Mówiłam już o tym wcześniej i jeszcze raz to powtórzę:
Każdy na tej planecie ma potrzeby.
Niezależnie od tego, czy chcesz mieć potrzeby, czy nie,
masz je.
Potrzeby są konieczne,
żeby żyć i żeby się Tobie powodziło.
I tu przechodzimy do istoty potrzeb:
nie możesz się ich pozbyć
Nie możesz nagle stwierdzić, że nie potrzebujesz czegoś niezbędnego.
Nie możesz wybić sobie potrzeb z głowy.
Twoja jedyna opcja co do potrzeb
to zaspokojenie ich.
Zapytaj Teal
Jak zaspokoić niespełnioną potrzebę?
Łatwiej powiedzieć niż zrobić.
Dlaczego ?
Ponieważ są w nas pewne przeskody,
które stoją nam na drodze do zaspokojenia tych potrzeb.
To nie jest naturalne.
Rodząc się, myślisz, że
twoje potrzeby zostaną spełnione z łatwością.
Dziecko nie rodzi się, panikując,
że nie dostanie mleka lub nie przewinie mu się pieluch.
Dla dziecka przytulanie to oczywistość.
Poprzez traumatyczne przeżycia dowiadujemy się,
że nasze potrzeby wcale nie zostaną spełnione, i co gorsza,
nasze potrzeby nie są w porządku.
Powszechnym zwyczajem jest to, że
by zaspokoić jakąś potrzebę, udajemy się akurat tam,
gdzie nie jest to możliwe.
To trochę, jakbyście poszli do warsztatu samochodowego,
by kupić sobie jedzenie.
Albo wyobraźcie sobie, że
pragniecie związku pełnego miłości,
a wybieracie akurat takich partnerów,
którzy was unikają i są niedostępni.
Podstawową potrzebą u każdej istoty żywej
jest potrzeba miłości.
Ale co stoi nam na drodze,
by sięgnąć po tę miłość?
Często są to myśli takie jak:
tak naprawdę miłość nigdy do mnie nie przyjdzie.
Myśli takie jak: miłość jest niebezpieczna.
Jeżeli w ciągu naszego życia
doświadczyliśmy miłości z powodu jakichś ukrytych zamiarów,
dorastamy w przekonaniu, które jest zakorzenione w naszych ciałach,
że w miłości zawsze jest ukryty jakiś haczyk.
Z powodu takich przeszkód
nie dopuszczamy do siebie
tego, co tak bardzo pragniemy.
Często w tej sytuacji
stoimy wygłodniali pośrodku supermarketu,
myśląc, że nie ma nic do jedzenia.
Ludzie dookoła nas próbują
nam dać dokładnie to,
czego potrzebujemy, ale my nie potrafimy tego przyjąć.
Musimy sobie uświadomić, co konkretnie potrzebujemy.
W tym celu musimy umieć
rozpoznawać uczucie niezadowolenia,
łaknienia, pragnienia, pustki, rozpaczy.
Dlatego,
o ile masz trudności z odczuwaniem,
nie będziesz w stanie zauważyć,
kiedy te emocje się pojawiają.
Tak więc najpierw obejrzyj moje wideo na YouTubie
pod tytułem "How to feel"
Po jego obejrzeniu i
wdrożeniu w życie moich rad,
i zauważeniu tych uczuć
łaknienia, pragnienia, pustki, braku,
spójrz na drugą stronę
tego, czego Ci brakuje,
tego, co pragniesz,
tego, co chcesz.
Niektóre z potrzeb jest nam łatwo zaspokoić.
Większośc z nas na Zachodzie
nie wpada w szał, kiedy czuje głód.
Dlaczego? Bo każdy wie, że wystarczy
pójść do spożywczaka lub
do własnej lodówki.
Jednakże, jeśli dorastałeś w kraju Trzeciego Świata,
gdzie nie było łatwo o jedzenie,
możesz się spodziewać, że
wraz z potrzebą jedzenia
pojawi się duży opór.
Tak, opór, bo nie wierzysz, że
zaspokoisz swój głód.
Na Zachodzie jest podobnie
w przypadku potrzeb emocjonalnych.
Przyszło nam żyć w epoce, w której
większość potrzeb emocjonalnych bywa zaniedbywana.
Tak więc, na jakąś emocjonalną potrzebę,
reagujemy tak samo jak ktoś,
kto głoduje.
Żyjemy w przekonaniu, żę
nie da się spełnić tej potrzeby.
Tak więc zaczynamy panikować,
odczuwamy brak,
czujemy rozpacz, dlatego że
nie jesteśmy w stanie załągodzić
tych negatywnych uczuć wewnątrz nas.
Nie będziemy w stanie podążać
za naszymi potrzebami.
Nawet nie wiemy jak!
Musisz zrozumieć, że
trauma, w swej istocie,
jest doświadczeniem braku,
czegoś upragnionego.
W szczególności jeśli chodzi o potrzeby emocjonalne.
Kiedy już zidentyfikujesz swoją niezaspokojoną potrzebę,
tą, która wydaje się trudna do zaspokojenia,
zadaj sobie następujące pytanie:
"Z czego musiałbym/musiałabym zrezygnować, by mieć...?"
wstaw to, czego potrzebujesz.
Na przykład - żebym ja mogła
poczuć miłość, siedząc z kimś w pokoju,
musiałabym pozbyć się przekonania, że miłość jest groźna.
Musiałabym przestać nieustannie myśleć,
jako że umysł mnie rozprasza i nie potrafię nawiązać więzi
z ludźmi, tymi rzeczywistymi ludźmi siedzącymi w pokoju.
Musiałabym porzucić śpiewkę o tym,
że zawsze tracę to, co kocham.
Musiałabym przestać wysyłam mu SMS-y,
bo i tak nie odpisuje.
Pamiętaj, że, z czymkolwiek się utożsamiamy,
gdziekolwiek nasza tożsamość jest w uwiązana w stanie
jakiegoś zachowania, myśli,
które uniemożliwia zaspokojenie naszej potrzeby
będziemy musieli przeciwstawić się
i porzucić nasze poczucie tożsamości.
To może wyglądać jak wybór pomiędzy życiem a śmiercią,
by zaspokoić tę potrzebę.
Na przykład
powiedzmy, że jesteś kozłem ofiarnym w swojej rodzinie,
a skoro jesteś rodzinnym kozłem ofiarnym,
oznacza to, że rozwinęła się w Tobie tożsamość, poczucie,
że jesteś zły i jest z Tobą coś nie tak.
Nie chciałeś się taki stać, ale
Twoje ego, czyli Twoja tożsamość, przywiązało się
do przekonania, że jesteś zły i jest z Tobą coś nie tak.
Przypuśćmy, że pragniesz miłości,
a miłość jest dokładnym przeciwieństwem wstydu,
a wstyd, z kolei, jest poczuciem, że nie jesteś OK.
Kiedy podążasz za miłością,
natychmiast twoje ego zaczyna zwalczać tę miłość,
ponieważ postrzega ją jako śmierć samego siebie.
To, co musisz porzucić,
by spełnić potrzeby oraz to, co musisz przedsięwziąć,
to nic w porównaniu z
możliwością spełnienia tej potrzeby.
To będzie dla Ciebie bułka z masłem.
Nauczę Cię, jak to robić.
Na przykład powiedzmy, że chcesz więzi.
Najprościej w tym celu jest znaleźć
kogoś, kto też szuka zażyłości.
Już znalazłszy tę osobę, siadasz
naprzeciwko niej w pokoju.
Starasz się skupić całą swoją uwagę
tylko i wyłącznie na niej.
Czujesz, jak otwierasz się na nią na płaszczyźnie energii.
Możesz otworzyć się, odzywając się.
Pod warunkiem że rozmowa nie przeszkadza w nawiązywaniu kontaktu.
Następnie obserwujesz opór, jaki napotykasz.
Obserwuj, jak umysł próbuje Cię odciągnąć.
Obserwuj myśli takie jak:
"To nie jest OK",
"ta osoba jest tutaj, tylko dlatego że
ma jakieś ukryte zamiary".
Spróbuj zauważyć sposoby,
którymi Twoja istota opiera się temu, co chcesz.
Pozostań z tym oporem tak długo aż
ten opór nieco ustanie,
i poczujesz, jak odchodzisz
w pewien łagodniejszy stan.
Jak tylko poczujesz, w którym miejscu w Twoim ciele nie czujesz więzi
skup się na miejscach w swoim ciele, gdzie uda Ci się poczuć tę więź.
Zwróć uwagę na serce. Czujesz ją tam?
Jeśli nie, może czujesz ją na skórze?
A jeżeli nie, możesz poszukać tego uczucia nawet w kolanie.
Z tego miejsca,
postaraj się przenieść to poczucie więzi
tak daleko i głęboko w swoim całym ciele,
jak tylko potrafisz.
Albo powiedzmy, że pragniesz obfitości.
Idź do jakiegoś luksusowego miejsca,
które będzie Ci przypominało bogactwo, wolność.
Usiądź i poczuj się jak król, który to wszystko posiada,
poczuj, że masz tyle pieniędzy,
że dosłownie nie ma już nic, na co mógłbyś je wydać
(śmiech)
Następnie
obserwuj opór pojawiający się w Twoim ciele.
Jakie myśli próbują Ci powiedzieć,
że to nie tym razem?
Że nie zasługujesz na to? Że to nie jest rzeczywistość?
Cokolwiek Ci przeszkadza, byś nie mógł tego poczuć w swoim ciele?
Pozostań tak najdłużej jak potrafisz
aż te myśli i opór opadną.
I czujesz się tak, jakbyś się otwierał na to uczucie obfitości.
Jak tylko zauważysz, w jakiej części ciała nie czujesz obfitości,
skup się na miejscach, gdzie potrafisz ją znaleźć.
Może nie czujesz jej w klatce piersiowej,
może jest ona zamknięta na poczucie posiadania wuchty pieniędzy.
Ale może w Twoich ramionach znajdziesz
poczucie rozwoju, ekspansji, poczucie obfitości,
to poczucie bogactwa.
Skieruj całą swoją uwagę tam i przenieś to uczucie na całe ciało.
Jakiś czas temu nakręciłam film "Feeling Signatures".
Polecam go, jeżeli go nie widziałeś.
A nawet jeśli go widziałeś, to obejrzyj go jeszcze raz.
Tam wytłumaczyłam, jak ludzie mogą wykorzystywać te symbole uczuć,
by poczuć się lepiej.
Ale w przypadku zaspokajania niespełnionych potrzeb,
jest bardzo przydatne.
Na przykład powiedzmy, że
ja pragnę poczucia przynależności.
Ale nigdy nie doświadczyłam go.
To skąd mam wiedzieć, jak ono smakuje?
Zaczynam od szukania we wspomnieniach
tego doświadczenia, które wydaje się najbliższe
do poczucia przynależności.
W moim przypadku, powiedzmy,
najbardziej kojarzy mi się z przynależnością
obraz grillowanych marshmallows nad ogniskiem.
Następnie skupiam swoją uwagę,
totalnie i w pełni, tak jak w medytacji,
na tym wspomnieniu, na tym doświadczeniu,
na smaku i zapachu marshmallows.
Kiedy czuję to w moim ciele,
przenoszę to uczucie,
przez każdą komórkę, aż do szpiku,
dookoła każdego narządu.
Wykorzystuję to odczucie jako źródło przynależności.
Prawda na temat tego Wszechświata jest taka, że
rządzi nim Prawo Przyciągania.
Rzeczy takie jak częstotliwość, dopasowanie i ???
To jest właśnie powód, dla którego ludzie, którzy przyszli na świat w bogactwie,
nie mają problemów ze zarabianiem pieniędzy.
Rzadko myślą i działają w sposób,
który by zaprzeczał częstotliwości bogactwa.
Jako że nie działają wbrew częstotliwości dobrobytu,
nic im nie przeszkadza w przyciąganiu bogactw materialnych natychmiastowo.
Jak tylko pozbędziesz się oporu do tego,
co uniemożliwia Ci posiadanie tego, co chcesz,
możesz sobie pozwolić, by czuć przeciwieństwo braku.
Kiedy czujesz to przeciwieństwo tego, co potrzebujesz -
co więcej-
kiedy widzisz, że to czujesz.
Staje się to częścią Twojej rzeczywistości,
ta potrzeba właśnie się spełnia.
We Wszechświecie opartym na Prawie Przyciągania,
w chwili, gdy ta potrzeba się spełnia,
na tym bardzo głębokim
emocjonalnym i ucieleśnionym poziomie,
Prawo Przyciągania musi jakoś zareagować.
Reaguje poprzez spełnienie tej potrzeby
na multum sposobów.
Przyciąga do Ciebie ludzi, którzy
są w stanie zaspokoić Twoje potrzeby.
Pojawiają się sposoby,
dzięki którym sam możesz je zaspokajać.
Znajdujesz się na częstotliwości,
która oferuje Ci okoliczności, przez które
osiągasz upragnione cele.
Wszechświat toruje Ci drogę,
byś mógł spełnić te potrzeby.
Nie musisz już się przejmować,
ponieważ "jak" jest już załatwione.
Jak tylko wdrożysz w życie tę praktykę
zaspokajania swoich niespełnionych potrzeb,
w szczególności tych, które wydają się poza Twoim zasięgiem.
Już nie będzie żadnego braku wewnątrz Ciebie.
Zostaniesz przywrócony do stanu, w którym jesteś pełen.
Do zobaczenia za tydzień!