniyordu.
  • 6:54 - 6:57
    Bu yüzden kadınlar genelde korkuyordu.
  • 6:58 - 7:01
    İçinizden bazılarının bu söylediğime
    inanmayacağını biliyorum,
  • 7:01 - 7:04
    ama ben korkuya karşı değilim.
  • 7:04 - 7:08
    Bunun önemli bir his olduğunu ve bizi
    korumak için var olduğunu biliyorum.
  • 7:08 - 7:11
    Ama sorun, kızların konfor
    alanlarının dışında herhangi bir şeyle
  • 7:11 - 7:14
    karşılaştıklarında onlara öğrettiğimiz
  • 7:14 - 7:16
    ve teşvik ettiğimiz ilk tepkilerinin
    korku olmasıdır.
  • 7:18 - 7:20
    Bu yüzden yıllarca yamaç paraşütü
    pilotluğu yaptım.
  • 7:22 - 7:24
    (Alkışlar)
  • 7:24 - 7:26
    Yamaç paraşütü bir kanat gibidir
  • 7:26 - 7:30
    ve çok iyi uçar.
  • 7:30 - 7:33
    Birçok insan için bu,
    birbirine iplerle bağlı
  • 7:33 - 7:34
    çarşaf gibi bir şeydir.
  • 7:34 - 7:36
    (Gülüşmeler)
  • 7:36 - 7:38
    Dağların zirvesinde
  • 7:38 - 7:40
    çarşafıma sarılıp
  • 7:40 - 7:41
    uçarak çok zaman geçirdim.
  • 7:43 - 7:44
    Ne düşündüğünüzü biliyorum.
  • 7:44 - 7:47
    Sizler, Caroline burada biraz
    korkmak gerekir diyebilirsiniz.
  • 7:49 - 7:51
    Evet gerçekten haklısınız.
  • 7:51 - 7:53
    Sizi temin ederim, ben
    o korkuyu hissettim.
  • 7:53 - 7:54
    Ama bir dağın zirvesinde
  • 7:54 - 7:57
    rüzgârın doğru zamanda
    gelmesini beklerken
  • 7:57 - 7:59
    başka şeyler de hissettim:
  • 7:59 - 8:01
    Canlılık ve kendime güven.
  • 8:02 - 8:04
    İyi bir pilot olduğumu biliyordum.
  • 8:04 - 8:07
    İyi olduğumu bilmesem orada olmazdım.
  • 8:07 - 8:10
    Havada o kadar yüksekte olmanın nasıl iyi
    hissettirebileceğini biliyordum.
  • 8:10 - 8:13
    Evet, korku oradaydı
  • 8:13 - 8:15
    ama ona şöyle bir göz atıp
  • 8:15 - 8:18
    ne kadar yersiz olduğunu anladıktan sonra
  • 8:18 - 8:20
    ait olduğu yere, hayat enerjimin,
  • 8:20 - 8:22
    beklentilerimin ve
  • 8:22 - 8:26
    kendime olan güvenimin önünde tutmayarak
  • 8:26 - 8:27
    uzaklaştırdım.
  • 8:27 - 8:29
    Yani korkuya karşı değilim.
  • 8:29 - 8:32
    Sadece cesaretten yanayım.
  • 8:35 - 8:38
    Kızlarınızın itfaiyeci ya da paraşütçü
  • 8:38 - 8:40
    olması gerektiğini söylemiyorum.
  • 8:40 - 8:45
    Söylemeye çalıştığım, kızlarımızı
    ürkek ve aciz yetiştiriyoruz
  • 8:46 - 8:49
    ve bu, fiziksel risklere karşı
    uyarılarla başlar.
  • 8:49 - 8:52
    Öğrendiğimiz korku ve
    öğrenmediğimiz deneyimlerimiz
  • 8:52 - 8:54
    kadın olunca bizimle kalıyor
  • 8:54 - 8:58
    ve bazı tavırlarımız, yüksek sesle
    konuşma tereddütümüz,
  • 8:58 - 9:00
    beğenilmek için gösterdiğimiz tevazu
  • 9:00 - 9:03
    ve kararlarımızı vermedeki
    güvensizliğimiz gibi
  • 9:03 - 9:06
    bunların birer yansımasıdır.
  • 9:07 - 9:09
    Peki nasıl cesur oluruz?
  • 9:10 - 9:12
    İşte iyi haber.
  • 9:12 - 9:14
    Cesaret öğrenilir
  • 9:14 - 9:16
    ve her öğrenilen şey gibi
  • 9:16 - 9:18
    sadece alıştırma yapılması gerekir.
  • 9:18 - 9:20
    İlk olarak,
  • 9:20 - 9:21
    derin bir nefes almalıyız
  • 9:21 - 9:23
    ve kızlarımızı
  • 9:23 - 9:26
    kaykaya binme, ağaca tırmanma
  • 9:26 - 9:29
    ve parktaki itfaiye direğinde oynamaları
    için yüreklendirmeliyiz.
  • 9:29 - 9:32
    Benim annem de, tam olarak bunu yaptı.
  • 9:32 - 9:33
    Başlangıçta bilmiyordu,
  • 9:33 - 9:36
    ama araştırmacılar buna bir isim verdiler.
  • 9:36 - 9:38
    Buna riskli oyun dediler ve
  • 9:38 - 9:42
    çalışmalar bu riskli oyunun bütün çocuklar
    için ne kadar önemli olduğunu gösteriyor.
  • 9:42 - 9:45
    Bu, çocuklara risk değerlendirmesini,
  • 9:45 - 9:47
    geciktirilmiş tatmin duygusunu,
  • 9:47 - 9:49
    dirençliliği,
  • 9:49 - 9:50
    kendisine güveni öğretiyor.
  • 9:51 - 9:53
    Bir başka deyişle,
  • 9:53 - 9:56
    çocuklar dışarı çıktıklarında ve cesaret
    gösterdiklerinde,
  • 9:56 - 9:59
    önemli hayat dersleri öğreniyorlar.
  • 10:01 - 10:05
    İkinci olarak, kızlarımızı
    gerekli gereksiz uyarmaya son vermeliyiz.
  • 10:05 - 10:08
    Bir dahaki sefere,
  • 10:08 - 10:10
    'dikkat et, yaralanacaksın,' veya
  • 10:10 - 10:12
    'yapma, çok tehlikeli' derken dikkat edin.
  • 10:12 - 10:16
    Gerçekte ona söylediğiniz şeylerin,
  • 10:16 - 10:18
    kendini zorlamaması gerektiği,
  • 10:19 - 10:21
    gerçekten yeterince iyi olmadığı,
  • 10:21 - 10:23
    korkması gerektiği anlamlarına
    geldiğini hatırlayın.
  • 10:24 - 10:26
    Üçüncü olarak,
  • 10:26 - 10:29
    biz kadınlar da cesaret duygusunu
    hayatlarımızda uygulamalıyız.
  • 10:30 - 10:33
    Kendimize öğretmediğimiz
    taktirde, kızlarımıza da öğretemeyiz.
  • 10:34 - 10:36
    Başka bir nokta da şu:
  • 10:36 - 10:39
    Korku ve neşe
  • 10:39 - 10:41
    gerçekten çok benzer duygulardır --
  • 10:42 - 10:44
    Titreyen eller, hızlı kalp atışları,
  • 10:44 - 10:46
    sinir gerginliği.
  • 10:46 - 10:47
    Bahse girerim birçoğunuz
  • 10:48 - 10:50
    en son korktuğunuzu düşündüğünüzde,
  • 10:50 - 10:53
    aslında kendinizi canlı hissetmişsinizdir
  • 10:53 - 10:55
    ve şimdi bir fırsatı kaçırdınız.
  • 10:56 - 10:57
    Öyleyse alıştırma yapın.
  • 10:58 - 11:01
    Kızlar dışarıdaki hayatta
    cesur olmayı öğrenirken,
  • 11:01 - 11:07
    yetişkinlerin ağaca tırmanmaktan veya yeni
    şeyleri denemekten çekindiğini görüyorum.
  • 11:07 - 11:10
    Bu yüzden hepimiz cesur olma
    alıştırması yapmalıyız.
  • 11:10 - 11:12
    Evde, ofiste,
  • 11:12 - 11:14
    hatta burada hayranı olduğunuz biriyle
  • 11:15 - 11:17
    konuşma fırsatını yakalamak
    için cesur olun.
  • 11:18 - 11:22
    Son olarak, kızınızın bisikletiyle
  • 11:22 - 11:24
    dik bir tepeden aşağıya inmeye
  • 11:25 - 11:28
    korktuğunu hissettiğinizde,
    içindeki cesareti keşfetmesine
  • 11:28 - 11:30
    öncülük edin.
  • 11:31 - 11:35
    Sonuç olarak, belki de o tepe
    gerçekten çok diktir,
  • 11:35 - 11:39
    ama bunu korkuyla değil cesaret
    sayesinde öğrensin.
  • 11:40 - 11:44
    Çünkü bu önündeki dik tepeyle
    alakalı değil.
  • 11:44 - 11:46
    Bu, onun önündeki hayatla ve
  • 11:46 - 11:48
    onu koruyamayacağımız
    tehlikeli durumlarla,
  • 11:48 - 11:50
    ona yol gösteremeyeceğimiz zorluklarla,
  • 11:50 - 11:54
    buradaki ve dünya üzerindeki
  • 11:54 - 11:57
    kızlarımızın gelecekte
    karşılaşacakları her şeyle
  • 11:58 - 12:01
    baş etmesi için
  • 12:01 - 12:02
    yeterli malzemeye
  • 12:02 - 12:04
    sahip olduğu gerçeği ile ilgilidir.
  • 12:06 - 12:07
    Bu arada, yeri gelmişken,
  • 12:08 - 12:11
    bugünün emekleme rekoru --
  • 12:11 - 12:14
    (Gülüşmeler)
  • 12:14 - 12:17
    56.61 km.
  • 12:19 - 12:22
    ve bir kızın bu rekoru
    aştığını görmeyi çok isterim.
  • 12:22 - 12:28
    (Alkışlar)
Title:
Cesur kızlar yetiştirmek için macerayı teşvik edin
Speaker:
Caroline Paul
Description:

Cesur kızlar kaykay kayar, ağaçlara tırmanır, düşerler, dizlerini yaralarlar ve hemen ayağa kalkarlar -- ve cesur bir kadın olarak büyürler. İtfaiye memuru, yamaç paraşütçü ve çok yönlü maceracı Caroline Paul'un tavsiyeleriyle ve hikâyeleriyle, nasıl üretken bir risk almayı teşvik edeceğinizi ve nasıl kendine güvenen kızlar yetiştireceğinizi öğrenin.

more » « less
Video Language:
English
Team:
TED
Project:
TEDTalks
Duration:
12:41

Turkish subtitles

Revisions