[Verhalen uit de Zee]
[Visverhaal Mijn Geheime Leven als Plankton]
Hoe ben ik hier terecht gekomen?
Nou, dat verhaal is vreemder dan je zou verwachten.
Ik kom uit een wereld vol zwervers,
een plek die weinig mensen kennen.
De wereld van het plankton.
Ik was één van een miljoen eieren
en slechts een paar van ons hebben het overleefd.
Als larf voegde ik me onder de andere zwervers.
['Plankton' komt van het Griekse woord 'planktos', dat rondzwerven betekent]
Plankton-vrienden had ik in alle maten, van kleine algen en bacteriën
tot dieren die langer waren dan de blauwe vinvis.
Ik deelde de kwekerij met andere embryo's en jongeren,
van mosselen tot krabben, van zee-egels tot anemonen.
(Hoog piepend geluid)
Wij zwervende dieren heten zoöplankton.
De meest voorkomende soort hier zijn eenoogkreeftjes en krill.
(Zoemen)
Je kan overal ter wereld zoeken,
maar nergens vind je een plek zo divers als mijn geboortehuis.
In één theelepel zeewater
kunnen een miljoen levende wezens zitten.
Het leven hier is best een uitdaging.
Biljoenen worden hier geboren, maar slechts een paar worden volwassen.
Hij is niet groter dan een speldenknop,
maar deze krablarf is de grootste vijand van de pijlworm.
(Tokkelend geluid)
(Zuigend geluid)
Zware gevechten tussen vleeseters, zoals hier,
is één manier om aan voedsel te komen.
Maar er is er maar één de sterkste en dat is het fytoplankton.
Eencellig leven
dat zonlicht en koolstofdioxide omzet
in eetbaar goud.
Fytoplankton vormt het grootste voedselnetwerk ter wereld.
's Nachts stegen dieren zoals ik omhoog uit de diepte
om ons tegoed te doen aan dit krachtige zonnebanket.
(Maraca geluid)
Ik maakte deel uit van de grootste dagelijkse migratiegolf ter wereld.
Overdag
keerde ik terug naar de duisternis, waar ook mijn vreemde makkers zaten.
(Hoop piepend geluid)
(Klapperend geluid)
Kannibalen, zoals deze zeevlinder,
die z'n eigen familie opeet.
En ribkwallen,
die hun trilhaartjes bewegen als regenboogwimpers.
Sommigen vangen hun prooi met kleverige tentakels,
terwijl anderen gewoon een hap uit hun neven en nichten nemen.
En siphonophorae,
die hun prooi vangen met giftige neteldraden.
Mijn favoriet is de Crustacea Phronima.
Zijn monsterlijke uiterlijk inspireerde de film 'Aliens'.
Hij vangt kleine hapjes met z'n borstelharen,
maar geeft de voorkeur aan grotere prooi als de Salpidae.
Met twee paar ogen jaagt dit vrouwtje in de diepe wateren.
Eenmaal gevangen
doet ze iets opmerkelijks
dat in de rest van het dierenrijk niet voorkomt.
Met lichaamsdelen van haar slachtoffers
creëert ze een vatvormig nest
waar ze haar jongen voedt tot ze groot genoeg zijn
om zichzelf te redden en weg te drijven.
Voor een kleine vis zoals ik zijn ze de ultieme snack.
Het voedselweb van plankton is zo complex
dat zelfs wetenschappers niet weten wie wie eet.
Maar ik wel.
Nu weet je waar ik vandaan kom.
Ik ben niet zo maar een lekker maal.