Benda-benda yang kita hasilkan
mempunyai satu kualiti yang agung --
ia hidup lebih lama daripada kita.
Kita mati, ia hidup;
Kita ada satu kehidupan, ia ada banyak kehidupan,
dan di setiap kehidupan, ia mungkin mempunyai makna yang berbeza.
Maksudnya, kita mempunyai sebuah biografi,
ia mempunyai banyak biografi.
Pada pagi ini, saya ingin bercakap mengenai
cerita dan biografi -- atau biografi-biografi -- satu objek,
satu objek yang luar biasa.
Saya setuju, ia tidak kelihatan besar.
Ia sebesar sebiji bola ragbi.
Ia diperbuat daripada tanah liat, dan dijadikan ke dalam bentuk silinder,
diliputi dengan tulisan dan kemudiannya dikeringkan di bawah matahari.
Seperti yang anda boleh lihat,
ia mempunyai beberapa retakan;
namun, ini tidak aneh
kerana ia dihasilkan 2,500 tahun dahulu
dan telah digali keluar pada tahun 1879.
Namun, pada hari ini,
saya percaya bahawa benda ini merupakan penyumbang utama
kepada dasar politik Timur Tengah.
Dan ia satu objek dengan cerita-cerita yang menarik
dan cerita-cerita yang belum berakhir.
Ceritanya bermula dengan perang Iran-Iraq
dan peristiwa-peristiwa yang membawa kepada
penyerangan Iraq oleh kuasa-kuasa asing,
penyingkiran seorang pemerintah yang kuku besi,
dan perubahan rejim secara segera.
Saya ingin mulakan dengan
sebuah episod daripada peristiwa-peristiwa itu
yang kebanyakan daripada anda pasti tahu.
Perjamuan Belsyazar --
kerana kita sedang bercakap tentang perang Iran-Iraq pada tahun 539 S.M.
Dan persamaan antara peristiwa-peristiwa
yang berlaku pada tahun 539 S.M dan 2003 dan di antaranya amat mengejutkan.
Ini ialah lukisan Rambrandt, kini di Galeri Kebangsaan, London,
yang menggambarkan teks Nabi Daniel dalam kitab-kitab Ibrani.
Anda semua tahu ceritanya.
Belsyazar, anak Nebuchadnezzar,
Nebuchanezzar yang telah menakluki Israel, menjarah Baitulmuqaddis
dan menawan orang-orangnya, dan membawa orang Yahudi kembali ke Babylon.
Selain orang Yahudi, dia turut membawa harta-harta kuil.
Dia telah menyelongkar dan mencemarkan kuil itu.
Dan harta-harta emas yang agung dari kuil di Baitulmuqaddis
telah dibawa ke Babylon.
Belsyazar, anaknya,
bercadang untuk mengadakan sebuah perjamuan.
Dan supaya ia lebih menarik,
dia melakukan sesuatu yang tidak wajar;
dia membawa keluar harta-harta kuil.
Dia sudahpun berperang dengan Iran, dengan Raja Parsi.
Pada malam itu, Nabi Daniel berkata bahawa,
pada kemuncak perayaan
sebelah tangan tiba-tiba menjelma dan menulis pada dinding,
"Kamu telah ditimbang di pengimbang dan didapati mempunyai kekurangan,
dan empayar kamu diserahkan kepada orang Medes dan orang Parsi."
Dan pada malam itu,
Cyrus, Raja Parsi, telah memasuki Babylon
dan seluruh regim Belsyazar jatuh.
Ini merupakan suatu kejadian yang hebat
dalam sejarah orang Yahudi.
Ia sebuah cerita yang hebat dan kita semua tahu.
"Tulisan di dinding" ialah sebahagian daripada bahasa harian kita.
Apa yang berlaku seterusnya amat hebat,
dan ia merupakan masa apabila silinder ini menjadi sebahagian daripada cerita ini.
Cyrus, Raja Parsi,
telah memasuki Babylon tanpa sebarang pertempuran --
empayar Babylon yang agung,
yang merentasi pusat Iraq di selatan
hingga ke Mediterranean,
jatuh kepada Cyrus.
Dan Cyrus membuat pengisytiharan.
Dan itulah maksud silinder ini,
pengisytiharan seorang pemerintah, dengan panduan Tuhan,
yang telah menggulingkan pemerintah kuku besi Iraq
dan membawa kebebasan kepada rakyatnya.
Dalam bahasa Babylon yang jelas -- ia tertulis dalam bahasa Babylon --
dia berkata, "Saya Cyrus, raja seluruh alam semesta,
raja yang hebat, raja yang berkuasa,
Raja Babylon, raja empat penjuru alam."
Jelas bahawa ia tidak kekurangan hiperbola.
Ini mungkin siaran akhbar yang pertama
oleh sebuah angkatan tentera yang berjaya yang kita ada.
Dan ia ditulis, seperti yang kita akan lihat,
oleh seorang perunding hubungan masyarakat yang sangat mahir.
Jadi, penggunaan hiperbola tidak aneh.
Apakah yang akan "raja yang hebat, raja yang berkuasa, raja empat penjuru alam" lakukan?
Dia teruskan bahawa, setelah menakluki Babylon,
dengan serta-merta, dia akan membenarkan semua orang,
yang telah orang Babylon -- Nebuchdnezzar dan Belsyazar -- tangkap dan abdikan,
dibebaskan.
Dia akan membenarkan mereka pulang ke negara masing-masing.
Dan lebih penting,
dia akan mengembalikan setiap
dewa, patung, dan harta kuil
yang telah dirampas.
Semua orang yang telah ditindas dan ditangkap oleh orang Babylon
akan pulang ke tempat asal mereka,
dengan tuhan masing-masing.
Dan mereka akan dapat memulihkan tempat sembahyang mereka
dan menyembah tuhan mereka
mengikut cara masing-masing, di tempat mereka yang tersendiri.
Inilah perintahnya,
objek ini merupakan bukti bahawa orang Yahudi,
setelah terperangkap di Babylon,
tahun-tahun yang dihabiskan menunggu di Babylon,
menangis apabila terkenangkan Jerusalem,
orang Yahudi ini dibenarkan pulang.
Mereka dibenarkan pulang ke Jerusalem
dan membina semula kuil mereka.
Ia merupakan dokumen yang penting
dalam sejarah orang Yahudi.
Dan Kitab Tawarikh dan Kitab Uzair dalam kitab-kitab Ibrani
telah melaporkannya dengan jelas.
Inilah versi orang Yahudi
tentang cerita yang sama.
"Demikian katanya Cyrus, Raja Parsi,
'Segala kerajaan dunia ini telah Tuhan kurniakan kepada kamu,
dan saya telah diarahkan untuk membina sebuah rumah bagi-Nya di Jerusalem.
Siapakah antara kamu orang-Nya?
Semoga Tuhan bersamanya,
dan biarlah dia naik."
"Naik" -- aaleh.
Mesej utama ini masih tentang kepulangan,
sebuah isu utama dalam Judaisme.
Seperti yang kita tahu, kepulangan ke tanah air,
kuil kedua,
telah membentuk semula Judaisme.
Dan perubahan itu,
detik bersejarah yang hebat itu,
telah dilaksanakan oleh Cyrus, Raja Parsi,
dilaporkan kepada kita dalam kitab-kitab Ibrani
dan pada tanah liat dalam bahasa Babylon -
dua teks yang unggul.
Bagaimana pula dengan isu politik?
Apa yang telah berlaku
merupakan anjakan asas dalam sejarah Timur Tengah.
Empayar Iran, orang Medes dan orang Parsi,
yang telah disatukan oleh Cyrus,
menjadi empayar agung yang pertama di dunia.
Cyrus bermula di sekitar 530 S.M.
Dan pada era anaknya, Darius,
seluruh Mediterranean timur
berada di bawah kawalan Parsi.
Empayar ini merupakan
Timur Tengah yang wujud pada hari ini,
dan ia merupakan kuasa yang membentuk Timur Tengah hari ini.
Ia merupakan empayar terbesar di dunia pada masa itu.
Dan yang lebih penting,
ia merupakan negeri pelbagai budaya dan kepercayaan yang pertama
pada skala yang besar.
Ia perlu ditadbir dengan cara yang agak baru.
Ia patut ditadbir dalam bahasa yang berbeza.
Hakibat bahawa perintah ini wujud dalam bahasa Babylon memang mengatakan satu hal.
Ia perlu mengiktiraf cara hidup mereka yang berbeza,
orang yang berbeza, agama dan kepercayaan yang berbeza.
Semua ini dihormati oleh Cyrus.
Cyrus membina sebuah model untuk memerintah
sebuah masyarakat multinasional, pelbagai kepercayaan dan budaya.
Sebagai hasilnya,
lahirlah sebuah empayar yang terdiri daripada semua kawasan yang terpapar di skrin,
yang telah menikmati kestabilan selama 200 tahun
sehingga ia dimusnahkan oleh Alexander.
Ia wujudkan satu impian Timur Tengah sebagai satu unit,
satu unit di mana orang yang mempunyai kepercayaan yang berbeza dapat hidup bersama.
Serangan-serangan orang Yunani telah menamatkan idea itu.
Dan sudah tentu, Alexander tidak mampu mengekalkan kerajaan itu
dan ia berpecah-belah.
Namun apa yang diwakili oleh Cyrus tetap kekal.
Sejarawan Yunani, Xenophon, dalam bukunya "Cyropaedia",
telah mempromisikan Cyrus sebagai pemerintah agung.
Dan setelah itu, dalam budaya Eropah,
Cyrus tetap kekal sebagai seorang model.
Ini merupakan sebuah gambar abad ke-16
yang menunjuk betapa luasnya penghormatan dia sebenarnya.
Dan buku Xenophon tentang Cyrus
tentang bagaimana mentadbir sebuah masyarakat pelbagai ragam
merupakan antara buku rujukan
yang telah memberikan inspirasi kepada Bapa Pengasas Revolusi Amerika Syarikat.
Jefferson ialah seorang peminat besar --
impian-impian Cyrus
selaras dengan impian-impian abad ke-18
tentang cara-cara mewujudkan toleransi agama
di sebuah negeri yang baru.
Sementara itu, di Babylon,
perkara-perkara tidak berjalan dengan lancar.
Selepas Alexander, empayar-empayar lain,
Babylon merosot dan musnah,
dan segala kesan empayar Babylon yang agung hilang --
sehingga tahun 1879
apabila silinder ini ditemui
oleh Muzium British menerusi ekspedisi penggalian di Babylon.
Dan sekarang, ia memasuki cerita yang baru.
Ia memasuki perdebatan yang hebat di pertengahan abad ke-19:
Adakah kitab-kitab itu boleh dipercayai? Bolehkah kita mempercayainya?
Kita hanya tahu tentang kepulangan orang Yahudi dan perintah Cyrus
Kita hanya tahu tentang kepulangan orang Yahudi dan perintah Cyrus melalui kitab-kitab Ibrani.
Tiada bukti yang lain.
Tiba-tiba, objek ini muncul.
Dan wujudnya keterujaan
bagi mereka yang percayakan kitab-kitab agama
tapi kepercayaan mereka telah tergoyah oleh evolusi dan geologi,
inilah buktinya bahawa kitab-kitab itu adalah benar.
Ia merupakan saat abad ke-19 yang hebat.
Tapi -- dan di sinilah di mana ia menjadi rumit --
fakta-faktanya benar,
syabas kepada arkeologi,
namun tafsirannya agak rumit kerana
cerita silinder dan cerita kitab Bible Ibrani
mempunyai satu perbezaan yang utama.
Silinder Babylon
telah ditulis oleh pendakwah-pendakwah
tuhan Babylon yang agung, Marduk.
Dan, tidak menghairankan,
mereka menuntut bahawa semua ini dilakukan oleh Marduk.
"Marduk, kita percayai, telah memanggil nama Cyrus."
Marduk mengambil tangan Cyrus,
menyuruhnya membimbing orang-orangnya
dan mengamanahkannya pemerintahan Babylon.
Marduk beritahu Cyrus bahawa
dia akan membuat perkara-perkara yang besar dan murah hati,
iaitu membebaskan orang-orangnya.
Dan inilah sebabnya mereka patut bersyukur kepada dan menyembah Marduk.
Penulis-penulis Ibrani
dalam Perjanjian Lama,
anda tidak akan berasa hairan,
mempunyai pandangan yang agak berbeza.
Bagi mereka, sudah pasti ia bukannya Marduk
yang menyebabkan semua ini berlaku.
Ia hanya boleh dilakukan oleh Yehovah.
Oleh itu, dalam Yesaya,
kita mempunyai teks-teks mengagumkan
yang memberi segala pujian,
bukannya kepada Marduk,
tapi kepada Tuhan Israel --
Tuhan Israel
yang turut memanggil Cyrus mengikut namanya,
juga mengambil tangan Cyrus
dan menyuruhnya membimbing orang-orangnya.
Ia merupakan satu contoh yang luar biasa,
iaitu dua versi cerita agama yang berbeza tentang kejadian yang sama,
dua versi cerita agama yang berbeza tentang satu fakta politik.
Tuhan, kita tahu,
biasanya berada di sisi batalion yang besar.
Soalannya ialah, tuhan yang mana?
Dan perdebatan ini membuatkan
ramai orang gelisah pada abad ke-19
dan sedar bahawa kitab-kitab Ibrani
merupakan sebahagian daripada dunia agama yang luas.
Dan ia agak jelas bahawa silinder ini lebih tua daripada teks Yesaya,
namun, Yehovah sedang bercakap
menggunakan perkataan-perkataan yang serupa dengan Marduk.
Dan Yesaya mungkin tahu hal ini,
kerana dia berkata,
ini kata-kata Tuhan,
"Saya memanggil kamu mengikut nama kamu
walaupun kamu tidak kenal Saya."
Saya rasa ia menunjukkan bahawa Cyrus tidak sedar
yang dia telah bertindak mengikut arahan Yehovah.
Begitu juga, dia akan terkejut apabila dia sedar bahawa dia bertindak di bawah arahan Marduk.
Ini kerana yang menariknya, sudah tentu,
Cyrus merupakan orang Iran yang baik
dengan tuhan-tuhan yang berbeza yang tidak disebut dalam mana-mana teks ini.
(Gelak ketawa)
Itulah tahun 1879.
40 tahun kemudian
dan kita di tahun 1917,
dan silinder ini memasuki dunia yang baru.
Pada masa ini, politik sebenar dunia moden --
tahun Perisytiharan Balfour, tahun di mana kuasa empayar baru di Timur Tengah, Britain,
memutuskan untuk mengisytiharkan sebuah negeri Yahudi,
ia akan membenarkan orang Yahudi pulang.
Dan idea ini telah disambut dengan penuh kegembiraan oleh masyarakat Yahudi di Eropah Timur.
Dan di seluruh Eropah Timur,
orang Yahudi memaparkan gambar-gambar Cyrus dan George V
sebelah-menyebelah --
dua pemerintah yang agung
yang telah membenarkan kepulangan ke Jerusalem.
Dan silinder Cyrus kembali ke pandangan umum
dan teks kejadian ini
ialah penjelasan kepada apa yang akan berlaku
setelah berakhirnya perang ini pada tahun 1918
merupakan sebahagian daripada pelan yang suci.
Anda semua tahu apa yang telah berlaku.
Negeri Israel telah ditubuhkan,
dan 50 tahun kemudian, pada tahun 60-an,
ia jelas bahawa peranan Britain sebagai kuasa empayar telah tamat.
Dan sebuah cerita yang baru bagi silinder ini bermula.
U.K dan A.S memutuskan bahawa rantau itu perlu bebas daripada komunisme,
dan kuasa yang akan diwujudkan untuk melaksanakannya
ialah Iran, Shah Iran.
Oleh itu, Shah Iran mencipta sebuah sejarah Iran,
atau kepulangan dalam sejarah Iran,
di mana baginda berada di pusat tradisi yang agung ini
dan menghasilkan duit syiling
yang memaparkan baginda
bersama dengan silinder Cyrus.
Apabila baginda mengadakan sambutan megah di Persepolis,
baginda menitahkan kehadiran silinder ini
dan ia dipinjam oleh Muzium British, dihantar ke Tehran,
dan menjadi sebahagian daripada sambutan megah dinasti Pahlavi.
Silinder Cyrus: penjamin Shah Iran.
10 tahun kemudian, sebuah cerita yang baru.
Revolusi Iran, 1979.
Revolusi Islam, tiada lagi Cyrus;
kita tidak berminat terhadap sejarah itu,
kita berminat terhadap republik Islam Iran --
sehingga Iraq,
kuasa baru yang kita semua setuju patut ada di rantau itu,
menyerang.
Kemudian, satu lagi perang Iran-Iraq.
Dan ia penting untuk orang Iran
mengingati sejarah mereka yang agung,
masa silam mereka yang agung
apabila mereka telah berperang dengan Iraq dan menang.
Ia menjadi kritikal untuk mencari sebuah simbol
yang akan menyatukan semua orang Iran --
Orang Muslim dan bukan Muslim,
orang Kristian, orang Majusi, dan orang Yahudi yang menetap di Iran,
orang yang salih, bukan salih.
Dan lambang yang paling jelas ialah Cyrus.
Jadi apabila Muzium British dan Muzium Kebangsaan Tehran
bekerjasama, seperti yang kami sedang buat,
orang Iran hanya meminta satu objek sebagai pinjaman.
Ia satu-satunya objek yang mereka mahu: silinder Cyrus.
Dan pada tahun lepas,
silinder Cyrus telah dihantar ke Tehran
buat kali yang kedua.
Ia diserahkan dan diletak di dalam sebuah peti
oleh pengarah Muzium Kebangsaan Tehran,
salah seorang wanita di Iran berjawatan yang tinggi,
Puan Ardakani.
Ia sebuah acara yang besar.
Ini bahagian yang lain bagi gambar yang sama.
Ia dilihat di Tehran
oleh antara satu hingga dua juta orang
dalam masa beberapa bulan.
Ini melebihi bilangan mana-mana pertunjukan blokbuster di dunia barat.
Dan ia merupakan sebuah tajuk dalam perdebatan besar
tentang maksud silinder ini, maksud Cyrus,
namun, lebih daripada itu, Cyrus yang disuarakan melalui silinder ini --
Cyrus sebagai pelindung tanah air,
seorang juara, identiti Iran dan orang Iran,
bertoleransi terhadap pelbagai kepercayaan.
Bagi Iran pada zaman ini,
orang-orang Majusi dan Kristian mempunyai tempat yang dijamin
di parlimen Iran; ia amat dibanggakan.
Untuk melihat objek ini di Tehran,
ribuan orang Yahudi yang tinggal di Iran pergi ke Tehran untuk melihatnya.
Ia telah menjadi sebuah lambang,
satu tajuk perdebatan yang besar
tentang apa itu Iran di dalam dan di luar negara.
Adakah Iran masih kekal sebagai pembela kepada mereka yang ditindas?
Adakah Iran akan membebaskan orang
yang telah diperhamba dan dirompak oleh mereka yang zalim.
Ini merupakan retorik kebangsaan yang menggembirakan,
dan ia telah dihasilkan
dalam sebuah pertunjukan dramatik yang besar
untuk melancarkan kepulangan tersebut.
Di atas pentas ini, anda boleh melihat silinder Cyrus yang besar
dan tokoh-tokoh hebat dalam sejarah Iran
yang sedang berkumpul untuk mengambil tempat mereka
dalam warisan Iran.
Ia sebuah naratif yang dipersembahkan oleh presidennya sendiri.
Ia merupakan sebuah naratif yang dipersembahkan oleh presidennya sendiri.
Dan bagi saya,
untuk membawa objek ini ke Iran, untuk diizinkan membawa objek ini ke Iran
adalah seperti dibenarkan menjadi sebahagian daripada perdebatan yang luar biasa ini,
yang diterajui di peringkat tertinggi, tentang apa itu Iran,
apa jenis-jenis Iran yang wujud
dan bagaimana sejarah-sejarah Iran yang berbeza
dapat membentuk dunia hari ini.
Ia perdebatan yang masih berterusan
dan ia akan terus berlaku
kerana objek ini
ialah salah satu pengisytiharan terbesar tentang aspirasi manusia.
Ia selaras dengan perlembagaan Amerika.
Ia sememangnya menerangkan kebebasan sebenar jauh lebih baik daripada Magna Carta.
Ia sebuah dokumen yang boleh mempunyai pelbagai maksud bagi Iran dan rantaunya.
Kini, sebuah replika objek ini berada di Pertubuhan Bangsa-bangsa Bersatu.
Ia akan dipamerkan di New York pada musim luruh ini
apabila perdebatan besar tentang masa depan Timur Tengah berlaku.
Soalan saya:
Apakah cerita seterusnya di mana objek ini akan muncul?
Ia pasti muncul dalam banyak lagi cerita Timur Tengah.
Dan dalam cerita Timur Tengah yang mana, dalam cerita dunia yang mana,
anda ingin objek ini
mencerminkan apa yang telah dibincangkan, apa yang terkandung dalam silinder ini?
Hak orang untuk hidup bersama dalam negeri yang sama,
kepercayaan yang berbeza, secara aman -- satu Timur Tengah, sebuah dunia,
di mana agama bukannya alat pembahagian atau tajuk perdebatan.
Di dunia Timur Tengah pada masa ini, perdebatannya, seperti yang anda tahu, nyaring.
Namun, ia adalah mungkin bahawa suara yang paling kuat dan bijak
Namun, saya rasa ia adalah mungkin bahawa suara yang paling kuat dan bijak
ialah suara daripada objek yang senyap ini:
silinder Cyrus.
Terima kasih.
(Tepukan)