Waarschijnlijk heb je het gevoel, net als de meeste mensen,
dat polarisatie erger wordt in ons land,
dat de kloof tussen linkse en rechtse partijen
in ons leven nog niet zo groot is geweest.
Misschien vraag je je redelijkerwijs af of onderzoek je intuïtie onderbouwt.
Kort gezegd is het antwoord helaas 'ja'.
In ieder onderzoek, constateren we
dat liberalen en conservatieven verder uit elkaar zijn gegroeid.
Ze bouwen steeds meer een muur om zich heen in ideologische silo's,
consumeren een ander soort nieuws, praten enkel met gelijkgestemden
en kiezen er vaker voor om in andere delen van het land te wonen.
Het meest verontrustende hieraan is, denk ik,
de toenemende vijandigheid die vanaf beide kanten te zien is.
Liberalen en conservatieven,
Democraten en Republikeinen,
kunnen elkaar vaak niet uitstaan.
Je ziet het op veel verschillende manieren.
Ze willen niet met elkaar bevriend zijn of samen uitgaan.
Als ze dit doen en erachter komen, vinden ze elkaar minder aantrekkelijk,
en ze willen vaak niet dat hun kinderen met iemand trouwen
die de andere partij steunt,
wat een nogal schokkend statistisch gegeven is.
De studenten waarmee ik werk in mijn laboratorium,
hebben het over een bepaald sociaal patroon --
Ik ben een filmfanaat, dus heb ik vaak zoiets van:
in wat voor soort film bevinden we ons met dit patroon?
In wat voor soort film bevinden we ons met politieke polarisatie?
Het kan een rampenfilm zijn.
Het lijkt uiteraard op een ramp.
Het kan een oorlogsfilm zijn.
Past ook goed.
Maar ik blijf continu denken dat we ons in een zombie-apocalyps-film bevinden.
(Gelach)
Toch? Je kent ze wel.
Mensen die rondstruinen in roedels,
die niet voor zichzelf kunnen denken
en in de greep van deze groepsmentaliteit
proberen hun ziekte te verspreiden en de samenleving te vernietigen.
Je denkt waarschijnlijk net zoals ik,
dat je de goede kerel bent in de zombie-apocalyps-film.
Toch?
Alle haat en polarisatie wordt gestimuleerd door anderen,
omdat we Brad Pitt zijn, toch?
Vrijdenkend, rechtvaardig,
gewoon proberen vast te houden waaraan we gehecht zijn,
geen toegewijde infanterie in het leger van de ondoden.
Dat niet.
Nooit ofte nimmer.
Maar het zit zo:
in wat voor soort film denken zíj dat ze zitten?
Toch?
Ze denken ongetwijfeld dat ze de goede kerels zijn
in de zombie-apocalyps-film. Toch?
Geloof me maar dat ze denken dat zij Brad Pitt zijn
en dat wij de zombies zijn.
Wie zegt dat ze ongelijk hebben?
Ik denk dat de waarheid is dat we allen hiervan deel uitmaken.
Het goede hieraan is dat we deel kunnen uitmaken van de oplossing.
Dus wat gaan we doen?
Wat kunnen we doen om polarisatie in het alledaagse leven te doorbreken?
Wat kunnen we doen om aansluiting te vinden en te communiceren
met onze politieke tegenhangers?
Dit waren precies de vragen waar mijn collega Matt Feinberg en ik
een paar jaar geleden gefascineerd door raakten,
en we begonnen dit onderwerp te onderzoeken.
Één van de eerste dingen die we ontdekten
waarvan ik denk dat het nuttig is om polarisatie te begrijpen,
is te beseffen
dat de politieke kloof in ons land is verstevigd door een diepere morele kloof.
Één van de meest robuuste bevindingen uit de geschiedenis van politieke psychologie
is dit patroon dat geïdentificeerd is door Jon Haidt en Jesse Graham,
psychologen,
dat aangeeft dat liberalen en conservatieven
geneigd zijn om allerlei waarden te onderschrijven
op verschillende niveaus.
We constateren bijvoorbeeld dat liberalen geneigd zijn om waarden zoals gelijkheid
en eerlijkheid en zorg en bescherming tegen schade
meer te onderschrijven dan conservatieven.
Conservatieven zijn geneigd om waarden zoals loyaliteit, vaderlandsliefde,
respect voor autoriteit en morele zuiverheid
meer te onderschrijven dan liberalen.
Matt en ik dachten dat deze morele kloof
misschien nuttig is om te kunnen begrijpen
hoe liberalen en conservatieven met elkaar praten
en waarom ze vaak langs elkaar heen praten
wanneer zij dit doen.
We voerden een onderzoek uit
waar we liberalen wierven voor een onderzoek
waarin ze een overtuigend betoog moesten schrijven
dat overtuigend is voor een conservatief die homohuwelijken ondersteunt.
We constateerden dat liberalen geneigd zijn om argumenten te maken
wat betreft de liberale morele waarden van gelijkheid en eerlijkheid.
Ze noemden dingen zoals:
"Iedereen dient het recht te hebben om te houden van degene waarvoor ze kiezen",
en "Zij" -- Amerikaanse homo's in dit geval --
"verdienen dezelfde gelijke rechten als andere Amerikanen."
Over het geheel gezien, constateerden we dat 69% van de liberalen
één van de meer liberale morele waarden aanriepen om hun betoog op te bouwen,
en slechts 9% riepen één van de meer conservatieve morele waarden aan,
terwijl ze toch moesten proberen conservatieven te overtuigen.
Toen we conservatieven onderzochten en overtuigende betogen lieten maken
om Engels de officiële taal te maken voor de VS,
een klassiek conservatief politiek standpunt,
ontdekten we dat ze er niet veel beter in zijn.
59% van hen maakten betogen
gebaseerd op één van de meer conservatieve morele waarden,
en slechts 8% gebruikten een liberale morele waarde,
ook al moesten ze zich focussen op het overtuigen van liberalen.
Je kunt meteen zien waarom we in de problemen zitten. Toch?
Morele waarden van mensen zijn hun diepste geloofsovertuigingen.
Mensen zijn bereid te vechten en te sterven voor hun waarden.
Waarom zouden ze dit laten varen om het met jou eens te zijn
over iets waar ze het helemaal niet met jou eens willen zijn?
Als het overtuigende betoog dat je afsteekt tegen je Republikeinse oom
betekent dat hij niet alleen zijn opvatting,
maar ook zijn onderliggende waarden moet veranderen,
zul je daar niet ver mee komen.
Wat werkt dus beter?
Volgens ons kan het met een techniek die we morele herkadering noemen
en we bestudeerden dit in een reeks experimenten.
In één van deze experimenten
wierven we liberalen en conservatieven voor een onderzoek
waar ze één van drie betogen lazen
voordat hun houding tegenover het milieu werd onderzocht.
Het allereerste betoog
was een vrijwel conventioneel pro-ecologisch betoog
dat liberale waarden aanriep van zorg en bescherming tegen schade.
Er werden dingen gezegd zoals: "Op veel belangrijke manieren
brengen we reële schade toe aan de steden waarin we wonen",
en "Het is noodzakelijk dat we nu stappen ondernemen
om verdere vernietiging van onze aarde te voorkomen."
Een andere groep deelnemers
lieten we een heel andere betoog lezen
dat was ontworpen om in te haken op de conservatieve waarde van morele puurheid.
Het was ook een pro-ecologisch betoog
en het bevatte dingen zoals:
"Het zuiver houden van onze bossen, drinkwater en lucht is erg belangrijk."
"We zouden de vervuiling in de steden waarin we wonen
als walgelijk moeten beschouwen."
En: "Het verminderen van vervuiling helpt ons
de puurheid en schoonheid te bewaren van de steden waarin we wonen."
De derde groep deelnemers
lieten we een non-politiek betoog te lezen.
Het was een vergelijkingsgroep voor onze nulmeting.
Toen we daarna respondenten ondervroegen
over hun houding jegens het milieu,
ontdekten we dat het liberalen niet uitmaakt wat voor betoog ze lazen.
Ze hadden doorgaans sowieso een uiterst milieuvriendelijk gedrag.
Liberalen zijn voor ecologische bescherming.
Conservatieven, daarentegen,
voelden aanzienlijk meer sympathie voor progressieve ecologische beleidslijnen
en ecologische bescherming
als ze het betoog over morele puurheid hadden gelezen
in plaats van één van de overige betogen.
We ontdekten dat conservatieven die het betoog over morele puurheid lazen
aanzienlijk vaker aangaven dat ze geloofden in klimaatopwarming
en daar ook bezorgd over waren,
ook al stond er niets over klimaatopwarming in dit betoog.
Dat is slechts een gerelateerd ecologisch probleem.
Maar dat is hoe robuust het effect was van morele herkadering.
We bestudeerden dit voor een groot aantal verschillende politieke kwesties.
Als je conservatieven wilt overhalen
voor kwesties als homohuwelijken of nationale ziektekostenverzekering,
helpt het om liberale politieke kwesties te binden aan conservatieve waarden,
zoals vaderlandsliefde en morele puurheid.
We hebben het ook andersom bestudeerd.
Als je liberalen rechts wilt plaatsen voor conservatieve politieke kwesties,
zoals militaire uitgaven en Engels de officiële taal te maken voor de VS,
kom je overtuigender over
als je deze conservatieve kwesties bindt aan liberale morele waarden,
zoals gelijkheid en eerlijkheid.
Deze onderzoeken hebben dezelfde duidelijke boodschap:
als je iemand wilt overtuigen inzake beleid,
is het nuttig om dat beleid te verbinden met zijn onderliggende morele waarden.
Als je het zo uitlegt,
lijkt het zeer duidelijk. Toch?
Zoals, waarom zijn we hier vanavond?
Waarom --
(Gelach)
Het is ongelooflijk intuïtief.
Ook al is dit zo, het is iets waarmee we heel erg worstelen.
Het blijkt dat wanneer we iemand willen overtuigen over een politieke kwestie,
we praten alsof we in een spiegel kijken.
We overtuigen niet echt, we dreunen gewoon de redenen op
waarom we zelf geloven in een bepaald politieke standpunt.
Toen we deze herkaderde morele argumenten ontwierpen bleven we zeggen:
"Empathie en respect, empathie en respect."
Als je hierop kan inhaken,
kan je aansluiting vinden
en zou je iemand kunnen overtuigen in dit land.
Als ik weer denk
aan het soort film waarin we ons bevinden,
heb ik me wellicht zojuist mee laten slepen.
Misschien is het geen zombie-apocalyps-film.
Misschien zo'n film met twee agenten die elkaar niet liggen.
(Gelach)
Doe mee, doe gewoon maar mee..
(Gelach)
Je kent het wel: er is een blanke en een donkergekleurde agent,
of misschien een slordige en een pietje precies.
Wat het ook is, ze kunnen niet met elkaar overweg
vanwege dit verschil.
Wanneer ze uiteindelijk naar elkaar toe groeien en samenwerken,
is de saamhorigheid die ze voelen
groter omdat ze de kloof moesten overbruggen. Toch?
Onthoud dat in dit soort films
het meestal het ergst is in de confrontatiescène
wanneer onze hoofdrolspelers niets met elkaar gemeen hebben.
Misschien bevinden we ons daar nu in dit land,
laat in de confrontatiescène van zo'n film --
(Gelach)
afstandelijk maar op het punt staand om weer naar elkaar te groeien.
Het klinkt goed,
maar als we dit willen laten gebeuren
denk ik dat de verantwoordelijkheid bij ons begint.
Dit is mijn oproep aan jullie:
laten we dit land opnieuw opbouwen.
Laten we dit doen ondanks de politici
en de media, Facebook, Twitter
en reorganisatie van het parlement
en alles, alle dingen die ons scheiden.
Laten we dit doen omdat het moet.
Laten we dit doen, omdat deze haat en minachting
die elke dag door ons heen stroomt
ons lelijk maakt en ons corrumpeert,
en het bedreigt de structuur van onze samenleving.
We zijn het elkaar en ons land verschuldigd
om contact te maken en aansluiting te vinden.
We kunnen het niet toelaten om ze nog langer te haten
en we kunnen ze ook niet toelaten ons nog langer te haten.
Empathie en respect.
Als je erover nadenkt,
zijn we dat op zijn minst verschuldigd aan onze medeburgers.
Bedankt.
(Applaus)