Katrina Kasırgası'ndan yaklaşık iki yıl sonra,
Louisiana sel haritalarını ilk kez gördüm.
Bu sel haritaları geçmişteki arazi kaybını
ve gelecek arazi kaybını göstermede kullanılmakta.
Bu belirli günde, bir halk toplantısında,
bu haritalar
Katrina Kasırgası'na eşlik eden 9 metrelik gelgit dalgalanmasının
Güney Louisiana'daki bizim gibi toplulukları
ve Mississippi ve Alabama kıyılarındaki toplulukları
nasıl sel basacağını açıklamak için kullanılırdı.
Görünen o ki kaybettiğimiz toprak deniz tamponumuzdu.
Duvardaki grafiklerle etkileşime girmek için gönüllü oldum
ve bir anda hayatım iki yıl içinde ikinci kez değişti.
Grafik, Güney Louisiana'daki büyük bir arazi kaybını
ve etrafı saran bir denizi gösterdi.
Ancak daha belirgin olarak, yüzyıl sona ermeden önce topluluğumun
ve diğer birçok topluluğun ortadan kalktığını gösterdi.
Odanın önünde yalnız değildim.
Orada Güney Louisiana topluluklarının diğer üyeleriyle birlikte duruyordum;
siyah, yerli, fakir.
Geçici afet kurtarmaya bağlı olduğumuzu düşünüyorduk
ama şimdi imkansız bir görevle bağlı olduğumuzu gördük;
iklim değişikliğinden dolayı yükselen deniz seviyesi nedeniyle
topluluklarımızın silinmemesini sağlamak.
Arkadaşlar, komşular, aile ve topluluğumun
hep orada olacaklarını sanıyordum.
Arazi, ağaçlar, bataklık, bataklıklı kolların
binlerce yıldır olduğu gibi orada olacaklarını sanıyordum.
Yanılmışım.
Topluluğuma ne olduğunu anlamak için
dünyadaki diğer topluluklarla konuşmak zorunda kaldım.
Güney Louisiana'da Birleşik Houma Halkı ile başladım.
Alaska, Shishmaref'teki gençlik savunucularıyla konuştum.
Vietnam kıyılarındaki balıkçı kadınlarla konuştum,
Fiji'deki adalet savaşçılarıyla,
Torres Boğazı'nın eski kültürlerinden yeni nesil liderleriyle.
Binlerce yıldır burada olan topluluklar
aynı kaderi yaşıyordu
ve biz önümüzdeki 50 yıl nasıl hayatta kalacağımızı düşünüyorduk.
Gelecek yüzyılın sonuna kadar
180 milyondan fazla insanın
iklim değişikliği nedeniyle yerinden edileceği tahmin ediliyor
ve Güney Louisiana'da gücü yetenler zaten yer değiştiriyorlar.
Yer değiştiriyorlar çünkü Güney Louisiana
gezegende en hızlı oranda arazi kaybeden yerlerden biri.
Yok oluş, bataklık kolundaki topluluğum ile
diğer kıyı topluluklarının ortak noktası.
Silinme, biz iklim değişikliğinin etkilerini kabullenirken
dünyadaki toplulukların savaştığı şey.
Son 14 yılı, iklim krizinden doğrudan etkilenen toplulukları savunarak geçirdim.
Bu topluluklar, iklim felaketinin onarımında ayrımcılıkla mücadele ediyor
ve aynı zamanda insanların kitlesel olarak yerinden edilmelerini,
yeniden başlama fırsatı gören başkalarının akınıyla
dengelemeye çalışıyorlar.
2005'ten beri, insanlar iklim felaketi nedeniyle yerlerinden edinildiklerinde
"mülteci" olarak adlandırılıyor,
uluslararası sınırları aşmadıklarında bile.
Bu terimler, bu yanlış kullanılmış terimler,
başkası olarak,
bir kurbanı,
burada olmaması gereken kişiyi tanımlamayı amaçlayan
ve ekonomik gelişmeye,
toplumsal bütünleşmeye,
iklim krizinden ve iklim travmasından kaynaklanan iyileşmeye
engel taşıyan terimlerdir.
Kelimeler önemlidir.
Sınırları geçen insanlara nasıl davrandığımız da önemlidir.
Bugün sığınak ve güvenliği aramak için sınırları geçen insanlara
nasıl davranıldığını önemsemeliyiz.
Başka bir nedenden ötürü, yakın gelecekte göç etmek için
insan haklarını kullanması gereken
siz veya sevdiğiniz biri olabilir.
Bugün küresel göç için hazırlanmaya başlamalıyız.
Bu, şimdi bir gerçek.
Şehirlerimiz ve topluluklarımız hazır değil.
Aslında ekonomik sistemimiz ve sosyal sistemlerimiz
sadece göç eden insanlardan kâr elde etmeye hazır.
Bu, iklim nezihleştirme rantına neden olacak
ve aynı zamanda insanların dolaşımını,
genellikle emek sömürüsü yoluyla
veya suç olarak kabul ederek cezalandıracaktır.
Deniz seviyesinin yükselmesi beklentisiyle gerçekleşen iklim nezihleştirmesi
Miami gibi yerlerde gördüğümüz şeydir;
insanlar kıyıdan uzaklaştıkça
başlangıçta kıyıdan uzak tutulan toplulukların
yerleştirildikleri yerde artık yüksek seviyeden fiyatlandırılması.
Bu insanlar, hayatta kalmak için ihtiyaç duydukları
sosyal ve ekonomik sistemlerden uzaklaşmaya zorlanıyor.
İklim nezihleştirmesi, iklim felaketinden sonra da gerçekleşir.
Çok sayıda insan belirsiz bir süre için bir yeri terk ettiğinde
başkalarının geldiğini görürüz.
Ayrıca, iklim nezihleştirmesini
zarar gören evlerin artık daha yüksek değere sahip olan
"yeşil bina"lara dönüşünde görüyoruz,
evlerine dönmek isteyen siyah, Latin ve fakir insanların erişemediği.
Kiralardaki fiyat farkı veya bir evin mülkiyeti
hakkınızı kullanabilmeniz arasındaki farktır,
bir topluluk olarak eve dönme hakkınız
veya başka bir yere yerleşmeye zorlanmanız,
daha az iklim dayanıklığı,
daha az pahalı
ve yalnız.
İklim krizi, CO2 emisyonlarını azaltmaktan
çok daha büyük bir konuşmadır.
Aşırı hava koşullarından çok daha farklı bir konuşmadır.
Küresel gerçekliğimizin her alanında bir değişim ile karşı karşıyayız.
İklim göçü sadece küçük bir kısım,
ancak dalgalanma etkileri olacaktır,
hem kıyı kentlerinde hem de iç şehirlerde.
Peki ne yapıyoruz?
Birkaç fikrim var.
(Kahkahalar)
İlk olarak, sorun hakkındaki anlayışımızı yeni bir çerçeveye oturtmalıyız.
Sorun, iklim değişikliği değil.
İklim değişikliği, bu gezegenden ve insanlarından
her türlü değeri çıkarmak için inşa edilmiş bir ekonomik sistemin
en korkunç belirtisidir.
Doğal kaynaklarımızdan
insan emeğimizin meyvelerine kadar.
Bu sistem bu krizi yarattı.
(Alkış)
Çok fazla aldığımızı itiraf etmek için cesarete sahip olmalıyız.
Tüm dünyanın gezegendeki birkaç kişinin ayrıcalığı ve konforu için
bir bedel ödediği gerçeğine gözümüzü kapatamayız.
Toplum çapında değişiklikler yapma zamanı;
tüketimi teşvik eden sistemde,
küresel dengesizlik noktasında.
Sosyal, politik ve ekonomik sistemlerimiz
dünyayı yeniden canlandıran ve küresel olarak
insan özgürlüğünü geliştiren sistemlere dönüştürülmeli.
Teknolojinin bizi kurtaracağını düşünmek kibirdir.
Bu gezegende yaşamaya ve hayatta kalmaya yönelik
bu adaletsiz ve dışlayıcı yaklaşıma devam edebileceğimizi düşünmek egodur.
(Alkış)
İnsan varlığımızın bu sonraki aşamasında hayatta kalmak için,
toplum dayanıklılığımızı geliştirmek için
sosyal ve ekonomik sistemlerimizi yeniden yapılandırmamız gerekecek.
Toplumsal yeniden yapılanma, dünyayı
ve dışlanan, cezalandırılan ve nesiller boyu hedef gösterilen toplulukları
restorasyon ve onarım amaçlı olmalı.
Bunlar ön cepheler.
Bu başladığımız yer.
Göçü bir fayda olarak görmek için yeni bir sosyal tutum oluşturmalıyız;
bireysel ayrıcalığımıza bir tehdit olarak değil de
küresel hayatta kalmamız için bir gereklilik.
Toplum dayanıklılığı, insanları alabilecek
ve konut, gıda, su, sağlık hizmetleri sağlayacak,
ve kim veya nereli olurlarsa olsun herkes için
aşırı polis faaliyetlerinden kurtulma özgürlüğü verecek
şehirler geliştirmek anlamına gelir.
Şimdi iklim göçü için plan yapmaya başlarsak ne anlama gelir?
Genişleyen şehirler veya azalan şehirler köklü bir sosyal altyapıyı
ve adaleti yeniden inşa etmek için bunu bir fırsat olarak görebilir.
Aslında devlet hastanelerine
iklim göçünün sonuçlarına hazırlanmaları için para yatırabilir
ve onlara yardım edebilirdik,
kayıp ve yer değiştirme ile gelen travma da dahil.
Zamanımızın daha fazlasını adalete yatırabiliriz,
ama bu geçici kazanç için olamaz,
bütçe eksikliklerine yardım için olamaz.
Uzun vadeli değişim için olmalı
ve adaleti geliştirmeli.
Bu şimdiden mümkün.
Katrina Kasırgası'ndan sonra
ABD'deki üniversiteler ve liseler öğrencileri aldılar,
dönemlerini veya yıllarını aksatmadan bitirmelerine yardımcı olmak için.
Bu öğrenciler artık toplumumuzdaki üretken değerler
ve toplumumuzun, işlerimizin, kurumlarımızın
şimdilik hazır olması gereken şey bu.
Şimdi zamanı.
Bu yüzden sorunu daha doğru bir şekilde yeniden çerçevelendirirken
ve sosyal sistemlerimizi daha adil şekilde yeniden yapılandırırken
geriye kalan tek şey, kendimizi yeniden canlandırmak
ve en eski türden bir güç yaratmak.
Bu belirli bir yerel yerin liderliği ve geleneksel bilgisini
sınıflandırmayı, abartmayı, reddetmeyi değil
mutlaka uygulamayı öğrenmemiz gerektiği anlamına geliyor.
Bu, ekolojik eşitlik standartlarına, iklim adaletine,
bir temel standart ve başlangıç noktası olarak insan haklarına
yeni toplumumuzun gittiği yer için bağlı kalmamız gerektiği anlamına geliyor.
Bütün bunlar kendimizden daha büyük bir gücü
ve yaşayacağımızdan daha uzun bir yaşamı tanımamızı gerektiriyor.
Yeterince ayrıcalıklı olduğumuz için
görmek zorunda kalmadığımız şeylere inanmamızı gerektiriyor.
Doğanın haklarına saygı göstermeliyiz.
Herkes için insan haklarını geliştirmeliyiz.
Elden çıkarılabilir, bireysel toplumdan
ortaklığımızı, uzun vadeli insanlığımızı görene dönüşmeliyiz;
yoksa başaramayacağız.
En iyilerimizin bile haksız bir sisteme karıştığını görmeliyiz
ve kabul etmeliyiz ki
hayatta kalmanın tek yolu
ortak bir kurtuluşa birlikte nasıl ulaşacağımızı bulmaktır.
İyi haber,
güçlü insanlardan geliyoruz.
Bugün burada biz olmak için, bir şekilde, hayatta kalanlardan geliyoruz.
Bu savaşmak için yeterli bir sebep.
Güney Louisianalı arkadaşınızdan şunu öğrenin,
en zor dövüşler kutlanacak olanlardır.
Gezegensel varlığımızın sonraki evresini güzel yapmayı seçelim
ve biz işin içindeyken
hadi herkes için adil olmasını sağlayalım.
Bunu yapabiliriz.
Bunu yapabiliriz,
çünkü yapmalıyız.
Yapmalıyız, yoksa gezegenimizi kaybederiz
ve kendimizi kaybederiz.
İş burada başlıyor.
İş birlikte başlıyor.
Bu benim teklifim.
Dinlediğiniz için teşekkür ederim.
(Alkış)