Kız çocuklarınıza bu yıl hakkında
nasıl kahveye ihtiyaç duyarak kalktığımızı
ama yerine gazetelere yayılmış kadavralarla karşılaştığımızı,
kardeşlerimizin, eşlerimizin, küçük çocukların tıpkıları olduğunu söyleyin.
Sorduğunda, ki kesinlikle sormalı çocuğuna bu yıl hakkında de ki
çok geç geldi.
Kabul et özgürlüğü kiraladığımız yılda bile bütünüyle sahip olamadık.
Hâlâ mahrem yerlerimizi kullandığımız her yön için kanunlar var
ama yumuşak katlarımıza pençe vururlarken,
onay için endişenmeden gasp ederlerken
erkekler için uymaları gereken kanun yapılmadı.
Yetiştirildik kaçınmak için,
beklemek için, sinmek ve bastırılmak için,
daha fazla beklemek için, hâlâ, bekle.
Sessiz olunmamız söylendi.
Ama bu savaş zamanı hakkında kızlarınıza seslenin,
aynı skorla bir yıl geçti
yirmi yıl önce olduğu gibi
gözlerimizi sildik,
bayraklar bağlanmış tabutlar,
boşaltılmış gece klubünün suç mahalli,
sokaklarda haykırmak,
düşüşümüzün ana hattı betonda uzanmış vücutlarımız
haykırdık: "Tabii ki önemliyiz,"
ortadan kayboluşumuz için slogan attık.
Bu yıl kadınlar ağladı.
Ağladılar.
Aynı yılda, hazırdık.
Engellenmemizi kaybettiğimiz ve cesurca hareket ettiğimiz yıl
aynı zamanda namluları yendiğimiz yıldı,
gökteki turnaların şarkılarını söylediğimiz,
darbeleri savuşturduğumuz,
başörtüsünde altın yakaladığımız, ölüm tehditleri topladığımız,
kendimizi vatansever olarak bildiğimiz,
"35 olduk, yuva kurma ve hayat arkadaşı bulma vakti" dedik,
çocuksu mutluluk için yol haritası yaptık, korkudan başka bir şeyden utanmadık,
kendimize şişman dedik ve kastettik elbette,
kusursuz.
Bu yıl bizler kadındık,
gelin veya biblo değil,
önemsiz bir cins değil,
imtiyaz değil, sadece kadınlar.
Bebeklerinize haber verin.
Uysal ve önemsiz olma yılının geçtiğini hatırlatın.
Bazılarımız kadın olduğumuzu ilk defa söyledi,
ciddiyetle birlik yemini etti.
Bazılarımız çocuk doğurdu ve bazılarımız doğurmadı
ve hiçbirimiz bunun bizi gerçek veya uygun
veya doğru yapıp yapmadığını sorgulamadı.
Size bu yılı sorduğunda
kızınız, ya evladınız ya da zaferinizin veliahtı,
kadınlara yönelik bocalanan tarihin avunulan tarafından
merak edecek ve istekli bir şekilde soracak
senin fedakârlığının derinine inemese de
senin fikrini kutsal sayacak,
merakla soruşturacak: "Neredeydin?
Savaştın mı? Korkutucu mu yoksa korkak mıydın?
Pişmanlığının duvarları ne renk?
Zamanı geldiği yıl kadınlar için ne yaptın?
Benim için yaptığın bu yolda hangi kemikleri kırmak zorunda kaldın?
Yeteri kadar yaptın mı, iyi misin anneciğim?
Kahraman mısın?
Zor sorular soracak.
Kaşının kavisini, çantanın ağırlığını
umursamayacak.
Söylemlerini sormayacak.
Kızın, şimdiye kadar çok taşıdığın, bilmek istiyor,
ne getirdiğini, hangi hediyeyi, hangi ışığın sönmesini engellediğini?
Mağdurlar için gece geldiklerinde
uyudun mu yoksa uyanık mıydın?
Uyanık kalmanın bedeli neydi?
Zamanı geldi dediğimiz yılda ayrıcalığınla ne yaptın?
Başkalarının sefaletini yudumladın mı?
Alevlerden yüzünü çevirdin mi, yoksa direkt içine mi baktın?
Yeteneğini biliyor muydun, yoksa yük gibi mi davrandın?
"Pis" veya "daha az" laflarıyla mı kandırıldın?
Açık yürekle mi, yoksa sıkı yumrukla mı öğrettin?
Neredeydin?
Ona doğruyu söyle.
Onayla. De ki: " Kızım, oradaydım,
o an suratımı hançer gibi çizerken,
kendisini geri fırlatırken,
senin için boşluğu keserken.
Ona doğruyu söyle, çarpık ihtimallere rağmen nasıl yaşadığını.
Ona cesur olduğunu söyle
daima, daima cesaretli olduğunu
çoğu günler sadece kendi başına olduğunu.
Söyle ona senin gibi o da
önceden anneleriniz ve yanlarında kız kardeşleriniz gibi
her zamanki gibi efsaneler çağında doğdu.
Söyle ona tam zamanında doğdu,
tam zamanında
önderlik etmek için.
(Alkışlar)