[This talk contains mature content]
Six years ago,
I discovered something that scientists have been wanting to know for years.
How do you capture the attention
of a roomful of extremely bored teenagers?
It turns out all you have to do is mention the word pornography.
(Laughter)
Let me tell you how I first learned this.
In 2012, I was sitting in a crowded room full of high school students
who were attending an after-school program in Boston.
And my job, as guest speaker for the day,
was to inspire them to think about how exciting it would be
to have a career in public health.
The problem was,
as I looked at their faces,
I could see that their eyes were glazing over,
and they were just tuning out.
It didn't even matter that I wore
what I thought was my cool outfit that day.
I was just losing my audience.
So, then one of the two adults who worked for the program said,
"Aren't you doing some research about pornography?
Maybe tell them about that."
All of a sudden, that room full of high school students exploded
into laughter, high fives.
I think there were some loud hooting noises.
And all anyone had done was say that one word -- pornography.
That moment would prove to be an important turning point
for me and my professional mission of finding solutions
to end dating and sexual violence.
At that point, I'd been working for more than a decade
on this seemingly intractable problem of dating violence.
Data from the US Centers for Disease Control and Prevention
demonstrate that one in five high school-attending youth
experience physical and/or sexual abuse
by a dating partner each year in the US.
That makes dating violence more prevalent
than being bullied on school property,
seriously considering suicide,
or even vaping,
in that same population.
But solutions were proving elusive.
And I was working with a research team
that was hunting for novel answers to the question:
What's causing dating abuse, and how do we stop it?
One of the research studies that we were working on at the time
happened to include a few questions about pornography.
And something unexpected was emerging from our findings.
Eleven percent of the teen girls in our sample
reported that they had been forced or threatened
to do sexual things that the perpetrator saw in pornography.
That got me curious.
Was pornography to blame for any percentage of dating violence?
Or was it more like a coincidence that the pornography users
also happen to be more likely to be in unhealthy relationships?
I investigated by reading everything that I could
from the peer-reviewed literature,
and by conducting my own research.
I wanted to know
what kinds of sexually explicit media youth were watching,
and how often and why,
and see if I could piece together
if it was part of the reason that for so many of them
dating relationships were apparently unhealthy.
As I read, I tried to keep an open mind,
even though there were plenty of members of the public
who'd already made up their mind about the issue.
Why would I keep an open mind about pornography?
Well, I'm a trained social scientist,
so it's my job to be objective.
But I'm also what people call sex-positive.
That means that I fully support people's right
to enjoy whatever kind of sex life and sexuality they find fulfilling,
no matter what it involves,
as long as it includes the enthusiastic consent
of all parties involved.
That said, I personally wasn't inclined towards watching pornography.
I'd seen some, didn't really do anything for me.
And as a mom of two soon-to-be teenage children,
I had my own concerns
about what seeing pornography could do to them.
I noticed that while there were a lot of people
who were denouncing pornography,
there were also people who were staunch defenders of it
for a variety of reasons.
So in my scholarly exploration,
I genuinely tried to understand:
Was pornography bad for you or was it good for you?
Was it misogynist or was it empowering?
And there was not one singular answer that emerged clearly.
There was one longitudinal study that had me really worried,
that showed that teenagers who saw pornography
were subsequently more likely to perpetrate sexual violence.
But the design of the study
didn't allow for definitive causal conclusions.
And there were other studies that did not find
that adolescent pornography use
was associated with certain negative outcomes.
Even though there were other studies that did find that.
But as I spoke to other experts,
I felt tremendous pressure to pick a side about pornography.
Join one team or the other.
I was even told that it was weak-minded of me
not to be able to pick out the one correct answer about pornography.
And it was complicated,
because there is an industry
that is capitalizing off of audience's fascination
with seeing women, in particular, not just having sex,
but being chocked, gagged, slapped,
spit upon, ejaculated upon,
called degrading names over and over during sex,
and not always clearly with their consent.
Most people would agree that we have a serious problem
with misogyny, sexual violence and rape in this country,
and pornography probably isn't helping with any of that.
And a critically important problem to me was that
for more than a century,
the anti-pornography position had been used as a pretext
for discriminating against gays and lesbians
or people who have kinks or have fetishes.
So I could see why, on the one hand,
we might be very worried about the messages that pornography is sending,
and on the other hand,
why we might be really worried about going overboard indicting it.
For the next two years,
I looked into every scary, horrifying claim that I could find
about the average age at which people first see pornography,
or what it does to their brains or their sexuality.
Here's what I have to report back.
The free, online, mainstream pornography,
that's the kind that teenagers are most likely to see,
is a completely terrible form of sex education.
(Laughter)
(Applause)
But that's not what it was intended for.
And it probably is not instantly poisoning their minds
or turning them into compulsive users,
the way that some ideologues would have you believe.
It's a rare person who doesn't see some pornography in their youth.
By the time they're 18 years old,
93 percent of first year college males and 62 percent of females
have seen pornography at least once.
And though people like to say
that the internet has made pornography ubiquitous,
or basically guarantees that any young child
who's handed a smartphone is definitely going to see pornography,
data don't really support that.
A nationally representative study found that in the year 2000
16 percent of 10-to-13-year-old youth
reported that they'd seen pornography in the past year.
And by 2010, that figure had increased.
But only to 30 percent.
So it wasn't everybody.
Our problems with adolescents and sexual violence perpetration
is not only because of pornography.
In fact, a recent study
found that adolescents are more likely to see sexualized images
in other kinds of media besides pornography.
Think about all those sexualized video games,
or TV shows, or music videos.
And it could be exposure to a steady stream of violent media
that instead of or in addition to the sexualized images
is causing our problems.
By focusing on the potential harms of pornography alone,
we may be distracting ourselves from bigger issues.
Or missing root causes of dating and sexual violence,
which are the true public health crises.
That said, even my own research
demonstrates that adolescents are turning to pornography
for education and information about sex.
And that's because they can't find
reliable and factual information elsewhere.
Less than 50 percent of the states in the United States
require that sex education be taught in schools,
including how to prevent coerced sex.
And less than half of those states
require that the information presented be medically accurate.
So in that Boston after-school program,
those kids really wanted to talk about sex,
and they really wanted to talk about pornography.
And they wanted to talk about those things
a whole lot more than they wanted to talk about dating or sexual violence.
So we realized,
we could cover all of the same topics that we might normally talk about
under the guise of healthy relationships education,
like, what's a definition of sexual consent?
Or, how do you know if you're hurting somebody during sex?
Or what are healthy boundaries to have when you're flirting?
All of these same things we could discuss
by using pornography as the jumping-off point
for our conversation.
It's sort of like when adults give kids a desert like brownies,
but they secretly baked a zucchini or something healthy inside of it.
(Laughter)
We could talk to the kids about the healthy stuff,
the stuff that's good for you,
but hide it inside a conversation that was about something
that they thought they wanted to be talking about.
We also discovered something
that we didn't necessarily set out to find,
which is that there's a fantastic way to have a conversation with teenagers
about pornography.
And that is,
keep the conversation true to science.
Admit what we know and what we don't know
about the impact of pornography.
Talk about where there are mixed results
or where there are weaknesses in the studies that have been conducted.
Invite the adolescents to become critical consumers
of the research literature on pornography,
as well as the pornography itself.
That really fits with adolescent development.
Adolescents like to question things
and they like to be invited to think for themselves.
And we realized by starting to experiment,
teaching some classes in consent, respect and pornography,
that trying to scare adolescents into a particular point of view
or jam a one-sided argument down their throat about pornography
not only probably does not work,
but really doesn't model the kind of respectful,
consensual behavior that we want them to learn.
So our approach, what we call pornography literacy,
is about presenting the truth about pornography
to the best of our knowledge,
given that there is an ever-changing evidence base.
When people hear that we teach a nine-session, 18-hour class
in pornography literacy to teenagers,
I think that they either think that we're sitting kids down
and trying to show them how to watch pornography,
which is not what we do,
or that we're part of an anti-pornography activist group
that's trying to convince them that if they ever saw pornography,
it would be the number one worst thing for their health ever.
And that's not it, either.
Our secret ingredient is that we're nonjudgmental.
We don't think that youth should be watching pornography.
But, above all, we want them to become critical thinkers
if and when they do see it.
And we've learned,
from the number of requests for our curriculum and our training,
from across the US and beyond,
that there are a lot of parents and a lot of teachers
who really do want to be having these more nuanced
and realistic conversations with teenagers about pornography.
We've had requests from Utah to Vermont,
to Alabama, to Hawaii.
So in that after-school program,
what I saw, is that from the minute we mentioned the word pornography,
those kids were ready to jump in to a back-and-forth
about what they did and didn't want to see in pornography,
and what they did and didn't want to do during sex.
And what was degrading to women
or unfair to men or racist, all of it.
And they made some really sophisticated points.
Exactly the kinds of things that we would want them to be talking about
as violence prevention activists.
And as teachers, we might leave the class one day and think,
"It is really sad that there's that one boy in our class
who thinks that all women have orgasms from anal sex."
And we might leave class the next week and think,
"I'm really glad that there's that one kid in our class who's gay,
who said that seeing his sexuality represented in pornography
saved his life."
Or, "There's that one girl in our class
who said that she's feeling a lot better about her body,
because she saw someone shaped like her as the object of desire
in some tame pornography."
So this is where I find myself as a violence prevention activist.
I find myself talking about and researching pornography.
And though it would be easier
if things in life were all one way or the other,
what I've found in my conversations with teenagers about pornography
is that they remain engaged in these conversations
because we allow them to grapple with the complexities.
And because we're honest about the science.
These adolescents may not be adults yet,
but they are living in an adult world.
And they're ready for adult conversations.
Thank you.
(Applause)
[هذا الحديث يتضمن محتوى للبالغين]
منذ ستة سنوات،
اكتشفت شيئًا لطالما أراد العلماء معرفته منذ سنوات.
كيف تجذب الانتباه
بغرفة مليئة بالمراهقين الضجرين إلى أبعد الحدود؟
قد اتضح أنّه كل ما عليك فعله هو أن تذكر الكلمة "إباحية".
(ضحك)
دعوني أخبركم كيف اكتشفت هذا لأول مرة.
في عام 2012، كنت أجلس في غرفة مليئة بطلاب المدرسة الثانوية
الذين كانوا يؤدون برنامج ما بعد المدرسة في بوسطن.
وعملي كان كالمتحدث الضيف لذلك اليوم،
هو أن ألهمهم ليدركوا كم هو من المشوّق
أن تعمل في الصحة العامة
المشكلة كانت
أنّني عندما نظرت في وجوههم
تمكنت من أن أرى الضبابية في عيونهم
وأنهم يفقدون تركيزهم.
لم يهم أنّني ارتديت
ما اعتقدت أنّه لباسي الرائع ذلك اليوم،
أنا كنت أخسر انتباه جمهوري.
لذا، واحد من اثنين من البالغين اللذين يعملان في البرنامج قال:
"ألست تجرين أبحاثاً حول الإباحية؟
ربما بإمكانك إخبارهم عن ذلك."
فجأة، كل من كان في الغرفة من طلاب الثانوية انفجروا
يضحكون، يتصافحون.
أعتقد أنّه كان هناك بعض أصوات الصياح العالية،
وكل ما فعله الجميع هو أنهم هتفوا بصوت واحد، إباحية.
تلك اللحظة قد أثبتت نقطة تحول هامة
لي ولمهنتي التي تسعى لإيجاد الحلول
لإنهاء العنف في الجنس وفي العلاقات.
لحد تلك اللحظة، كنت عملت لأكثر من عقد
على مشكلة العنف في المواعدة التي بدت مستعصية.
بيانات من المراكز الأمريكية للتحكم والوقاية من الأمراض
أظهرت أنّ واحد من كل خمسة يافعين
يختبر عنف جسدي و/أو جنسي
بواسطة شريك مواعدة كل سنة في أمريكا.
هذا يجعل العنف في المواعدة أكثر انتشارًا
من التعرض للتنمر في المدارس
أو التفكير بجدية في الانتحار
أو حتى التدخين،
في نفس هذه المجموعة البشرية.
لكن الحلول كانت صعبة المنال.
وأنا كنت أعمل مع فريق أبحاث
كان يبحث عن إجابات جديدة لهذا السؤال:
"ما الذي يسبب العنف أثناء المواعدة، وكيف نوقف هذا؟"
واحدة من الدراسات البحثية التي كنا نعمل عليها في ذلك الوقت
تتضمن أسئلة حول الإباحية.
وشيء غير متوقع كان يظهر في نتائجنا.
11% من الفتيات المراهقات في العينة
أبلغنَ أنّه تم إجبارهن أو تهديدهن
للقيام بممارسات جنسية قد رآها الجاني في مواد إباحية.
هذا أثار فضولي.
هل للإباحية أي نسبة من المسؤولية عن أي عنف يحدث في المواعدة؟
أم أنّها صدفة أنّ مستخدمي المواد الإباحية
من المرجح أيضًا أن يكونوا في علاقات غير صحية؟
لقد تحققت عن طريق قراءة كل ما أمكنني قراءته
من الأوراق البحثية المراجعة جيدًا،
وبإجراء البحث الخاص بي.
أردت أن أعرف
ما نوع الوسائط الجنسية الصريحة التي يشاهدها الشباب؟
وكم عدد المرات؟ ولماذا؟
وأرى مما أستطيع تجميعه
إذا كان هذا جزءًا من السبب لعدد كبير منهم
أنّ علاقات المواعدة كانت غير صحية.
أثناء قراءتي، حاولت إبقاء عقلي متفتحًا
بالرغم من وجود كثير من الناس
الذين حسموا قرارهم بالنسبة للموضوع
لماذا أبقي عقلًا متفتحًا حول الإباحية؟
حسنًا، أنا عالمة اجتماع مدربة
لذا، إنّ عملي أن أكون موضوعية
لكن أنا أكون ما يسميه الناس (جنس- موجب).
هذا يعني أنّني أدعم حقوق الناس بشكل كامل
ليستمتعوا بأي نوع من الحياة الجنسية التي يرونها مناسبة،
بغض النظر عما تحتويه،
طالما أنها تتضمن الموافقة الحماسية
من كل الأطراف في العلاقة.
شخصيًا لم أكن منجذبة لمشاهدة المواد الإباحية.
مشاهدة بعضها لم تفعل لي أي شيء.
وكأم لطفلين على مشارف المراهقة،
كانت لدي مخاوفي
عمّا يمكن لمشاهدة الإباحية أن تفعل بهم.
لاحظت أنّه رغم وجود الكثير من الناس
الذين يستنكرون الإباحية،
كان هناك البعض الآخر الذين يدافعون عنها بإخلاص
لعدة أسباب.
من خلال بحثي العلمي،
حاولت بصدق أن أفهم:
هل كانت الإباحية سيئة أم مفيدة بالنسبة لك؟
هل كانت بموافقة النساء أم كانت بالإكراه؟
ولم يكن هناك إجابة واضحة واحدة.
كانت هناك دراسة موسعة جعلتني قلقة حقًا،
أظهرت أنّ المراهقين الذين شاهدوا الإباحية
كانوا أكثر قابلية لممارسة عنف جنسي.
لكن تصميم الدراسة
لم يسمح بنتائج نهائية مؤكدة.
وكان هناك دراسات أخرى لم تجد
أنّ استخدام المراهقين للمواد الإباحية
كان مرتبط بنتائج سلبية محددة.
حتى مع وجود دراسات أخرى أظهرت ذلك
لكن عند تحدثي مع خبراء آخرين
شعرت بضغط شديد لاتخاذ موقف تجاه الإباحية.
الانضمام لفريق أو لآخر.
قد قيل لي حتى إنّي ضعيفة الفكر
كوني لم أكن قادرة على اختيار الإجابة الصحيحة بالنسبة للإباحية،
وكان هذا معقدًا،
لأنّ هنالك صناعة كاملة
تستفيد من افتتان الجمهور
من رؤية النساء -بالأخص- ليس فقط وهنّ يمارسن الجنس.
بل وهنّ يخنقن ويكمّمن ويصفعن،
يبصق عليهنّ ويقذف عليهنّ
ينعتن بألفاظ مهينة مرارًا وتكرارًا أثناء ممارسة الجنس
ولا يحدث هذا بموافقتهن دائمًا.
معظم الناس سيوافقون أنّ هناك مشكلة جدية
مع إكراه النساء والعنف الجنسي والاغتصاب في هذا البلد،
والإباحية غالبًا لا تساعد لوقف أي من ذلك.
ومشكلة كبيرة بالنسبة لي كانت
أنّه لأكثر من قرن،
قد استخدم موقف مكافحة الإباحية كذريعة
للتمييز ضد المثليّين جنسيًا والمثليات
أو الأشخاص الذين لديهم نزوات جنسية أو رغبات غريبة.
لذا أمكنني أن أرى لماذا من ناحية
نحن قلقين من الرسائل التي تبعثها الإباحية،
ومن ناحية أخرى،
لماذا يجب أن نكون قلقين جداً من المبالغة في إدانة الإباحية؟
للسنتين التاليتين،
بحثت في كل إدعاء مخيف استطعت إيجاده
حول السن المتوسط الذي يشاهد فيه الناس الإباحية لأول مرة،
أو ماذا تفعل لأدمغتهم وشخصيتهم الجنسية.
وهذا ما وجدته.
الإباحية المجانية الشائعة عبر الانترنيت
ذلك النوع الذي يشاهده المراهقون في الغالب،
هو صورة رهيبة للتعليم الجنسي.
(ضحك)
(تصفيق)
لكن هذا لم يكن الغرض منها في الأساس
ومن المحتمل أنها لا تسمم عقولهم في الحال
أو تحولهم إلى مدمنين،
بالطريقة التي يريدك بعض العقائديين أن تصدقها.
إنّه شخص نادر من لم يشاهد بعض الإباحية في شبابه.
عندما يصلون لسن الثامنة عشر،
%93 من الشباب و 62% من الإناث من طلاب السنة الأولى من الجامعة
شاهدوا الإباحية على الأقل مرة واحدة.
ولهذا يقول الناس
أنّ الإنترنت جعل الإباحية واسعة الانتشار،
أو يضمن أنّ أي طفل
يحمل جهاز ذكي بالتأكيد سيشاهد الإباحية،
البيانات لا تدعم هذا.
وجدت دراسة على المستوى الوطني أنّه في عام 2000
%16 ممن هم في سن 10 حتى 13
أفادوا أنّهم شاهدوا الإباحية في السنة الماضية.
وبحلول عام 2010 زاد العدد.
ولكن حتى 30% فقط.
إذًا لم يكن الجميع.
مشاكلنا مع المراهقين والعنف الجنسي
ليست فقط بسبب الإباحية.
في الحقيقة، دراسة حديثة
وجدت أنه هناك احتمال أكبر أن يرى المراهقون صور إباحية
في وسائط أخرى بجانب المواد الإباحية.
فكر في كل هذه الألعاب المليئة بالمشاهد المثيرة،
أو البرامج التليفزيونية، أو فيديوهات الأغاني.
ويمكن أن يكون التعرض إلى دفق مستمر من وسائل الإعلام العنيفة
بدلًا من أو بالإضافة إلى الصور الإباحية
المسبب لمشاكلنا.
بالتركيز على الأضرار المحتملة لمشاهدة الإباحية لوحدها،
ربما نشتت أنفسنا عن مواضيع أهم
أو نفوّت أسباب أساسية للعنف الجنسي أو العنف في العلاقات،
الذين يشكلون الأزمة الحقيقية للصحة العامة.
حتى بحثي الخاص
يظهر أن المراهقين يشاهدون الإباحية
للتعلم ومعرفة المعلومات عن الجنس.
وهذا لأنهم لا يستطيعون إيجاد
معلومات علمية حقيقية في أي مكان آخر.
أقل من 50% من الولايات في الولايات المتحدة
تتطلب أن يتم تدريس التربية الجنسية في المدارس،
متضمنة كيفية منع حصول الجنس بالإكراه.
وأقل من نصف هذه الولايات
تتطلب أن تكون المعلومات المعروضة دقيقة طبيًا.
لهذا في برنامج بعد المدرسة في بوسطن
هؤلاء الأطفال احتاجوا فعلًا للتحدث حول الجنس،
واحتاجوا فعلًا للتحدث حول الإباحية.
وهم أرادوا التحدث حول هذه الأشياء
أكثر بكثير مما أرادوا الحديث عن العنف في الجنس أو في المواعدة.
لذا أدركنا
أننا نستطيع تغطية كل المواضيع المشابهة التي نتحدث عنها عادةً
تحت ستار تعليم العلاقات الصحية،
مثل، ما هو تعريف الموافقة الجنسية؟
أو كيف تعرف إذا كنت تؤذي أحدًا أثناء ممارسة الجنس؟
أو ما هي الحدود الصحية عندما تكون تغازل؟
كل هذه الأشياء التي يمكننا مناقشتها
باستخدام الإباحية كنقطة انطلاق
لمحادثاتنا.
إنها تشبه عندما يعطي الكبار الحلوى للصغار
لكنهم وضعوا فيها خضارًا أو شيء صحي آخر سرًا.
(ضحك)
يمكننا التحدث إلى الأطفال حول الأشياء الصحية،
الأشياء الجيدة لك،
لكن بإخفائها في محادثة حول شيء
ظنوا أنهم يريدون التحدث عنه.
نحن أيضا اكتشفنا شيئًا
لم نكن بالضرورة نطمح لمعرفته،
أنّ هناك طريقة رائعة لإجراء محادثة مع المراهقين
حول الإباحية.
وهي
حافظ على المحادثة حقيقية من الناحية العلمية.
اعترف بما نعلمه وبما لا نعلمه
حول تأثير الإباحية.
تحدث حول أين توجد نتائج غير حاسمة
أو أين يوجد ضعف في الدراسات التي أُجريت.
ادعو المراهقين ليكونوا مستخدمين فعالين
للأبحاث حول المواد الإباحية،
وكذلك في التعاطي مع الإباحية نفسها.
هذا يتناسب مع تطور المراهقين.
المراهقون يحبون أن يسألوا عن أشياء
ويحبون أن تتم دعوتهم لأن يفكروا بها بأنفسهم.
وقد اكتشفنا شيئاً عندما بدأنا تجربة
تدريس بعض الفصول عن التراضي الإحترام والإباحية.
إنّ محاولات تخويف المراهقين ليؤمنوا بوجهة نظر معينة
أو إقحام حجة من جانب واحد في حناجرهم حول المواد الإباحية
ليست فقط غير فعال،
لكن حقًا لا تقدم نموذجًا عن هذا السلوك
المحترم الذي يؤمن بالتراضي الذي نريدهم ان يتعلموه.
لذا هدفنا هو ما يقال عنه محو الأمية الإباحية.
إنّ هدفه هو عرض الحقيقية حول الإباحية
حسب أفضل معارفنا الحالية.
بالنظر إلى أنّه هناك قاعدة من الأدلة المتغيرة باستمرار.
عندما يسمع الناس أننا ندرّس 9 جلسات، لبرنامج من 18 ساعة
حول محو الأمية الإباحية للمراهقين،
أظن أنهم يعتقدون أنّنا نجلس الأطفال
ونحاول أن نعلمهم كيف يشاهدون الإباحية،
وهذا ما لا نفعله،
أو أنّنا جزء من مجموعة تحارب الإباحية
في محاولة لإقناعهم أنّهم لو شاهدوا الإباحية
سيكون من أسوء الأشياء لصحتهم على الإطلاق.
وليس هذا فقط، إنما
مكوننا السري هو أنّنا لا نحكم على الأشخاص.
نحن لا نعتقد أن المراهقين يجب ألاّ يشاهدوا الإباحية.
لكن، فوق هذا نحن نريدهم أن يكونوا مفكريين نقديين،
إذا وعندما يشاهدون مواد إباحية.
و قد تعلمنا
من عدد الطلبات لبرنامجنا وتدريبنا
من جميع الولايات وخارجها،
هناك الكثير من الآباء والمعلمين
الذين يريدون أن يحظوا بهذه المحادثات
المتقاربة والواقعية مع المراهقين حول الإباحية.
وردتنا الطلبات من يوتاه إلى فيرمونت،
إلى ألاباما، إلى هاواي.
لذا في هذا البرنامج
ما رأيته أنّه من اللحظة التي ذكرنا فيها كلمة الإباحية.
هؤلاء الأطفال كانوا مستعدين للقفز مرارًا وتكرارًا
حول ما أرادوا ولم يريدوا رؤيته في الإباحية،
وحول ما أرادوا ولم يريدوا أن يفعلوه أثناء ممارستهم الجنس.
وما كان مهينًا للمرأة
أو غير عادل للرجال أو عنصري، كل هذا.
وقد قدموا بعض وجهات النظر المتقدمة.
بالتحديد الأشياء التي أردنا أن يتحدثون عنها
كنشطاء لمنع العنف.
وكمدرسين، يمكن أن نترك الفصل في يوم ما ونفكر
إنه من الحزين وجود هذا الفتى في فصلنا
الذي يظن أن النساء جميعًا يصلن للنشوة الجنسية من الجنس الشرجي.
ومن الممكن أن نغادر الفصل في الأسبوع القادم ونفكر
أنا فعلًا ممتن لوجود هذا الطفل المثلي
الذي قال أنّ رؤية رغباته الجنسية ممثلة في المواد الإباحية
أنقذت حياته.
أو تلك الفتاة في فصلنا
التي قالت أنها تشعر بتحسن كبير حيال جسدها.
لأنها رأت شخصًا في نفس هيئتها مرغوبًا
في بعض المواد الإباحية.
هذا هو المكان الذي وجدت نفسي فيه كناشطة لمنع العنف.
وجدت نفسي أتحدث وأبحث حول الإباحية.
وعلى الرغم من أنّه أسهل
لو كانت الأشياء في الحياة في اتجاه واحد أو العكس
ما وجدته في محادثاتي مع المراهقين حول الإباحية
أنهم يبقون منسجمين في هذه المحادثات
لأننا نسمح لهم بمحاربة التعقيدات.
ولأننا صادقين حيال العلم.
أولئك المراهقين من الممكن ألّا يكونوا راشدين حتى الآن،
لكنهم يعيشون في عالم الكبار.
وهم جاهزون لمحادثات الكبار.
شكرًا لكم.
(تصفيق)
[Esta charla contiene contenido adulto]
Hace seis años,
descubrí algo que los científicos han querido saber desde hace tiempo.
¿Cómo captar la atención
de una sala llena de adolescentes aburridos?
Y parece que lo único que hay que hacer es mencionar la palabra pornografía.
(Risas)
Déjenme que les cuente cómo me di cuenta de esto por primera vez.
En 2012 yo estaba en un aula abarrotada de estudiantes de secundaria
que participaban en un programa extraescolar en Boston.
Mi trabajo, como oradora invitada del día,
consistía en motivarlos a creer lo emocionante que sería
tener una profesión en salud pública.
El problema era que,
cuando veía sus caras
podía notar en sus miradas que estaban en blanco,
simplemente estaban desconectados.
Ni siquiera importaba cómo estuviera yo vestida
que para mí era de lo más moderno.
Simplemente no captaba la atención de mi público.
Entonces uno de los dos adultos que trabajaba para el programa dijo:
"¿No estás realizando una investigación sobre pornografía?
Quizás puedes hablarles de esto".
De repente, esa aula de estudiantes de secundaria estalló
en carcajadas chocando los cinco entre sí.
Creo que también hubo algunos ruidos escandalosos.
Y todo eso porque alguien había dicho una palabra: "pornografía".
Ese momento resultó ser un momento decisivo
para mí y mi misión profesional de encontrar soluciones
para acabar con la violencia sexual en el noviazgo.
Hasta entonces yo había trabajado más de una década
en el problema aparentemente insoluble de la violencia en el noviazgo.
Los datos de los centros para el control y la prevención de enfermedades en EE.UU.
revelan que 1 de cada 5 estudiantes adolescentes de secundaria
sufre abusos físicos o sexuales
de su pareja cada año en EE.UU.
Eso significa que la violencia en el noviazgo es más frecuente
que el acoso escolar,
que el suicidio,
incluso que el fumar,
en esa misma población.
Pero resultaba difícil encontrar soluciones.
Trabajaba con un equipo de investigación
que buscaba nuevas respuestas a la pregunta:
¿Qué causa la violencia en el noviazgo, y cómo acabamos con ella?
Uno de los estudios de investigación que estábamos llevando a cabo
incluía unas preguntas sobre pornografía.
Nuestros hallazgos revelaron algo inesperado.
El 11 % de las adolescentes en la muestra
informaron que habían sido amenazadas u obligadas
a realizar actos sexuales
que el perpetrador había conocido por la pornografía.
Eso me intrigó.
¿Era la pornografía responsable de los datos sobre la violencia en el noviazgo?
O ¿era más bien una coincidencia que los consumidores de pornografía
fueran también más propensos a tener relaciones malsanas?
Investigué leyendo todo lo que pude
en la literatura especializada revisada por pares
y llevé a cabo mis propias investigaciones.
Quería saber
qué tipo de material sexualmente explícito veían los jóvenes,
con qué frecuencia y por qué,
para saber si podía descifrar
si era parte de la razón por la que, para muchos,
las relaciones sentimentales eran supuestamente malsanas.
Al leer, intenté tener la mente abierta,
a pesar de que muchos miembros del público
ya habían sacado conclusiones al respecto.
¿Por qué tenía la mente abierta en relación a la pornografía?
Bueno, soy científica social de profesión,
así que mi trabajo es ser objetiva.
Pero también tengo una visión positiva de la sexualidad.
Eso significa que apoyo plenamente el derecho
a tener cualquier tipo de relación sexual que se desee,
sin importar lo que implique,
a condición de que haya consentimiento entusiasta
de todas las personas implicadas.
Dicho esto, personalmente no estaba inclinada a ver pornografía.
Había visto algo, pero no era lo mío.
Como madre de dos hijos que pronto serán adolescentes,
tenía mis dudas
sobre cómo podría afectarles consumir pornografía.
Noté que, si bien mucha gente denunciaba la pornografía,
también había gente que la defendía firmemente
por diversas razones.
Entonces, en mi investigación académica,
realmente intenté despejar
si la pornografía era mala o buena.
Si era misógina o empoderadora.
No había una sola respuesta clara.
Había un estudio longitudinal que me preocupó mucho,
que mostraba que era más probable que los adolescentes que veían pornografía
perpetraran violencia sexual.
Pero el diseño del estudio
no llevó a conclusiones causales definitivas.
Otros estudios no hallaron
que el consumo de la pornografía por adolescentes
estuviera vinculado a determinados resultados negativos.
Sin embargo, otros estudios concluyeron que sí.
Al hablar con otros expertos,
me sentí muy presionada a elegir un bando referente a la pornografía.
Solo podía unirme a un equipo o al otro.
Incluso me dijeron que era débil de carácter
por no llegar a una conclusión concreta en cuanto a la pornografía.
Y fue complicado,
porque hay una industria
que está rentabilizando la fascinación del consumidor
por ver a las mujeres, en particular, no solo practicando sexo,
sino siendo amordazadas, ahogadas, abofeteadas,
cubiertas de saliva y de semen,
diciéndoles nombres degradantes muchas veces durante el sexo,
y sin saber siempre si han dado su consentimiento.
La mayoría de la gente aceptaría que enfrentamos un grave problema
de misoginia, violencia sexual y violación en este país;
y, probablemente, la pornografía no nos está ayudando.
Lo que me pareció un problema muy importante fue que
durante más de un siglo,
la posición contra la pornografía se había utilizado como excusa
para discriminar a los homosexuales
o a las personas que tienen fijaciones sexuales.
Así, por un lado, entendí por qué
nos preocupa mucho el mensaje que envía la pornografía,
y por otro lado, entendí
por qué nos preocupa mucho que se nos vaya de las manos enjuiciándola.
Durante los siguientes dos años,
investigué todas las afirmaciones alarmantes y horribles que pude encontrar
sobre la edad media de las personas que ven pornografía por primera vez,
y sobre la manera que afecta a su cerebro o a su sexualidad.
Esto es lo que encontré.
La pornografía gratuita en línea,
el tipo de pornografía que suelen ver los adolescentes,
es una terrible forma de educación sexual.
(Risas)
(Aplausos)
Pero ese no es su objetivo.
Es probable que no contamine sus mentes de manera instantánea
o que los convierta en consumidores compulsivos,
de la manera que algunos ideólogos nos quieren hacer creer.
Es rara la persona que no ve algo de pornografía en su juventud.
A la edad de 18 años,
un 93 % de universitarios y un 62 % de universitarias de primer año
habrán visto pornografía al menos una vez.
Y aunque a la gente le gusta decir
que Internet ha hecho que la pornografía sea omnipresente,
o que todos los jóvenes
con un teléfono inteligente definitivamente verán pornografía,
los datos no respaldan eso.
Un estudio a nivel nacional encontró que en el año 2000
un 16 % de los jóvenes de 10 a 13 años de edad
comunicaron que habían visto pornografía en el último año.
Y en 2010 esta cifra había aumentado.
Pero solo alcanzó un 30 %.
Así que no fueron todos.
Nuestros problemas respecto a los adolescentes y la violencia sexual
no solo se derivan de la pornografía.
De hecho, un estudio reciente
halló más probable que los jóvenes accedieran a imágenes sexualizadas
a través de otros tipos de material, más allá de la pornografía.
Piensen en todos esos videojuegos sexualizados,
programas de televisión, o videos musicales.
Puede ser que la exposición
a una corriente continua de material violento
esté causando nuestros problemas, con o sin las imágenes sexualizadas.
Al concentrarnos exclusivamente en los posibles daños de la pornografía,
puede que nos distraigamos y no veamos los problemas más importantes,
o que no descubramos las causas de la violencia sexual,
que son las verdaderas crisis de la salud pública.
Dicho esto, incluso mis propias investigaciones
demuestran que los adolescentes recurren a la pornografía
para informarse sobre el sexo.
Eso pasa porque no pueden encontrar
información fiable y objetiva en ningún otro lugar.
Menos del 50 % de los estados en EE. UU.
exige que la educación sexual se enseñe en las escuelas,
incluyendo cómo prevenir el sexo coercitivo.
Y menos de la mitad de esos estados
exige que la información presentada sea médicamente precisa.
Durante ese programa extraescolar en Boston,
esos niños tenían muchas ganas de hablar de sexo y de pornografía.
Y querían discutir todo eso
mucho más que discutir sobre la violencia sexual.
Entonces nos dimos cuenta
de que podíamos abordar los mismos temas de los que solemos hablar
con el pretexto de hablar sobre la educación de relaciones sanas,
por ejemplo, ¿cómo se define el consentimiento sexual?
O ¿cómo saben si lastiman a alguien durante el sexo?
O ¿qué límites saludables se deben poner al coquetear con alguien?
Podemos discutir todo esto
utilizando la pornografía como punto de partida
para nuestra conversación.
Es un poco como cuando los adultos dan a los niños
pasteles de chocolate como postre,
pero en secreto pusieron adentro un calabacín o algo sano.
(Risas)
Podemos hablar con los niños de lo sano, de lo que es bueno,
pero escondiéndolo en una conversación
sobre un tema del que creen que les gustaría hablar.
También descubrimos algo
que no necesariamente intentábamos explorar,
y que es que hay una manera fantástica de tener una conversación con jóvenes
sobre la pornografía.
Y eso es
asegurándonos de plantear esa conversación basada en la ciencia;
admitiendo cuánto entendemos los efectos de la pornografía;
hablando de los resultados desiguales
o de los puntos débiles de los estudios que se han realizado.
Debemos invitar a los adolescentes a ser consumidores críticos
de la literatura de investigación sobre la pornografía,
además de la pornografía misma.
Eso encaja bien con el desarrollo de los adolescentes.
A los adolescentes les gusta hacer preguntas
y les gusta que les animen a pensar por sí mismos.
Y nos dimos cuenta al comenzar a experimentar,
y dar lecciones sobre el consentimiento, el respeto y la pornografía,
que intentar obligar a los adolescentes a pensar de cierta manera
o forzarlos a escuchar un argumento unilateral sobre la pornografía
no solo es probablemente ineficaz,
sino que tampoco configura el tipo de comportamiento respetuoso y consensual
que queremos que aprendan.
Nuestro enfoque, lo que llamamos alfabetización pornográfica,
consiste en presentar la verdad acerca de la pornografía,
lo mejor posible,
teniendo en cuenta que hay un fundamento de evidencias en constante cambio.
Cuando la gente sabe
que impartimos un curso de nueva partes que dura 18 horas,
sobre alfabetización pornográfica a adolescentes,
creo que piensan que nos sentamos con los niños
y que intentamos mostrarles cómo ver la pornografía,
cosa que no hacemos,
o que somos parte de un grupo activista contra la pornografía
que intenta convencerlos de que si alguna vez ven pornografía,
va a ser extremadamente perjudicial para la salud.
Y eso no es todo.
Nuestro ingrediente secreto es que no emitimos juicios de valor.
No pensamos que la juventud deba o no ver pornografía.
Sino, sobre todo, queremos que sean pensadores críticos
siempre que la consuman.
Hemos aprendido,
de la demanda de nuestro currículo y formación,
a través de todo EE.UU y más allá,
que hay muchos padres y profesores
que tienen ganas de tener
conversaciones diferentes y realistas sobre pornografía con jóvenes.
Hemos recibido solicitudes de Utah, de Vermont,
de Alabama, hasta Hawái.
Durante ese programa extraescolar,
lo que vi es que desde el momento en que mencionamos la palabra pornografía,
esos niños estaban listos para discutir y debatir
con respecto sobre lo que querían y no querían ver en la pornografía,
y lo que querían hacer y no hacer practicando el sexo.
Además de discutir lo que era degradante para las mujeres
o injusto para los hombres o racista, todo.
Dieron unas opiniones muy sofisticadas.
Fue exactamente de lo que queríamos que hablaran
como activistas contra la violencia.
Como profesores, a veces salimos de la clase y pensamos,
"Es muy triste que ese chico en nuestra clase
piense que todas las mujeres llegan al orgasmo después del sexo anal".
En otras ocasiones, salimos de la clase y pensamos,
"Qué bueno que ese chico en nuestra clase que es homosexual,
dijera que ver la representación de su sexualidad en la pornografía
le salvó la vida".
O, "Esa chica en nuestra clase
que dijo que se sentía mucho mejor acerca de su cuerpo,
porque vio a alguien físicamente parecida a ella como objeto de deseo
en pornografía no extrema".
Aquí es donde me encuentro como activista contra la violencia.
Me encuentro investigando y hablando de pornografía.
Aunque sería más fácil
si en la vida las discusiones fueran unilaterales,
lo que he descubierto hablando con los jóvenes sobre pornografía
es que siguen interesados en estas conversaciones
porque permitimos que aborden cuestiones complejas.
Y porque somos honestos respecto a la ciencia.
Aunque estos adolescentes aún no son adultos,
están viviendo en un mundo adulto.
Y están preparados para mantener conversaciones adultas.
Gracias.
(Aplausos)
[Cette intervention comporte du contenu réservé aux adultes]
Il y a six ans,
j'ai découvert quelque chose
que les scientifiques veulent savoir depuis des années.
Comment retenir l'attention
d'une salle pleine d'adolescents qui s'ennuient profondément ?
Il s'avère que vous n'avez qu'à évoquer le mot « pornographie ».
(Rires)
Laissez-moi vous dire comment j'ai découvert cela.
En 2012, j'étais assise dans une pièce pleine de lycéens
qui suivaient un programme parascolaire à Boston.
Ma tâche, en tant qu'intervenante pour la journée,
était de les encourager à penser à l'aspect enthousiasmant
d'une carrière dans la santé publique.
Le problème,
en regardant leurs visages,
était que je voyais leurs yeux devenir vitreux
et ils décrochaient.
Cela n'importait pas que je porte
ce que je pensais être une tenue cool ce jour-là.
Je perdais mon public.
Puis l'un des deux adultes travaillant pour le programme a dit :
« Ne faites-vous pas de recherche sur la pornographie ?
Parlez-leur peut-être de cela. »
Tout à coup, cette salle pleine de lycéens a explosé de rire et en exclamations.
Je crois qu'il y a eu des hululements retentissants.
Prononcer un seul mot - « pornographie » - avait suffi.
Ce moment allait s'avérer être un moment déterminant
pour moi et ma mission professionnelle : trouver des solutions
pour mettre fin à la violence relationnelle et sexuelle.
A ce stade-là, j'avais travaillé pendant plus d'une décennie
sur ce problème apparemment insoluble de la violence dans les relations.
Des données des centres pour le contrôle et la prévention des maladies
démontrent qu'un jeune allant au lycée sur cinq
est victime de maltraitance physique et/ou sexuelle
de la part d'un partenaire aux États-Unis chaque année.
Cela fait que la violence relationnelle est plus fréquente
que le harcèlement à l'école,
les pensées suicidaires sérieuses
ou même le fait de vapoter
dans cette même population.
Mais les solutions s'avéraient élusives.
Je travaillais avec une équipe de recherche
qui chassait de nouvelles réponses à la question :
qu'est-ce qui occasionne la maltraitance relationnelle
et comment y mettre un terme ?
L'une des études sur lesquelles nous travaillions à l'époque
s'est avérée comprendre quelques questions sur la pornographie.
Quelque chose d'inattendu émergeait de nos découvertes.
11% des adolescentes de notre cohorte
ont déclaré avoir été forcée ou menacée
de faire des choses que l'auteur avait vues dans de la pornographie.
Cela a éveillé ma curiosité.
Fallait-il blâmer la pornographie
pour un pourcentage de la violence relationnelle ?
Ou était-ce plutôt une coïncidence que les consommateurs de pornographie
s'avéraient avoir plus de risques d'être dans des relations malsaines ?
J'ai enquêté en lisant tout ce que je pouvais
issu de la littérature
et en conduisant ma propre recherche.
Je voulais savoir
quels contenus sexuellement explicites les jeunes regardaient,
à quelle fréquence et pourquoi
et voir si je pouvais établir
que cela expliquait en partie pourquoi, pour tant d'entre eux,
les relations amoureuses étaient apparemment malsaines.
En lisant, j'ai essayé de garder l'esprit ouvert
même si de nombreux membres du grand public
s'étaient déjà fait une opinion sur le sujet.
Pourquoi garder l'esprit ouvert au sujet de la pornographie ?
Je suis experte en sciences sociales,
c'est mon travail d'être objective.
Mais j'ai également une approche positive de la sexualité.
Cela signifie que je soutiens le droit des gens
à jouir de la vie sexuelle et de la sexualité qui les satisfont,
peu importe ce que cela implique,
tant que cela comprend le consentement enthousiaste
de toutes les parties concernées.
Cela étant dit, je n'étais personnellement pas encline à regarder de la pornographie.
J'en avais vu, cela ne m'avait rien fait du tout.
En tant que mère de deux enfants presque adolescents,
j'avais mes inquiétudes
au sujet des effets que regarder de pornographie pourrait avoir sur eux.
J'ai remarqué que s'il y avait beaucoup de gens
qui dénonçaient la pornographie,
il y avait aussi de fervents défenseurs pour différentes raisons.
Dans mon exploration académique,
j'ai réellement essayé de comprendre :
la pornographie était-elle mauvaise ou bonne pour vous ?
Était-elle misogyne ou responsabilisante ?
Aucune réponse n'est ressortie de façon claire.
Il y a eu une étude longitudinale qui m'a vraiment inquiétée
et qui montrait que les adolescents ayant vu de la pornographie
avaient ultérieurement plus de risques de commettre de la violence sexuelle.
Mais la conception de l'étude
ne permettait pas d'établir des conclusions causales définitives.
Il y avait d'autres études n'ayant pas trouvé
que la consommation de pornographie
était associée à des conséquences négatives spécifiques.
Même si d'autres études avaient montré cela.
Mais en parlant à d'autres experts,
j'ai ressenti une énorme pression
pour prendre parti au sujet de la pornographie.
Rejoindre une équipe ou l'autre.
On m'a même dit que j'étais faible d'esprit
à ne pas pouvoir choisir une bonne réponse
au sujet de la pornographie.
C'était compliqué
car il y a une industrie
qui fait de l'argent sur la fascination du public
à regarder des femmes en particulier,
non seulement avoir des relations sexuelles,
mais être étranglées, bâillonnées, giflées,
se faire cracher dessus, se faire éjaculer dessus,
être appelées par des noms dégradants à répétition durant un rapport sexuel
et pas toujours avec un clair consentement de leur part.
La plupart des gens s'accorderaient à dire que nous avons un gros problème
de misogynie, de violence sexuelle et de viols dans ce pays
et la pornographie n'aide probablement pas avec tout cela.
Un problème d'une importance capitale à mes yeux était
que pendant plus d'un siècle,
la position anti-pornographie a été utilisée comme prétexte
de discrimination à l'encontre des gays et des lesbiennes
ou des gens qui ont des goûts coquins ou des fétiches.
Je pouvais voir pourquoi, d'un côté,
nous pourrions beaucoup nous inquiéter des messages transmis par la pornographie
et, d'un autre côté,
nous pourrions beaucoup nous inquiéter d'exagérer en l'accusant.
Les deux années suivantes,
je me suis penchée
sur toutes les allégations effrayantes, horrifiantes que j'ai pu trouver
sur l'âge moyen auquel les gens voient de la pornographie pour la première fois,
l'effet que cela a sur leur cerveau ou sur leur sexualité.
Voici ce dont j'ai à rapporter.
La pornographie gratuite et dominante en ligne,
que les adolescents ont le plus de chances de voir,
est une terrible forme d'éducation sexuelle.
(Rires)
(Applaudissements)
Mais elle n'était pas prévue pour ça.
Et elle n'empoisonne probablement pas instantanément leur esprit
ni ne les transforme en consommateurs compulsifs
comme certains idéologues aimeraient vous le faire croire.
Très peu de personnes ne voient pas de pornographie dans leur jeunesse.
D'ici à leurs 18 ans,
93% des étudiants en première année et 62% des étudiantes en première année
ont vu de la pornographie au moins une fois.
Même si les gens aiment dire
qu'Internet a rendu la pornographie omniprésente
ou garantit que tout jeune enfant
à qui l'on a donné un téléphone va voir de la pornographie,
les données ne le confirment pas.
Une étude représentative à l'échelle nationale
a découvert que durant l'année 2000,
16% des jeunes de 10 à 13 ans
ont déclaré avoir vu de la pornographie durant l'année.
En 2010, ce chiffre avait augmenté,
mais seulement jusqu'à 30%.
Il ne s'agissait donc pas de tout le monde.
Nos problèmes avec les adolescents et la perpétration de violence sexuelle
ne sont pas uniquement dus à la pornographie.
Une étude récente a découvert que les adolescents
ont plus de chances de voir des images sexualisées
dans tous les autres genres de médias à part la pornographie.
Pensez à tous ces jeux vidéo sexualisés, ces séries télé, ces clips musicaux.
Ce pourrait être l'exposition à un flot continu de médias violents
qui à la place de, ou en plus des images sexualisées, entraîne nos problèmes.
En nous concentrant uniquement
sur les nuisances potentielles de la pornographie,
nous passons peut-être à côté de problèmes plus importants.
Ou des causes premières
de la violence relationnelle et sexuelle, qui est une vraie crise de santé publique.
Cela étant dit, même ma propre recherche
démontre que les adolescents se tournent vers la pornographie
pour de l'éducation et des informations sur le sexe.
C'est parce qu'ils ne parviennent pas à trouver
des informations fiables et factuelles ailleurs.
Moins de 50% des États des États-Unis
exigent que l'éducation sexuelle soit enseignée à l'école,
y compris comment éviter les relations sexuelles forcées.
Et moins de la moitié de ces États
exigent que les informations présentées soient exactes d'un point de vue médical.
Dans ce programme parascolaire de Boston,
ces enfants voulaient vraiment parler de sexe
et ils voulaient vraiment parler de pornographie.
Ils voulaient parler de ces choses-là
bien plus qu'ils ne voulaient parler de violence relationnelle ou sexuelle.
Nous avons réalisé
que nous pouvions traiter des mêmes sujets dont nous parlerions normalement
sous couvert d'une éducation pour des relations saines :
quelle est la définition du consentement sexuel ?
Comment savez-vous si vous blessez quelqu'un durant un rapport sexuel ?
Quelles sont les limites saines à avoir quand vous flirtez ?
Nous pouvions discuter de ces mêmes choses
en utilisant la pornographie
comme point de départ de notre conversation.
C'est comme quand les adultes donnent un dessert aux enfants
mais ont secrètement inclus une courgette ou quelque chose de sain dedans.
(Rires)
Nous pouvions parler aux enfants des trucs sains,
de ce qui est bon pour eux,
mais le dissimuler dans une conversation au sujet d'une chose
dont ils pensaient qu'ils voulaient parler.
Nous avons découvert une chose
que nous ne n'avions pas nécessairement prévu de trouver :
la pornographie est un moyen formidable
d'avoir une conversation avec des adolescents
au sujet de la pornographie.
En maintenant la conversation fidèle à la science.
En admettant ce que nous savons et ce que nous ignorons
sur l'influence de la pornographie.
En parlant des résultats mitigés
ou des faiblesses des études qui ont été conduites.
En invitant les adolescents à devenir des consommateurs critiques
de la littérature de recherche sur la pornographie
ainsi que de la pornographie.
Cela convient vraiment au développement des adolescents.
Les adolescents aiment remettre des choses en question
et ils aiment être invités à réfléchir par eux-mêmes.
Nous avons réalisé en commençant à expérimenter,
à enseigner des cours sur le consentement, le respect et la pornographie,
qu'essayer d'effrayer les adolescents
pour qu'ils adoptent un certain point de vue
ou de leur faire avaler de force
un argument unilatéral sur la pornographie,
non seulement cela ne fonctionne probablement pas,
mais cela ne donne pas un exemple
du genre de comportement respectueux et consensuel
que nous voulons qu'ils apprennent.
Notre approche, ce que nous appelons la culture pornographique,
c'est présenter la vérité au sujet de la pornographie
d'après ce que nous avons,
étant donné qu'il y une fondation qui change constamment.
Quand les gens entendent
que nous enseignons un cours de neuf sessions, 18 heures,
de culture pornographique à des adolescents,
je pense qu'ils pensent soit que nous faisons asseoir les enfants
pour leur montrer comment regarder de la pornographie,
ce qui n'est pas le cas,
ou que nous faisons partie d'un groupe activiste anti-pornographie
qui essaye de les convaincre que s'ils ont vu de la pornographie,
cela est la pire chose qu'il soit pour leur santé.
Ce n'est pas non plus le cas.
Notre ingrédient secret est que nous ne donnons pas de leçons.
Nous ne pensons pas que la jeunesse devrait regarder de la pornographie.
Mais surtout, nous voulons qu'elle ait un esprit critique
si et quand elle en voit.
Nous avons appris
du nombre de demandes pour notre cursus et notre formation
venant de tous les États-Unis et d'au-delà,
qu'il y a beaucoup de parents et beaucoup d'enseignants
qui veulent vraiment avoir
des conversations plus nuancées et réalistes
avec les adolescents au sujet de la pornographie.
Nous avons eu des demandes venant de l'Utah jusqu'au Vermont,
de l'Alabama, d'Hawaï.
Dans ce programme parascolaire,
ce que j'ai vu, c'est qu'à l'instant où nous évoquons la pornographie,
ces enfants étaient prêts à entrer en conversation
au sujet de ce qu'ils voulaient ou non voir dans la pornographie
et ce qu'ils voulaient ou non faire durant un rapport sexuel.
Et ce qui était dégradant pour les femmes,
injuste envers les hommes ou raciste, tout cela.
Ils ont avancé des arguments très sophistiqués.
Exactement le genre de choses dont nous voudrions qu'ils parlent
en tant qu'activistes pour la prévention de la violence.
En tant qu'enseignants, nous pourrions quitter la classe un jour en pensant :
« C'est vraiment triste qu'il y ait ce garçon dans notre classe
qui pense que toutes les femmes ont des orgasmes via le sexe anal. »
Et nous pourrions quitter la classe la semaine suivante en pensant :
« Je suis contente qu'il y ait cet enfant homosexuel dans notre classe
qui a dit que voir sa sexualité représentée dans la pornographie
lui a sauvé la vie. »
Ou : « Il y a cette fille dans notre classe
qui a dit qu'elle se sentait mieux par rapport à son corps
car elle a vu quelqu'un avec ses formes être l'objet du désir
dans de la pornographie insipide. »
Voici où je suis en tant qu'activiste pour la prévention de la violence.
Je me retrouve à parler et à faire des recherches sur la pornographie.
Même s'il serait plus simple
si tout était blanc ou noir,
j'ai découvert durant mes conversations sur la pornographie avec des adolescents
qu'ils demeurent impliqués dans ces conversations
car nous leur permettons de débattre des complexités.
Et car nous sommes honnêtes au sujet de la science.
Ces adolescents ne sont peut-être pas encore des adultes,
mais ils vivent dans un monde d'adultes.
Et ils sont prêts pour des conversations d'adultes.
Merci.
(Applaudissements)
[આ ચર્ચામાં પુખ્ત સામગ્રી શામેલ છે]
છ વર્ષ પહેલાં,
મેં એવી કંઈક શોધ કરી જે વૈજ્ .ાનિકો વર્ષોથી જાણવાની ઇચ્છા છે
તમે ધ્યાન કેવી રીતે મેળવશો
ખૂબ કંટાળાજનક કિશોરોના ઓરડામાં છે?
તે તમારે જે કરવાનું છે તે તારણ આપે છે પોર્નોગ્રાફી શબ્દનો ઉલ્લેખ છે.
(હાસ્ય)
હું તમને જણાવું છું કે મેં આ પ્રથમ શીખ્યા.
2012 માં, હું એક ગીચ રૂમમાં બેઠો હતો ઉચ્ચ શાળાના વિદ્યાર્થીઓથી ભરેલા
જે હાજર રહ્યા હતા બોસ્ટનમાં એક પછીનો કાર્યક્રમ
અને મારી નોકરી, દિવસના મહેમાન વક્તા તરીકે,
તેમને વિચારવાની પ્રેરણા આપવાની હતી તે કેટલું ઉત્તેજક હશે તે વિશે
જાહેર આરોગ્ય માં કારકિર્દી છે.
સમસ્યા હતી,
જેમ જેમ મેં તેમના ચહેરા તરફ જોયું,
હું જોઈ શક્યો કે તેમની આંખો ઉપર ગ્લેઝિંગ હતા,
અને તેઓ હમણાં જ ટ્યુનિંગ કરી રહ્યા હતા.
મેં પહેર્યું તે પણ વાંધો નથી
હું શું વિચાર્યું હતું તે દિવસે મારી સરસ પોશાક.
હું ફક્ત મારા પ્રેક્ષકોને ગુમાવી રહ્યો હતો.
તેથી, પછી બે પુખ્ત વયનામાંથી એક જેણે પ્રોગ્રામ માટે કામ કર્યું હતું,
"તમે કેટલાક સંશોધન નથી કરી રહ્યા? અશ્લીલતા વિષે?
કદાચ તેમને તે વિશે કહો. "
અચાનક, તે ઓરડો હાઇ સ્કૂલના વિદ્યાર્થીઓથી ભરેલા ફૂટ્યા
હાસ્યમાં, ઉચ્ચ ફાઇવ્સ.
મને લાગે છે કે ત્યાં કેટલાક હતા ઘોંઘાટીયા અવાજો.
અને બધા કોઈએ કર્યું હતું તે એક શબ્દ કહેતો હતો - અશ્લીલતા.
તે ક્ષણ સાબિત થશે એક મહત્વપૂર્ણ વળાંક
મારા અને મારા વ્યાવસાયિક મિશન માટે ઉકેલો શોધવા
ડેટિંગ અને જાતીય હિંસા સમાપ્ત કરવા માટે.
તે સમયે, હું કામ કરતો એક દાયકા કરતાં વધુ સમય માટે
આ દેખીતી અવ્યવસ્થિત સમસ્યા પર ડેટિંગ હિંસા.
યુએસ કેન્દ્રોનો ડેટા રોગ નિયંત્રણ અને નિવારણ માટે
તે પાંચમાં એક દર્શાવો ઉચ્ચ શાળામાં ભણતા યુવાનો
શારીરિક અને / અથવા જાતીય શોષણનો અનુભવ કરો
દર વર્ષે યુ.એસ. માં ડેટિંગ પાર્ટનર દ્વારા.
તે ડેટિંગની હિંસાને વધુ પ્રચલિત બનાવે છે
શાળાની મિલકત પર ધમકાવવા કરતા,
ગંભીરતાથી આત્મહત્યા પર વિચારણા,
અથવા તો વરાળ,
તે જ વસ્તીમાં.
પરંતુ ઉકેલો પ્રપંચી સાબિત થઈ રહ્યા હતા.
અને હું એક સંશોધન ટીમ સાથે કામ કરતો હતો
કે શિકાર હતો પ્રશ્નના નવલકથા જવાબો માટે:
ડેટિંગ દુરુપયોગનું કારણ શું છે, અને આપણે તેને કેવી રીતે રોકી શકીએ?
એક સંશોધન અભ્યાસ કે અમે તે સમયે કામ કરી રહ્યા હતા
સમાવેશ થાય છે પોર્નોગ્રાફી વિશે થોડા પ્રશ્નો.
અને કંઈક અણધારી અમારા તારણોમાંથી બહાર આવી હતી.
કિશોરનો અગિયાર ટકા અમારા નમૂનામાં છોકરીઓ
અહેવાલ આપ્યો કે તેઓ હતા દબાણ અથવા ધમકી આપી
જાતીય વસ્તુઓ કરવા માટે કે ગુનેગાર અશ્લીલતામાં જોયું.
તે મને વિચિત્ર લાગ્યું.
અશ્લીલ દોષ દોરવા માટે હતી ડેટિંગ હિંસા કોઈપણ ટકાવારી માટે?
અથવા તે વધુ એક સંયોગ જેવું હતું કે અશ્લીલતા વપરાશકર્તાઓ
પણ શક્યતા વધુ થાય છે અનિચ્છનીય સંબંધોમાં રહેવું?
મેં વાંચીને તપાસ કરી બધું હું કરી શકતો
પીઅર-સમીક્ષા કરેલ સાહિત્યમાંથી,
અને મારા પોતાના સંશોધન દ્વારા.
હું જાણવા માંગતો હતો
કેવા પ્રકારના જાતીય સ્પષ્ટ મીડિયા યુવાનો જોઈ રહ્યા હતા,
અને કેટલી વાર અને કેમ,
અને જુઓ હુ સાથે ટુકડા કરી શકુ કે નહી
જો તે કારણનો ભાગ હતો કે તે ઘણા લોકો માટે
ડેટિંગ સંબંધો દેખીતી રીતે બિનઆરોગ્યપ્રદ હતા.
જેમ જેમ મેં વાંચ્યું, મેં ખુલ્લું મન રાખવાનો પ્રયત્ન કર્યો,
ત્યાં હતા છતાં જાહેર સભ્યો પુષ્કળ
કોણ પહેલેથી જ બનાવેલું છે આ મુદ્દા વિશે તેમના મન.
હું કેમ ખુલ્લું મન રાખીશ અશ્લીલતા વિષે?
સારું, હું પ્રશિક્ષિત સમાજ વૈજ્tાનિક છું,
તેથી ઉદ્દેશ્ય કરવાનું મારું કામ છે.
પરંતુ હું પણ લોકો શું છું સેક્સ-પોઝિટિવ ક callલ કરો.
તેનો અર્થ એ કે હું લોકોના હકનું સંપૂર્ણ સમર્થન કરું છું
ગમે તે પ્રકારના સેક્સ લાઇફનો આનંદ માણવો અને લૈંગિકતા તેઓ પરિપૂર્ણ લાગે છે
તેમાં શું સામેલ છે,
જ્યાં સુધી તે શામેલ છે ઉત્સાહી સંમતિ
સામેલ તમામ પક્ષો.
તેણે કહ્યું કે, હું વ્યક્તિગત રૂપે વલણ ધરાવતો નહોતોઅશ્લીલતા જોવા તરફ.
હું કેટલાક જોઈ શક્યો, ખરેખર નથી મારા માટે કંઈ પણ કરો.
અને બેની મમ્મી તરીકે કિશોરવયના બાળકો,
મને મારી પોતાની ચિંતાઓ હતી
પોર્નોગ્રાફી શું જોઈ રહી છે તે વિશે તેમને કરી શકે છે.
મેં જોયું કે જ્યારે ત્યાં ઘણા લોકો હતા
જે અશ્લીલતાની નિંદા કરી રહ્યા હતા,
ત્યાં પણ લોકો હતા જેઓ તેના રક્ષકો હતા
વિવિધ કારણોસર.
તેથી મારી વિદ્વાન સંશોધન માં,
મેં ખરા અર્થમાં સમજવાનો પ્રયત્ન કર્યો:
અશ્લીલતા તમારા માટે ખરાબ હતી અથવા તે તમારા માટે સારું હતુ?
શું તે મિયોગોનિસ્ટ છે અથવા તે સશક્તિકરણ હતું?
અને ત્યાં એક પણ જવાબ નહોતો કે સ્પષ્ટ રીતે ઉભરી.
ત્યાં એક રેખાંશ અભ્યાસ હતો જેણે મને ખરેખર ચિંતા કરી હતી,
તે બતાવ્યું હતું કે કિશોરો જેણે અશ્લીલતા જોયા
ત્યારબાદ વધુ સંભાવના હતી જાતીય હિંસા આચરવું.
પરંતુ અભ્યાસની ડિઝાઇન
નિર્ણાયક માટે મંજૂરી આપી ન હતી કાર્યકારી તારણો.
અને અન્ય અભ્યાસ પણ હતા તે મળ્યું નથી
કે કિશોરવયના પોર્નોગ્રાફીનો ઉપયોગ
ચોક્કસ નકારાત્મક પરિણામો સાથે સંકળાયેલુ હતુ
બીજા અધ્યયન હોવા છતાં તે શોધી
પરંતુ જેમ મેં અન્ય નિષ્ણાતો સાથે વાત કરી,
હું જબરદસ્ત દબાણ લાગ્યું અશ્લીલતા પસંદ કરવા માટે.
એક અથવા બીજી ટીમમાં જોડાઓ.
મને તે પણ કહેવામાં આવ્યું હતું તે મારા પ્રત્યે નબળા મનનું હતું
એક પસંદ કરવા માટે સમર્થ નહિં હોય પોર્નોગ્રાફી વિશે સાચો જવાબ.
અને તે જટિલ હતું,
કારણ કે ત્યાં એક ઉદ્યોગ છે
કે મૂડીકરણ છે પ્રેક્ષકોના આકર્ષણનું બંધ
મહિલાઓને જોવાની સાથે, ખાસ કરીને, ફક્ત સંભોગ કરવો જ નહીં,
પરંતુ ચોક્ક્સ થઈ જવું, દડગવું, થપ્પડ મારવી,
થૂંકવું, તેના પર સ્ખલન,
અપમાનજનક નામો કહેવાય છે સેક્સ દરમિયાન
અને હંમેશાં તેમની સંમતિથી સ્પષ્ટ નથી.
મોટા ભાગના લોકો સહમત થશે કે આપણે એક ગંભીર સમસ્યા છે
દુષ્કર્મ, જાતીય હિંસા સાથે અને આ દેશમાં બળાત્કાર,
અને કદાચ અશ્લીલતા તેમાંથી કોઈની મદદ કરતું નથી.
અને એક વિવેચનાત્મક રીતે મહત્વપૂર્ણ મને મુશ્કેલી તે હતી
એક સદી કરતાં વધુ સમય માટે,
વિરોધી પોર્નોગ્રાફી સ્થિતિ બહાનું તરીકે ઉપયોગ કરવામાં આવ્યો હતો
ભેદભાવ માટે ગે અને લેસ્બિયન્સ સામે
અથવા એવા લોકો કે જેમની પાસે કિંક્સ છે અથવા ફેટિશ્ર્સ છે.
તેથી હું જોઈ શકતો હતો કે એક તરફ,
અમે ખૂબ ચિંતિત હોઈ શકે છે પોર્નોગ્રાફી મોકલેલા સંદેશા,
અને બીજી બાજુ,
શા માટે આપણે ખરેખર ચિંતિત હોઈએ તેને સૂચવતા ઓવરબોર્ડ જવા વિશે.
આગામી બે વર્ષ માટે,
મેં દરેક ડરામણું જોયું, ભયાનક દાવો છે કે મને મળી શકે છે
સરેરાશ ઉંમર વિશે જ્યાં લોકો પ્રથમ અશ્લીલતા જુએ છે,
અથવા તે તેમના મગજને શું કરે છે અથવા તેમની જાતિયતા.
મારે જે જાણ કરવી છે તે અહીં છે.
મફત, ,નલાઇન, મુખ્ય પ્રવાહની અશ્લીલતા,
કિશોરો કે તે પ્રકારની છે મોટે ભાગે જોવાનું છે,
એક સંપૂર્ણ ભયંકર સ્વરૂપ છે જાતીય શિક્ષણ.
(હાસ્ય)
(તાળીઓ)
પરંતુ તે તે હેતુ માટે નથી.
અને તે કદાચ નથી તરત જ તેમના મનમાં ઝેર
અથવા તેમને ફરજિયાત વપરાશકર્તાઓમાં ફેરવવું,
જે રીતે કેટલાક વિચારધારાઓ તમે માનો છો
તે એક દુર્લભ વ્યક્તિ જોતી નથી તેમના યુવાનીમા કેટલીક અશ્લીલતા
તેઓ 18 વર્ષનાં થાય ત્યારે,
પ્રથમ વર્ષના કોલેજના પુરુષો 93 ટકા અને 62 ટકા સ્ત્રીઓ
ઓછામાં ઓછું એક વાર પોર્નોગ્રાફી જોઇ હશે.
અને તેમ છતાં લોકો કહેવાનું પસંદ કરે છે
કે ઇન્ટરનેટ બનાવ્યું છે અશ્લીલતા સર્વવ્યાપક,
અથવા મૂળભૂત ખાતરી આપે છે કોઈપણ નાના બાળક કે
કોણે સ્માર્ટફોન આપ્યો છે? ચોક્કસપણે અશ્લીલતા જોવાનું છે,
ડેટા ખરેખર તે સપોર્ટ કરતું નથી.
રાષ્ટ્રીય પ્રતિનિધિ અભ્યાસ 2000 માં મળી
10 થી 13 વર્ષના યુવાનોમાં 16 ટકા
અહેવાલ આપ્યો કે તેઓ જોઇ શકશે પાછલા વર્ષમાં અશ્લીલતા.
અને 2010 સુધીમાં તે આંકડો વધ્યો હતો.
પરંતુ માત્ર 30 ટકા.
તેથી તે દરેક જણ નહોતું.
કિશોરો સાથે સમસ્યાઓ અને જાતીય હિંસા દુષ્કર્મ
માત્ર અશ્લીલતાને લીધે જ નથી.
હકીકતમાં, તાજેતરનો એક અભ્યાસ
કિશોરો મળી જાતીયકૃત છબીઓ જોવાની સંભાવના વધુ છે
મીડિયાના અન્ય પ્રકારોમાં અશ્લીલતા ઉપરાંત.
તે બધા વિશે વિચારો જાતીયકૃત વિડિઓ ગેમ્સ,
અથવા ટીવી શો અથવા સંગીત વિડિઓઝ.
અને તે સંપર્કમાં હોઈ શકે છે હિંસક મીડિયાના સતત પ્રવાહ તરફ
તેના બદલે અથવા ઉપરાંત જાતીય છબીઓ
આપણી સમસ્યાઓનું કારણ છે.
સંભવિત નુકસાન પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરીને ફક્ત અશ્લીલતાની,
આપણે પોતાને વિચલિત કરી શકીએ છીએ મોટા મુદ્દાઓ માંથી.
અથવા મૂળ કારણો ખૂટે છે ડેટિંગ અને જાતીય હિંસા,
જે સાચા જાહેર આરોગ્ય સંકટ છે.
તેણે કહ્યું, મારા પોતાના સંશોધન પણ
કિશોરો દર્શાવે છે અશ્લીલતા તરફ વળ્યા છે
શિક્ષણ અને સેક્સ વિશેની માહિતી માટે.
અને તે છે કારણ કે તેઓ શોધી શકતા નથી
વિશ્વસનીય અને તથ્યપૂર્ણ અન્યત્ર માહિતી.
50 ટકા કરતા ઓછા રાજ્યો અમેરિકા માં
તે લૈંગિક શિક્ષણની જરૂર છે શાળાઓમાં ભણાવવામાં આવે,
બળતરા સેક્સને કેવી રીતે અટકાવવું તે સહિત.
અને તેમાંથી અડધાથી પણ ઓછા રાજ્યો
જરૂરી છે કે પ્રસ્તુત માહિતી તબીબી રીતે સચોટ બનો.
તેથી તે બોસ્ટન પછીના શાળા કાર્યક્રમમાં,
તે બાળકો ઇચ્છતા હતા સેક્સ વિશે વાત કરવા માટે
અને તેઓ ઇચ્છતા હતા અશ્લીલતા વિશે વાત કરવા.
અને તેઓ તે બાબતો વિશે વાત કરવા માંગતા હતા
તેઓ ઇચ્છતા કરતા પણ વધારેડેટિંગ અથવા જાતીય હિંસા વિશે વાત કરવા માટે.
તેથી અમને સમજાયું,
અમે બધા જ વિષયોને આવરી શકીએ છીએ કે અમે સામાન્ય રીતે વિશે વાત કરીશું
તંદુરસ્ત ની બહાનું હેઠળ સંબંધ શિક્ષણ,
જેમ કે, વ્યાખ્યા શું છે જાતીય સંમતિ છે?
અથવા, તમે કેવી રીતે જાણો છોજો તમે સેક્સ દરમિયાન કોઈકને ઇજા પહોંચાડી રહ્યાં છો?
અથવા તંદુરસ્ત બાઉન્ડ્રી શું છે જ્યારે તમે ફ્લર્ટિંગ કરી રહ્યાં છો?
આ બધી જ બાબતો પર આપણે ચર્ચા કરી શકીએ છીએ
અશ્લીલતાનો ઉપયોગ કરીને જમ્પિંગ-ફ પોઇન્ટ તરીકે
અમારી વાતચીત માટે.
તે પુખ્ત વયના જેવું છે બાળકોને બ્રાઉની જેવા રણ આપો,
પરંતુ તેઓએ છૂપી રીતે એક ઝુચિની શેકવી અથવા તેની અંદર કંઇક સ્વસ્થ
(હાસ્ય)
અમે બાળકો સાથે વાત કરી શકીએ તંદુરસ્ત સામગ્રી વિશે,
તે સામગ્રી જે તમારા માટે સારી છે,
પરંતુ વાતચીતની અંદર તેને છુપાવો તે કંઈક વિશે હતું
કે તેઓએ વિચાર્યું તેઓ વિશે વાત કરવા માંગતા હતા.
અમે પણ કંઈક શોધી કા .્યું
અમે જરૂરી ન હતી કે શોધવા માટે સુયોજિત કરો,
જે એક વિચિત્ર રીત છે કિશોરો સાથે વાતચીત કરવા માટે
પોર્નોગ્રાફી વિશે.
અને તે છે,
વાતચીતને વિજ્ toાન સાથે સાચું રાખો.
આપણે શું જાણીએ છીએ અને શું નથી જાણતા તે કબૂલ કરો
અશ્લીલતાની અસર વિશે.
જ્યાં મિશ્ર પરિણામો છે તે વિશે વાત કરો
અથવા જ્યાં નબળાઇઓ છે હાથ ધરવામાં આવેલા અભ્યાસમાં.
કિશોરોને આમંત્રણ આપો નિર્ણાયક ગ્રાહકો બનવા માટે
અશ્લીલતા પર સંશોધન સાહિત્યનું,
તેમજ અશ્લીલતા.
તે ખરેખર બંધબેસે છે કિશોરવયના વિકાસ સાથે.
કિશોરો વસ્તુઓ પર સવાલ ઉઠાવવાનું પસંદ કરે છે
અને તેઓ આમંત્રણ આપવાનું પસંદ કરે છે પોતાને માટે વિચારવું.
અને અમને પ્રયોગ કરવાનું શરૂ કરીને સમજાયું,
કેટલાક વર્ગને સંમતિથી શીખવવું, આદર અને અશ્લીલતા,
કિશોરોને ડરાવવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યો છે ચોક્કસ દૃષ્ટિકોણ માં
અથવા એકતરફી દલીલ જામ પોર્નોગ્રાફી વિશે તેમના ગળા નીચે
માત્ર કામ કરતું નથી,
પરંતુ ખરેખર મોડેલ નથી આદર ના પ્રકાર,
સંમતિપૂર્ણ વર્તન કે અમે તેમને શીખવા માંગીએ છીએ.
તેથી અમારો અભિગમ, જેને આપણે કહીએ છીએ પોર્નોગ્રાફી સાક્ષરતા,
સત્ય રજૂ કરવા વિશે છે પોર્નોગ્રાફી વિશે
અમારા શ્રેષ્ઠ જ્ જ્ઞાન માટે,
આપેલ છે કે ત્યાં છે હંમેશા બદલાતા પુરાવા આધાર
જ્યારે લોકો સાંભળે છે કે આપણે શીખવે છે નવ સત્ર, 18-કલાક વર્ગ
કિશોરો માટે પોર્નોગ્રાફી સાક્ષરતામાં,
મને લાગે છે કે તેઓ કાં વિચારે છે કે અમે બાળકો નીચે બેઠા છીએ
અને તેમને બતાવવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યો છું પોર્નોગ્રાફી કેવી રીતે જોવી,
જે આપણે નથી કરતા,
અથવા કે અમે ભાગ છીએ એન્ટી પોર્નોગ્રાફી એક્ટિવિસ્ટ જૂથ
તે તેમને મનાવવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યો છે કે જો તેઓએ અશ્લીલતા જોયા હશે
તે નંબર વન હશે તેમના સ્વાસ્થ્ય માટે સૌથી ખરાબ વસ્તુ.
અને તે, તે પણ નથી.
અમારા ગુપ્ત ઘટક તે છે કે આપણે બિન-નિર્ણાયક છીએ.
અમે તે યુવા નથી માનતા અશ્લીલતા જોવી જોઈએ.
પરંતુ, સૌથી ઉપર, અમે તેમને ઇચ્છીએ છીએ નિર્ણાયક વિચારકો બનવા માટે
જો અને જ્યારે તેઓ તેને જુએ છે.
અને આપણે શીખ્યા,
વિનંતીઓની સંખ્યામાંથી અમારા અભ્યાસક્રમ અને અમારી તાલીમ માટે,
યુએસ અને બહારથી આગળ,
કે માતાપિતા ઘણાં છે અને ઘણા બધા શિક્ષકો
કોણ ખરેખર રાખવા માંગે છે આ વધુ nuanced
અને વાસ્તવિક વાતચીત અશ્લીલતા વિશે કિશોરો સાથે.
અમારી પાસે ઉતાહથી વર્મોન્ટ સુધીની વિનંતીઓ છે,
અલાબામા, હવાઈ.
તો પછી શાળા પછીના કાર્યક્રમમાં,
મેં જે જોયું, તે તે જ મિનિટથી છે અમે અશ્લીલ શબ્દનો ઉલ્લેખ કર્યો છે,
તે બાળકો તૈયાર હતા પાછળ અને આગળ જવા માટે
તેઓએ શું કર્યું તે વિશે અને પોર્નોગ્રાફીમાં જોવા માંગતા ન હતા,
અને તેઓએ શું કર્યું અને સેક્સ દરમિયાન કરવા માંગતા ન હતા.
અને સ્ત્રીઓ માટે શું અધોગતિ કરતું હતું
અથવા પુરુષો અથવા જાતિવાદી પ્રત્યે અન્યાયી છે, તે બધા.
અને તેઓએ કેટલાક બનાવ્યા ખરેખર અત્યાધુનિક મુદ્દા.
ચોક્કસ પ્રકારની વસ્તુઓ જે અમે ઇચ્છીશું કે તેઓ આ વિશે વાત કરે
હિંસા નિવારણ કાર્યકરો તરીકે.
અને શિક્ષકો તરીકે, અમે છોડી દો વર્ગ એક દિવસ અને વિચારો,
"તે ખરેખર દુ: ખદ છે કે ત્યાં છે અમારા વર્ગનો એક છોકરો
જે વિચારે છે કે બધી સ્ત્રીઓ ગુદા મૈથુનથી ઉગ્ર ઉત્તેજનાનો અતિરેક છે. "
અને અમે વર્ગ છોડી શકે છે આવતા અઠવાડિયે અને વિચારો,
"મને ખરેખર આનંદ છે કે ત્યાં છે અમારા વર્ગમાં એક બાળક જે ગે છે,
જેમણે કહ્યું કે તેની જાતીયતા જોઈને અશ્લીલતા રજૂ
તેનો જીવ બચાવ્યો. "
અથવા, "અમારા વર્ગમાં તે એક છોકરી છે
જેમણે કહ્યું કે તેણી અનુભૂતિ કરે છે તેના શરીર વિશે ઘણું સારું,
કારણ કે તેણે કોઈને તેના જેવો આકાર આપતો જોયો હતોઇચ્છા પદાર્થ તરીકે
કેટલીક અશ્લીલતામાં. "
તેથી આ તે છે જ્યાં હું મારી જાતને શોધી શકું છુંહિંસા નિવારણ કાર્યકર તરીકે.
હું મારી જાત વિશે વાત કરું છું અને અશ્લીલતા સંશોધન.
અને તેમ છતાં તે સરળ હશે
જો જીવનમાં વસ્તુઓ બધી રીતે એક અથવા બીજી રીતે હતા,
મને મારી વાતચીતમાં શું મળ્યું છે અશ્લીલતા વિશે કિશોરો સાથે
કે તેઓ રોકાયેલા રહે છે આ વાતચીતમાં
કારણ કે અમે તેમને પરવાનગી આપીએ છીએ મુશ્કેલીઓ સાથે ઝગઝગવું.
અને કારણ કે આપણે પ્રામાણિક છીએ વિજ્ aboutાન વિશે.
આ કિશોરો હજી પુખ્ત ન હોઈ શકે,
પરંતુ તેઓ એક પુખ્ત વિશ્વમાં જીવે છે.
અને તેઓ પુખ્ત વયના વાર્તાલાપ માટે તૈયાર છે.
આભાર.
(તાળીઓ)
.......
[A beszélgetés tartalma nagykorúaknak ajánlott]
Hat évvel ezelőtt felfedeztem valamit,
amit a tudósok már évek óta próbálnak megfejteni.
Hogyan érjük el, hogy figyeljen ránk
egy teremnyi halálosan unott tizenéves?
Kiderült, hogy csak azt a szót kell kimondani, hogy pornó.
(Nevetés)
Hadd meséljem el, hogyan is jöttem rá erre.
Egy középiskolásokkal zsúfolt teremben ültem 2012-ben,
akik Bostonban iskola utáni foglalkozáson vettek részt.
És meghívott előadóként
arról kellett beszélnem, hogy milyen izgalmas lehet
a közegészségügyben karriert építeni.
A baj ott kezdődött,
hogy elnézve az arcukat,
láttam az üveges tekintetüket,
teljesen máshol jártak.
Még az sem segített,
hogy szerintem egész menő volt a szerelésem aznap.
Egyszerűen nem volt ott a közönségem.
Az egyik szervező megkérdezte:
"Te nem a pornográfiáról végzel kutatásokat?
Talán beszélj nekik arról!"
És hirtelen az egész terem
nevetésben és hangzavarban tört ki.
Azt hiszem, elhangzott pár hangos huhogás is.
És csak egyetlen szót kellett kimondani: pornográfia.
Ez döntő pillanatnak bizonyult számomra,
és szakmai küldetésemnek is,
hogy mi módon számoljuk fel a párkapcsolati és szexuális erőszakot.
Ekkor már több mint egy évtizede dolgoztam
a párkapcsolati erőszak megfoghatatlan problémáján.
Az Amerikai Egyesült Államok egészségügyi adatai alapján
évente ötből egy középiskolás diákot bántalmaz
fizikailag és/vagy szexuálisan
a partnere.
Vagyis mondhatni, elterjedtebb,
mint az iskolai zaklatás más formái,
az öngyilkossági hajlam,
vagy akár az e-cigarettázás
ugyanebben a korosztályban.
De a megoldások bizonytalan kimenetelűek voltak.
A kutatócsoportommal
arra a kérdésre kerestük a szokatlan választ,
hogy mi a párkapcsolati erőszak oka, és hogyan állítsuk meg?
Abban az időben az egyik tanulmányunkba
belefoglaltunk néhány kérdést a pornográfiáról.
Aztán valami váratlan eredményt kaptunk.
A mintákban szereplő tizenéves lányok tizenegy százaléka jelezte,
hogy már fenyegették meg, vagy kényszerítették arra,
hogy olyan szexuális aktust végezzen, amit az elkövető pornóban látott.
Ez kíváncsivá tett.
Felelőssé tehető-e a pornó a párkapcsolati erőszakért?
Vagy inkább csak véletlen, hogy a pornográfia felhasználói
nagyobb valószínűséggel élnek egészségtelen kapcsolatokban?
Amit csak tudtam, elolvastam, kinyomoztam
a legfrissebb szakirodalomból,
és elindítottam a saját kutatásomat.
Azt akartam kideríteni,
miféle kendőzetlen szexuális tartalmat fogyaszt a fiatalság,
milyen gyakran, és miért.
Helyes-e az a felvetésem,
miszerint ez okozhatja azt,
hogy oly sokan élnek közülük egészségtelen párkapcsolatban.
Ahogy olvastam, próbáltam végig nyitott maradni,
noha az emberek többsége
már határozott véleményt alakított ki a témáról.
Miért legyek nyitott a pornográfiára?
Nos, tapasztalt társadalomtudósként
a munkám megköveteli, hogy tárgyilagos maradjak.
De szex-pozitívnak is szoktak nevezni.
Azt jelenti, egyetértek azzal, hogy mindenkinek joga van
úgy és olyan szexuális életet élni, szexualitást megélni,
ami kielégítő számára, bármi is legyen az,
ameddig a többi résztvevő is
feltétel nélkül beleegyezik.
Persze, személy szerint nem vonzott, hogy pornót nézzek.
Néztem párszor, de nem igazán volt rám hatással.
Két kiskamasz édesanyjaként
megvannak a fenntartásaim,
hogy milyen hatással lehet rájuk a pornó nézése.
Észrevettem, hogy bár sokan vannak,
akik elutasítják a pornót,
olyanok is akadnak, akik kitartanak mellette,
számos okból kifolyólag.
Szóval a tudományos kutatómunkám során
hiteles képet akartam kapni arról,
vajon a pornográfia rossz vagy jó hatással van-e ránk.
Nőgyűlölet ez, vagy inkább felszabadít?
És semmilyen egyértelmű válasz nem derült ki.
Volt egy hosszú távú felmérés, ami aggodalommal töltött el.
Ez azt mutatta ki, hogy a pornót néző tizenévesek
később hajlamosabbak voltak szexuális erőszakot elkövetni.
De a tanulmány felépítése nem tette lehetővé
egyértelmű oksági összefüggések megállapítását.
További tanulmányok pedig semmilyen összefüggést nem találtak
a kamaszkori pornófogyasztás
és negatív utóhatásai között.
Bár más tanulmányok ezt igazolták.
De ahogy beszéltem más szakértőkkel,
óriási nyomást éreztem, hogy állást foglaljak a pornográfiáról.
Melyik táborhoz csatlakozzak?
Azt is megkaptam, hogy szűklátókörűségre vall,
ha nem tudok egyetlen hiteles válasszal szolgálni.
Nem volt egyszerű,
mert adott egy iparág,
ami a közönség igényeiből kovácsol tőkét azzal,
hogy nőket láthatnak, nem csupán közösülni,
hanem eközben kikötözik, fojtogatják, pofozzák őket,
rájuk köpnek, rájuk élveznek,
megalázó csúfneveken szólítják őket újra meg újra aktus közben,
és nem is mindig nyilvánvaló a beleegyezésük.
Abban szinte mindenki egyetértene, hogy komoly probléma nálunk
a nőgyűlölet, a szexuális zaklatás és nemi erőszak,
és valószínűleg a pornó nem segít a helyzeten.
Számomra rendkívül fontos probléma volt az,
hogy több mint egy évszázadig
a pornográfiaellenes álláspont ürügyet jelentett
a melegek és leszbikusok, vagy olyanok hátrányos megkülönböztetésére,
akik más szexuális beállítottságúak, vagy fetisiszták.
Így világos, hogy egyrészt miért aggódhatunk
a pornó által közvetített üzenetek miatt,
másrészt pedig
aggódhatunk amiatt is, hogy eltúlozzuk az egészet.
Ezután két éven át
minden ijesztő, rémes állításnak utánajártam,
hogy átlagosan hány éves korban néz valaki először pornót,
vagy mit okoz ez az agyuk vagy szexualitásuk számára.
Íme a jelentésem.
Az ingyenes, online, felkapott pornográfia,
mellyel a kamaszok általában szembetalálják magukat,
egy tökéletesen pocsék szexuális nevelőeszköz.
(Nevetés)
(Taps)
De nem is erre találták ki.
És valószínűleg nem azonnal mérgezi meg az elméjüket,
vagy teszi őket megszállott felhasználókká,
ahogy pár vaskalapos ezt el akarja hitetni velünk.
Nagyon ritka, ha valaki egyáltalán nem néz pornót fiatalon.
Mire 18 évesek lesznek,
az első éves főiskolás férfiak 93, és a nők 62 százaléka
már legalább egyszer nézett pornót.
Bár sokan hangoztatják,
hogy az internet miatt terjedhetett el ennyire a pornó,
vagy hogy egyértelműen ennek tulajdonítható,
hogy az okostelefont használó fiatalok biztosan néznek majd pornót,
az adatok valójában nem ezt igazolják.
Egy nemzeti reprezentatív kutatás szerint
2000-ben a 10-13 évesek 16 százaléka számolt be arról,
hogy előző évben nézett pornót.
2010-re ez az arány megnőtt.
De csupán 30 százalékra.
Tehát szó sincs mindenkiről.
A kamaszokkal és nemi erőszaktevőkkel való problémáinknak
nem csupán a pornó az oka.
Valójában egy friss tanulmány szerint
a kamaszok nagyobb valószínűséggel látnak szexuális tartalmú képeket
más típusú médiában, mintsem a pornográfiában.
Gondoljunk csak a szexuális tartalmú videójátékokra,
vagy tévéműsorokra, zenei klipekre.
Lehetséges, hogy a szexuális tartalmú képek káros hatása mellett
az erőszakos média folyamatos áramának való kitettség
inkább okoz problémákat.
Ha potenciális veszélyforrásként önmagában a pornót állítjuk be,
talán csak eltereljük a figyelmünket a nagyobb bajokról.
Vagy elsiklunk kiváltó okok felett, amik a párkapcsolati és szexuális erőszakot
valódi egészségügyi válsággá duzzasztják.
Vagyis, még a saját kutatásom is azt példázza,
hogy a kamaszok azért nyúlnak a pornóhoz, mert tanulni akarnak,
és információkat szerezni a szexről.
És mert máshol nem találnak
semmilyen megbízható és tényszerű tájékoztatást.
Az USA államainak kevesebb mint fele írja elő az iskoláknak
a szexuális felvilágosítást,
ideértve, hogy hogyan lehet megelőzni a kényszerített szexet.
És ezen államoknak kevesebb mint fele követeli meg,
hogy a tájékoztató anyag egészségügyileg hiteles legyen.
Bostonban azok a srácok
az iskola utáni foglalkozáson
tényleg a szexről és a pornóról akartak beszélgetni.
Sokkal inkább ezekről akartak beszélgetni,
mintsem párkapcsolati és szexuális bántalmazásról.
Megértettük,
hogy minden olyan témát lefedhetünk, amelyről általában előadást tartunk,
ha egészséges párkapcsolati tanácsadás leplébe burkoljuk őket.
Például, hogy mit is jelent a beleegyezés a szexualitásban?
Vagy, honnan tudjuk, hogy szex közben bántalmazunk valakit?
Vagy mik a flörtölés egészséges határai?
Ugyanezeket megvitathatjuk,
ha a pornót, mint témát ugródeszkának használjuk
a beszélgetésünk elindításához.
Egy kicsit olyan, mint mikor a felnőttek csokitortát kínálnak a gyereknek,
de titokban cukkinit vagy más egészségeset is sütnek bele.
(Nevetés)
Magyarázhatunk a srácoknak az egészséges dolgokról,
mindarról, ami jó nekik,
de olyan beszélgetésbe ágyazzuk be ezeket,
melyek az ő igényeiket tükrözik.
Még valamire rájöttünk, amit nem is kutattunk,
mégpedig arra,
hogy van egy remek módszerünk, hogyan is beszélgessünk
a kamaszokkal a pornográfiáról.
A lényeg,
hogy tudományosan hitelesek maradjunk.
Valljuk be, mi az, amit tudunk, és mi az, amit nem tudunk
a pornográfia hatásairól.
Beszélni kell arról, ha ellentmondó eredmények születnek,
vagy ha gyenge lábakon állnak a kutatási bizonyítékok.
Ezzel biztatjuk a serdülőket, hogy fenntartásokkal kezeljék
a pornóról szóló szakmai értekezéseket,
csakúgy, mint magát a pornográfiát.
Ez a módszer a serdülőkori fejlődés sajátosságaihoz igazodik.
A serdülők imádnak megkérdőjelezni dolgokat,
és szeretik, ha bátorítjuk őket, hogy saját gondolataik legyenek.
És a kísérletezések során felismertük,
hogy ha a tiszteletről, beleegyezésről és pornóról olyan órákat adunk,
amikor is a serdülőket elrémisztjük, egy bizonyos nézőpontba kényszerítjük,
vagy egyoldalú vitát gyömöszölünk le a torkukon a pornográfiáról,
akkor nemcsak szinte biztos, hogy kudarcot vallunk,
de tényleg nem jó példát mutatunk arról a tisztelettudó,
közös megegyezésre irányuló viselkedésről, amit meg akarunk nekik tanítani.
A mi megközelítésünk, amit pornográf műveltségnek hívunk,
az igazat mutatja be a pornográfiáról
a legjobb tudásunk szerint,
tudván, hogy a bizonyítékok örökösen változnak.
Amikor az emberek azt hallják, hogy egy kilenc részből álló,
18 órás előadást tartunk kamaszoknak a pornográfiáról,
azt hiszem, vagy azt gondolják, hogy leültetjük a srácokat,
és megpróbáljuk megmutatni nekik, hogyan nézzenek pornót
– de nem ezt tesszük –,
vagy azt hiszik, valami pornóellenes mozgalom vagyunk,
akik arról próbálják meggyőzni őket, hogy ha valaha pornót néznének,
az a lehető legkárosabb hatással lenne rájuk.
De ez sem az, amit csinálunk.
A titkos összetevőnk az, hogy nem ítélkezünk.
Nem hisszük, hogy az ifjúságnak pornót kellene néznie.
De mindenekelőtt azt szeretnénk, ha megfontolással fogadnák,
ha és amikor nézik.
A számos tantervre és képzésre irányuló kérésből,
ami az Egyesült Államokból és azon túlról érkezett,
megtudtuk, hogy sok szülő és sok tanár
tényleg igényli
ezeket az árnyaltabb és valódibb beszélgetéseket
a serdülőikkel a pornográfiáról.
Felkéréseket kaptunk Utah államtól Vermontig,
Alabama és Hawaii államig.
Szóval azon az iskola utáni foglakozáson azt láttam,
hogy attól a pillanattól kezdve, mikor kimondtam a szót: pornó,
azok a srácok tényleg teljesen odáig voltak, meg vissza,
hogy milyen pornót láttak, és milyet nem akartak látni,
hogy mit csináltak, és mit nem akartak csinálni szex közben.
És hogy mi minden volt megalázó a nőknek,
és igazságtalan a férfiaknak, vagy rasszista, vagy bármi.
Tettek néhány igen haladó szellemű megjegyzést is.
Pontosan olyan dolgok ezek, amelyekről beszéltetni szeretnénk őket,
erőszak-megelőző szakemberekként.
És oktatókként egy nap talán ezzel a gondolattal hagyjuk el a tantermet:
"Szomorú, hogy itt ez a fiú az osztályban,
aki azt hiszi, anális szexnél minden nőnek van orgazmusa."
És talán egy hét múlva ezzel a gondolattal hagyjuk el a termet:
"Annyira örülök, hogy van egy meleg srác az osztályban, aki elmesélte,
hogy amikor a pornóban láthatta saját nemi irányultságát,
az megmentette az életét."
Vagy: "Az egyik lány az osztályunkban
már sokkal jobban elfogadja a testét,
mert egy szelídebb pornóban látott egy hozzá hasonló testalkatú nőt,
akiért a filmben megőrült a partnere."
Tehát itt találom magam, erőszak-megelőző aktivistaként.
Azon kapom magam, hogy a pornográfiát kutatom, és arról beszélgetek.
És bár könnyebb lenne,
ha a világon minden vagy fekete lenne, vagy fehér,
de amikor a kamaszokkal a pornóról beszélgettünk,
rájöttem, pontosan azért köti le őket a beszélgetés,
mert hagyjuk, hogy maguk birkózzanak meg a bonyolult témákkal.
És mert őszinték vagyunk a tudományt illetően.
A serdülőink még nem felnőttek,
de a felnőttek világában élnek.
És készek felnőttként részt venni ilyen beszélgetésekben.
Köszönöm.
(Taps)
[Pembicaraan ini mengandung konten dewasa]
Enam tahun lalu,
Saya menemukan sesuatu yang ilmuwan ingin ketahui selama bertahun-tahun.
Bagaimana Anda menarik perhatian
sekelompok remaja yang sangat bosan?
Yang harus Anda lakukan hanya menyebut kata pornografi.
(Tertawa)
Biarkan saya bercerita
Pada 2012, saya duduk di ruangan yang penuh dengan siswa sekolah menengah
yang hadir pada program sepulang sekolah di Boston.
Dan tugas saya, sebagai pembicara tamu hari itu,
adalah menginspirasi mereka untuk berpikir tentang menariknya
memiliki karier di bidang kesehatan.
Masalahnya adalah,
ketika saya melihat wajah mereka,
saya bisa melihat mata mereka kosong,
dan mereka tidak berniat mendengarkan.
Bahkan tidak masalah saya memakai
apa yang saya pikir pakaian keren saya hari itu.
Saya baru saja kehilangan penonton saya.
Lalu, satu dari dua orang dewasa yang bekerja untuk program itu berkata,
"Bukankah kamu melakukan penelitian tentang pornografi?
Mungkin beritahu mereka tentang itu."
Tiba-tiba, ruangan itu penuh dengan siswa sekolah menengah
meledak penuh tawa, tos.
Saya pikir ada beberapa , teriakan yang keras.
Dan yang dilakukan hanyalah mengatakan satu kata - pornografi.
Momen itu akan menjadi bukti titik balik yang penting
bagi saya dan misi profesional saya dalam mencari solusi
untuk mengakhiri kekerasan kencan dan seksual.
Pada saat itu, saya sudah bekerja lebih dari satu dekade
pada masalah kekerasan kencan yang tampaknya sulit dipecahkan ini.
Data dari Pusat AS untuk Pengendalian dan Pencegahan Penyakit
menunjukkan bahwa satu dari lima remaja di sekolah menengah atas
mengalami pelecehan fisik dan/atau seksual
oleh mitra kencan setiap tahunnya di AS.
Itu membuat kekerasan saat berkencan lebih umum
daripada dirundung di sekolah,
secara serius mempertimbangkan bunuh diri,
atau bahkan vaping,
pada populasi yang sama.
Tetapi solusinya terbukti sulit dipahami.
Dan saya bekerja dengan tim peneliti
yang sedang berburu jawaban baru atas pertanyaan:
Apa penyebab penyalahgunaan kencan dan bagaimana kita menghentikannya?
Salah satu studi penelitian yang kami kerjakan pada saat itu
kebetulan termasuk beberapa pertanyaan tentang pornografi.
Dan sesuatu yang tidak terduga muncul dari temuan kami.
Sebelas persen remaja perempuan dalam sampel kami
melaporkan bahwa mereka pernah dipaksa atau diancam
melakukan hal-hal seksual yang pelaku lihat dalam pornografi.
Itu membuat penasaran
Apakah pornografi yang harus disalahkan untuk persentase kekerasan dalam pacaran?
Atau lebih seperti kebetulan bahwa pengguna pornografi
juga menjadi lebih mungkin berada dalam hubungan yang tidak sehat?
Saya menyelidiki dengan membaca segala sesuatu yang saya bisa
dari literatur ulasan rekan,
dan melalui penelitian saya sendiri
Saya ingin tahu
media seksual eksplisit apa yang ditonton anak-anak muda,
dan seberapa sering dan mengapa,
lihat jika saya bisa menyatukanya
jika itu bagian dari alasan bahwa untuk banyak dari mereka
berpacaran rupanya menjadi tidak sehat.
Ketika saya membaca, saya mencoba untuk tetap berpikiran terbuka,
meskipun ada banyak anggota masyarakat
yang sudah menetapkan pikiran mereka tentang masalah ini.
Mengapa saya harus tetap berpikiran terbuka tentang pornografi?
Baik, saya seorang ilmuwan sosial terlatih
jadi itu tugas saya untuk bersikap objektif.
Tapi saya juga orang yang disebut seks-positif.
Itu artinya saya mendukung sepenuhnya hak seseorang
untuk menikmati kehidupan seks apa pun dan kepuasan seksualitas yang mereka temukan,
tidak peduli apa pun yang terlibat,
selama itu termasuk persetujuan antusias
dari semua pihak yang terlibat.
Maksudnya, saya pribadi tidak cenderung untuk menonton pornografi.
Saya pernah melihat beberapa, tidak terlalu bekerja untukku
Dan sebagai ibu dua anak yang akan segera remaja,
Saya memiliki kekhawatiran sendiri
tentang bagaimana pornografi dapat mempengaruhi mereka.
Saya perhatikan bahwa ketika ada banyak orang
yang mengecam pornografi,
ada juga orang yang merupakan pembela yang gigih
karena berbagai alasan.
Jadi dalam eksplorasi ilmiah saya,
Saya benar-benar mencoba memahami
Apakah pornografi buruk bagi Anda atau apakah itu baik untuk Anda?
Apakah itu misoginis atau memberdayakan?
Dan tidak ada satu jawaban tunggal yang muncul dengan jelas.
Ada satu studi longitudinal yang membuat saya benar-benar khawatir,
itu menunjukkan bahwa remaja yang melihat pornografi
kemudian lebih mungkin untuk melakukan kekerasan seksual.
Tetapi desain penelitian
tidak memungkinkan untuk definitif kesimpulan kausal.
Dan ada penelitian lain yang tidak menemukan
bahwa penggunaan pornografi pada remaja
dikaitkan dengan hasil negatif tertentu.
Meskipun ada penelitian lain yang menemukan hal itu.
Tapi saat saya bicara dengan ahli lainnya
saya merasakan tekanan luar biasa untuk memilih sisi tentang pornografi.
Bergabung dengan tim satu atau yang lain.
Saya bahkan diberitahu bahwa itu adalah pikiran lemah saya
untuk tidak bisa memilih satu jawaban yang benar tentang pornografi.
Dan itu rumit,
karena ada industri
yang memanfaatkan ketertarikan penonton
untuk melihat wanita, khususnya, tidak hanya berhubungan seks,
tetapi dicekik, disumpal, ditampar,
diludahi, diejakulasi,
disebut nama yang merendahkan berulang-ulang saat berhubungan seks,
dan tidak selalu jelas dengan persetujuan mereka
Kebanyakan orang akan setuju bahwa kita memiliki masalah serius
dengan kebencian kepada wanita, kekerasan sensual dan pemerkosaan di negara ini,
dan mungkin pornografi tidak membantu dengan semua itu.
Dan masalah yang sangat penting bagi saya adalah
bahwa selama lebih dari seabad,
posisi anti-pornografi telah digunakan sebagai alasan
untuk melakukan diskriminasi terhadap kaum gay dan lesbian
atau orang yang memiliki kegemaran seksual unik atau aneh.
Jadi saya bisa melihat mengapa, di satu sisi
kami mungkin sangat khawatir tentang pesan yang dikirim pornografi,
dan di sisi lain,
mengapa kita mungkin terlalu khawatir tentang terlalu berlebihan mendakwanya.
Selama dua tahun ke depan,
saya melihat ke setiap ketakutan, klaim mengerikan yang bisa saya temukan
tentang usia rata-rata di mana seseorang pertama kali melihat pornografi,
atau apa yang terjadi pada otak mereka atau seksualitas mereka.
Inilah yang harus saya laporkan kembali.
pornografi gratis, online, mainstream,
itulah jenis yang paling disukai remaja untuk dilihat,
Ini adalah bentuk yang benar-benar mengerikan dari pendidikan seks.
(Tertawa)
(Tepuk tangan)
Tapi itu memang bukan tujuannya.
Dan itu mungkin tidak langsung meracuni pikiran mereka
atau mengubah mereka menjadi pengguna kompulsif
seperti yang dikatakan beberapa penyebar ideologi.
Sudah jarang orang yang tidak melihat pornografi di masa muda mereka.
Pada saat mereka berusia 18 tahun,
93 persen pria perguruan tinggi tahun pertama dan 62 persen perempuan
telah melihat pornografi setidaknya sekali
Dan meskipun orang suka mengatakan
bahwa internet telah membuat pornografi ada di mana-mana,
atau pada dasarnya menjamin bahwa setiap anak muda
yang memegang smartphone pasti akan melihat pornografi,
data tidak benar-benar mendukungnya.
Studi representatif secara nasional menemukan bahwa pada tahun 2000
16% dari remaja berusia 10 hingga 13 tahun
diaporkan bahwa mereka melihat pornografi dalam setahun terakhir
Dan pada 2010, angka itu telah meningkat.
Namun hanya sampai 30 persen.
Jadi itu bukan semua orang.
Masalah kami dengan remaja dan tindak kekerasan seksual
bukan hanya karena pornografi.
Faktanya, penelitian terbaru
menemukan bahwa remaja lebih cenderung melihat gambar seksual
di media lain selain pornografi.
Pikirkan tentang semua video game seksual,
atau acara TV, atau video musik.
Dan itu bisa jadi paparan untuk aliran media kekerasan yang stabil
yang bukan atau sebagai tambahan untuk gambar seksual
yang menyebabkan masalah pada kita.
Dengan berfokus pada potensi bahaya pornografi saja,
kita mungkin mengalihkan perhatian kita dari masalah yang lebih besar.
Atau kehilangan akar penyebab dari kekerasan saat kencan dan seksual,
yang merupakan krisis kesehatan masyarakat yang sebenarnya.
Artinya, bahkan penelitian saya sendiri
menunjukkan bahwa para remaja beralih ke pornografi
untuk pendidikan dan pengetahuan mengenai seks.
Dan itu karena mereka tidak dapat menemukan
informasi yang nyata dan dapat diandalkan di tempat lain.
Kurang dari 50% negara bagian di Amerika Serikat
mengharuskan pendidikan seks untuk diajarkan di sekolah,
termasuk bagaimana cara untuk mencegah pemaksaan seks.
Dan kurang dari setengah negara bagian itu
mensyaratkan bahwa informasi yang diberikan akurat secara medis.
Jadi dalam program sepulang sekolah di Boston,
anak-anak itu sangat ingin bicara tentang seks
dan mereka sangat ingin berbicara tentang pornografi.
Dan mereka ingin membicarakan hal-hal itu
jauh lebih dari keinginan mereka bicara tentang kencan atau kekerasan seksual
Jadi kami sadar,
kami bisa membahas semua topik yang sama dengan yang biasanya kita bicarakan
dengan kedok pendidikan hubungan yang sehat
seperti, apa definisi persetujuan seksual?
Atau, bagaimana Anda tahu jika Anda menyakiti seseorang saat berhubungan seks?
Apa batasan sehat yang harus dimiliki ketika Anda menggoda orang lain?
Semua hal yang sama ini bisa kita diskusikan
dengan menggunakan pornografi sebagai titik awal
untuk pembicaraan kita.
Ini seperti ketika orang dewasa memberi anak-anak camilan seperti brownies,
tapi diam-diam membuat zucchini atau sesuatu yang sehat di dalamnya
(Tertawa)
Kita bisa berbicara dengan anak-anak tentang hal-hal yang sehat,
hal-hal yang baik untuk Anda,
tapi sembunyikan di dalam percakapan itu tentang sesuatu
yang mereka pikir mereka ingin bicarakan.
Kami juga menemukan sesuatu
Bahwa kami tidak perlu memulai untuk mencari tahu,
di mana ada cara yang fantastis untuk memulai percakapan dengan para remaja
tentang pornografi.
Dan itu adalah,
menjaga percakapan yang benar untuk sains.
Akui apa yang kita ketahui dan yang tidak kita ketahui
tentang dampak dari pornografi.
Bicara tentang di mana ada hasil yang beragam
atau di mana ada kelemahan dalam studi yang telah dilakukan.
Undang remaja untuk menjadi konsumen yang kritis
dari literatur penelitian pornografi,
serta tentang pornografi itu sendiri.
Itu sangat cocok untuk perkembangan remaja.
Para remaja suka mempertanyakan banyak hal
dan mereka suka bila diajak untuk berpikir bagi diri mereka sendiri.
Dan kami menyadari sejak mulai bereksperimen,
mengajar beberapa kelas melalui persetujuan, hormat dan pornografi,
yang berusaha menakuti remaja kepada sudut pandang tertentu
atau menghentikan argumen satu sisi mereka tentang pornografi
Tidak hanya mungkin tidak berhasil,
tetapi benar-benar bukan contoh jenis perilaku hormat,
perilaku konsensual yang kami ingin mereka pelajari.
Jadi pendekatan kami, apa yang kami sebut literasi pornografi,
adalah tentang menyajikan kebenaran tentang pornografi
sejauh pengetahuan kita,
mengingat bahwa ada basis bukti yang terus berubah.
Ketika orang-orang mendengar bahwa kami mengajar 9 sesi, kelas 18 jam
dalam literasi pornografi untuk remaja,
Saya pikir mereka berpikir bahwa kita mendudukkan anak-anak
dan berusaha menunjukkan mereka cara menonton pornografi,
padahal bukan itu yang kami lakukan.
Atau bahwa kami adalah bagian dari kelompok aktivis anti-pornografi
yang berusaha meyakinkan mereka jika pernah melihat pornografi,
itu akan jadi hal buruk nomor satu bagi kesehatan mereka.
Dan bukan itu saja.
Bahan rahasia kami adalah bahwa kami tidak menghakimi.
Kami tidak berpikir bahwa remaja harus menonton pornografi.
Tetapi, di atas semua itu, kami ingin mereka menjadi pemikir yang kritis,
mengapa dan kapan mereka melihatnya.
Dan kami telah belajar,
dari jumlah permintaan untuk kurikulum dan pelatihan kami,
dari seluruh AS dan sekitarnya,
bahwa ada banyak orang tua dan banyak guru
yang benar-benar menginginkan ini lebih bernuansa
dan percakapan yang realistis dengan remaja tentang pornografi.
Kami sudah mendapat permintaan dari Utah ke Vermont,
ke Alabama, ke Hawaii.
Jadi dalam program sepulang sekolah itu,
apa yang saya lihat, adalah dari menit kami menyebutkan kata pornografi,
anak-anak itu sudah siap untuk melompat ke depan-belakang
tentang apa yang mereka lihat dan yang tidak ingin dilihat pada pornografi,
dan apa yang mereka lakukan dan tidak ingin lakukan selama seks.
Dan apa yang merendahkan bagi wanita
atau tidak adil bagi pria atau rasis, semuanya.
Dan mereka membuat beberapa poin yang sangat canggih.
Tepatnya hal-hal seperti itu yang kami ingin mereka bicarakan
sebagai aktivis pencegahan kekerasan.
Dan sebagai guru,kita mungkin meninggalkan kelas suatu hari dan berpikir,
"Sangat menyedihkan bahwa ada satu bocah lelaki di kelas kami
yang menganggap bahwa semua wanita mengalami orgasme dari seks anal. "
Dan kita mungkin meninggalkan kelas minggu berikutnya dan berpikir,
"Aku benar-benar senang di sana ada satu anak di kelas kami yang gay,
yang berkata bahwa melihat seksualitasnya terwakili dalam pornografi
menyelamatkan hidupnya. "
Atau, "Ada satu gadis di kelas kita
yang mengatakan bahwa dia merasa jauh lebih baik tentang tubuhnya,
karena dia melihat seseorang dengan tubuh seperti dia sebagai objek keinginan
di beberapa pornografi yang lembut."
Jadi di sinilah saya menemukan diri saya sebagai aktivis pencegahan kekerasan.
Saya menemukan diri saya berbicara dan meneliti pornografi.
Dan meskipun akan lebih mudah
jika hal dalam hidup semua satu atau lain cara,
apa yang saya temui dalam percakapan saya dengan remaja tentang pornografi
adalah bahwa mereka tetap terlibat dalam percakapan ini
karena kami mengizinkan mereka untukk bergulat dengan kompleksitas.
Dan karena kami jujur tentang sains.
Remaja ini mungkin belum dewasa,
tetapi mereka hidup di dunia dewasa.
Dan mereka siap untuk percakapan orang dewasa.
(Tertawa)
(Tepuk tangan)
[In questa conferenza sono presenti contenuti per adulti]
Sei anni fa,
ho scoperto ciò che gli scienziati cercano di capire da anni:
come si cattura l'attenzione
di una stanza piena di adolescenti estremamente annoiati?
A quanto pare, basta pronunciare la parola "pornografia".
(Risate)
Lasciate che vi racconti come l'ho scoperto.
Nel 2012, mi trovavo in una classe piena di studenti delle superiori
che frequentavano un programma del doposcuola a Boston.
Ero il relatore ospite di quel giorno
e dovevo ispirarli a pensare a quanto sarebbe stata eccitante
una carriera nel settore della salute pubblica.
Ma c'era un problema:
osservandoli in viso,
potevo vedere il loro sguardo che si appannava
mentre si estraniavano.
Poco importava che indossassi quello che credevo essere un abito fantastico.
Stavo perdendo il mio pubblico.
Poi, uno dei due adulti che collaboravano al programma disse:
"Stai facendo una ricerca sulla pornografia, vero?
Potresti parlar loro di quello."
Tutto a un tratto, gli studenti di quella stanza
eruppero in risate e si batterono il cinque.
Ci furono anche urla sguaiate.
Era bastato solo che qualcuno pronunciasse quella parola: pornografia.
Quel momento si sarebbe rivelato un punto di svolta
per me e la mia missione professionale:
trovare soluzioni per eliminare la violenza sessuale e da appuntamento.
All'epoca, mi occupavo da più di un decennio
del problema apparentemente irrisolvibile della violenza da appuntamento.
I dati dei Centri USA per la prevenzione e il controllo delle malattie
mostrano che ogni anno, nel Paese, un giovane delle superiori su cinque
è vittima di violenza e/o abuso sessuale
da parte della persona con cui è uscito.
La violenza da appuntamento è più diffusa
del bullismo a scuola,
del rischio concreto di suicidio
e dei rischi dello svapo,
all'interno dello stesso gruppo di riferimento.
Le soluzioni, però, non si trovavano.
Lavoravo con un gruppo di ricerca per trovare nuove risposte alla domanda:
cosa causa l'abuso da appuntamento e come lo fermiamo?
Uno degli studi di ricerca su cui stavamo lavorando
comprendeva domande relative alla pornografia
e i risultati mostravano qualcosa di inaspettato:
l'11% delle adolescenti nel nostro campione
affermava di essere stata minacciata o obbligata
a compiere atti sessuali che il perpetratore aveva visto nei porno.
La cosa mi ha incuriosita.
La pornografia era forse la causa di parte delle violenze da appuntamento?
Oppure era una semplice coincidenza che i fruitori di pornografia
fossero anche più predisposti a relazioni malsane?
Mi sono informata leggendo tutto ciò che sono riuscita a trovare
nella letteratura peer-reviewed
e compiendo io stessa una ricerca.
Volevo sapere
che tipo di materiale sessualmente esplicito guardassero i giovani,
quanto spesso e perché,
per capire se quel materiale fosse parte del motivo
per cui così tanti di loro avevano appuntamenti apparentemente malsani.
Nel farlo, cercavo di mantenere una mente aperta,
anche se in molti avevano già un'idea ben precisa in merito.
Perché volevo mantenere una mente aperta sulla pornografia?
Beh, sono una sociologa qualificata,
quindi essere obiettiva è il mio lavoro.
Inoltre, ho ciò che si definisce un atteggiamento positivo verso il sesso,
ossia sostengo pienamente il diritto delle persone
di vivere il sesso e la sessualità in qualsiasi modo dia loro appagamento,
indipendentemente dalle pratiche,
purché tutto avvenga col pieno consenso
di ogni parte interessata.
Detto questo, personalmente non ero attratta dalla pornografia.
Ciò che avevo visto non mi aveva entusiasmata.
Come madre di due figli quasi adolescenti,
mi preoccupava
l'impatto che la pornografia avrebbe potuto avere su di loro.
Ho notato che mentre molte persone
condannavano la pornografia,
altre la difendevano a spada tratta
per una serie di motivi.
Così, attraverso i miei studi cercavo di capire
se la pornografia fosse un male oppure un bene per le persone,
se fosse misogina o desse potere alle donne.
Non ho trovato una risposta univoca.
Mi impensieriva molto un particolare studio longitudinale
secondo il quale gli adolescenti che guardano pornografia
sono più propensi a commettere atti di violenza sessuale.
Ma l'impostazione dello studio
non permetteva di trarre conclusioni definitive sul nesso causale.
Inoltre, altri studi non ritenevano
che la fruizione adolescenziale di pornografia
fosse associata a determinati esiti negativi.
Altri ancora, invece, riaffermavano quella connessione.
Ma parlando con altri esperti,
avvertivo la pressione di dover prendere posizione sulla pornografia,
di dover sposare una delle due tesi.
Mi dissero persino che era segno di debolezza mentale
non riuscire a scegliere la risposta esatta sul tema.
Era complicato,
perché alla base c'è un'industria
che sfrutta la voglia del pubblico
di vedere donne, in modo particolare, che oltre a fare sesso,
vengono strozzate, imbavagliate e schiaffeggiate.
Donne su cui si sputa e si eiacula,
che durante il sesso vengono ripetutamente offese e umiliate con vari epiteti,
il tutto non sempre con il loro chiaro consenso.
Molti concordano sul fatto che abbiamo un serio problema
di misoginia, violenza sessuale e stupri in questo Paese.
La pornografia probabilmente non aiuta la situazione.
Per me, un problema fondamentale era che per oltre un secolo
l'opposizione alla pornografia era servita come un pretesto
per discriminare i gay, le lesbiche,
i feticisti o chiunque avesse preferenze particolari.
Per cui capivo perché, da un lato,
fossimo molto preoccupati per il messaggio trasmesso dalla pornografia
e dall'altro,
fossimo altrettanto preoccupati di esagerare nel condannarlo.
Per i due anni successivi,
ho studiato ogni terrificante affermazione che sono riuscita a trovare
sull'età media in cui si guarda la pornografia per la prima volta
o sul suo impatto sul cervello e sulla sessualità.
Ecco cosa ho scoperto.
La pornografia online, gratis e accessibile,
quella con cui è più probabile che entrino in contatto gli adolescenti,
è una forma assolutamente terribile di educazione sessuale.
(Risate)
(Applausi)
Ma questo non è il suo scopo
e probabilmente non avvelena le loro menti sin da subito,
né li rende fruitori compulsivi,
come vorrebbero farci credere alcuni ideologi.
Sono poche le persone che non guardano pornografia durante l'adolescenza.
Tra le matricole universitarie diciottenni,
il 93% dei ragazzi e il 62% delle ragazze
ha guardato un porno almeno una volta.
Anche se si ama sostenere
che Internet ha reso la pornografia onnipresente
o che in pratica porta ogni ragazzino in possesso di uno smartphone
a cercare pornografia,
i dati non confermano queste tesi.
Secondo uno studio nazionale,
nel 2000, il 16% dei ragazzi tra i 10 e i 13 anni
dichiarava di aver visto pornografia nell'anno precedente.
Nel 2010 quella percentuale era aumentata,
ma solo fino al 30%.
Dunque non erano tutti.
I problemi che abbiamo con gli adolescenti e la violenza sessuale
non sono dovuti solo alla pornografia.
Secondo uno studio recente,
gli adolescenti sono più esposti a immagini sessualmente connotate
attraverso canali diversi dalla pornografia.
Pensate a tutti quei videogiochi sessualmente connotati,
ai programmi televisivi o ai video musicali.
La causa dei problemi potrebbe essere l'esposizione costante a media violenti,
invece di o in aggiunta alle immagini sessualmente connotate.
Se ci concentriamo unicamente sui potenziali danni della pornografia,
potremmo perdere di vista problemi più grandi.
Potremmo non riuscire a capire l'origine
della violenza sessuale e da appuntamento,
che sono i veri problemi della salute pubblica.
Detto questo, anche i miei studi
confermano che gli adolescenti ricorrono alla pornografia
come educazione e informazione sessuale.
E lo fanno perché non riescono a trovare altrove
informazioni attendibili e concrete.
Negli USA, in meno del 50% degli Stati
è prevista l'educazione sessuale a scuola,
compreso l'insegnamento su come evitare la violenza sessuale.
Inoltre, meno della metà di quegli Stati
richiede che le informazioni date siano accurate dal punto di vista medico.
Nel programma del doposcuola a Boston,
quei ragazzi volevano davvero parlare di sesso
e volevano davvero parlare di pornografia.
Desideravano parlarne
molto più di quanto non volessero parlare di violenza sessuale o da appuntamento.
Allora abbiamo capito
che potevamo trattare tutti gli argomenti di cui avremmo parlato normalmente
presentandoli come insegnamenti relativi a relazioni sane,
come, ad esempio, qual è la definizione di consenso sessuale,
o come capire se si sta facendo del male a qualcuno durante un rapporto sessuale,
o ancora, quali sono i limiti da non superare quando si flirta.
Potevamo discutere di tutte queste cose
prendendo la pornografia come punto di partenza
della nostra conversazione.
Un po' come quando si dà ai bambini un dolcetto
in cui si è segretamente nascosta della sana verdura.
(Risate)
Potevamo parlare ai ragazzi di cose salutari, quelle che fanno bene,
facendole passare per un argomento
di cui erano convinti di voler parlare.
Abbiamo anche scoperto qualcosa che in realtà non stavamo cercando:
c'è un modo fantastico per parlare con gli adolescenti della pornografia.
È sufficiente
attenersi ai fatti scientifici;
ammettere ciò che sappiamo e ciò che non sappiamo
sull'impatto della pornografia;
parlare dei risultati non univoci
o dei punti deboli nell'impostazione degli studi che sono stati condotti;
invitare gli adolescenti a diventare fruitori critici
degli studi scientifici sulla pornografia,
oltre che della pornografia stessa.
È un sistema che segue lo sviluppo degli adolescenti.
Agli adolescenti piace mettere in discussione le cose
e amano essere spronati a pensare con la propria testa.
E abbiamo capito, attraverso alcuni esperimenti
in cui abbiamo parlato alle classi di consenso, rispetto e pornografia,
che intimorire gli adolescenti imponendo un particolare punto di vista
o costringerli ad accettare una tesi senza contraddittorio sulla pornografia
probabilmente non solo non funziona,
ma di certo non rappresenta nemmeno
quel comportamento rispettoso e basato sul consenso
che vogliamo insegnare loro.
Il nostro approccio, che chiamiamo "alfabetizzazione pornografica",
consiste nell'esporre la verità sulla pornografia
così come la conosciamo,
considerando anche il costante variare delle conoscenze sul tema.
Quando le persone sentono che teniamo un corso di 18 ore in nove lezioni
per istruire gli adolescenti sulla pornografia,
penso che credano che ci mettiamo lì con i ragazzi
e cerchiamo di insegnare loro come guardare i porno,
che non è ciò che facciamo.
O magari credono che siamo un gruppo di attivisti anti-pornografia
che vuole convincerli
che guardare porno sarebbe la cosa peggiore per la loro salute.
Neanche questo è vero.
La nostra arma segreta consiste nell'evitare di giudicare.
Non pensiamo che i giovani dovrebbero guardare la pornografia,
ma ci interessa soprattutto che imparino a pensare in modo critico
se e quando lo fanno.
Il numero di richieste per i nostri corsi e programmi
provenienti da tutto il Paese e dall'estero
dimostra che ci sono molti genitori e insegnanti
che vogliono davvero affrontare in modo più realistico e sfaccettato
questo tema con gli adolescenti.
Abbiamo ricevuto richieste dallo Utah al Vermont,
dall'Alabama e dalle Hawaii.
Quel programma del doposcuola
mi ha fatto capire che alla sola menzione della parola "pornografia"
i ragazzi erano pronti a discutere
di ciò che volevano o non volevano vedere nei porno,
di ciò che volevano o non volevano fare durante il sesso,
di ciò che era degradante per le donne,
o ingiusto verso gli uomini o razzista.
Di tutto, insomma.
Esprimevano opinioni molto articolate.
Erano proprio le cose di cui noi attivisti della prevenzione della violenza
volevamo sentirli discutere.
Come insegnanti, dopo la lezione ci può capitare di pensare:
"È davvero triste che uno dei ragazzi della classe
sia convinto che tutte le donne raggiungano l'orgasmo col sesso anale".
Mentre la settimana successiva può capitare di pensare:
"Sono felice che quel ragazzo omosessuale
abbia detto che vedere la sua sessualità rappresentata nella pornografia
gli ha salvato la vita".
Oppure: "C'è quella ragazza
che ha detto di sentirsi più a suo agio nel proprio corpo
dopo aver visto qualcuno che le assomiglia essere oggetto di desiderio
in un qualche porno soft".
Oggi il mio ruolo di attivista della prevenzione della violenza è questo:
faccio ricerca su e parlo di pornografia.
Anche se sarebbe più facile se i fatti della vita fossero univoci,
le mie conversazioni con gli adolescenti sulla pornografia mi hanno insegnato
che il loro interesse rimane vivo
proprio perché permettiamo loro di affrontare la complessità del tema
e perché siamo onesti sulle verità scientifiche.
Questi adolescenti non saranno ancora adulti,
ma vivono in un mondo di adulti
e sono pronti ad affrontare conversazioni da adulti.
Grazie.
(Applausi)
［このトークには 成人向けの内容が含まれます］
６年前に
私は科学者が長年 知りたがっていたことを発見しました
どうすれば 部屋いっぱいの
退屈そうな10代の子たちの 関心を集められるでしょう？
「ポルノ」と口にするだけでいいんです
（笑）
私がこれを知った経緯を話しますね
2012年 私はボストンの 放課後の講義に参加する
高校生でいっぱいの部屋に座っていました
当日のゲストスピーカーとしての私の仕事は
公衆衛生学の進路が どれほど面白いことかを伝え
彼らに刺激を与えることでした
問題がありました
生徒たちの顔を見ると
目はどんよりとしていて
話に集中していませんでした
たとえ その日の服装が
自分の中でおしゃれだったとしても 関係なかったでしょう
話を聞いてくれる生徒はいませんでした
すると プログラムに関わっていた ２人の大人のうちの１人がこう言いました
「ポルノに関する研究をしていませんか？
それも話してください」と
突然 高校生でいっぱいの その部屋は笑いに包まれ
ハイタッチをし出す学生もいました
大きな歓声も聞こえたように思います
「ポルノ」と言っただけでこうなったんです
その瞬間は デートDVと性的暴行を根絶する 解決策を見つけるという
専門家としての私の使命の 重要な分岐点であったと言えるでしょう
そのときまでに 10年以上
私はデートDVという どう見ても 解決困難な問題に取り組んでいました
米国疾病予防管理センターのデータによると
毎年 アメリカの高校に通う 10代の子たちの５人に１人が
交際相手によって 身体的・性的な虐待の一方あるいは両方を
受けた経験があることが 明らかになっています
つまり高校生という集団の中で デートDVは
学校でいじめられたり
本気で自殺を考えてしまったり
薬物を吸うことよりも
頻度が多い事象なのです
しかし 解決策を示すことは難しいものでした
私は問題に対して
今までにない解決策を探す 研究チームと仕事をしていました
デートDVの原因は何だろう？ どうやったら阻止できるだろうか？
当時取り組んでいた調査研究の１つに
偶然 ポルノに関する問題が含まれていました
そして 私たちの発見から 予想外のことが明らかになりました
サンプル集団の10代の女の子たちの11％は
加害者がポルノで見た性的行為を 強要されたり脅されて
行っていたと報告されたのです
そのことが私は気になりました
デートDVのいくらかの割合は ポルノが原因だというのでしょうか？
それとも 偶然にポルノの利用者が 不健全な関係にいる割合が高いだけ
というのでしょうか？
私は査読済みの文献で 読めるものはすべて読み
自身の研究を進める中で 何がわかるか調べました
私は若い子たちが
視聴している性的なコンテンツの 種類と頻度と視聴する理由を
知ろうとしました
その情報をまとめたときに
これほど多くの若者の交際関係が
どうやら歪んだものになっている理由が 一部でも読み解けるか調べました
調査を進める際には この問題に対して
多くの人が既に何らかの判断を 公にしていたとしても
先入観を持たないようにしました
なぜポルノに先入観を 持たないようにするのでしょうか
私は社会科学者として訓練されているので
客観的であることは私の仕事です
しかし 私は「セックスポジティブ」という 立場をとっています
どういうことかと言うと
私はどんな種類の 性生活や性癖を好む人たちでも
当事者たちに積極的な合意がある限り
それを楽しむ権利は全面的に支持します
そうは言っても 私自身は ポルノを見ることが好きではありませんでした
数個見てみましたが 私は特に何も感じませんでした
そして もうすぐ10代になる ２人の子供の母親として
ポルノを見ることが
子供たちにどんな影響を与え得るかを 懸念していました
ポルノを非難する人がたくさんいる中で
色々な理由から断固として 擁護する人がいることも分かりました
そこで 私の学術的な調査で
理解しようとした問いは 次のことでした
「ポルノはあなたにとって悪いものでしたか？ それとも良いものでしたか？」
「女性を軽視したものでしたか？ それとも女性の尊厳を高めるものでしたか？」
そこには はっきりとした １つの答えはありませんでした
そしてある経年追跡研究については 心底心配になりました
それはポルノを見た若者が性的暴力に至る
可能性が高まることを示していました
しかし その研究のデザインは
決定的な因果関係を導き出せるものでは ありませんでした
また 一部の研究結果では 思春期のポルノの利用と
特定のネガティブな結果との関連性は
見いだせないとされていました
一方で 関連性を示した研究もありました
それなのに 他の専門家たちと話をすると
私はポルノに対する立場を選ぶよう ものすごい圧力を感じました
立場をはっきりしてください
ポルノについての正しい答えを 一つ選べないことは
心の弱さの表れだとさえ言われました
それは複雑でした
なぜなら ある業界が存在し
視聴者を引き付けることで 稼いでいるのです
特に女性の姿を見せているのですが セックスをしている姿だけではなく
首を絞められたり 猿ぐつわや平手打ちをされたり
唾を吐かれたり 体に精液をかけられたり
セックス中に繰り返し侮辱的な言葉を 浴びせられる姿を見せています
これが常に合意を得ているとも限りません
おそらくほとんどの人がこの国は 女性蔑視や性的虐待や
レイプという深刻な問題を 抱えており
おそらくポルノは その状況の改善には 役立ってはいないと認めるでしょう
私が非常に重要と思う問題は
１世紀以上に渡って
反ポルノの立場が ゲイやレズビアンや
変わった趣味や フェティシズムを持つ人を
差別する理由として 使われていたことでした
それで私は
一方ではポルノの発するメッセージが 心配される理由もよくわかりました
そして他方では
過度に非難するのも懸念すべきだと 考えられる理由も良くわかりました
次の２年間
ポルノを初めて見た平均年齢や
視聴したことが脳や性的指向に 与える影響を調べた―
恐ろしい研究報告を全部見ました
そこから私が報告したいことがあります
無料でオンラインのメジャーなポルノを
10代の子たちは好んで見ますが
全くひどいタイプの性教育と なっています
（笑）
（拍手）
しかし それらは性教育を 意図したものではありません
そしておそらく ポルノは 一部の論者が唱えるように
10代の子たちの心を たちどころに変質させたり
取り憑かれたようなポルノユーザーを 作り出すわけではなさそうです
若いころにポルノを見ない人は まれです
18歳になるまでに
大学１年生の男性93％と女性62％が
少なくとも１回はポルノを見ています
インターネットによって
誰もがいつでもどこからでも ポルノにアクセスできるようになったとか
スマートフォンを手にした子供は 確実にポルノへアクセスするといった
主張を好む人はいますが
実は データはそれを裏づけていません
全国規模で行われた研究によると 2000年に
10〜13歳の若者のうちの16％が
過去１年間にポルノを見たと 報告されています
そして 2010年までに その割合は増加しました
しかし 30パーセントどまりです
つまり全員ではありませんでした
思春期の子供たちが 性的暴力に至るという問題は
ポルノの影響だけではありません
実際 最近の研究では
思春期の若者はポルノ以外のメディアで
性的な画像を目にしているという 傾向がわかりました
性的なビデオゲームやテレビ番組
ミュージックビデオなどを思い出してください
そして 性的な画像の代わりに あるいはそれに加えて
絶え間なく暴力的なメディアに 触れてしまうことが
問題を引き起こしている可能性があります
ポルノの潜在的な害だけに 注目をすることで
私たちはより大きな問題から 目を逸らしているのかもしれません
また デートDVや性的暴力の 根本的な原因を見逃しているとしたら
公衆衛生の本当の危機です
とはいえ 私自身の研究でも
思春期の子たちは 性に関する知識や情報を得るために
ポルノに頼っていることが示されています
そうするのは 彼らが
信頼できる本当の情報を 見つけられる場所がないからです
アメリカの州のうちで
性行為の強要をどう防ぐかを含めた 性教育の実施を
学校に義務付けているのは50%に足りません
そして さらに
提示する情報が医学的に正確であるよう 求めているのはその半数以下です
あのボストンの放課後の講義では
子供たちは本気でセックスについて語りたい
本気でポルノについて 話をしたいと思っていました
デートDVや性的暴力についてよりもずっと
そちらの話をしたかったのです
それで気づいたんです
健全な交際関係の教育をしているような 立て付けでも
この同じトピックを語れるのです
例えば性行為の同意の定義は何だろう？
セックス中に相手を傷つけているか どうしたら分かる？
相手に言い寄るときの 健全な線引きはどこだろう？
会話の始まりとして ポルノを使うことで
こうしたことがすべて議論できます
大人が子供にブラウニーなどの デザートをあげるときに
内緒でズッキーニのような ヘルシーな野菜が入っているようなものです
（笑）
子供たちに健全で 良いものについて話すとき
それを 子供たちが話したいと 思っているような話題の中で
それとなく話すことができます
また 私たちは偶然
予期していなかったことも発見しました
ティーンとポルノの会話をする 素晴らしい方法があるのです
それは
科学に即した会話をするというものです
ポルノの影響について 私たちが知っていることと
知らないことがあると認めるんです
今までの研究には 矛盾した結果や弱点があると話しましょう
思春期の子たちが ポルノそのものを消費するだけでなく
ポルノの研究文献を批判的に 検証する消費者となるように
導きましょう
それは本当に思春期の心の発達に 適したことなんです
思春期の子たちは物事に疑問を持ち
自分で考えるように勧められることを 好みます
そして 合意することや尊敬すること ポルノなどについて教える実験を
開始して気づいたことは
思春期の子たちを怖がらせて 特定の考え方にしようとしたり
ポルノのひとつの側面だけを 無理やり教え込もうとするのは
おそらく 意味がないだけでなく
彼らに学んで欲しい尊敬や合意のある行動を
実際に反映したやり方ではないということです
私たちが提案する ポルノリテラシーと呼ぶアプローチは
常にその根拠となるエビデンスは 変わり続けるということに基づいて
ポルノに関する真実を
自分たちの知識の及ぶ限りで伝えることです
10代の若者に ポルノリテラシーに関する講義を
９セッション 18時間で教えると 聞いた人は
子供たちを集めて
ポルノを見る方法を 教えようとしていると想像したり
― 実際は違います
また ポルノを見ることが 若い子たちの健全性にとって
一番悪いと教え込もうとしている
反ポルノ活動家グループ一味だと 思われたりもします
それも違います
私たち独自のやり方としては 断定的な判断を避けます
私たちは若い子たちがポルノを 見るべきだとは考えていません
しかし 何よりもポルノを見たときに
批判的思考ができるように なって欲しいのです
私たちのカリキュラムと トレーニングに対して
アメリカ および世界中から 寄せられた多くの依頼を通じて
10代の子たちとポルノというものについて 多彩なニュアンスを踏まえた
現実的な対話をしたい親と教師が たくさんいることが分かりました
私たちはユタ州やバーモント州
アラバマ州やハワイから依頼がありました
この放課後の講義で私が見たものは
私たちがポルノという単語を発した瞬間に
子供たちは ポルノで見たいものと 見たくないものだとか
セックス中にしたいことや したくないことについて
あれこれ積極的に会話に参加する 準備ができていたということでした
また 何が女性の品位を落とす行為で
男性に不公平なことや人種差別的なことなど 様々な話もです
そして 生徒たちから 非常に洗練された指摘もありました
まさに 暴力を防止する活動家として 話してもらいたいと思う内容でした
そして 教師として授業を終えて こんなことを考える日がありました
「あの少年が 全ての女性は アナルセックスでオーガズムに達すると
考えていたのは本当に残念だ」
そして 翌週 授業の後には こんなことを考えました
「同性愛者のあの子が 自分の性的指向が描かれているポルノを見て
救われた気がしたと言ってくれたのは 本当にうれしかった」
あるいは 「あの女子は
穏やかなトーンのポルノで 自分と似た体形の人が
欲望の対象となっていたのを見て
自分の体にずいぶん自信が持てたと言っていた」
こういう時に私は 自分が暴力を防止する活動家だと再認識します
ポルノについて話したり研究する 意味を再認識します
そして 人生のすべての事柄が
白黒つくのなら 簡単かもしれませんが
10代の子たちとポルノの話をしてきて 私が発見したことは
彼らは複雑さに向き合い 取り組むよう促されるからこそ
こうした対話に興味を 持ち続けられるということです
そして 私たちが科学的根拠を 誠実に示すからこそです
これらの思春期の子たちは まだ成人ではないかもしれませんが
大人の世界に住んでいます
そして 大人の会話をする 準備ができているのです
ありがとうございました
（拍手）
[이 영상은 성인 대상의 내용을 담고 있습니다]
6년 전
저는 과학자들이 오랫동안 궁금해하던 것을 알아냈습니다.
아주 지루해하는 청소년들이 가득한 방에서
어떻게 관심을 끌어낼 수 있을까요?
단지 이 말만 꺼내면 되는 것으로 드러났습니다. '포르노'.
(웃음)
제가 이것을 어떻게 배웠는지 말씀드리겠습니다.
2012년에 저는 고등학생들로 가득한 방에 앉아있었습니다.
보스턴의 방과후 프로그램을 수강하는 학생들이었습니다.
그날의 초청 강연자로서 제 임무는
공중 보건 분야 직업을 갖는 것이 얼마나 신나는 일인지를
학생들에게 알리는 일이었죠.
문제는
학생들의 얼굴을 보자
눈빛에는 지루함이 가득하고
듣기 싫어하는 것이 보였다는 겁니다.
제가 그날 나름대로는 멋지다고 생각하는
옷을 입고 있었던 것도 별 도움이 되지 않았죠.
제 청중은 제 이야기를 듣고 있지 않았어요.
그러자 그 프로그램 담당자 두 명 중 한 사람이 저에게 말했습니다.
"포르노에 대한 연구를 하고 계시지 않나요?
학생들에게 그 이야기를 해 주면 어때요?"
그 즉시 고등학생들로 가득한 그 방은
폭발적인 웃음과 하이파이브로 넘쳐났습니다.
크게 외치는 소리도 있었고요.
누군가 그저 단어 하나를 내뱉었을 뿐이었는데요. 포르노 말입니다.
그 순간이 제게는 개인적, 직업적 전환점이 되었습니다.
제 직업적인 소명은 바로
데이트 폭력과 성폭력을 멈출 방법을 찾는 것입니다.
그때 저는 10년 이상 데이트 폭력에 관한 일을 하고 있었어요.
어떻게 보면 해결 방법이 없는 것 처럼도 느껴지는 문제이죠.
미국 질병 관리 및 예방 센터의 자료에 의하면
매년 고등학생 다섯 명 중 한 명은
사귀는 상대에게 신체적, 성적으로
학대당한 경험이 있다고 합니다.
즉 데이트 폭력에 대한 경험(20%)이
학교 내 따돌림(19%)이나
자살을 심각하게 고려한 경험(17%)
전자 담배(13%)보다도 흔하다는 겁니다.
같은 고등학생 집단 내에서요.
그러나 해결책은 별 소용이 없는 것으로 나타나고 있었습니다.
제가 연구팀과 함께 수행하고 있던 과제는
이러한 질문에 새로운 답을 찾는 것이었습니다.
데이트 폭력의 원인은 무엇이며, 어떻게 멈출 수 있는가?
그 무렵 저희가 연구하고 있던 것 중 하나가 어쩌다 보니
포르노에 대한 질문 몇 가지를 포함하고 있었습니다.
그리고 그 결과로 예상하지 못했던 것들이 드러나기 시작했습니다.
저희가 조사한 여학생 중에서 11%가
가해자가 포르노에서 본 성적 행위를 따라하도록
강요당하거나 위협당한 경험이 있다고 응답했습니다.
저는 궁금해졌습니다.
포르노가 일정 부분이라도 데이트 폭력의 원인일 수 있을까?
아니면 어떤 상관관계에 의하여
그저 포르노 이용자가 건강하지 않은 관계를 맺을 확률이 더 높은 것일까?
저는 이 일을 조사하기 위하여
검증된 논문을 포함해 읽을 수 있었던 자료를 모두 읽었고
스스로 연구를 하기도 했습니다.
제가 알고 싶었던 것들은
청소년이 어떤 종류의 성적인 매체를 보는지
얼마나 자주, 왜 보는지 등이었습니다.
그리고 이런 정보를 종합해서, 성적인 매체가
그 이용자들 중 그렇게나 많은 이들이 건강하지 못한 연인 관계를 맺게 만드는
원인 중 하나인지를 알아보고 싶었습니다.
조사하면서 저는 열린 마음으로 문제에 접근하려 노력했는데
시민 중 많은 이들이 이 문제에 대해
입장을 이미 정해두기는 했습니다.
포르노에 대해 왜 열린 마음으로 다가가야 할까요?
저는 사회 과학자로서 공부했고
따라서 객관적이어야 합니다.
하지만 저는 또한 말하자면 '섹스 찬성론자'입니다.
즉 사람들이 자신의 만족을 위하여 어떤 종류의 성생활이든, 성적 취향이든
그런 행위가 무엇을 포함하든
즐길 권리가 있음을 지지한다는 겁니다.
단, 관련된 모든 사람들이
자발적으로 합의한다는 전제로요.
그렇지만 저는 개인적으로 포르노를 즐겨 보지는 않습니다.
몇 번 봤지만 딱히 저에게 영향이 있지는 않았어요.
그리고 곧 십대 청소년이 될 두 자녀의 어머니로서
포르노를 보는 것이 아이들에게 어떤 영향을 미칠지에 관해
걱정하고 있기도 합니다.
그리고 저는 포르노를 심각하게 비판하는 사람이
아주 많은 것과 동시에
포르노를 방어하려는 쪽으로 확고한 사람들도 있음을 알게 되었습니다.
다양한 이유로요.
제 학문적 탐구 과정으로서
저는 순수하게 이 질문의 답을 찾고자 했습니다.
포르노가 어떤 사람에게 좋거나 나쁜 영향을 주는가?
포르노는 여성 혐오 매체인가, 아니면 그들을 더 강하게 하는가?
그리고 명확한 하나의 결론을 내릴 수는 없었습니다.
저를 걱정하게 만든 한 가지 장기 연구가 있었는데
이 연구에서는 포르노를 본 십대 청소년들이
훨씬 더 성폭력을 가할 확률이 높음을 보였습니다.
그러나 이 연구는
인과 관계를 분명히 밝혀내는 방향으로 설계되지는 않았습니다.
그리고 다른 연구에서는
청소년의 포르노 이용과
특정 부정적인 결과 사이의 상관관계를 찾을 수 없었다고 했습니다.
반면 상관관계를 찾을 수 있었다고 한 연구도 있었지만요.
그런데 제가 다른 전문가들과 이야기할 때면
포르노에 대한 제 입장을 골라야 할 것 같은 심한 압박을 느꼈습니다.
이쪽 편에 서든가 저쪽 편에 서든가 말이죠.
심지어 누군가는 저에게 제게 약한 마음을 먹고 있어서
포르노에 대해 올바른 답을 차마 고를 수 없는 거라고 했습니다.
또 다른 복잡한 점은
관련 산업의 존재입니다.
감상자가, 특히 여성을 보면서, 얻는 즐거움에서 돈을 버는 산업이죠.
여기서 여성은 꼭 섹스를 하는 모습만이 아니라
묶이고, 재갈이 채워지고, 손바닥으로 맞고,
침이나 정액이 뿌려지는 대상이 되고
섹스 내내 비하적인 호칭으로 불리는 모습으로 나타납니다.
그리고 그들과 합의된 것인지는 항상 명확하지는 않죠.
대부분의 사람들은 이 나라에서
여성 혐오, 성폭력, 강간과 관련된 문제가 심각함에 동의할 것입니다.
그리고 포르노가 이 문제에 아마도 도움이 되지는 않겠죠.
그리고 저에게 매우 중요했던 문제는
한 세기가 넘는 시간 동안
포르노에 반대하는 의견이 악용되어 왔다는 점입니다.
게이나 레즈비언, 혹은
특이한 성벽이나 페티시가 있는 사람을 차별할 핑계로 말입니다.
그래서 저는 한편으로는
포르노가 전달하는 메시지에 대해 우리가 우려해야 한다고 생각하지만
또 다른 한편으로는
우리가 이것을 지나치게 비난하는 것에 대해서도 우려해야 한다고 생각합니다.
다음 2년 동안
저는 포르노에 대한 무섭고 겁나는 주장들을 살펴보았습니다.
사람들이 처음으로 포르노를 보게 되는 평균 연령이 얼마인지
그것이 그들의 뇌와 성 지향에 어떤 작용을 하는지 등에 관해서요.
그 결과들을 종합해서 말씀드립니다.
무료, 온라인, 주류 포르노는
청소년들이 보게 될 확률이 가장 높은 종류인데,
이것은 정말이지 최악의 성교육 자료입니다.
(웃음)
(박수)
하지만 포르노가 성교육 자료로 만들어진 것은 아니죠.
그리고 어쩌면 포르노가 즉시 청소년의 마음을 병들게 하거나
자제하지 못 하는 이용자로 만드는 것은 아닐 겁니다.
어떤 사람들은 여러분이 그렇게 생각하게끔 했겠지만요.
청소년기에 포르노를 전혀 보지 않는 사람은 드뭅니다.
18살이면
대학 1학년 남학생의 93%, 여학생의 62%가
적어도 한 번은 포르노를 본 적 있다고 합니다.
어떤 사람들은
인터넷이 포르노의 접근성을 높였다거나
혹은 기본적으로 스마트폰을 손에 쥐게 된 어린 자녀가 반드시
포르노를 보게 될 것이라든가 하는 주장을 하지만,
데이터는 그 주장을 뒷받침하지 않습니다.
나라 전체를 표본화한 한 연구에서는 2000년도에
10살에서 13살 사이 청소년의 16%가
그 전 해에 포르노를 본 적 있다고 답했다고 했습니다.
그리고 2010년에는 더 높은 비율을 보였죠.
하지만 단지 30%로 증가했을 뿐입니다.
그러니까 모두에게 적용되는 것은 아니었단 겁니다.
문제는 청소년이 성폭력 가해자가 되는 것이
포르노 때문만은 아니란 것입니다.
실제로 최근 연구에서는
청소년들이 성적인 이미지를
포르노가 아닌 다른 형태로 볼 확률이 더 높다고 했습니다.
그 모든 성적인 비디오 게임,
TV 쇼, 뮤직 비디오 등을 생각해 보세요.
그리고 이런 폭력적인 매체에 꾸준히 노출되는 것이
성적인 이미지를 접하는 것 이상으로, 혹은 두 가지가 서로 더해져서
문제의 원인이 되고 있을 지도 모릅니다.
포르노만 따로 놓고 그 잠재적 위험에 집중함으로써
우리는 스스로 더 큰 문제에서 눈을 돌리고 있는 것인지도 모릅니다.
혹은 공공 건강의 진정한 위기인 데이트 폭력과 성폭력의
근본 원인을 놓치는 일일 수도 있고요.
그런데 심지어 제 연구에서도
청소년들이 섹스에 대해 배우고 정보를 얻기 위해서
포르노를 보는 것으로 나타났습니다.
그리고 그것은 청소년들이
믿을 수 있고 사실에 기반한 정보를 찾을 다른 방법이 없기 때문입니다.
미국에서는 50% 이하의 주만이
성교육을 학교에서 의무로 가르치도록 하고 있습니다.
이런 성교육은 강압적인 섹스를 방지하는 방법을 포함하죠.
그리고 그 주들 중 다시 절반 이하만이
이때 다루는 정보가 의학적으로 엄밀해야한다고 정하고 있습니다.
그래서 보스턴 방과후 프로그램에서
그 아이들은 정말로 섹스에 대해 이야기하고 싶어했고
정말로 포르노에 대해 이야기하고 싶어했습니다.
그리고 이런 대화에 대한 열망이
데이트 폭력이나 성폭력에 대한 것 보다 훨씬 컸습니다.
그래서 저희는
평소에 건강한 관계에 대한 교육을 할 때 이야기할 주제를
그대로 이야기할 수 있다는 것을 깨달았습니다.
이를테면, 성적 행위에 합의한다는 것의 정의는?
혹은 성관계 도중 누군가를 아프게 하고 있는지 아는 방법은?
혹은 누군가에게 어필할 때 괜찮은 선은 어느 정도인가? 같이
저희가 평소에 전달하고자 하는 토론 주제를
포르노에 대한 이야기로부터
시작할 수 있다는 겁니다.
그러니까 어른들이 아이들에게 브라우니 같은 간식을 주면서
그 속에 몰래 애호박 같이 건강한 재료를 섞는 것과 비슷한 거죠.
(웃음)
아이들에게 건강한 것들을,
도움이 되는 것들을 이야기하되
그것을 그 아이들이 이야기하고 싶다고 생각하는 것들에 대한
대화 속에 숨기는 겁니다.
저희는 또한
알아보려고 따로 계획하지는 않았던 점도 찾아내게 되었는데
청소년들과 포르노에 대해 이야기할 수 있는
훌륭한 방법이 있다는 겁니다.
그 방법이란
과학적으로 옳은 대화를 하는 겁니다.
포르노가 지닌 효과에 대해
우리가 아는 것과 모르는 것을 인정합니다.
어떤 점에서 상반되는 결과들이 있는지
수행된 연구에서 부족했던 점은 무엇이었는지 등을 이야기합니다.
청소년들이 포르노에 대한 연구 논문과
또한 포르노 자체에 대하여
비판적인 소비자가 되게 합시다.
그것은 청소년들의 발달 과정에도 정말 알맞습니다.
청소년들은 의문을 제기하기를 좋아하고
스스로 생각할 기회를 좋아합니다.
저희는 시험적으로
동의, 존중, 그리고 포르노에 대해 가르치기 시작하면서
청소년들을 겁줘서 어떤 관점을 심어주거나
포르노에 대한 한쪽 의견 만을 억지로 삼키도록 하는 것이
아마도 효과가 없을 뿐더러
우리가 그들에게 가르쳐주고자 하는, 존중을 기반으로 상대의 동의를 구하는
바로 그 태도와도 일치하지 않음을 깨달았습니다.
그래서 저희가 '포르노 교양'이라고 부르는 접근 방법은
그 근거가 계속 변하는 것을 염두에 두고
저희가 알고 있는 최선의 범위에서
포르노에 대한 진실을 보여주는 것입니다.
저희가 청소년들에게 9회, 18시간 짜리 수업을 통해
포르노 교양을 가르친다고 하면
어떤 사람들은 저희가 아이들을 앉혀 놓고
포르노를 어떻게 보면 되는지 가르치려고 하거나,
잘못된 생각이지만요,
혹은 저희가 포르노 반대 활동 그룹의 일부여서
아이들에게 그들이 포르노를 한 번이라도 보게 된다면, 그게 그들의 건강에
가장 나쁜 최악의 일이 될 거라고 설득할 거라고 상상할 겁니다.
이 또한 저희가 하는 일과는 다릅니다.
저희의 비밀 재료는 저희가 아이들을 판단하지 않는다는 겁니다.
저희는 청소년들이 포르노를 반드시 봐야 한다고 생각하지 않습니다.
하지만 그 모든 것 보다 저희는, 아이들이 포르노를 보게 된다면
그 때는 아이들이 비판적인 사고를 할 수 있기를 바랍니다.
저희는 또한
미국 전역과 그 너머에서
저희 교육 과정이나 교육을 요청받은 횟수로부터,
많은 부모님과 선생님들이
청소년들과 포르노에 대해 더 세심하고 현실적인 대화를
나누기를 원한다는 것을 배웠습니다.
저희는 유타, 버몬트,
알라바마, 하와이를 포함한 많은 곳에서 요청을 받았습니다.
그 방과후 학교 프로그램에서 제가 본 것은
포르노라는 말을 저희가 언급하자마자
아이들이 여러 방향에서 대화에 뛰어들 준비가 되어 있었다는 겁니다.
그들이 포르노에서 무엇을 보고 싶고 무엇을 보기 싫은지,
그들이 성관계 중 무엇을 하고 싶고 무엇을 하기 싫었는지 등이요.
그리고 어떤 점이 여성 비하적인지
남성에게 불공평한지, 인종 차별적인지 등 모든 것에 대해서요.
그리고 아이들은 무척 수준 높은 의견을 내기도 했습니다.
폭력 방지 활동가로서 저희가
아이들에게서 바라는 바로 그런 종류의 의견들이요.
선생님으로서 저희는 어느 날 교실을 나서면서 이렇게 생각할 지도 모릅니다.
'모든 여성이 항문 성교에서 쾌락을 느낀다고 생각하는 남학생이
반에 있다니 정말 슬픈 일이야.'
그리고 다음 주에 교실을 나서면서는 이렇게 생각할 지도 모릅니다.
'우리 반에 있는 학생 중 게이인 아이를 생각하면 정말 기뻐.
그 아이는 자신의 성적 지향이 포르노에 그려진 것을 본 것이
자신을 구했다고 했어.'
혹은, '우리 반에 여학생이 있는데
포르노를 보고 스스로의 몸에 대해 훨씬 나은 감정을 가졌다고 하네.
자신과 비슷한 체형의 누군가가 성적인 열망의 대상이 되는
조련 포르노를 본 후로 말이야.'
이것이 제가 폭력 방지 활동가로서 소명을 찾은 부분입니다.
저는 포르노에 대해 말하고 연구하는 일을 하게 되었습니다.
인생에서 일어나는 일들에
좋거나 나쁜 한 가지 측면한 있다면 모든 것이 훨씬 쉬웠겠지만
저는 십대 청소년들과 포르노에 관해 이야기하면서 배웠습니다.
그들이 계속 대화하고 싶어하는 것은
우리가 그들에게 복잡성을 마주하고 씨름할 기회를 주고
과학적으로 솔직하게 말하기 때문입니다.
이 청소년들은 아직 어른이 아닐지라도
어른들의 세상에 살고 있습니다.
그리고 이 아이들은 어른의 대화에 참여할 준비가 되어 있습니다.
감사합니다.
(박수)
[Esta palestra contém conteúdo adulto]
Aqui há seis anos,
eu descobri algo que cientistas estavam a querer saber há anos.
Como prender a atenção
de uma sala cheia de adolescentes extremamente entediados?
Parece que basta mencionar a palavra pornografia.
(Risos)
Vou contar como aprendi isso.
Em 2012, eu estava sentada numa sala cheia de estudantes do secundário.
que estavam a participar num programa pós-escolar em Boston.
O meu trabalho, como convidada oradora do dia,
era inspirá-los a pensar como seria excitante
ter uma carreira em saúde pública.
O problema era
que, ao olhar para as caras deles,
eu podia ver que olhavam para todos os lados,
e não mostravam interesse.
Nem sequer importou o que eu estava a usar,
o que eu pensei que era uma roupa gira naquele dia.
Eu estava a perder o meu público,
Então, um dos dois adultos que trabalhavam no programa disse:
"Você não está a fazer uma pesquisa sobre pornografia?
"Talvez pudesse falar sobre isso."
De repente, aquela sala cheia de estudantes
explodiu em gargalhadas, "dá cá cinco".
Eu acho que até ouvi uivos e barulhos engraçados.
Só porque alguém disse uma palavra, pornografia.
Aquele momento provaria ser um importante ponto de viragem
para mim e para a minha missão profissional de achar soluções
para acabar com a violência no namoro e na relação sexual.
Naquele momento, eu estava a trabalhar há mais de uma década
com esse problema de violência no namoro, aparentemente incurável,
Os dados do Centro para Controlo e Prevenção de Doenças
mostram que um em cinco jovens do ensino secundário
experimentam violência física e/ou sexual
de um companheiro, todos os anos nos EUA.
Isto torna a violência no namoro mais frequente
do que o "bullying" dentro da escola,
do que pensar a sério em suicídio,
do que o uso do cigarro eletrónico,
nessa mesma população.
Mas as soluções apresentavam-se esquivas.
Eu estava a trabalhar com uma equipa
que estava a procurar novas respostas para a pergunta:
O que está a provocar o namoro abusivo, e como acabamos com isso?
Um dos estudos de investigação em que estávamos a trabalhar na época,
incluía algumas perguntas sobre pornografia.
E algo inesperado estava a surgir nas nossas descobertas.
Uns 11% das adolescentes na nossa amostra
declararam que tinham sido forçadas ou ameaçadas
a fazer coisas sexuais que o autor vira na pornografia.
Isso deixou-me curiosa.
Seria a pornografia culpada por alguma percentagem de violência nos namoros?
Ou era mais uma coincidência que os utilizadores de pornografia
também tivessem uma tendência maior de terem relações não-saudáveis?
Eu investiguei, lendo tudo que podia
da literatura revista pelos pares,
e realizando a minha própria investigação.
Eu queria saber
a que tipo de "media" sexuais os jovens estavam a assistir,
com que frequência e porquê,
e ver se conseguia entender
se isso fazia parte da razão
por tantas das suas relações serem aparentemente pouco saudáveis.
Ao ler, tentei manter a mente aberta,
mesmo que a maior parte da opinião pública
já estivesse com uma opinião formada sobre o assunto.
Porque é que eu manteria a mente aberta sobre pornografia?
Bem, tenho formação de cientista social,
então a minha obrigação é ser objetiva.
Mas também sou aquilo a que as pessoas chamam "sex-positive".
Isso significa que eu apoio totalmente os direitos das pessoas
de desfrutarem de qualquer tipo de vida sexual que as realize,
seja o que for que isso envolva,
contanto que isso inclua o consentimento entusiasmado
de todas as partes envolvidas.
Dito isso, eu pessoalmente não estava inclinada a ver pornografia.
Eu vi um pouco, realmente não mexeu nada comigo.
E como mãe de dois quase adolescentes,
eu tinha as minhas preocupações
sobre o que ver pornografia lhes podia fazer.
Eu reparei que, embora houvesse muitas pessoas
a denunciar pornografia,
também havia pessoas que eram leais defensoras
por diversas razões.
Então, na minha exploração académica,
genuinamente tentei entender:
A pornografia seria má para vocês, ou seria boa para vocês?
Seria misógina ou seria empoderadora?
E não havia uma única resposta que surgisse claramente.
Havia um estudo longitudinal que me preocupou,
que mostrava que os adolescentes que assistiam a pornografia
mostravam-se mais inclinados a praticar violência sexual.
Mas o "design" do estudo
não permitiu conclusões causais definitivas.
E havia outros estudos que não encontraram
que o uso de pornografia pelos adolescentes
estava associado a certos efeitos negativos.
E havia outros estudos que acharam que sim.
Enquanto falava com outros especialistas,
eu senti uma tremenda pressão para escolher um lado sobre a pornografia.
Escolher uma equipa ou a outra.
Até me disseram que eu era "pobre de espírito"
por não conseguir escolher a correta resposta sobre pornografia.
E era complicado,
porque existe uma indústria
que está a capitalizar com o fascínio do público
em ver, principalmente, mulheres não apenas a fazer sexo,
mas a serem sufocadas, amordaçadas, esbofeteadas,
cobertas de cuspidelas, de ejaculações,
chamadas por nomes degradantes várias vezes durante o sexo,
e, claramente, nem sempre com a sua concordância.
A maioria das pessoas concordaria que temos um sério problema
com a misoginia, a violência sexual e a violação nesse país,
e a pornografia provavelmente não está a ajudar com nada disso.
E um problema crítico para mim era que, durante mais de um século
a posição anti-pornografia foi usada como pretexto
para discriminar "gays" e lésbicas
ou pessoas que têm fantasias ou fetiches.
Então, eu percebo porque é que, por um lado,
poderíamos estar preocupados com a mensagem que a pornografia passa
e, por outro lado,
podemos estar preocupados em exagerá-lo.
Durante os dois anos seguintes,
olhei para todos os relatos terríveis, amedrontadores, que pude achar
sobre a idade média em que se vê pornografia pela primeira vez
ou o que ela faz ao cérebro ou à sexualidade.
Isto é o que eu tenho para mostrar.
A pornografia gratuita, "online", comum,
do tipo que os adolescentes estão acostumados a ver,
é uma forma terrível de educação sexual.
(Risos)
(Aplausos)
Mas não é essa a sua intenção.
E, provavelmente, não está a envenenar tanto as mentes deles
ou a torná-los utilizadores compulsivos,
como algumas ideologias querem que eles acreditem.
É raro uma pessoa não ter visto alguma pornografia na juventude.
Ao chegar aos 18 anos,
uns 93% dos estudantes universitários masculinos e 62% das femininas
assistiram pornografia pelo menos uma vez.
E apesar de as pessoas falarem
que a Internet fez da pornografia algo omnipresente,
ou, basicamente, garante que qualquer criança
que tenha um "smartphone" vai, definitivamente, ver pornografia,
os dados não comprovam isso.
Um estudo nacionalmente representativo descobriu que, no ano 2000,
16% de jovens entre os 10 e os 13 anos
relataram que assistiram pornografia no ano anterior.
E no ano de 2010, esse número havia aumentado.
Mas apenas para 30%.
Então, não era toda a gente.
Os nossos problemas com adolescentes e a prática de violência sexual
não é somente por causa da pornografia.
Na verdade, um estudo recente
descobriu que adolescentes veem mais imagens sexuais
noutros tipos de "media" do que em pornografia.
Pensem em todos aqueles videojogos sexualizados,
ou programas de TV, ou vídeos de música.
E pode acontecer que seja a exposição a um volume constante de "media" violentos
que, em vez das imagens sexualizadas, ou em conjunto com elas,
esteja a causar os nossos problemas.
Se nos focarmos apenas nos possíveis males da pornografia,
podemos estar a desviar-nos de problemas mais graves.
Ou perdendo as raízes causais do namoro e violência sexual,
que são a real crise de saúde pública.
Dito isso, até a minha própria pesquisa
demonstra que os adolescentes voltam-se para a pornografia
para aprenderem e informarem-se sobre o sexo.
Isso porque eles não encontram
uma informação fiável e factual noutro lugar.
Menos de 50% dos estados dos Estados Unidos
exigem que haja educação sexual ensinada nas escolas,
incluindo como impedir sexo coercivo.
E menos da metade desses estados
exigem que a informação apresentada seja medicamente rigorosa.
Então, naquele programa pós-escolar de Boston,
aqueles jovens queriam mesmo falar sobre sexo,
e queriam mesmo falar sobre pornografia.
E queriam falar sobre essas coisas
muito mais do que queriam falar sobre namoro ou violência sexual.
Então, percebemos que podíamos cobrir
todos os tópicos de que normalmente falamos
sob o pretexto da educação de relações saudáveis,
tal como, qual a definição de sexo consensual?
Ou, como vocês sabem se estão a magoar alguém durante o sexo?
Ou quais são os limites saudáveis quando estão a namoriscar?
Podemos discutir todas estas coisas
usando a pornografia como ponto inicial
para a nossa conversa.
É como quando os adultos dão doces às crianças
mas, secretamente, colocam lá dentro uma curgete ou algo saudável.
(Risos)
Podemos falar com as crianças sobre as coisas saudáveis,
as coisas boas para vocês
mas esconder qualquer coisa dentro da conversa
que era sobre algo que eles pensavam que queriam falar.
Nós também descobrimos algo
que nós não estávamos à procura.
Há uma forma fantástica de ter uma conversa com adolescentes
sobre pornografia.
E que é manter a conversa fiel à ciência.
Reconhecer o que sabemos e o que não sabemos
sobre o impacto da pornografia.
Falar sobre onde existem resultados misturados
ou onde há fraquezas nos estudos que foram realizados.
Convidar os adolescentes a tornarem-se consumidores críticos
da pesquisa literária em pornografia,
assim como da pornografia em si.
Isso realmente combina com o desenvolvimento adolescente.
Os adolescentes gostam de questionar as coisas
e gostam de ser convidados a pensar por eles mesmos.
Percebemos, ao começar a experimentar,
dando algumas aulas sobre consenso, respeito e pornografia,
que tentar amedrontar adolescentes sobre um ponto de vista em particular
ou enfiar um argumento rígido sobre pornografia pela goela abaixo,
não apenas, provavelmente, não funciona,
mas também não é o tipo de comportamento
respeitável e consensual que queremos que eles aprendam.
Então, a nossa abordagem, a que chamamos literacia pornográfica
é sobre apresentar a verdade sobre pornografia
com o melhor de nosso conhecimento,
sendo que existe uma base de evidências em constante mudança.
Quando as pessoas ouvem que ensinamos 18 horas de aula, em sessões de nove horas
em literatura pornográfica para adolescentes,
acho que pensam que os obrigamos a ficarem sentados,
tentando mostrar-lhes como assistir a pornografia
— coisa que não fazemos —
ou que fazemos parte de um grupo anti-pornografia,
que está a tentar convencê-los que assistir a pornografia
seria a pior coisa para a saúde deles.
Mas também não é isso.
O nosso ingrediente secreto é que não fazemos julgamentos.
Não achamos que os jovens devam assistir a pornografia.
Mas, acima de tudo, queremos que pensem de forma crítica
se e quando assistirem.
E aprendemos,
pelo número de pedidos, pelo nosso programa
e pela nossa formação de todos os EUA e não só,
que há muitos pais e muitos professores
que querem ter conversas mais moderadas
e reais com adolescentes sobre pornografia.
Tivemos pedidos desde Utah até Vermont,
até Alabama, até ao Havai.
Então, naquele programa pós-escolar,
o que eu vi foi que, a partir do minuto que mencionei a palavra pornografia
aqueles miúdos estavam prontos para mergulhar num debate
sobre o que eles queriam e não queriam ver na pornografia
e sobre o que eles queriam e o que não queriam durante o sexo.
E o que era degradante para as mulheres
ou injusto para os homens ou racista, tudo isso.
Eles chegaram a pontos de vista bem sofisticados.
Exatamente o tipo de coisas de que gostaríamos que eles falassem
como ativistas para impedirem a violência.
E como professores, talvez um dia terminemos uma aula e pensemos:
"É realmente triste que exista esse rapaz na nossa turma
"que pensa que todas as mulheres têm orgasmos com sexo anal".
E, talvez, terminemos a aula na semana seguinte e pensemos:
"Estou muito feliz por existir um miúdo na nossa turma que é 'gay',
"que disse que ver a sua sexualidade representada na pornografia
"lhe tinha salvo a vida".
Ou, "há aquela rapariga na nossa turma
"que disse que está a sentir-se muito melhor com o seu corpo
"porque viu um corpo parecido com o dela como objeto de desejo
"numa pornografia inofensiva".
É aqui que me encontro, como uma ativista da prevenção contra a violência.
E encontro-me a conversar e a pesquisar sobre pornografia.
Acho que seria mais fácil
se as coisas na vida fossem de uma forma ou de outra,
o que eu encontrei em minhas conversas com adolescentes sobre pornografia
é que eles mantêm-se interessados nessas conversas
porque nós permitimos que eles lidem com as complexidades.
E porque somos honestos em relação à ciência,
Estes adolescentes podem não ser adultos ainda,
mas estão a viver num mundo adulto.
E estão prontos para conversas adultas.
Obrigada.
(Aplausos)
[Esta palestra apresenta conteúdo adulto]
Há seis anos,
descobri algo que cientistas estão querendo saber há anos.
Como prender a atenção
de uma sala cheia de adolescentes extremamente entediados?
Pelo jeito, tudo o que você precisa fazer é mencionar a palavra pornografia.
(Risos)
Deixem-me contar como descobri isso.
Em 2012, estava sentada numa sala lotada com alunos do ensino médio
que participavam de um programa extracurricular em Boston.
Meu trabalho, como palestrante convidada,
era inspirá-los a pensar sobre como seria interessante
seguir carreira na saúde pública.
O problema era,
quando olhei para eles,
percebi que tinham o olhar vitrificado,
e estavam totalmente desligados.
Nem mesmo importava que eu estivesse usando
o que achei ser minha melhor roupa naquele dia.
Eu não conseguia agradar a minha plateia.
Então, um dos dois adultos que trabalhavam no programa disse:
"Você não está pesquisando sobre pornografia?
Talvez possa contar algo a respeito".
De repente, a sala lotada de alunos caiu na risada e trocou um "toca aqui".
Acho que alguns assobiaram um "fiu-fiu".
Bastou que alguém dissesse aquela palavra: pornografia.
Aquele momento provaria ser um ponto de virada importante pra mim
e minha missão profissional de encontrar soluções
para acabar com o namoro associado à violência sexual.
Naquele ponto, eu vinha trabalhando por mais de uma década
nesse problema aparentemente intratável da violência no namoro.
Dados dos Centros para Controle e Prevenção de Doenças dos EUA
demonstram que um em cada cinco jovens frequentando o ensino médio
sofre tanto abuso físico quanto sexual pelo parceiro de namoro todo ano nos EUA.
Isso torna mais prevalente a violência no namoro
do que ser intimidado nas dependências da escola,
considerando seriamente o suicídio,
ou até cigarros eletrônicos,
nesse mesmo grupo.
Mas as soluções se revelavam evasivas.
E eu trabalhava com uma equipe de pesquisa que buscava novas respostas à pergunta:
"O que causa abuso no namoro e como o impedimos?"
Um dos estudos de pesquisa no qual trabalhávamos na época,
por acaso incluía algumas perguntas sobre pornografia.
E algo inesperado emergiu de nossas descobertas.
Em nossa amostra, 11% das adolescentes
relataram que haviam sido forçadas ou ameaçadas
a se submeter a atos sexuais que o rapaz tinha visto na pornografia.
Isso me deixou curiosa.
Será que a pornografia era culpada por um percentual de violência no namoro?
Ou era apenas uma coincidência que indicava que usuários de pornografia
também têm uma probabilidade maior de se envolver em relações doentias?
Investiguei lendo tudo o que pude
da literatura revisada por meus pares e conduzindo minha própria pesquisa.
Queria saber que tipo de mídia de sexo explícito os jovens estavam assistindo,
com que frequência e por quê,
e ver se poderia entender se esse era um dos motivos pelo qual,
para muitos desses jovens,
o relacionamento de namoro era aparentemente algo doentio.
Conforme eu lia, tentava manter a mente aberta,
mesmo que boa parte do público já havia tirado suas conclusões sobre o assunto.
Por que eu manteria a mente aberta sobre pornografia?
Bem, sou uma cientista social treinada,
então devo ser objetiva no meu trabalho.
Mas também sou o que as pessoas chamam de sexo positivo.
Isso significa que apoio totalmente o direito das pessoas
de desfrutar de qualquer tipo de vida sexual e sexualidade
que acreditem ser gratificante, não importando o que isso envolva,
desde que inclua o consentimento pleno de todas as pessoas envolvidas.
Dito isso, eu particularmente não estava inclinada a assistir pornografia.
Eu já tinha visto alguma coisa, mas não me disse nada.
E como mãe de dois meninos, futuros adolescentes,
eu tinha minhas próprias preocupações
quanto ao que assistir pornografia poderia fazer com eles.
Notei que, enquanto havia muitos denunciando a pornografia,
também havia firmes defensores dela, por uma série de motivos.
Então, na minha exploração acadêmica, fiz de tudo para tentar entender:
pornografia é algo ruim ou bom para você?
É misoginia ou empoderamento?
E nenhuma resposta única surgiu claramente disso.
Houve um estudo longitudinal que me preocupou muito,
mostrando que adolescentes que assistiam à pornografia
tinham maior probabilidade depois de praticar violência sexual.
Mas a estrutura do estudo não permitia conclusões causais definitivas.
E outros estudos não concluíram que o uso da pornografia pelos adolescentes
era associado a certos resultados negativos,
embora outros estudos concluíram isso.
Mas conforme conversava com outros especialistas,
sentia uma imensa pressão pra escolher uma posição a respeito da pornografia,
e me juntar a um time ou outro.
Até me disseram que era insensato da minha parte
não conseguir escolher a resposta correta sobre pornografia.
E foi complicado,
pois existe uma indústria
capitalizando com o fascínio do público
ao ver mulheres, em particular, não apenas fazendo sexo,
mas sendo asfixiadas, amordaçadas, agredidas,
cuspe e sêmen lançados sobre elas,
sendo humilhadas com palavras degradantes repetidamente durante o sexo,
e nem sempre com o consentimento delas.
A maioria das pessoas concordaria que temos um grave problema
com a misoginia, violência sexual e o estupro nesse país,
e pornografia provavelmente não vem ajudando em nada com isso.
E um problema extremamente importante para mim
era que, por mais de um século,
a posição antipornografia vinha sendo usada como pretexto
para discriminar contra gays e lésbicas
ou pessoas que têm perversões ou fetiches.
Então, pude perceber por que, por um lado,
estamos muito preocupados com as mensagens que a pornografia está nos enviando,
e por outro lado,
por que podemos estar preocupados quanto ao exagero ao acusá-la.
Pelos dois anos seguintes,
investiguei todas as declarações horríveis e assustadoras que poderia encontrar
sobre a idade média das pessoas que assistem pornografia pela primeira vez,
ou o que isso faz com o cérebro ou a sexualidade delas.
Eis o que tenho a relatar.
A pornografia gratuita, on-line e popular,
do tipo que os adolescentes são mais propensos a assistir,
é uma forma totalmente terrível de educação sexual.
(Risos)
(Aplausos)
Mas não é pra isso que foi destinada.
E provavelmente não está envenenando instantaneamente a mente dos jovens
nem transformando ninguém em usuário compulsivo,
da maneira que alguns ideólogos gostariam que acreditássemos.
É raro uma pessoa que não assista algum tipo de pornografia na juventude.
Quando atingem os 18 anos,
93% dos calouros da faculdade e 62% das calouras
já viram pornografia ao menos uma vez.
E embora muitos gostem de dizer
que a internet tornou a pornografia onipresente,
ou que basicamente garante que qualquer criança com um smartphone
definitivamente irá assistir pornografia,
os dados, na verdade, não confirmam isso.
Um estudo nacionalmente representativo descobriu que no ano 2000,
16% dos jovens de 10 a 13 anos de idade
relataram que já haviam assistido pornografia naquele ano.
E em 2010, esse número havia aumentado,
porém para apenas 30%.
Então, não era todo mundo.
Nossos problemas com adolescentes e o ato de cometer violência sexual
não são causados apenas pela pornografia.
Na verdade, um estudo recente
descobriu que jovens são mais propensos a ver imagens sexualizadas
em outros tipos de mídia além da pornografia.
Consideremos todos aqueles videogames sexualizados,
programas de TV ou videoclipes musicais.
E poderia ser a exposição a um fluxo constante de mídia violenta
que, em vez de ou além das imagens sexualizadas,
está nos causando tantos problemas.
Ao nos concentrarmos apenas nos possíveis danos de pornografia,
podemos estar nos distraindo de questões ainda maiores
ou desconsiderando causas fundamentais do namoro associado à violência sexual,
que são a verdadeira crise da saúde pública.
Com isso, até minha própria pesquisa
demonstra que os adolescentes estão buscando na pornografia
educação e informações sobre sexo.
E isso porque não conseguem encontrar
informações confiáveis e reais em outros lugares.
Menos de 50% dos estados nos Estados Unidos
exigem que a educação sexual seja ensinada nas escolas,
incluindo tópicos como prevenção de sexo coagido.
E menos da metade desses estados
exige que as informações apresentadas sejam clinicamente precisas.
Naquele programa extracurricular de Boston,
aqueles jovens queriam mesmo era falar sobre sexo e pornografia.
E queriam falar sobre esses assuntos
muito mais do que falar sobre namoro ou violência sexual.
Então percebemos
que podíamos cobrir os mesmos tópicos que normalmente falamos a respeito
sob o disfarce de uma saudável educação sobre relacionamentos
do tipo: "Qual é a definição de consentimento sexual?
Ou como você sabe se está machucando alguém durante o sexo?
Ou quais são os limites aceitáveis quando se está flertando?"
Todas as mesmas coisas que poderíamos discutir usando a pornografia
como ponto de partida da nossa conversa.
É como quando adultos dão brownies às crianças como sobremesa,
mas secretamente assam abobrinha ou algo saudável dentro dele.
(Risos)
Poderíamos conversar com os jovens sobre as coisas saudáveis,
que são boas para todos nós,
mas esconder numa conversa que fosse sobre algo
que eles achassem que queriam estar falando a respeito.
Também descobrimos algo
que não necessariamente estávamos tentando encontrar,
ou seja, há uma maneira fantástica de se ter uma conversa com adolescentes
sobre pornografia.
E é isso,
devemos manter a conversa fiel à ciência.
Admitir o que sabemos e o que não sabemos sobre o impacto da pornografia.
Falar sobre onde existem resultados mistos
ou pontos fracos nos estudos realizados.
Convidar os adolescentes a se tornarem consumidores críticos
da literatura de pesquisa no assunto, bem como da própria pornografia.
Isso se encaixa verdadeiramente com o desenvolvimento do adolescente.
Eles gostam de questionar
e de serem convidados a pensar por si mesmos.
E percebemos, começando com experimentos,
dando aulas em consentimento, respeito e pornografia,
que tentar assustar adolescentes para que tenham um ponto de vista particular
ou forçá-los a engolir a seco um argumento unilateral sobre pornografia
provavelmente não só não funciona,
mas, na verdade, não é exemplo para o tipo de comportamento
respeitoso e consensual que queremos que eles aprendam.
Então nossa abordagem, o que chamamos de alfabetização em pornografia,
tem a ver com apresentar a verdade sobre o assunto
da melhor maneira que soubermos,
já que existe uma base de evidências em constante mudança.
Quando ficam sabendo que ensinamos 9 sessões de aulas, num total de 18 horas,
em alfabetização pornográfica para adolescentes,
acho que pensam que pedimos aos jovens que se sentem
e tentamos mostrar a eles como assistir pornografia,
mas não é isso que fazemos,
ou que fazemos parte de um grupo ativista antipornografia
que está tentando convencê-los que se assistirem pornografia,
essa seria a pior coisa pra saúde deles.
E também não é isso.
Nosso ingrediente secreto é a ausência de julgamento.
Não achamos que a juventude deveria estar assistindo pornografia.
Mas, acima de tudo, queremos que se tornem pensadores críticos
se e quando assistirem.
E descobrimos,
pelo número de pedidos do nosso currículo e nosso treinamento,
de todo os EUA e além,
que existem muitos pais e professores
que realmente querem ter essas conversas mais sutis
e realistas sobre pornografia com os adolescentes.
Recebemos pedidos de Utah a Vermont,
do Alabama ao Havaí.
Naquele programa extracurricular
notei que, assim que mencionamos a palavra pornografia,
aqueles jovens estavam prontos pra falar absolutamente tudo
sobre o que eles faziam e o que não queriam ver em pornografia,
o que faziam e não queriam fazer durante o sexo.
E o que era degradante para as mulheres
ou injusto com os homens ou racista, tudo isso.
E levantaram alguns pontos realmente sofisticados.
Exatamente o tipo de coisa que gostaríamos que falassem a respeito
como ativistas de prevenção à violência.
E como professores, podemos sair da aula um dia e pensar:
"É triste mesmo que haja aquele garoto na nossa turma
que pensa que todas as mulheres têm orgasmos fazendo sexo anal".
E podemos talvez sair da aula na próxima semana, pensando:
"Fico contente em saber que aquele garoto da nossa turma é gay
e disse que ver a sua sexualidade representada na pornografia
salvou a vida dele".
Ou: "Aquela garota da nossa turma
disse que está se sentindo bem melhor em relação ao corpo dela,
pois viu uma mulher com a mesma silhueta dela sendo considerada objeto de desejo
em alguma pornografia mais branda".
Então é aqui que me encaixo como ativista de prevenção à violência.
Falo e pesquiso a respeito de pornografia.
E embora seria mais fácil se as coisas da vida fossem todas assim ou assado,
descobri nas minhas conversas sobre pornografia com adolescentes
que eles permanecem envolvidos nelas
porque permitimos que lidem com as complexidades do assunto.
E porque somos honestos sobre a ciência.
Esses adolescentes podem não ser adultos ainda,
mas estão vivendo num mundo adulto.
E estão prontos pra ter conversas adultas.
Obrigada.
(Aplausos)
(Acest discurs include conținut pentru adulți)
Acum șase ani,
am descoperit ceva ce oamenii de știință doresc să știe de ani buni.
Cum captezi atenția
unei camere pline de adolescenți extrem de plictisiți?
S-a dovedit că tot ce trebuie să faci e să menționezi cuvântul pornografie.
(Râsete)
Permiteți-mi să vă spun cum am aflat prima dată asta.
În 2012, stăteam într-o cameră aglomerată plină de elevi de liceu
care participau la un program extrașcolar în Boston.
Și treaba mea, ca oratorul invitat al zilei,
a fost să-i inspir să se gândească la cât de interesant
ar fi să aibă o carieră în domeniul sănătății publice.
Problema a fost
că în timp ce le priveam fețele
am putut să văd că priveau în gol
și că le pierdeam atenția.
Nici nu a contat că am purtat
ceea ce credeam că este ținuta mea interesantă în acea zi.
Tocmai îmi pierdeam publicul.
Atunci, unul dintre cei doi adulți care au lucrat pentru program a spus:
„Nu faci cercetări despre pornografie?
Poate le poți vorbi despre asta.”
Dintr-o dată, acea cameră plină de liceeni a explodat
în râsete, bătut din palme.
Cred că au existat câteva strigăte puternice.
Și tot ce făcuse a fost să spună un cuvânt: pornografie.
Acel moment s-a dovedit a fi un moment de cotitură important
pentru mine și misiunea mea profesională de a găsi soluții
pentru a pune capăt agresiunii sexuale.
În acel moment lucram de mai bine de un deceniu
pe această problemă aparent dificilă a agresiunii din relații.
Date din centrele pentru controlul și prevenirea bolilor
arată că unul din cinci tineri liceeni
este abuzat fizic și/sau sexual
în cadrul relației în fiecare an în SUA.
Acest lucru face violența din relații mai frecventă
decât bullyingul în școlii,
gândurile de sinucidere,
sau chiar uzul de țigări electronice,
în aceeași populație.
Dar soluțiile s-au dovedit înșelătoare.
Și lucram cu o echipă de cercetare
care vâna noi răspunsuri la întrebarea:
Ce provoacă violența din relații și cum o oprim?
Unul dintre studiile de cercetare la care lucram la acea vreme
a inclus din întâmplare câteva întrebări despre pornografie.
Și ceva neașteptat a apărut din descoperirile noastre.
Unsprezece la sută dintre fetele adolescente din eșantionul nostru
au raportat că au fost forțate sau amenințate
să facă lucruri sexuale pe care făptuitorul le-a văzut în pornografie.
Asta m-a făcut curioasă.
E de vină pornografia pentru violența din relații?
Sau a fost mai mult o coincidență faptul că utilizatorii de pornografie
sunt totodată predispuși la a fi în relații nesănătoase?
Am investigat citind tot ce am putut
din literatura de specialitate,
și efectuând propriile mele cercetări.
Am vrut să știu
ce tip materiale sexuale explicite vizionau tinerii,
cât de des și de ce,
și să văd dacă unindu-le
găseam o parte din motivele pentru care la atât de mulți dintre ei
relațiile erau aparent nesănătoase.
În timp ce citeam, am încercat să îmi păstrez mintea deschisă,
chiar dacă erau mulți membri ai publicului
care deja ajunseseră la o concluzie pe această problemă.
De ce aș păstra o minte deschisă despre pornografie?
Ei bine, sunt om de știință social,
deci este datoria mea să fiu obiectivă.
Dar sunt și ceea ce oamenii numesc sexual-pozitivă.
Asta înseamnă că susțin pe deplin dreptul oamenilor
să se bucure de orice fel de viață sexuală și sexualitate care îi împlinește,
indiferent despre ce este vorba,
atâta timp cât include acordul entuziast
a tuturor părților implicate.
Acestea fiind spuse, eu personal nu am fost înclinată să vizionez pornografie.
Am văzut unele, dar nu m-au impresionat.
Și ca mamă a doi copii ce vor fi curând adolescenți,
aveam propriile îngrijorări
despre ceea ce poate înseamna pentru ei vizionarea pornografiei.
Am observat că, în timp ce erau mulți oameni
ce învinovățeau pornografia,
erau de asemenea, oameni care o apărau ferm
dintr-o varietate de motive.
Deci, în explorarea mea,
am încercat să înțeleg cu adevărat:
pornografia are efecte negative sau pozitive?
E ceva misogin sau ceva responsabilizator?
Și nu a existat un singur răspuns clar.
Exista un studiu longitudinal care m-a îngrijorat,
ce a arătat că adolescenții care au văzut pornografie
au fost ulterior mai susceptibili de a comite violență sexuală.
Dar structura studiului
nu a permis concluzii cauzale definitive.
Și alte studii nu au concluzionat
că folosirea pornografiei de către adolescenți
e asociată cu anumite rezultate negative.
Chiar dacă existau alte studii care au găsit asta.
Dar pe măsură ce vorbeam cu alți experți,
am simțit o presiune extraordinară să mă alătur uneia dintre tabere.
Să mă alătur unei echipe sau alteia.
Mi s-a spus chiar că sunt slabă de înger
pentru că nu pot alege răspunsul corect despre pornografie.
Și a fost complicat,
pentru că există o industrie
care valorifică fascinația publicului
de a vedea femei, în special, nu doar făcând sex,
ci fiind sufocate, pălmuite,
scuipate, pe care se ejaculează,
cărora li se adresează nume degradante din nou și din nou în timpul sexului,
și nu e întotdeauna clar că o fac cu acordul lor.
Majoritatea oamenilor vor fi de acord că avem o problemă serioasă
cu misoginismul, violența sexuală și violul în această țară,
iar pornografia probabil nu rezolvă niciuna.
Și o problemă extrem de importantă pentru mine a fost
că de mai bine de un secol,
poziția anti-pornografie a fost folosită ca pretext
pentru discriminarea homosexualilor și lesbienelor
sau a persoanele care au fantezii sau fetișuri.
Așa că am putut vedea de ce, pe de o parte,
putem fi foarte îngrijorați de mesajele pe care le trimite pornografia,
iar pe de altă parte,
de ce am putea fi îngrijorați că poate fi acuzată excesiv.
În următorii doi ani,
am analizat fiecare afirmație oribilă și înfricoșătoare pe care am putut-o găsi
despre vârsta medie la care oamenii văd prima dată pornografie,
despre cum le afectează creierul sau sexualitatea.
Iată ce trebuie să raportez.
Pornografia gratuită, online, masivă,
genul pe care adolescenții o văd cel mai probabil,
este o formă groaznică de educare sexuală.
(Râsete)
(Aplauze)
Dar nu pentru asta a fost destinată.
Și, probabil, nu le otrăvește instantaneu mintea
și nu-i transformă în utilizatori compulsivi,
la modul în care unii ideologi ar vrea să credeți.
Rar întâlnești o persoană care nu a văzut pornografie în tinerețe.
La vârsta de 18 ani,
93% dintre bărbații din primul an de facultate și 62% dintre femei
au văzut pornografie cel puțin o dată.
Și deși oamenilor le place să spună
că internetul a făcut pornografia omniprezentă,
sau practic garantează că orice copil mic
care a folosit un smartphone cu siguranță va vedea pornografie,
datele nu confirmă acest lucru.
Un studiu reprezentativ la nivel național a constatat că în anul 2000
16% din tinerii între 10 și 13 ani
au spus că au vizionat pornografie în ultimul an.
Și până în 2010, această cifră a crescut.
Dar numai la 30 la sută.
Deci nu a fost toată lumea.
Problemele noastre cu adolescenții și cu violența sexuală
nu există doar din cauza pornografiei.
De fapt, un studiu recent
a descoperit că adolescenții au mai multe șanse să vadă imagini sexualizate
în alte tipuri de conținut pe lângă pornografie.
Gândiți-vă la toate acele jocuri video sexualizate,
emisiuni TV sau videoclipuri muzicale.
Și ar putea fi expunerea la un flux constant de mass-media violentă
care în loc de sau pe lângă imaginile sexualizate
e cea care ne provoacă problemele.
Prin concentrarea doar pe potențialul dăunător al pornografiei,
ne putem distrage atenția de la probleme mai mari.
Sau putem ignora cauzelor principale ale violenței sexuale,
care reprezintă adevărata criză de sănătate.
Acestea fiind spuse, chiar și propriile mele cercetări
demonstrează că adolescenții apelează la pornografie
pentru educație și informații despre sex.
Și asta pentru că nu pot găsi
informații de încredere și reale în altă parte.
Mai puțin de 50 la sută dintre statele din Statele Unite
solicită ca educația sexuală să fie predată în școli,
inclusiv modul de prevenire a constrângerii sexuale.
Și mai puțin de jumătate din aceste state
solicită ca informațiile prezentate să fie corecte medical.
Deci, în acel program extrașcolar din Boston,
acei copii voiau să vorbească despre sex,
și chiar voiau să vorbească despre pornografie.
Și să vorbească despre acele lucruri
mult mai mult decât despre întâlniri sau violență sexuală.
Așa că ne-am dat seama,
că am putea acoperi toate subiecte despre care vorbim în mod normal
sub pretextul educației relațiilor sănătoase,
cum ar fi, care este definiția consimțământului sexual?
Sau, de unde știi dacă rănești pe cineva în timpul sexului?
Sau care sunt limitele sănătoase când flirtezi?
Toate aceste lucruri le-am putea discuta
prin utilizarea pornografiei ca punct de pornire
pentru conversația noastră.
E ca atunci când adulții oferă copiilor un desert cum sunt negresele,
dar au copt în secret un dovlecel sau ceva sănătos în ele.
(Râsete)
Am putea vorbi cu copiii despre lucrurile sănătoase,
lucrurile care sunt bune pentru voi,
dar ascunzându-le într-o conversație
despre care au crezut că vor să vorbească.
De asemenea am descoperit ceva
ce nu ne-am propus neapărat să găsim,
faptul că există o modalitate fantastică de a purta o conversație cu adolescenții
despre pornografie.
Și asta este:
menține conversația fidelă științei.
Admiteți ceea ce știm și ceea ce nu știm
despre impactul pornografiei.
Vorbiți despre locurile unde există rezultate mixte
sau unde există puncte slabe în studiile care au fost efectuate.
Invitați adolescenții să devină consumatori critici
ai literaturii de cercetare despre pornografie,
precum și a pornografiei în sine.
Asta se potrivește cu dezvoltarea adolescenților.
Adolescenților le place să pună la îndoială lucrurile
și le place să fie invitați să gândească singuri.
Și ne-am dat seama prin încercări,
predând unor clase despre consimțământ, respect și pornografie,
că încercarea de a speria adolescenții cu un anumit punct de vedere
sau să le băgăm forțat pe gât un argument unilateral despre pornografie,
nu numai că probabil nu funcționează,
dar nu modelează genul de comportament
respectuos, consensual pe care vrem să-l învețe.
Deci abordarea noastră, ceea ce numim alfabetizare pornografică,
este despre prezentarea adevărului despre pornografie
conform celor mai bune cunoștințe ale noastre,
dat fiind că există o bază de dovezi în continuă schimbare.
Când oamenii aud că predăm nouă sesiuni, 18 ore,
despre alfabetizarea pornografiei adolescenților,
cred că ei fie cred
că încercăm să le arătăm cum pot viziona pornografie,
ceea ce nu facem,
sau că facem parte dintr-un grup activist anti-pornografie
care încearcă să-i convingă că, dacă au văzut vreodată pornografie,
acesta e cel mai rău lucru pentru sănătatea lor.
Și nici asta nu e adevărat.
Ingredientul nostru secret este că nu judecăm pe nimeni.
Nu credem că tinerii ar trebui să urmărească pornografie.
Dar, mai presus de toate, vrem să devină gânditori critici
dacă și atunci când o văd.
Și am aflat,
din numărul de solicitări pentru curricula și pregătirea noastră,
din SUA și nu numai,
că sunt mulți părinți și mulți profesori
care chiar vor să aibă niște conversații
mai nuanțate și mai realiste cu adolescenții despre pornografie.
Am avut solicitări din Utah la Vermont,
din Alabama la Hawaii.
Deci, în acel program extrașcolar,
ceea ce am văzut, e că din momentul în care am menționat cuvântul pornografie,
acei copii erau gata să intre în discuție
despre ceea ce au vrut și nu au vrut să vadă în pornografie,
și ce au vrut și nu au vrut să facă în timpul sexului.
Și ce era degradant pentru femei
sau nedrept pentru bărbați, sau rasist, toate acestea.
Și au atins câteva probleme cu adevărat complexe.
Exact tipurile de lucruri despre care am vrea ca ei să vorbească
ca activiști de prevenire a violenței.
Și ca profesori, am putea pleca de la curs într-o zi gândindu-ne:
„Este într-adevăr trist că există un băiat în clasa noastră
care crede că toate femeile au orgasm din sexul anal.”
S-ar putea să plecăm de la curs săptămâna viitoare și să ne gândim:
„Sunt foarte bucuros că există un copil din clasa noastră care e homosexual,
care a spus că văzând sexualitatea lui reprezentată în pornografie
i-a salvat viața.”
Sau: „Există o fată în clasa noastră
care a spus că se simte mult mai bine în ceea ce privește corpul ei,
pentru că a văzut pe cineva cu un corp ca al ei ca fiind obiect al dorinței
în unele filme pornografice."
Așadar, aici mă regăsesc ca activist de prevenire a violenței.
Mă regăsesc în discuțiile despre și în cercetarea pornografiei.
Și deși ar fi mai ușor
dacă lucrurile în viață ar fi într-un fel sau altul,
dar ce am aflat din conversațiile mele cu adolescenții despre pornografie
este că ei rămân angajați în aceste conversații
pentru că le permitem să se lupte cu complexitățile.
Și pentru că suntem sinceri în ceea ce spune știința.
Este posibil ca acești adolescenți să nu fie încă adulți,
dar trăiesc într-o lume pentru adulți.
Și sunt pregătiți pentru conversațiile adulților.
Vă mulțumesc!
(Aplauze)
[Данное видео не рекомендуется к просмотру лицам, не достигшим 18 лет]
Шесть лет назад я добилась того, над чем учёные ломали головы годами.
Смогла завладеть вниманием аудитории смертельно скучающих подростков.
Оказывается, всё, что нужно сделать, — упомянуть слово «порнография».
(Смех)
Давайте расскажу, как я додумалась до этого.
В 2012 году я сидела в зале, полном старшеклассников.
Они посещали внеклассные занятия в одной бостонской школе.
А меня пригласили провести им вдохновляющую лекцию о том,
как здорово строить карьеру в сфере здравоохранения.
Но вот беда, я вглядывалась в их лица,
а они со стеклянными глазами просто пропускали всё мимо ушей.
Даже несмотря на то, что я тогда надела, как сама думала, свой «крутой прикид».
Я просто не могла завладеть их вниманием.
Тогда один из двух взрослых, которые там работали, сказал:
«Вы же изучаете порнографию? Может, расскажете им об этом?»
Внезапно весь зал взорвался смехом, все давали друг другу «пять».
Кажется, кто-то громко заухал.
Нужно было сказать всего лишь одно слово: «порнография».
Это был переломный момент на моём профессиональном пути
к решению проблемы сексуального насилия и жестокости в отношениях.
Тогда я уже более десяти лет работала над этой, казалось бы,
неразрешимой проблемой насилия в отношениях.
Данные центров США по контролю и профилактике заболеваний говорят о том,
что каждый пятый старшеклассник в США ежегодно сталкивается с физическим
и/или сексуальным насилием со стороны партнёра.
Получается, насилие в отношениях распространено шире,
чем школьная травля,
планирование самоубийства
или даже электронные сигареты
внутри одной группы населения.
Но найти верное решение не удавалось.
Я работала с группой исследователей, которые искали новые ответы на вопрос:
«В чём причина насилия в отношениях и как его пресечь?»
Одно из исследований, над которым мы тогда работали,
включало ещё и опросник на тему порнографии.
Результаты показали нечто неожиданное.
11% девочек-подростков из нашей выборки сообщили,
что их заставляли или угрожали сделать вещи,
которые их обидчик видел в порно.
Мне стало любопытно.
Является ли порнография причиной насилия в отношениях?
Или, скорее, так совпало,
что её потребители более склонны выстраивать нездоровые отношения?
Я изучала всё, что могла найти,
штудируя научные материалы
и проводя собственное исследование.
Я хотела узнать,
какие виды откровенных материалов смотрела молодёжь, как часто и зачем,
чтобы затем собрать всё воедино и понять, было ли это одной из причин,
по которой многие из них оказывались в явно нездоровых отношениях.
Пока я читала, я старалась оставаться непредвзятой,
хотя немалая часть общественности уже имеет стойкую позицию по этому вопросу.
Зачем мне относиться к порнографии непредвзято?
Я опытный социолог, так что это моя работа ―
быть объективной.
А ещё я, как это называют, секс-позитивна.
В смысле мне не важно,
какой ориентации человек и какую половую жизнь он ведёт.
Я полностью поддерживаю ваши права
до тех пор, пока всё происходит по взаимному согласию всех сторон.
К слову, меня лично к порнографии не тянуло.
Я видела пару раз, и на меня это никак не подействовало.
И как у мамы двух подрастающих детей у меня были свои опасения насчёт того,
как порнография повлияет на них.
Я отметила, что хотя многие люди осуждали порнографию,
другие по разным причинам рьяно её защищали.
И в своём научном исследовании я правда пыталась понять,
есть ли от порнографии вред или от неё есть польза.
Несёт она ненависть к женщинам или вдохновляет их?
И не было на это ни единого чёткого ответа.
Одно продольное исследование меня сильно обеспокоило.
Оно показало,
что те подростки, которые смотрят порно,
более склонны к сексуальному насилию.
Но структура исследования не позволила сделать однозначные выводы.
Были и другие работы,
которые не выявили связи между просмотром порно подростками
и определёнными негативными последствиями.
Хотя были и работы, которые эту связь находили.
Но, разговаривая с другими экспертами, я ощутила,
как сильно давят на меня в выборе позиции по порнографии.
Ты с нами или против нас.
Мне даже говорили, что я слабовольная,
раз не могу выбрать правильный ответ на вопрос о порнографии.
Мне было трудно,
ведь целая индустрия построена
на одержимости публики видом именно женщин,
которые не просто занимаются сексом,
а которых душат,
которым вставляют кляп в рот,
которых хлестают,
на которых плюют,
эякулируют,
грубо обзывают снова и снова во время секса.
И не всегда можно сказать, по их ли согласию.
Многие согласятся, что в этой стране большие проблемы с отношением к женщинам,
сексуальным насилием и изнасилованиями.
И порнография вряд ли помогает хоть в чём-то.
Для меня было критично ещё и то,
что на протяжении более чем ста лет противники порнографии
оправдывали притеснение геев и лесбиянок
или людей с необычными фетишами.
И с одной стороны понятно, почему посыл,
который несёт порнография, вызывает беспокойство.
Но с другой стороны, беспокойство вызывает и излишнее её осуждение.
За следующие два года я прочитала все страшные, ужасные сообщения,
которые находила:
о среднем возрасте, когда люди впервые смотрят порно,
и что оно творит с их мозгом или сексуальностью.
Вот что я могу на это ответить.
Бесплатное порно в интернете,
на которое, скорее всего, наткнётся подросток, —
худшая форма сексуального образования.
(Смех)
(Аплодисменты)
Но и не для того оно существует.
И, вероятно, оно не сразу отравляет их разум
или вводит в зависимость,
как хотят нас убедить некоторые идеологи.
Мало кто в молодости не видел порно.
К 18-ти годам 93% первокурсников мужского пола и 62% женского
видели порнографию хотя бы раз.
И хотя людям нравится говорить, что из-за интернета порно теперь повсюду,
что буквально любой ребёнок со смартфоном точно его посмотрит,
данные этого не подтверждают.
Национальное репрезентативное исследование показало,
что в 2000 году 16% детей в возрасте от 10 до 13 лет подтвердили,
что видели порнографию за последний год.
К 2010 году эта цифра возросла,
но только до 30%.
Так что это не затронуло всех.
Проблемы с подростками и сексуальным насилием
не от одной лишь порнографии.
Согласно недавнему исследованию,
подростки видят больше секса не в порно, а в других видах развлечений:
игры, сериалы, музыкальные клипы с сексуальным подтекстом.
Непрерывный поток жестоких развлечений,
который вместо или вместе с изображениями секса
и есть причина наших проблем.
Сосредоточившись на потенциальном вреде от одной лишь порнографии,
мы не видим картину в целом
или упускаем первопричину насилия в отношениях и сексе,
которое является истинным кризисом социального здоровья.
Даже моё исследование демонстрирует,
что подростки обращаются к порнографии за знаниями и информацией о сексе.
И это потому, что они не могут найти достоверную информацию где-то ещё.
Сексуальное образование в школах США,
включая программу «как избежать принуждения к сексу»,
обязательно менее чем в 50% штатов.
И менее чем в половине этих штатов требуется,
чтобы представленная информация была медицински точной.
Тогда, в Бостоне, дети очень хотели говорить о сексе,
и они очень хотели поговорить о порнографии.
Им гораздо интереснее было говорить об этом,
чем о сексуальном насилии.
И мы поняли,
что можно затронуть все наши обычные темы
под видом урока о здоровых отношениях.
Например, что такое секс по обоюдному согласию?
Или как понять, что вы причиняете кому-то боль во время секса?
Или где границы дозволенного во время флирта?
Все эти вещи мы могли бы обсуждать, используя порнографию
в качестве отправной точки для нашего разговора.
Это как взрослые дают детям, к примеру, шоколадный кекс,
но тайком подсовывают внутрь кабачок или что-нибудь полезное.
(Смех)
Мы могли бы обсуждать с детьми здравые вещи, что-то полезное,
умело скрывая это в разговоре о том,
о чём, как им кажется, они сами хотят говорить.
К тому же мы нашли то, чего и не искали, —
замечательный способ вести с подростками разговор о порнографии.
Нужно всего лишь
вести беседу в научном ключе.
Не скрывайте того, что знаете и не знаете о влиянии порнографии.
Обсуждайте неоднозначные результаты
или слабые места в проведённых исследованиях.
Предложите подросткам критически подходить к чтению научной литературы о порнографии,
как и к самой порнографии.
Это очень хорошо вписывается в их развитие.
Молодым нравится задавать вопросы,
и они любят, когда им позволяют думать самостоятельно.
И когда мы начали экспериментировать
во время обучения детей согласию, уважению и порнографии,
что пытаться страхом склонить их к определённой точке зрения
или впихивать в них однобокие аргументы насчёт порнографии —
всё это не только не работает,
но и не отвечает понятию уважительного, добровольного поведения,
которому мы сами хотим их научить.
Так что наш подход, который мы называем порно-ликбезом, —
рассказать правду о порнографии настолько, насколько мы о ней знаем,
с учётом вечно меняющейся доказательной базы.
Когда люди слышат,
что мы проводим для подростков 18-часовой порно-ликбез из 9 занятий,
наверное, они думают, что мы рассаживаем детей
и пытаемся учить их смотреть порно,
что вовсе не так.
Или что мы, ярые противники порнографии,
пытаемся убедить их в том, что, посмотрев порно,
они сразу же нанесут непоправимый вред своему здоровью.
И это тоже неверно.
Наш секрет в том, что мы непредвзяты.
Мы не считаем, что молодёжи следует смотреть порно.
Прежде всего мы хотим научить их мыслить критически,
если и когда они его увидят.
И по числу заявок на наш курс и тренинг
со всех концов США и за их пределами
мы поняли, что многим родителям и учителям
на самом деле хочется детально и трезво обсудить вопрос порнографии.
К нам поступали запросы отовсюду: от Юты до Вермонта,
из Алабамы и с Гавайев.
И на том внеклассном уроке я заметила,
что стоило только упомянуть слово «порнография»,
как дети начали наперебой выдавать,
чего бы им хотелось и не хотелось видеть в порно
и что бы они хотели и не хотели делать во время секса.
Что оскорбительно для женщин
или нечестно по отношению к мужчинам, про расизм, про всё.
И они высказывали очень разумные мнения.
Мы, активисты по борьбе с насилием, хотим,
чтобы они говорили именно о таких вещах.
А как учителя мы могли бы однажды задуматься:
«Печально, что мальчик из нашего класса думает,
будто все женщины испытывают оргазм от анального секса».
А уже на следующей неделе можем закончить урок с мыслью:
«Меня так обрадовали слова мальчика из нашего класса, который оказался геем,
о том, что порно с участием людей его ориентации
спасло ему жизнь».
Или: «Девочка из нашего класса сказала,
что теперь довольна своим телом,
потому что увидела в порно кого-то с такой же фигурой
и поняла, что тоже может быть желанной».
Моё призвание как активиста по борьбе с насилием —
говорить о порнографии и изучать её.
Хотя было бы проще,
если бы всё в жизни делилось на чёрное и белое.
Общаясь с подростками о порнографии, я поняла,
что их увлекают эти разговоры,
потому что мы даём им самим разбираться в трудностях
и потому что мы верны науке.
Может, эти дети ещё не повзрослели, но живут они во взрослом мире,
и они готовы ко взрослому разговору.
Спасибо.
(Аплодисменты)
[Bu konuşma yetişkin içerik içerir]
Altı yıl önce,
bilim insanlarının yıllardır bilmek istediği bir şeyi keşfettim.
Bir oda dolusu, aşırı sıkılmış
gencin dikkatini nasıl çekersiniz?
Görünen o ki tek yapmanız gereken pornografi sözcüğünü zikretmek.
(Kahkaha)
Bunu ilk nasıl öğrendiğimi anlatayım.
2012 yılında, Boston'da okul sonrası programa katılan
lise öğrencileri ile dolu kalabalık bir sınıfta oturuyordum.
Görevim ise o günün misafir konuşmacısı olarak
halk sağlığı alanında kariyer yapmanın ne kadar heyecan verici olacağını
düşünmeleri için onlara ilham vermekti.
Problem şuydu ki
yüzlerine baktığımda
gözlerinin daldığını ve sadece
beni görmezden geldiklerini görebiliyordum.
O gün havalı olduğunu düşündüğüm kıyafetimi giymemin de
hiçbir önemi yoktu.
Sadece seyircilerimi kaybediyordum.
Program için çalışan iki yetişkinden biri dedi ki
"Pornografi hakkında bazı araştırmalar yapmıyor musun?
Belki de onlara bundan bahsedebilirsin."
Aniden, lise öğrencisi dolu o oda,
kahkahalara ve çakılan beşliklere boğuldu.
Sanırım yüksek sesli tezahürat sesleri de vardı.
Yapılan tek şey, o bir kelimeyi söylemekti: pornografi.
O an, flört şiddetine ve cinsel şiddete son verilmesine dair
çözümler geliştirilmesi şeklindeki mesleki misyonum ve şahsım için
önemli bir dönüm noktası olduğunu kanıtlayacaktı.
Bu noktada, on yıldan uzun bir süredir,
görünüşe göre inatçı bir sorun olan flört şiddeti üzerinde çalışıyordum.
ABD Hastalık Kontrol ve Önleme Merkezlerinden elde edilen veriler,
ABD'de her yıl, beş lise öğrencisinden birinin
flört ettiği partneri tarafından
fiziksel ve/veya cinsel istismara uğradığını göstermektedir.
Bu, o aynı popülasyonda, flört şiddetini
okul mülkünde zorbalığa uğramak,
intiharı ciddi şekilde düşünmek
ya da elektronik sigara içmekten
daha yaygın kılmaktadır.
Ancak çözümler çok belirsizdi.
Şu soruya özgün cevaplar arayan
araştırma ekibi ile çalışıyordum:
Flört şiddetine ne sebep oluyor ve bunu nasıl durdurabiliriz?
O zaman üstünde çalıştığımız araştırma çalışmalarından biri de
pornografiye dair birkaç soru içeriyordu.
Bulgularımızdan beklenmedik bir şey ortaya çıkıyordu.
Örneklemimizdeki genç kızların yüzde on biri,
failin pornografide gördüğü cinsel şeyleri yapmak için
kendilerini zorladığını veya tehdit ettiğini bildirdi.
Bu beni meraklandırdı.
Flört şiddetindeki herhangi bir yüzde için pornografi suçlanabilir miydi?
Ya da pornografi kullanıcılarının sağlıksız ilişki içinde olma ihtimalinin
daha yüksek olması da bir tesadüf müydü?
Hakemli literatürde okuyabildiğim her şeyi okuyarak
ve kendi araştırmamı yaparak
bir inceleme yaptım.
Gençlerin ne tür cinsel içerikli medyayı
ne sıklıkla ve hangi nedenle izlediğini öğrenmek;
görünüşe göre bir çoğu için
flört ilişkilerinin, sağlıksız olmasının nedeninin
bir parçası olup olmadığını bunla birleştirip birleştiremeyeceğimi
görmek istiyordum.
Halkın birçok üyesi,
bu konuda çoktan bir fikre varmış olsa da
ben okurken açık görüşlü kalmaya çalıştım.
Neden pornografi hakkında açık görüşlü kalmaya çalıştım?
Çünkü ben eğitimli bir sosyal bilimciyim,
bu yüzden objektif olmak benim işim.
Ayrıca ben insanların seks-pozitif diye adlandırdığı insanlardanım.
Bu, dâhil olan tüm tarafların coşkulu rızasını içerdiği müddetçe,
başka ne içerdiğinin önemi olmaksızın, insanların ne tür bir cinsel yaşam
veya kendilerini tatmin eden ne tür cinsellik olursa olsun
tadını çıkarma hakkını tam olarak desteklediğim
anlamına geliyor.
Bunu söylemişken, ben şahsen pornografi izleme eğiliminde değildim.
Birkaç tane izledim ama bana bir şey ifade etmedi.
Yakında genç olacak iki çocuk annesi biri olarak
pornografi izlemenin
onlara ne yapabileceğine dair kaygılarım vardı.
Pornografiyi kınayan
çok sayıda insan olduğu gibi
çeşitli nedenlerden ötürü onu emin şekilde savunanlar da olduğunu
fark ettim.
Yani bilimsel araştırmamda
samimi bir şekilde şunu anlamaya çalıştım:
Pornografi sizin için kötü mü yoksa iyi miydi?
Kadın düşmanı mıydı yoksa güçlendirici miydi?
Açık bir şekilde ortaya çıkan tek bir cevap bulunmamaktaydı.
Beni gerçekten endişelendiren pornografi izleyen gençlerin
ileride cinsel şiddet uygulama ihtimalinin daha yüksek olduğunu gösteren
uzun vadeli bir çalışma vardı.
Ancak çalışmanın tasarımı
kesin nedensel sonuçlara izin vermiyordu.
Adolesan pornografisi kullanımının
bazı olumsuz sonuçlarla ilintili olmadığını bulan
başka çalışmalar da vardı.
Olduğunu bulan başka çalışmalar mevcut olsa da.
Ancak diğer uzmanlarla konuştuğumda
pornografi konusunda bir taraf seçmem gerektiğine dair büyük baskı hissettim.
Bir takıma ya da öbürüne katılmalıydım.
Pornografi hakkındaki tek, doğru olan cevabı seçemememin
benim zayıf fikirli olmamdan kaynaklandığı bile söylendi.
Bu çetrefilliydi
zira sadece seks yapan değil
fakat özellikle boğazı sıkılan, ağzı tıkanan, tokatlanan,
üzerine tükürülen, üzerine boşalınan,
seks esnasında defalarca aşağılayıcı isimler ile çağrılan
ve her zaman da açık rızaları olmayan kadınları izleyen
seyircilerin büyülenmesini sermaye olarak kullanan
bir endüstri vardı.
Çoğu insan, bu ülkede kadın düşmanlığı, cinsel şiddet ve tecavüze ilişkin
ciddi bir sorunumuz olduğu ve pornografinin muhtemelen
bunlardan hiçbirine yardımcı olmadığı konusunda hemfikir olacaktır.
Benim için kritik öneme sahip problem ise
bir asırdan uzun bir süredir,
pornografi karşıtı konumun geylere ve lezbiyenlere
veya sıra dışı istekleri ya da fetişleri olanlara karşı
ayrımcılık yapmak için bahane olarak kullanılmasıydı.
Böylece, bir yandan
neden pornografinin verdiği mesajlar için çok endişelenirken
öte yandan suçlamanın ölçüsünü
kaçırdığımızda gerçekten endişelenebileceğimizi görebiliyordum.
Sonraki iki yıl boyunca,
insanların pornografiyi ilk gördükleri ortalama yaş
bunun beyinlerine yahut cinselliklerine nasıl etki ettiğine dair bulabildiğim
ürkütücü ya da korkunç iddiaların tamamını inceledim.
Raporlamam gereken sonuç ise şu oldu:
Gençlerin internet üzerinde görmesi en muhtemel
bedava, yaygın pornografi,
tamamıyla korkunç bir cinsel eğitim formu.
(Kahkaha)
(Alkış)
Ancak bu, eğitime yönelik hazırlanmadı.
Bazı ideologların sizi inandırdığı gibi
zihinlerini anında zehirleyen
ya da mecburi kullanıcılara dönüştüren bir şey değil muhtemelen.
Gençliğinde az da olsa pornografi izlememiş olan kimse, nadir bir insandır.
18 yaşına geldiklerinde
üniversite birinci sınıf öğrencilerinden erkeklerin yüzde 93'ü,
kadınlarınsa yüzde 62'si en az bir kez pornografi izlemiş oluyor.
Her ne kadar insanlar
internetin pornografiyi her yerde ve her zaman ulaşılabilir hâle getirdiğini
veya temelde elinde akıllı telefonu olan her genç çocuğun kesinlikle
pornografi izleyeceğini garanti ettiğini söylemekten hoşlanıyorlarsa da
veriler bunu gerçekten desteklemiyor.
Ulusal çapta temsili bir çalışma, 2000 yılında,
10 ila 13 yaş aralığındaki gençlerin yüzde 16'sının
bir önceki yıl pornografi izlediklerini bildirdiğini ortaya koymuştur.
2010 itibarıyla, bu rakam yükselmiştir.
Ama sadece yüzde 30'a.
Yani herkes değil.
Adolesanlar ve cinsel şiddet işlenmesi ile ilgili problemlerimiz
sadece pornografiden kaynaklanmıyor.
Aslında son zamanlarda yapılan bir araştırma, pornografiden ziyade
diğer medya türlerinde adolesanların cinselleştirilmiş görüntü
görme ihtimalinin daha yüksek olduğunu ortaya koymuştur.
Bu cinselleştirilmiş video oyunlarının, TV şovlarının
veya müzik videolarının tamamını düşünün.
Cinselleştirilmiş görüntülerin yerine veya bunlara ek olarak
şiddet içerikli medya akışına sürekli maruz kalmak
sorunlarımıza yol açıyor olabilir.
Sadece pornografinin olası zararlarına odaklanarak
daha büyük çaplı sorunları gözden kaçırıyor olabiliriz.
Ya da gerçek halk sağlığı krizleri olan
flört şiddetinin ve cinsel şiddetin temel nedenlerini kaçırıyor olabiliriz.
Bununla birlikte, kendi araştırmam bile
adolesanların cinsellik hakkında eğitim ve bilgi için
pornografiye yöneldiklerini gösteriyor.
Bu, başka hiçbir yerde
güvenilir ve olgusal bilgi bulamamalarından kaynaklanıyor.
Birleşik Devletler'deki eyaletlerin yüzde 50'sinden daha azı
zor kullanarak yaşanan cinselliği önleme dâhil, cinsellik eğitiminin
okullarda öğretilmesini zorunlu tutmaktadır.
O eyaletlerin yarısından daha azı
sunulan bilgilerin tıbbi olarak doğru olmasını zorunlu tutmaktadır.
Boston'daki o okul sonrası programında,
o çocuklar gerçekten cinsellik hakkında
ve pornografi hakkında konuşmak istediler.
Bu şeyler hakkında konuşmayı, flört şiddeti
veya cinsel şiddet hakkında konuşmayı istediklerinden çok daha fazla istediler.
Böylece, normalde
sağlıklı ilişkiler eğitimi kisvesi altında konuşabileceğimiz tüm konuları
ele alabileceğimizi fark ettik,
örneğin cinsel rızanın tanımı nedir?
Veya cinsel ilişki sırasında bir kişiyi incitip incitmediğinizi nasıl anlarsınız?
Ya da flört ederken sağlıklı sınırlar nelerdir?
Bütün bu aynı şeyleri,
sohbetimizin başlangıç noktası olarak
pornografiyi kullanıp tartışabiliriz.
Bu, yetişkinlerin çocuklara içine pişirirken gizlice kabak
veya başka sağlıklı şeyler koydukları brovni benzeri tatlı vermesi gibi bir şey.
(Kahkaha)
Çocuklarla sizin için iyi olan sağlıklı şeyler hakkında konuşabiliriz
ancak bunu,
hakkında konuşmak istediklerini düşündükleri bir şeye dair
sohbetin içine saklayabiliriz.
İlla ki bulmak için yola çıkmasak da
gençlerle pornografi hakkında sohbet etmenin
muhteşem bir yolu olduğunu da keşfettik.
Bunun yolu şu ki
sohbet sırasında bilime sadık kalmak.
Pornografinin etkileri hakkında bildiklerimizi
ve bilmediklerimizi kabul etmek.
Yapılan çalışmalarda karışık sonuçların nerede olduğu
veya zayıf yönlerin neler olduğu hakkında konuşmak.
Adolesanları pornografi hakkındaki araştırma literatürünü olduğu gibi
pornografinin kendisini de eleştiren müşteriler olmaya
davet etmek.
Bu gerçekten adolesan gelişimine uyar.
Adolesanlar bir şeyleri sorgulamayı sever
ve kendileri için düşünmeye davet edilmeyi de sever.
Denemeye başladığımızda bazı sınıflarda
adolesanları belli bir görüş açısına dair korkutmaya
ya da pornografiye dair tek yanlı bir argümanı
boğazlarından aşağı tıkıştırmaya çalışarak rıza, saygı ve pornografiyi tartışmanın
yalnızca etkili olmamakla kalmayıp
onlara öğretmek istediğimiz saygılı, fikir birliğine dayalı davranış tipini de
gerçekten modellemediğini fark ettik.
Öyleyse pornografi okuryazarlığı diye adlandırdığımız yaklaşımımız,
pornografi hakkındaki gerçeği
sürekli değişen bir kanıt temeli olduğunu da göz önünde bulundurarak
bildiğimiz kadarıyla sunmaktır.
Gençlere dokuz oturumda, 18 saatte
pornografi okuryazarlığı öğrettiğimizi duyan insanlar
ya çocukları oturtup
nasıl pornografi izlendiğini göstermeye çalıştığımızı
ki yaptığımız bu değil
ya da onları bir kere dahi olsa pornografi izlemenin,
sağlıklarına yapabilecekleri en kötü şey olduğuna ikna etmeye çalışan
pornografi karşıtı aktivist grubun parçası olduğumuzu düşündüklerini sanıyorum.
Bu da değil.
Gizli içeriğimiz, yargılayıcı olmamamız.
Gençliğin pornografi izlemesi gerektiğini düşünmüyoruz.
Ancak bilhassa, olur da görürlerse gördüklerinde
eleştirel düşünürler olmalarını istiyoruz.
ABD'nin içinde ve dışında,
müfredatımıza ve eğitimimize dair taleplerin sayısından
gerçekten gençler ile pornografi hakkında
daha incelikli ve gerçekçi sohbetler
yapmak isteyen çok sayıda ebeveyn
ve öğretmen olduğunu öğrendik.
Utah'tan Vermont'a, Alabama'ya,
Havai'ye kadar talepler aldık.
Bu okul sonrası programında
pornografi kelimesini zikrettiğimiz andan itibaren gördüğüm şu ki
bu çocuklar, pornografide neyi görmek isteyip istemediklerine
yahut cinsel ilişki sırasında neyi yapmak isteyip istemediklerine dair
bir hesaplaşmaya atlamaya hazırlar.
Kadınları alçaltan veya erkeklere haksızlık eden
ya da ırkçı olan şeylere veya tamamına dair.
Gerçekten bazı sofistike noktalara dikkat çektiler.
Şiddet önleme aktivistleri olarak tam da bizim konuşmalarını isteyeceğimiz
tür bazı noktalara.
Bir gün öğretmenler olarak sınıftan ayrıldığımızda
"Sınıfımızda bütün kadınların anal seksten orgazm olduğunu düşünen
bir erkek çocuğunun olması çok üzücü.” diye düşünebiliriz.
Gelecek hafta sınıftan ayrıldığımızda "Sınıfımızda eş cinsel olan
ve kendi cinselliğinin pornografide temsil edildiğini görmenin
hayatını kurtardığını söyleyen bir erkek çocuk olduğu için
gerçekten sevindim." diye düşünebiliriz.
Ya da "Sınıfımızda bazı hafif pornografide
kendi vücuduna benzer vücutlu bir kadının arzu nesnesi olduğunu gördüğü için
vücudu hakkında daha iyi hissettiğini
söyleyen bir kız var."
İşte bu, kendimi şiddet önleme aktivisti olarak bulduğum yer.
Kendimi pornografi hakkında konuşurken ve araştırma yaparken buluyorum.
Her ne kadar hayattaki şeylerin tümü şöyle veya böyle olsa
daha kolay olacak olsa da
gençlerle pornografiye dair konuşmalarımda bulduğum şey
karmaşıklıklarla mücadele etmelerine müsaade ettiğimiz için
bu konuşmalarla ilgilenmeye devam ettiler.
Ayrıca biz bilim konusunda dürüst olduğumuz için.
Bu adolesanlar henüz yetişkin olmayabilir
ancak yetişkin dünyasında yaşamakta.
Yetişkin sohbetlerine hazırlar.
Teşekkürler.
(Alkış)
[ 本演讲包含成人内容 ]
6 年前，
我发现了科学家一直想知道的事情。
你如何吸引一屋子
无聊透顶的青少年的注意力？
结果发现你所要做的事情 无非是提到“色情”这个词。
（笑声）
让我告诉你们 我第一次是怎么发现的。
2012 年，我坐在 满是高中生的屋子里，
他们在参加 波士顿的一个课后项目。
作为当天的演讲嘉宾，我的工作是
激发他们思考 在公共卫生部门发展职业生涯
可能是一件多么令人激动的事。
问题是
当我看着他们的脸蛋，
我可以看到他们目光呆滞
且无心听讲。
即便那天我穿了
我自认为很酷的衣服，也丝毫没用。
我就要失去我的听众了。
然后两个成年项目工作人员中， 有一个人说，
“你不是在做一些关于色情的研究吗？
也许可以跟他们讲讲那个。”
突然之间， 满屋子的高中学生沸腾了，
爆发出了笑声，相互击掌。
我印象当时有一些响亮的嚎叫声。
所有的一切 只因有人说了一个词——色情作品。
那一刻，对我而言，以及我的
找到终结约会和性暴力解决方法的 职业使命而言，
结果是一个关键的转折点。
那时，我已经用了超过 10 年时间
在研究这个似乎非常棘手的 约会暴力问题。
美国疾病控制和预防中心的数据
显示美国每年有 1/5 的高中生
遭遇过约会伴侣的
身体虐待或性暴力行为。
这使得同一年龄群体的 约会暴力问题
要比校园凌霸、
认真考虑过自杀，
甚至吸烟的问题
更加普遍盛行。
但事实证明很难找到解决方案。
我在和一个研究团队合作
以寻找解决这个问题的 新颖的答案：
是什么导致约会暴力？ 我们如何制止它？
我们那时正在进行的其中一项研究
碰巧包括了几个关于色情的问题。
于是我们发现了 一些意料之外的东西。
我们样本中 11% 的青少女
报告称她们曾被强迫或威胁
做犯罪者在色情作品中 看到的性行为。
这引起了我好奇。
色情作品要为任何约会暴力负责吗？
还是说色情作品的受众
碰巧更有可能是那些 处于不健康关系的人？
我通过阅读同行评审的一切文献
以及我自己的研究
来调查这个问题。
我想要知道
年轻人在看什么样的 色情暴露媒体资料，
看的频率和原因，
看看我是否 能把所有零碎信息拼凑到一块，
查清色情是不是那么多人
约会关系明显不健康的部分原因。
当我阅读时， 我试图让自己保持思想开放，
尽管已经有无数的公众成员
已经对这个问题做了论断。
为什么我要对色情作品 保持开放的思想？
我是个受过训练的社会科学家，
所以我的工作是要保持客观。
但我也是人们口中 拥有积极性态度的人，
这意思是我完全支持人们
去享受任何一种他们觉得满意的 性爱生活和性行为的权力。
不管它涉及到什么，
只要它得到了所有关联方的
热情同意。
说到这，我个人不喜欢看色情作品。
我看过一些，但对我并没什么吸引力。
作为两个即将步入青春期孩子的母亲，
关于色情作品会对他们产生什么影响，
我有自己的担心。
我注意到有很多人
在谴责色情作品的同时，
也有很多人因为各种理由
是它的坚决捍卫者。
于是在我的学术探索中，
我真诚地尝试去理解：
色情作品对你有害， 还是对你有益？
是反对女性，还是赋权女性？
没有任何一个答案能够清晰浮现。
有一个纵向研究让我很担心，
研究显示看色情作品的青少年
随后更可能实施性暴力。
但研究的设计
并不能明确得出该因果结论。
而且其他研究也并未发现
青少年接触色情作品
与某些特定负面后果有关。
尽管也有其他的研究 确实发现了其因果关系。
但在我和其他专家的交谈中，
我对针对色情作品选择立场 感到了巨大的压力。
加入一个阵营，或另一个。
我甚至被告知自己心智薄弱，
没能力找出 关于色情问题的正确答案。
它很复杂，
因为这是一个行业，
利用观众对女性的迷恋 来赚取金钱的行业。
尤其是，不仅是性爱行为，
还有被掐，被堵嘴，被击打，
被唾弃，被颜射，
在做爱中一次次地 被叫唤侮辱性的名字，
也并未每次都获得了她们的同意。
大部分人会同意我们这个国家
充斥着厌女情结、性暴力和强奸， 这是一个很严重的问题，
然而色情作品可能无助于任何一点。
对我而言， 尤其重要的一个问题是
一个多世纪以来，
反色情的立场被用来作为
歧视同性恋，
有性癖或恋物癖的人的借口。
所以我可以知道为什么，
一方面我们可能会非常担心 色情作品传递的信息，
另一方面，
我们可能真会担心过分地控告它。
在接下来的两年里，
我研究了每一个我能找到的 关于人们第一次看色情作品的平均年龄的
可怕的、令人恐惧的说法，
以及它对他们的大脑和性行为的影响。
这是我需要汇报的。
免费、在线、主流的色情作品，
那些青少年更可能看到的，
是一种非常糟糕的性教育形式。
（笑声）
（鼓掌）
但这本就不是它的目的。
它可能并不总是毒害他们的思想
或者把他们变成冲动的用户，
一些理论家可能试图让你相信这点。
很少有人在年轻时没看过色情作品。
当他们 18 岁时，
93% 大学一年级的男生 和 62% 的女生
至少看过一次色情作品。
尽管人们喜欢说
互联网使得色情作品无处不在，
或者基本上保证了每个年轻的孩子
有了手机肯定会去看色情作品，
数据并没有真正支持这一论点。
一个具有全国性代表的研究发现， 在 2000 年，
16% 年龄在 10-13 岁的年轻人
报告称他们在过去一年 看过色情作品。
到 2010 年，这个数据增长了。
但只有 30%。
所以它不是每一个人。
青少年和性暴力犯罪的问题
不仅仅是因为色情作品。
事实上，一个最近的研究
发现青少年更可能 在色情作品之外的其他媒体
看到有关性的图片。
想想所有这些有关性的视频游戏，
或者电视剧，或音乐视频。
这可能是持续暴露 在特定的强势暴力媒体
而非性感图片， 或者跟性感图片一道
引发了我们的问题。
只是聚焦在色情作品本身的潜在危害上，
我们的注意力可能被从 更大的问题上引开，
或者错过导致约会和性暴力的根本原因。
这才是真正的公共卫生危机。
也就是说，即便我自己的研究
显示青少年正转向色情作品
来获得性教育和性相关的信息。
那是因为他们无法在其他地方
找到可信和真实的信息。
美国不到 50% 的州
要求学校提供性教育，
包括如何防止强迫性行为。
而这些州中，不到一半，
要求提供的资料在医学上准确无误。
在波士顿的课后项目中，
这些孩子们真的想要讨论性，
并且他们真的想要讨论色情作品。
他们想要谈论的这些事情
远远多于他们想要谈论的约会或性暴力。
于是我们意识到，
我们可以在健康关系教育的幌子下
讨论我们通常可能会谈论的 所有相同的话题，
比如，性爱同意的定义是什么？
或者，你如何知道在性爱中 你是否伤害到人？
或者当你调情时， 你的健康边界是什么？
所有这些对话我们都可以
用色情作为交流的出发点
来讨论。
这有点像大人 给孩子们吃巧克力蛋糕，
但他们偷偷地在里面放了个西葫芦 或是某些健康的东西。
（笑声）
我们可以跟孩子们谈论健康的东西，
对你有益的东西，
但隐藏在他们觉得
他们想要谈论的话题里面。
我们也发现了一些
我们没有特别去寻找的东西，
那就是一种跟青少年讨论色情作品
绝佳的方式。
那就是，
保持对话的科学真实性。
承认我们了解的和未知的
关于色情作品的影响。
谈论在已经进行的研究中，
有哪些不同混杂的研究结论， 有哪些不足之处。
邀请青少年成为色情作品研究
和色情作品本身的
批判性用户。
那真的非常适合青少年发展。
青少年喜欢问问题，
并且他们喜欢被邀请 为他们自己思考。
通过开始实验，
教授一些关于同意、尊重和色情的课程，
我们意识到试图恐吓青少年 以形成一种特定的观点，
或者硬塞给他们 一个关于色情的片面论点
不仅可能没有作用，
而且我们也没能做一个榜样， 示范我们想让他们学习的
那种尊重的、双方同意的行为。
所以我们的方法， 我们称之为色情作品素质教育，
是在我们知识范畴内 尽可能地展现
色情作品的真相，
鉴于有不断变化的证据做为基础。
当人们听说我们给青少年 上 9 节，18 个小时
的色情素养课时，
我想他们要么会认为 我们是跟小朋友们坐下来
并试着告诉他们如何观看色情作品，
这不是我们做的，
要么会认为 我们是反色情活动组织的成员，
试图说服他们 如果他们看了色情作品，
这对他们的健康来说可能是 最糟糕的事情。
但这也不是我们做的。
我们的秘诀是不带偏见。
我们不认为年轻人应该观看色情作品。
但最重要的是， 假如某天或当他们观看色情作品时，
我们希望他们 能成为批判性的思考者。
并且我们学到，
就我们从整个美国和其他地方
对课程和培训需求的数量来看，
有很多的父母和老师，
他们真的想和青少年就色情内容
进行更细致、更现实的对话。
我们接到的请求来自各地， 从犹他州，到佛蒙特州、
到阿拉巴马，再到夏威夷。
所以在那个课后项目中，
从我们提到色情这个词那一刻起， 我看到的是
那些孩子已经准备好来回地讨论
他们在色情作品中想要看， 和不想要看到什么，
以及在性爱中他们想做什么， 和不想做什么。
还有什么是对女性的侮辱，
或者对男性的不公，或者种族歧视， 所有这些东西。
并且他们提出了一些非常成熟的观点。
正是我们希望他们作为 暴力预防活动人士
能谈论的事情。
作为老师， 有天我们离开课堂可能会想，
“真让人难过，我们班上有个男孩
认为所有女性都能通过肛交 获得性高潮。”
我们在下周离开课堂时可能会想，
“我真的很高兴， 我们班上有个同性恋的孩子
说看到与他相同性取向的角色 出现在色情作品中，
这拯救了他的生活。”
又或，“我们班有个女孩说，
她对自己的身形感到舒服多了，
因为她在一些温和的色情作品中 看到身材像她那样的人
也能成为人们的欲望对象。”
所以我把自己看作了 一个暴力预防活动人士。
我发现自己谈论和研究色情作品。
尽管万事倘若非黑即白，
一切都将会变得容易些，
我在和孩子们谈论色情作品的过程中发现
他们仍然非常热衷于这些对话，
因为我们允许他们解决复杂的问题，
因为我们对忠诚于科学。
这些青少年可能未成年，
但他们正生活在成年人的世界里，
并且他们准备好参与 成年人的对话了。
谢谢。
（鼓掌）
〔本演說含有成人內容〕
六年前，
我發現了某件科學家多年來 一直想要知道的事。
你如何吸引滿屋子中
無聊透頂的青少年們的注意力？
結果發現，你只要做一件事， 就是提到「色情」這個詞。
（笑聲）
讓我告訴你最初我是怎麼發現的。
2012 年，我坐在一間 滿是高中生的擁擠房間中，
他們是去參加個課後活動， 地點在波士頓。
身為當天的客座講者，我的工作
就是要鼓勵他們去思考
投入公共衛生的職涯 是多麼讓人興奮。
問題是，
當我看著他們的臉，
我看得出來他們目光呆滯，
他們已經充耳不聞。
即使那天我穿著自認為很酷的服裝，
也沒有任何幫助。
我就要失去我的聽眾了。
於是，成年活動工作人員的
兩者之一問道：
「你不是有做一些關於色情的研究嗎？
也許可以跟他們談那些。」
突然，那間滿是高中生的房間
歡聲雷動，大家互相擊掌。
我認為還有一些很大的噓叫聲。
一切都只是因為有人說了 「色情」這個詞。
事實證明，那一刻 是個重要的轉捩點，
改變了我和我專業使命：
找出終結約會暴力 和性暴力的解決方案。
那時，我已經投入十多年的時間
在處理看似很棘手的約會暴力問題。
美國疾病管制與預防中心的資料顯示，
每年在美國，每五位高中生就有一位
會遭到約會對象 施以身體及／或性虐待。
在同樣的年輕族群中，
約會暴力比在校內的霸凌還更普遍，
也多過慎重思考想要自殺 或甚至抽電子香菸的人數比例。
但已證明很難找到解決方案。
我和一個研究團隊合作，
該團隊的宗旨是在為 這個問題找出新穎的答案：
造成約會暴力的原因為何 以及我們要如何阻止它？
當時我們所進行的一個研究項目
剛好涵蓋了幾個和色情有關的問題。
從我們的研究結果中， 發現了未預期的現象。
我們的樣本中有 11% 的青少女
據報說她們曾經被強迫或遭威脅
去做犯罪者在色情產品中 看過的性行為。
那激起了我的好奇心。
約會暴力要歸咎於色情產品嗎？
還是恰巧色情產品的使用者
更可能是處於不健康關係的那些人？
我藉著閱讀同儕審查的文獻，
和自己所進行的研究， 來調查、探討這些問題。
我想知道，年輕人看的 是哪種露骨的色情媒體、
觀看的次數、原因，
想知道我能不能拼湊出色情是否是
這麼多年輕人的約會關係 顯然不健康的原因之一。
我在閱讀時，盡量保持開放心態，
即使有很多社會大眾
對於這個議題已經自有定見。
我為什麼要對色情保持開放心態？
我是位訓練有素的社會科學家，
所以我的工作就是要保持客觀。
但，我也有所謂積極正面的性態度。
意思就是，我完全支持人們有權
享受他們自己覺得很滿足的 那種性生活和性行為，
不論是怎樣的，
只要得到參與各方的熱情同意即可。
即使如此，我個人 並不傾向去看色情片。
我看過一些，對我沒起什麼作用。
身為兩個即將踏入青少年小孩的媽，
我有我個人的擔憂，
擔心看色情產品 會對他們造成什麼影響。
我注意到，雖然 有很多人會譴責色情產品，
但也有出於各種理由 而非常堅定捍衛著它的守護者。
在我的學術探索中，
我真的想要了解：
色情對你是有好處還是壞處？
它是在仇視女性， 還是能賦權給女性？
沒有單一個答案清楚浮現。
有一項縱貫性研究真的讓我很擔心，
該研究顯示，看了色情片的青少年
之後更有可能犯下性暴力的罪行。
但該研究的設計並沒有辦法 導出明確因果關係的結論。
還有其他研究，並沒有發現
青春期接觸色情產品 會和某種負面的結果有關。
即便如此，還是有其他研究 發現它和負面結果有關。
但我和其他專家談過，
要我針對色情選邊站， 我感到很大的壓力。
加入這隊或另一隊。
甚至有人告訴我，我心智薄弱
才會無法針對色情選出一個正確答案。
這很複雜，
因為有一個產業
是靠著觀眾對女性的迷戀 與幻想來賺大錢，
特別的是，不僅僅只是性行為，
還有被掐住、被塞住嘴巴、
被賞巴掌、被吐口水、被射精，
在性行為過程中不斷地 用卑劣的用語辱罵女性，
且不見得都有明確得到她們的同意。
大部分人會認同， 我們在這個國家中
有仇視女性、性暴力， 和強暴的嚴重問題，
而色情產品可能一點忙也沒幫到。
對我來說，有個非常重要的問題，
超過一世紀之久，
反色情的立場都一直被用來當作
歧視男同志和女同志，
或有怪癖或戀物傾向的人的藉口。
一方面，我能理解為什麼
我們會非常擔心色情產品傳遞的訊息，
另一方面，
也能理解為什麼 我們會擔心過分控訴它。
在接下來兩年，
我去研究了我所能找到的 各種可怕、嚇人的主張，
都是關於大家第一次 接觸到色情產品的平均年齡，
或者它對他們的大腦 或性行為造成什麼影響。
我所得到的資訊如下。
免費、線上的主流色情產品，
那是青少年最可能會看見的類型，
它是一種最糟糕的性教育形式。
（笑聲）
（掌聲）
但它原本的目就不是要教導性教育。
它可能也不會馬上毒害他們的大腦，
或者將他們變成強迫型使用者，
有些倡導家會試圖 用上述這些說詞來說服各位。
只有很少數的人在年輕時 沒有看過色情作品。
到了十八歲時，
大學新鮮人中， 93% 男性和 62% 女性
都至少看過一次色情作品。
雖然大家會說
網路讓色情無所不在，
或基本上保證任何一個孩子
只要有智慧手機 就一定會看到色情片，
資料並不支持這種說法。
一項有全國代表性的研究 發現，在 2000 年，
十到十三歲的孩子中，有 16%
說他們在去年有看過色情作品。
到了 2010 年，那個數字增加了。
但只增加到 30%。
所以不是每個人都會。
青少年和性暴力犯罪的問題
並不只是因為色情。
事實上，一項近期的研究發現
青少年更有可能
在色情產品以外的 其他類型媒體上看到色情圖像。
想想看那些含有性暗示的電玩遊戲，
或者電視節目， 或者音樂影片（MV）。
它可能源源不斷地在強勢媒體中曝光，
而不是／不僅是色情圖像，
造成我們的問題。
單單把焦點放在色情產品 會帶來的潛在傷害，
可能讓我們無法看到更大的議題。
或者漏掉了約會暴力 及性暴力的根本原因，
這才是真正的公共衛生危機。
也就是說，就連我自己的研究
也顯示出青少年開始把色情作品
當作性教育和知識的來源。
那是因為他們無法在其他地方
找到可靠、真實的資訊。
美國只有不到一半的州
要求學校要教性教育，
包括如何預防強迫性行為。
在那些州當中，又只有不到一半的州
會要求呈現出來的資訊 具醫學的準確性。
所以，在波士頓的 那個課後活動方案中，
那些孩子真的想要談談性，
他們真的想要談談色情。
比起約會暴力或性暴力，
他們更想要談談那些議題。
所以，我們發現，
我們可以用上健康關係教育的名義，
來談論所有那些相同的主題，
比如，性同意的定義是什麼？
或你要如何知道在性行為 過程中你已經傷到對方了？
又或者在調情時的健康界線到哪裡？
我們要討論上述所有這些主題時，
都可以用色情當作起始點，
開啟我們的對話。
這有點像是成人會 給孩子像是布朗尼的點心，
但他們會偷偷把櫛瓜 或有益健康的東西放在裡面。
（笑聲）
我們能和孩子們談
健康、有助益的內容，
但把這些都包裝在一個
他們會想要去談論的對話當中。
我們也有一個無預期的發現，
那就是有一種很棒的方法，
可以和青少年來探討色情。
那方法就是，
確保談話都有科學根據。
承認對於色情所帶來的影響
我們已知和不知道的部分。
談談可能會有混雜的結果，
或已進行的研究中存在的缺失之處。
邀請青少年成為色情研究文獻
以及色情產品本身的重要消費者。
那真的符合青春期的發展。
青少年喜歡質疑事物，
他們也喜歡受邀為他們自己思考。
我們透過實驗瞭解到，
在教導學生們同意、尊重和色情時，
試圖用恫嚇的方式 灌輸青少年某種觀點，
或強迫他們接受單一面向的色情論點，
不僅大概行不通，
同時也沒有以身作責， 示範我們希望他們能學到
帶著尊重且雙方皆同意的態度行為。
我們的方法稱為色情產品知識，
它的重點在於， 在我們所知的範圍內，
鑒於證據不斷改變的基礎下，
盡可能呈現出色情產品的背後真相。
當別人聽到我們安排 十八小時共九堂課
來教導青少年分析色情產品的知識時，
我想，他們若不是認為 我們是要孩子坐下來，
試圖教他們如何看色情片，
其實我們不會這麼做，
要不然就認為我們是 反色情活動團體的人，
在試圖說服青少年，
色情片是影響健康的頭號敵人。
我們也不會這樣做。
我們的秘密成份是： 我們不會評斷。
我們不認為年輕人應該看色情片。
但，我們希望他們如果 真的看到了色情片，
首先要能夠做出批評性的思考。
我們發現，
根據全美各地和其他地方
對課程和訓練的需求量來看，
我們發現其實有很多父母和老師
都真的想要針對色情，
跟青少年做更細微、更真實的對談。
我們接到的請求， 從猶他州到佛蒙特州、
到阿拉巴馬州、到夏威夷。
所以，在那課後活動專案中，
我看到的是，從我們 提到「色情」一詞開始，
那些孩子已經開始你來我往，
談論他們想要和不想要 在色情片中看到什麼，
以及在性愛的過程中 他們想要和不想要做什麼。
也談到怎樣是貶低女性，
或對男性不公平，或有種族主義， 所有這些都有談到。
他們還有一些很精湛的論點。
這些正是身為預防暴力活動家的我們
希望他們能夠去談論的主題。
身為老師，可能有一天 我們離開教室時，會想：
「真悲哀，我們班上有一個男孩
認為所有的女性都是 從肛交產生高潮的。」
可能下週我們離開教室時，會想：
「我很高興我們班上 有一個同性戀孩子說，
在色情中看到他的性向被描繪出來，
救了他一命。」
或：「我們班上有一個女孩，
她說對自己身體的觀感 覺得變好許多，
因為她在比較溫和的色情片中 看到和她身材一樣的人
被當成渴望的對象。」
這是我發覺自己扮演 預防暴力的活動家的時候。
我發現自己會去談論、研究色情。
雖然，如果人生中凡事都 非黑即白就會容易許多，
我在和青少年探討色情的對話中，
發現他們持續參與這些對談，
因為我們讓他們盡力解決 這些複雜的問題。
且因我們忠於科學的事證。
這些青少年還不是成人，
但他們生活在成人的世界裡。
他們已準備好做成人的對談了。
謝謝。
（掌聲）