This is the exact moment
that I started creating something called Tinkering School.
Tinkering School is a place where kids can pick up sticks
and hammers and other dangerous objects,
and be trusted.
Trusted not to hurt themselves,
and trusted not to hurt others.
Tinkering School doesn't follow a set curriculum,
and there are no tests.
We're not trying to teach anybody any specific thing.
When the kids arrive
they're confronted with lots of stuff:
wood and nails and rope and wheels,
and lots of tools, real tools.
It's a six-day immersive experience for the kids.
And within that context, we can offer the kids time --
something that seems in short supply
in their over-scheduled lives.
Our goal is to ensure that they leave
with a better sense of how to make things
than when they arrived,
and the deep internal realization
that you can figure things out by fooling around.
Nothing ever turns out as planned ... ever.
(Laughter)
And the kids soon learn
that all projects go awry --
(Laughter)
and become at ease with the idea that every step
in a project is a step closer
to sweet success,
or gleeful calamity.
We start from doodles and sketches.
And sometimes we make real plans.
And sometimes we just start building.
Building is at the heart of the experience:
hands on, deeply immersed
and fully committed to the problem at hand.
Robin and I, acting as collaborators,
keep the landscape of the projects
tilted towards completion.
Success is in the doing,
and failures are celebrated and analyzed.
Problems become puzzles
and obstacles disappear.
When faced with particularly difficult
setbacks or complexities,
a really interesting behavior emerges: decoration.
(Laughter)
Decoration of the unfinished project
is a kind of conceptual incubation.
From these interludes come deep insights
and amazing new approaches to solving the problems
that had them frustrated just moments before.
All materials are available for use.
Even those mundane, hateful, plastic grocery bags
can become a bridge
stronger than anyone imagined.
And the things that they build
amaze even themselves.
Video: Three, two, one, go!
Gever Tulley: A rollercoaster built by seven-year-olds.
Video: Yay!
(Applause)
GT: Thank you. It's been a great pleasure.
(Applause)
Hierdie is die einste oomblik wat ek ’n Knutselwerkskool begin skep het.
Teks: Is dit 'n stok? Jy ken die reël oor met stokke speel --ouer aan kind
Knutselwerkskool is ’n plek waar kinders stokke, hammers
en ander gevaarlike voorwerpe kan optel,
en vertrou kan word.
Vertrou word om nie hulleself
of ander seer te maak nie.
Knutselwerkskool volg nie ’n vasgestelde kurrikulum nie
en daar is geen toetse nie.
Ons probeer nie om iemand een spesifieke ding te leer nie.
Wanneer die kinders aankom,
word hulle gekonfronteer met baie goeters,
hout en spykers en tou en wiele,
en baie regte egte gereedskap.
Dis ’n ses-dae lange ervaring waarin die kinders hulself kan verdiep.
En binne dié konteks kan ons vir die kinders tyd bied.
Iets wat oënskynlik skaars is
in hulle oorvol lewens.
Ons doelwit is om te verseker dat hulle weggaan
met ’n beter idee van hoe om goed te maak
as toe hulle aangekom het,
en die diepe gewaarwording
dat ’n mens dinge kan baasraak deur rond te speel.
Niks draai ooit uit soos beplan nie.
Nooit ooit nie.
(Gelag)
En die kinders leer vinnig
dat alle projekte skeefloop --
(Gelag)
en word gerus met die idee dat elke tree in ’n projek,
’n tree nader is aan
soete sukses
of vrolike rampspoed.
Ons begin met krabbels en sketse.
En partykeer maak ons regte planne.
En soms begin ons sommer net bou.
Bou is ’n kerndeel van die ervaring:
prakties, in dit verdiep
en ten volle betrokke by die taak voor hulle.
Robin en ek tree op as medewerkers,
en ons hou die landskap van die projekte
gekantel na voltooiing.
Sukses is in die doenwerk
en mislukkings word gevier en geanaliseer.
Probleme word raaisels
en hindernisse verdwyn.
Wanneer ’n besonder moeilike terugslag of kompleksiteit opduik,
kom ’n baie interessante gedrag na vore:
versiering.
(Gelag)
Die versiering van die onvoltooide projek
is ’n soort konseptuele inkubasie.
In die tussentyd kom diep insigte na vore
en ongelooflike nuwe benaderings tot die oplossing van probleme
wat hulle net oomblike van te vore frustreer het.
Alle materiale is beskikbaar vir gebruik.
Selfs daardie vervelige, vieslike plastiekinkopiesakke
kan ’n brug word,
sterker as wat enigiemand kon dink.
En die dinge wat hulle bou,
verbaas selfs hulleself.
Video: Drie, twee, een, GAAN!
Gever Tulley: ’n Tuimeltrein gebou deur sewe-jariges.
Video: Jippie!
(Applous)
GT: Dankie. Dit was ’n groot plesier.
(Applous)
هذه اللحظة بالضبط
التي بدأت فيها إنشاء شئ يسمى مدرسة التصليح
مدرسة التصليح هي المكان الذي يمكن للأطفال فيه أخذ عصى
ومطارق وغيرها من الأشياء الخطرة
ونثق بهم
نثق بهم أن لا يأذوا أنفسهم
ونثق بهم أن لا يأذوا الآخرين
مدرسة التصليح لا تتبع مجموعة من المناهج
وليس هناك إختبارات
لا نحاول تعليم أي شخص شيئاً محدداً
عندما يصل الأطفال
تجابههم العديد من الأشياء
خشب ومسامير وحبال وإطارات
والكثير الكثير من الأدوات، أدوات حقيقية
أنها تجربة ستة أيام غامرة للأطفال
وفي ذلك السياق، يمكننا تقديم الوقت للأطفال
شيئاً يبدو قليلاً في المعروض
في حياتهم المليئة بالأشغال
هدفنا هو التأكد من أنهم سيغادروا
مع إحساس أفضل لكيفية صنع الأشياء
عن وقت وصولهم
والتصديق الداخلي العميق
بأنه يمكنك معرفة الأشياء المحيطة بالتدرب
لا شئ يمضي كما هو مخطط له...بتاتاً
(ضحك)
وسرعان ما يتعلم الأطفال
أن كل المشاريع فشلت-ـ
(ضحك)
وأصبحت على وفاق مع الفكرة القائلة بأن كل خطوة
في المشروع هي خطوة أقرب
للنجاح الجميل
أو بهجة الكارثة
نبدأ من الرسومات والمقاطع
وبعض الأحيان نصنع خطط حقيقية
وبعض الأحيان نبدأ مباشرة بالبناء
البناء يكمن في قلب التجربة
الأيادي تعمل، غارقة
وملتزمة تماماً بالمشكلة محل النظر
أنا وروبين، نعمل كمشاركين
نحفظ مكان المشاريع
بإستمالة نحو الإكمال
النجاح في العمل
والفشل مرُحب به ويتم تحليله
المشاكل تصبح ألغازاً
وتختفي العقبات
وعندما نواجه بصعوبة محددة
انتكاسات أو تعقيدات
يظهر سلوك مثير للإهتمام بالفعل: الديكور
(ضحك)
الديكور لمشروع غير منتهي
هو نوع من حضانة المفاهيم
من هذه الفواصل تأتي أفكار عميقة
ومقاربات جديدة مدهشة لحل المشاكل
كانت مُحبطة بالنسبة لهم قبل لحظات فقط
كل المواد متاحة لهم للإستخدام
حتى تلك الأمور المملة، المكروهة، أكياس البقالة البلاستيكية
يمكن أن تصبح جسراً
أقوى مما يتصوره أي شخص
والأشياء التي يبنوها
تدهش الجميع حتى هم
فيديو: ثلاثة، أثنان، واحد، إنطلق!
قيفر توللي: مركبة دوارة بناها طفل عمره سبعة سنوات
فيديو: يااي!
(تصفيق)
قيفر توللي: شكراً لكم. كانت غاية في السرور
(تصفيق)
Това е точният момент,
в който започнах нещото, наречено "Практическо училище."
"Практическото училище" е място, където децата могат да събират пръчки,
чукове и други опасни предмети,
и да им се има доверие.
Да им се доверим, да не се наранят,
и да им се доверим, да не наранят останалите.
"Практическото училище" не следва определен учебен план.
Там няма тестове.
Не се опитваме да учим никого на нищо определено.
Когато децата пристигнат,
те са изправени пред много неща,
дърво, пирони, въжета, колела,
и много инструменти, истински инструменти.
Това е шестдневно поглъщащо изживяване за децата.
И в този смисъл, ние можем да предложим на децата, време.
Нещо, което изглежда в недостиг
в техните пренатоварени животи.
Нашата цел е да осигурим, че те ще напуснат
с по-добро усещане как да правят нещата,
отколото когато са пристигнали,
и да придобият по-задълбочено вътрешно усещане,
че човек може да разбере нещата, просто като си играе с тях.
Нищо не се случва както е планирано... никога.
(Смях)
Децата скоро научават,
че всички проекти се променят не както трябва --
(Смях)
и се запознават с идеята, че всяка стъпка
в проект, е една стъпка по-близо
до сладкия успех,
или забавното бедствие.
Започваме от драскулки и скици.
Понякога правим истински планове.
Понякога просто започваме да строим.
Строенето е в основата на натрупания опит.
Действащи, напълно погълнати
и напълно ангажирани с наличните проблеми.
Робин и аз, в качеството на сътрудници,
поддържаме пейзажа на проекта
насочен към приключване
Успехът е при направата.
Неуспехите се празнуват и анализират.
Проблемите се превръщат в пъзели
и препиятствията изчезват.
Когато се сблъскаме с особено трудни
пречки, или усложнения,
възниква много интересно поведение: декориране.
(Смях)
Декорирането на незавършените проекти,
е като вид излюпване на идеи.
От тези интерлюдии се появяват дълбоки прозрения,
и невероятни нови подходи за разрешаване на проблеми,
които са ги разочаровали броени моменти преди това.
Всички материали са на разположение за употреба.
Дори тези скучни, омразни, пластмасови пазарски торбички,
могат да се превърнат в мост,
по-здрав, отколкото някой може да си представи.
Нещата, които те построиха,
учудват дори тях самите.
Видео: Три, две, едно, старт!
Гевър Тъли: Въртележка, построена от седемгодишни деца.
Видео: Иха!
(Ръкопляскания)
Гевър Тъли: Благодаря ви. Беше огромно удоволствие за мен.
(Ръкопляскания)
Upravo u ovom trenutku
sam počeo raditi na kreiranju takozvane Škole majstorisanja.
Škola majstorisanja je mjesto gdje djeca mogu skupljati štapove,
čekiće i ostale opasne predmete,
a da im se vjeruje.
Da im se vjeruje da neće ozlijediti sebe,
a ni druge.
Škola majstorisanja ne prati utvrđeni nastavni plan i program,
i nema nikakvih testova.
Ne pokušavamo naučiti nikoga nečemu specifičnom.
Kada djeca stignu,
suočavaju se sa mnogim stvarima:
drvetom, ekserima, užetom i točkovima,
te sa mnogo alata, pravog alata.
Za djecu je to šestodnevno prožimajuće iskustvo.
U tom kontekstu, možemo ponuditi djeci vrijeme,
nešto čega, izgleda, nedostaje
u njihovom pretrpanom rasporedu.
Cilj nam je da pri odlasku
imaju bolji osjećaj kako napraviti stvari
nego što su imali pri dolasku,
i da duboko u sebi shvate
da rješenja mogu pronaći dok se zezaju.
Nikad ništa ne ispadne kako je planirano... nikad.
(Smijeh)
Djeca ubrzo nauče
da svi projekti krenu naopako
(Smijeh)
i počinju prihvatati da svaki korak
u radu na projektu predstavlja korak bliže
slatkom uspjehu,
ili veseloj katastrofi.
Počinjemo od škrabotina i skica.
Nekad znamo napraviti prave planove.
A nekad jednostavno počnemo sa izradom.
Izrada predmeta je važan dio iskustva:
angažujete se, potpuno se zaokupite
i predate problemu koji treba riješiti.
Robin i ja, radeći kao saradnici,
stalno težimo da
dovršimo planirane projekte.
Uspjeh leži u radu,
a neuspjesi se slave i analiziraju.
Problemi postaju zagonetke
i prepreke nestaju.
Kada se suočimo sa naročito teškim
preprekama ili kompleksnim stvarima,
dolazi do jako zanimljivog postupka: dekoracije.
(Smijeh)
Dekoracija nedovršenog projekta
je neka vrsta konceptualne inkubacije.
Iz ovih kratkih perioda rađaju se duboka saznanja
i nevjerovatni novi pristupi rješavanju problema
koji su ih mučili nedugo prije toga.
Svi materijali su dostupni za upotrebu.
Čak one obične, odvratne, plastične kese
mogu postati most,
jači nego što je iko zamislio.
Stvari koje oni izrađuju
začude i njih same.
Video: Tri, dva, jedan, kreni!
Gever Tulley: Rolerkoster koji su napravili sedmogodišnjaci.
Video: Jupi!
(Aplauz)
GT: Hvala vam. Bilo mi je veliko zadovoljstvo.
(Aplauz)
V tomto okamžiku jsem
začal tvořit to, co nazýváme školou Tinkeringu.
Je to místo, kde mohou děti s důvěrou vzít do ruky
nebezpečné předměty jako jsou klacky
a využívat je s důvěrou.
S důvěrou, že neublíží sobě,
ani ostatním.
Tinkering škola se neřídí složitými pravidly.
Neskládají se zkoušky.
Nesnažíme se o to, naučit konkrétní dovednosti.
Po příjezdu děti
seznámíme s mnoha věcmi -
dřevem, hřebíky, provazy, koly,
a množstvím skutečného nářadí.
Je to pro ně šestidenní, pohlcující zkušenost.
A v tomto prostředí můžeme dát dětem čas,
který se v jejich nabitých životech
stává nedostatkovým zbožím.
Naším cílem je zajistit, aby odešly
s jasnější představou, jak tvořit konkrétní
věci, než když přijížděly,
a hlubokým vnitřním uvědoměním, že
během hraní si, můžete přijít na báječné věci.
Nicméně, nic se nevyvíjí podle plánu vždycky.
(smích)
A děti brzy pochopí, že
všechny plány se mění -
(smích)
a přijmou poznání, že každý krok v práci
je krokem směrem buď ke
sladkému úspěchu,
nebo kalamitě.
Začínáme od čmáranic a hrubých črtů.
Někdy připravujeme opravdový plán.
Někdy se pustíme rovnou do stavby.
Tvorba samotná je podstatou této zkušenosti.
Tvorba, hluboké zaujetí a
plné odevzdání problému.
S Robin, coby spolupracovnící,
zajišťujeme vývoj projektu
ke skutečnému dotvoření.
Úspěch je tvorba sama.
Chyby a pády oslavíme a prozkoumáme.
Problémy se mění v puzzle
a překážky mizí.
Když se potýkáme se zvláště těžkými
nezdary či obtíže,
vynoří se pozoruhodná aktivita: výzdoba.
(smích)
Zdobení nedokončeného projektu
je typ abstraktní tvorby.
Tyto přestávky generují hluboké vhledy,
a úžasné, nové přístupy k řešení problémů, které
nás ještě před chvílí naprosto frustrovaly.
Všechny materiály jsou volně k
dispozici. Dokonce světské, odporné, plastové sáčky
se mohou proměnit v most
silnější, než kdo čekal.
A to, co vytvoří, přivede
úžasu i děti samotné.
Video: Tři, dva, jedna, teď!
Gever Tulley: Horská dráha vytvořená sedmiletými děcky.
Video: Jupí!
(potlesk)
Díky, bylo mi velkým potěšením.
(potlesk)
Dette er netop det øjeblik
at jeg startede
'Tinkering School'
Tinkering school er et sted
hvor børn kan tage et stykke træ
og hamre
og andre farlige ting!
I tillid
I tillid til, at de ikke skader sig selv
- og ikke skader andre
Tinkering School følger ikke en læseplan
og der er ingen tests
Vi vil ikke lære nogen - specifikke ting
Når børnene kommer
bliver de konfronteret med en masse ting
træ, søm, reb og hjul
en masse værktøj - rigtigt værktøj
Det er en seks dages intens oplevelse
for børnene
I denne kontekst giver vi børnene
- tid
Noget som kan synes at mangle
i deres overbelagte liv
Vores mål er at sikre
at de forlader
med en større følelse - at kunne ting
end da de kom!
og den dybe erkendelse
at de kan løse ting ved at prøve
Ingenting bliver som planlagt
- aldrig
(Latter)
og børnene lærer hurtigt
når projekter går galt
(Latter)
Og bliver tryg ved tanken
at hvert skridt i et projekt
- er et skridt mod
sød succes,
eller grusom katastrofe
Vi begynder med skriblen og skitser
Og nogen gange laver vi rigtige planer
andre gange går vi bare igang
At skabe er hjertet i erfaringen
hænderne dybt begravet
og fuldt engageret i problemet i hånden
Robin og jeg agerer som partnere
holder overblikket i projektet
rettet mod en fuldendelse
Succes er at skabe
Fejl er fejret og analyseret
Problemer bliver puslebrikker
og forhindringer forsvinder
Når mødet bliver særligt svært
med tilbageslag eller kompleksitet
opstår en virkelig interessant adfærd:
Dekoration
(Latter)
Dekoration af det ufærdige projekt
er en konseptuel inkubation
Fra disse mellemspil kommer
dyb indsigt
og fine nye tilgange,
løser de problemer
som frustrerede dem lige før
Alle materialer er tilgængelige
Selv almindelige plastik indkøbsposer
kan blive en bro
stærkere end nogen troede
Og de ting de skaber
overrasker selv dem selv
Video: Tre, to, en - kør !
Gever Tulley: En rutshebane bygget af 7 årige
Video: Yay!
(Bifald)
Mange tak, det har været en fornøjelse
(Bifald)
tekstet af Peter Hersted
In dem Moment
habe ich die Tinkering Schule erschaffen.
Tinkering School ist ein Ort, wo Kindern zugetraut wird Stöcke zur Hand zu nehmen,
ein Hammer, und andere gefährliche Dinge.
-
Es wird ihnen zugetraut, dass sie weder sich selber,
noch andere verletzen.
Tinkering School befolgt keinen festen Lehrplan.
Und es gibt keine Prüfungen.
Wir versuchen nicht, ihnen eine bestimmte Sache beizubringen.
Wenn die Kinder ankommen,
werden sie mit vielen Dingen konfrontiert,
wie mit Holz, Nägeln, Seilen, Räder,
und mit vielen Werkzeugen, echten Werkzeugen.
Es ist eine sechstägige, eindringliche Erfahrung für die Kinder.
Und innerhalb dieses Rahmens, können wir den Kindern Zeit anbieten.
Etwas, wovon sie immer zu wenig haben, wie es scheint,
in ihren terminverplanten Leben.
Unser Ziel ist es, sicherzustellen, dass sie, wenn sie hier wieder gehen,
ein besseres Gefühl dafür haben wie man Dinge macht,
als wo sie hier angekommen sind,
und die tiefe, innere Erkenntnis,
dass man beim Herumspielen mit Dingen, heraus finden kann, wie sie funktionieren.
Nichts verläuft so wie man es geplant hat... niemals.
(Lachen)
Und die Kinder lernen bald,
dass alle Projekte schief gehen--
(Lachen)
und werden mit der Idee vertraut, dass jeder Schritt
in einem Projekt, einen Schritt näher
zum erhoften Erfolg ist,
oder zur freudvollen Katastrophe.
Wir fangen mit Kritzeln und Skizzen an.
Und manchmal machen wir echte Pläne.
Und manchmal fangen wir auch einfach an zu bauen.
Bauen ist der Kern der Erfahrung.
Spielerisch, tief versunken
und ganz auf das vorliegende Problem konzentriert.
Robin und ich agieren in der Funktion von Helfern,
welche die verschiedenen Projekte in Richtung
Fertigstellung führen.
Der Erfolg liegt im Tun.
Und Fehler werden gefeiert und analysiert.
Probleme werden zu Rätseln
und Hindernisse verschwinden.
Wenn mit besonders schwierigen
Rückschlägen und Komplexitäten konfrontiert,
taucht ein sehr interessantes Verhalten auf: Dekoration.
(Lachen)
Die Dekoration von unfertigen Projekten
ist eine Art konzeptioneller Entwicklungszeit.
Von diesen Unterbrechungen kommen tiefe Einsichten
und erstaunliche, neue Lösungsansätze,
zu Problemen, welche sie nur Momente zuvor noch frustriert hatten.
Alles Material steht zum Gebrauch zur Verfügung.
Sogar diese alltäglichen, hässlichen Plastikeinkaufstüten
können zu einer Brücke werden,
stärker, als sich das jemand hätte vorstellen können.
Und die Dinge die sie bauen,
erstaunen sogar sie selbst.
Video: Drei, zwei, eins, Los!
Gever Tulley: Eine Achterbahn, die von Siebenjährigen gebaut wurde.
Video: Juhu!
(Applaus)
Gever Tulley: Danke. Es war eine große Freude.
(Applaus)
Αυτή είναι η στιγμή
που σκέφτηκα να φτιάξω αυτό που ονόμασα Σχολείο Μαστορέματος
Στo Tinkering School εμπιστευόμαστε στα παιδιά ξύλα
σφυριά,ξύλα και άλλα επκίνδυνα αντικείμενα.
και τα εμπιστευόμαστε
ότι δεν θα προκαλέσουν ατύχημα
στον εαυτό τους και τους γύρω τους
Στο Σχολείο Μαστορεματος δεν ακολουθούμε συγκεκριμένο πρόγραμμα μαθημάτων.
Και δεν βάζουμε τεστς.
Δεν προσπαθούμε να διδάξουμε στα παιδιά συγκεκριμένα πράγματα.
Αρχικά δίνουμε στα παιδιά
διάφορα υλικά
όπως ξύλα, πρόκες, σχοινιά,ρόδες
και πολλα εργαλεία, αληθινά εργαλεία.
Είναι μια αφοσιωτική εμπειρία 6 ημερών.
Και στα πλαίσια αυτά, δίνουμε στα παιδιά χρόνο
Κάτι το οποίο τους λείπει
στο καθημερινό τους, παραφορτωμένο πρόγραμμα.
Σκοπός μας είναι να εξασφαλίσουμε ότι θα φύγουν
με μια καλύτερη αίσθηση του πως να φτιάχνουν πράγματα
σε σχέση με όταν ήρθαν
και να συνειδητοποιήσουν
ότι μπορείς να ανακαλύπτεις πράγματα παίζοντας.
Ποτέ δεν γίνεται κάτι όπως είχε αρχικά σχεδιαστεί... ποτέ
(Γελια)
Και τα παιδιά γρήγορα μαθαίνουν
ότι όλα τα έργα μπορούν να πάνε στραβά...
(Γέλια)
και εξοικειώνονται με την ιδέα
ότι κάθε βήμα σε ένα έργο,
είναι ένα βήμα προς την γλυκιά επιτυχία
ή την χαρούμενη αποτυχία
Ξεκινάμε με σκαριφήματα και σημειώσεις
Και κάποιες φορές κανουμε αληθινά σχέδια.
Και άλλες φορές απλώς αρχίζουμε να κατασκευάζουμε.
Η κατασκευή είναι η καρδιά της όλης εμπειρίας.
Τα παιδιά έμπρακτα εμβαθύνουν στο πρόβλημα
και αφοσιώνονται πλήρως σε αυτό
Η Ρόμπιν και εγώ λειτουργούμε συνεργατικά με τα παιδιά,
κρατώντας την αρχική ιδέα του έργου
μέχρι την ολοκληρωσή του.
Επιτυχία είναι η ίδια η πράξη.
Και οι αποτυχίες γιορτάζονται και αναλύονται.
Τα πρόβληματα ανάγονται σε σπαζοκεφαλιές
και τα εμπόδια εξαφανίζονται.
Όταν έρχονται αντιμέτωποι
με δύσκολες καταστάσεις ή πολύπλοκα προβλήματα,
μια έξυπνη αντιμετώπιση χρειάζεται: Ώρα για διακόσμηση
(Γέλια)
Ο χρόνος διακόσμησης των ημιτελών κατασκευών
είναι χρόνος επώασης.
Στα διαλείματα αυτά γίνεται βαθύτερη κατανόηση του προβλήματος
και κάποιες φορές γίνονται νέες προσεγγίσεις σε προβλήματα
μέχρι πριν από λίγο άλυτα
Όλα τα υλικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν.
Καθημερινά υλικά όπως πλαστικές σακκούλες
μπορούν να γίνουν γέφυρα
με αντοχή που κανείς δεν θα φανταζόταν.
Οι κατασκευές που φτιάχνουν
εκπλήσσουν ακόμα και τα ίδια.
Video: Τρία,δύο,ένα, πάμε!
Γκέβερ Τάλεϊ: Ένα τραινάκι που είναι κατασκευή επτάχρονων παιδιών
Video: Ναιιιι!!!
(Χειροκροτήματα)
Γκέβερ Ταλεϊ: Ευχαριστώ. Ηταν μεγάλη μου ευχαρίστηση.
(Χειροκροτήματα)
Este es el momento exacto,
en el que comence a crear algo llamado "Tinkering School" (Escuela de Experimentación).
Tinkering School es una escuela donde los chicos pueden agarrar palos
martillos y otros objetos peligrosos
con plena conffianza en su manejo.
Confiados de que no se lastimarán a si mismos
y confiados de que no lastimarán a otros.
Tinkering School no sigue un programa fijo
y no hay exámenes.
No intentamos enseñarle a nadie, ninguna cosa especifica.
Cuando los chicos llegan
se les confronta con muchas cosas.
Madera y clavos, soga y ruedas,
y un montón de herramientas, verdaderas herramientas.
Es para los chicos, una experiencia de seis días de inmersión
y en ese conexto, podemos ofrecerles a los niños, tiempo.
algo que suele ser escaso
en sus vidas sobreagendadas
Nuestra meta es asegurarnos que ellos se van
con un mejor sentido de como hacer cosas,
que cuando llegaron.
Y la profunda noción interna
de que uno puede descubrir cosas tan solo jugueteando
Nada sale como es planeado, nunca.
(Risas)
Y los chicos pronto aprenden
que todos los proyectos salen chuecos
(Risas)
y se adaptan a la idea de que cada paso
dentro de un proyecto, es un paso mas cerca
de la dulzura del triunfo
o de un desastre que produzca risa.
Empezamos con garabatos y dibujos
y a veces hacemos verdaderos planes.
y en otras, solo empezamos a construir.
Construir es el corazón de la experiencia
Manos a la obra, profundamente inmersos.
y completamente comprometidos con el problema entre manos.
Robín y yo actuando como colaboradores
manteniendo el contexto en los proyectos.
y guiandolos hacia la meta
El éxito está en el hacer.
Y se festejan y analízan los fracasos.
Los problemas se convierten en rompecabezas.
Y los obstaculos desaparecen.
Cuando son enfrentados a desafíos,
particularmente complejos...
Surge un comportamiento en verdad interesante: La decoración.
(Risas)
La decoración del proyecto sin terminar
es una especie de incubación conceptual.
Desde estos intervalos surge una profunda comprensión
y sorprendentes nuevos enfoques para resolver los problemas
que momentos antes los tenian frustrados.
Todos los materiales están a la disposición para su uso
Incluso esas odiosas, mundanas, bolsas de plástico para víveres.
pueden volverse un puente
mas fuerte que cualquiera que alguien haya imaginado.
y las cosas que construyen
los sorprenden incluso a ellos mismos.
Video: 3, 2, 1, ahora!
Gever Tulley: Una montaña rusa construida por niños de 7 años.
Video: Yaayy!!
(Aplausos)
Gever Tulley: Gracias, ha sido un gran placer.
(Aplausos)
این دقیقاً لحظه ایست که
من شروع کردم به ساختن چیزی به نام مدرسه ی سرهم بندی. (Tinkering School)
مدرسه ی سرهم بندی جاییست که کودکان می توانند درفش،
و چکش و دیگر ابزارهای خطرناک را بردارند، و به آنها اطمینان شود.
اطمینان شود که به خودشان آسیب نمی رسانند.
و اطمینان شود که به دیگران آسیب نمی رسانند.
مدرسه ی سرهم بندی از یک برنامه ی درسی مشخص پیروی نمی کند و هیچگونه امتحانی هم ندارد.
ما نمی خواهیم به کسی چیز خاصی آموزش دهیم.
وقتی کودکان به مدرسه می آیند با چیزهای زیادی مواجه می شوند،
چوب، میخ، طناب و چرخ و ابزارهای بسیار، ابزارهای واقعی.
این یک تجربه ی ناخودآگاه شش روزه برای کودکان است.
و درون این فضا ما می توانیم به کودکان وقت بدهیم.
چیزی که به نظر می آید در زندگی شدیداً برنامه ریزی شده ی آنها کمتر به آنها داده می شود.
کمتر به آنها داده می شود.
هدف ما این است که آنها هنگام رفتن حس بهتری از روشهای ساختن داشته باشند
نسبت به زمانی که به مدرسه آمده بودند.
و همینطور به این درک درونی عمیق برسند که با ور رفتن به چیزهای مختلف، می توانند از آنها سر در بیاورند.
هیچوقت چیزی آن طور که برنامه ریزی شده است انجام نمی شود.
(خنده ی حضار)
و کودکان زود یاد می گیرند که همه ی پروژه ها منحرف می شوند.
(خنده ی حضار)
و این ایده را می پذیرند که هر گام در یک پروژه، یک گام به سوی موفقیت شیرین، یا فاجعه ای خوشدلانه است.
ما از نقاشی ناخودآگاه (doodle) و طراحی شروع می کنیم.
و بعضی وقتها نقشه های واقعی می کشیم.
و گاهی فقط شروع می کنیم به ساختن.
ساختن در قلب این تجربه قرار دارد.
دست به کار، عمیقاً در ناخودآگاه
وکاملاً متعهد به مساله ی در دست بررسی.
من و رابین، به عنوان دو همکار،
چشم انداز پروژه ها را
به سمت کامل شدن هدایت می کنیم.
موفقیت در انجام کار است.
و شکست ها باید پذیرفته شوند و تحلیل شوند.
مشکلات تبدیل به معما و موانع ناپدید می شوند.
وقتی با یک مانع یا پیچیدگی بسیار مشکل برمی خوریم...
یک رفتار بسیار جالب بروز پیدا می کند: دکوراسیون.
(خنده ی حضار)
دکوراسیون پروژه ی ناتمام یک دوران نهفتگی مفهومی است.
از درون این میان پرده ها بینشهای عمیق
و روشهای شگفت انگیزی برای حل مساله بیرون می آید
برای همان مشکلی که لحظاتی قبل آنها را ناامید کرده بود. همه چیز قابل استفاده است.
حتی کیسه های بیزارکننده و بی مصرف پلاستیکی حبوبات
می توانند تبدیل به پلی شوند.
خیلی محکم تر از آنکه کسی تصور کند.
و چیزهایی که کودکان می سازند
حتی خود آنها را هم شگفت زده می کند.
ویدیو: سه، دو، یک، حرکت!
گور تولی: یک چرخ و فلک که به وسیله ی هفت ساله ها ساخته شده.
ویدیو: وای!
(تشویق حضار)
گور تولی: ممنون، باعث خوشوقتی است.
(تشویق حضار)
Ito ang mismong pangyayari
nang naisip kong lumikha ng tinatawag na Tinkering School.
Ang Tinkering School ay isang lugar kung saan ang mga bata ay maaaring gumamit ng tingting na kahoy
at martilyo at iba pang mapanganib na bagay,
at mapagkatiwalaan.
Pinagkakatiwalaan na hindi sasaktan ang sarili,
at pinagkakatiwalaang hindi makakasakit ng iba.
Walang sinusundang curriculum ang Tinkering School,
at walang mga pagsusulit.
Wala kaming sinusubukang ituro na anumang partikular na bagay.
Pagdating ng mga bata
nakatambad ang iba't ibang klase ng kagamitan:
mga kahoy at pako at lubid at gulong,
at maraming kasangkapan, mga totoong kagamitan.
Ito ay isang karanasan para sa mga bata sa loob ng anim na araw.
Sa ganitong paraan, nabibigyan namin ang mga bata ng panahon --
isang bagay na tila kulang na ngayon
dahil sa dami ng kanilang gawain.
Layunin namin na sa pag-alis nila
lumawak ang kanilang pag-unawa sa paggawa
higit pa sa noong sila'y unang dumating,
at ang pagtanto
na may kaalamang nakukuha sa pamamagitan ng pagkalikot.
Gayunman ... walang bagay na natutupad ayon sa napagplanuhan.
(Tawanan)
At maaga nilang natututunan
na lahat ng proyekto ay nabubulilyaso --
(Tawanan)
at madaling nilang natatanggap na bawat hakbang
sa isang proyekto ay hakbang tungo
sa matamis na tagumpay,
o sa nakakatuwang kasawiangpalad.
Nagsisimula kami mula sa mga doodles at pagguhit.
At minsan gumagawa kami ng totoong disenyo.
At minsan agad kaming nagbubuo.
Ang paggawa ay nasa puso ng karanasang ito:
gawa ng sariling kamay,
at ganap na nakatutok sa napiling suliranin.
Kami ni Robin, bilang katuwang at katulong,
sinisiguro namin na ang direksyon ng mga proyekto
ay upang matapos ito.
Ang tagumpay ay nasa paggawa,
at ang pagkabigo ay pinagdiriwang at sinisiyasat.
Ang mga suliranin ay nagiging palaisipan
at nawawala ang mga balakid.
Kapag nahaharap sa matinding
dagok o sa masalimuot na balakid,
isang nakakatuwang ugali ang kusang lumalabas: paglalagay ng dekorasyon.
(Tawanan)
Ang pagpapalamuti sa proyektong hindi natapos
ay gaya ng isang limliman ng mga konsepto.
Sa paghinto nagmumula ang mga bagong pananaw
at kahanga-hangang pamamaraan sa paglutas ng mga suliranin
na dati'y humahadlang sa kanila.
Lahat ng materyales ay maaring gamitin.
Kahit pa ang mga nakamumuhing plastik pang-grocery
ay maaaring maging isang tulay
na mas malakas pa kaysa sa inakala.
At kahit sila mismo ay napapahanga
sa mga bagay na binuo nila.
Bidyo: Tatlo, dalawa, isa, go!
Gever Tulley: Isang rollercoaster na binuo ng mga batang pitong-taon gulang.
Bidyo: Yay!
(Palakpakan)
GT: Salamat. Ako'y tunay na nagagalak.
(Palakpakan)
Ceci est le moment précis
où j'ai commencé à créer quelque chose nommé l'École du Bricolage.
L'École du Bricolage est un endroit où les enfants peuvent prendre des bouts de bois,
des marteaux et d'autres objets dangereux
et être responsables.
Responsables de ne pas se blesser,
et responsables de ne pas blesser les autres.
L'École du Bricolage ne suit pas un cursus figé.
Il n'y a pas d'examens.
Nous n'essayons pas d'enseigner quelque chose de précis.
Quand les enfants arrivent
ils se trouvent face à tout un tas de choses,
du bois, des clous, des cordes, des roues,
et beaucoup d'outils, de vrais outils.
Pendant 6 jours, c'est une expérience immersive pour ces enfants.
Et dans ce cadre, nous pouvons accorder du temps aux enfants.
Quelque chose de rarement disponible
dans nos vies trop remplies.
Notre but est de faire en sorte qu'ils repartent
en sachant mieux comment créer des objets
qu'en arrivant,
et en sachant tout au fond d'eux
que l'on peut comprendre en s'amusant.
Rien ne se déroule jamais comme prévu... jamais.
(Rires)
Les enfants apprennent rapidement
que tous les projets tournent mal --
(Rires)
et s'habituent à l'idée que chaque pas
dans un projet est un pas de plus
vers le doux succès,
ou la calamité jubilatoire.
Nous commençons par des griffonnages et des croquis.
Quelquefois nous faisons de vrais plans.
Quelquefois nous commençons directement par construire.
Construire est au cœur de l'expérience.
Les mains dans le cambouis, profondément immergé
et complètement concentré sur le problème en cours.
Robin et moi, agissant comme collaborateurs,
pour maintenir les projets
dans la direction de la réalisation.
Le succès repose dans l'action.
Les échecs sont célébrés et analysés.
Les problèmes deviennent des énigmes
et les obstacles disparaissent.
Confronté à des revers ou des complications
particulièrement difficiles,
un comportement vraiment intéressant ressort : la décoration.
(Rires)
La décoration d'un projet inabouti
est une sorte d'incubation conceptuelle.
De ces intermèdes émergent un discernement profond
et des approches nouvelles étonnantes pour résoudre les problèmes
qui les frustraient quelques instants auparavant.
Tous les matériaux sont à leur disposition.
Même ces sacs plastiques, banals, détestables,
peuvent devenir un pont
plus résistant que quiconque ne l'aurait imaginé.
Les choses qu'ils contruisent
les émerveillent eux-mêmes.
Vidéo : Trois, deux, un, partez!
Gever Tulley : Un grand huit construit par des enfants de sept ans.
Vidéo : Ouais!
(Applaudissements)
Gever Tulley: Merci. Ce fut un plaisir.
(Applaudissements)
C’est à ce moment précis
qu'a commencé à germer dans ma tête, l’idée de l'École de bricolage.
L’École de bricolage est un endroit où les enfants peuvent attraper des bâtons,
des marteaux et d’autres objets dangereux,
et où on leur fait confiance.
Confiance sur le fait qu’ils ne se blesseront pas,
et qu'ils ne blesseront pas quelqu’un d’autre.
L’École de bricolage ne suit pas un curriculum pré-établi,
il n’y a jamais d’examen.
Nous n’essayons pas d'enseigner à quiconque des notions spécifiques.
Quand les enfants arrivent,
ils se retrouvent confrontés à un tas de choses,
du bois, des clous, de la corde, des roues,
de nombreux outils, de vrais outils.
C’est une expérience d’immersion de six jours pour les enfants.
Et dans ce contexte-là, on peut leur offrir du temps,
quelque chose qui semble manqué
dans leur vie surprogrammée.
Notre but, c’est de les voir repartir
avec une meilleure notion de comment fabrique-t-on des objets
qu'à leur arrivée,
et aussi avec le sentiment profond
qu'il est possible de comprendre le fonctionnement des choses tout en s'amusant.
Rien ne se passe jamais comme prévu...
jamais. (Rires)
Et les enfants apprennent vite
que tous les projets vont de travers --
(Rires)
et ils deviennent à l’aise avec l’idée que chaque étape
d’un projet est un pas de plus
vers un brillant succès,
ou une catastrophe triomphante.
Nous partons de griffonnages, de croquis,
de temps en temps, nous réalisons de vrais plans.
Ou bien, nous commençons directement à construire.
La construction est au cœur de l’expérience.
Les mains à l’ouvrage, en immersion intense,
tout le monde est plongé dans le défi pratique.
Robin et moi, comme collaborateurs,
essayons de mener les projets
vers leur aboutissement.
Le succès, c’est la réalisation.
Et les fiascos sont célébrés et analysés.
Les problèmes deviennent des casse-tête
et puis les obstacles disparaissent.
Quand des contretemps ou des complications
particulièrement difficiles se présentent,
une réaction très intéressante se produit :
la décoration. (Rires)
La décoration du projet inachevé
est une sorte d’incubation conceptuelle.
Ces intermèdes sont à l’origine de réflexions profondes
et de nouvelles approches étonnantes pour résoudre les problèmes
qui les frustraient, quelques instants plus tôt.
Tous les matériaux sont mis à leur disposition.
Même les sacs de plastique les plus banals, mal aimés,
peuvent être transformés en un pont
plus solide que vous pourriez l'imaginer.
Et ce qu’ils fabriquent
les émerveille eux-mêmes.
Vidéo : Trois, deux, un, partez!
Gever Tulley : Une montagne russe construite par des jeunes de sept ans.
Vidéo : Youppi!
(Applaudissements)
Gever Tulley : Merci. Tout le plaisir est pour moi.
(Applaudissements)
זהו הרגע המדוייק
בו התחלתי ליצור דבר שנקרא 'בי"ס להתעסקות'
בי"ס לניסוי וטעיה הוא מקום בו ילדים יכולים לקחת לידיהם מקלות
ופטישים ושאר חפצים מסוכנים,
ושיבטחו בהם.
יבטחו בהם שלא יפגעו בעצמם,
ויבטחו בהם שלא יפגעו באחרים.
בי"ס להתעסקות אינו מתנהל בעזרת תוכנית לימודים קבועה.
ואין מבחנים.
אנחנו לא מנסים ללמד אף אחד שום דבר מסוים.
כשהילדים מגיעים
הם פוגשים המון דברים,
עץ ומסמרים וחבלים וגלגלים,
והמון כלים. כלים אמיתיים.
זוהי חוויה מהפנטת בת 6 ימים עבור הילדים.
ובהקשר הזה אנחנו יכולים להציע לילדים זמן.
דבר שנראה שחסר
בחייהם המתוזמנים יתר על המידה.
מטרתנו היא לוודא שהם יעזבו
כשהם מבינים טוב יותר איך לעשות דברים
מאשר ההבנה שהיתה להם כאשר הגיעו,
וההבנה הפנימית העמוקה
שניתן להבין דברים ע"י התעסקות בהם.
שום דבר לא מסתיים כפי שתוכנן... לעולם.
(צחוק)
והילדים לומדים מהר
שכל הפרוייקטים משתבשים --
(צחוק)
ומתרגלים לרעיון, שכל שלב
בפרוייקט הוא שלב אחד קרוב יותר
להצלחה מתוקה,
או לכישלון צוהל.
אנחנו מתחילים מקישקושים ושרבוטים.
ולפעמים אנחנו מתכננים תוכניות של ממש.
ולפעמים אנחנו פשוט מתחילים לבנות.
בנייה היא לב ליבה של החוויה.
בהפשלת שרוולים, שקועים עמוק
ומחוייבים לגמרי לבעיה הנוכחית.
רובין ואנוכי, בתפקידנו כמשתפי-פעולה,
דואגים שאווירת הפרוייקט
תנטה לכיוון השלמה.
הצלחה היא בעשייה.
וכשלונות נחגגים ומנותחים.
בעיות נהיות חידות
ומכשולים נעלמים.
כאשר נתקלים בעיכובים או סיבוכים
קשים במיוחד,
מתגלה התנהגות מעניינת במיוחד: קישוט.
(צחוק)
קישוט של הפרוייקט הלא גמור
הוא סוג של מדגרה קונספטואלית.
מהפסקות אלה מגיעות תובנות עמוקות
וגישות חדשות ומדהימות לפתרון הבעיות
שתיסכלו אותם כ"כ לפני רגעים ספורים.
ניתן להשתמש בכל החומרים.
אפילו אותן שקיות פלסטיק משעממות ושנואות
יכולות להפוך לגשר
חזק יותר מאשר כל אחד דימיין.
והדברים שהם בונים
מדהימים אפילו אותם.
וידאו: שלוש, שתיים, אחת, צא!
גבר טולי: רכבת הרים שנבנתה בידי ילדים בני 7.
וידאו: יש!
(תשואות)
גבר טולי: תודה. זה היה עונג גדול.
(תשואות)
ये ठीक वो क्षण है
जब मैनें टिंकरंग स्कूल का निर्माण करना शुरु किया था।
टिंकरिंग स्कूल ऐसी जगह है जहाँ बच्चों को लकडियाँ
हथौडी, और ऐसे ही खतरनाक से सामान से खेलने दिया जाता है,
इस विश्वास के साथ कि
वो खुद को चोट नहीं पहुँचायेंगे,
दूसरों को भी आहत नहीं करेंगे।
टिंकरिंग स्कूल में कोई सधा हुआ पाठ्यक्रम नहीं है।
और परीक्षायें भी नहीं होती हैं।
हम किसी को भी कुछ खास चीज़ नहीं सिखाना चाहते हैं।
जब बच्चे आते हैं,
तमाम सारा सामान उन्हें चुनौती देता है,
लकडियाँ और कीलें और रस्सियाँ और पहिये,
और तमाम औज़ार, असली, सचमुच के औज़ार।
ये बच्चों के लिये छः दिन का मग्न कर देने वाल अनुभव होता है।
और इस संदर्भ में, हम उन्हें पूरा समय देते हैं।
समय, जिसकी हमेशा कमी होती है
उनके अति-व्यस्त जीवन में।
हमारा लक्षय ये है कि जब वो जायें
तो उन्हें बेहतर अंदाज़ा हो कि चीजें कैसे बनती हैं,
मुकाबले उसके जब वो आये थे,
और एक गहरा अंदरूनी अहसास हो
कि आप चीज़ों से छेडछाड कर के युक्ति निकाल सकते हैं।
कुछ भी... योजना के हिसाब से नहीं होता है. कभी भी नहीं।
(हँसी)
और बच्चे जल्दी ही सीख लेते हैं
कि प्रोजेक्ट खराब हो सकते हैं --
(हँसी)
और इस बात से सहज हो जाते हैं कि हर अगला कदम
उन्हें प्रोजेक्ट में एक कदम आगे बढाता है,
सफ़लता की ओर,
या फ़िर असफ़लता की ओर।
हम ऐसे ही गुड्मुड स्केच बना कर शुरुवात करते हैं।
और कभी कभी असल-सी दिखती योजनायें भी बनाते हैं।
और कभी हम बस चीज़ बनाना शुरु कर देते हैं।
'निर्माण' इस अनुभव का केंद्र बिंदु है।
असल दुनिया जैसा, गहरे पैठा हुआ
और पूरी तरह से हाथ आयी समस्या को समर्पित।
रॉबिन और मैं, सहयोगियों के रूप में,
प्रोजेक्ट को लगातार
कार्य पूर्ण होने की दिशा में बढाते हैं।
सफ़लता तो असल में कार्य के करने में है।
और नाकामयाबियों की सराहना और विश्लेशण किया जाता है।
समस्यायें पहेलियों के रूप में देखी जाती हैं,
और रुकावटें छू-मंतर हो जाती हैं।
जब किसी खास कठिनाई का सामना होता है,
या कोई बडी गडबड या जटिलता,
एक बडा ही रोचक व्यवहार दिखता है: सजावट।
(हँसी)
अधूरे प्रोजेक्ट की सजावट
एक तरीके से संरचना के अंडे को सेने जैसा है।
और इन मध्यांतरों से बहुत ही गहरी सोच
और नये गज़ब के समाधान निकलते हैं,
उन्हें मध्यांतरों जो दो क्षण पहले हमें हतोत्साहित कर रहे थे।
हर प्रकार का पदार्थ इस्तेमाल के लिये मौजूद है।
यहाँ तक कि बोरिंग, घृणित, प्लास्टिक की थैलियाँ भी
एक पुल का निर्माण कर सकती हैं -
और हमारी कल्पना से भी ज्यादा मजबूत।
और जो चीजें ये बनाते हैं,
वो उन्हें खुद ही आश्वर्यचकित कर देती हैं।
विडियो: तीन, दो, एक, जाओ!
गेवर टली: ये झूला जो सात साल के बच्चों ने बनाया है।
विडियो: याहू....!
(अभिवादन)
गेवर टली: धन्यवाद, आज बहुत आनंद आया।
(अभिवादन)
Ovo je baš onaj trenutak
u kojem sam počeo stvarati nešto što zovem Škola čeprkanja.
Škola čeprkanja je mjesto gdje djeca mogu uzeti štapove
i čekiće i druge opasne predmete,
bez bojazni.
Bez bojazni da će se ozlijediti,
i bez bojazni da će ozlijediti druge.
Škola čeprkanja nema zadani nastavni program.
I nema testova.
Ne pokušavamo nikoga naučiti ništa konkretno.
Kada djeca dođu
suoče se s mnogo stvari,
drvetom i čavlima i konopcem i kotačima,
i s mnogo alata, pravih alata.
To je šestodnevno duboko iskustvo za djecu.
U tom kontekstu, mi djeci možemo ponuditi vrijeme.
Nešto čega izgleda ima malo
u njihovim životima s nakrcanim rasporedom.
Naš cilj je osigurati da odu od nas
s boljim osjećajem za izradu stvari
nego kad su došli,
i da ostvare duboko unutarnje razumijevanje
da možete shvatiti stvari tako što čeprkate.
Ništa se ne odvija kako je planirano… ikada.
(Smijeh)
I djeca brzo nauče
da svi projekti zastrane --
(Smijeh)
i počinju prihvaćati ideju da je svaki korak
u projektu jedan korak bliže
slatkom uspjehu,
ili vedroj pogibelji.
Počinjemo sa crtkarijama i skicama.
A katkada radimo i prave planove.
A ponekad samo počnemo graditi.
Izgradnja je samo srce iskustva.
Zaposlenih ruku, duboko uronjeni
i potpuno predani problemu koji se rješava.
Robin i ja, uključeni kao suradnici,
održavamo krajolik projekata
nagnutim prema dovršetku.
Uspjeh je u radu.
A neuspjesi se slave i analiziraju.
Problemi postaju zagonetke,
a prepreke nestaju.
Kada smo suočeni s posebno teškim
zastojima ili složenošću,
pojavljuje se doista zanimljivo ponašanje: dekoracija.
(Smijeh)
Dekoracija nedovršenog projekta
je svojevrsna konceptualna inkubacija.
U ovim pauzama nastaju duboki uvidi
i zapanjujući novi pristupi rješavanju problema
koji su ih frustrirali nekoliko trenutaka ranije.
Svi se materijali mogu koristiti.
Čak i te obične plastične vrećice koje mrzimo
mogu postati most
jači nego što bi itko zamislio.
A stvari koje naprave
zapanje čak i njih same.
Video: Tri, dva, jedan, idemo!
Gever Tulley: Tobogan koji su napravili sedmogodišnjaci.
Video: Jee!
(Pljesak)
Gever Tulley: Hvala vam. Bilo mi je veliko zadovoljstvo.
(Pljesak)
Pontosan ez az a pillanat,
amikor elkezdtem megalapítani az ún. Barkács Iskolát.
Ez egy olyan hely, ahol a gyerekek kézbe vehetik a botokat,
a kalapácsokat és egyéb veszélyes eszközöket,
és mi megbízunk bennük.
Bízunk abban, hogy nem sérülnek meg,
és hogy másnak sem okoznak sérülést.
A Barkács Iskolában nincs konkrét tanterv.
Ahogyan vizsgák sincsenek.
Senkinek sem próbálunk konkrét dolgokat megtanítani.
Amikor a gyerekek megérkeznek
egy csomó dologgal ismertetjük meg őket:
fával, szögekkel, kötelekkel és kerekekkel,
valamint sok-sok szerszámmal - igazi szerszámokkal.
Ez egy hatnapos, elmélyüléssel járó élmény a gyerekek számára.
És ezen belül, időt biztosítunk nekik.
Valamit, amiben úgy tűnik, hiányt szenvednek
a túlhajszolt életvitelük miatt.
Célunk, hogy amikor elmennek,
biztosan jobb érzékkel tudjanak elkészíteni dolgokat,
mint amikor megérkeztek,
és mélyen tudatosuljon bennük,
hogy bármit ki lehet okoskodni játék közben.
Semmi sem úgy végződik, ahogy azt elterveztük ... soha.
(Nevetés)
És a gyerekek hamar megtanulják,
hogy minden terv kisiklik --
(Nevetés)
és megszokják a gondolatot, hogy minden lépéssel
egy lépéssel közelebb kerülünk
az édes sikerhez,
vagy a vidám kudarchoz.
Firkálással és vázlatokkal kezdünk.
És néha valódi tervrajzokat készítünk.
Néha pedig csak elkezdünk építeni.
Az építés az élmény szívében van.
Aktívan résztvesznek, mélyen belemerülve
az aktuális probléma iránti teljes elkötelezettséggel.
Robin és én, mint munkatársak
a projektek körülményeit
a sikeres befejezés felé irányítjuk.
A siker a cselekvésben van.
A hibákat pedig üdvözöljük és kielemezzük.
A problémák kirakós játékká válnak,
az akadályok pedig eltűnnek.
Amikor szembesülnek különösen bonyolult
akadályokkal vagy összetett problémákkal,
nagyon érdekes viselkedésmód bukkan föl: a díszítés.
(Nevetés)
A még befejezetlen feladat dekorálása
egyfajta elvi érlelés.
Ezekből a közjátékokból mély meglátáshoz,
és bámulatos, új megközelítésekhez jutnak azon problémák megoldásához,
amik nem sokkal azelőtt még frusztrálták őket.
Mindenféle anyagot fel lehet használni.
Még azokból a hétköznapi, utálatos műanyag szatyrokból is
hidat lehet építeni,
erősebbet, mint azt valaha elképzeltük.
És azok a dolgok, amiket megépítenek
még magukat a gyerekeket is lenyűgözik.
Video: Három, kettő, egy, hajrá!
Ez egy hullámvasút, amit hétévesek építettek.
Video: Iggeeen!
(Taps)
Köszönöm. Nagy örömömre szolgált itt lenni.
(Taps)
Inilah saat di mana
saya mulai membuat sesuatu bernama Sekolah Utak-atik.
Sekolah Utak - atik adalah tempat di mana anak - anak boleh mengambil tongkat
dan palu dan benda berbahaya lainnya,
dan mendapat kepercayaan.
Dipercaya untuk tidak menyakiti diri sendiri,
dan dipercaya untuk tidak menyakiti orang lain.
Sekolah Utak - atik tidak mempunyai kurikulum.
Dan tidak ada ujian.
Kita tidak mencoba mengajarkan hal tertentu kepada siapapun.
Ketika anak - anak ini tiba
mereka dihadapkan pada bermacam - macam barang,
kayu dan paku dan tali dan roda,
dan banyak perkakas, perkakas yang sebenarnya.
Ini adalah pengalaman enam hari yang mendalam bagi anak - anak.
Dan di dalamnya, kami menawarkan waktu kepada anak - anak.
Sesuatu yang sepertinya sedikit
dalam hidup mereka yang sibuk.
Tujuan kita adalah memastikan mereka pergi
dengan naluri yang lebih baik untuk membuat barang
daripada saat mereka tiba,
dan menyadari jauh di lubuk hati mereka
bahwa mereka bisa memecahkan masalah dengan bermain - main.
Tidak ada yang pernah berakhir sesuai rencana.
(Suara tawa)
Dan anak - anak dengan cepat belajar
bahwa semua proyek memiliki masalah --
(Suara tawa)
dan menyadari bahwa setiap langkah
dalam sebuah proyek menjadikannya selangkah lebih dekat
kepada kesuksesan manis,
atau bencana menyenangkan.
Kami mulai dari coretan dan sketsa.
Dan kadang - kadang kami membuat rencana nyata.
Dan kadang - kadang kami langsung membuatnya.
Proses pembuatan adalah pokok dari pengalaman.
Langsung, terlibat secara mendalam
dan sepenuhnya berkomitmen pada masalah yang ada.
Robin dan saya, bertindak sebagai kolaborator,
menjaga agar proyek tetap
berjalan lancar menuju penyelesaian.
Sukses ada pada prosesnya.
Dan kegagalan disyukuri dan dianalisis.
Masalah menjadi teka-teki
dan rintangan menghilang.
Ketika dihadapkan pada
rintangan atau kompleksitas yang sulit,
perilaku yang menarik muncul: dekorasi.
(Suara tawa)
Mendekorasi proyek yang belum selesai
menjadi semacam pengeraman konsep.
Dari selingan ini muncul pengertian yang mendalam
dan pendekatan baru yang luar biasa untuk memecahkan masalah
yang membuat mereka frustasi beberapa saat yang lalu.
Semua bahan yang tersedia dapat digunakan.
Bahkan kantung plastik jelek yang biasa
dapat menjadi jembatan
yang lebih kuat daripada yang dibayangkan orang - orang.
Dan hal - hal yang mereka bangun
bahkan membuat mereka sendiri takjub.
Video: Tiga, dua, satu, jalan!
Gever Tulley: Sebuah rollercoaster yang dibuat oleh anak tujuh tahun.
Video: Yay!
(Tepuk tangan)
Gever Tulley: Terima kasih. Saya sangat senang.
(Tepuk tangan)
Questo è il momento esatto
in cui ho iniziato a creare qualcosa chiamato Tinkering School (Scuola di Arrabattamento N.d.T.)
La Tinkering School è un posto dove i ragazzi possono raccogliere bastoni,
martelli e altri oggetti pericolosi,
e dove ci si può fidare di loro.
Dove ci si può fidare che non si faranno male,
e che non faranno male ad altri.
La Tinkering School non segue un programma stabilito.
E non ci sono esami.
Non cerchiamo di insegnare a nessuno niente di specifico.
Quando i ragazzi arrivano
si trovano davanti una valanga di cose,
legno e chiodi e funi e ruote,
e tanti attrezzi, attrezzi veri.
Sono sei giorni intensivi di esperienze per i ragazzi.
E all'interno di questo contesto, possiamo offrire ai ragazzi tempo:
una cosa che sembra scarseggiare
nelle loro vite super-impegnate.
Il nostro obiettivo è quello di garantire che se ne vadano
con un'idea migliore di come costruire cose
di quando sono arrivati,
e che abbiano una profonda realizzazione interiore
di come è possibile capire il funzionamento delle cose, pasticciandoci.
Niente viene fuori come era stato progettato... mai.
(Risate)
E i ragazzi imparano presto
che tutti i progetti vanno storti --
(Risate)
e fanno loro l'idea che ogni passo
in un progetto è un passo più vicino
al dolce successo,
o ad una gioiosa calamità.
Partiamo da scarabocchi e schizzi.
E qualche volta facciamo veri progetti.
Ma altre volte iniziamo dal costruire.
Il costruire è il cuore dell'esperienza.
Impegnati direttamente, profondamente immersi
e pienamente coinvolti nel problema proposto.
Io e Robin, agendo come collaboratori,
manteniamo l'andamento globale dei progetti
orientato verso il loro completamento.
Il successo sta nel fare.
E gli insuccessi sono celebrati e analizzati.
I problemi diventano enigmi
e gli ostacoli spariscono.
Quando gli si presenta una grossa difficoltà,
un ostacolo o una complicazione,
emerge un comportamento interessante:
la decorazione. (Risate)
La decorazione di un progetto non terminato
è una specie di incubazione concettuale.
Da questi interludi arrivano intuizioni profonde
e strabilianti nuovi approcci per risolvere quei problemi
che li avevano frustrati solo fino a qualche momento prima.
Sono a disposizione tutti i materiali:
persino quei mondani, odiosi sacchetti di plastica,
che diventano un ponte
più forte di quanto ognuno avesse mai immaginato.
E le cose che costruiscono
sorprendono persino loro stessi.
Video: tre, due, uno, via!
Gever Tulley: montagne russe costruite da bambini di sette anni.
Video: Urrà!
(Applausi)
Gever Tulley: Grazie. È stato un vero piacere.
(Applausi)
これは私が「工作の学校」と呼んでいるものを
はじめたときのものです
工作の学校では 子供たちが材木やハンマーといった
危険なものを手にすることができ
信頼される場所です
自分で怪我したりしないと信頼され
他の人を怪我させたりしないと信頼されます
工作の学校に カリキュラムはありません
試験もありません
何か特定のことを教えようとしているのではないのです
ここに来た子供たちは
たくさんのものと対面します
木材 釘 ロープ 車輪
それにたくさんの道具 本物の道具です
子供たちは ここで 工作漬けの6日間を過ごします
私たちはその中で 子供たちに時間を与えます
これは過密スケジュールの子供たちの生活に
不足しているものです
私たちが目指しているのは
子供たちが来た時よりも物づくりに対し
より良い感覚を身につけていること
いじり回す中で 物事を解明できるという
深い実感を得ることです
何事も予定した通りには進みません…
決して (笑)
そして子供たちは
プロジェクトはすべて 紆余曲折を経るものだと学びます…
(笑)
そして1つひとつのステップが
プロジェクトを結末へと 近づけていくことを理解します
それは甘い成功だったり
楽しい失敗だったりするわけですが
最初はいたずら書きや スケッチから始めます
時にはちゃんとした 設計図を作ることもあります
あるいはすぐ作り始めることも
作るというのが この体験の中心にあるものです
手を使い 没頭し
問題に真剣に取り組みます
ロビンと私は 協力者として
プロジェクト全体が完成に向かって
進むように支えます
成功は実行することにあります
失敗は称えられ 分析されます
問題はパズルとなり
障害は消えてなくなります
特に大きな障害や
問題にぶつかったときには
興味深い行動が見られます
装飾です (笑)
できる前に装飾するのは
アイデアを温めることになるのです
この幕間の一時から 深い洞察が得られ
さっきまでみんなを苦しめていた問題を解決する
驚くような新しいアプローチが生まれます
どんな材料だって 使うことができます
ありきたりの汚いビニールの買い物袋から
誰も想像しないような
丈夫な橋ができます
自分たちの作ったものに
子供たち自身が驚いています
3 2 1 ゴー!
7歳児たちの手作りジェットコースターです
イェーイ!
(拍手)
ご清聴いただき どうもありがとうございました
(拍手)
이것이 제가 소위 만들기 학교라는 것을
시작하던 때의 생각입니다.
만들기 학교에서 아이들은 막대기와 망치같은
위험한 물건들을 손에 들수 있고
모두가 신뢰할 수 있습니다.
어느 누구도 아이들이 자기자신들을
또는 다른 친구들을 상처입힐 것이라 걱정하지 않습니다.
만들기 학교에는 정해진 커리큘럼이란 것이 없습니다.
시험도 없습니다.
우리는 어떤 특정한 것을 가르치려 하지 않습니다.
이곳에 도착한 아이들은
많은 것과 마주하게 되는데,
목재, 못, 밧줄, 바퀴,
여러가지 공구들, 진짜 공구들 입니다.
아이들은 여기서 자유롭게 6일을 보내게 됩니다.
이 시간동안 우리는 아이들에게 시간을 줍니다.
숨막히게 짜여있는 아이들의 스케쥴에서
부족한 바로 그것입니다.
우리의 목표는 아이들이
아이들이 이곳에 왔을때보다
물건들을 만드는 방법에 대한 감각을 익히고,
장난을 치는 와중에 사물에 대한
깊은 깨닳음을 얻게 하려는 것입니다.
계획대로 되는 것은 하나도 없습니다.
전혀 (웃음)
결국 아이들은 곧
모든 프로젝트들이 잘못되어 가는 것을 알게 됩니다.
(웃음)
그리고 아이들은 이런 하나하나의 단계들이
하고있는 프로젝트를 이끌어 나간다는 것을 이해하게 됩니다.
그것은 달콤한 성공으로,
즐거운 실패로 끝나기도 하지만요.
우리는 낙서와 스케치로부터 시작합니다.
때론 제대로된 계획을 세웁니다.
어쩔땐 그냥 무작정 조립부터 시작합니다.
조립하는 것이 여기서 가장 중요합니다.
실제로 일을 하면서 아이들은 문제에
깊이 그리고 완전히 집중하게 됩니다.
로빈과 저는 협력자로서
완성으로 이끌어질 프로젝트의
큰 그림을 그려나갔습니다.
성공은 실행하는 그 자체에 있습니다.
실패를 해도 축하를 해주고, 그 이유를 분석합니다.
문제가 퍼즐이 되기도 하고
장애물은 사라집니다.
아이들이 특히나 어려운
문제나 난관에 부딪히면,
아주 흥미로운 행동이 나타납니다.
장식하기 (웃음)
미완성의 프로젝트를 장식하는 것은
컨셉을 배양하는 것이라고 (새로운 개념을 기르는 것이라고) 말할 수 있을 겁니다.
이러한 시간을 통해서 깊은 통찰력이 생겨나고,
좀전까지 그들을 좌절하게 했던 문제를
해결하기 위한 새로운 접근 방식을 만들어냅니다.
모든 재료들을 사용할 수 있습니다.
심지어 아무데나 굴러다니는 한낱 비닐 봉지가
누구도 생각하지 못한
튼튼한 다리가 될 수도 있습니다.
자신들이 만든것이
아이들 스스로를 놀라게 합니다.
비디오 : 3, 2, 1, 출발!
7살짜리 아이들이 만든 롤러코스터입니다.
비디오 : 예이!
(박수)
경청해 주셔서 감사합니다.
(박수)
ئەمە ئەو ساتەیە
کە دەستم کرد بە دروست کردنی شتێک ناوی (قوتابخانەی تینکرین)ە
(قوتابخانەی تینکرین) شوێنێکە کە منداڵ تیایدا دەتوانێت دار هەڵگرێتەوە
هەروەها چەکوش، و شتە مەترسی دارەکانی تریش
متمانەشی پێ بکرێت لە بەکارهێنانیان
متمانەیان پێ دەکەین کە ئازاری خۆیان نادەن
هەروەها متمانەیان پێ دەکەین کە ئازاری ئەوانی تریش نادەن
(قوتابخانەی تینکرین) پەیڕەوی هیچ جۆرە بەرنامەیەکی دیاریکراو ناکات
وە تاقی کردنەوەش نییە.
ئێمە هەوڵ نادەین هیچ شتێکی دیاریکراو فێری هیچ کەسێک بکەین.
کاتێک منداڵەکان دەگەن
زۆر شتیان دەدەینێ
تەختە و بزمار و گوریس و پێچکە
زۆرێک لە ئامێر، ئامێری ڕاستەقینە
شەش ڕۆژ لە ئەزمونێکی پڕ سەرکەشی دەبێت بۆ منداڵەکان
لەو سنوورەدا، دەتوانین هەلی کات پێشکەشی منداڵان بکەین
ئەمەش شتێکی ناوازە دەبێت
لە ژیانێی ئەواندا کە پڕە لە پلان
ئامانجمان ئەوەیە کە دڵنیا بین لەوەی کاتێک ئەوان دەڕۆن
باشتر دەزانن چۆن شت دروست بکەن
وەک لە کاتی گەیشتنیان
وە بیرۆکە قوڵەکە لێرەدا ئەوەیە
کە دەتوانیت لە شت تێبگەیت و لە هەمان کاتیشتدا کاتێکی خۆش بەسەر بەریت
لێرە هیچ شتێک بەو شێوەیە ناڕوات کە نەخشەت بۆ داناوە، هەرگیز
(پێکەنین)
پاشان منداڵەکان زوو فێردەبن
کە هەموو پڕۆژەکە بە ناڕێکی ئەنجام دراوە
(پێکەنین)
هەروەها بە ئاسانی تێدەگەن لەوەی هەموو هەنگاوێک
لە پڕۆژەیەکدا، دەمانگەیەنێتە هەنگاوێکی نزیکتر
لە سەرکەوتن
یاخود هەنگاوێکی نزیکتر لە کارەساتێکی خۆش
لە وێنەکان و نەخشەکانەوە دەست پێدەکەین
وە هەروەها هەندێ کات پلانی ڕاستی دادەنێین
بەڵام هەندێ کاتیش یەکسەر دەست دەکەین بە بنیاتنان
ئەگەر بڕوانینە ناواخنی ئەزموونەکە، بنیاتنان لەمانە پێکهاتووە
دەستەکان ئیش دەکات، منداڵەکان چوونەتە قوڵایی کارەکەوە
وە بە تەواوی پەیوەست بوون بەو کێشەیەی بە دەستیانەوەیە.
من و ڕۆبن، وەک دوو هاوکار ئیش دەکەین
پارێزگاری شوێنی کارەکە دەکەین
بۆ ئەوەی کارەکان تەواو بکرێن
سەرکەوتن لە ئەنجامدانی کارەکەدایە
سەرنەکەوتنیش قبوڵ کراوە و ئاهەنگی بۆ گێڕدراوە
کێشەکان دەبن بە مەتەڵ
ڕێگرییەکان ون دەبن
کاتێک ڕوبەڕووی کێشەی گران و
ئاڵۆز دەبنەوە
کارێکی زۆر خۆش ڕوودەدات ئەویش دیکۆرەیشنە
(پێکەنین)
دیکۆرەیشنی پڕۆژە تەواو نەکراوەکە
وەک دایەنگەیەکی خەیاڵی وایە
لە نێوان ئەمانەدا بیرۆکەی قوڵتر پەیدا دەبێت و
ڕێگای نایابی نوێ بۆ چارەسەرکردنی کێشەکان دەدۆزرێتەوە
کە تەنها چەند ساتێک لەوەو بەر بێزاری کردبوون
هەموو ئامێرێکیان بۆ ئامادە کراوە بەکاری بهێنن
تەنانەت ئەو کیسە ئاساییە پلاستیکانەی بۆ سەوزەو میوە بەکاردێت
دەکرێت ببێتە پردێک
کە زۆر بەهێزترە لەوەی هەرکەسێک بیری لێ دەکاتەوە
ئەو شتانەی دروستی دەکەن
تەنانەت خۆشیان سەرسام دەکات
ڤیدێۆ: سێ دوو یەک، دەرچۆ
گیڤەر تولی: ئەم ڕەو ڕەوەیە لە لایەن منداڵێکی حەوت ساڵانەوە دروست کراوە
ڤیدێۆ: یەیی
(چەپڵە)
گیڤەر تولی: سوپاس خۆشحاڵ بووم
(چەپڵە)
हा तो नेमका क्षण आहे,
ज्या क्षणापासून मी खुडबुडशाळेची सुरुवात केली.
ही अशी जागा आहे जिथं मुलं निर्धास्तपणे काठ्या,
हातोड्या आणि इतर धोकादायक गोष्टी हाताळू शकतात,
आमच्या विश्वासासकट.
विश्वास हा, की मुलं स्वत:ला इजा करून घेणार नाहीत
आणि हासुद्धा, की ती इतरांना दुखापत करणार नाहीत.
शाळेत एक ठरावीक अभ्यासक्रम पाळला जात नाही.
आणि इथे परीक्षा नसतात!
आम्ही कुणालाही कुठलीही ठरावीक गोष्ट शिकवायचा प्रयत्न करत नाही.
जेव्हा मुलं इथे येतात, तेव्हा
त्यांचा अनेक गोष्टींशी सामना होतो.
लाकूड, खिळे, दोरखंड आणि चाकं,
आणि खूप सारी अवजारं. खरी खुरी अवजारं!
मुलांसाठी हा एक सहा दिवसांचा गुंगवून टाकणारा अनुभव असतो.
आणि त्या अनुषंगाने, आपण मुलांना मोकळा वेळ देऊ शकतो.
जो त्यांच्या अत्यंत धकाधकीच्या जीवनात
दुर्मिळ होऊन गेला आहे.
आमचं उद्दिष्ट हेच आहे की मुलं इथून जाताना
त्यांच्या निर्मितीक्षमतेत वाढ झालेली असावी,
वस्तू कशा बनवायच्या याचा बर्यापैकी अंदाज त्यांना यावा
आणि या गोष्टीची खोलवर जाणीव त्यांना व्हावी, की
आपण वस्तूंना हाताळून, त्यांच्याशी खेळून त्या कशा चालतात हे शिकू शकतो.
कुठलीही गोष्ट ठरवल्याप्रमाणे घडत नाही.. कधीच नाही!
हशा
आणि मुलांच्या लवकरच लक्षात येतं की
सगळेच प्रकल्प भरकटतात --
हशा
आणि ती या कल्पनेला सरावतात की,
प्रकल्पातलं प्रत्येक पाऊल हे आपल्याला
यशाच्या किंवा गंमतीशीर अपयशाच्या
जवळ नेत असतं.
आम्ही कागदांवर रेघोट्या मारत आणि चित्रं खरडत सुरवात करतो
आणि कधी कधी खर्याखुर्या योजना सुद्धा बनवतो.
कधी कधी आम्ही थेट वस्तू बनवायला सुरुवात करतो.
या अनुभवाच्या गाभ्यात बांधकाम आहे, संरचना आहे.
स्वत:च्या हातांनी काम करत आणि समस्येशी पूर्ण इमान राखीत
ही मुलं कामात खोल बुडून जातात.
रॉबिन आणि मी, सहकारी म्हणून काम करीत
प्रकल्पांचा रोख
पूर्णत्वाकडे वळवतो.
यश हे कृतीत आहे
आणि अपयशं साजरी करता करता त्यांची तपासणीही केली जाते.
समस्या बनतात कोडी
आणि अडथळे गायब होतात.
खूपच अवघड अडथळ्यांचा किंवा
किचकट गोष्टींचा सामना झाल्यावर
एक खूपच चित्तवेधक वागणूक सामोरी येते : सजावट.
हशा
अर्धवट प्रकल्पांची सजावट ही
एक प्रकारे संकल्पनांची निर्मिती आहे.
अशा मध्यंतरांतूनच उदय होतो,
खोल जाणिवांचा आणि समस्या-समाधानाच्या नव्या मार्गांचा -
ज्या समस्यांनी त्यांना काही क्षणांपूर्वी त्रस्त करून सोडलं होतं.
सगळ्या वस्तू वापरासाठी उपलब्ध आहेत.
अगदी त्या कंटाळवाण्या, चिडीला आणणार्या प्लॅस्टिकच्या भाजीच्या पिशव्यांचा सुद्धा
अकल्पनीय असा
दणकट पूल तयार होतो.
आणि ज्या गोष्टी ते बनवतात
त्या त्यांना स्वत:लाही अचंबित करतात.
तीन, दोन, एक, चला!
गेवर टली: सात वर्षाच्या मुलांनी बनवलेला रोलरकोस्टर.
हुर्रे!
टाळ्या.
गेवर टली: धन्यवाद. मला खूप मजा आली इथे.
टाळ्या
ဒီအချိန်အခါကောင်းမှာပဲ
ကျွန်တော် လက်တွေ့သင်တန်းကျောင်းလို့ခေါ်တဲ့ဟာကို စပြီး တီထွင်ခဲ့တယ်
လက်တွေ့သင်တန်းကျောင်းဆိုတာ ကလေးတွေက တုတ်တွေ
တူတွေနဲ့ တခြား အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ကိုင်တွယ်လို့ရတဲ့နေရာ
ပြီးတော့ ယုံကြည်ခြင်းခံရတဲ့နေရာ
သူတို့ကို မထိခိုက်စေဖူးဆိုပြီး ယုံကြည်ခြင်းခံရတယ်
သူတစ်ပါးကို မထိခိုက်စေဖူးဆိုတာလည်း ယုံကြည်ခြင်းခံရတယ်
လက်တွေ့သင်တန်းကျောင်းဟာ လိုက်နာစရာ သင်ရိုးညွှန်းတန်းဆိုပြီး သတ်မှတ်မထားပါဘူး
စာမေးပွဲစစ်တာတွေလည်း မရှိဘူး
ဘယ်သူ့ကိုမှ ဘာတိတိကျကျတတ်ရမယ်ဆိုပြီး သင်ပေးဖို့မကြိုးစားပါဘူး
ကလေးတွေ ရောက်လာပြီဆိုရင်
သူတို့တွေ ပစ္စည်းပစ္စယတွေအများကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရမယ်
သစ်သားတွေ၊ သံတွေ၊ ကြိုးတွေ၊ ဘီးတွေ...
ပြီးတော့ ကိရိယာတဆာပလာတွေ အများကြီး၊ အားလုံးက အစစ်တွေ...
ကလေးတွေအတွက် ၆ ရက်တာ ကိုယ်စိတ် လုံးလုံးလျားလျား နှစ်မြှုပ်ထားရတဲ့ အတွေ့အကြုံ
အဲဒီလို အနေအထားမှာ ကလေးတွေကို အချိန်ဆိုတာ ပေးထားလို့ရတယ်
အချိန်က အရမ်းနည်းလွန်းတယ်လေ
လုပ်စရာတွေ လွန်ကဲနေတဲ့ သူတို့ရဲ့ဘဝမှာပေါ့
ကျွန်တော်တို့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ သူတို့တွေ ပြန်သွားတဲ့အခါ
အရာဝတ္ထုတွေကို ဘယ်လိုလုပ်မယ်ဆိုတဲ့ အသိကောင်းကောင်းရသွားဖို့ပဲ
သူတို့ စရောက်ခါစ အချိန်ကထက် စာရင်ပေါ့
ပြီးတော့ စိတ်ထဲမှာ နက်နက်နဲနဲ နားလည်သွားစေချင်တယ်
ပစ္စည်းတွေကို ဟိုဟိုဒီဒီကလိပေးလိုက်ရင် ကောင်းအောင်ပြန်လုပ်လို့ရတယ်ဆိုတာပေါ့
ဘယ်ဟာကမှတော့ စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်း ဖြစ်မလာပါဘူး... အမြဲတမ်းပါပဲ..
(ရယ်မောသံများ)
ကလေးတွေက မကြာခင်မှာပဲ ကောင်းကောင်း သိသွားကြတယ်
ပရော့ဂျက်အကုန်လုံး မှန်းချက်နဲ့မကိုက်ဘူးဆိုတာ
(ရယ်မောသံများ)
ပြီးတော့မှ အေးအေးဆေးဆေးဖြစ်ပြီး အသိလေးရလာတယ်
ပရော့ဂျက်ထဲက အဆင့်တိုင်းဟာ တစ်ဆင့်ပြီးသွားရင်
ချိုမြိန်တဲ့ အောင်မြင်မှုဆီကို
ဒါမှမဟုတ် ပျော်ရွှင်စရာ ဘေးဒုက္ခဆီကို တစ်ဆင့်ပိုနီးလာတယ်ဆိုတာ...
ကျွန်တော်တို့ ရည်ရွယ်ချက်မဲ့ ဟိုရေး ဒီခြစ်ကနေ စတယ်
တခါတလေတော့ တကယ့် စီမံကိန်းလေးတွေ လုပ်ကြတယ်
တခါတလေတော့ ကျွန်တော်တို့ တခုခု ဆောက်တာကနေ စလိုက်တယ်
တခုခု ဆောက်လုပ်တာဟာ ဒီအတွေ့အကြုံ တစ်ခုလုံးရဲ့ အဓိက ဗဟိုချက်ပါပဲ
လက်တွေ့လုပ်မယ်၊ စိတ်ရောကိုယ်ပါ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နှစ်မြုပ်ထားမယ်
လက်ရှိပြဿနာကို အပြည့်အဝ အာရုံထားမယ်ပေါ့...
ရော်ဘင် နဲ့ ကျွန်တော်က အတူဝိုင်းကူလုပ်ပေးသူတွေအနေနဲ့
စီမံကိန်းတွေရဲ့ အဓိကကျတဲ့ အစိတ်အပိုင်းအားလုံးကို
ပြီးမြောက်တဲ့ဘက်ရောက်အောင် အားစိုက်ပေးတယ်
အောင်မြင်ဖို့ဆိုတာ လုပ်ကြည့်ရင်းနဲ့မှရတာ
ရှုံးနိမ့်တာတွေကိုလည်း ဂုဏ်ပြုပေးတယ်၊ စမ်းစစ်ပေးတယ်
ပြဿနာတွေက ပဟေဠိဖြစ်လာတယ်
ပြီးတော့ အတားအဆီးတွေ ပျောက်ကုန်တယ်
တကယ့်ကို ခက်ခဲတဲ့
မျှော်လင့်မထားတဲ့ အဆိုးတရားတွေ၊ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ နဲ့ ကြုံလာတဲ့အခါ
တကယ့်ကို စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ အပြုအမူတွေ ပေါ်လာတယ်၊ အဲဒါကတော့ အလှအပ တန်ဆာဆင်တာပါ
(ရယ်မောသံများ)
မပြီးမြောက်သေးတဲ့ လုပ်ငန်းအတွက် အလှအပတန်ဆာဆင်ပေးတာဟာ
ဒီအလုပ်ကို ဘယ်လိုပြီးအောင်ဆက်လုပ်မယ်ဆိုတာ စိတ်ထဲမှာ ဆက်ပြီး ဆက်စပ်စဉ်းစားမှုတစ်မျိုးပါ
ဒီကြားကာလ အလုပ်ကလေးတွေကနေ နက်နဲတဲ့ အမြင်တွေ ပေါ်လာတယ်
ပြီးတော့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ ချဉ်းကပ်မှုအသစ်တွေ ပေါ်လာတယ်
ဒီပြဿနာတွေက သူတို့ကို အစောပိုင်းက စိတ်ဒုက္ခပေးနေတာ
ပစ္စည်းပစ္စယအားလုံးကို အသုံးပြုဖို့ စီစဉ်ပေးထားတယ်
ဒီ သာမန် မုန်းစရာကောင်းတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းထုပ်တဲ့ ပလတ်စတစ်အိတ်တွေကတောင်
တံတားတစ်စင်း ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်
အားလုံးထင်ထားတာထက်တောင် ပိုပြီး ခိုင်ပါတယ်
သူတို့ ဆောက်ထားတဲ့ဟာတွေက
သူတို့ကိုတောင် ပြန်ပြီး အံ့ဩသွားစေပါတယ်
သုံး... နှစ်... တစ်... လွှတ်ပြီ....
၇-နှစ်အရွယ် ကလေးတွေ ဆောက်ထားတဲ့ ရိုလာကိုစတာပါ...
ဟေး....
(လက်ခုပ်သံများ)
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ပျော်စရာ အရမ်းကောင်းပါတယ်
(လက်ခုပ်သံများ)
Dette er det eksakte øyeblikket
at jeg startet lage noe som jeg kaller "Mekkeskolen".
Tinkering School er et sted hvor unger kan plukke opp pinner
og hammere og andre farlige ting,
og få tillit.
Tillit til at de ikke skader seg,
og tillit til at de ikke skader andre.
Tinkering School følger ikke noe bestemt pensum.
Og det er ingen prøver.
Vi prøver ikke å lære noen noe spesielt.
Når ungene ankommer
blir de møtt av masse utstyr,
treverk og spiker og tauverk og hjul,
og masse verktøy, ordentlig verktøy.
Det er en seksdagers engasjerende opplevelse for ungene.
Og innenfor den rammen kan vi tilby ungene tid.
Noe som ofte er mangelvare
i deres ellers så overbookede liv.
Vårt mål er å påse at de drar
med en bedre forståelse for hvordan de kan lage ting
enn da de ankom,
og en dyptsittende forståelse
av at du kan finne ut hvordan noe fungerer ved å tukle med det.
Ingenting blir som planlagt ... noen gang.
(Latter)
Og ungene lærer fort
at alle prosjekter går over styr --
(Latter)
og blir fortrolige med ideén om at hvert steg
i et prosjekt er et steg nærmere
søt suksess,
eller sursøt katastrofe.
Vi starter fra skisser og skriblerier.
Og noen ganger lager vi skikkelige planer.
Og noen ganger bare starter vi å bygge.
Bygging er i hjertet av opplevelsen.
Personlig involvert, dypt engasjert
og fullt ut forpliktet til problemet foran seg.
Robin og jeg fungerer som samarbeidspartnere,
og sørger for at prosjektene
beveger seg mot ferdigstillelse.
Suksess er selve arbeidet.
Og feilskjær blir feiret og analysert.
Problemer blir til utfordringer
og hindringer forsvinner.
Når man møter spesielt vanskelige
tilbakeslag eller kompleksiteter
kommer en interessant adferd fram: dekorasjon.
(Latter)
Dekorasjon av et uferdig prosjekt
er en slags konseptuell inkubasjon.
Fra disse pausene kommer dyp innsikt
og utrolige nye tilnærminger til å løse problemer
som frustrerte dem bare øyeblikk tidligere.
Alle materialer er tilgjengelige for bruk.
Selv de kjedelige, fæle plastikkposene fra matbutikken
kan bli en bro
sterkere enn noen kunne ha trodd.
Og tingene de bygger
overrasker til og med dem selv.
Video: Tre, to, en, gå!
Gever Tulley: En berg- og dalbane bygget av syvåringer.
Video: Yay!
(Applaus)
Gever Tulley: Takk. Det har vært en fornøyelse.
(Applaus)
Dit is het exacte moment
waarop ik begon met het creëren van iets genaamd Tinkering (Knutsel) School.
Knutsel School is een plaats waar kinderen stokken kunnen oprapen
en hamers en andere gevaarlijke objecten
en zij vertrouwd worden.
Vertrouwd dat zij zichzelf geen pijn doen
en vertrouwd dat zij anderen geen pijn doen.
Knutsel School volgt geen vast lesprogramma.
En er zijn geen toetsen.
We proberen niet iemand iets specifieks te leren.
Wanneer de kinderen arriveren
worden zij geconfronteerd met veel dingen,
hout en spijkers en touw en wielen
en vele middelen (gereedschap), echt gereedschap.
Het is een zesdaagse overweldigende ervaring voor de kinderen.
En binnen die context, kunnen we de kinderen tijd aanbieden.
Iets waar nog maar weinig aanbod aan is
in hun volgeplande levens.
Ons doel is ervoor zorgen dat zij weggaan
met een beter gevoel van hoe dingen gemaakt worden
dan toen zij aankwamen,
en met het diepe innerlijke bewustzijn
dat je dingen kunt ontdekken door te rotzooien.
Niets ontwikkeld zich zoals gepland... nooit.
(Gelach)
En de kinderen leren snel
dat alle projecten anders verlopen dan verwacht.
(Gelach)
en ze raken gerustgesteld met het idee dat elke stap
in een project een stap dichterbij
een prachtig succes is
of een plezierig ongeluk.
We beginnen met krabbels en schetsen.
En soms maken we echte plannen.
En soms beginnen we gewoon te bouwen.
Het bouwen zit in het hart van de ervaring.
Handen uit de mouwen, diep gefocust
en volledig betrokken bij het probleem dat voor je ligt.
Robin en ik, functionerend als samenwerkingspartners
houden het landschap van de projecten
gericht op afronding.
Succes zit in het uitvoeren.
En falen wordt gevierd en geanalyseerd.
Problemen worden puzzels
en obstakels verdwijnen.
Wanneer je geconfronteerd wordt met erg lastige
tegenslagen en moeilijkheden,
heel interessant gedrag ontstaat: decoratie.
(Gelach)
Decoratie van een onafgerond project
is een soort concept groei dat ontwikkeling stimuleert.
Uit deze korte onderbrekingen komt diep inzicht voort
evenals verwonderlijke nieuwe benaderingen voor het oplossen van problemen
die slechts momenten ervoor hen frustreerden.
Alle materialen zijn beschikbaar voor gebruik.
Zelf die gewone, hatelijke, plastic boodschappentasjes
kunnen een brug worden
die sterker is dan iemand ooit had gedacht.
En de dingen die ze bouwen
verwonderen zelfs hunzelf.
Video: Drie, twee, een, start!
Gever Tulley: Een achtbaan gebouwd door zevenjarigen.
Video: Jeej!
(Applaus)
Gever Tulley: Dank jullie. Het was me een groot genoegen.
(Applaus)
Oto moment,
w którym zacząłem tworzyć coś, co nazwałem Szkołą Majsterkowania.
W Szkole Majsterkowania dzieciaki mogą posługiwać się patykami,
młotkami oraz innymi niebezpiecznymi przedmiotami
i być obdarzone zaufaniem.
Zaufaniem, że nie zrobią sobie krzywdy,
i zaufaniem, że nie skrzywdzą innych.
W Szkole Majsterkowania nie ma ustalonego programu nauczania.
Nie ma też testów.
Nie próbujemy nikogo nauczyć konkretnych rzeczy.
Kiedy przychodzą dzieci,
dostają do dyspozycji mnóstwo materiałów,
drewna, gwoździ, lin, kółek
i mnóstwo narzędzi, prawdziwych narzędzi.
Jest to sześciodniowe, silnie angażujące dzieci doświadczenie.
W takich warunkach możemy dać dzieciom czas.
Coś, co wydaje się brakować
w ich przeładowanych planach zajęć.
Naszym celem jest, aby opuszczali naszą szkołę
z głębszym, niż kiedy przyszli, zrozumieniem,
jak samodzielnie tworzyć,
i z głębszym wewnętrznym przeświadczeniem,
że droga do praktycznej wiedzy może prowadzić przez zabawę.
Nic nie wychodzi tak, jak zaplanowano... nigdy.
(Śmiech)
A dzieci szybko się uczą,
że wszystkie projekty wychodzą na opak --
(Śmiech)
i oswajają się ze świadomością,
że każdy krok w projekcie jest krokiem w kierunku
słodkiego sukcesu
albo radosnej klęski.
Zaczynamy od rysuneczków i szkiców,
ale czasami robimy konkretne plany,
a czasami po prostu zaczynamy budować.
Budowanie jest samym sednem doświadczania.
Własnymi rękoma, z pełnym zaangażowaniem
i pełnym poświęceniem się rozwiązywanemu problemowi.
Robin i ja, działając we współpracy,
staramy się kierować projekty
w stronę ich ukończenia.
Sukces tkwi w samym działaniu,
zaś błędy są celebrowane i analizowane.
Problemy zamieniają się w układanki,
zaś przeszkody znikają.
Kiedy spotykamy się ze szczególnie trudnymi
komplikacjami i porażkami,
stosujemy szczególnie interesujący obyczaj: dekoracji.
(Śmiech)
Dekoracja nieskończonego projektu
jest swoistym rodzajem konceptualnej inkubacji.
Z takich intermediów wynikają wnikliwe spostrzeżenia
i zadziwiająco świeże podejścia do rozwiązywania problemów,
które jeszcze przed chwilą były źródłem frustracji.
Wszelkie materiały nadają się do użytku.
Nawet takie najzwyklejsze plastykowe worki na zakupy
mogą stać się mostem
mocniejszym, niż ktokolwiek mógłby przypuszczać.
Rzeczy, które dzieci budują,
są zadziwiające nawet dla nich samych.
Wideo: trzy, dwa, jeden, start!
Gever Tulley: rollercoaster zbudowany przez siedmiolatków.
Wideo: Jeeest!
(Oklaski)
Gever Tulley: Dziękuję, to była dla mnie wielka przyjemność.
(Oklaski)
Foi neste preciso momento
que comecei a criar uma coisa chamada Escola do Desenrasque.
A Escola do Desenrasque é um local em que as crianças podem pegar em paus
e martelos e outros objetos perigosos,
e sentir que confiam nelas.
Confiam que não se vão magoar,
e confiam que não vão magoar os outros.
A Escola do Desenrasque não segue um currículo determinado,
e não há testes.
Não estamos a tentar ensinar nada de específico a ninguém.
Quando as crianças chegam
são confrontadas com um monte de coisas:
madeira, pregos, corda, rodas,
e montes de ferramentas, ferramentas a sério.
São seis dias de uma experiência envolvente para as crianças.
E nesse contexto, conseguimos oferecer tempo às crianças,
uma coisa que parece ser escasso
nas suas vidas com agendas sobrecarregadas.
O nosso objetivo é assegurar
que eles saem com uma melhor noção de como fazer as coisas
do que quando chegaram,
e com a profunda realização interior
de que conseguem descobrir como as coisas funcionam, brincando.
Nunca nada funciona como planeado...
nunca,
(Risos)
E as crianças depressa aprendem
que todos os projetos dão para o torto...
(Risos)
... e ficam à vontade com a ideia
de que cada passo num projeto é um passo mais próximo
do doce sucesso,
ou da perfeita catástrofe.
Começamos com rabiscos e esboços.
E às vezes fazemos planos a sério.
Às vezes simplesmente começamos a construir.
Construir está no coração da experiência:
mãos na massa, profundamente envolvidos
e completamente empenhados no problema entre mãos.
Robin e eu, agindo como colaboradores,
mantemos a paisagem dos projetos
inclinada no sentido da conclusão.
O sucesso está no fazer,
e as falhas são festejadas e analisadas.
Os problemas tornam-se puzzles
e os obstáculos desaparecem.
Quando confrontados com contratempos e complexidades
particularmente difíceis,
surge um comportamento muito interessante: a decoração.
(Risos)
A decoração do projeto inacabado
é uma espécie de incubação conceptual.
Destes interlúdios nascem perspetivas profundas
e abordagens novas e espantosas à resolução dos problemas
que os tinham frustrado escassos momentos antes.
Todos os materiais estão disponíveis para usar.
Até os mundanos e detestáveis sacos de plástico das compras
se podem tornar uma ponte
mais forte do que alguém podia imaginar.
E as coisas que eles constroem
espantam-nos a eles próprios.
(Vídeo)
Três... dois... um... Vai!
Gever Tulley: Uma montanha russa construída por crianças de sete anos.
Aaaaah...
(Aplausos)
GT: Obrigado. Foi um enorme prazer.
(Aplausos)
Este é o momento exato
em que eu comecei a criar algo chamado Tinkering School.
Tinkering School é um lugar onde crianças podem pegar varetas
e martelos e outros objetos perigosos,
e contar com confiança.
confiança de que não se machucarão,
e confiança de que não machucarão os outros.
A Tinkering School não segue um currículo definido.
E não há provas.
Não estamos tentando ensinar a ninguém qualquer coisa específica.
Quando as crianças chegam
elas são confrontadas com muitas coisas,
madeira e pregos e cordas e rodas,
e muitas ferramentas, ferramentas de verdade.
É uma experiência de imersão de seis dias para as crianças.
E dentro desse conceito, podemos oferecer a elas tempo.
Algo que parece estar escasso
em suas vidas sobrecarregadas.
Nossa meta é garantir que elas saiam
com um senso melhor de como fazer coisas
que quando elas chegaram,
e a profunda percepção interior
de que você pode interpretar as coisas brincando.
Nada acontece como planejado... nunca.
(Risos)
E as crianças logo aprendem
que todos projetos dão errado --
(Risos)
e ficam mais relaxadas com a idéia de que cada passo
em um projeto é um passo mais perto
do doce sucesso,
ou da terrível calamidade.
Começamos com rabiscos e esboços.
E às vezes fazemos planos de verdade.
E às vezes simplesmente começamos a construir.
Construção está no âmago da experiência.
Mãos à obra, profundamente imersos
e totalmente comprometidos com o problema em mãos.
Robin e eu, agindo como colaboradores,
mantemos o cenário dos projetos
inclinado no sentido da conclusão.
Sucesso está em fazer.
E as falhas são comemoradas e analisadas.
Problemas se tornam quebra-cabeças
e obstáculos desaparecem.
Quando deparam com obstáculos ou complexidades
particularmente difíceis,
um comportamento realmente interessante emerge: decoração.
(Risos)
Decoração do projeto inacabado
é uma forma de incubação conceitual.
Destes interlúdios surgem profundas inspirações
e incríveis novas abordagens para resolver os problemas
que os tinham frustrado meros momentos antes.
Todos os materiais estão disponíveis para uso.
Mesmo aqueles mundanos, detestáveis, sacos de supermercado
podem se tornar uma ponte
mais forte que qualquer um imaginaria.
E as coisas que eles construíram
surpreendem mesmo eles próprios.
Video: três, dois, um, lançar!
Gever Tulley: Uma montanha-russa construída por crianças de sete anos.
Video: Yay!
(Aplausos)
Gever Tulley: Obrigado. Foi um enorme prazer.
(Aplausos)
Acesta e momentul exact
în care am început să creez Şcoala de tâmplărie.
Şcoala de tâmplărie e un loc în care copiii pot folosi beţe
şi ciocane şi alte obiecte periculoase
cu încredere.
Încrederea că nu se vor răni
şi încrederea că nu îi vor răni pe alţii.
Şcoala de tâmplărie nu foloseşte o programă stabilită
și nu există teste.
Nu încercăm să învăţăm pe nimeni anumite lucruri.
Când ajung, copiii sunt puşi în faţa multor lucruri:
lemne, cuie, sfoară şi roţi
şi multe scule, scule adevărate.
E o experienţă de şase zile antrenantă pentru copii.
Şi în acest context le putem oferi copiilor timp,
ceva care pare că e în cantităţi limitate
în vieţile lor mult prea planificate.
Obiectivul nostru e să ne asigurăm că atunci când pleacă
au un simţ mai dezvoltat despre cum se fac lucrurile
decât atunci când au ajuns,
şi o înţelegere interioară
că poţi rezolva lucruri prostindu-te.
Nimic nu iese aşa cum e planificat... niciodată.
(Râsete)
Şi copiii învaţă curând că toate proiectele ies anapoda...
(Râsete)
şi se obişnuiesc cu ideea că fiecare pas
dintr-un proiect e un pas mai aproape
de dulcele succes
sau de eşecul voios.
Începem de la desene şi schiţe.
Şi uneori facem planuri reale.
Uneori începem pur şi simplu să construim.
Construirea e miezul experienţei.
Lucrând efectiv, complet absorbit
şi complet implicat în problema de faţă.
Robin şi cu mine, în calitate de colaboratori,
păstrăm schiţele proiectelor
până aproape de finalizare.
Succesul se află în proces.
Iar eşecurile sunt sărbătorite şi analizate.
Problemele devin puzzle-uri
şi obstacolele dispar.
Când ne confruntăm cu probleme
deosebit de dificile sau complexe,
apare un comportament foarte interesant:
decorarea.
(Râsete)
Decorarea proiectului neterminat
e un fel de incubare conceptuală.
Din aceste interludii ies informaţii valoroase
şi abordări uimitoare pentru rezolvarea problemelor
care îi frustrau cu câteva minute înainte.
Toate materialele sunt disponibile pentru utilizare.
Chiar şi banalele pungi de cumpărături de plastic pe care le detestăm
pot deveni un pod
mai puternic decât ar putea oricine să-şi închipuie.
Şi lucrurile pe care le construiesc
îi uimesc chiar şi pe ei.
(Video) Trei, doi, unu, start!
Gever Tulley: Un montagne russe construit de copii de şapte ani.
(Video) Ura!
(Aplauze)
Gever Tulley: Vă mulţumesc! A fost o plăcere deosebită.
(Aplauze)
Это тот момент,
когда я начал создавать то, что сейчас Школа Умелых Ручек.
Школа Умелых Ручек то место, где дети могут брать палки
и молотки и другие опасные предметы,
и оправдать ваше доверие.
Доверие, что они не поранят себя
и доверие, что они не поранят других.
В Школе Умелых Ручек нет установленного учебного плана.
И нет контрольных.
Мы не пытаемся преподавать что то конкретное.
Когда ребята приезжают,
они сталкиваются с многими вещами,
с деревом и гвоздями и веревкой и колесами,
и множеством инструментов, настоящих инструментов.
Это шестидневное поглощяющее переживание для ребят.
И в этом контексте, то что мы предлагаем детям, это время.
Которое кажется недостаточным
в их перегруженной жизни.
Наша цель, что бы они вышли отсюда
с лучшим толком о том, как делаються разные вещи,
чем когда они приехали,
и глубоким внутренним осознанием того,
что человек может находить решения валяя дурака.
Ничто никогда не выходит по плану ... никогда.
(Смех)
И ребята скоро узнают,
что каждая работа может пойти вкривь и вкось -
(Смех)
и привыкнуть с идеей, что каждый шаг
в данной работе, это шаг ближе
к сладкому успеху,
или к веселому бедствию.
Мы начинаем с глупых рисунков и набросков.
И иногда делаем настоящие планы.
А иногда просто начинаем сооружать.
Сооружать, в этом суть переживания.
Вовлеченные, глубоко поглощенные
и целиком преданные непосредственной задаче.
Робин и я, в роли сотрудников,
поддерживаем общее направление усилий
на завершение задач.
Успех - в действии.
А провалы празднуются и анализируются.
Проблемы становяться головоломками,
а препятствия исчезают.
Когда дети сталкиваются с особо тяжелыми
неудачами или сложностями,
возникает очень интересное поведение: украшать.
(Смех)
Украшение незаконченной работы -
своего рода концептуальная инкубация.
Из этих интерлюдий возникают глубокие прозрения
и невероятные новые подходы для разрешения проблем,
которые только за минуты до этого расстраивали их.
Можно использовать все наличные материалы.
Даже те обыденные, ненавистные, пластиковые мешочки
могут превратиться в мостик,
более крепким, чем кто либо себе представлял.
И то, что дети мастерят,
удивляет даже их самих.
Видео: Три, два, один, старт!
Гевер Тали: Горки, которые измастерили дети, которым семь лет.
Видео: Ура!
(Аплодисменты)
Гевер Тали: Спасибо. Для меня - исключительное удовольствие.
(Аплодисменты)
Presne v tomto momente
som začal vytvárať to, čo volám Škola hrou. (Rodič dieťaťu: "Je tamto palica? Vieš, čo sme si o hraní sa s palicou povedali...")
Škola hrou je miesto, kde môžu deti vziať do rúk palice,
kladivá a iné nebezpečné objekty,
a dá sa im dôverovať.
Dá sa im dôverovať, že sa nezrania,
a dôverovať, že nezrania iných.
Škola hrou nepodlieha žiadnym školským osnovám.
A nie sú žiadne testy.
Nesnažíme sa nikoho učiť nič konkrétne.
Keď decká prídu,
stretnú sa s mnohými vecami,
drevom a klincami, povrazmi a kolesami
a mnohými nástrojmi, ozajstnými nástrojmi.
Je to šesťdňová skúsenosť, ktorá do seba deti úplne vtiahne.
A v tomto kontexte môžeme deťom poskytnúť čas.
Niečo, čoho je málo
v ich preplánovaných životoch.
Naším cieľom je, aby odchádzali
s lepším pochopením toho, ako vytvárať veci,
než keď prišli,
a aby si hlboko vnútri uvedomili,
že sa na veci dá prísť aj hrou.
Nič nikdy nevyjde tak, ako sa plánovalo... nikdy.
(Smiech)
A decká sa rýchlo naučia,
že vo všetkých projektoch sa objavia chyby...
(Smiech)
a zmieria sa s myšlienkou, že každý krok
v projekte je krokom smerom
k sladkému úspechu
alebo veselej pohrome.
Začíname čmáranicami a náčrtmi.
Niekedy robíme ozajstné plány.
A niekedy začneme len tak stavať.
Budovanie je podstatou skúsenosti.
Holými rukami, celkom zahĺbení
a úplne oddaní aktuálnemu problému.
Robin a ja ako spolupracovníci
iba napomáhame projektom
smerom k ukončeniu.
Úspech je v konaní.
A neúspechy oslavujeme a analyzujeme.
Problémy sa stávajú hádankami
a prekážky sa strácajú.
Keď stojíte pred obzvlášť náročnými
prekážkami alebo zložitosťami,
dochádza k veľmi zaujímavému chovaniu: výzdobe.
(Smiech)
Výzdoba nedokončeného projektu
je akousi konceptuálnou liahňou.
Z týchto medzihier pochádzajú hlboké náhľady
a úžasné nové prístupy k tomu, ako riešiť problémy,
ktoré ich iba pred chvíľou otravovali.
K dispozícii sú všetky materiály.
Dokonca aj tie obyčajné, nenávidené umelohmotné tašky z potravín
sa môžu stať mostom
silnejším, než by si ktokoľvek pomyslel.
A veci, ktoré vybudujú,
ohromujú dokonca aj ich samých.
Video: Raz, dva, tri, ideš!
Gever Tulley: Horská dráha, ktorú postavili sedemroční.
Video: Jéééj!
(Smiech)
Gever Tulley: Ďakujem. Bolo mi veľkou cťou.
(Potlesk)
Ky eshte tamam momenti
qe une fillova te krijoj dicka qe quhet Shkolla e Punes.
Kjo shkolle eshte nje vend ku femijet mund te marrin shkopinj
cekic dhe objekte te tjera te rrezikshme,
dhe ku mund t'i besohet atyre.
Ku mund ti besohet qe nuk do vriten vete,
dhe nuk do te vrasin te tjeret.
Kjo shkolle nuk ndjek ndonje plan mesimor,
dhe nuk ka teste.
Nuk perpiqemi te mesojme gjera specifike.
Kur femijet arrijne ketu
ata ballafaqohen me shume gjera:
dru, gozhda, litare dhe rrota,
dhe shume vegla te tjera, vegla te verteta .
Eshte eksperience gjashte ditore per femijet
Ne kete kontekst, ne mund ti japim kohe femijeve --
dicka qe nuk u mjafton
ne jeten e tyre te mbiprogramuar.
Qellimi yne eshte te sigurohemi qe ata te dalin
me me shume dije se si te ndertojne gjera
qe kur ata erdhen,
dhe po ashtu me ndjenjen e thelle
qe mund te kuptosh si funksionojne gjerat duke lozur.
Asnjere nuk ndodh sic e planifikon...kurre.
(Te qeshura)
Dhe femijet shpejt mesuan
qe gjithe projektet shkojne keq --
(Te qeshura)
dhe u mesuan me idene qe cdo hap
ne nje projekt eshte nje hap me afer
drejt suksesit,
ose deshtimit.
Fillojme me shkarravina dhe skica.
Dhe nganjehere bejme plane te verteta.
Nganjehere ne fillojme direkt te ndertojme.
Ndertimi eshte zemra e nje eksperience:
te angazhuar, te zhytur thelle
dhe duke u perpjekur ta zgjidhim ate problem.
Une dhe Robin, si bashkepunues,
kujdesemi per projektet
qe shkojne drejt realizimit.
Suksesi qendron ne berjen,
dhe deshtimet celebrohen dhe analizohen.
Problemet behen gjeza
dhe pengesat zhduken.
Kur ballafaqohemi me pengesa
vecanerisht te veshtira ose komplekse
nje menyre interesante paraqitet: dekorimi.
(Te qeshura)
Dekorimi i projektit te pa perfunduar
eshte nje lloj inkubacioni konceptual.
Nga keto gjera te panjohura mesojne shume
dhe menyra te reja per ti zgjidhur problemet
qe kane hasur pak me pare.
Mund ti perdorin te gjitha materialet.
Bile dhe qeset plastike
mund te behem nje ure
me e forte sa mund te imagjinohet.
Dhe gjerat qe ata ndertojne
i cudisin edhe ata vete.
Video : Tre, dy, nje, shkojme!
Gever Tulley: Nje rollercoaster e ndertuar nga nje shtate vjecar
Video: Yay!
(Duartrokitje)
GT: Faleminderit. Ishte kenaqesia ime.
(Duartrokitje)
Ovo je momenat
kada sam započeo sa stvaranjem nečega što se zove "Škola klikeraša".
Škola klikeraša je mesto gde deca mogu uzeti štapove
čekiće i druge opasne objekte,
i gde im se pruža poverenje.
Poverenje da neće povrediti sebe
kao i poverenje da neće povrediti one oko njih.
Škola klikeraša ne prati plan i program.
Ne postoje testovi.
Nikoga ne pokušavamo naučiti nekoj specifičnom stvari.
Kada deca pristignu
suočavaju se sa mnogo stvari,
poput drvlja, eksera, kanapa, točkova,
i još mnogo drugih alata - pravih alata.
To je šestodnevna radionica za decu.
I u tom rasponu, mi im možemo ponuditi vreme razonode.
Nešto što se čini uskraćenim
u njihovim već preopterećenim životima.
Naš cilj je da osiguramo da oni završe radionicu
sa boljim veštinama i osećajem kako napraviti stvari
za razliku od onoga što su posedovali pre pohađanja,
i da steknu duboko unutrašnje shvatanje
da možete stvarati predmete iz čiste dokolice.
Ništa ne ispadne onako kao što je planirano... nikada.
(Smeh)
Deca zatim vrlo brzo nauče
da svi projekti polaze naopako --
(Smeh)
i uz to postaju svesni ideje da ih svaki korak
u projektu čini sve bliži
slasti uspeha,
ili ludom radovanju.
Mi počinjemo sa škrabotinama i skicama.
Tako da ponekad napravimo prave planove.
A ponekad počnemo i sa izgradnjom.
Izgradnja je srce iskustva.
Zasučeni rukavi, duboko uneseni u rad
i potpuno posvećeni problemu koji se ispoljava.
Robin i ja, kao saradnici,
održavamo viziju projekata
usmerenu ka ispunjenju.
Uspeh je u samom radu,
dok su neuspesi proslavljeni i analizirani.
Problemi postaju slagalice
stoga prepreke nestaju.
Kada su suočeni sa određenom poteškoćom
smetnjama i složenostima,
javlja se vrlo interesantno ponašanje: ukrašavanje.
(Smeh)
Ukrašavanje nezavršenog projekta
je neka vrsta konceptualne inkubacije.
Iz ovih prekida dolaze suptilni uvidi
i neverovatne, nove metode rešavanja problema
koji su ih frustrirali samo nekoliko trenutaka pre.
Svi materijali su dostupni za korišćenje.
Čak i one svakodnevne, mrske, plastične kese za namirnice
mogu postati most
snažniji nego što bi iko to mogao pretpostaviti.
A stvari koje izgrađuju
zapanjuju i njih same.
Video: Tri, dva, jedan, sad!
Gever Tulley: Bregovita železnica koju je sagradio sedmogodišnjak.
Video: Jeee!
(Aplauz)
Gever Tulley: Hvala Vam. Bilo mi je veliko zadovoljstvo.
(Aplauz)
นี่คือช่วงเวลา
ที่ผมเริ่มสร้างโรงเรียนนักประดิษฐ์ (Tinkering School)
โรงเรียนนักประดิษฐ์นี้เป็นที่ที่เด็กสามารถหยิบไม้
หยิบค้อน หรืออุปกรณ์อันตรายอื่นๆ
โดยได้รับความไว้วางใจ
ไว้วางใจว่าเขาจะไม่เล่นจนเจ็บตัว
และไว้วางใจว่าจะไม่ทำให้คนอื่นบาดเจ็บด้วย
โรงเรียนนักประดิษฐ์ไม่มีหลักสูตรตายตัว
และไม่มีการทดสอบ
เราไม่ต้องการสอนอะไรที่แน่นอน
เมื่อเด็กก้าวเข้าโรงเรียนนี้
เขาจะได้เจอหลายสิ่งหลายอย่าง
แผ่นไม้ ตะปู เชือก ล้อรถ
และอุปกรณ์มากมาย อุปกรณ์ที่ใช้งานจริง
มันเป็น6วันที่เปี่ยมล้นไปด้วยประสบการณ์สำหรับเด็กๆ
และภายในระยะเวลานั้น เราได้มอบ 'เวลา' ให้กับเด็กๆ
ซึ่งดูเหมือนว่าเราจะมีน้อยลงเรื่อยๆ
ในชีวิตที่ยุ่งเหยิงของเรา
เป้าหมายของเราคือ เพื่อแน่ใจว่าพวกเขากลับไป
ด้วยสัญชาตญาณในการสร้างสิ่งต่างๆ
ที่มากขึ้น
และให้เด็กได้รู้ว่า
เขาสามารถแก้ไขอะไรก็ได้ ด้วยการลองไปเรื่อยๆ
ไม่มีอะไรที่เป็นไปตามแผนการ ไม่เคยมีเลย
(เสียงหัวเราะ)
แล้วเด็กก็เรียนรู้ว่า
ทุกโปรเจกต้องเละเทะ
(เสียงหัวเราะ)
และเพื่อให้เขาคุ้นเคยกับความคิดที่ว่า
ทุกๆย่างก้าว คือก้าวที่
เขาใกล้ถึงจุดหมายมากขึ้น
หรือไม่ก็เป็นความล้มเหลวที่น่ายินดีที่สุด
เราเริ่มจากการขีดๆเขียนๆ และวาดแบบร่าง
และบางครั้งเราก็วางแผนจริงๆ
แต่บางครั้ง เราก็เริ่มสร้างเลย
การสร้างคือหัวใจสำคัญของประสบการณ์นี้
การได้ลงมือทำ ได้ใส่ใจ
ได้ใช้ความทุ่มเททั้งหมดไปกับปัญหาในมือ
ผมและโรบินร่วมมือกัน
พยายามทำให้โปรเจก
มีจุดหักเหจนจบ
ความสำเร็จอยู่ที่การลงมือทำ
และเราฉลองความล้มเหลว พร้อมทั้งศึกษามัน
ปัญหากลายเป็นเพียงเกมส์ปริศนา
และอุปสรรคก็หายไป
เมื่อเราต้องเผชิญกับความล้มเหลว
หรือความซับซ้อนเป็นพิเศษ
มีพฤติกรรมที่น่าสนใจเกิดขึ้น: การตกแต่งครับ
(เสียงหัวเราะ)
การตกแต่งโปรเจกที่ยังไม่เสร็จสมบูรณ์
เป็นการบ่มเพาะความคิดอย่างหนึ่ง
ด้วยการทำงานสลับหยุดพักแบบนี้
นำมาซึ่งความเข้าใจ และวิธีการใหม่ๆ
ในการแก้ไขปัญหาที่น่าหนักใจเมื่อครู่ที่แล้ว
เราจะใช้อะไรสร้างก็ได้
แม้กระทั่งถุงพลาสติกที่น่าขยะแขยง
ก็สามารถกลายเป็นสะพาน
ที่แข็งแรงกว่าที่ทุกคนจะจินตนาการได้
และพวกเขายังประหลาดใจ
แม้จะเป็นสิ่งที่เขาสร้างมากับมือ
วีดีโอ: สาม สอง หนึ่ง ศูนย์ ไปได้!
กีเวอร์ ทัลลีย์: รถไฟเหาะที่สร้างขึ้นโดยเด็กเจ็ดขวบ
วีดีโอ: เย้!
(เสียงปรบมือ)
กีเวอร์ ทัลลีย์: ขอบคุณครับ เป็นเกียรติอย่างมากครับ
(เสียงปรบมือ)
Bu tamı tamına
Tamircilik Okulu denen şeyi yaratmaya başladığım an.
Tamircilik Okulu çocukların güvenle sopalar, çekiçler
ve başka tehlikeli objeleri ellerine
alabilecekleri bir yer.
Kendilerini ve başkalarını incitmeyeceklerine
dair onlara güvendiğimiz bir yer.
Tamircilik Okulu belli bir müfredat izlemiyor.
Ve sınavlar da yok.
Kimseye belirli bir şey öğretmeye çalışmıyoruz.
Çocuklar geldiğinde
tahta, çivi, halat, tekerlek gibi
birçok malzemeyle karşılaşıyorlar,
ve elbette birçok da aletle.
Bu çocuklar için altı günlük, büyüleyici bir deneyim.
Ve bu deneyim içinde onlara çocuk olabilecekleri bir zaman sunuyoruz.
Yani, aşırı programlanmış hayatlarında
eksik olan bir şeyi.
Amacımız, bir şeyler üretmeye dair
buradan giderken, geldikleri vakte kıyasla
daha bilinçli olmalarını
ve eğlenirken de bir şeylerin çözülebileceğinin
farkına varmalarını sağlamak.
Hiçbir şey planlandığı gibi sonuçlanmıyor... hiçbir zaman.
(Kahkahalar)
Çocuklar da çok geçmeden öğreniyor ki
tüm projeler yoldan çıkabilir.
(Kahkahalar)
Bir projede atılan her adımın
onları başarıya veya sinsice bir felakete
biraz daha yaklaştırdığı fikrine
alışıyorlar.
Karalamalar ve taslaklarla başlıyor
bazen gerçek planlar yapıyor
ve bazen de doğrudan inşaya başlıyoruz.
İnşa etmek bu deneyimin odağında
kollar sıvanmış, düşüncelere dalınmış
ve bütünüyle eldeki probleme yoğunlaşılmış.
Robin ve ben ortak rolünü üstenip,
projeler tamamlanırken
işleri hizada tutuyoruz.
Başarı yapılan iştedir.
Ve başarısızlıklar da sorgulanır ve kutlanır.
Problemler bulmacalara dönüşüyor
ve engeller gözden kayboluyor.
Olağandışı bir terslik veya karışıklık
ile karşılaşılırsa
gerçekten ilginç bir davranış ortaya çıkıyor: süsleme.
(Kahkahalar)
Tamamlanmamış bir projenin süslenmesi de
bir tür kavramsal tasarımdır.
Bu dinlendirici süreç, birkaç saniye önceki yılgınlığı atlatıp
problemin çözümünde derin bir kavrayışa ve ilginç yeni yaklaşımlara
yönelmelerini sağlıyor.
Tük malzemeler ellerinin altında.
Sıradan, çirkin alışveriş poşetleri bile
hayal edilemeyecek ölçüde sağlam
köprülere dönüşebiliyor.
Ve yaptıkları şeyler
kendilerini bile şaşırtıyor.
Üç, iki, bir, başla!
7 yaş grubunca yapılan bir eğlence treni.
Yaşasın!
(Alkışlar)
Teşekkürler. Benim için büyük bir zevkti.
(Alkışlar)
Саме в цю мить
я почав створювати таку собі Школу майстрування.
Школа майстрування - це місце, де діти беруть до рук палки,
молотки та інші небезпечні речі
з відчуттям, що їм довіряють.
Їм вірять, що вони не поранять
ані себе, ані інших.
Школа майстрування не має визначеної програми
і не передбачає жодних тестувань.
Ми не намагаємося навчити когось якихось конкретних умінь.
Коли дітлахи приходять до Школи,
то постають перед купою речей:
деревиною й гвіздками, мотузками та коліщатами,
і безліччю інструментів, справжніх інструментів.
Це шестиденний захопливий досвід для дітей.
І в цих умовах ми даруємо дітям час,
якого, здається, бракує
в їхньому надміру розпланованому житті.
Наша мета - впевнитися, що коли вони закінчать Школу,
то краще розумітимуть, як створювати речі,
ніж розуміли до того,
та міцно затямлять,
що у будь-якій речі можна розібратися, просто нею граючись.
Ніщо ніколи не стається так, як було заплановано...ніколи.
(Сміх)
І діти швидко засвоюють,
що всі проекти летять шкереберть.
(Сміх)
Вони погоджуються з тим, що кожен крок
у проекті є кроком назустріч
солодкому успіху
або ж радісному провалу.
Ми починаємо з нарисів і замальовок.
А часом робимо справжні креслення.
Інколи просто щось конструюємо.
Конструювання лежить в основі досвіду:
практичного, глибокого
та повністю зосередженого на поточному завданні.
Робін і я також працюємо над проектами,
допомагаючи довести їх
до завершення.
Сам процес майстрування - це вже успіх.
Ми також відзначаємо та аналізуємо кожну невдачу.
Проблеми стають ребусами,
і перешкоди зникають.
Якщо ми стикаємося із особливими
труднощами чи перепонами,
то вдаємося до цікавого кроку: оздоблення.
(Сміх)
Оздоблення незавершених проектів -
це своєрідне концептуальне плекання.
Такі проміжні ланки допомагають нам ліпше щось зрозуміти,
по-новому поглянути на розв'язання проблем,
які засмутили нас кілька хвилин тому.
Можна використовувати які завгодно матеріали.
Навіть звичайні, остогидлі пластикові пакети для закупів
можуть перетворитися на міст,
міцніший, ніж ми собі думали.
Дитячі витвори
вражають навіть самих дітей.
Відео: Три, два, один, пішов!
Гевор Тюллі: Американські гірки, збудовані семилітками.
Відео: Ура!
(Оплески)
ГТ: Дякую. Мені було дуже приємно виступити перед вами.
(Оплески)
Ayni mana shu paytda
men Duradgorlik maktabini ocha boshladim.
Duradgorlik maktabi shunday joyki, bu yerda bolalar tayoqlarni
bolg'alarni va boshqa havfli narsalarni oladi,
va bu bolalarga ishonib bo'ladi.
O'zlariga zarar yetkazmasliklari uchun va
boshqalarga zarar yetkazmasliklari uchun ularga ishonishadi.
Duradgorlik maktabi aniq bir o'quv dasturiga amal qilmaydi.
Shu bilan birga sinovlar ham yo'q.
Biz hech kimga hech qanday mahsus narsa o'rgatmoqchi emasmiz.
Bolalar maktabga kelganlarida,
ular ko'p narsalarga,
ya'ni yog'och, mixlar, arqon va g'ildiraklar,
hamda ko'plab asboblar, haqiqiy asboblarga duch keladilar.
Bu bolalar uchun 6-kunlik juda mashg'ul tajriba.
O'sha paytning o'zida bolalarga vaqt ajratib beramiz.
Juda ham band bo'lgan hayotlarida
kam deb hisoblangan narsaga vaqt ajratamiz.
Bizning maqsadimiz, ular maktabga kelgan paytidan ko'ra, ketayotganlarida
narsalarni qanday bajarish haqida
yaxshiroq tushunchaga ega bo'lish
va shunchaki narsalrni o'yanb ko'rish orqali narsalarning mohiyatini tushunib yetsih kabi
chuqur ichki hissiyotga ega bo'lishidir.
Hech qachon hech narsa rejalashtirilgandek bo'lmaydi.
(Kulgi)
Bolalar tez orada hamma proyektlar
noto'g'i yo'lda ketishini anglab yetdailar,
(Kulgi)
va proyektdagi har bir qadam
shirin muvaffaqiyat yoki quvnoq muvafaqqiyatsizlik sari
yanada bir qadam yaqinlashganilik g'oyasi bilan
o'zlarini hursand his qiladilar.
Biz rasmlar chizish va eskizdan boshlaymiz.
Ba'zida haqiqiy rejalar tuzamiz.
Va ba'zi paytlarda qurilishdan boshlaymiz.
Qurilish tajribaning eng markaziy qismi hisoblanadi.
Amaliy, juda ham mashg'ul
va oldidagi vazifaga to'liq berilgandir.
Robin va men, birgalikda ishlovchi hamkasblar,
tugallanishiga yaqinlab qolgan
proektlarning peyzajini saqlab qo'yamiz.
Muvaffaqiyat ish bajarishdadir.
Omadsizliklar esa nishonlanib tahlil qilinadi.
Muammolar jumboqlarga aylanadi
va to'sqinliklar yo'q bo'ladi.
Ayni qiyin bo'lgan to'sqinlik yoki
murakkabliklarga uchraganda,
juda ham qiziqarli hulq paydo bo'ladi: bezash.
(Kulgi)
Tugallanmagan proektni bezash
ongli inkubatsiya kabidir.
Ularni hozirgina qiyin ahvolga qo'yib turgan muammolarni
echish uchun ajoyib va yangi usullar
huddi yuqorida aytilgan antraktlardan kelib chiqadi.
Biz foydalanishimiz uchun hamma materialla bor.
Hattoki o'sha oddiy, jirkanchli, plastik o'ziq ovqat sumkalari
sizlar tasavvur qilmagan darajada
kuchli ko'prik bo'la oladi.
Ular quradigan narsalar hatto
ularning o'zlarini ham hayratda qoldiradi.
Video: uch, ikki, bir, kettik!
Gever Tulley: Yetti yoshlilalr qurgan uchar chang'i.
Video: Yay!
(Qarsaklar)
Gever Tulley: Rahmat sizlarga. Judam ham maroqli bo'ldi.
(Qarsaklar)
Đây là khoảnh khắc
mà tôi tạo ra cái được gọi là Trường Chế Tạo ( Tinkering School ).
Trường Chế Tạo là nơi mà trẻ em có thể cầm que
và búa và những vật nguy hiểm khác,
và được tin tưởng.
Được tin tưởng là không làm mình bị thương,
và được tin tưởng là không làm bị thương người khác.
Trường Chế Tạo không theo một giáo trình nào cả.
Và không có bài kiểm tra nào cả.
Chúng tôi không cố gặng dạy một điều cụ thể nào.
Khi bọn trẻ đến
Chúng đối mặt với rất nhiều thứ,
gỗ và đinh và dây nhợ và bánh xe,
và nhiều công cụ, công cụ thực sự.
Đây là một trải nghiệm trong vòng sáu ngày cho trẻ em.
Và trong hoàn cảnh đó, chúng tôi có thể cho bọn trẻ thời gian.
Cái mà có vẻ thiếu
trong thời khóa biểu quá tải của chúng.
Mục đích là để bảo đảm rằng chúng rời trường
với nhận thức tốt hơn về việc làm sao để chế tạo đồ vật
tốt hơn khi chúng đến,
và để nhận ra từ sâu bên trong
rằng bạn có thể nghĩ ra cái gì đó bằng việc chơi đùa.
Không gì xảy ra như là kế hoạch... mãi mãi.
(Tiếng cười)
Và trẻ em sớm học được
rằng mọi dự án đều méo mó đi --
(Tiếng cười)
và trở nên thoải mái hơn với ý tưởng là mỗi bước
trong một dự án là một bước gần hơn
với thành công,
hay là thảm họa.
Chúng tôi bắt đầu từ vẽ và phát thảo.
Và đôi khi chúng tôi lập ra kế hoạch thật sự.
Và đôi khi chúng tôi chỉ bắt đầu bằng việc xây dựng.
Xây dựng là trung tâm của trải nghiệm.
Bắt tay làm
và chính mình đối mặt với vấn đề.
Robin và tôi giữ vai trò là người cộng tác,
giữ cho bố cục của các dự án
dần tới thành công.
Thành công là trong khi làm.
Và thất bại được ăn mừng và phân tích.
Các vấn đề trở thành các câu đố
và trở ngại biến mất.
Khi đối mặt với khó khăn cụ thể
sự trì trệ hay phức tạp,
một hành động thú vị xảy ra: trang trí.
(Tiếng cười)
Trang trí cho những dự án dang dở
là một kiểu ấp ủ nhận thức.
Và trong khoảng thời gian đó nảy ra những nhận thức sâu xa
và những hướng tiếp cận đáng ngạc nhiên để giải quyết vấn đề
đã làm chúng thất vọng mới đây.
Tất cả nguyên liệu đều có sẵn.
Thậm chí những thứ tầm thường, đáng ghét, bao tạp hóa
đều có thể trở thành một cái cầu
vững chắc hơn nhiều người tưởng.
Và những thứ mà bọn trẻ làm
thậm chí cũng làm kinh ngạc chúng.
Trong phim: Ba, hai, một, xuất phát!
Gever Tulley: Một tàu lượn siêu tốc được làm bởi một đứa trẻ 7 tuổi.
Trong phim: Yay!
(Vỗ tay)
Gever Tulley: Cảm ơn. Rất lấy làm vinh dự.
(Vỗ tay)
就是在那个时候
我开办了一个叫做修补学校的项目。
修补学校里，孩子们可以拿起木棍
和锤子以及一些其他危险的物品，
并且给予信任。
相信他们不会让自己受伤，
相信他们不会让他人受伤。
修补学校没有固定的课程。
也没有测试。
我们不去尝试教任何人任何具体的事情。
当儿童来这的时候
他们将会接触到很多东西，
木头，铁钉，绳索及轮胎，
以及很多很多工具，真正的工具。
这六天对儿童来说是一个身临其境的体验。
并在这方面，我们可以提供时间给孩子。
这些似乎就是他们所缺少的
在日程过满的生活中。
我们的目的是确保在他们离开的时候
能更好的理解怎么去建造东西
比他们来之前更好的理解，
以及一个扎根于内心的领悟
那就是你瞎忙也可以搞明白一件事情。
从没有任何事情是按照计划运行的，从来没有。
笑
然后孩子们马上就发现
所有的项目都出了差错 --
笑
但同时也造就了一个轻松的想法，那就是
在项目中的每一个过程
都让你向甜蜜的成功靠拢，
或者是一个欣喜的灾难。
我们从涂鸦和草图开始。
有时候我们也做一些真正的计划。
有时候我们直接从建造开始。
建造是体验的核心。
动起手来，把自己深深的浸入
和全力的投入到你手头的问题里。
罗宾和我，就像合作伙伴，
保持着这些项目
向完成的方向进军。
成功就在过程中。
我们庆祝和分析失败。
问题变成一个个迷题
紧接着障碍消除了。
当我们遇到特定的困难的时候
比如说挫折或复杂时，
一个十分有趣的行为就显现出来了: 装饰。
笑
装饰那些未完成的作品
是一种概念般的孵化。
从这些间隙中产生了更深的见解
以及解决问题的新奇尝试
这些问题在此之前还让人沮丧。
我们可以运用所有的材料。
甚至是那些平凡，可恨的塑料购物袋
也可以变为一个桥梁
而且任何人都没想到可以如此坚固。
有时候我们对我们自己所建造的东西
感到惊讶。
影片中: 三，二，一，发射！
基弗尔·杜雷: 一个7岁小孩造的过山车。
影片中: 耶！
掌声
基弗尔·杜雷:谢谢你们。这是我的荣幸。
掌声
就是在那個時候
我創辦了一間萬能小工匠學校
萬能小工匠學校是一個孩子可以拿棍子、
鐵鎚還有其他危險物品
並且可以放心地使用的地方。
我們不用擔心他們會傷害自己
也不用擔心他們會傷害別人。
小工匠學校沒有一個固定的課程表
也沒有任何考試。
我們不是要教任何人什麼特定的技能。
當孩子來到這裡
他們會接觸到很多東西
如木頭、釘子、繩子、輪子等等。
還有很多工具, 是真正的工具。
對這些孩子來說，這六天是一個深切的體驗。
在這個情況下，我們可以給孩子時間
而在他們緊湊的日程表上,
這些時間似乎不夠用。
我們的目標是去確定 在離開學校的那天
他們會比剛來到的時候
對建造物件有更清楚的概念
並且讓他們真正了解到
即使是一些看起來不太專業的工作，你也能從中獲益。
沒有任何成果會如計畫的一樣。
(笑聲)
很快地孩子們就能意識到
所有計畫都一定會出錯。
(笑聲)
計畫中的每個步驟不是在邁向成功, 就是失敗
對於這個概念 他們顯得變得比以前自在
對於這個概念 他們顯得變得比以前自在。
我們從塗鴨和畫草稿著手。
有時候我們會有一個真正的計畫。
有時候我們一開始便動手做。
建造是這個體驗的核心。
動手做、全程投入、不遺餘力
解決手上的問題。
羅賓和我扮演輔導員的角色
推動整個計畫的概念
往完工這個方向邁進。
成功就是實幹。
即使失敗，我們也會稱讚，也會幫助分析失敗的原因。
而疑難就有如完成了的砌圖
阻礙都一個個地消失了。
當遇到特別複雜
或棘手的問題時
一個很有趣的行為就會浮現, 那就是裝飾。
(笑聲)
裝飾那些沒有還未完成的計畫
就像是一種概念上的籌劃。
從這些插曲中他們可以獲得一些很深的領悟
以及一些神奇的新方法
能夠解決令孩子們感到煩惱的難題。
所有的材料都可以被使用
即使是那些不起眼和令人厭惡的膠袋
也可以變成一座橋
而且它比任何人想像中的都要牢固。
就連孩子們也被他們自己所建造的作品所震驚。
影片: 3,2,1, 出發!
Gever Tulley: 這雲霄飛車是由一群七歲的孩子建造的。
影片: 耶!
(鼓掌)
Gever Tulley: 很高興可以跟大家分享這些事情, 謝謝各位。
(鼓掌)