Secondary sugar kills?
No, wait.
Secondary smoking kills.
It causes lung cancer.
I know that, because in 1986, when the US Surgeon General told us,
what did we do?
We waged massive campaigns.
We started labeling packages saying, "It kills."
We also started public campaigns, so the kids would know.
And what happened is one day, they would tell you,
"Mom, if you don't stop smoking, you're going to die."
Well, that's pretty dramatic.
This is a public health emergency.
And we have one today.
It's all about secondary sugar, and let me explain how it kills.
You all know primary sugar, right?
Primary sugar: what I call that is the one in your fruits, your vegetables,
the legumes, the nuts, the milk;
it's the lactose, this is all good for you.
The body knows how to process that very well
with all the protein, the fiber, and the vitamins that come with it.
What I call secondary sugar - and I coined this term -
is the sugar that is hidden and added to processed foods.
That's the one that's bad.
First of all, it's hidden.
Let's look at this for a second.
It's hidden, because it's not where you expect it,
in your beverages and your sweets.
It's hidden, because half of what we eat comes from those savory foods.
Savory? Yes!
It's in your soup.
Three teaspoons of sugar in that soup.
It's in your crackers.
There's six teaspoons.
You may say, "But, I only eat a few of those."
Yes, a serving size is five crackers.
Do you know anybody who eats five crackers?
(Laughter)
Five chips?
I don't. Right?
They eat the whole sleeve. That's teaspoons of sugar.
And it's everywhere.
When I say everywhere,
I mean in your bread, in your pizza, in your burgers.
it's in your salad dressing,
even in America's favorite hot sauce.
You are reading these numbers correctly:
there are 24 teaspoons of sugar in that bottle.
Yes. The regular bottle.
You may say, "Oh, but hold on. I eat only a little."
Yes, but it adds up.
And wait, this is not the worst.
After working 20 years in the industry,
I thought I had seen the best and the ugliest of the industry.
No. A few weeks ago, I found out even worse.
And that's what I want to share with you today.
Now, let's put baby formula in perspective here.
The best milk for the baby is obviously the mother's milk, breast milk.
It does have sugar.
Primary sugar in it.
Seven percent of it is lactose, and that's good!
Can't be better for the baby.
But, in many communities, in low-income communities,
they use this -- 50% of the mothers don't breastfeed.
And, what's in this?
Less lactose and a lot of sugar.
When I say a lot of sugar, I mean 61 teaspoons of sugar is like this.
That's crazy. It's shocking.
Now, it goes on as an addiction.
And now a three-year old toddler will get a little beverage like this.
Let me show the size of this bottle.
It has six teaspoons of sugar, just that little thing.
The marketing is deceiving; because mothers will think,
"Oh, my kid will grow like a giraffe!"
No, they don't! They grow like a hippo!
(Laughter)
What do we do next?
We become young adults, and now we're tricked by the diets.
Think about it for a second.
You think about fat-free, right?
No, it doesn't.
Again, from knowing in the industry, how it works,
when we remove the fat from a product, it's tasteless,
so what do you do?
You add sugar, so that your favorite salad dressing,
that may already have sugar and you don't know why,
becomes three times as much sugar.
And, you'll try gluten-free,
Well, no.
I mean, if it's only because it's a fad, think again.
Gluten-free will often have 30 to 40% more sugar than your regular product.
So, you'll think, "Organic is good for my baby! That's healthy!"
No, it isn't.
The organic baby formula is the worst offender.
That's the one that has 61 teaspoons of sugar.
That's almost half a pound.
That's what I'm talking about.
In that little box, there's this much sugar.
So, what do we do about it?
I mean, am I telling you no sugar for anybody?
No.
I would never say to kids, "Stay away from sugar."
I'm from Paris. I know when I need my sugar kick.
And, this is the eclair, right there.
The chocolate eclair is what I get for my sugar,
because I drink my coffee black.
So, that's my sugar.
But the one on the right has just too much sugar.
They look the same.
You look at these two little things, and you say, "Oh. It's about the same."
Yes; 260 calories each.
But the difference is one is loaded with sugar.
And those nine teaspoons of sugar are like a soda.
They create a sugar spike on your liver.
Here's what I mean. Look what happens.
The excess sugar gets transformed into glycogen.
The glycogen is fat storage for later.
So, the insulin does not bring it to the muscles;
it says to the body, "I'll come back for that."
Except if you do this two or three times a day,
then it stays in your belly.
And you can't get rid of it.
We know there's a direct correlation now between how much secondary sugar you take
and the higher incidence of heart disease, type 2 diabetes, and obesity.
So, how are we going to stop this addiction?
And I'm talking about an addiction here.
Let me show you.
This is a brain scan you see on the image
of a normal individual.
The red dots represent the dopamine.
That's the reward.
That's the "Ahhh!" when I bite the eclair.
And I know I'm not going to have two or three of those.
But what happens with an addiction is this.
Do you see the difference on this brain scan of a cocaine addict?
No red dots. No dopamine.
The reward system is shut down.
So I need more. More. More.
And this is the brain scan of an obese person.
I call this a sugar addiction.
Same phenomenon. I'm craving it.
Craving it to the point of 22 teaspoons,
30 teaspoons per day for teens.
How are we going to resolve this?
How are we going to solve the crisis of childhood obesity?
With a warning system.
That's what I'm suggesting.
We did it for tobacco,
why can't we do it here for all our foods
and have a warning on the front of the package
in addition to all that great information that nobody reads, right?
Seriously. A number of teaspoons.
And, the entire package, not for a ridiculous serving size.
Now, if the product has no secondary sugar in it,
no added sugar whatsoever,
we should tell it and grant it a green label.
Kids will know the difference,
so that when time comes for the burger and the fries,
they will tell their mom and dad,
"Dad, are you sure you want to get
that 57-teaspoons-of-sugar bottle for your fries?
I want a zero for mine!"
That's what we can do. Together. We can eradicate childhood obesity.
We, the people, need to take this to the [Capitol] Hill.
Thank you.
(Applause)
السكريات المركبة تقتل؟
لا، انتظروا.
التدخين السلبي يقتل.
يسببُ سرطان الرئة.
عرفتُ هذا لأنه في عام 1986 عندما أخبرنا الجرّاح العام الأمريكي ذلك،
ماذا فعلنا؟
خُضنا حملات واسعة النطاق.
بدأنا في إلحاق ملصقات مطبوعة بالعبوات تقول: "إنها تقتل."
بدأنا أيضًا في شن حملات توعية عامة، حتى الأطفال عرفت وستعرف.
وماذا حدث، وسيحدثُ هو أنه سيخبرك أطفالك في يوم ما،
"أمي، إذا لم تتوقفي عن التدخين، سوف تموتين."
حسنًا، إنه موقف دراماتيكي مؤثر جدًا.
إنها حالة طوارىء بشأن الصحة العامة.
ولدينا اليوم واحدة.
كل الأمر حول السكريات المركبة، ودعوني أشرح كيف تقتل.
تعرفون جميعًا السكريات الأولية، أليس كذلك؟
السكر الأولي كما أقصده هو الموجود في فاكهتكم وخضرواتكم،
وفي البقوليات والمكسرات والحليب؛
إنه اللاكتوز، وهذا كله جيد ومفيد لكم.
ويعرفُ الجسم كيفية التعامل معه بشكل جيد جدًا
مع كل ما يحويه من بروتين وألياف وفيتامينات.
ما أقصده بالسكريات المركبة -وأنا ابتكرت هذا المصطلح-
هو السكر المخفي الكامن والذي يضاف إلى الأطعمة المُصنّعة.
هذا هو السكر الضار.
أولًا وقبل كل شيء، إنه مخفي.
دعونا ننظر إلى هذا للحظة.
إنه مخفي بسسب أنه ليس في المكان الذي تتوقعونه،
في مشروباتكم وحلوياتكم.
إنه مخفي لأن نصف ما نأكله يأتي من هذه الأطعمة المُتّبلة طيبة النكهة.
طيبة النكهة المنعشة؟ نعم!
إنها في حسائكم؟
ثلاث ملاعق صغيرة من السكر في هذا الحساء.
إنها في الرقائق التي تأكلونها.
هنا ست ملاعق صغيرة من السكر.
قد تقول، "لكن تناولتُ عددًا قليلاً منها فقط."
نعم، خمس رقائق مقرمشة هي حجم الوجبة.
هل تعرف أي شخص يأكل خمس رقائق؟
(ضحك)
خمس رقائق؟
لا أعرف، أليس كذلك؟
إنهم يأكلون جزءًا كاملاً. هذه هي الملاعق الصغيرة من السكر.
وهي في كل مكان.
عندما أقول في كل مكان،
أعني في الخبز والبيتزا وساندويشات البرغر.
إنها في صلصة السلطات التي تأكلونها.
حتى في الصلصة الحارة الأمريكية المفضلة.
إنكم تقرأون هذه الأرقام بشكل صحيح؛
هناك 24 ملعقة صغيرة من السكر في تلك الزجاجة.
نعم، إنها الزجاجة العادية.
قد تقول، "أوه، لكن انتظر فإنني أتناول كمية قليلة فقط."
نعم، لكنها كمية مضافة.
انتظروا أيضًا، ليس هذا الأسوأ.
بعد 20 عاما من العمل في الصناعة،
أعتقد أنني رأيتُ الأفضل والأقبح على الإطلاق في هذه الصناعة.
لا، قبل أسابيع قليلة، وجدتُ حتى الأسوأ.
وهذا ما أريد مشاركتكم فيه اليوم.
دعونا الآن نضع الحليب البديل للأطفال الرضع في الاعتبار هنا.
من الواضح أن أفضل حليب للرضيع هو حليب الأم، حليب الثدي.
إنه يحوي السكر.
فيه السكر الأساسي.
%7 منه هو اللاكتوز، وهذا مفيدٌ جيد!
ليس أفضل منه للطفل الرضيع.
لكن، وفي عدد كبير من المجتمعات، في المجتمعات ذات الدخل المنخفض.
إنهم يستخدمون هذا -- 50% من الأمهات لا يرضعن أطفالهن الرضاعة الطبيعية.
وماذا في ذلك؟
لاكتوز أقل والكثير من السكر.
عندما أقول الكثير من السكر، أعني 61 ملعقة صغيرة سكر مثل هذه.
هذا جنون، إنه صادم.
إنه يستمر ويصبح كالإدمان.
سيحصل طفل عمره ثلاث سنوات الآن على مشروب قليل من هذا القبيل.
دعوني أريكم حجم هذه الزجاجة.
إنها تحوي ست ملاعق صغيرة من السكر، مثل هذا الشيء القليل فقط.
فالترويج وبيع المنتجات مضللٌ خادع، لأنه ستعتقد الأمهات،
"أوه، سينمو طفلي مثل الزرافة!"
لا، لن يكون كذلك! سينمو مثل فرس النهر!
(ضحك)
ماذا سنفعل لاحقًا؟
أصبحنا شبابًا، وقد انخدعنا من قبل الأنظمة الغذائية.
فكروا حول هذا الموضوع لثانية.
فكرتم بالأطعمة الخالية من الدهون، أليس كذلك؟
لا، لم يحدث ذلك.
مرةً أخرى، ومن خلال معرفتي بالصناعة وكيف تعمل،
فعندما نستبعد الدهنيات من المنتج، يصبح عديم النكهة لا طعم له.
فماذا عليكم أن تفعلوا؟
إنكم تضيفون السكر، بحيث الصلصة المفضلة لسلطتكم،
قد تحوي بالفعل السكر، وأنتم لا تعلمون لماذا،
ويصبح فيها ثلاثة أضعاف السكر.
وستحاولون تناول الأطعمة الخالية من الغلوتين،
حسنًا، لا.
أقصدُ لو كان ذلك فقط لأنه موضة عابرة، عليكم التفكير مرة أخرى.
تحوي الأطعمة الخالية من الغلوتين 30% إلى 40% سكر أكثر من منتجاتكم العادية.
كذلك، ستفكرون "الأطعمة العضوية هي مفيدة لطفلي! إنها صحية!"
لا، إنها ليست كذلك.
الأغذية العضوية البديلة للطفل هي أسوأ مُدان.
إنها هي التي تحوي 61 ملعقة صغيرة سكر.
ما يقارب نصف رطل (227 غرام).
هذا هو ما أتحدثُ عنه.
في ذلك الصندوق الصغير، هناك هذه الكمية من السكر.
وبالتالي، ماذا سنفعل حيال ذلك؟
أعني، هل أقول لكم لا للسكر لأي أحدٍ منكم؟
لا.
لن أقول ابداً للأطفال: "ابتعدوا تمامًا عن السكر."
أنا من باريس/فرنسا. أعرفُ عندما أحتاج لقضمة سكر.
وهذه هي فطيرة الحلوى، إنها هناك.
إنها إصبعية الشوكولاته التي أحصلُ منها على السكر،
لأنني أشربُ قهوتي دون سكر وحليب.
لذا هذا هو السكر الذي أحصلُ عليه.
لكن، يحوي الشيء الذي على اليمين الكثير من السكر.
إنهما متشابهان.
تنظرون إلى هذين الشيئين الصغيرين، وتقولون: "أوه، إنهما نفس الشيء."
نعم، يحوي كلٍ منهما على 260 سعر حراري.
لكن الفرق هو أن واحد منهما يحوي الكثير من السكر.
وهذه الملاعق الصغيرة التسع من السكر هي مثل المشروبات الغازية.
وستُحدث ارتفاعًا للسكر في كبدكم.
هذا ما أعنيه. انظروا إلى ما يحدث.
يتحول ارتفاع السكر إلى جلايكوجين.
الجلايكوجين هو مخزن للدهون لاحقًا.
لذلك، لا ينقل الإنسولين الدهنيات إلى العضلات.
وكأن الإنسولين يقول للجسم: "سأعود لذلك."
إلا إذا قمتم بتناول السكريات مرتين إلى ثلاث مرات يوميًا.
فعليه تبقى الدهنيات في منطقة بطنكم.
ولا تستطيعون التخلص منها.
نعلمُ الآن أنه يوجد علاقة مباشرة بين كمية السكر المركب الذي تتناولونه
وارتفاع نسبة الإصابة بأمراض القلب، ومرض السكري نوع 2 والبدانة.
لذا، كيف يمكنُنا وقف هذا الإدمان؟
أتحدثُ هنا حول الإدمان.
دعوني أريكم.
هذا هو مسح (فحص دقيق) للدماغ كما ترون في الصورة
للشخص العادي.
تُمثّل النقاط الحمراء الدوبامين.
هذا هو التعويض (المكافأة)
إنها "الآه!" عندما آكل فطيرة الحلوى.
وأعلم أنني لن أتناول قطعتين أو ثلاث منها.
ولكن ما يحدثُ مع الإدمان هو التالي:
هل ترى الفرق في مسح الدماغ لشخص مدمن كوكايين؟
لا أثر للنقاط الحمراء ولا للدوبامين.
فالنظام التعويضي مقفل.
وبالتالي فأنا بحاجة للمزيد والمزيد والمزيد
وهذا هو الفحص الدقيق لدماغ شخص بدين (يعاني من السمنة).
ما أسميه إدمان السكر.
نفس الظاهرة. أنا تواقٌ له.
تواقٌ له إلى حد 22 ملعقة صغيرة سكر،
30 ملعقة صغيرة يوميًا للمراهقين.
كيف لنا حل هذه المشكلة؟
كيف لنا حل هذه الكارثة للبدانة في مرحلة الطفولة؟
مع نظام إنذار.
هذا ما أقترحه.
ما فعلناه مع التبغ،
لماذا لا نقوم بذلك بشأن جميع أطعمتنا الغذائية
ونلحق تحذيرًا في مقدمة العبوات الغذائية
بالإضافة إلى المعلومات الرائعة التي لا يقرأها أحد، أليس كذلك؟
وبشكل جدي نذكر عدد ملاعق السكر.
وذلك في العبوة الكاملة، ليس في حجم الحصة العديم الأهمية.
حاليًا، إذا لم يحوي المنتج على السكر المركب،
لا سكر مضاف إطلاقًا،
يجب أن نذكرها ونمنحها ملصق أخضر.
وسيعرف الأطفال الفرق،
فعندما يأتي الوقت لتناول أنواع البرغر والبطاطس المقلية،
سيخبروا والديهما،
"أبي، هل أنت متاكد أنك ترغب في الحصول على زجاجة تحوي 57 ملعقة سكر من أجل البطاطس
أريد أنا الزجاجة التي تحوي صفرًا"
هذا ما يمكننا عمله معًا.
نستطيع القضاء على البدانة في مرحلة الطفولة.
نريد رفع هذه القضية إلى الكونغرس الأمريكي.
شكرًا لكم.
(تصفيق)
Скритата захар убива?
Не, чакайте!
Пасивното пушене убива.
Причинява рак на белите дробове.
Знам това - през 1986 Ръководителят на корпуса за обществено здраве на САЩ
ни го каза и какво направихме ние?
Организирахме внушителни кампании.
Започнахме да слагаме на пакетите надписи "Пушенето убива".
Започнахме и публични кампании, за да разберат и децата.
И дойде денят, в който те ви казаха:
"Мамо, ако не спреш да пушиш, ще умреш."
Звучи доста драматично.
Това е критичен момент за общественото здраве.
И днес сме в такова положение.
Става въпрос за добавената захар и нека обясня как тя убива.
Всички познавате природната захар, нали?
Природна - така наричам захарта в плодовете, зеленчуците,
бобовите растения, ядките, млякото -
това е лактозата, тя е напълно полезна за вас.
Тялото много добре знае как да я преработи,
заедно с всички протеини, фибри и витамини.
Това, което наричам скрита захар - аз измислих този термин -
е захарта, която е скрита и добавена към преработените храни.
Тя е вредната.
Преди всичко е скрита.
Да разгледаме това за момент.
Скрита е, защото не е там, където очаквате,
в напитките и сладкишите ви.
Скрита е, защото половината от това, което ядем, са апетитни храни.
Апетитни? Да!
Тя е в супата ви.
Три чаени лъжички захар в тази супа.
Тя е в солените бисквитки.
Тук има 6 чаени лъжички.
Може би ще кажете: "Но аз ям по малко."
Да, една порция е пет бисквитки.
Да познавате някой, който изяжда пет бисквитки?
(Смях)
Пет парченца чипс?
Аз не познавам. Нали така?
Хората изяждат целия пакет. Това са лъжици захар.
Тя е навсякъде.
Като казвам навсякъде,
имам предвид хляба ви, пицата, бургерите,
заливката за салата,
дори в любимия на Америка лют сос.
Правилно разчитате цифрите:
в тази бутилка има 24 чаени лъжички захар.
Да. Обикновената бутилка.
Може би ще кажете: "О, я чакай. Аз ям по малко."
Да, но се натрупва.
И почакайте, това не е най-лошото.
След 20 години работа в индустрията,
мислех, че съм видял най-хубавото и най-грозното от нея.
Не. Преди няколко седмици открих нещо дори по-лошо.
И точно това искам да споделя с вас днес.
Да разгледаме бебешката формула.
Най-доброто мляко за бебето очевидно е майчиното мляко, кърмата.
То съдържа захар.
Природна захар.
Седем процента от него е лактоза и това е хубаво!
Бебето не може да е по-добре.
Но в много общности, общности с ниски доходи,
използват това - 50% от майките не кърмят.
А какво има в него?
По-малко лактоза и много захар.
Като казвам много захар, имам предвид 61 чаени лъжички - ето толкова.
Това е лудост. Шокиращо е.
И продължава като зависимост.
Едно тригодишно дете ще получи малка напитка като тази.
Нека ви покажа размера на бутилката.
Съдържа 6 чаени лъжички захар, само това малко нещо.
Маркетингът е заблуждаващ, защото майките ще помислят:
"О, детето ми ще порасне като жираф!"
Не, няма! Порастват като хипопотами!
(Смях)
Какво правим после?
Превръщаме се в млади хора и попадаме в капана на диетите.
Помислете за момент.
Представяте си нещо без мазнини, нали?
Не, недейте.
Отново, знаейки как работи индустрията,
щом махнем мазнините от един продукт, той е безвкусен,
затова какво правите?
Добавяте захар, така че любимият ви сос за салата,
в който може би вече има захар и не знаете защо,
става три пъти по-захарен.
Искате да опитате без глутен.
Ами, недейте.
Ако е само защото е модно, помислете пак.
Продуктите без глутен често съдържат 30 до 40% повече захар от обикновените.
Ще помислите: "Органичната храна е добра за детето ми! Здравословна е!"
Не, не е.
Органичната бебешка формула е най-вредната.
Тя е тази с 61 чаени лъжички захар.
Това е почти половин паунд (227 г).
Ето за това говоря.
В тази малка кутийка има толкова много захар.
И така, какво правим по въпроса?
Твърдя ли, че не трябва да има никаква захар за никого?
Не.
Никога няма да кажа на децата: "Не яжте сладко!"
От Париж съм. Знам кога имам нужда от захарен стимул.
А това там е еклер.
Хапвам шоколадовия еклер като нещо сладко,
защото пия кафето си чисто.
Това е моята захар.
Но този отдясно има прекалено много захар.
А изглеждат еднакви.
Поглеждате двата малки еклера и си казвате: "О, почти еднакви са."
Да, 260 калории всеки.
Но разликата е, че единият е пълен със захар.
И тези девет чаени лъжички захар са като сода.
Те образуват захарен шип в черния ви дроб.
Ето какво имам предвид. Вижте какво се случва.
Излишната захар се превръща в гликоген.
Гликогенът е запас от мазнини.
Затова инсулинът не го отвежда до мускулите,
той казва на тялото: "Ще се върна за това."
Освен ако не преяждате по два-три пъти на ден,
тогава гликогенът остава в корема ви.
И не можете да се оттървете от него.
Вече знаем, че има пряка връзка между приетото количество скрита захар
и по-честите случаи на сърдечно-съдови заболявания, диабет тип 2 и затлъстяване.
Как ще спрем тази зависимост?
Тук говорим за пристрастяване.
Нека ви покажа.
Това е сканиран образ на мозъка
на нормален човек
Червените точки представляват допамина.
Това е наградата.
Онова "Ах!", когато отхапя от еклера.
И знам, че няма да изям два-три.
Ето какво се случва със зависимостта.
Виждате ли разликата със сканирания мозък на пристрастен към кокаина?
Няма червени точки. Няма допамин.
Системата за награждаване не работи.
Затова искам още. Още. Още.
А това е сканираният мозък на затлъстял човек.
Наричам това пристрастеност към захар.
Същият феномен. Копнея за нея.
Копнея, докато стигна до 22 чаени лъжички,
30 лъжички на ден при тийнеджърите.
Как ще се справим с това?
Как ще разрешим кризата с детското затлъстяване?
С предупредителна система.
Това предлагам.
Направихме го заради тютюна,
защо да не го направим за всички храни
и да имаме предупреждение отпред на пакета,
заедно с цялата страхотна информация, която никой не чете?
Сериозно. Брой чаени лъжички.
В целия пакет, не в една смешна порция.
Ако продуктът не съдържа скрита захар,
абсолютно никаква добавена захар,
трябва да кажем това и да му сложим зелен етикет.
Децата ще знаят разликата
и когато дойде време за бургер и картофки,
ще кажат на мама и татко:
"Тате, сигурен ли си,че искаш тази
бутилка с 57 чаени лъжички захар за картофките си?
Аз искам нула за моите!"
Това можем да направим. Заедно. Да премахнем затлъстяването при децата.
Всички ние трябва да внесем това в Конгреса.
Благодаря ви.
(Аплодисменти)
Els sucres secundaris maten?
No, espera.
El fum secundari mata.
Causa càncer de pulmó.
Ho sé, perquè el 1986, quan ens ho va dir el ministeri,
què vam fer?
Vam endegar campanyes massives.
Vam començar a etiquetar els paquets dient-hi "mata."
També vam començar campanyes per informar els nens.
I el que va passar és que un dia et deien:
"Mare, si no deixes de fumar, moriràs"
Bé, això és prou dramàtic.
És una emergència de salut pública.
I avui en tenim una.
És pel sucre secundari, i deixeu-me explicar com mata.
Tots coneixen el sucre primari, no?
Sucre primari: anomeno així el que hi ha a fruites i verdures,
llegums, fruits secs i llet;
és la lactosa, tot això és bo pel cos.
El cos sap molt bé com processar-lo.
juntament amb la proteïna, la fibra i les vitamines que també duen.
El que anomeno sucre secundari –i jo he inventat el terme–
és el sucre amagat que s'afegeix als aliments processats.
Aquest és el dolent.
De primer, està amagat.
Mirem-s'ho un segon.
És amagat, perquè no és on esperaríem que fos,
és a dir, a les begudes i els dolços.
És amagat, perquè la meitat del que mengem és als aliments salats.
Salats? Sí!
És a la sopa.
Tres culleradetes de sucre en aquesta sopa.
És a les galetes salades.
N'hi ha sis culleradetes.
Direu: "Bé, però tan sols en menjo unes quantes"
Si, una ració són cinc galetes.
Coneixeu algú que tan sols en mengi cinc?
Cinc patates fregides?
Jo no, oi?
Se'n mengen tota la bossa. I això és molt de sucre.
I és arreu.
I quan dic arreu,
vull dir al pa, la pizza, les hamburgueses.
A la salsa per amanir,
I fins a la salsa picant preferida.
Esteu llegint correctament les xifres:
hi ha 24 culleradetes de sucre en aquesta ampolla.
Sí, la de mida normal.
Direu: "Però espera. Tan sols me'n poso una mica."
Si, però tot suma.
I això no és el pitjor.
Després de treballar-hi 20 anys,
pensava que ja havia vist el millor i el pitjor d'aquesta indústria.
No. Fa unes setmanes, vaig descobrir que era encara pitjor.
I això és el que avui vull ensenyar-vos.
Ara, posem en context els substituts de la llet materna.
La millor llet per al nadó és, evidentment, la llet materna.
Duu sucre.
Sucre primari.
El set per cent és lactosa, i això és bo!
No pot ser millor per al nadó.
Però en moltes comunitats, comunitats amb pocs ingressos,
fan servir això – 50% de les mares no donen el pit.
I què hi ha?
Menys lactosa i molt de sucre.
I quan dic molt sucre, vull dir 61 culleradetes de sucre.
És de bojos. És impactant.
I això funciona com una addicció.
I ara, un bebè de tres anys prendrà una beguda com aquesta.
Observeu la mida d'aquesta ampolla.
Aquesta coseta duu sis culleradetes de sucre.
La propaganda és enganyosa; la mare pensa:
"Oh, el meu fill creixerà com una girafa!"
No, no ho farà! Creixerà com un hipopòtam!
(Rialles)
I què fem després?
Esdevenim joves adults i ara ens enganyen amb les dietes.
Penseu-ho un instant.
Penseu que no duu greixos, oi?
No, no en duu.
Altra vegada, coneixent la indústria i com funciona,
si eliminem el greix d'un producte esdevé insípid,
i què farem aleshores?
Afegir-hi sucre, i així el vostre amaniment preferit,
que ja duu sucre sense que sapigueu per què,
en duu el triple.
I ara proveu a menjar sense gluten.
Tampoc.
Si ho feu tan sols perquè és una moda, repenseu-vos-hi.
Si no duen gluten, sovint tindran 30-40% més sucre que el producte normal.
Potser pensareu: "El menjar ecològic és bo per al meu fill! És sa!"
No, no ho és.
La llet infantil ecològica és la pitjor.
Duu 61 culleradetes de sucre.
Són gairebé 200 grams.
A això em refereixo.
En aquesta caixeta, hi ha aquest sucre.
Què podem fer-hi, doncs?
Vull dir suprimir el sucre del tot?
No.
Mai diré als nens: "Allunyeu-vos del sucre."
Sóc de París. Sé quan em cal la meva dosi de sucre.
I aquí tinc el meu pal de xocolata.
D'aquí és d'on trec el meu sucre,
perquè em prenc el cafè sense sucre.
Aquest és, doncs, el meu sucre.
Però el de la dreta en té massa.
Semblen iguals.
Si us mireu aquestes dues coses, direu: "Oh! És el mateix."
Sí, 260 calories cadascun.
Però la diferència és que un és carregat de sucre.
I aquestes nou culleradetes de sucre són com un refresc ensucrat.
Produeixen un pic de sucre al fetge.
Em refereixo a això. Mireu què passa.
L'excés de sucre es transforma en glicogen.
I el glicogen s'emmagatzema en forma de greix per a més tard.
La insulina no el fa entrar als músculs.
Li diu al cos: "Després el vinc a buscar."
Però si feu això dos o tres cops al dia,
resta al ventre.
I no us en poder desfer.
Ara sabem que hi ha una relació directa entre el sucre secundari que prenem
i l'augment de malalties coronàries, diabetis de tipus 2 i obesitat.
Com aturarem aquesta adicció?
Perquè es tracta d'una addicció.
Deixeu-me que us ho ensenyi.
Aquí teniu una imatge del cervell
d'una persona normal.
Els punts vermells representen la dopamina.
És la recompensa.
És el "Ahhh!" quan mossego el pal.
I sé que no me'n menjaré dos o tres.
Però amb l'addicció passa això.
Veieu la diferència amb la imatge d'un addicte a la cocaïna?
Res de punts vermells. Res de dopamina.
El sistema de recompensa està apagat.
Per tant me'n cal més. Més. Més.
I aquesta és la imatge d'una persona obesa.
Això ho anomeno addicció al sucre.
El mateix fenomen. Ho anhelo.
Anhelo fins a 22 culleradetes.
30 culleradetes diàries els adolescents.
Com ho podem arreglar?
Com resoldrem la crisi de l'obesitat infantil?
Amb un sistema d'avisos.
Això és el que proposo.
Ho vam fer amb el tabac.
Per què no podem fer-ho amb els aliments
i posar una advertència al davant del paquet,
a més de tota la meravellosa informació que ningú no es llegeix, oi?
De veritat. Un nombre de culleradetes.
Les de tot el paquet, no les d'una ridícula ració.
I si el producte no té sucre secundari,
cap sucre afegit,
ho hauríem d'indicar i posar-hi una etiqueta verda.
Els nens sabran la diferència,
així, quan arribi el moment de l'hamburguesa i les patates,
diran als seus pares,
"Pare, estàs segur que vols
el refresc amb 57 culleradetes de sucre amb les patates fregides?
Jo en vull un sense cap!"
Això és el que podem fer. Plegats. Podem erradicar l'obesitat infantil.
Nosaltres, el poble, ho hem de dur al Congrés.
Gràcies.
(Aplaudiments)
Druhotný cukr zabíjí?
Ne, počkejte.
Pasivní kouření zabíjí.
Způsobuje rakovinu plic.
Vím to, protože když nám to v roce 1986 oznámil americký ministr zdravotnictví,
co jsme udělali?
Spustili jsme masové kampaně.
Začali jsme označovat obaly: „Toto zabíjí."
Také jsme spustili kampaně na veřejnosti, aby to znaly i děti.
A výsledkem bylo, že jednoho dne vám děti řeknou:
,,Mami, jestli nepřestaneš kouřit, tak umřeš.“
To je dost dramatické.
Je to ohrožení veřejného zdraví
a dnes tu máme stejnou situaci.
Týká se to druhotného cukru; dovolte mi vysvětlit, jak zabíjí.
Všichni znáte prvotní cukr, že?
Prvotní cukr je obsažen v ovoci, zelenině,
luštěninách, ořechách, mléku.
Jedná se o laktózu a ta vám prospívá,
tělo ví, jak ji zpracovat, se všemi těmi proteiny,
vlákninou a vitamíny, které se do těla dostanou spolu s cukrem.
Co nazývám druhotným cukrem, - tento termín jsem sám vytvořil -
je cukr skrytý a přidaný do vyráběného jídla.
To je špatný cukr.
Zaprvé, je skrytý.
Na moment se podívejme na tohle.
Je skrytý, protože není tam, kde ho čekáte,
je v nápojích a sladkostech.
Je skrytý, protože polovinu ho sníme ve slaném jídle.
Ve slaném? Ano!
Je ve vaší polévce.
Tři čajové lžičky v téhle polévce.
Je ve vašich krekrech.
V těch je šest lžiček.
Možná si řeknete: „Ale já jich nesním moc.“
Ano, jedna porce je pět krekrů.
Znáte někoho, kdo jich sní jen pět?
(smích)
Pět čipsů?
Já teda ne.
Snědí celé balení. To je lžiček cukru.
Je to ve všem.
A když říkám ve všem,
tím myslím váš chléb, pizzu, burgry.
Je ve vaší zálivce na salát,
i v americké populární pálivé omáčce.
Tato čísla chápete správně:
v té lahvi je 24 lžiček cukru.
Ano, v běžné lahvi.
Možná si řeknete: „Ale já si jí dám jen málo.“
Ano, ale ono se to nasčítá.
Počkejte si, tohle ještě není to nejhorší.
Po dvaceti letech práce v oboru jsem si myslel,
že jsem už viděl to nejlepší i nejhorší z potravinářského průmyslu.
Ne. Před pár týdny jsem našel ještě něco horšího.
A chci se o to s vámi dnes podělit.
Nyní se z této perspektivy podívejme na sunar.
Nejlepší pro dítě je samozřejmě mateřské mléko, z matčina prsu.
Obsahuje cukr.
Prvotní cukr.
Sedm procent tvoří laktóza a to je v pořádku.
Pro dítě není nic lepšího.
Ale v mnoha komunitách, nízkopříjmových komunitách,
kupují toto - 50 % matek nekojí.
A co to obsahuje?
Méně laktózy a mnohem více cukru.
Když říkám hodně cukru, 61 lžiček cukru vypadá takhle.
To je šílené. Je to hrozné!
Vytváří se tím závislost.
Tříleté batole dostane takový nápoj.
Podívejte se, jak je ta lahev velká.
Tahle malá lahvička obsahuje 6 lžiček cukru.
Reklamy klamou, protože matky si pomyslí:
„Ach, moje dítě poroste jako žirafa!“
Ne, neporostou! Porostou jako hroši!
(smích)
A co se děje později?
Dospějeme a jsme klamáni dietami.
Zamyslete se nad tím.
Napadne vás ‚bez tuku‘, že?
Ne, to není dietní.
Protože jsem z oboru, vím, jak to dopadne,
když z produktu odstraníme tuk. Je to bez chuti.
Takže co s tím?
Přidáme cukr, takže váš oblíbený dresink,
který už cukr obsahoval, tak aniž si to uvědomíte,
obsahuje třikrát tolik cukru.
A někdy zkusíte ‚bez lepku‘.
No… nezkoušejte.
Kdyby to byla jen móda, ale zamyslete se nad tím.
‚Bezlepkové‘ má obvykle o 30 až 40 % více cukru než běžný výrobek.
Možná si myslíte: „Organické je pro mé dítě dobré! Je to zdravé!“
Ne, není.
Organický sunar je pro miminka nejhorší.
Tenhle obsahuje 61 lžiček cukru.
To je skoro čtvrt kila.
O tom mluvím.
V téhle malé krabičce je tolik cukru.
A co s tím děláme?
Zakážeme cukr všem?
Ne.
Nikdy bych dětem neřekl: „Držte se od cukru dál.“
Pocházím z Paříže. Vím, kdy potřebuji svojí dávku cukru.
Tohle je éclair, to je on.
Čokoládový dezert éclair si dám, když potřebuji cukr,
protože pijí černou kávu.
To je můj cukr.
Ale tyčinka napravo má příliš mnoho cukru.
Vypadají stejně.
Podíváte se na ty dva zákusky a řeknete si: „Hm, to je to samé.“
Ano, oba mají 260 kalorií.
Rozdíl je v tom, že jeden je nacpaný cukrem.
A těchto 9 lžiček cukru je jako soda.
Ve vašich játrech nastane nadbytek cukru.
O tomhle mluvím. Podívejte, co se stane.
Přebytek cukru se přemění na glykogen.
Glykogen je zásobník tuku na později.
Inzulin to nedoručí do svalů,
ale řekne tělu: „Přijdu si pro to později.“
Jenomže když to uděláte 2x až 3x denně,
zůstane vám to v pase.
A pak se toho nemůžete zbavit.
Víme, že je přímý vztah mezi množstvím druhotného cukru, který sníte
a zvýšeným rizikem nemocí srdce, cukrovkou druhého typu a obezitou.
Jak zastavíme tuto závislost?
A opravdu tu mluvím o závislosti.
Něco vám ukážu.
Na obrázku vidíte
snímek mozku průměrného člověka.
Červené tečky představují dopamin.
To je odměna.
To je to ,,Aaach!“ když se zakousnu do éclairu.
A já vím, že si jich nedám dva nebo tři kusy.
Ale tohle se děje při závislosti.
Vidíte ten rozdíl na snímku člověka, závislého na kokainu?
Žádné tečky. Žádný dopamin.
Systém odměn je vypnutý.
A tak potřebuji víc. Víc. Víc.
Tohle je snímek mozku obézního člověka.
Říkám tomu závislost na cukru.
Stejný fenomén. „Toužím po tom.“
Denně sníme až 22 lžiček,
adolescenti 30 lžiček.
Jak ten problém vyřešíme?
Jak vyřešíme problém dětské obezity?
Systémem varování.
To je můj návrh.
Udělali jsme to s tabákem,
proč bychom to nemohli udělat s naším jídlem
a mít na přední straně varování
jako doplněk ke všem těm skvělým informacím, které nikdo nečte, že?
Vážně. Počet čajových lžiček.
A pro celé balení, ne pro směšnou porci.
A pokud produkt neobsahuje druhotný cukr,
vůbec žádný přidaný cukr,
měli bychom to říct a označit zelenou značkou.
Děti rozdíl poznají,
takže až přijde čas na burger s hranolky,
řeknou své mámě a tátovi:
„Tati, jsi si jistý, že chceš
ke svým hranolkům lahev s 57 lžičkami cukru?
Já chci bez cukru!“
Toho můžeme dosáhnout. Spolu. Můžeme vymýtit dětskou obezitu.
My, lidé, to musíme vzít až do Kapitolu.
Děkuji vám.
(potlesk)
Passivt sukker dræber?
Nej, vent.
Passiv rygning dræber.
Det forsager lungekræft.
Det ved jeg, fordi i 1986, da USAs embedslæge fortalte os det,
hvad gjorde vi da?
Vi førte massive kampagner.
Vi begyndte at sætte små sedler på pakkerne, hvor der stod: "Det dræber."
Vi startede også offentlige kampagner, så børnene fik det fortalt.
Det der ville ske en dag, er, at de ville fortælle dig:
"Mor, hvis du ikke stopper med at ryge, så dør du."
Det er rimelig dramatisk.
Det her er en offentlig helbreds krisesituation.
Og vi har en i dag.
Det handler om passivt sukker, og lad mig forklare, hvordan det dræber.
I ved alle hvad primær sukker er, ikke?
Primær sukker, som jeg kalder det, er det som er i frugt, grøntsager,
bælgfrugter, nødder, mælk;
det er laktose, det er godt for dig.
Kroppen ved godt hvordan den skal nedbryde det
med alle proteiner, fibre og vitaminer som følger med.
Det jeg kalder passivt sukker - og jeg opfandt dette udtryk -
er det sukker som er gemt og tilføjet i forarbejdet fødevare.
Det er det, som er slemt.
For det første er det gemt.
Lad os se på det her et øjeblik.
Det er skjult fordi det ikke er hvor du forventer det er,
i dine drikkevare og dit slik.
Det er skjult fordi, halvdelen af det vi spiser kommer fra de færdige madvarer.
Færdige? Ja!
Det er i din suppe.
Tre teskefulde sukker i den suppe.
Det er i dine kiks.
Der er seks teskefulde.
Du siger måske: "Men, jeg spiser kun få at disse."
Ja, en potionsstørrelse er fem kiks.
Kender I nogen som spiser fem kiks?
(Latter)
Fem chips?
Jeg gør ikke. Vel?
De spiser hele røret. Det er teskefulde med sukker.
Og det er overalt.
Når jeg siger overalt,
så mener jeg, i dit brød, i din pizza, i din burger.
Det er i din salatdressing,
selv i Amerikas favoritsauce.
Du læser disse tal korrekt:
der er 24 teskefulde sukker i den flaske.
Ja. Den normale flaske.
Nu siger du måske: "Hold lige, jeg spiser kun lidt."
Ja, men det lægges til.
Og vent, det er ikke det værste.
Efter at have arbejdet 20 år i industrien.
Troede jeg, at jeg havde set den bedste og det værste af industrien.
Nej. For et par uger siden, fandt jeg det værste.
Og det er hvad jeg vil dele med jer i dag.
Lad os sætte modermælkserstatning ind i perspektivet her.
Den bedste mælk for babyer er åbenlyst moderens mælk, brystmælk.
Det indeholder sukker.
Primært sukker.
Syv procent af det, er laktose og det er godt!
Det kan ikke blive bedre for babyen.
Men i mange samfund, lavindkomstssamfund,
de bruger dette - 50% af mødrene ammer ikke.
Og, hvad er der i det?
Mindre laktose og en masse sukker.
Når jeg siger massere sukker, så mener jeg, 61 teskefulde sukker er så meget.
Det er vildt. Det er skræmmende.
Det fortsætter som en afhængighed.
Og nu får en tre-årig tumling lidt at drikke som dette.
Lad mig vise jer størrelse på flasken.
Det indeholder seks teskefulde sukker, bare i den lille ting.
Markedsføringen bedrager, fordi den lader mødre tro:
"Uh, mit barn vokser som en giraf!"
Nej de gør ej! De gror som en flodhest!
(Latter)
Hvad gør vi så?
Vi bliver unge voksne og lader os nu narre af diæter.
Tænk over det et øjeblik.
Du tænker på fedtfattig, ikke?
Nej, det gør det ikke.
Igen, fra viden i industrien, så fungere det således,
når vi fjerner fedt fra et produkt, er det smagsløst,
så hvad gør vi?
Man tilføjer sukker, så din favorit salatdressing,
som måske allerede har sukker i og du ikke ved hvorfor,
pludselig har tre gange så sukkerholdig.
Du forsøger gluten-fri.
Men, nej.
Hvis det kun er fordi det er et modefænomen, så overvej det igen.
Gluten-frit vil ofte have 30-40% mere sukker i, end et normalt produkt.
Så tænker du måske: "Økologisk er godt for min baby! Det er sundt!"
Nej det er ej.
Det organiske mælkeerstatning er den værste gerningsmand.
Det er den som indeholde 61 teskefulde sukker.
Det er næsten et halvt pund.
Det er hvad jeg taler om.
I den lille bøtte, er der så meget sukker.
Hvad gør vi ved det?
Fortæller jeg jer, at ingen skal have sukker?
Nej.
Jeg ville aldrig sige til børn: "Hold dig fra sukker."
Jeg er fra Paris. Jeg ved hvornår jeg behøver et sukkerchok.
Og det er en eclair, lige der.
Chokolade eclairen er hvor jeg får mit sukker fra,
fordi jeg drikker min kaffe sort.
Det er altså mit sukker.
Men den til højre har for meget sukker.
De ser ens ud.
Du ser på de to ting, og du siger: "Åh, det er cirka det samme."
Ja, 260 kalorier hver.
Men forskellen er, at den ene er fyldt med sukker.
Og de ni teskefulde sukker er det samme som en sodavand.
De laver en øgning på din lever.
Her er hvad jeg mener. Se hvad der sker.
Overskudssukkeret omdannes til glykogen.
Glykogen er fedt-lagring til senere.
Insulinen for ikke bragt det ud til musklerne.
Det siger til kroppen: "Jeg kommer efter det senere."
Med mindre du gør det to eller tre gange om dagen,
så bliver det i din mave.
Og du kan ikke komme af med det.
Vi ved der er en direkte korrelation mellem hvor meget passivt sukker du spiser
og højere forekomst af hjerte sygdomme, type 2 diabetes og fedme.
Så hvordan stopper vi denne afhængighed?
Og jeg taler om en afhængighed her.
Lad mig vise jer det.
Det er en scanning af hjernen du ser på billedet
på et normalt individ.
De røde prikker er dopamin.
Det er gevinsten.
Det er "Ahhh!" når jeg bider i min eclair.
Og jeg ved at jeg ikke skal have to eller tre af dem.
Men det der sker ved en afhængighed som dette.
Kan du se forskellen på denne hjernescanning af en kokain afhængig?
Ingen røde prikker. Ingen dopamin.
Belønningssystemet er lukket ned.
Så jeg behøver mere. Mere. Mere.
Og det er hjernescanningen af en overvægtig person.
Jeg kalder det sukkerafhængighed.
Samme fænomen. Jeg trænger til det.
Trænger til det så meget som 22 teskefulde,
30 teskefulde om dagen for teenagere.
Hvordan skal vi løse dette?
Hvordan skal vi løse denne krisetilstand af overvægt hos børn?
Med et advarselssystem.
Det er hvad jeg foreslår.
Vi gjorde det ved tobakken,
hvorfor kan vi ikke gøre det her for vores fødevarer
og få sat en advarsel foran på pakken
i tillæg til de alle tiders informationer som ingen læser, ikke?
Seriøst. Et antal teskefulde.
Og, for hele pakken, ikke for en latterlig portionsstørrelse.
Hvis nu et produkt ikke havde et passivt sukkerindhold,
ingen sukker overhovedet,
skulle vi vise det og give det et grønt mærkat.
Børn vil kunne kende forskellen,
så når det kommer til burger og pommesfrites,
vil de sige til deres mor og far.
"Far, er du sikker på at du vil have
den 57-teskefulde-sukkerholdige falske på dine fritter?
Jeg vil have et nul for mine!"
Det er hvad vi kan gøre. Sammen. Vi kan udrydde fedme blandt børn.
Os, folket, skal tage dette med til [Capitol] Hill.
Tak.
(Bifald)
Ist Sekundärzucker tödlich?
Nein. Moment mal.
Passivrauchen ist tödlich.
Es löst Lungenkrebs aus.
Ich weiß das, weil uns das der Leiter der US-Gesundheitbehörde 1986 erzählte.
Was taten wir?
Wir starteten riesige Kampagnen.
Wir kennzeichneten Verpackungen mit: "Rauchen kann tödlich sein."
Wir starteten auch öffentliche Aufrufe, damit die Kinder es wissen
und eines Tages zu ihren Eltern sagen würden:
"Mama, wenn du nicht aufhörst zu rauchen, wirst du sterben."
Das ist ziemlich dramatisch.
Das ist eine gesundheitliche Notlage von großer Tragweite.
Und heute haben wir auch eine.
Es geht um Sekundärzucker, und ich erkläre euch, wie er tötet.
Ihr kennt alle Primärzucker. Stimmt's?
Primärzucker, so nenne ich es, ist in Obst und Gemüse,
in Getreide, Nüssen, Milch.
Das ist Laktose, die ist sehr gut für euch.
Der Körper kann das sehr gut verarbeiten,
mit all den Proteinen, Ballaststoffen und Vitaminen, die mit dabei sind.
Was ich Sekundärzucker nenne -- ich prägte diesen Begriff --
ist der hinzugefügte Zucker, der in verarbeitetem Essen versteckt ist.
Das ist der schlechte Zucker.
Zuallererst ist er versteckt.
Sehen wir uns das kurz einmal an.
Er ist versteckt, weil er nicht da ist, wo man ihn erwartet,
wie in Getränken oder Süßigkeiten.
Er ist versteckt, weil die Hälfte von würzig-schmackhaftem Essen kommt.
Würzig-schmackhaft? Ja!
Er ist in der Suppe.
Drei Teelöffel Zucker sind in dieser Suppe.
Er ist in Chips.
Da sind 6 Teelöffel drin.
Ihr sagt vielleicht: "Aber ich esse nur wenig davon."
Ja, eine Portion Chips sind fünf Chips.
Kennt ihr jemanden, der nur fünf Chips isst?
(Lachen)
Fünf Chips?
Ich nicht.
Sie essen die ganze Packung. Das sind Teelöffel voll Zucker.
Er ist überall.
Wenn ich sage überall,
meine ich auch überall, im Brot, in Pizza, in Burgern,
im Salatdressing,
sogar in Amerikas beliebtester Chilisauce.
Ihr lest die Zahlen richtig:
Da sind 24 Teelöffel Zucker in dieser Flasche.
Ja, in der Normalgröße.
Ihr werdet sagen: "Moment mal! Ich esse nur wenig davon."
Ja, aber es läppert sich.
Und das ist noch nicht das Schlimmste.
Nach 20 Jahren in der Industrie dachte ich,
ich hätte das Beste und Schlechteste der Industrie gesehen.
Nein. Vor ein paar Wochen fand ich etwas noch Schlimmeres heraus.
Und das will ich euch heute erzählen.
Sehen wir uns Babynahrung an.
Die beste Milch für das Baby ist natürlich Muttermilch.
Sie enthält Zucker.
Primärzucker.
7 % davon ist Laktose, und das ist gut!
Für das Baby gibt es nichts Besseres.
In vielen Gemeinschaften jedoch, in einkommensschwachen Gemeinschaften,
verwenden sie das -- 50 % der Mütter stillen nicht.
Und was ist hierin enthalten?
Weniger Laktose und eine Menge Zucker.
Wenn ich sage, eine Menge Zucker, meine ich 61 Teelöffel -- etwa so viel.
Das ist verrückt. Das ist schockierend.
Es entwickelt sich zu einer Sucht.
Ein 3-jähriges Kleinkind bekommt ein kleines Getränk wie dieses.
Ich zeige euch die Flaschengröße.
In dieser kleinen Flasche sind 6 Teelöffel Zucker drin.
Die Werbung ist verführerisch, weil die Mütter denken:
"Mein Kind wird wachsen wie eine Giraffe."
Nein, werden sie nicht! Sie gehen auseinander wie ein Nilpferd!
(Lachen)
Was geschieht als Nächstes?
Wir werden junge Erwachsene und von Diätlebensmitteln getäuscht.
Denkt eine Sekunde darüber nach.
Ihr denkt an fettfreie Produkte.
Wieder falsch.
Aus der Industrie weiß ich, wie es funktioniert.
Entfernen wir nämlich das Fett, ist es geschmacklos.
Was macht man also?
Man gibt Zucker hinzu, sodass euer Lieblingssalatdressing,
das schon Zucker hat, und ihr wisst nicht weshalb,
dreimal soviel Zucker enhält.
Ihr versucht es mit glutenfreien Produkten.
Auch nicht gut.
Nur weil es Mode ist -- denkt noch mal drüber nach.
Glutenfreie Kost hat oft 30 - 40 % mehr Zucker als normale Kost.
Also denkt ihr: "Bio-Nahrung ist gesund für's Baby!
Nein, ist sie nicht!
Bio-Baby-Nahrung ist die größte Übeltäterin.
Sie enthält 61 Teelöffel Zucker.
Das ist fast ein halbes Pfund.
Und genau das meine ich.
In diesem kleinen Behälter ist soviel Zucker drin.
Was machen wir also dagegen?
Heißt das jetzt: "Kein Zucker für alle?"
Nein.
Ich würde nie zu Kindern sagen: "Bleibt vom Zucker weg."
Ich komme aus Paris. Ich weiß, wann ich meinen Zucker-Kick brauche.
Das ist ein Eclair,
und von der mit Schokolade bekomme ich meinen Zucker-Kick.
denn ich trinke meinen Kaffee schwarz.
Das ist mein Zucker.
Aber der rechts hat viel zuviel Zucker.
Sie sehen gleich aus.
Man schaut auf diese zwei kleinen Dinger und sagt: "Das ist das Gleiche."
Ja, jedes hat 260 Kalorien.
Aber eins von beiden ist mit Zucker überladen.
Diese 9 Teelöffel Zucker sind wie eine süße Limonade.
In der Leber erzeugen sie eine hohe Zuckerkonzentration.
Schaut, was passiert.
Der viele Zucker wird in Glykogen umgewandelt.
Das Glykogen ist die Fettspeicherreserve.
Das Insulin bringt es nicht zu den Muskeln.
Es sagt zum Körper: "Ich komme später darauf zurück."
Außer ihr tut das 2- oder 3-mal am Tag,
dann bleibt es in eurem Bauch.
Ihr könnt es nicht los werden.
Wir wissen um eine direkte Korrelation zwischen Sekundärzuckerverbrauch
und erhöhtem Auftreten von Herzkrankheit, Diabetes und Fettsucht.
Wie werden wir diese Sucht stoppen?
Ich rede hier von einer Sucht.
Ich zeige es euch.
Auf dem Bild seht ihr einen Gehirn-Scan
einer normalen Person.
Der rote Bereich steht für das Dopamin.
Das ist die Belohnung.
Das ist das "Ahhhh!", wenn ihr ins Eclair beißt.
Und ich weiß, daß ich dann nicht zwei oder drei davon esse.
Bei einer Sucht passiert Folgendes.
Seht ihr den Unterschied im Gehirn eines Kokainsüchtigen?
Keine roten Bereiche, kein Dopamin.
Das Belohnungssystem ist abgeschaltet.
Ich brauche immer mehr davon.
Das ist der Gehirn-Scan einer fettleibigen Person.
Ich nenne das eine Zuckersucht.
Das gleiche Phänomen.
Ich verlange danach -- bis zu 22 Teelöffeln,
30 Teelöffel pro Tag bei Jugendlichen.
Wie lösen wir das?
Wie lösen wir die Fettsuchtkrise bei Kindern?
Mit einem Warnsystem.
Ich schlage Folgendes vor.
Wir taten es für Tabak.
Warum können wie es nicht für alle Lebensmittel machen,
und eine Warnung vorn auf der Verpackung anbringen,
zusätzlich zu all den Informationen, die niemand liest.
Im Ernst. Die Anzahl der Teelöffel.
Und zwar für die ganze Packung, nicht für eine lächerliche Portion.
Enthält das Produkt keinen Sekundärzucker,
keinen hinzugefügten Zucker,
dann sollten wir es zeigen und ihm ein grünes Etikett verleihen.
Kinder werden den Unterschied erkennen,
und wenn es Zeit für Burger und Pommes ist,
werden sie zu ihren Eltern sagen:
"Papa, bist du sicher,
dass du diese 57-Teelöffel-Zucker-Flasche zu deinen Pommes willst?
Ich will eine mit 0 Teelöffel Zucker."
Das können wir tun. Zusammen können wir Kinderfettsucht ausmerzen.
Wir, das Volk, müssen es der Regierung nahebringen.
Danke.
Applaus
Η δευτερεύουσα ζάχαρη σκοτώνει;
Όχι, για σταθείτε. Το παθητικό κάπνισμα σκοτώνει.
Προκαλεί καρκίνο των πνευμόνων. Αυτό το γνωρίζω, διότι το 1986
όταν ο Υπουργός Υγείας των ΗΠΑ μας προειδοποίησε για αυτό, τι κάναμε;
Ξεκινήσαμε τεράστιες εκστρατείες ενημέρωσης.
Βάλαμε ετικέτες στα πακέτα που γράφουν: «Το κάπνισμα σκοτώνει».
Επίσης ξεκινήσαμε εκστρατεία για να ενημερώσουμε τα παιδιά.
Σαν αποτέλεσμα, μια μέρα τα παιδιά είπαν στους γονείς
«Μαμά, αν δεν σταματήσεις το κάπνισμα θα πεθάνεις».
Είναι πολύ δραματικό. Είναι κίνδυνος για τη δημόσια υγεία.
Σήμερα υφίσταται άλλος ένας κίνδυνος.
Πρόκειται για τη δευτερεύουσα ζάχαρη. Θα σας εξηγήσω πώς σκοτώνει.
Όλοι γνωρίζετε τη φυσική ζάχαρη.
Βρίσκεται στα φρούτα, στα λαχανικά, στα όσπρια, στους καρπούς, στο γάλα,
είναι η λακτόζη. Όλα αυτά είναι ωφέλιμα.
Ο οργανισμός μας ξέρει να τα επεξεργαστεί
μαζί με την πρωτεϊνη, τις ίνες και όλες τις βιταμίνες που περιέχονται.
Αυτό που ονομάζω δευτερεύουσα ζάχαρη -εγώ επινόησα αυτόν τον όρο-
είναι η πρόσθετη ζάχαρη που κρύβεται στις επεξεργασμένες τροφές.
Αυτή είναι κακής ποιότητας.
Πρώτον, είναι κρυμμένη. Ας το δούμε λίγο.
Είναι κρυμμένη, όχι επειδή βρίσκεται εκεί που δεν το περιμένεις
στα αναψυκτικά και στα γλυκά.
Αλλά γιατί βρίσκεται στα αλμυρά τρόφιμα
που αποτελούν μεγάλο μέρος της διατροφής μας.
Αλμυρά; Ναι. Είναι στη σούπα σας. Αυτή η σούπα έχει τρεις κουταλιές ζάχαρη.
Βρίσκεται στα κράκερ. Έξι κουταλιές του γλυκού.
Μπορεί να πείτε, «Μα, έφαγα πολύ λίγα».
Μία μερίδα είναι όντως πέντε κράκερ. Ξέρετε κάποιον που να τρώει μόνο πέντε;
Πέντε πατατάκια; (Γέλια)
Εγώ δεν ξέρω κανέναν. Σωστά;
Τρώνε όλο το πακέτο. Αυτό είναι πολλές κουταλιές του γλυκού ζάχαρη.
Και υπάρχει παντού.
Όταν λέω παντού εννοώ στο ψωμί, στην πίτσα, στα μπέργκερ,
βρίσκεται και στη σως για τη σαλάτα,
ακόμη και στην αγαπημένη καυτερή σάλτσα των Αμερικάνων.
Σωστά διαβάζετε τα νούμερα.
Υπάρχουν 24 κουταλιές του γλυκού μέσα στο μπουκάλι.
Ναι, είναι στο κανονικό μέγεθος.
Μπορεί να πει κάποιος «Μα τρώω πολύ λίγο». Ναι, αλλά όλα αυτά συσσωρεύονται.
Περιμένετε. Υπάρχουν και χειρότερα.
Μετά από 20 χρόνια στη βιομηχανία τροφίμων
πίστευα ότι είχα δει την καλύτερη και τη χειρότερη πλευρά της βιομηχανίας.
Όχι. Πριν από μερικές εβδομάδες ανακάλυψα κάτι πολύ χειρότερο.
Αυτό θέλω να μοιραστώ μαζί σας σήμερα.
Ας μιλήσουμε για το βρεφικό γάλα σε σκόνη.
Το καλύτερο γάλα είναι προφανώς το μητρικό γάλα, το γάλα του θηλασμού.
Όντως περιέχει ζάχαρη, την πρωταρχική ζάχαρη.
Το 7% αυτής είναι λακτόζη και αυτό είναι καλό.
Είναι ό,τι καλύτερο για ένα βρέφος.
Ωστόσο σε πολλές κοινωνίες με χαμηλά εισοδήματα
χρησιμοποιούν αυτό - Το 50% των μανάδων δεν θηλάζουν.
Τι είναι αυτό λοιπόν; Λιγότερη λακτόζη και πολλή ζάχαρη.
Όταν λέω πολλή ζάχαρη
εννοώ ότι 61 κουταλιές του γλυκού ζάχαρη είναι περίπου τόσο.
Είναι τρελό. Σοκαριστικό.
Συνεχίζεται σαν εθισμός.
Ένα παιδί τριών χρονών θα πιεί αυτό το ρόφημα.
Δείτε το μέγεθος του μπουκαλιού.
Έχει 60 κουταλιές του γλυκού ζάχαρη, αυτό το μικρό πράγμα.
Το μάρκετινγκ σε παραπλανεί
γιατί οι μητέρες σκέφτονται «το παιδί μου θα ψηλώσει σαν καμηλοπάρδαλη».
«Όχι! Σαν ιπποπόταμος θα μεγαλώσει». (Γέλια)
Μετά τι κάνουμε;
Γινόμαστε ενήλικες και πλέον ξεγελιόμαστε από τις δίαιτες.
Για σκεφτείτε το λίγο. Σκέφτεστε τα προϊόντα χωρίς λιπαρά;
Δεν ισχύουν.
Απ' ό,τι ξέρω στη βιομηχανία τροφίμων
όταν αφαιρείς το λίπος το προϊόν γίνεται άνοστο.
Τι κάνεις λοιπόν; Προσθέτεις ζάχαρη.
Έτσι η αγαπημένη σου σως για τη σαλάτα που έχει ήδη ζάχαρη και δεν ξέρεις γιατί,
έχει τρεις φορές περισσότερη ζάχαρη.
Ύστερα δοκιμάζεις χωρίς γλουτένη. Όχι, ούτε αυτό.
Αν το κάνεις επειδή είναι της μόδας, ξανασκέψου το.
Τα προϊόντα χωρίς γλουτένη περιέχουν συχνά 30% με 40% περισσότερη ζάχαρη
από το κανονικό προϊόν.
Μετά λες, «Τα βιολογικά είναι καλά για το μωρό μου. Είναι υγιεινά».
Όχι δεν είναι.
Το βιολογικό βρεφικό γάλα σε σκόνη είναι ο χειρότερος παραβάτης.
Αυτό έχει 61 κουταλιές του γλυκού ζάχαρη. Σχεδόν 200 γραμμάρια.
Για αυτό μιλάω.
Σε αυτό το μικρό κουτί υπάρχει τόση πολλή ζάχαρη.
Τι κάνουμε λοιπόν για αυτό;
Σας λέω να μην ξαναφάτε ζάχαρη; Όχι.
Δεν θα έλεγα ποτέ στα παιδιά «μακριά από τη ζάχαρη».
Είμαι από το Παρίσι, ξέρω πότε θέλω μια δόση ζάχαρης.
Εδώ βλέπετε ένα εκλέρ.
Το σοκολατένιο εκλέρ είναι η δόση ζάχαρης για μένα γιατί πίνω τον καφέ μου σκέτο.
Αυτή είναι η ζάχαρή μου.
Αυτό στα δεξιά όμως έχει υπερβολικά πολλή ζάχαρη. Μοιάζουν ακριβώς το ίδιο.
Τα κοιτάζεις και τα δύο και λες, «Είναι σχεδόν τα ίδια».
Ναι, θα είναι 260 θερμίδες το καθένα.
Αλλά η διαφορά είναι ότι το ένα είναι γεμάτο ζάχαρη.
Οι εννέα κουταλιές ζάχαρη είναι σαν να πίνεις αναψυκτικό.
Ανεβάζουν απότομα τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.
Να σας δείξω τι εννοώ.
Δείτε τι συμβαίνει. Η παραπανίσια ζάχαρη μετατρέπεται σε γλυκογόνο.
Το γλυκογόνο γίνεται αποθηκευμένο λίπος.
Η ινσουλίνη δεν μπορεί να το μεταφέρει στους μύες
και λέει στον οργανισμό «Θα ξαναγυρίσω για αυτό».
Αν όμως το κάνεις αυτό δύο-τρεις φορές τη μέρα, τότε παραμένει στην κοιλιά σου.
Και δεν μπορείς να το ξεφορτωθείς.
Γνωρίζουμε πλέον ότι υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ κατανάλωσης προστιθέμενης ζάχαρης
και της εμφάνισης αυξημένων περιστατικών καρδιακών παθήσεων,
σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 και παχυσαρκίας.
Πώς μπορούμε να σταματήσουμε αυτόν τον εθισμό;
Μιλάω πραγματικά για εθισμό. Θα σας δείξω κάτι.
Βλέπετε μια ακτινογραφία εγκεφάλου ενός φυσιολογικού ανθρώπου.
Τα κόκκινα σημεία αντιπροσωπεύουν την ντοπαμίνη.
Αυτό δείχνει την ανταμοιβή. Είναι το «Αααα!» όταν δαγκώνω το εκλέρ.
Ξέρω ότι δεν θα φάω δύο ή τρία από αυτά.
Αλλά αυτό που συμβαίνει όταν εθίζεσαι είναι το εξής.
Βλέπετε τη διαφορά από την εγκεφαλική απεικόνιση ενός κοκαϊνομανή;
Δεν έχει κόκκινες κουκκίδες, δεν έχει ντοπαμίνη.
Το σύστημα ανταμοιβής έχει σβήσει. Γι' αυτό χρειάζομαι όλο και πιο πολύ.
Εδώ βλέπετε την εγκεφαλική απεικόνιση ενός παχύσαρκου ανθρώπου.
Εδώ πρόκειται για εθισμό στη ζάχαρη.
Το ίδιο φαινόμενο. Υπάρχει αυτή η λαχτάρα.
Λαχταράω να φάω μέχρι και 22 κουταλιές του γλυκού.
Για τους εφήβους είναι 30 κουταλιές του γλυκού τη μέρα.
Πώς θα το αντιμετωπίσουμε αυτό;
Πώς θα βρούμε λύση στο πρόβλημα της παιδικής παχυσαρκίας;
Με ένα σύστημα προειδοποιήσεων. Αυτό έχω να προτείνω.
Το κάναμε για τον καπνό, γιατί να μην το κάνουμε και για όλα τα τρόφιμα;
Να έχουμε μια προειδοποίηση πάνω σε κάθε πακέτο
πέρα από όλες αυτές τις υπέροχες πληροφορίες που δεν διαβάζει κανείς.
Σοβαρά. Να γράφει πόσες κουταλιές του γλυκού περιέχονται όχι μόνο σε μία μερίδα
αλλά και σε ολόκληρη τη συσκευασία, όχι μόνο σε μια εξωφρενικά μικρή μερίδα.
Αν το προϊόν δεν έχει δευτερεύουσα ζάχαρη, καθόλου επιπρόσθετη ζάχαρη,
θα πρέπει να το γράφουμε και να του βάζουμε πράσινη ετικέτα.
Έτσι τα παιδιά θα γνωρίζουν τη διαφορά
και όταν έρθει η ώρα για μπέργκερ και πατάτες
να λένε στους γονείς τους, «Μπαμπά, σίγουρα θες το μπουκάλι
που έχει 57 κουταλιές του γλυκού ζάχαρη με τις πατάτες σου; Εγώ θέλω μηδέν!»
Αυτό μπορούμε να κάνουμε. Όλοι μαζί. Να εξαλείψουμε την παιδική παχυσαρκία.
Εμείς, ο λαός, πρέπει να φτάσουμε το ζήτημα μέχρι το Καπιτώλιο.
Ευχαριστώ.
(Χειροκρότημα)
¿El azúcar secundario mata?
No, esperen.
El humo de segunda mano mata.
Causa cáncer de pulmón.
Lo sé porque en 1986 lo dijo el Secretario de Salud.
¿Qué hicimos?
Lanzamos campañas masivas.
Etiquetamos los paquetes con la frase: "Fumar mata".
Lanzamos campañas públicas para que los niños lo supieran.
Y llegaban a decirte:
"Mamá, si no dejas de fumar, vas a morir".
Esto es bastante duro.
Era una emergencia de salud pública.
Y ahora tenemos otra.
Se trata del azúcar secundario, y voy a explicarles cómo mata.
Todos conocen el azúcar primario, ¿no?
El azúcar primario es el que se encuentra en las frutas, verduras,
legumbres, frutos secos, leche;
es la lactosa; son buenos para nosotros.
El cuerpo sabe muy bien cómo procesarlos
junto con el resto de las proteínas, fibras, y vitaminas que contienen.
Lo que yo llamo azúcar secundario, un término que he acuñado yo,
es el azúcar que se esconde y se añade a los alimentos procesados.
Este es el que es malo.
Para empezar, está escondido.
Echemos un vistazo a esto.
Está escondido porque no está donde esperamos que esté, o sea,
en sus bebidas, en sus dulces.
Está escondido porque la mitad se encuentra en alimentos salados.
¿Salados? Sí.
Está en la sopa.
Tres cucharillas de azúcar en esa sopa.
Está en los crackers.
Seis cucharillas.
Y dirán, "Pero solo como unos pocos".
Sí, una ración son cinco crackers.
¿Conocen a alguien que coma solo cinco?
(Risas)
¿Cinco patatas fritas?
Yo no. ¿Verdad?
Se comen la bolsa entera. Eso son cucharillas de azúcar.
Y está en todas partes.
Cuando digo en todas partes,
quiero decir en el pan, en la pizza, en hamburguesas,
en la salsa de la ensalada,
en la salsa picante favorita de EE.UU.
Están leyendo estos números bien:
esta botella contiene 24 cucharillas de azúcar.
Sí, la botella normal.
Y dirán, "Pero si yo solo como un poco".
Sí, pero suma.
Y esperen, que esto no es lo peor.
Tras trabajar 20 años en la industria,
pensé que había visto lo mejor y lo peor.
Pero no. Hace unas semanas descubrí algo incluso peor.
Esto es lo que quiero compartir con Uds. hoy.
Fijémonos en la leche de fórmula.
La mejor leche para el bebé es obviamente la de su madre, la leche materna.
Contiene azúcar.
Azúcar primario.
El 7 % es lactosa y, ¡eso es bueno!
No puede ser mejor para el bebé.
Pero en muchas comunidades, en comunidades con bajos ingresos,
usan esto: el 50 % de las madres no dan el pecho.
Y ¿qué contiene?
Menos lactosa y mucho azúcar.
Cuando digo mucho azúcar, quiero decir 61 cucharillas de azúcar, que es esto.
Es una locura. Es impactante.
Y continúa como una adicción.
Después, con tres años, el niño recibirá una bebida como esta.
Observen el tamaño de la botella.
Algo tan pequeño contiene seis cucharillas de azúcar.
La publicidad es engañosa porque las madres pensarán,
"¡Oh, mi hijo crecerá como una jirafa!"
¡No, crecerá como un hipopótamo!
(Risas)
¿Qué hacemos después?
Nos convertimos en adolescentes, y nos engañan con dietas.
Piensen.
¿Alimentos bajos en grasas?
Pues no lo son.
De nuevo, sabiendo cómo funciona la industria,
si eliminamos la grasa de un producto, está insípido,
así que, ¿qué se hace?
Se añade azúcar, y así, su salsa preferida para la ensalada
que ya tiene azúcar y no saben por qué,
pasa a tener tres veces más.
Y probarán alimentos sin gluten.
Tampoco.
O sea, si es solo porque está de moda, piensen de nuevo.
Los productos sin gluten suelen tener un 30 % a 40 % más de azúcar que uno normal.
Así que pensarán, "¡Lo orgánico es bueno para mi bebé, es sano!"
No, no lo es.
La leche de fórmula orgánica es el mayor peligro.
Tiene 61 cucharillas de azúcar.
Eso son unos 200 gramos.
De esto es de lo que hablo.
En esta pequeña caja, hay todo este azúcar.
¿Qué hacemos al respecto?
¿Estoy diciendo "nada de azúcar para nadie"?
No.
Nunca le diría a los niños, "Aléjense del azúcar".
Soy de París. Sé cuando necesito mi subidón de azúcar.
Y es ese de ahí, el pepito.
El pepito de chocolate es mi azúcar
porque tomo el café solo.
Así que, esto es mi azúcar.
Pero el de la derecha simplemente tiene demasiado azúcar.
Parecen iguales.
Miras estas dos cositas y dices: "Son más o menos lo mismo".
Sí, 260 calorías cada una.
Pero la diferencia es que una está cargada de azúcar.
Y esas nueve cucharillas de azúcar actúan como un refresco.
Crean un pico de azúcar en el hígado.
A esto me refiero. Miren lo que ocurre.
El exceso de azúcar se transforma en glucógeno.
El glucógeno es una reserva de azúcar.
Y la insulina no lo lleva a los músculos;
le dice a nuestro cuerpo, "Vendré a por ello".
Excepto si lo haces dos o tres veces al día,
entonces se te queda en la barriga.
Y no puedes deshacerte de ello.
Sabemos que hay una correlación directa entre la cantidad de azúcar que tomamos
y la incidencia de enfermedades cardíacas, diabetes tipo 2 y obesidad.
Así que, ¿cómo vamos a ponerle freno a esta adicción?
Y, sí, estoy hablando de una adicción.
Miren.
Lo que ven en la imagen es el escáner cerebral de una persona normal.
Los puntos rojos representan la dopamina.
Es decir, la recompensa.
Representa el "¡Ahh!" al morder el pepito.
Sé que no me voy a comer dos ni tres.
Pero lo que ocurre con una adicción es esto.
¿Ven la diferencia con este escáner de un cocainómano?
No hay puntos rojos. No hay dopamina.
El sistema de recompensa está apagado.
Por eso necesito más. Más. Más.
Y este es el escáner de una persona obesa.
Yo lo llamo adicción al azúcar.
Mismo fenómeno. Tengo mono.
Tengo mono hasta el punto de llegar a 22 cucharillas,
30 diarias en el caso de adolescentes.
¿Cómo solucionamos esto?
¿Cómo resolvemos la crisis de la obesidad infantil?
Con un sistema de advertencias.
Esa es mi sugerencia.
Lo hicimos con el tabaco,
¿por qué no podemos hacerlo con todos nuestros alimentos,
y poner una advertencia en la parte delantera del paquete
junto a toda esa información tan estupenda que nadie lee, verdad?
En serio. El número de cucharillas.
Y en relación a todo el paquete, y no a una ración ridícula.
Ahora bien, si el producto no tiene azúcar añadido,
de ningún tipo,
deberíamos indicarlo y ponerle una etiqueta verde.
Los niños sabrán diferenciarlos,
de modo que cuando vayan a comerse una hamburguesa con patatas,
les dirán a sus padres:
"¿Están seguros de que quieren
ese bote de 57 cucharillas de azúcar en sus patatas?
¡Yo no quiero en las mías!"
Eso es lo que podemos hacer. Juntos. Podemos erradicar la obesidad infantil.
Nosotros, los ciudadanos, debemos llevar esto al Capitolio.
Gracias.
(Aplausos)
Piilosokeri tappaa?
Ei, odotahan.
Passiivinen tupakointi tappaa.
Se aiheuttaa keuhkosyöpää.
Tiedän tuon, koska vuonna 1986 USA:n lääkintöhallitus kertoi sen meille,
mitä teimme?
Aloitimme massivisen kampanjoinnin.
Aloimme merkitä pakkauksiin: "Se tappaa."
Aloitimme myös yleisiä kampanjoita niin, että lapsetkin tietäisivät.
Ja eräänä päivänä he sanoisivat:
"Äiti, sinä kuolet, jos et lopeta tupakointia".
Tuo oli aika dramaattista.
Tämä on kansanterveydellinen hätätilanne.
Meillä on sellainen tänä päivänä.
Kyseessä on piilosokeri, selitän kuinka se tappaa.
Tiedätte luonnollisen sokerin, eikö vain?
Luonnolliseksi sokeriksi kutsun sitä, mitä on hedelmissä, kasviksissa,
palkokasveissa, pähkinöissä,
maidossa; se on laktoosia, kaikki nämä ovat sinulle hyväksi.
Keho tietää kuinka käsitellä
niiden mukana tulevia proteiineija, kuituja ja vitamiinejä.
Piilosokeriksi kutsun sokeria - keksimäni termi -
joka on piilotettu ja lisätty jalostettuihin elintarvikkeisiin.
Juuri se on vahingollista.
Ensiksikin, se on piilotettu.
Tarkastellaanpa tätä hetki.
Se on piilossa, se ei ole siellä, missä oletat,
juomissasi ja makeisissasi.
Se on piilotettu, koska puolet syömästämme piilosokerista tulee suolaisista ruuista.
Suolaisista? Kyllä!
Sitä on keitossasi.
Kolme teelusikallista sokeria keitossa.
Sitä on voileipäkekseissäsi.
Kuusi teelusikallista.
Ehkä sanot: "Mutta syön niitä vain muutaman."
Kyllä, annoskoko on viisi voileipäkeksiä.
Tiedätkö jonkun, joka syö viisi keksiä?
(Naurua)
Viisi sipsiä?
Minä en. Oikeasti?
He syövät koko pakkauksen. Lusikkakaupalla sokeria.
Ja sitä on joka paikassa.
Kun sanon joka paikassa,
tarkoitan: leivässäsi, pitsassasi, hampurilaisessasi.
Sitä on salaattikastikeessasi,
jopa Amerikan suosituimmassa tulisessa kastikkeessa.
Tulkitset nämä numerot ihan oikein:
tuossa pullossa on 24 teelusikallista sokeria.
Kyllä. Normaalikokoinen pullo.
Saatat sanoa, "Mutta hetkinen. Minähän syön sitä vain vähän."
Kyllä, mutta se lisää kokonaismäärää.
Eikä tämä ole pahinta.
Työskenneltyäni alalla 20 vuotta
luulin, että olen nähnyt sen parhaimmat ja inhottavimmat puolet.
Ei. Muutama viikko sitten löysin jotain vieläkin pahempaa.
Tämän asian haluan jakaa tänään kanssanne.
Laitetaanpa äidinmaidonvastike mittasuhteisiinsa.
Vauvalle parasta maitoa on tietysti äidin maito, rintamaito.
Siinä on sokeria.
Se sisältää luontaisesti sokeria.
Seitsemän prosenttia siitä on laktoosia ja se on hyvä!
Vauvalle ei voi olla mitään parempaa.
Mutta monissa yhteiskunnissa, alhaisen tulotason yhteisöissä,
50 % äideistä ei käytä rintaruokintaa.
Mitä tämä tarkoittaa?
Vähemmän laktoosia ja paljon sokeria.
Kun sanon paljon sokeria, tarkoitan 61 teelusikallista sokeria kuten tässä.
Se on hullua. Se on järkyttävää.
Siitä alkaa riippuvuus.
Sitten kolme vuotias taapero saa vähän juotavaa, kuten tällaisen.
Näytän tämän pullon koon.
Tässä pikkupullossa on kuusi teelusikallista sokeria.
Markkinointi huijaa; koska äidit ajattelevat:
"Voi, lapseni kasvaa kuin kirahvi!"
Ei, eivät kasva! He kasvavat kuin virtahevot!
(Naurua)
Entäs seuraavaksi?
Meistä tulee nuoria aikuisia, ja nyt meitä huijataan dieeteillä.
Mietipä asiaa hetki.
Ajattelet rasvatonta, eikö vain?
Ei, se ei toimi.
Kun tuntee elintarviketeollisuuden, tietää kuinka se toimii,
kun poistamme tuotteesta rasvan, siitä tulee mautonta,
no, mitä tehdään?
Lisätään sokeria niin, että lempisalaatinkastikkeesi,
joka saattaa sisältää jo ennestään sokeria, etkä tiedä miksi,
tuleekin kolme kertaa sokerisemmaksi.
Saatat kokeilla gluteenitonta.
No ei.
Tarkoitan, jos teet sen vain trendin takia, mieti uudestaan.
Gluteenittomassa on usein 30 - 40 % enemmän sokeria kuin tavallisessa tuotteessa.
Voit ajatella: "Luomuruoka on hyvää vauvalleni! Se on terveellistä!"
Ei ole.
Orgaaninen äidinmaidonvastike on pahinta.
Juuri tuossa on 61 teelusikallista sokeria.
Se on lähes 250 g.
Tästä minä puhun.
Tuossa pikku laatikossa on näin paljon sokeria.
Joten, mitä voimme tehdä asialle?
Yritänkö kertoa teille, ettei kukaan saisi syödä sokeria?
En.
En koskaan sanoisi lapsille: "Pysy kaukana sokerista."
Olen Pariisista. Tiedän milloin tarvitsen sokeripotkuni.
Se on tuollainen éclair-leivos.
Suklaisesta éclair-leivoksesta saan sokeriannokseni,
koska juon kahvini mustana.
Se on minun sokerini.
Muta tuossa oikeanpuoleisessa on liikaa sokeria.
Ne näyttävät samanlaisilta.
Katsot näitä pikkujuttuja, ja sanot: "Nuohan ovat sama asia."
Kyllä; 260 kaloria molemmissa.
Mutta ero on siinä, että toinen on täynnä sokeria.
Ja nuo yhdeksän teelusikallista sokeria ovat kuin sooda.
Ne saavat aikaan sokeripiikin maksassasi.
Tässä se, mitä tarkoitan. Katsokaa, mitä tapahtuu.
Liika sokeri varastoituu glykogeeniksi.
Ylimääräinen glykogeeni on rasvavarasto myöhempää varten.
Joten insuliini ei tuo sitä lihaksiin;
vaan kertoo keholle: "Palaan asiaan myöhemmin."
Paitsi jos teet saman kaksi tai kolme kertaa päivässä,
silloin se kertyy vyötäröllesi.
Etkä pääse eroon siitä.
Tiedämme, että saamasi piilosokerin määrä korreloi suoraan
suurempaan sydäntautiriskiin, tyypin 2 diabetekseen ja liikalihavuuteen.
Joten, kuinka aiomme lopettaa tämän riippuvuuden?
Puhun todellakin riippuvuudesta.
Näytän teille.
Tässä näette normaalin ihmisen
aivojen kuvan.
Punaiset pisteet kuvaavat dopamiinia.
Se on palkinto.
Tämä on se "Ahhh!", kun haukkaan éclair-leivosta.
Ja tiedän, etten tule ottamaan niitä kahta tai kolmea.
Mutta riippuvuudessa käy näin.
Huomaatteko eron kokaiiniriippuvaisen aivoista otetussa kuvannuksessa?
Ei punaisia pisteitä. Ei dopamiinia.
Palkitsemisjärjestelmä on sammunut.
Niinpä tarvitsen lisää. Lisää. Lisää.
Ja tässä on kuva liikalihavan ihmisen aivoista.
Minä kutsun tätä sokeririippuvuudeksi.
Sama ilmiö. Himoitsen sitä.
Himoitsen sitä, kunnes saan sitä 22 teelusikallista,
teini-ikäiset 30 teelusikallista päivässä.
Miten aiomme ratkaista tämän?
Kuinka ratkaisemme lapsuusiän lihavuuden aiheuttaman kriisin?
Varoitusjärjestelmällä.
Tämä on ehdotukseni.
Teimme sen tupakan suhteen,
miksi emme pystyisi siihen ruuan suhteen,
ja laittaisi varoituksia pakkaukseen
kaiken sen tiedon lisäksi, mitä kukaan ei lue?
Vakavasti ottaen. Teelusikallisten määrä.
Ja pakkausten koko, ei naurettavia annoskokoja.
Jos tuotteessa ei ole piilosokeria,
ei lisättyä sokeria lainkaan,
meidän pitäisi kertoa se, ja myöntää sille vihreä merkki.
Lapset tietäisivät eron,
kun tulisi hampurilaisten ja ranskalaisten aika,
he sanoisivat äidille ja isälle:
"Isä, oletko ihan varma, että haluat
57 teelusikallista sokeria ranskiksiisi?
Minä en halua omiini yhtään!"
Tämän me voimme tehdä. Yhdessä. Voimme poistaa lapsuusiän lihavuuden.
Meidän, tavallisten ihmisten, tulee nostaa asia Capitol kukkulalle.
Kiitos.
(Suosionosituksia)
Le sucre secondaire tue ?
Non. Attendez !
Le tabac secondaire tue.
Il provoque le cancer du poumon.
Je sais cela, car en 1986,
quand le Ministère de la Santé nous l'a dit,
qu'avons-nous fait ?
Nous avons mené des campagnes massives.
On a étiqueté les paquets pour dire « ça tue ».
On a aussi commencé des campagnes publiques pour que les enfants sachent.
Et ce qui est arrivé, un jour, ils vous ont dit :
« Maman, si tu n'arrêtes pas de fumer, tu vas mourir ».
Bon, c'est assez dramatique.
C'est une crise de santé publique.
Et nous en avons une aujourd'hui.
C'est au sujet du sucre secondaire, laissez-moi vous expliquer comment il tue
Vous connaissez tous le sucre primaire, n'est-ce pas ?
Celui que j'appelle le sucre primaire, c'est celui dans vos fruits, vos légumes,
les légumineuses, les noix, le lait ;
c'est le lactose, tout ça, c'est bon pour vous.
Le corps sait très bien comment le transformer
avec toutes les protéines, les fibres, et les vitamines qu'ils contient
Celui que j'appelle le sucre secondaire -- c'est un terme que j'ai inventé --
c'est le sucre qui est caché et ajouté aux aliments industriels.
C'est celui-là qui est mauvais.
D'abord, il est caché.
Examinons cela une seconde.
Il est caché, car il ne se trouve pas là où vous imaginez,
dans vos boissons et vos sucreries.
Il est caché car la moitié du sucre qu'on mange vient de ces produits salés.
Les produits salés ? Oui !
Il y en a dans votre soupe.
Il y a 3 cuillères a café de sucre dans cette soupe.
Il y en a dans vos crackers.
Il y a 6 cuillères a café.
Vous me direz : « Mais, j'en mange très peu ».
Oui, une portion est de 5 crackers.
Connaissez-vous quelqu'un qui mange 5 crackers ?
(Rires)
5 chips ?
Moi, pas. N'est-ce pas ?
Ils mangent toute la pochette. C'est des cuillères à café de sucre.
Et il y en a partout.
Quand je dis partout,
Je veux dire dans votre pain, dans votre pizza, vos hamburgers.
Il y en a dans votre vinaigrette,
même dans la sauce pimentée préférée de l'Amérique.
Vous lisez ces chiffres correctement.
il y a 24 cuillères à café de sucre dans cette bouteille.
Oui, la bouteille normale.
Vous direz : « Oh, mais attendez, J'en mange seulement un petit peu » .
Oui, mais ça s'ajoute.
Et attendez, ce n'est pas le pire.
Après avoir travaillé 20 ans dans l'industrie,
Je pensais avoir vu le meilleur et le pire de l'industrie.
Mais, non. Il ya quelques semaines, J'ai découvert encore pire.
Et voilà ce que je veux vous montrer aujourd'hui.
Maintenant, mettons en exergue le lait en poudre pour les bébés.
Le meilleur lait pour le bébé est évidemment, le lait maternel.
Il contient du sucre,
Il y a du sucre primaire dedans.
Il contient 7% de lactose, et cela est sain !
Il n'y a rien de meilleurs pour le bébé.
Mais, dans de nombreuses communautés, notamment à faible revenu,
ils utilisent cela - 50 % des mères n'allaitent pas.
Et qu'y a-t-il, dans cela ?
Moins de lactose et beaucoup de sucre.
Quand je dis beaucoup de sucre, j'entends 61 cuillères à café de sucre c'est ça.
C'est fou. C'est choquant.
Maintenant, ça devient comme une dépendance
Et maintenant, un bambin de trois ans va obtenir une petite boisson comme ça.
Laissez-moi vous montrer la taille de cette bouteille
Elle a 6 cuillères à café de sucre, juste cette petite chose.
Le marketing est trompeur ; car les mères vont penser,
« Oh, mon enfant va grandir comme une girafe ! »
Non, ce n'est pas le cas ! Ils grandissent comme un hippopotame !
(Rires)
Que faisons-nous ensuite ?
Nous devenons des jeunes adultes, et nous sommes dupés par les régimes.
Pensez-y une seconde.
Vous pensez sans matières grasses, non ?
Non, ça n'est pas le cas.
Et sachant, dans l'industrie comment ça fonctionne,
quand on enlève la matière grasse d'un produit, il n'a plus de goût,
Donc, que faites-vous ?
Vous ajoutez du sucre, afin que votre vinaigrette préférée,
qui peut déjà contenir du sucre et vous ne savez pas pourquoi,
contient trois fois plus de sucre.
Et vous essayez sans gluten,
Et bien non.
Je veux dire, si c'est seulement pour suivre la mode, détrompez-vous.
sans gluten aura souvent 30 à 40% plus de sucre que votre produit habituel.
Donc, vous pensez, « biologique c'est bon pour mon bébé ! C'est sain ! »
Non, ça ne l'est pas.
Le lait en poudre bio pour les bébés est le pire délinquant.
C'est celui qui contient 61 cuillères à café de sucre.
C'est presque une demie-livre.
Voilà ce dont je parle.
Dans cette petite boîte, il y a toute cette quantité de sucre.
Alors, que faisons-nous à ce sujet ?
Je veux dire par là, faut-il supprimer le sucre pour tout le monde ?
Non.
Je ne dirais jamais à des enfants, « Restez à l'écart du sucre ».
Je suis de Paris, je sais quand j'ai besoin de ma dose de sucre.
Et ça, c'est l'éclair, juste là.
L' éclair au chocolat c'est ce que je prends comme sucre,
car je bois mon café noir.
Donc, ceci est mon sucre.
Mais celui de droite, a simplement trop de sucre
Ils se ressemblent.
Vous regardez ces deux petites choses
et vous dites : « Oh. c'est presque les mêmes » .
Oui, 260 calories chacun.
Mais la difference, c'est que l'un est bourré de sucre.
Et ces 9 cuillères à café de sucre sont comme une boisson sucrée.
Elles créent un excès de sucre sur votre foie.
Voici ce que je veux dire. Regardez ce qui se passe.
L' excès de sucre est transformé en glycogène.
Le glycogène, c'est du stockage de graisses pour plus tard.
Ainsi, l'insuline ne l'amène pas aux muscles ; elle dit à l'organisme,
« Je reviendrai pour ça ».
Seulement, si vous faites ça 2 ou 3 fois par jour,
alors, ce gras reste dans votre ventre.
Et vous ne pouvez pas vous en débarrasser
Nous savons qu'il y a une relation directe entre la quantité de sucre ingurgitée
et l'incidence plus élevée de maladies cardiaques, diabète de type 2 et obésité.
Alors, comment allons-nous arrêter cette dépendance ?
Et je parle ici d'une dépendance.
Laissez-moi vous montrer.
Ceci est un scanner du cerveau que vous voyez sur l'image,
celui d'un individu normal.
Les points rouges représentent la dopamine.
C'est le système de récompense.
C'est le moment du « Ahhh ! » quand je croque l'éclair
Et je sais que je ne vais pas en manger 2 ou 3.
Mais ce qui se passe avec une dépendance, c'est cela :
Voyez-vous la différence sur ce scanner du cerveau d'un cocaïnomane ?
Pas de points rouges. Pas de dopamine.
Le système de récompense ne fonctionne plus.
Donc, j'ai besoin de plus . Plus. Plus.
Et ça, c'est le scanner du cerveau d'une personne obèse
J'appelle ça une dépendance au sucre.
Même phénomène. Je suis en manque.
J'en meure d'envie au point de 22 cuillères à café.
30 cuillères à café par jour pour les adolescents.
Comment allons-nous résoudre ce problème ?
Comment allons-nous résoudre la crise de l'obésité infantile ?
Avec un système d'avertissement.
C'est ça que je propose.
Nous l'avons fait pour le tabac.
pourquoi ne pas le faire aussi pour tous nos aliments
et mettre un avertissement sur le devant de l'emballage
En plus de toute cette belle information que personne ne lit, n'est-ce pas ?
Sérieusement. Un nombre de cuillères à café.
Et tout le paquet, pas pour une portion ridicule.
Maintenant, si le produit ne contient aucun sucre secondaire,
sans le moindre sucre ajouté,
nous devrions le dire et lui donner une étiquette verte.
Les enfants feront la différence,
de sorte que lorsque vient le moment du hamburger et des frites,
ils vont dire à leur mère et leur père,
« Papa, t'es sûr de vouloir prendre
cette bouteille de 57 cuillères à café de sucre pour tes frites ?
Je veux un zéro pour les miennes ! »
Voilà ce que nous pouvons faire. Ensemble. Nous pouvons éradiquer l'obésité infantile
Nous, le peuple, devons présenter cela à notre Congrès Américain.
Merci.
(Applaudissements)
סוכר יד-שניה הורג?
לא, רגע.
עישון מיד-שניה הורג.
הוא גורם לסרטן ריאות.
אני יודע זאת, כי ב-1986, כשמינהל בריאות הציבור אמר לנו זאת,
מה עשינו?
יצאנו במסעות תעמולה המוניים.
התחלנו לסמן אריזות במלים: "זה הורג".
יצאנו גם למאבקים ציבוריים, כדי שהצעירים יידעו,
ומה שקרה הוא שיום אחד הם אמרו לכם:
"אמא, אם לא תפסיקי לעשן, תמותי."
דרמטי למדי.
זאת שעת חירום מבחינת בריאות הציבור.
ושעה דומה הגיעה גם היום.
מדובר בסוכר יד-שניה, והבה ואסביר לכם איך הוא הורג.
כולכם מכירים את הסוכר יד-ראשונה, נכון?
מה שאני מכנה "סוכר יד-ראשונה": זה שבפירות ובירקות שלכם,
בקטניות, באגוזים, בחלב;
מדובר בלקטוז. כל אלה טובים לנו.
הגוף יודע היטב לעבד אותם
ואת כל החלבונים, הסיבים והוויטמינים שהם מכילים.
מה שאני מכנה "סוכר יד-שניה" - וזה מונח שאני טבעתי -
הוא הסוכר המוסתר וזה שמוסיפים למזונות מעובדים.
זהו הסוכר הרע.
קודם כל, הוא מוסתר.
הבה נתבונן בזה לרגע.
הוא מוסתר, כי הוא לא במקומות הצפויים,
כמו במשקאות הקלים ובממתקים;
הוא מוסתר, כי חצי ממה שאנו אוכלים מגיע מהמאכלים המלוחים האלה.
מלוחים? כן!
הוא נמצא במרק.
שלוש כפיות סוכר יש במרק הזה.
הוא ברקיקים שלכם.
יש בהם 6 כפיות סוכר.
אולי תאמרו: "אבל אני אוכל רק אחדים."
נכון. 5 רקיקים נחשבים למנה.
מכירים מישהו שאוכל רק 5 רקיקים? 5 טוגנים?
(צחוק) אני לא. נכון?
אוכלים את כל האריזה. זה המון כפיות סוכר.
וזה נמצא בכל מקום.
כשאני אומר "כל מקום",
אני מתכוון שזה בלחם, בפיצה, בהמבורגר.
ברוטב של הסלט,
אפילו ברוטב האמריקאי החריף והאהוב.
אתם רואים נכון את המספרים האלה:
יש 24 כפיות סוכר בבקבוק הזה.
נכון. בבקבוק התמים הזה.
אולי תאמרו: "רגע, רגע. אני אוכל רק מעט מזה."
נכון, אבל זה מצטבר.
וזה עוד לא הכי גרוע.
אחרי 20 שנה בתעשייה,
חשבתי שראיתי את כל מה שהכי יפה והכי מכוער בה.
ממש לא. לפני כמה שבועות גיליתי משהו גרוע בהרבה.
והיום אני רוצה לשתף אתכם בו.
בואו נתייחס בפרופורציות נכונות למזון לתינוקות.
ברור שחלב הכי טוב לתינוק הוא חלב אם, הנקה.
יש בו סוכר. סוכר יד-ראשונה.
7% ממנו הם לקטוז, וזה טוב!
זה הכי טוב בשביל התינוק.
אבל בקהילות רבות, קהילות מעוטות-הכנסה,
משתמשים בזה -- 50% מהאמהות אינן מניקות.
ומה יש בזה?
פחות לקטוז והמון סוכר.
כשאני אומר "המון סוכר", כוונתי ל-61 כפיות סוכר, כך.
זה מטורף. זה מזעזע.
וזה גורם להתמכרות.
פעוט בן 3 מקבל בעצם בקבוק משקה קל.
הבה ואראה לכם את גודל הבקבוק הזה.
יש בו 6 כפיות סוכר, רק בדבר הקטן הזה.
השיווק מטעה, כי האמהות חושבות:
"הילד שלי יהיה גדול כמו ג'ירפה!"
לא! הוא יהיה גדול כמו היפופוטם!
(צחוק)
ומה קורה בהמשך?
אנו הופכים למתבגרים וכעת משטים בנו דרך הדיאטות.
חישבו על זה:
אתם חושבים על "נטול שומן", נכון?
זה לא.
שוב, מהנסיון שלי בתעשייה ואיך זה עובד,
כשאנו מסלקים מהמוצר את השומן הוא חסר טעם.
אז מה עושים? מוסיפים סוכר,
וכך רוטב הסלט האהוב עליכם
שכבר מכיל סוכר ואינכם יודעים מדוע,
מגיע לתכולת סוכר גדולה פי 3.
אתם מנסים לאכול ללא גלוטן,
גם זה לא טוב.
אם זה רק עניין של אופנה, כדאי שתשקלו את זה שוב.
מזון ללא גלוטן מכיל בד"כ 30-40% יותר סוכר ממוצר הרגיל.
אז אולי תחשבו: "מזון אורגני טוב לתינוק שלי! זה בריא!"
לא. זה לא.
מזון התינוקות האורגני הוא המזיק הכי גדול.
זה המזון עם 61 כפיות הסוכר.
זה כמעט רבע קילו. על זה אני מדבר.
בקופסה הקטנה הזאת יש כל הסוכר הזה.
אז מה עושים?
האם אני אומר לכם בכלל לא לאכול סוכר? לא.
לעלום לא הייתי אומר לילדים: "תתרחקו מסוכר."
אני מפּריז. אני יודע מתי אני זקוק לסוכר שלי.
זאת עוגיית אקלייר.
אני מקבל את הסוכר שלי מעוגיית השוקולד הזאת,
כי אני שותה קפה לא ממותק.
אז זה הסוכר שלי.
אבל בזאת מימין יש יותר מדי סוכר.
הן נראות זהות.
מביטים בשני הדברים הקטנים האלה ואומרים: "הן בערך אותו דבר."
נכון. בכל אחת יש 260 קלוריות.
אבל ההבדל הוא שאחת מהן מלאה סוכר.
תשע כפיות הסוכר האלה פועלות כמו משקה מוגז.
הן יוצרות עומס סוכר בכבד.
הנה למה שאני מתכוון. ראו מה קורה.
עודף הסוכר הופך לגליקוגן.
הגליקוגן הוא שומן שמאוחסן לעתיד.
כלומר, האינסולין לא מביא אותו אל השרירים;
הוא אומר לגוף: "אחזור לקחת את זה אח"כ."
אבל אם עושים זאת פעמיים-שלוש ביום,
זה נשאר בבטן.
ואי-אפשר להיפטר מזה.
ידוע לנו שיש מיתאם ישיר בין כמות הסוכר יד-שניה שנצרכת
לבין העלייה במחלות לב, סוכרת סוג 2 והשמנת-יתר.
אז איך נפסיק את ההתמכרות הזאת?
ואני בהחלט מדבר על התמכרות.
אראה לכם איך.
זאת סריקת מוח של אדם נורמלי.
הנקודות האדומות מייצגות את הדופמין.
זהו התגמול.
זהו ה"אההה!" כשאני נוגס בעוגייה.
ברור לי שלא אוכל שתיים או שלוש כאלה,
אבל הנה מה שקורה בהתמכרות:
רואים את ההבדל בסריקת המוח של מכור להרואין?
אין נקודות אדומות. אין דופמין.
מערכת התגמול מושבתת.
אז אני זקוק לעוד. עוד. עוד.
הנה סריקת מוח של אדם בהשמנת-יתר.
אני מכנה זאת "התמכרות לסוכר".
אותה תופעה. אני משתוקק לעוד.
משתוקק עד לרמה של 22 כפיות,
30 כפיות סוכר ליום אצל מתבגרים.
איך נפתור את זה?
איך נפתור את המשבר הזה של השמנת-יתר אצל ילדים?
בעזרת מערכת התראה.
הנה מה שאני מציע.
עשינו את זה עם טבק.
מדוע שלא נעשה זאת עם כל המזונות שלנו,
ונשים בחזית האריזה אזהרה,
ליד כל המידע הנפלא שאיש לא קורא, נכון?
ברצינות. את מספר כפיות הסוכר.
וכמה יש בכל האריזה, לא רק בגודל המנה המגוחך.
ואם במוצר כלשהו אין סוכר יד-שניה,
אין שום תוספת סוכר,
עלינו להכריז על כך ולתת למוצר תווית ירוקה.
הילדים ידעו מה ההבדל,
וכשיגיע השלב של ההמבורגר עם הצ'יפס,
הם יגידו לאמא ולאבא:
"אבא, אתה בטוח שאתה רוצה
"בקבוק עם 57 כפיות סוכר יחד עם הצ'יפס?
"אני רוצה עם אפס סוכר!"
זה מה שנוכל לעשות. יחד. נוכל לחסל את השמנת היתר אצל ילדים.
אנו, העם, צריכים להפעיל בעניין הזה לחץ במוסדות השלטון.
תודה לכם.
(מחיאות כפיים)
ऊपर से शक्कर खाने से मृत्यु होती है?
नहीं, रुको
धूम्रपान से मौत आती है|
इससे फेफड़ो का केंसर होता है
मुझे यह पता है, क्योंकि 1986 मे ऐसा मुझे अमेरिका के सबसे बड़े सर्जन ने कहा था
हमने क्या किया ?
हमने एक महा अभियान चलाया
हमने पैकेट पर लिखना शुरू कर दिया, "इससे मौत होती है"
हमने लोक अभियान चलाया, जिससे बच्चे भी जन जाएँ
उसका परिणाम, एक दिन बच्चे आप से कहेंगे
आप, यदि धुम्रपान नहीं छोड़ेंगे तो आप मर जायेंगे
यह बहुत नाटकीय लगता है
पर यह एक लोक स्वस्थ की "इमरजेंसी" है
और अब हमारे पास एक और इमरजेंसी है
यह अलग से शक्कर खाने के बारे में है, में आपको बताता हूँ
आप सब प्राथमिक शक्कर के बारे में जानते है?
प्राथमिक शक्कर है: जो हमारे फलों या सब्जियों मे होती है
फलियों, दानों, दूध आदि से मिलती है
यह है लेक्टोस, जो हमसब के लिये अच्छी है
शरीर को अच्छे से पता है उसकी क्या प्रक्रिया करनी है
उसके साथ मिलने वाले प्रोटीन, रेशों और विटामिन सबके बारे मे
और जिसे में दूसरी शक्कर कहता हूँ, यह नाम मेने उसे दिया है
यह छुपी हुई शक्कर है और जो तैयार कि भोज्य पदार्थों में मिलाई जाती है
वह है जो की ख़राब है
सबसे पहले तो यह छुपी हुई है
एक सेकंड के लिए इसे हम देखते है
यह छुपी हुई है क्योंकि यह वहाँ नहीं मिलती जहाँ हम इसे ढूंढते हैं
आपके पेयपदार्थों या आपके मिठाई मे
यह छुपी होती है, जीतनी हम खाते हैं उसकी आधी तो हमारे दिलकश खाने से अति है
दिलकश? हाँ
यह आपके सूप मे है
एक सूप में तीन चम्मच शक्कर
यह क्रेकर्स में होती है
वहाँ छः चम्मच
आप कह सकते हैं कि "पर में तो थोड़ा ही खाता हूँ "
हाँ, एकबार में ५ क्रेकर्स केवल
पर क्या आप किसी ऐसे व्यक्ति को जानते हैं जो केवल ५ क्रेकर्स खाता हो
(हँसी)
केवल ५ चिप्स ?
में तो नहीं जानता. ठीक?
वे पूरा खाते हैं व वह एक चम्मच के बराबर है
और यह सब जगह है
जब में कहता हूँ हर-जगह,
तो मेरा कहना है आपकी ब्रेड मे, आपके पित्ज़ा मे, आपके बर्गर मे
यह आपके सलाद की ड्रेसिंग में भी है
यह आपके सौस में भी है
और यह संख्या आप जो पर रहे हैं सही है
एक बोतल हॉट सौस में २४ चम्मच है
हाँ, सामान्य बोतल मे
आप कह सकते हो में तो थोड़ा सा खाता हूँ
हाँ यह तो है, पर यह सब जुड़ता जाता है
और रुको अभी और सुनो
20 साल इस धंधे में रहने के बाद
मेने इस धंधे के सबसे बुरा और सबसे अच्छा दोनो ही देखा है
पर नहीं, अभी कुछ सप्ताह पहले मुझे सबसे अधिक खराबी मिली
और वही में आप को बतलाना चाहता हूँ
अब, बच्चों के खाने की चीजों को देखतें है
बच्चों के लिए सर्वोतम है माँ का दूध, स्तनपान
इसमें भी शक्कर है
पर इसमें प्राथमिक शक्कर है
इसका ७ प्रतिशत शक्कर है और वह अच्छा है
बच्चों के लिये इससे बेहतर नहीं हो सकता
परन्तु कई समाजों मे, सीमित आय वाले समाजों मे
जहाँ ५० प्रतिशत माताएँ बच्चोंको को स्तनपान नहीं करवाती
और इससे क्या होता है?
लेक्टोस तो कम मिलता है परन्तु शक्कर खूब साडी मिलती है
जब में कहता हें बहुत सारी, तो इसका मतलब हे इस तह से ६१ चम्मच
यह डरावना है
और यह एक लत लग जाती है
और एक तीन साल का मासूम इस प्रकार का पेयपदार्थ पीता है
में आपको बोतल की साइज़ बताता हूँ
इस छोटी सी बोतल मे छः चम्मच शक्कर है
मार्केटिंग का धोखा है, माँ सोचती है की अरे
"मेरा बेटा जिराफ जेसा लम्बा हो जाएगा"
पर ऐसा होता नहीं है, वे हिप्पो के जैसे बड़ते है!
(हँसी)
तो अब हम क्या करें?
हम जवां युवक बनते है, और डाइट का ध्यान करते है|
एक पल के लिए इसके बारे में सोचिये
हम वसारहित आहार ढते , ठीक हैना?
पर, ऐसा है नहीं
फिर जैसे की मेने इस व्यवसाय मे देखा है
जब हम खाने में से वसा निकल देते तो यह स्वाधीन हो जाता है
तब आप क्या करते है?
आप उसमे शक्कर मिलाते है, आपकी पसंदीदा सलाद ड्रेसिंग के रूप मे
जिसमे पहले से शक्कर होती है, और आपको नहीं पता है क्यूँ,
तीन गुना अधिक शक्कर हो जाती है
आप "ग्लूटिन रहित आहार ढूढ़ते है
अच्छा, पर नहीं
यह इसलिए की फिर से सोचो
क्योंकि "ग्लूटिन रहित" में ३० से ४० प्रतिशत अधिक शक्कर होती है
तो आप सोचोगे की "मेरे बच्चे के लिए जेविक अच्छा है! क्योंकि वह स्वस्थ है"
पर ऐसा नहीं है
"जेविक बेबी फार्मूला" सबसे ख़राब है
क्योंकि वही है जिसमे ६१ चम्मच शक्कर है
जो की लगभग आधा पौंड के बराबर है
में उसी की बात कर रहा हूँ
उस छोटे से डब्बे में, बहुत शक्कर है
तो फिर हम इसके बारे में क्या करें
तो क्या मतलब है मै सबको शक्कर के लिये ना कररहा हूँ?
नही
में बच्चों को कभी नहीं कहूँगा की शक्कर से दूर
में पेरिस का रहने वाला हूँ, मुझे जब शक्कर की किक चाहिए
तो मेरे पास एक्लैर्स है हरदम
मेरी शक्कर की पूर्ति चोकलेट एक्लेर्स से होती है
क्योंकि में काली कोफ़ी पिता हूँ
तो वह ही मेरी शक्कर है
पर ये राईट में जरुरत से ज्यादा शक्कर है
वे एक समान ही लगते है
आप इसको देखिये आप कहेंगे की ये दोनो तो एक से है
हाँ; हरेक २६० केलोरी
पर फर्क इसबात का है की एक पूरी तरह से शक्कर है
और वे ९ चम्मच शक्कर, सोडा के समान है
जो आपके लीवर में शक्कर का खजाना रख देते है
मेरे मतलब है, देखो की क्या हो रहा है
अतिरिक्त शक्कर, गलायकोजेन मे बदल जाती है
यह गलायकोजेन वसा एकत्रित करता है
तो, इन्सुलिन इसको मसल्स तक नहीं लाता है
यह शरीर को बताता हेकि "वह फिर से आयेगा|"
यदि आप दिन मे केवल दो से तीन बार करते हो,
तो वह हमारे उदार तक सीमित रहता है
और आप इससे बच नहीं सकते
हम जानते हेंकि आपकी दूसरी शक्कर की मात्रा का संबंधन है,
टाइप-२ मधुमेह, मोटापा, और ह्रदय रोगों की अधिकता के बीच
तो इस नशे की आदत को आप कैसे रोकने वाले हो?
औरमें यहाँ एक लत या आदत की बात कर रहा हूँ
में आपको बताता हूँ
यह मस्तिष्क का स्कैन है, आप इसमें चित्र को देखें
यह एक सामान्य व्यक्ति का स्कैन है
और इसमें लाल बिंदु, डोपामाइन को दिखाता है|
वह एक पुरस्कार है|
आह! यह है तबका, जब मेने एक्लेअर्स का एक कोर लिया था|
व मुझेपता है उसके दो या तीन नहीं लेने वाला
परन्तु क्या होता है, जब इसकी लतहो जाती है,
और कोकीन की लत वाले के मष्तिष्क के बारेमें आपको कोई अंतर दीखता है
लाल बिंदु नही , डोपा माईन भी नहीं
पुरस्कार व्यस्था बंद करदिया गया
तो मुझे चाहिए - अधिक, और अधिक, और अधिक
और यह मश्तिष्क का स्केन है, एक मोटापा ग्रसित व्यक्ति हा
और में इसे शक्कर के नशे की लत कहता हूँ
एक सी बात है, में इसको तृष्णा कहता हूँ
22 चम्मच की बात पर तृष्णा कहता हूँ,
युवकों के लिये ३० चम्मच प्रतिदिन है
हम इसका समाधान कैसे पता लगायेंगे?
हम बचपन के मोटापे की समस्या का समाधान कैसे ढूढेंगे
मोसम पूर्वानुमान की सेवा के माध्यम के साथ
मे वही सुझाता हूँ
हमने इसको तम्बाखू के लिये किया था
और हम ऐसा अपने सभी खाध्य पदार्थ के लिये नहीं कर सकते है
और पैकेट के सामने चेतावनी लिखी हो,
वो सब बड़ी-बड़ी जानकारी के आलावा, जो पहले से ही कोई नही पड़ता, सही है ना?
सच मे.
पूरा पैकेट मे कितने चम्मच, कितनी विचित्र सी बात है
यदि प्रोडक्ट मे दूसरी शक्कर नही है
उसमे अलग से शक्कर तो नही डाली गई है,
हमें इसके बारे में बताना चाहिए व उसको "ग्रीन लेबल" देना चाहिए
बच्चो. को भी अंतर की जानकारी हो जाएगी,
तब, जब की समय आये "बर्गर और तलने का"
तबवे अपने माता पिता को बताएँगे,
पिताजी क्या निश्चित रूप से आपको चाहिए
आपके तले-गले के लिए, वो 57 चम्मच शक्कर वाली बोतल?
मुझे मेरे लिये शून्य या जीरो चाहिये
यह वह चीज है जो हम कर सकते है, साथ मिलकर हम मिटा सकते है बच्चों में मोटापा
हमे, व लोगों को जरुरत है इस घटना को कैपिटल हिल् में लेजाना होगा
धन्यवाद्|
(तालियाँ)
Sekunardni šećer ubija?
Čekajte.
Pasivno pušenje ubija.
Uzrokuje rak pluća.
To znam, jer nam je to 1986. godine rekao ravnatelj američkog javnog zdravstva,
i što smo onda napravili?
Organizirali smo ogromne kampanje.
Na pakiranja cigareta počeli smo stavljati oznake kako ubijaju.
Započeli smo i javne kampanje kako bi djeca bila upoznata s time.
Kako rezultat, dijete bi vam jednog dana samo reklo,
"Mama, ako ne prestaneš pušiti, umrijet ćeš."
To je prilično dramatično.
To je uzbuna za javno zdravstvo.
Takvu uzbunu imamo i danas.
Tiče se sekundarnog šećera, i objasnit ću vam kako on ubija.
Svi poznajete primarne šećere.
Tako nazivam šećere koji se nalaze u voću, povrću,
grahoricama, orašastim plodovima, mlijeku;
to je laktoza, sve je to zdravo.
Tijelo zna kako ih može korisno probaviti,
sa svim proteinima, vlaknima i vitaminima koji su također prisutni.
Sekundarni šećer je termin koji sam sam osmislio
i odnosi se na skriveni šećer koji je dodan obrađenoj hrani.
Taj je nezdrav.
Prvo, skriven je.
Pogledajmo nakratko ovo.
Skriven je jer se ne nalazi tamo gdje ga očekujete,
u vašim pićima i slatkišima.
Skriven je budući da se polovica naše hrane sastoji se od pikantnih jela.
Pikantnih? Tako je!
Nalazi se u vašoj juhi.
Tri žličice šećera je u njoj.
U vašim je krekerima.
U njima je šest žličica.
Možda ćete reći da jedete samo par njih.
Da, jedna porcija uključuje pet krekera.
Znate li ikoga tko pojede pet krekera?
(Smijeh)
Pet komadića čipsa?
Ja ne poznajem nikoga takvog.
Obično pojedu cijelo pakiranje. To su žličice šećera.
I ima ih posvuda.
Kada kažem "posvuda",
mislim na kruh, pizzu, burgere.
Nalaze se u dresingu za salatu,
čak i u američkom najpopularnijem umaku.
Dobro ste pročitali ove brojke:
u ovoj boci ima 24 žličica šećera.
Da. U običnom pakiranju.
Možete reći da jedete samo malo.
No, sve se to zbraja.
Ovo nije ni najgora stvar.
Nakon 20 godina rada u ovoj industriji,
mislio sam da sam vidio i najbolje i najgore u njoj.
Prije nekoliko tjedana saznao sam za nešto još gore.
To želim podijeliti s vama danas.
Pogledajmo adaptirano mlijeko za bebe.
Najbolje mlijeko za bebe je definitivno majčino mlijeko.
Ono isto sadrži šećer.
Primarni.
Sedam posto majčinog mlijeka je laktoza, a to je dobro!
Ne može biti bolje za bebu.
No, u mnogim zajednicama, pretežno siromašnim,
gdje 50% majki ne doji koristi se adaptirano mlijeko.
Što se nalazi u ovome?
Manje laktoze i puno više šećera.
Kada kažem puno više, mislim - 61 žličica šećera.
To je ludo. Šokantno.
Nastavlja se kao ovisnost.
I tako će trogodišnjak dobiti ovakvo piće.
Pokazat ću vam veličinu te boce.
Ova bočica sadrži šest žličica šećera.
Marketing je varljiv, jer majke će pomisliti
da će im dijete izrasti kao žirafa.
Ne, neće! Narast će kao nilski konj!
(Smijeh)
Što radimo kasnije?
Izrastemo u odrasle ljude koji se daju nasamariti dijetama.
Razmislite malo o tome.
Razmišljate o hrani bez masnoća, zar ne?
To vam ne koristi.
Znajući kako to funkcionira u prehrambenoj industriji,
kada uklonimo masnoće iz proizvoda, postane bezokusno,
i što onda radimo?
Dodajemo šećer, tako da onaj vaš najdraži dresing za salatu,
koji već možda sadrži šećer iz vama neznanog razloga,
na kraju ima tri puta više šećera.
Probat ćete i hranu bez glutena.
Nemojte.
Ako je to samo iz hira, razmislite bolje.
Bezglutenska hrana često sadrži 30 do 40% više šećera nego uobičajeni proizvod.
Pomislit ćete da je organska hrana zdrava za vašu bebu.
Nije.
Organsko adaptirano mlijeko je najgore.
Sadrži 61 žličicu šećera.
To je skoro četvrtina kilograma.
O tome govorim.
u toj maloj kutiji ima ovoliko šećera.
Što ćemo poduzeti oko toga?
Predlažem li da svi prestanu konzumirati šećer?
Ne.
Nikada ne bih zabranio djetetu da jede slatko.
Živim u Parizu i znam kada mi je potrebno nešto slatko.
Ovo je ekler.
Moj slatkiš je čokoladni ekler,
s obzirom da pijem crnu kavu.
To je moje slatko.
No, ovo s desne strane ima previše šećera.
Izgledaju jednako.
Gledate ova dva komadića i mislite si da su jednaki.
Da, oba sadrže 260 kalorija.
No jedan od nijh je prepun šećera.
Tih devet žličica šečera su kao soda.
Napadaju vašu jetru naglim porastom šećera.
Na ovo mislim. Pogledajte što se događa.
Višak šećera pretvara se u glikogen.
Glikogen je zaliha masnoća.
To znači da inzulin ne dovodi šećer do mišića;
već poručuje tijelu da će se vratiti po njega kasnije.
Međutim, ako to radite dva-tri puta dnevno,
onda ostaje u vašem trbuhu.
I ne možete ga se riješiti.
Postoji direktna povezanost između toga koliko sekundarnog šećera unosimo
i povišene učestalosti srčanih bolesti, dijabetesa tipa 2 i pretilosti.
Kako ćemo zaustaviti tu ovisnost?
Govorim o ovisnosti.
Pokazat ću vam.
Ovdje možete vidjeti mozak
normalne osobe.
Crvene točkice predstavljaju dopamin.
To je nagrada.
To je ono "Aaa!" kada zagrizem u ekler.
I znam da neću pojesti još jedan ili dva.
Kod ovisnosti se događa sljedeće.
Vidite li razliku kod ovog mozga ovisnika o kokainu?
Nema crvenih točkica. Nema dopamina.
Sustav nagrađivanja ne funkcionira.
Zato trebam još. I još. I još.
Ovo je mozak pretile osobe.
Ovo nazivam ovisnosti o šećeru.
Isti je fenomen. Žudim za time.
Žudim do te mjere da konzumiram 22 žličice
30 žličica dnevno kod tinejdžera.
Kako ćemo ovo razriješiti?
Kako ćemo riješiti krizu pretilosti među djecom?
Pomoću sustava upozorenja.
To predlažem.
To smo već učinili za duhan,
zašto ne bismo mogli i ovdje za svu našu hranu
tako da imamo upozorenje na prednjoj strani pakiranja
kao dodatak onim sjajnim podacima koje nitko ne čita?
Ozbiljan sam. Broj žličica.
Za cijelo pakiranje, a ne samo za apsurdnu količinu serviranja.
Ako proizvod ne sadrži sekundarni šećer,
niti bilo kakve dodane šećere,
i to treba naznačiti sa zelenom naljepnicom.
Djeca će znati razliku,
tako da, kada dođe vrijeme za burger i pomfrit,
pitati će svoje roditelje,
"Jeste li sigurni da želite kupiti
tu bocu sa 57 žličica šećera za svoj pomfrit?
Ja želim onu bez šećera!"
To možemo učiniti, zajedno. Možemo izbrisati pretilost među djecom.
Mi, ljudi, moramo ovo gurati sve do Kongresa.
Hvala.
(Pljesak)
A hozzáadott cukor halált okoz?
Na, várjunk csak!
A passzív dohányzás okoz halált.
Tüdőrákhoz vezet.
Azért tudom, mert emlékszem, mi történt, amikor 1986-ban
az USA tisztifőorvosa ezt mondta.
Erőteljes kampányokat indítottunk.
Elkezdtük ráírni a cigarettás dobozokra: "A dohányzás halált okoz."
Gyermekeket felvilágosító kampányokba kezdtünk.
Aztán egy napon már ők mondták nekünk:
"Anya, ha nem hagyod abba a dohányzást, meg fogsz halni."
Hát ez elég drámai.
Ez egy közegészségügyi vészhelyzet.
Napjainkban hasonlót élünk át a hozzáadott cukor miatt.
Rögtön el is mondom, miért.
A természetes cukrot ugyebár mindenki ismeri.
Természetes cukor van a gyümölcsökben, zöldségekben,
a hüvelyesekben, a csonthéjasokban, a tejben;
ez a tejcukor, ami hasznos számunkra.
A szervezetünk szépen fel tudja dolgozni
a fehérjékkel, rostokkal és vitaminokkal együtt.
Hozzáadott cukornak hívom
a feldolgozott élelmiszerekbe rejtett cukrot.
És ez az, ami rossz nekünk.
Először is azért, mert rejtett.
Vessünk csak rá egy pillantást!
Rejtett, mert nem ott van, ahol számítanánk rá:
az italokban és az édességekben.
Rejtett, mert az elfogyasztott mennyiség fele ízletes ételekből származik.
Az ízletesekből? Igen!
Ott van a levesben.
E levesben három teáskanál cukor van.
Ott van a kekszekben.
Hat teáskanál.
Most mondhatják: "De hát csak párat eszem belőlük."
Ez igaz. Egy szokásos adag csak öt kekszből áll.
De ismernek valakit, aki ötnél megáll?
(Nevetés)
Vagy öt csipsznél?
Hát én nem nagyon.
Az egész zacskót felfalják. És vele több teáskanál cukrot.
Mindenfelé ezt látom.
Mikor azt mondom, mindenfelé,
a kenyérre, a pizzára, a burgerekre,
a salátaöntetre,
sőt, Amerika kedvenc csípős szószára is gondolok.
Igen, jól látják ezeket a számokat:
24 teáskanál cukor van ebben az üvegben.
Igen, egy átlagos üvegben.
Most mondhatják: "Ugyan, hiszen csak egy csipetnyit eszem belőle."
Ez igaz, de a csipetek összeadódnak!
De a legrosszabb még hátravan.
20 évi ipari gyakorlat után azt hittem,
mindent láttam már az iparban, a legjobbtól a legrosszabbig.
Hát nem. Pár hete találtam egy még rosszabbat.
Ezt most önöknek is megmutatom.
Vessünk egy pillantást a bébiételekre!
A legjobb tej a csecsemő számára nyilvánvalóan az anyatej,
amiben persze cukor is van.
Természetes cukor.
Hét százaléka tejcukor, és ez rendben is van!
Nem is lehetne jobb a babának.
Számos közösségben azonban, szegény közösségekben,
ezt használják -- az anyák 50%-a nem szoptatja a gyermekét.
Hogy mi van benne?
Kevesebb tejcukor, de egy csomó más cukor.
Amikor azt mondom, egy csomó, 61 teáskanálnyira gondolok!
Ez őrület. Elképesztő.
Ez függőséget okoz.
Egy hároméves poronty kap egy ilyen üveg innivalót.
Megmutatom az üveg méretét.
Ebben a kis edényben hat teáskanál cukor van.
A marketing becsapós, mert az anyák azt hiszik,
"Ó, a gyermekem úgy fog nőni, mint egy zsiráf!"
Nem, nem úgy fog. Úgy fog nőni, mint egy víziló.
(Nevetés)
Mi következik ezután?
Serdülőkorba kerülünk, kezdődnek a trükkös diéták.
Gondoljunk bele egy kicsit!
A zsírszegényre gondolnak, ugye?
Nem, ez nem az.
Megint csak az iparból tudom, mi történik,
amikor egy termékből kivonjuk a zsírt: íztelen lesz.
Hát mit csinálunk?
Adunk hozzá cukrot, és a kedvenc salátaöntetünk,
amiben esetleg már van cukor -- nem is értjük, miért --,
háromszor olyan cukros lesz.
Aztán kipróbáljuk a gluténmentest.
Csak azt ne!
Úgy értem, ha csak a divat miatt, akkor gondoljuk át újra!
A gluténmentesben gyakran 30-40%-kal több a cukor, mint a normál termékben.
Aztán azt gondoljuk: "A bio jó a gyermekemnek! Egészséges!"
Hát nem.
A biotápszer a legmegátalkodottabb bűnöző.
Ebben 61 teáskanál cukor van.
Majdnem negyed kiló.
Erről beszélek itt.
E kis dobozban van ez a rengeteg cukor.
Mit tegyünk hát?
Azt fogom mondani, senkinek semmi cukrot?
Nyilván nem.
Soha nem mondanám a gyerekeknek, hogy ne egyenek cukrot.
Párizsi vagyok. Tudom, mikor van szükségem egy cukorbombára.
Ez itt a csokis-krémes eklerfánk.
A fánkkal veszem be a szükséges cukrot,
mert cukor nélkül iszom a feketét.
Ez az én cukrom.
A jobb oldaliban viszont túl sok a cukor.
Ugyanúgy néznek ki.
Ránéznek erre a két apró dologra, és azt mondják: "Ó, hát ezek egyformák."
Igen; mindegyik 260 kalória.
A különbség, az egyik tele cukorral.
Az a kilenc teáskanál cukor annyi, mint egy üdítőital.
Cukortüskét képez a májunkban.
Erre gondolok. Nézzék, mi történik.
A fölösleges cukor glikogénné alakul.
A glikogén zsírtároló a későbbi időkre.
Tehát az inzulin nem szállítja el az izmokba;
azt mondja a szervezetnek: "Majd visszajövök érte."
Hacsak nem csináljuk ezt naponta kétszer,
akkor ott marad a hasunkban.
És nem lehet tőle megszabadulni.
Tudjuk, hogy közvetlen a kapcsolat a megevett hozzáadott cukor
és a szívbetegségek, a 2-es típusú cukorbetegség és az elhízás között.
Hogyan szabhatunk gátat ennek a függőségnek?
Mert itt függőségről van szó.
Hadd mutassam meg!
A képen egy átlagos személy agyáról
készült felvétel látható.
A piros pontok a dopamint jelölik.
Ez a jutalom.
Ez az "Aaaah!", amikor a fánkba harapok.
Tudom, hogy nem fogok kettőt vagy hármat megenni belőle.
De mi történik, ha függő vagyok?
Látják a különbséget egy kokainfüggő agyának felvételén?
Sehol egy piros pont. Nincs dopamin.
A jutalmazási rendszer ki van kapcsolva.
Tehát többre van szüksége. Még többre, még többre.
Ez egy elhízott személy agyáról készült felvétel.
Ezt hívom cukorfüggőségnek.
A jelenség ugyanaz. Vágyom rá.
Vágyom rá, napi 22 teáskanálig,
tizenéveseknél 30-ig.
Mit tehetünk ellene?
Hogyan oldjuk meg a gyermekkori elhízás problémáját?
Egy figyelmeztető rendszerrel.
Én ezt javaslom.
A dohánnyal már megcsináltuk,
miért ne tennénk ugyanezt az összes élelmiszerünkkel,
miért ne tennénk figyelmeztető feliratot a doboz elejére
a többi kiváló tájékoztatás mellé, amit senki sem olvas el?
Komolyan mondom. Egy teáskanálszám.
A teljes csomagra érvényesen, nem valami nevetséges kis adagra!
Ha a termékben nincs
hozzáadott cukor vagy ilyesmi,
azt jelöljük zöld címkével.
A gyerekek érteni fogják,
és amikor eljön a burgerek és sült krumplik ideje,
szólnak a szüleiknek:
"Apa, biztosan ezt
az 57 cukroskanalas flakont akarod a krumplidhoz?
Én inkább a nulla kanalast kérem!"
Ezt megtehetjük. Együtt. Felszámolhatjuk a gyerekkori elhízást.
nekünk, embereknek kell ezt az [Ország]Házba vinnünk.
Köszönöm.
(Taps)
Lo zucchero passivo uccide?
No, aspetta.
È il fumo passivo, che uccide.
Provoca il cancro ai polmoni.
Lo so perché nel 1986, quando il Surgeon General ci informò,
cosa abbiamo fatto?
Abbiamo avviato campagne a tappeto.
Abbiamo messo etichette sui pacchetti, "Il fumo uccide."
E abbiamo avviato campagne pubbliche, per informare i ragazzini.
E così, un giorno ti han detto,
"Mamma, se non smetti di fumare, morirai."
Era una questione drammatica.
Un'emergenza sanitaria pubblica.
E oggi ne abbiamo un'altra.
Riguarda lo "zucchero passivo", lasciate che vi spieghi come uccide.
Conoscete tutti lo zucchero diretto, vero?
Lo zucchero diretto è quello che si trova nella frutta, nella verdura,
legumi, semi, latte;
è il lattosio, e fanno tutti bene.
Il corpo ha imparato a processarli molto bene
con tutte le proteine, le fibre e le vitamine che porta con sé.
Quello che invece chiamo zucchero passivo - è un termine che ho coniato io -
è quello nascosto e aggiunto ai cibi processati.
È quello, lo zucchero nocivo.
Prima di tutto, è nascosto.
Osserviamolo per un secondo.
È nascosto perché non è dove lo aspetteresti,
nei dolci e nelle bevande.
È nascosto perché metà di questo zucchero si trova nei cibi salati.
Salati? Sì!
È nella zuppa.
Lì ci sono tre cucchiaini di zucchero.
È nei cracker.
Sei cucchiaini.
Potresti dire, "Ma io ne mangio pochi"
Certo, una porzione sono 5 cracker.
Avete amici che ne mangiano solo cinque?
(Risate)
O cinque patatine?
Io no. Vero?
Mangiano l'intera busta, cioè vari cucchiaini di zucchero.
Ed è ovunque.
Quando dico ovunque,
intendo nel pane, nella pizza, negli hamburger.
Nella salsa sull'insalata,
perfino nella salsa piccante più venduta.
Sì, quei numeri sono giusti:
ci sono 24 cucchiaini di zucchero, in quella bottiglia.
Sì, la bottiglia di taglia normale.
Voi mi direte, "Aspetta, di questo ne mangio appena una punta."
Sì, ma cibo dopo cibo si accumula.
E non è neanche questo l'aspetto peggiore.
Dopo 20 anni nel settore,
pensavo di aver visto il meglio e il peggio.
Ma qualche settimana fa, ho scoperto la cosa peggiore.
E oggi voglio condividere con voi questa scoperta.
Guardiamo per esempio al latte artificiale per i bambini.
Il miglior latte, per il bambino, è ovviamente quello materno.
Che contiene zucchero.
Zucchero diretto.
Il 7% del latte materno è lattosio, ed il lattosio fa bene!
Non c'è di meglio, per il bambino.
Ma in molte comunità a basso reddito,
usano questo -- il 50% delle madri non allattano.
E cosa c'è in quel latte?
Meno lattosio, e molto zucchero.
E quando dico molto zucchero, intendo 61 cucchiaini!
Una follia! È scandaloso.
E arriva a diventare una dipendenza.
A un bambino di tre anni si dà una bevanda come questa.
Guardate le dimensioni.
In questa bottiglietta ci sono sei cucchiaini di zucchero.
La pubblicità è ingannevole, perché le madri pensano,
"Il mio bambino crescerà come una giraffa!"
E invece no! Si allargherà come un ippopotamo!
(Risate)
E poi cosa facciamo?
Diventiamo giovani adulti, e veniamo ingannati dalle diete.
Pensateci un istante.
Pensate di controllare i grassi, giusto?
No, vi sbagliate.
Avendo lavorato nel settore, so come funziona:
tolto il grasso da un prodotto, diventa insipido,
quindi cosa fate?
Aggiungete dello zucchero, così nel condimento dell'insalata,
che potrebbe già avere zucchero e non si capisce perché,
lo zucchero triplica.
E magari provate senza glutine.
Beh, no.
No perché anche quello è un imbroglio.
I cibi senza glutine spesso sono il 30-40% più zuccherati di quelli normali.
Allora penserete "Il cibo bio fa bene al mio bambino, è sano!"
No, non lo è.
La formula biologica per i bambini è la meno salutare.
Questa è quella che ha 61 cucchiaini di zucchero.
Quasi 250 grammi.
I numeri sono questi.
In quella scatolina, c'è tutto questo zucchero.
Cosa possiamo fare, ora che lo sappiamo?
Posso forse dirvi: "Niente zucchero per tutti?"
No.
Non direi mai ai ragazzini, "State alla larga dallo zucchero"
Io stesso vengo da Parigi, e so quando mi serve una sferzata di zucchero.
Ed ecco qui il mio éclair.
È dall'éclair al cioccolato che ottengo il mio zucchero,
perché il caffè lo bevo amaro.
Il mio zucchero è nel dolcetto.
Ma quello ha destra ha troppo zucchero.
L'aspetto è identico.
Guardando questi due dolcetti, direste: "Oh, è più o meno lo stesso."
Sì: 260 calorie ciascuno.
Ma la differenza è che uno è stracolmo di zucchero.
E questi 9 cucchiaini di zucchero sono come una bevanda gassata.
Creano un picco di zucchero nel vostro fegato.
Ecco cosa intendo. Guardate cosa succede.
Lo zucchero in eccesso si trasforma in glicogeno.
Il glicogeno è grasso conservato per il futuro.
Quindi l'insulina non lo porta nei muscoli;
dice al corpo, "Lo userò più avanti."
A meno che non ne produciate 2 o 3 volte al giorno,
perché a quel punto resta in pancia.
E non riuscite a liberarvene.
Sappiamo che c'è una correlazione diretta tra lo zucchero secondario ingerito
e l'incidenza di malattie cardiache, diabete 2 e obesità.
Come fermeremo questa dipendenza?
E parlo di una vera e propria dipendenza.
Lasciate che ve lo mostri.
Questa è una scansione cerebrale
di un individuo normale.
I punti rossi rappresentano la dopamina.
È la ricompensa.
È l'"Ahhh!" quando addento l'éclair.
E so che non ne mangerò due o tre.
Ma con la dipendenza succede questo.
Vedete la differenza, su questa scansione cerebrale di un cocainomane?
Nessun puntino rosso. Niente dopamina.
Il circuito della ricompensa è inattivo.
E quindi ne voglio di più. Di più. Di più.
E questa è la scansione cerebrale di una persona obesa.
È una dipendenza da zucchero.
Stesso fenomeno. Ne ho sempre bisogno.
Fino al punto da assumerne 22 cucchiaini,
30 cucchiaini al giorno per i bambini.
Come risolveremo tutto questo?
Come risolveremo la crisi dell'obesità infantile?
Con un sistema di avvertimenti.
È questo, che suggerisco.
L'abbiamo fatto per il tabacco,
perché non possiamo farlo per tutti i nostri cibi
e avere un sistema di avvisi, sulla faccia del pacchetto,
in aggiunta a tutta quelle informazioni che nessuno legge, giusto?
Dico davvero: la quantità di cucchiaini.
E per l'intero pacchetto, non per la presunta "porzione".
E a quel punto, se il prodotto non contiene zucchero passivo,
nessun tipo di zucchero aggiunto,
dovremmo dirlo e apporvi un'etichetta verde.
I bambini noteranno la differenza,
e quando arriverà il momento di hamburger e patatine,
diranno a mamma e papà:
"Papà, sei certo di voler mettere sulle patatine
quella bottiglia con 57 cucchiaini di zucchero?
Io per me la voglio senza!"
Possiamo farlo. Insieme, possiamo sradicare l'obesità infantile.
E dobbiamo farci sentire, noi gente comune, fino a Washington.
Grazie.
(Applausi)
二次的な糖は有害？
ちょっと待って下さい
二次的な喫煙は有害です
肺がんを引き起こします
1986年に米国公衆衛生局長官が そう発表したのです
それに対し 私たちは
大規模なキャンペーンを行いました
タバコのパッケージに 「有害です」と記し
子どもを啓蒙するキャンペーンも 開始しました
そして 子どもにこう言われます
「ママ 禁煙しないと 死んじゃうよ」
これはショックですよね
これは公衆衛生面での危機であり
私たちは現在も別の危機を抱えています
それは二次的な糖の問題です これからご説明します
一次的な糖はご存知ですよね
一次的な糖があるのは 果物や野菜
豆類、ナッツ、牛乳で
ラクトースという 身体に良い物質です
人体はラクトースを 共に含まれるタンパク質 繊維―
そしてビタミンなどと一緒に 消化するプロセスをよく知っています
「二次的な糖」というのは 私の造語ですが
隠れた糖で 加工食品に添加される 物質のことです
これは人体に有害です
まずこの物質は隠れています
少しこの事に目を向けてみましょう
隠れているというのは 二次的な糖は 飲料や菓子類などに
知らないうちに 使われているからです
また 摂取量の半分以上が 普通の食事に由来しています
食事？ そうなのです
あなたが飲んでいるスープには
小さじ３杯分の砂糖が 含まれています
クラッカーには
小さじ６杯分です
「数枚しか食べない」 と 言う人もいるでしょう
クラッカーの１人前は５枚です
クラッカーを５枚で やめる人はいますか？
（笑）
ポテトチップスを５枚だけ？
私の知人にはいません
ひと袋食べれば 小さじ何杯分もの 砂糖になります
この危険はどこにでもあります
例えば―
パンやピザ そしてハンバーガー
サラダのドレッシング
アメリカ人の大好きな チリソースにもです
隠れた糖を正確に認識しましょう
このボトルには小さじ24杯分の 砂糖が含まれています
レギュラーサイズで です
「少ししか食べないから」 と 言う人もいるでしょう
しかしそれが積み重なります
これだけではありません
この業界で20年働いてきて
良いところも 悪いところも 見てきました
それでも 数週間前に もっと悪い事態を知りました
今日これから皆さんに お話しすることです
赤ちゃんの粉ミルクを この観点から考えてみましょう
赤ちゃんに一番良いのは もちろん母乳です
母乳に含まれる糖分は
一次的な糖です
７パーセントのラクトースは 身体に良いものです
これに勝るものはありません
しかし低所得地域の多くでは
半数の母親が粉ミルクを使い 赤ちゃんを母乳で育てません
この中に何が入っているでしょう
ラクトースではなく砂糖が たくさん入っているのです
この商品の砂糖は 小さじ61杯分にもなります
衝撃的ですよね
しかも砂糖には中毒性があります
３歳の幼児がこうした物を 飲んでいるのです
この小さなボトルには
小さじ６杯分の 砂糖が含まれているんです
母親たちは市場の宣伝に 騙されているのです
「キリンみたいに大きくなるわ」 と
実際は カバのようになってしまいます
（笑）
では 次はどうなるでしょう？
若い大人のみなさんは ダイエットに騙されています
少し考えてみましょう
無脂肪を選びますか？
それは間違いです
業界を知っていれば 理由が分かります
食品から脂肪を取り除くと 味がしなくなります
では どうするか？
砂糖を添加します 無脂肪ドレッシングがそうです
もともと砂糖が含まれているので 結果的には
３倍の砂糖が入る事になります
グルテンフリーを選びますか？
これも違います
流行しているようですが よく考えてみましょう
グルテンフリーの食品の砂糖は 通常より30～40%多いのです
「赤ちゃんにはオーガニック食品が 健康的だ」と考えますが
実は違います
オーガニックの粉ミルクは最悪です
小さじ61杯分の 砂糖が入っていて
約200グラムになります
強調したいのは
この小さい箱に 多くの砂糖が入っている事です
では何をすべきでしょう？
砂糖は全く摂るなと？
そうではありません
子どもに「砂糖に近寄るな」 とは言いません
パリ出身ですから 砂糖を摂る必要は分かります
ここに エクレアがあります
このチョコレートエクレアから 私は砂糖を摂取します
コーヒーはブラックで飲みます
これが私の砂糖です
しかし右側の商品は 砂糖が多すぎます
同じように見えるので
２つを見比べて 「大体同じだ」と考えます
確かに２つとも260カロリーです
しかし片方には 砂糖が添加されています
小さじ９杯分の砂糖は ソーダと同じように
肝臓内の糖を急増させます
そして こんな事が起こります
過剰な糖がグリコーゲンに変わり
後で使う脂肪として蓄えられます
インスリンはグリコーゲンを 筋肉に運びません
身体に 「後で使う」 と指示します
１日に２～３回繰り返されると
グリコーゲンがお腹に蓄積されます
なかなか取れません
二次的な糖の摂取は 心臓病や２型糖尿病、肥満などと
直接的な関係があることが 判明しています
中毒を防ぐには どうすればいいでしょう？
砂糖中毒を防ぐには？
これを見て下さい
脳をスキャンした写真です
通常の人の脳です
赤はドーパミンが出ている場所です
一種の報酬です
エクレアを食べた時の幸福感
２つ以上は食べません
しかし中毒の場合 どうなるでしょう
これはコカイン中毒者の脳です
赤いドーパミンの場所がありません
報酬システムが機能していません
だから いつまでも満足できないのです
これは肥満の人の脳です
砂糖中毒状態です
同じです もっと欲しくてたまらない
１日小さじ22杯分の砂糖を 欲するまでになります
10代の子どもは 小さじ30杯分にも至ります
どうすれば 解決できるでしょう
子どもの肥満という 危機を解消するには？
警告システムはどうでしょう
私はこれに賛成です
タバコは そうしました
同じことができます 食品パッケージの表側に
誰も読まない情報と共に
警告を書いたらどうでしょうか
１人前あたりではなく 商品全体に
小さじ何杯分の砂糖が 含まれていると
そして二次的な糖が含まれていない―
砂糖無添加の食品に対しては
グリーンラベルを付けてはどうでしょう
子どもにも分かるように
バーガーやフライドポテトを 食べるときに
両親に言うでしょう
「パパ これを食べるの？
小さじ57杯分の砂糖が入っているよ
自分のは砂糖ゼロにして！」 とね
これなら私たちにできます 子どもの肥満は根絶できるのです
国会でこの問題を 取り上げてもらいましょう
ありがとうございます
（拍手）
간접 설탕이 죽인다?
아니, 잠깐만요.
간접 흡연이 죽입니다.
폐암을 일으킵니다.
1986년에 미국 공중보건 의무국장이 우리에게 말해주었을 때,
우리는 무엇을 했나요?
우리는 대규모의 캠페인을 했습니다.
우리는 포장지에 "이것은 죽인다"라고 표시하기 시작했습니다.
우리는 또한 아이들이 알도록 대중 캠페인을 했습니다.
그리고 어떻게 됐냐면, 어느날 여러분에게
"엄마, 담배 안 끊으시면 죽는대요."라고 말하는 것입니다.
상당히 극적입니다.
이것은 공중 보건 비상사태입니다.
그리고 우리는 오늘도 한 개 있습니다.
모두 간접 설탕과 관련되어 있고, 그것이 어떻게 죽이는지 설명하겠습니다.
모두 주요 설탕은 아시죠?
제가 말하는 주요 설탕이란, 여러분의 과일, 야채,
콩과 식물, 견과류, 그리고 우유에 있는 젖당인데요,
이것은 모두 건강에 좋은 것입니다.
우리의 몸은 이것을 잘 소화합니다.
함께 들어 있는 단백질과 식이섬유질, 그리고 비타민 덕분이죠.
제가 "간접 설탕"이라고 칭하는 것은
가공 식품에 첨가된 숨겨진 설탕을 말하는 것입니다.
그게 바로 안좋은 것입니다.
우선, 숨겨져 있습니다.
잠깐 이것을 봅시다.
간접 설탕이 숨겨진 이유는 보통 기대하는 곳이 아닌,
음료수와 단 것들에 있기 때문입니다.
또, 우리가 먹는 설탕의 절반이 그런 맛있는 음식에서 나오기 때문입니다.
맛있는? 네, 맞습니다.
설탕은 수프에 있습니다.
그 수프에 설탕 세 티스푼이 들어 있습니다.
크래커에도 있습니다.
설탕 여섯 티스푼이 들어 있습니다.
"나는 몇개밖에 안먹는데."라고 할 수도 있습니다.
네, 1회 제공량이 크래커 다섯 개입니다.
크래커 다섯개만 먹는 사람을 아나요? 달랑 다섯 개?
(웃음)
저는 모릅니다. 그렇죠?
한 통 다 먹습니다. 설탕 몇 숟가락씩이나 먹는 것입니다.
그리고 모든 곳에 있습니다.
제가 말하는 모든 곳이란,
빵, 피자, 햄버거,
샐러드 드레싱,
미국이 가장 좋아하는 핫소스에도 있습니다.
여러분은 저 숫자들을 제대로 보고 계시는 거 맞습니다.
저 통에는 설탕이 24 숟가락 들어갑니다.
네. 그 일반 통 맞습니다.
"어, 그래도 나는 조금만 먹어."라고 할 수도 있습니다.
네, 그렇지만 그것은 쌓입니다.
그리고 이보다 더 나쁜 것이 있습니다.
20년 동안 산업에서 일하는 동안,
저는 산업의 좋은 점과 못볼 꼴까지 다 봤다고 생각했습니다.
그런데 몇 주 전에 더욱 충격적인 것을 알게 되었습니다.
그리고 그게 바로 제가 오늘 여러분과 나누고 싶은 것입니다.
아기 분유를 한번 생각해봅시다.
아기에게 가장 좋은 우유는 당연히 어머니의 모유입니다.
거기에 설탕이 있긴 합니다.
주요 설탕말입니다.
7%는 젖당이고, 그건 좋은 것입니다!
아기에게 보다 더 좋을 수는 없습니다.
하지만, 많은 저소득층 사회에서는
50%의 엄마들이 모유 수유를 안합니다.
그리고 여기에는 무엇이 들어있나요?
젖당은 적고, 설탕은 많습니다.
제가 말하는 많은 양의 설탕은 바로 이렇게 설탕 61 티스푼인 겁니다.
이것은 충격적입니다.
이것은 중독으로 이이어집니다.
그리고 3살짜리 아이는 이런 음료수를 받을 것입니다.
이 병의 크기를 한번 보세요.
이 작은 것에 설탕이 6티스푼이나 들어 있습니다.
마케팅은 속이고 있습니다.
엄마들은 "내 아이는 기린처럼 자랄거야!" 라고 생각할 것입니다.
그렇지 않습니다! 하마처럼 자라요!
(웃음)
그 다음에는 어떻게 할까요?
우리는 청소년이 되고, 이제는 다이어트에 속게 됩니다.
한번 생각해보세요.
무지방이라고 생각하시죠?
아닙니다.
다시 말해, 산업이 어떻게 운영되는지 아는 것을 토대로
제품에서 지방을 제거하면 맛이 없는데,
그러면 어떻게 하나요?
왜인지는 모르겠지만 가장 좋아하는 샐러드에
이미 들어가 있을 수도 있는데도 설탕을 추가하여
설탕의 양이 3배로 늘어나게 됩니다.
글루텐 프리 식품을 드시겠죠.
사실, 무설탕이 아니죠.
단순히 유행이라서 그런거면, 다시 생각하세요.
글루텐 프리 제품은 일반 제품보다 30- 40% 정도 설탕이 더 들어갑니다.
그러면 "유기농은 우리 아기에게 좋아! 그건 건강한거야!"라고 생각하겠죠.
아닙니다.
유기농 분유의 사태가 가장 심각합니다.
설탕 61티스푼이 들어간 거 말입니다.
그건 거의 반 파운드 (200g정도)입니다.
그게 바로 제가 말하고 있는 것입니다
그 작은 상자에, 설탕이 이만큼이나 들어있습니다.
그러면 우리는 어떻게 해야 할까요?
설탕을 금지하라는건가요?
아닙니다.
저는 절대로 아이에게 "설탕에서 떨어져." 라고 말하지 않습니다.
저는 파리에서 왔습니다.
설탕이 언제 필요한지 압니다.
이게 바로 에클레어입니다.
저는 커피를 블랙으로 마시기 때문에
초콜렛 에클레어를 설탕 대신 먹습니다.
그게 제 설탕입니다.
그런데 오른쪽에 있는 것은 설탕이 너무 많습니다.
똑같이 생겼습니다.
이 두 제품을 보고 주로 "뭐, 똑같이 생겼네."라고 말합니다.
네, 각각 260칼로리입니다.
다만 차이점은 한 개는 설탕 덩어리라는 것입니다.
그리고 저 설탕 9티스푼은 탄산음료와 같습니다.
간에 설탕 스파이크를 만듭니다.
이것을 한번 보세요.
초과분 설탕은 글리코겐으로 바뀝니다.
글리코겐은 나중을 위해 저장하는 지방입니다.
인슐린은 그것을 근육으로 가져가지 않고,
몸에게 "나중에 가지러 올게." 라고 말합니다.
하지만 이것을 하루에 서너 번씩 하면,
배에 남게 됩니다.
이것은 없앨 수 없습니다.
우리는 간접 설탕의 섭취량이 심장병, 당뇨병과 비만의 위험 증가와
직접적인 연관이 있다는 것을 알고 있습니다.
그렇다면 이 중독을 어떻게 멈출까요?
중독 말입니다.
제가 한 번 보여드리겠습니다.
화면에 보이는 것이 일반인의 뇌 사진입니다.
빨간점들은 도파민을 뜻합니다.
그게 보상입니다.
제가 에클레어를 먹을 때 느끼는 "아!"입니다.
저는 그것을 더 안먹을 것을 압니다.
하지만 중독은 이렇습니다.
코카인 중독자의 뇌 사진에서 차이점이 보이나요?
빨간점이 없습니다. 도파민이 없죠.
보상 시스템이 꺼진 것입니다.
그래서 더욱 더 필요합니다.
그리고 이것은 비만인 사람의 뇌 사진입니다.
저는 이것을 설탕 중독이라고 봅니다.
같은 현상이죠. 갈망하고 있습니다.
하루에 22티스푼,
청소년의 경우 30티스푼까지 갈망합니다.
이것을 어떻게 해결할까요?
아동 비만의 문제를 어떻게 해결할 수 있을까요?
바로 경고시스템으로 말입니다.
그게 제가 제안하는 것입니다.
담배로도 했는데,
아무도 안읽는 정보와 함께 모든 음식의 포장에
경고를 못붙일 이유가 뭐가 있나요?
진심으로요.
티스푼의 수를요.
말도 안되는 1회 제공량 말고 제품 전체의 설탕량을요.
그리고, 만약 제품에 간접 설탕이 없다면,
추가된 설탕이건 뭐건,
그것에게 안심 표시를 수여하는 것입니다.
아이들은 차이를 알것이고,
다음에 햄버거와 후렌치후라이를 먹을 때,
부모님에게
"아빠, 정말로 감자튀김에 저 설탕 57숟가락 통을 드실건가요?
저는 0 티스푼 할래요!" 라고 말할 것입니다.
그것이 바로 우리가 할 수 있는 것입니다. 함께, 아동 비만의 뿌리를 뽑을 수 있습니다
우리 대중은 이것을 정부에 알려야 합니다.
감사합니다.
(박수)
Antrinis cukrus žudo?
Pala, pala.
Antrinis rūkymas žudo.
Jis sukelia plaučių vėžį.
Žinau, nes kai 1986 mums pasakė JAV sveikatos ministras,
ką mes darėme?
Mes vykdėme masiškas kampanijas.
Pradėjome žymėti pakuotes su užrašais „Tai žudo.“
Taip pat pradėjome viešas kampanijas, kad žinotų vaikai.
Ir vieną dieną jie tau pasakytų:
„Mama, jei nemesi rūkyti, tu mirsi.“
Na, tai gana dramatiška.
Tai kritinė padėtis visuomenės sveikatai.
Ir mes turime dar vieną šiandien.
Visa tai apie antrinį cukrų, ir leiskite paaiškinti, kaip jis žudo.
Visi žinote pirminį cukrų, taip?
Pirminis cukrus: taip vadinu cukrų, kuris yra vaisiuose, daržovėse,
ankštiniuose, riešutuose, piene;
tai laktozė, kuri yra jums naudinga.
Kūnas žino, kaip jį gerai apdoroti
su visais proteinais, skaidulomis ir jame esančiais vitaminais.
Ką aš vadinu antriniu cukrumi – šį terminą sugalvojau pats –
yra cukrus, kuris paslėptas ir pridėtas į perdirbtus maisto produktus.
Tai yra blogas cukrus.
Pirmiausia, jis paslėptas.
Pažvelkime į tai sekundei.
Jis paslėptas, nes jis yra ten, kur jo nesitiki,
jūsų gėrimuose ir saldumynuose.
Jis paslėptas, nes pusė to, ką suvalgome, yra pikantiškuose produktuose.
Pikantiškuose? Taip!
Jis jūsų sriuboje.
Trys arbatiniai šaukšteliai cukraus toje sriuboje.
Jis jūsų krekeriuose.
Ten 6 arbatiniai šaukšteliai.
Galite sakyti: „Bet suvalgiau tik kelis.“
Taip, porcija yra penki krekeriai.
Ar pažįstate tą, kas suvalgo 5 krekerius?
(Juokas.)
Penkis traškučius?
Ne aš. Taip?
Jie suvalgo visą pakuotę. Tai daug šaukštelių cukraus.
Ir jis yra visur.
Kai sakau visur,
turiu omeny, jūsų duonoje, picoje, mėsainiuose,
jis jūsų salotų padaže,
net amerikiečių mėgiamame karštame padaže.
Jūs matote teisingus skaičius:
tame butelyje yra 24 arbatiniai šaukšteliai cukraus.
Taip. Normalus butelys.
Galite sakyti: „Ak, bet palaukite. Suvalgiau tik truputį.“
Taip, bet tai susideda.
Palaukite, tai nėra blogiausia.
Po 20 darbo metų pramonėje,
maniau, kad mačiau geriausią ir bjauriausią jos puses.
Ne. Prieš kelias savaites sužinojau dar blogesnę.
Ir šiandien noriu tuo pasidalinti su jumis.
Paimkime kūdikių mišinukus.
Akivaizdu, geriausias pienas kūdikiui yra motinos pienas, krūties pienas.
Jis turi cukraus.
Pirminio cukraus.
Septyni procentai jo yra laktozė, ir tai yra gerai!
Negali būti geriau kūdikiui.
Bet daugumoje visuomenių, mažas pajamas turinčių visuomenių
naudojami mišinukai – 50 proc. motinų nemaitina krūtimi.
Ir kas juose yra?
Mažiau laktozės ir daug cukraus.
Kai sakau daug cukraus, turiu omeny 61 arbatinius šaukštelius cukraus.
Tai beprotybė. Tai šokiruoja.
Tai tampa priklausomybe.
Trimetis mažylis išgers nedaug, va tiek gėrimo.
Pažiūrėkite į butelio dydį.
Šis mažas butelys turi šešis arbatinius šaukštelius cukraus.
Rinkodara apgaudinėja; nes motinos galvos:
„Oi, mano vaikas augs kaip žirafa!“
Ne, neaugs. Jie užaugs kaip begemotai!
(Juokas.)
Ką mes darome toliau?
Mes tampame jaunuoliais ir esame apgaudinėjami dietų.
Bent trumpam apie tai pagalvokite.
Galvojate apie liesus produktus, taip?
Ne, jie nelieknina.
Vėlgi, žinodamas iš pramonės, kaip tai veikia,
kai pašaliname riebalus iš produkto, jis yra beskonis,
tad ką darote?
Jūs pridedate cukraus, taigi jūsų mėgiamas salotų padažas,
kuris jau gali turėti cukraus, ir jūs to nežinote,
įgauna tris kartus daugiau cukraus.
Ir jūs pabandysite produktus be glitimo.
Ką gi, ne.
Turiu minty, jei tai tėra trumpalaikis susižavėjimas, pagalvokite dar kartą.
Beglitimis maistas dažnai turi 30-40 proc. daugiau cukraus, nei įprastas produktas.
Tada jūs galvosite: „Organiškas maistas yra sveikas mano vaikui!“
Ne, jis nėra.
Organiškas kūdikių mišinukas yra blogiausias dalykas.
Jis vienintelis turi 61 arbatinį šaukštelį cukraus.
Tai beveik 230 gramų.
Štai apie ką aš kalbu.
Toje mažoje dėžutėje yra tiek daug cukraus.
Taigi, ką mes dėl to darome?
Ar aš sakau, kad niekam negalima cukraus?
Ne.
Aš niekada nesakyčiau vaikams: „Nevalgyk cukraus.“
Esu iš Paryžiaus, žinau, kada man reikia cukraus dozės.
Ir tam čia yra ekleras.
Šokoladinis ekleras yra man vietoj cukraus,
nes geriu juodą kavą.
Tai mano cukrus.
Bet tas dešinėje turi per daug cukraus.
Jie atrodo vienodai.
Jūs žiūrite į juos abu ir manote „Ai, jie vienodi.“
Taip, abu turi po 260 kalorijų.
Bet skirtumas tas, kad vienas prikimštas cukraus.
Ir tie 9 arbatiniai šaukšteliai cukraus yra kaip gaivieji gėrimai.
Jie sukuria cukraus šuolį jūsų kepenims.
Štai ką turiu omeny. Žiūrėkite, kas nutinka.
Cukraus perteklius pavirsta į glikogeną.
Glikogenas kaupia riebalus vėlesniam laikui.
Taigi insulinas jo neperneša raumenims,
jis sako kūnui „Grįšiu jo vėliau.“
Išskyrus, kai tą valgote du-tris kartus per dieną,
tada tai pasilieka jūsų pilve.
Ir jūs negalite jo atsikratyti.
Žinome, kad yra tiesioginė koreliacija tarp kiek antrinio cukraus vartojate
ir didesnės širdies ligų, antro tipo diabeto ir nutukimo tikimybės.
Kaip mes nutrauksime šią priklausomybę?
Čia kalbu apie priklausomybę.
Leiskite parodyti.
Tai yra normalaus žmogaus
smegenų nuotrauka.
Raudoni taškai žymi dopaminą.
Tai atpildas.
Tai tas „Akkk!“, kai kandu eklerą.
Ir žinau, kad nevalgysiu dviejų ar trijų.
Bet štai kas nutinka su priklausomybe.
Ar matote skirtumą šioje nuo heroino priklausomo žmogaus smegenų nuotraukoje?
Jokių raudonų taškų. Jokio dopamino.
Atlygio sistema neveikia.
Taigi man reikia daugiau. Daugiau. Daugiau.
Čia yra priklausomo žmogaus smegenų nuotrauka.
Vadinu tai cukraus priklausomybe.
Tas pats fenomenas. Aš trokštu jo.
Trokštu jo iki 22 arbatinių šaukštelių,
30-ies per dieną paaugliams.
Kaip mes tai išspręsime?
Kaip spręsime vaikų nutukimo krizę?
Su įspėjimo sistema.
Štai ką aš siūlau.
Tą darėme su tabaku,
kodėl negalime to daryti visam mūsų maistui
ir turėti įspėjimą pakuotės priekyje
kartu su visa informacija, kurios niekas neskaito?
Rimtai. Arbatinių šaukštelių kiekis.
Ir visos pakuotės, ne juokingos porcijos.
Jei produktas neturi antrinio cukraus,
pridėto ar kitokio cukraus,
turėtume tai nurodyti ir pažymėti žalia etikete.
Vaikai matys skirtumą,
ir kai ateis laikas mėsainiui su bulvytėmis,
jie pasakys savo mamai ir tėčiui:
„Tėti, ar tikrai tu nori
to 57 arbatinių šaukštelių cukraus butelio savo bulvytėms?
Sau norėčiau be cukraus!“
Štai ką galime padaryti. Kartu. Mes galime išnaikinti vaikų nutukimą.
Mes, žmonės, turime tai nunešti į JAV Kapitolijaus kalvą.
Dėkoju.
(Plojimai.)
आहारातील दुय्यम साखर प्राणघातक असते?
जरा थांबा.
दुय्यम धूम्रपानाने मृत्यू होतो
कर्करोग होतो.
१९८६ मध्ये यू ,एस जनरल सर्जन यांनी आम्हाला हे सांगितले.
आम्ही त्यावर काय केले?
आम्ही एक मोहीम हाती घेतली.
अश्या अन्नपदार्थांच्या पाकिटांवर आम्ही "प्राणघातक " लिहू लागलो.
मुलांना माहित व्हावे यासाठी आम्ही आणखी एक चळवळ हाती घेतली.
आणि एक असा दिवस येईल त्या दिवशी ते तुम्हाला सांगतील
"आई .जर तू धुम्रपान सोडले नाहीस तर देवाघरी जाशील लवकर"
हे जरा नाट्यमय आहे.
सार्वजनिक आरोग्यासाठी ही आणीबाणी आहे
आणि एके दिवशी,
अन्नपदार्थातील छुप्या साखरे बाबत असेच होईल. कसे ते ऐका.
तुम्हाला अन्नातील प्राथमिक साखर माहित आहे.
जी फळे व भाज्यात असते.
डाळ .काजू व दुधात ती लँकृटोज
स्वरुपात असते ही सर्वांसाठी उपयुक्त आहे.
त्याचा वापर कसा करावा हे शरीर चांगले जाणते.
त्याबरोबर प्रथिने तंतुमय पदार्थ व जीवनसत्वे मिळतात
मी ही दुय्यम किवा छुपी साखर ज्यास म्हणतो
ती प्रक्रिया केले ल्या अन्नात असते.
आणि हीच सर्वात वाईट असते
कारण ती छुपी असते.
जरा क्षणभर विचार करा.
तुम्हाला कळणार नाही अश्या रीतीने अश्या अन्नात दडलेली असते.
गोड व शीतपेयात ती असते,
चमचमीत पदार्थात ती दडलेली असते.
चमचमीत पदार्थात? होय
तुम्ही जे सूप घेता त्यातही ती असते
त्यात तीन चहाचे चमचे इतकी साखर असते.
कुरकुरीत पदार्थात,
ती असते सहा चहाचे चमचे.
तुम्ही म्हणाल "मी तर खूप कमी खातो"
केवळ पाच कुरकुरीत तुकडे
पाचच असे तुकडे खाणारे तुम्हाला माहित आहे?
(हशा)
पाचच चकत्या?
मी चुकत असेल?
ते पूर्ण पुडा फस्त करतात त्यात भरपूर साखर असते.
ही अअश्या सर्व पदार्थात असते,
सर्व ठिकाणी म्हणजे
पिझ्झा, पाव, बर्गर
आणि सलाडमध्ये ही
अमेरिकेतील आवडत्या सौस मध्येही
काळजीपूर्वक ही संख्या वाचा
पूर्ण बाटलीत चोवीस चमचे साखर असते
नेहमीच्या बाटलीत.
तुम्ही म्हणाल "मी तर फार थोडे खातो"
पण त्याने साखर वाढतच असते
पण हे काहीअगदीच वाईट नाही
२० वर्षाचा माझा क्षेत्रातीलअनुभव आहे,
या उद्योगाचे बरे वाईट परिणाम मी जाणतो.
काही आठवड्यापूर्वी मला अतिशय वाईट अनुभव आला,
तो तुम्हाला सांगतो,
लहान बाळाचे उदाहरण पाहू या.
बाळाला आईचे धूत हेच सर्वोत्तम अन्न आहे
त्यात साखर असते
ही प्राथमिक साखर होय
यातील सात टक्के लाक्तोज उपयोगी असते
इतर मात्र चान्ली नसते.
कमी उत्पन्न गटात
स्तनपान न करणाऱ्या मुलांना दिलेल्या धुतात ती पन्नास टक्के असते
याचा परिणाम काय होतो?
कमी लँकटोज आणि जास्त साखर
जास्त म्हणजे मला म्हणायचे आहे ६१ चाचे चमचे इतकी
हे धोकेदायक व विचित्रच आहे
हे एक प्रकारचे व्यसन ठरते.
आता तर तीन वर्षाच्या मुलाला थोडीशी दारू मिळते
किती ते मी तुम्हाला दाखवितो
एवढ्यात तीन चमचे साखर असते.
बाजारात फास्व्नुल होत असते आईला वाटते
माझा मुलगा जीराफासारखा उंच होत आहे
त्यांना माहित नसते तो गेंडा होत चालला आहे
(हशा)
आम्ही काय करतो त्यानंतर
मोठे होतो तरुण झाल्यावर आम्ही दैतिंग डाइटिंग करतो
क्षणभर विचार करा
तुम्ही विचार करता चरबी नसलेल्या अन्नाचा
त्यात नसते असा
हा उद्योग कसा चालतो पहा.
आपण जेव्हा अन्नातील स्निग्धौंश काढतो तो बेचव होतो
मग आम्ही काय करतो
त्यात चवीसाठी साखर टाकतो
जी त्यात अगोदरच असते आणि तुम्हाला ते माहित नसते.
आणि त्याचे प्रमाण तिप्पट होते.
आणि तुम्ही ते ग्लुटेन विरहीत समजता
पण तसे नसते.
हा नुसता फंडा आहे
ग्लुटेन नसलेल्या अन्नात ३० ते ४० टक्के जास्त साखर असते.
तुम्ही म्हणाल माझ्या बाळास सेंद्रिय पदार्थ चांगले
तेही खरे नाही.
हा आहार सर्वात वाईट आहे.
कारण त्यात आहे ६१ चमचे साखर
म्हणजे अर्धा पौंड
मी त्याबद्दलच म्हणतो आहे.
त्या लहान आकाराच्या डब्यात भरपूर साखर आहे
मग आम्ही काय करतो?
आम्ही म्हणतो यात साखर नाही हे सर्वांसाठी आहे
पण नाही.
मी मुलांना असे सांगणार नाही त्यांना सांगेन "साखरेपासून दूर राहा."
मी परीसचा आहे मला गोड खावेसे वाटते
तेव्हा मी हे एक्लेर चोकलेट खातो
ती खाल्ल्याने मला साखर मिळते
कारण मी काळी कॉफी घेतलेली असते
तीही साखरच आहे
उजव्या बाजूस आहे त्यात भरपूर साखर आहे
दिसायला सारखेच आहे.
तुम्हीही म्हणाल "अरे या सारख्याच दिसतात
दोघात आहे २६० कॅलरी
एकात साखर आहे
दुसर्यात द्रवरुपात नऊ चमचे साखर आहे
तुमच्या यकृतात ते आपला हिसका दाखवितात
काय घडते सांगतो
हि ज्यादा साखर यकृतात ग्लायकोजीन स्वरुपात साठते
त्याचे नंतर चरबीत साठवणूक होते
इन्सुलिन ते स्नायू बांधणीच्या कामात वापरात नाही
ते सांगते या कामासाठी मी नात्र येईन
जर असे तुम्ही दिवसातून दोन तीन वेळा केले
ते ते तुमच्या पोटाचा घेर वाढविते.
त्यातून तुमची सुटका होत नाही
तुम्ही खात असलेली दडलेली दुय्यम साखर
याचा हृदयविकार मधुमेह व लठ्ठपणाशी सरळ सं बंध असतो
हे व्यसन कसे सोडविणार?
मी या व्यसना ब्द्द्ल बोलणार आहे
मी सांगतो.
जे चित्र पाहता ते एका मेंदूचे स्कॅन चित्र आहे.
एका निरोगी माणसाचे
यातील लाल भाग हे डोपोमीन दाखविते
हे एक प्रकारचे बक्षीसच आहे.
जे मिळते चोक्लेत चावल्यावर
माझ्याजवळ तीन चोक्लेत आहेत
असे जडते व्यसन कोकेनचे व्यसन असलेल्या मेंदूचे हे स्कॅन चित्र.
यात तुम्हाला खी फरक जाणवतो
यात लाल्भाग नाही म्हणजे डोपोमीन नाही
बक्षीस प्रणाली येथे बंद झालेली आहे.
ती मिळविण्यासाठी तुम्हाला आदिकाधिक
मिळवावी लागते
यालाच मी साखरेचे व्यसन म्हणतो
हि एक प्रकारची भूक आहे.
जी तुम्हाला २२३ चाम्च्यापर्यंत नेते .
लहान्मुलास दिवसभरात ३० चमचे पर्यंत नेते.
हे व्यसन सोडविणार कसे
लहान वयात मुले लठ्ठ होत आहेत हि समस्या कशी सोडविणार?
इशारा देऊन धोक्याचा
मी तेच सूचित करीत आहे.
हे आम्ही तंबाखू साठी केले.
आम्ही हे सर्व आपल्या अन्नासाठी का करू नये
खाद्य पदार्थाच्या पाकिटावर तश्य असूचना पाहिजे.
पण हि माहिती कोणीही गंभीरपणे वाचत नाही.
जी किती साखर आहे सांगते
पूर्ण खाद्य पदार्थ हा खचितच एकदम खाण्या जोगता नसतो
जर त्याय लपलेली साखर नसेल
तसेच प्राथमिक साखर नसेल
तर त्या लेब्लास त्यास हिरवा रंग द्यावा
मुलांना त्यामुळे फरक कळेल
जेव्हा बर्गर व तळलेले पदार्थ खाण्याची वेळ येईल
तेव्हा मुले आईवडिलांना योग्य निवड सांगतील
"पप्पा ,तुम्हाला खरेच ५७ चमचे साखर असलेला हा तळलेला
पदार्थ खरेच खायचा आहे ?
माल मात्र बिन साखरेचा हवा "
आपण मुलांबरोबर अशी चर्चा करून
आपणा सर्वानि ना या कामासाठी अग्रक्रम दिला पाहिजे
आभारी आहे.
(टाळ्या)
အပိုထည့် သကြားက သေစေနိုင်သလား?
မဟုတ်သေးပါ့ဘူး၊ နေပါဦး။
တစ်ဆင့်ခံ ဆေးလိပ်ရှူမှုကလည်း သေစေနိုင်တယ်။
အဲဒါက အဆုတ် ကင်ဆာ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။
ကျွန်တော် အဲဒါသိလာတာက ၁၉၈၆ ခုနှစ်တုန်းက အမေရိကန် ခွဲစိတ်ရေးဆရာဝန်ချုပ်က
ဘာတွေ လုပ်ကြမလဲလို့ မေးခဲ့စဉ်ကပါ။
ကျွန်တော်တို့ လူတွေအလုံးအရင်းဖြင့် လှုံ့ဆော်စည်းရုံးကြတယ်။
စီးကရက်ဘူးတွေပေါ်မှာ "ဒါက သေစေတယ်"လို့ ထည့်ရေးလာကြတယ်။
ပြီးတော့ အဲဒီအကြောင်း ကလေးတွေပါ သိလာအောင် လှုံ့ဆော် စည်းရုံးခဲ့ကြတယ်။
အဲဒီတော့ ဘယ်လိုဖြစ်လာသလဲဆိုတော့ တစ်နေ့ကျရင် သူတို့က ခင်ဗျားတို့ကို
"မေမေရာ၊ စီးကရက်သောက် မရပ်ရင် မေမေ သေရတော့မယ်"လို့ လာပြောကြမယ်။
အတော့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာကြီးပါပဲ။
အများပြည်သူ ကျန်းမာရေးနှင့် ဆိုင်တဲ့ အရေးပေါ်ကိစ္စပါ။
နောက်ထပ် ကျွန်တော်တို့ ကြုံရမယ့် နေ့တစ်နေ့ရှိပါတယ်။
အဲဒါက အပိုထည့် သကြားအကြောင်းပါ၊ အဲဒါ သတ်နေပုံကို ပြောပြပါရစေ။
ခင်ဗျားတို့အားလုံး ပင်မ သကြားကို သိကြပါတယ်။
ပင်မသကြားဆိုတာက ခင်ဗျားတို့ စားတဲ့ အသီးတွေ၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ထဲမှာ
ပဲအမျိုးမျိုး၊ အခွံမာသီးများ၊ နွားနို့ထဲမှာ
သကြားဓါတ်ပါပါတယ်၊ ခင်ဗျားတို့အတွက် ကောင်းပါတယ်။
ခန္ဓာကိုယ်က အဲဒီထဲ ပါတဲ့ အသားဓာတ်၊ အမျှင်တွေ ဗီတာမင်ကို
ဘယ်လို အစာချေဖျက်ရမယ်ဆိုတာကို ကောင်းကောင်းကြီး သိပါတယ်။
ကျွန်တော်က အပိုထည့် သကြားဆိုပြီး ခေါ်တာက ဒီအသုံးအနှုးကို အတော့်ကို စဉ်းစားခဲ့ရတာ၊
စီမံပြင်ဆင်ထားတဲ့ အစားအစာများထဲ ဝှက်ထားကာ ထည့်ပေးထားတဲ့ သကြားကိုပါ။
အဲဒါကမှ ဆိုးတဲ့အရာပါ။
ပထမဦးဆုံးအနေနှင့် ဝှက်ထားတာမို့လို့ပါ။
အဲဒါကို ခဏလောက် လေ့လာကြည့်ရအောင်။
ခင်ဗျားတို့ မျှော်လင့်တဲ့ နေရာမှာ မဟုတ်လို့ ဝှက်ထားတာပါ၊
ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အဖျော်ယမကာတွေ၊ သကြားလုံးတွေထဲမှာ။
ကျွန်တော်တို့ စားတာတွေရဲ့ တစ်ဝက်က အဲဒီလို အနံ့အရသာတွေထည့်ထားတဲ့ အစားအစာတွေဆီကပါ။
အနံ့အရသာတွေ ထည့်ထားတဲ့ အစားအစာတွေထဲမှပါ!
ခင်ဗျားရဲ့ စွပ်ပြုတ်ရည်ထဲမှာ ရှိတယ်။
စွပ်ပြုတ်ရည်ထဲမှာ လက်ဖက်ရည်ဇွန်း သုံးဇွန်း ရှိပါတယ်။
စားတဲ့ ခရက်ကာထဲမှာ ရှိတယ်။
လက်ဖက်ရည်ဇွန်း ခြောက်ဇွန်းပါ။
"ကျွန်တော် စားတာက နည်းနည်းလေးပဲ ပြောနိုင်ကြပါတယ်။
တစ်ပွဲမှာ ခရက်ကာ ငါးခု ပါတာ တကယ်ပါ။
ခရက်ကာကို ငါးခုတည်း စားတဲ့လူကို သိကြသလား?
(ရယ်မောသံများ)
ငါးချပ်တည်း?
ကျွန်တော်တော့ မသိဘူး။
သူတို့ အထုပ်ရှည်ကြီးကို စားကြတာ၊ သကြား အများကြီးပါ။
အဲဒါက နေရာတိုင်းမှာ အလားတူပါပဲ။
နေရာတိုင်းလို့ ပြောလိုက်တာက
ပေါင်မုန့်၊ ပီဇား၊ ဘာဂါတွေမှာ ဆိုလိုတာပါ။
ဆလတ်ရွက်ကို သုပ်ဖို့ သုံးတဲ့
အမေရိကန်တွေ အကြိုက် ဟော့ဆော့စ်ထဲမှာ ပါတယ်။
ဒီကိန်းတွေကို မှန်ကန်စွာ ဖတ်နေလိုက်ပါ၊
ဒီပုလင်းထဲမှာ သကြား လက်ဖက်ရည်ဇွန်း ၂၄ ဇွန်းပါပါတယ်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ပုံမှန်ပုလင်းထဲမှာပါ။
အခုလည်း၊ "ခဏလေး၊ ကျွန်တော်စားတာက နည်းနည်းပါ"လို့ ပြောသူရှိပါမယ်။
ဟုတ်ပါတယ်၊ အဲဒါက ထပ်ပေါင်းမိမှာပါ။
ခုနက ပြောတဲ့ဟာက အဆိုးဆုံး မဟုတ်သေးပါဘူး။
ဒီလုပ်ငန်းထဲ အနှစ် ၂၀ ကြာ လုပ်ခဲ့ရာ၊
အကောင်းဆုံး နှင့် အဆုံးဆုံးတွေကို မြင်တွေ့ခဲ့ဘူးပါတယ်။
မဟုတ်သေးပါဘူး၊ မကြာခင်က ပိုဆိုးတာကို တွေ့ခဲ့တယ်။
အဲဒီအကြောင်းကိုမှ ဒီနေ့ ဒီမှာ ပြောပြချင်တာပါ။
အခုတော့ ကလေးတွေအတွက် ဖေါ်မြူလာတွေကို စပြီး လေ့လာကြပါမယ်။
ကလေးငယ်အတွက် အကောင်းဆုံးက မိခင်က တိုက်တဲ့ နို့ပဲဖြစ်တာ အမှန်ပါ။
အဲဒီထဲမှာ သကြားပါပါတယ်။
ပင်မ သကြား အဲမှာ ရှိပါတယ်။
ခုနစ်ရာခိုင်နှုန်းဟာ သကြားဓာတ်ဆိုတော့ ကောင်းပါတယ်!
ကလေးအတွက် ဒီထက်ကောင်းတာ မရှိနိုင်ပါ။
ဒါပေမဲ့၊ လူ့အဖွဲ့အစည်း အများအပြားထဲမှာ ဝင်ငွေနည်ကြသူတို့ အကြားမှာ၊
ဒါကိုသုံးတယ်၊ မိခင် ၅၀% က နို့တိုက်တာ မဟုတ်ဘူးလေ။
အဲဒါက ဘာလဲဆိုတာ ရှင်းပြရမလား?
သကြားဓာတ် နည်းနည်းလေး၊ သကြားက အများကြီးပါ။
အများကြီးလို့ ပြောရာမှာ လက်ဖက်ရည်ဇွန်း ၆၁ ဇွန်းအထိကို ဆိုလိုတာပါ။
အဲဒါက အံ့အားသင့်စရာ များလှပါတယ်။
အဲဒါဟာ ကြာတော့ အကျင့် ဖြစ်လာတတ်ပါတယ်။
ဒီခေတ်မှာ သုံးနှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်ဟာ သောက်စရာ အသေးလေးကို ဒါမျိုး ရတတ်ပါတယ်။
ဒီပုလင်းရဲ့ အရွယ်အစားကို ပြပေးပါရစေ။
ဒီလောက် အသေးလေးထဲမှာ သကြား လက်ဖက်ရည်ဇွန်း ၆ ဇွန်း ပါပါတယ်။
ကြော်ငြာကျတော့ မိခင်တွေကို အထင်လွဲအောင် ကြော်ငြာကြပါတယ်၊
"ကျွန်မကလေးဟာ အရမ်းကို ကြီးထွားလာမှာ!"လို့ ထင်မှာပါ။
မမှန်ပါ၊ သူတို့ဟာ ပုကွလာမှာပါ။
(ရယ်မောသံများ)
ရှေ့ဆက်ပြီး ဘယ်လို ဖြစ်လာသလဲ?
ကျွန်တော်တို့ လူလတ်ပိုင်းထဲ ဝင်လာကြတော့ ဓာတ်စာတွေရဲ့ လှည့်စားတာခံရတယ်။
အဲဒါကို ခဏလေး စဉ်းစားကြည့်ကြစမ်းပါ။
ခင်ဗျားတို့က အဆီမဲ့ ဆိုတာကို စဉ်းစားနေလား?
အဲဒါ အဲဒီလို မဟုတ်ပါ။
အဲဒီ စက်မှုလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်ပုံကို သိထားတော့၊
စားကုန် တစ်ခုထဲမှ အဆီကို ထုတ်လိုက်ရင် အရသာ မရှိတော့ပါ၊
ဒီတော့ ဘာလုပ်ကြမလဲ?
ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ကြိုက် အသုပ် ပြင်ဆင်ရေး ဆော့စ်ထဲကို သကြားထည့်ပေးရပါတယ်၊
အလိုလိုနေရင်း သကြားက ပါပြီးသားထဲ ထပ်ထည့်လိုက်တော့
သုံးဆအထိကို အရမ်းကို ချိုလာရပါတော့တယ်။
ဂလူတင်းခေါ် အသားဓာတ်တစ်မျိုး မပါဘူးဆိုတာကော။
မလုပ်ပါနဲ့။
ပေါ်ပင်မျိုးဆိုရင် ပြန်စဉ်းစားပါ။
ခုနက ပြောတဲ့ ဂလူတင်းမပါဘူးဆိုရင် ပုံမှန် နဲ့စာရင် သကြား ၃၀ - ၄၀ % ပိုပါပါလိမ့်မယ်။
"သဘာဝ အစားအစာဟာ ကောင်းတယ်၊ ကလေးကျန်းမာမယ်!"
ထင်ရင် မှားပါလိမ့်မည်။
သဘာဝ ကလေးဖေါ်မြူလာဆိုတာ အဆိုးဆုံး အန္တရာယ် တစ်ခုပါ။
အဲဒီထဲမှာ သကြား လက်ဖက်ရည်ဇွန်း ၆၁ ဇွန်း ပါဝင်ပါတယ်။
အဲဒီပမာဏဟာ ပေါင်ဝက်လောက် ရှိပါတယ်။
ပြောနေတာက အဲဒါမျိုးကိုပါ။
ဒီလောက် ရှိတဲ့အထုပ်လေးထဲမှာ အဲဒီလောက်များတဲ့ သကြားပါပါတယ်။
ဒီတော့ ကျွန်တော်တို့ ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘာလုပ်ကြပမလဲ?
လူတိုင်း သကြားကို လုံးဝမစားဖို့ကိစ္စ ပြောမယ်ဆိုရင်?
မဟုတ်ပါဘူး။
ကလေးတွေကို "သကြားကို အဝေးမှ ရှောင်ကြပါ"လို့ ကျွန်တော် ပြောမှာ မဟုတ်ပါ။
ကျွန်တော်ဟာ ပါရီမှ လာခဲ့တာပါ။ သကြားကို ထည့်သွင်းရမယ့် အချိန် ကျွန်တော် သိပါတယ်။
အီကလဲမု့န်ကို ဒီမှာ စားတော့မယ်။
ချော့ကလက် အီကလဲမုန့်ထဲမှနေပြီး လိုတဲ့ သကြားကို ရယူမှာပါ၊
သကြားမပါတဲ့ ကော်ဖီ ကျွန်တော် သောက်လို့ပါ။
အဲဒါက ကျွန်တော်ရဲ့ သကြားပါ။
ဟောဒီ ညာဖက်မှ ရှိတဲ့ဟာကျတော့ သကြားသိပ်ကို များလှပါတယ်။
အပြင်ပမ်းအားဖြင့် အတူတူပါပဲ။
ဒီ အရာနှစ်ခုကို ခင်ဗျားတို့ ကြည့်မယ်ဆိုရင် "အို၊ အတူတူလိုပါပဲ"လို့ ဆိုကြမယ်။
ဟုတ်ကဲ့၊ ကယ်လိုရီအရလည်း ၂၆၀ စီ တူပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ခြားနားချက်က တစ်ခုထဲမှာ သကြား ထည့်ပေးထားတယ်။
လက်ဖက်ရည်ဇွန်း ၉ ဇွန်းရှိတဲ့ သကြားဟာ ဆော်ဒါနဲ့ တူပါတယ်။
အဲဒါဟာ ခင်ဗျားရဲ့ အသည်းပေါ်မှာ ပုံပေးသလိုပါပဲ။
အဲဒီမှာ ဖြစ်ပျက်တာကို ရှင်းပြပေးပါမယ်။
ပိုနေတဲ့ သကြားဟာ glycogen အဖြစ်ကို ပုံစံပြောင်းသွားပါမယ်။
အဲဒီ glycogen ဆိုတာက အနာဂတ်အတွက် အဆီကို သိုလှောင်မှုပါ။
အင်ဆူလင်ဟာ အဲဒါကို ကြွက်သားတွေဆီ ပို့မပေးပါ၊
၎င်းက "နောင်တစ်နေ့တွင် အဲဒါ့အတွက် လာယူမယ်" သဘောပါ။
အဲဒါ့အပြင် အဲဒါမျိုး နေ့စဉ် နှစ်ခါသုံးခါ လုပ်ရင်၊
ဗိုက်ထဲက အခေါက်ထဲမှာ လာပြီး စုနေမှာပါ။
အဲဒါကို ခင်ဗျားဟာ ဖျောက်မရနိုင်တော့ပါ။
အခုကြည့်ရတာ ကျွန်တော်တို့က ထပ်ထည့် သကြားတွေကို စားကြတယ် ပမာဏနဲ့
နှလုံးရောဂါ၊ ဆီးချို ပုံစံ ၂ နှင့် အဝ လွန်းမှု ဆက်စပ်နေတာတွေ့မြင်လာနေရသလိုပါပဲ။
ဒီတော့ ကျွန်တော်တို့ဟာ ဒီစားကျင့်ကို ရပ်စဲပစ်ရန် လိုပါတယ်။
ကျွန်တော်ဟာ အကျင့် တစ်ခုအကြောင်းကို ဒီမှာ ပြပါမယ်။
ခင်ဗျားတို့ကို ပြပေးပါရစေ။
ဒီပုံထဲမှာ မြင်ရတာက ဦးနှောက်ရဲ့ စကင်ပုံပါ၊
ပုံမှန် လူတစ်ယောက်ပါ။
အနီစက်တွေက dopamine ကို ထောက်ပြနေကြပါတယ်။
အဲဒါကမှ ဆုလာဘ်ကြီးပါ။
အဲဒါက "အား!"ဆိုပြီး ခုနက အီကလဲ မုန့်ကို ကိုက်စားလိုက်စဉ်ပါ။
ကျွန်တော်ဆို အဲဒီအစက်တွေ နှစ်ခု သုံးခုတောင် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။
ဒါပေမဲ့ အကျင့်ပါနေရင် တွေ့ရမှာ ဒီလိုပုံမျိုးပါ။
ကိုကင်းကို ရှူနေကျ လူတစ်ယောက်ရဲ့ဦးနှောက် စကင်ကို ကြည့်ရင် ခြားနားချက်က ဘာလဲ?
အနီစက်တွေ မရှိပါ၊ dopamine မရှိပါ။
ဆုလာဘ် စနစ် အလုပ်မလုပ်တော့ပါ။
ကျွန်တော်ဟ ဒီထက်ပိုလိုတယ်၊ တိုးတိုး လိုအပ်တယ်။
ဒါကျတော့ ဝလွန်းသူ တစ်ဦးရဲ့ ဦးနှောက်ကို စကင် လုပ်ထားပုံပါ။
ကျွန်တော်က သကြားစားကျင့်ရှိသူရဲ့ပုံပါ။
ခုနက ပြောခဲ့တဲ့ အဖြစ်အတိုင်းပါပဲ။ အာသာမပြေနိုင်မှုပါ။
ဆယ်ကျော်သက် တွေဆိုရင် နေ့စဉ် လက်ဖက်ရည်ဇွန်း ၂၂ ဇွန်း၊
၃၀ အထိကို ငမ်းငမ်းတက် စားချင်လိုမှုပါ။
ကျွန်တော်တို့ ဒီပြဿနာကို ဘယ်လိုများ ဖြေရှင်းကြမလဲ?
အသက်ငယ်ငယ်နဲ့ အဝလွန်းမှု ပြဿနာကို ဘယ်လိုများ ဖြေရှင်းကြမလဲ?
သတိပေးရေး စနစ်တစ်ခုဖြင့်ပါ။
အဲဒါက ကျွန်တော်ရဲ့ အကြံပေးချက်ပါ။
ဆေးရွက်အတွက် လုပ်နိုင်ခဲ့ကြပါပြီ၊
စားစရာတွေအတွက်ကော ဘာဖြစ်လို့ မလုပ်နိုင်ကြရမှာလဲ၊
အထုပ်တိုင်းပေါ်မှာ ဘယ်သူမှာ ဖတ်လေ့ မရှိတဲ့ အချက်တွေထဲကို
သိပ်ကို အရေးကြီးတဲ့ အဲဒီအချက်ကိုပါ ထပ်ထည့် ရေးပေးကြမယ်ဆိုရင်ကော?
တကယ်ပြောနေတာ။ လက်ဖက်ရည်ဇွန်း ပမာဏကိုပါ။
တစ်ပွဲအတွက် မဟုတ်ဘဲ အဲဒီအထုပ် တစ်ထုပ်လုံးထဲမှာ ပါတာကိုပါ။
ပြီးတော့ စားကုန် တစ်ခုခုထဲမှာ အပိုထည့် သကြားမပါဘူးဆိုရင်၊
သကြားကို လုံးဝ ထည့်သွင်းမထားဘူးဆိုရင်၊
အဲဒီအကြောင်း ထုတ်ပြလျက် အစိမ်းရောင် တံဆိပ်ကို ကပ်ပေးသင့်တယ်။
ကလေးငယ်တွေဟာ ခြားနားချက်ကို သိရှိလာကြမှာမို့၊
ဘာဂါကို အာလူးကျော်ကို ဝယ်ဖို့ အချိန်မျိုး ရောက်လာတဲ့အခါမှာ၊
ကလေးတွေကို သူတို့ရဲ့ မိဘတွေကို
"ဖေဖေ အာလူးကျော်ထဲက သကြား လက်ဖက်ရည်ဇွန်း
၅၇-ဇွန်းကို စားချင်တာ သေချာရဲ့လား?
ကျွန်တော်ကတော့ သုညဟာမျိုးကို လိုချင်တယ်!"လို့ ပြောလာကြမှာပါ။
အဲဒီလို လုပ်နိုင်ကြပါတယ်။ လက်တွဲလုပ်ရမှာ။ ကလေးအဝလွန်းမှုကို တိုက်ဖျက်နိုင်ကြမှာပါ။
ဒီတော့ ကျွန်တော်တို့ ဝိုင်းပြီး သမ္မတရုံး အရောက် ပို့ကြစို့။
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။
(လက်ခုပ်တီးသံများ)
Zahărul secundar ucide?
Stai puțin.
Fumatul pasiv ucide.
Cauzează cancer de plămâni.
Știu fiindcă în 1986, când ministrul sănătății al SUA ne-a spus asta,
noi ce-am făcut?
Am finanțat campanii masive.
Am început să punem avertismente pe pachete: „Fumatul ucide.”
Am demarat campanii publice ca să informăm copiii.
Iar într-o zi ei îți vor spune:
„Mamă, dacă nu te lași de fumat, o să mori.”
E destul de dramatic.
E o urgență de sănătate publică.
Avem una și azi.
E vorba de zahăr secundar, să vă explic cum ucide.
Cunoașteți toți zahărul natural, nu?
Zahărul normal: în fructe, legume, nuci, lapte, lactoza. Toate astea sunt bune.
Corpul știe cum să-l proceseze
cu proteinele, fibrele și vitaminele pe care le conține.
Zahărul secundar - denumire creată de mine -
e zahărul ascuns și adăugat în alimentele procesate.
Acesta e nociv.
În primul rând, e ascuns.
Să ne uităm la asta.
E ascuns findcă nu se găsește unde vă așteptați, în băuturi și dulciuri.
E ascuns fiindcă jumătate din ce mâncăm provine din mâncăruri sărate.
Sărate? Da!
Se găsește în supă.
Trei lingurițe de zahăr în supa aceea.
Se găsește în biscuiții sărați.
Aici sunt șase lingurițe.
Poate spuneți „Dar mănânc doar câțiva.”
Da, o porție e de cinci biscuiți.
Dar știți pe cineva care mănâncă doar cinci?
Cinci chipsuri?
Eu nu cunosc. Așa-i?
Mănâncă tot pachetul. Acolo sunt linguri de zahăr.
Se găsește pretutindeni.
Când zic pretutindeni,
mă refer la pâine, pizza, burgeri, dressing de salată,
chiar și sosul iute preferat în America.
Vedeți corect numerele:
sunt 24 de lingurițe de zahăr în acea sticlă.
Da, într-o sticlă normală.
Poate ziceți: „Dar eu mănânc doar puțin.”
Da, dar se adună.
Și asta nu-i partea cea mai rea.
După ce am lucrat 20 de ani în industrie,
am crezut că am văzut cea mai bună și cea mai urâtă parte a industriei.
Nu. În urmă cu câteva săptămâni am descoperit ceva și mai rău.
Asta vreau să vă împărtășesc azi.
Să analizăm laptele praf.
Cel mai bun lapte pentru bebeluși e evident laptele mamei.
Conține zahăr, dar e zahăr natural
7% din el e lactoză, e foarte bine pentru copil!
Dar în multe comunități cu venituri mici,
folosesc lapte praf - 50% din mame nu alăptează.
Ce conține?
Mai puțină lactoză și mult zahăr.
Mult zahăr înseamnă 61 de lingurițe de zahăr din acesta.
E incredibil, șocant!
Asta devine o dependență.
Mai târziu un copil de 3 ani va bea astfel de sucuri.
Să vă arăt mărimea sticlei.
Sticla asta mică conține șase lingurițe de zahăr.
Marketingul e înșelător, deoarece mamele vor crede:
„Vai, copilul meu va crește ca o girafă!”
Nu, va crește ca un hipopotam!
(râsete)
Ce urmează să facem?
Devenim tineri adulți și suntem păcăliți de diete.
Gândiți-vă un pic.
Vă gândiți la zero grăsime, nu?
Nu e chiar așa.
Știu cum funcționează industria:
când eliminăm grăsimea dintr-un produs devine fad,
deci ce facem?
Adăugăm zahăr, așa că dressingul vostru preferat de salată,
care oricum avea deja zahăr fără să știți de ce,
va conține de trei ori mai mult zahăr.
Apoi încercați fără gluten.
Nu merge.
Doar pentru că e la modă - mai gândiți-vă.
Produsele fără gluten au cu 30-40% mai mult zahăr decât cele obișnuite.
Poate credeți: „Produsele organice sunt bune pentru copilul meu!”
Nu sunt.
Laptele praf organic e cel mai rău agresor.
Acesta are 61 de lingurițe de zahăr.
Înseamnă aproape 1/4 kg.
Despre asta vorbesc.
În acea cutie mică e atât zahăr.
Deci ce e de făcut?
Vă spun să nu mai consumați zahăr?
Nu.
Nu le-aș spune niciodată copiilor: „Stați departe de zahăr.”
Sunt din Paris. Știu când am nevoie de o doză de zahăr.
Acesta e un ecler.
Eclerul de ciocolată e sursa mea de zahăr,
fiindcă beau cafeaua fără zahăr.
Deci asta e doza mea.
Dar cel din dreapta are prea mult zahăr.
Arată la fel.
Priviți cele două eclere și ziceți: „Sunt cam la fel.”
Da, fiecare are 260 de calorii.
Dar diferența e cantitatea de zahăr.
Cele 9 lingurițe de zahăr sunt ca un suc acidulat.
Formează un vârf de zahăr pe ficat.
Iată ce se întâmplă.
Surplusul de zahăr se transformă în glicogen.
Glicogenul e grăsime păstrată pentru mai târziu.
Insulina nu-l transmite mușchilor,
îi spune corpului: „Mă întorc după asta.”
Dar dacă faceți asta de 2-3 ori pe zi,
atunci rămâne pe ficat și nu mai scăpați de el.
Există o corelație între cantitatea de zahăr secundar consumată
și incidența bolilor de inimă, a diabetului de tip II și a obezității.
Deci cum oprim dependența asta?
E vorba de o dependență aici.
Să vă arăt.
Iată o tomografie a unei persoane normale.
Punctele roșii reprezintă dopamina.
Asta e recompensa, e ”Mmmm”-ul când mușc din ecler.
Știu că nu voi mânca 2 sau 3 din astea.
Dar iată ce se întâmplă cu dependența.
Vedeți diferența pe tomografia asta a unui dependent de cocaină?
Nu sunt puncte roșii, nu e dopamină.
Sistemul de recompensă e oprit.
Deci îmi trebuie mai mult și mai mult.
Aceasta e tomografia unei persoane obeze.
Eu numesc asta dependență de zahăr.
Același fenomen: pofta de zahăr,
care ajunge la 22 de lingurițe pe zi, chiar 30 pentru adolescenți.
Cum vom rezolva asta?
Cum vom rezolva criza obezității infantile?
Cu un sistem de alarmă.
Asta propun eu.
Am făcut asta pentru tutun,
de ce n-am face-o și cu mâncarea?
Să avem un avertisment pe ambalaje,
pe lângă toate acele informații pe care nu le citește nimeni.
Serios, un număr de lingurițe pe pachet, nu doar pe o porție mică.
Dacă produsul nu conține zahăr secundar - adaos de zahăr -
ar trebui să-i punem o etichetă verde.
Copiii vor ști diferența,
deci când e timpul pentru burgeri și cartofi prăjiți,
le vor spune părinților:
„Tata, ești sigur că vrei sticla aia
cu 57 de lingurițe de zahăr pe lângă cartofii prăjiți?
Eu vreau zero!”
Putem face asta. Împreună. Putem combate obezitatea infantilă.
Noi, oamenii, trebuie să transmitem acest mesaj guvernului.
Mulțumesc.
(aplauze)
Скрытый сахар убивает?
Нет, подождите.
Скрытое курение убивает.
Оно вызывает рак лёгких.
Я это знаю, и когда в 1986 году Главный санитарный врач США
сказал об этом, что мы сделали?
Мы развернули массовую кампанию.
Мы поместили на пачках надпись «Это убивает».
Мы начали публичную кампанию, чтобы дети тоже знали.
И однажды они могут вам сказать:
«Мама, если ты не бросишь курить, то умрёшь».
Да, это впечатляет.
Это критично для здоровья населения.
И сегодня такая же ситуация.
Сейчас это всё о скрытом сахаре, и позвольте объяснить, как он убивает.
Вы все, конечно, знаете основной сахар?
Основной сахар, как я его называю, содержится во фруктах, овощах,
бобовых, орехах, молоке.
Это лактоза, и она полезна для вас.
Организм знает, как её усваивать
вместе с протеином, волокнами и витаминами, которые там есть.
То, что я называю скрытым сахаром, — этот термин придуман мной —
это сахар, который скрыт и добавлен в готовые продукты.
Именно он вреден.
Прежде всего, этот сахар скрыт.
Остановимся на этом на секунду.
Он скрыт, так как он не там, где вы ожидаете,
не только в напитках и конфетах.
Он скрыт, потому что находится в половине готовой вкусной еды.
Вкусной? Да!
Он в вашем супе.
В этой банке три чайные ложки сахара.
Он в крекерах.
Шесть чайных ложек.
Вы можете сказать: «Но я ем их не много».
Да, в порции всего пять крекеров.
Знаете ли вы кого-то, кто ест по пять штук?
(Смех)
Пять чипсов?
Я не знаю. Правильно?
Едят по целой пачке. Это много сахара.
И он везде.
Когда я говорю «везде»,
я имею в виду в хлебе, пицце, бургерах,
в заправке для салата,
даже в любимом американском остром соусе.
Вы правильно читаете эти цифры:
в этой бутылке 24 чайные ложки сахара.
Да, в обычной бутылке.
Вы можете сказать: «Неважно, я ем мало».
Да, но он накапливается.
И подождите, это ещё не всё.
Проработав в этой индустрии 20 лет,
я думал, что уже увидел там всё лучшее и худшее.
Нет. Несколько недель назад я ужаснулся.
И именно об этом хочу вам сегодня рассказать.
Давайте посмотрим на детское питание.
Очевидно, что для младенца лучше всего материнское грудное молоко.
Оно содержит сахар. Основной сахар.
На семь процентов оно состоит из лактозы, и это хорошо.
Для младенца не может быть лучше.
Но во многих обществах с низким доходом
используется заменитель, 50% матерей не кормят сами.
А что там есть?
Меньше лактозы и очень много сахара.
Когда я говорю очень много сахара — это 61 чайная ложка сахара, как это.
Это безумие! Это шокирует!
И это вызывает зависимость.
А вот напиток для трёхлетнего малыша.
Посмотрите на размер этой бутылочки.
В ней шесть чайных ложек сахара, в такой маленькой.
Реклама вводит в заблуждение, потому что матери будут думать,
«О, мой ребёнок будет расти, как жираф».
Но нет, дети вырастут, как бегемоты.
(Смех)
А что мы делаем дальше?
Мы вырастаем, и тогда нас заманивают диетами.
Подумайте об этом немного.
Вы думаете об обезжиренных продуктах, так?
Нет, это не действует.
Опять же я знаю эту индустрию, как там всё работает.
Если из продукта убрать жир, он станет безвкусным,
и что же тогда делается?
Добавляется сахар, поэтому в вашей любимой заправке для салата,
где, возможно, уже был сахар неизвестно зачем,
теперь его становится в три раза больше.
А если пробовать продукты без глютена?
Тоже нет.
И если это причуда, подумайте ещё раз.
Продукты без глютена часто содержат от 30 до 40% больше сахара, чем обычные.
Тогда вы можете подумать: «Биопродукты полезны моему ребёнку!»
Но и это не так.
Органическое детское питание ещё опаснее,
так как содержит 61 чайную ложку сахара.
Это больше 200 граммов.
Я говорю именно об этом.
В этой маленькой упаковке именно столько сахара.
Что же нам делать?
Советую ли я вам совсем не есть сахар?
Нет.
Я никогда не скажу детям: «Не ешьте сахар».
Я из Парижа и знаю, когда мне нужно взбодриться сахаром.
А вот и эклер как раз.
Шоколадный эклер — вот мой сахар,
зато я пью чёрный кофе без сахара.
Поэтому вот мой сахар.
Но в том, что справа, слишком много сахара.
Они выглядят одинаково.
Глядя на них, вы можете сказать: «Они одинаковые».
Да, в каждом 260 калорий.
Но разница в том, что в одном полно сахара.
Это девять чайных ложек сахара, так же как в газировке.
Они повышают уровень сахара в печени.
Вот смотрите, что происходит.
Избыточный сахар трансформируется в гликоген.
Гликоген — это запасы жира на будущее.
Поэтому инсулин не доносит его до мышц,
говоря телу: «Я вернусь за ним позже».
Если вы так едите два или три раза в день,
он остаётся на вашем животе
и от него невозможно избавиться.
Мы знаем, что существует прямая связь между потреблением скрытого сахара
и увеличением сердечных болезней, диабетом второго типа и ожирением.
Как остановить эту зависимость?
Здесь я говорю именно о зависимости.
Давайте я вам покажу.
На этом снимке вы видите изображение головного мозга
нормального человека.
Красные точки представляют дофамин.
Это награда.
Это ощущение «Ах!», когда я пробую эклер.
И я знаю, что не буду есть их два или три.
Что же происходит в случае зависимости?
Вы видите на этом снимке отличия мозга, зависимого от кокаина?
Ни красных точек, ни дофамина.
Система награды не работает.
Поэтому нужно всё больше и больше.
А это снимок мозга тучного человека.
Я называю это сахарной зависимостью.
Тот же феномен. Я жажду сахар.
Жажду так, что съем 22 чайные ложки.
Подростки едят до 30 ложек в день.
Как же мы собираемся решить эту проблему?
Как будем бороться с ожирением детей?
С помощью системы предупреждений.
Вот что я предлагаю.
Мы сделали это против табака,
почему мы не можем сделать это со всеми нашими продуктами
и ставить предупреждения на упаковках
в дополнение к информации, которую никто не читает, так?
Серьёзно. Количество чайных ложек.
И во всей пачке, а не в одной порции.
Если в продукте нет скрытого сахара,
вообще не добавляли сахар,
нужно об этом писать и маркировать зелёным ярлыком.
Дети будут знать разницу,
и когда придёт черёд бургера или картошки фри,
они скажут своим родителям:
«Папа, ты уверен, что тебе нужна
эта бутылка с 57 чайными ложками сахара для картошки фри?
Я хочу без сахара!»
Вот что мы можем сделать вместе. Мы можем уничтожить детское ожирение.
Мы, народ, обязаны убедить в этом власти.
Благодарю вас.
(Аплодисменты)
Sheqeri pasiv vret?
Pa prit pak.
Pirja pasive e duhanit të vret.
Shkakton kancer të mushkërive.
E di këtë, sepse në vitin 1986, kur na e tha Ministria e Shëndetsisë,
si vepruam?
Ne zhvilluam fushata masive,
Duke etiketuar pakot që të shkruanin, "Të vret."
Ne gjithashtu filluam fushata publike, në mënyrë që fëmijët ta dinë.
Dhe ajo që ndodhi është se një ditë, ata do t'ju thonë,
"Mami, nëse vazhdon të pish duhan, do të vdesësh."
Pra, kjo është goxha dramatike.
Kjo është një urgjencë publike shëndetësore.
Dhe e kemi një sot.
E tëra është rreth sheqerit pasiv, dhe më lejoni t'jua shpjegoj se si vret.
Të gjithë e keni parasysh sheqerin primar, apo jo?
Sheqeri primar: ajo që gjendet tek frutat, perimet e juaja,
tek fasulet, arrat, qumështi;
është laktoza, që ju bën mirë.
Trupi di se si t'i procesojë këto sheqerna shumë mirë
me gjithë proteinat, fibrat, dhe vitaminat që vijnë me të.
Çfarë e quaj sheqer pasiv - dhe është një term që e kam shpikur -
është sheqeri që është i fshehur dhe i shtuar në ushqimet e përpunuara.
Ky sheqer është i dëmshëm.
Para së gjithave, është i fshehur.
Le ta konsiderojmë për një moment.
Është i fshehur, sepse nuk është aty ku e pret të jetë,
në pijet dhe ëmbëlsirat tuaja.
Është i fshehur, sepse gjysma e sheqerit që hamë vjen nga ushqimet e kripura.
Të kripura? Po!
Gjendet në supën e juaj.
Ka tri lugë kafeje me sheqer në atë supë.
Është te krekërsat e juaj.
Rreth gjashtë lugë kafeje.
Mund të thoni, "Por, unë ha vetëm pak nga ato."
Po, një porcion është pesë krekërsa.
E njihni ndonjë që ha vetëm pesë krekërsa?
(Të qeshura)
Pesë patatina?
Unë jo. Apo jo?
Ata hanë të gjithë qesen. Kjo është lugë kafeje me sheqer.
Dhe është kudo.
Kur them kudo,
e kam fjalën në bukën tuaj, në picën, në hamburgerin tuaj,
është edhe në salcën e sallatës tuaj,
edhe në salcën djegëse më të preferuar të Amerikës.
Po i lexoni saktë këta numra:
ka rreth 24 lugë kafeje sheqer në atë shishe.
Po. Në shishen e zakonshme.
Mund të thoni, "Oh, po prit pak. Unë ha vetëm pak nga ajo."
Po, por prap vlen.
Dhe prisni, kjo nuk është më e keqja.
Pasi kam punuar 20 vjet në këtë industri,
mendova që kam parë tashmë më të mirën dhe më të keqen e kësaj industrie.
Jo. Para disa javëve, kuptova edhe më të keqen.
Dhe atë dua të ndaj me ju sot.
Tani, le të përqëndrohemi në qumeshtin pluhur të foshnjës këtu.
Qumështi më i mirë për foshnjën është ai i nënës, qumështi i gjirit.
Ka sheqer.
Sheqerin primar.
Përmban shtatë përqind laktozë, dhe është gjë e mirë!
Më mirë për foshnjën nuk mund të gjeni.
Por, në shumë komunitete, në komunitetet me të ardhura të ulëta,
ata përdorin këtë -- 50% e nënave nuk i ushqejnë me gji.
Dhe, çfarë ka këtu?
Më pak laktozë dhe shumë sheqer.
Kur them shumë sheqer, nënkuptoj 61 lugë kafeje sheqer.
Kjo është çmenduri. Është shokuese.
Tani, kjo pastaj bëhet edhe si varësi.
Dhe tash një fëmijë tre vjeç do të marrë një pije të tillë.
Më lejoni t'ju tregoj masën e kësaj shishe.
Kjo shishe e vogël, përmban gjashtë lugë kafeje sheqer.
Marketingu është duke mashtruar; sepse nënat do të mendojnë,
"Oh, fëmija im do të rritet si një gjirafë!"
Por jo, s'do të ndodhë ashtu! Ata do të rriten si një hipopotam!
(Të qeshura)
Si të veprojmë tani?
Rritemi pak dhe tani jemi të mashtruar nga dietat.
Mendo një moment rreth kësaj.
Ju shkon mendja tek ushqimet pa yndyrë, apo jo?
Epo, nuk është ashtu.
Po ju them se, duke e ditur se si funksionon tregu industrial,
kur heqim yndyrnat nga një produkt, ai bëhet pa shije,
dhe si veprojmë?
Shtojmë sheqer, në menyrë që salca e sallatës suaj,
që ndoshta kishte sheqer dhe ju nuk e dini përse,
bëhet tre herë me më shumë sheqer.
Dhe do të provonit ushqim pa gluten,
por, jo.
E kam fjalën, nëse mendoni që është në modë, mendoni përsëri.
Ushqimet pa gluten shpesh kanë 30 deri 40% më shumë sheqer se produkti i zakonshëm.
Dhe ju mendoni se, "Ushqimi organik është i mirë për foshnjën time! I shëndetshëm!"
Jo, nuk është.
Qumështi pluhur organik për foshnjën tuaj është më keqbërësi.
Ky është ai që përmban 61 lugë kafeje sheqer.
Kjo është pothuajse gjysmë kile.
Këtë po mundohem t'jua shpjegoj.
Në këtë kuti të vogël, ka kaq shumë sheqer.
Dhe, çfarë të bëjmë rreth kësaj?
Po ju dukem sikur po ju them të mos konsumoni fare sheqer?
Jo.
Unë kurrë nuk do t'i thoja fëmijëve, "Rrini larg sheqerit."
Unë jam nga Parisi. E di kur kam nevojë për një dozë sheqer.
Dhe, ky këtu është një ekler.
Unë marr si sheqer ekler me çokollatë,
sepse pi kafe të zezë.
Kështu që, ky është sheqeri që unë konsumoj.
Por ajo në të djathtë thjesht ka shumë sheqer.
Edhe pse duken të ngjashme.
I shikoni këto dy gjëra të vogla, dhe thoni, "Oh. Janë pothuajse të njëjta."
Po; 260 kalori ka secila.
Por ndryshimi qëndron se njëra është e mbushur me sheqer.
Dhe këto nëntë lugë kafeje me sheqer janë si një pije e gazuar.
Ato krijojnë një tepricë sheqeri në mëlçinë tuaj.
Ja se çfarë dua të them. Shikoni se çfarë ndodh.
Sheqeri i tepërt transformohet në glycogen.
Glycogeni është magazinim i yndyrës për më vonë.
Kështu që, insulina nuk e sjell atë tek muskujt;
i thotë trupit, "Do të kthehem përsëri për atë."
Përveç nëse e bëni këtë dy apo tre herë në ditë,
atëherë yndyra qëndron në barkun e juaj.
Dhe nuk mund të shpëtoni prej tij.
E dimë që është një lidhje direkte tani në mes sheqerit pasiv që merrni
dhe rrezikut të lartë për sëmundje zemre, diabetit të llojit 2, dhe obezitetit.
Si mund ta ndalim këtë varësi?
Dhe e kam fjalën për një varësi këtu.
Më lejoni t'jua tregoj.
Kjo çka po shikoni është skaneri i trurit
të një individi normal.
Pikat e kuqe paraqesin dopaminën.
Ky është shpërblimi.
Ky është tingulli "Ahhh!" që e bëj kur kafshoj eklerin.
Dhe e di që nuk do ha 2 ose 3 nga ato.
Por ajo që ndodh me një varësi është kjo.
E shikoni dallimin në skanerin e trurit të një që është i varur nga kokaina?
S'ka pika të kuqe. As dopaminë.
Sistemi i shpërblimit është jashtë funksionit.
Dhe kështu unë kam nevojë për më shumë. Më shumë. Dhe më shumë.
Dhe ky është skaneri i trurit të një personi obez.
Unë e quaj këtë varësi ndaj sheqerit.
Fenomen i njëjtë. Kam mall për të.
Mall për deri në 22 lugë kafeje,
30 lugë kafeje në ditë për adoleshentë.
Si do ta zgjidhim këtë?
Si do të zgjidhim krizën e obezitetit në fëmijëri?
Me një sistem paralajmërimi.
Ky është sugjerimi im.
E kemi bërë për duhanin,
pse nuk mund të veprojmë njësoj për të gjithë ushqimin tonë
dhe të kenë një paralajmërim në pjesën e përparme të amballazhit
për tja shtuar gjithë atij informacioni që askush nuk e lexon, apo jo?
Seriozisht. Një numër të lugëve të kafes.
Dhe, për të gjithë paketën, jo për porcionin qesharak.
Tani, nëse produkti nuk ka ndonjë sheqer dytësor në të,
nuk ka ndonjë sheqer të shtuar çfarëdo qoftë,
duhet ta tregojmë dhe t'i japim një etiketë të gjelbër.
Fëmijët do mund t'a bënin dallimin,
në mënyrë që kur të vijë koha për hamburger dhe patatet e skuqura,
ata do t'i thonë nënës dhe babait të tyre,
"Babi, je i sigurt që do të konsumosh
atë shishe me 57 lugë kafeje sheqer për patatet e skuqura të tuat?
Unë dua zero për të mijat!"
Këtë pra mund ta bëjmë. Së bashku. Mund të çrrënjosim obezitetin në fëmijëri.
Ne, njerëzit, kemi nevojë të dërgojmë këtë në Kongres.
Faleminderit.
(Duartrokitje)
Dödar sekundärt socker?
Vänta lite.
Passiv rökning dödar.
Det orsakar lungcancer.
Jag vet det eftersom amerikanska socialstyrelsen berättade det 1986,
vad gjorde vi då?
Vi skapade massiva kampanjer.
Vi började märka paketen "Det dödar.".
Vi startade kampanjer riktade mot befolkningen så barnen skulle veta om det.
Och det som hände var att en dag sa de till dig:
"Mamma om du inte slutar röka så kommer du att dö."
Det är ganska dramatiskt.
Det här ett nödläge för folkhälsan.
Och vi har en i dag.
Det handlar om sekundärt socker och låt mig tala om hur det dödar.
Alla vet vad primärt socker är eller hur?
Primärt socker är det som finns i din frukt, dina grönsaker,
legymerna, nötterna, mjölken;
det är laktosen, som alltihop är bra för dig.
Kroppen vet hur den ska processa detta på ett bra sätt
med allt protein, fibrer och vitaminer som följer med.
Det jag kallar sekundärt socker - och jag uppfann termen -
är det gömda och tillsatta sockret i den processade maten.
Det är det dåliga.
För det första det är gömt.
Låt oss fundera på detta under sekund.
Det är gömt eftersom det inte finns där du förväntar dig,
i dina drycker och sötsaker.
Det är gömt, för att hälften av det vi äter kommer från salt, kryddad mat.
Salt, kryddad mat! Ja!
Det finns i din soppa.
Tre teskedar socker i soppan.
Det finns i dina kex.
Där finns sex teskedar.
Du kanske säger, "Men jag äter bara några få."
Ja, en portion är fem kex.
Men vet du någon som bara äter fem kex?
(Skratt)
Fem chips? Inte nån, eller hur?
De äter hela förpackningen. Det är många teskedar socker.
Och det finns överallt.
När jag säger överallt,
då menar jag i ditt bröd, i din pizza, i hamburgarna,
i din salladsdressing,
till och med i Amerikas populäraste heta sås.
Du läser helt rätt:
det finns 24 teskedar socker i en flaska.
Ja. I den vanliga flaskan.
Men du säger nog "Men stopp, jag äter bara lite grann."
Men det adderas ihop.
Vänta lite, detta är inte det värsta.
Efter att ha arbetat 20 år i industrin,
så trodde jag att jag sett det bästa och värsta i industrin.
Men nej. För några veckor sen, såg jag något som till och med var värre.
Jag kommer dela med mig av det till er i dag.
Låt oss sätta denna bröstmjölksersättning i perspektiv.
Den bästa mjölken för ett spädbarn är självklart modersmjölken.
Den har socker.
Primärt socker i sig.
Sju procent är laktos och det är bra!
Det kan inte bli bättre än så för en baby.
Men i många samhällen, där man har låga inkomster
använder de detta: 50% av mödrarna ammar inte.
Men vad innehåller det?
Mindre laktos och massor av socker.
När jag säger massor med socker menar jag 61 teskedar som i denna.
Det är galet. Det är chockerande.
Och detta utvecklas till ett beroende.
En treårig unge som får en liten läsk som denna.
Låt mig visa storleken på flaskan.
Den innehåller trots sin litenhet sex teskedar.
Marknadsföringen är vilseledande eftersom mödrarna kommer tro:
"Mitt barn kommer växa som en giraff!"
Nej, de gör de inte! De växer som en flodhäst!
(Skratt)
Vad kommer hända härnäst?
Vi blir unga vuxna och nu luras vi av dieterna.
Tänk på det för en sekund.
Nu tänker du fettfri eller hur?
Nej, det gör det inte.
Återigen med min kunskap från industrins insida:
När vi tar bort en produkts fett försvinner smaken,
så vad gör vi?
Vi lägger till socker, så din favoritsalladsdressing
som nog redan innehåller socker utan att du vet varför,
har nu tre gånger så mycket socker.
Och du provar nog glutenfritt.
Men, nej.
Jag menar för att om du bara gör det för hypen, tänk om.
Glutenfritt innehåller ofta 30-40% mer socker än din vanliga produkt.
Sen tänker du "Ekologisk är bra för min unge! Det är hälsosamt!"
Men det är det inte.
Den ekologiska varianten av barnmat är den värsta skurken.
Det är den som innehåller 61 teskedar socker.
Det är nästan 227 gram.
Det är de här jag pratar om.
I denna lilla låda, finns det så här mycket socker.
Så, vad gör vi åt det?
Tror någon av er att jag säger: ta bort sockret helt?
Nej.
Jag skulle aldrig säga till barn: "Håll er borta från socker"
Jag kommer från Paris. Jag vet när jag behöver min sockerkick.
Och det här är en eclair, här borta.
Chokladeclairer är vad jag får mitt socker från,
eftersom jag dricker mitt kaffe svart.
Så det är mitt socker.
Men den till höger har på tok för mycket socker.
Men de ser likadana ut.
Du tittar på dessa två och säger "Det är nog ungefär detsamma.".
Ja: 260 kalorier per styck.
Men skillnaden är att en är laddad med socker.
Och de nio teskedarna socker motsvarar en läsk.
De skapar en topp av socker i din lever.
Det är det här jag menar. Titta vad som händer.
Överskottssockret blir omvandlat till glykogen.
Glykogenet är fettlagring för framtiden.
Så insulinet för det inte till musklerna;
det säger till kroppen, "Jag hämtar det senare.".
Men händer detta två till tre gånger per dag
så stannar det i din mage.
Och du kan inte få bort det.
Vi vet nu det finns en direkt korrelation mellan hur mycket sekundärt socker du äter
och frekvensen av hjärtsjukdomar, diabetes typ 2 och fetma.
Hur stoppar vi detta beroende?
Jag pratar om ett beroende här.
Låt mig visa er.
Det här är en hjärnscanning som du ser på bilden
av en normal individ.
De röda prickarna visar på dopamin.
Det är belöningen.
Det är mitt "Ahhh!" när jag biter i min eclair.
Och jag vet jag inte kommer ta två-tre stycken av dem.
Men vad som händer när man har ett beroende är detta.
Ser ni skillnaden mot denna hjärnscanning av den kokainberoende?
Inga röda prickar. Inget dopamin.
Belöningssystem är nedstängt.
Så jag behöver mer. Mer. Mer.
Denna visar en hjärnscanning av en person med fetma.
Jag kallar detta sockerberoende.
Samma fenomen. Jag har sug efter det.
Har sug efter upp till hela 22 teskedar,
30 teskedar per dag för en tonåring.
Hur ska vi kunna lösa detta?
Hur ska vi kunna lösa krisen med övervikt hos barn?
Genom ett varningssystem.
Det är mitt förslag.
Vi införde det för tobak,
varför kan vi inte införa det för all vår mat
och ha varningar på framsidan av paketen
i tillägg till all nyttig information ingen ändå läser, eller hur?
Seriöst! Antalet teskedar.
För hela paketet och inte någon löjlig portionsstorlek.
Om produkten inte har något sekundärt socker i sig,
inget alls tillsatt socker,
skulle vi berätta det och ge det ett grönt sigill.
Barnen skulle förstå skillnaden
så när man kommer till burgarna och pommes fritesen
så kommer de säga till mamma och pappa,
"Ska du verkligen ta flaskan
med 57 teskedar i till pommes fritesen?
Jag vill ha noll till mina!"
Det är vad vi kan göra. Tillsammans. Vi kan utrota barnfetman.
Vi folket behöver ta detta till kongressen (i USA).
Tack så mycket.
(Applåder)
Пасивний - чи то пак вторинний - цукор убиває?
Ні, стривайте.
Пасивне куріння вбиває.
Воно спричиняє рак легень.
Мені це відомо, бо 1986 року нам про це сказав головний воєнний хірург США.
І що ми зробили?
Запустили масові кампанії.
Почали наклеювати на пачки з цигарками наліпки: "Куріння вбиває".
Започаткували громадські акції, щоб про це дізналися діти.
Чим усе це скінчилося? Тим, що одного дня діти скажуть вам:
"Мамо, кидай курити, інакше помреш".
Різко звучить, еге ж?
То була надзвичайна ситуація у галузі охорони здоров'я.
І сьогодні маємо ще одну.
Йдеться про вторинний цукор. Я розповім вам, як він убиває.
Всі знають, що таке первинний цукор, правда ж?
Первинний цукор міститься у фруктах, овочах,
бобових, горіхах, молоці.
Це лактоза, і вона корисна.
Організм уміє її чудово переробляти
разом із білками, клітковиною та вітамінами, які надходять разом із нею.
Вторинним цукром - я сам вигадав цей термін - я називаю
цукор, прихований і доданий до обробленої їжі.
Саме цей цукор поганий.
По-перше, він прихований.
Задумаймось над цим на хвилинку.
Він прихований, бо міститься не там, де його сподіваєшся знайти -
в напоях і солодощах.
Він прихований, бо половину спожитого нами цукру ми отримуємо з соленої їжі.
Соленої? Так!
Він є в вашому супі.
В цьому супі - три чайні ложки цукру.
Він у крекерах.
Шість чайних ложок.
Ви зараз скажете, мовляв, не їсте багато такої їжі.
Ну так, в одну порцію входить п'ять крекерів.
Ви знаєте хоч когось, хто їсть п'ять крекерів?
(Сміх)
П'ять чіпсів?
Бо я, наприклад, ні. Отож бо.
Люди їдять відразу цілу пачку. А це кілька чайних ложок цукру.
І він усюди.
Якщо я кажу усюди,
то маю на увазі хліб, піцу, бурґери,
заправку до салату
і навіть улюблений американський гострий соус.
Так, у вас все гаразд із зором:
у тій плящині 24 чайні ложки цукру.
Так, у звичайній пляшці соусу.
Зараз ви скажете: "Але ж постривайте, я ж не їм так багато".
Ну звісно, але якщо додати все докупи?
І чекайте, то ще не найгірше.
Я думав, що за 20 років у харчовій галузі
побачив усе найгірше й найкраще, що в ній є.
Але ні. Кілька тижнів тому я дізнався про найгірше.
І саме про це хочу розповісти вам сьогодні.
Подивімось на дитяче харчування.
Звичайно, що найкраще молоко для дитини - грудне молоко матері.
У ньому є цукор.
Первинний.
У грудному молоці є сім відсотків лактози - і це чудово!
Найкраще, що може бути для дитини.
Але в багатьох громадах, де люди мають низькі доходи,
використовують це - 50% жінок не годують грудьми.
І що ж там є?
Мало лактози й ціла купа цукру.
Коли я кажу ціла купа цукру, то маю на увазі 61 чайну ложку цукру.
Це не вкладається в голові. Якесь божевілля.
І це викликає залежність.
Трирічній дитині купують ось такий напій.
Пляшечка ось така завбільшки.
А в ній - шість чайних ложок цукру.
Маркетинг оманливий, адже матері думають собі:
"О, моя дитина виросте висока, як жирафа!"
Ні, не як жирафа! Вона виросте велика, як бегемот!
(Сміх)
Що відбувається далі?
Ми стаємо підлітками й піддаємося спокусі сісти на дієту.
Задумайтесь на хвильку.
Вам на думку, напевно, спали обезжирені продукти.
Е ні, мої любі.
Я знаю, як працює харчова індустрія, тож скажу вам,
що коли з продукту забрати жир, він втрачає весь смак.
Отож, що треба зробити?
Додати цукру, так щоб у вашій улюбленій заправці до салату -
яка й так уже містить цукор, про який ви не здогадуєтеся -
мала втричі більше цукру.
Далі ви спробуєте безглютенову дієту.
Ні, мої любі.
Якщо це тільки примха, краще добре подумайте.
Продукт без глютену часто містить на 30-40% більше цукру, ніж звичайний.
Ви собі гадаєте: "Органічні продукти такі корисні для моєї дитини! Це ж здорова їжа!"
Ні, не здорова.
Найгірше, що тільки може бути - органічна суміш для немовлят.
Вона містить 61 чайну ложку цукру.
Майже 200 грамів.
Ось про що мені йдеться.
Стільки цукру, як у цій маленькій коробці.
Що ж робити?
Думаєте, я закликаю всіх перестати вживати цукор?
Ні.
Я б ніколи не сказав дітлахам: "Не їжте цукру".
Я з Парижу. І знаю, що таке потяг до солодкого.
Ось це - еклер.
Коли мене тягне на солодке, я купую шоколадний еклер,
бо каву п'ю без цукру.
Отож, це мій цукор.
Але в тому, що праворуч, трохи забагато цукру.
А виглядають вони однаково.
Ви дивитеся на ті два тістечка й думаєте: "Ой, вони ж майже однакові".
Так, по 260 калорій у кожному.
Але різниця в тому, що одне з них напхом напхане цукром.
А ті дев'ять чайних ложок цукру діють як солодка вода.
Рівень цукру в печінці зашкалює.
Ось що я маю на увазі. Дивіться, що відбувається.
Надлишковий цукор перетворюється на глікоген.
З глікогену утворюється запас жиру.
Тобто інсулін не переносить його до м'язів;
він каже організму: "Я повернуся за цим пізніше".
Але якщо так робити двічі або тричі на день,
то цей запас відкладеться у вас на животі.
І ви його не позбудетеся.
Ми знаємо, що існує співвідношення між тим, скільки вторинного цукру ви споживаєте,
і ймовірністю захворіти на недугу серця, діабет другого типу й ожиріння.
Отож, як зупинити цю залежність?
А тут справді йдеться про залежність.
Зараз я вам дещо покажу.
Це знімок головного мозку
звичайної людини.
Червоні цятки - це дофамін.
Винагорода.
Це оте "Ах!", коли кусаєш шматочок еклера.
І я знаю, що з'їм тільки одне тістечко, а не два чи три.
Але коли є залежність, картина виглядає ось так.
Бачите різницю? Це знімок головного мозку наркомана.
Нема червоних цяток. Нема дофаміну.
Система винагороди не працює.
Тому мені треба ще. І ще. І ще.
А це знімок мозку людини, яка страждає від ожиріння.
Я називаю це залежністю від цукру.
Те ж саме явище. Я жадаю цукру.
Жадаю цілих 22 чайні ложки,
а підлітки - аж 30 чайних ложок на день.
Як цього позбутися?
Як розв'язати кризу дитячого ожиріння?
За допомогою попереджень.
Ось що я пропоную.
Ми вже так робили з тютюном,
то чому не можемо зробити й з рештою продуктів -
написати на пачці попередження,
поруч із рештою цікавої інформації, якої й так ніхто не читає?
Серйозно. Вказати, скільки там чайних ложок цукру.
І то в розрахунку на цілу пачку, а не одну сміховинну порцію.
Якщо ж продукт не містить вторинного цукру,
не містить надлишкового цукру,
то про це теж треба написати і наліпити зелену наклейку.
Про ту різницю дізнаються діти,
і коли настане час поласувати бурґерами й картоплею-фрі,
вони спитають свого тата з мамою:
"Тату, ти точно хочеш отой кетчуп
з 57-ма ложками цукру до картоплі-фрі?
Мені, будь ласка, той, де пише "0" ложок цукру!"
Ми справді можемо це зробити. Гуртом. Покласти край дитячому ожирінню.
Нам, простим людям, треба донести це до влади.
Дякую.
(Оплески)
Đường tinh luyện gây chết người?
Không, chờ đã.
Hút thuốc thụ động gây chết người.
Nó gây ra ung thư phổi.
Tôi biết, vì trong năm 1986, khi Tổng Y sĩ Hoa Kì bảo chúng tôi,
chúng tôi đã làm gì?
Chúng tôi tiến hành những chiến dịch quy mô lớn.
Chúng tôi bắt đầu dán nhãn ghi rằng, "Nó gây chết người"
Chúng tôi cũng bắt đầu những chiến dịch cho công chúng, để trẻ con cũng biết đến.
Và điều xảy ra là một ngày nọ, chúng sẽ nói với bạn,
"Mẹ ơi, nếu mẹ không ngừng hút thuốc thì mẹ sẽ chết."
Nghe khá là kịch tính nhỉ?
Đây là tình trạng khẩn cấp về sức khỏe về y tế công cộng.
Và chúng ta có một tình trạng như vậy ngày nay.
Tất cả đều về đường tinh luyện, và để tôi giải thích vì sao nó có thể giết người.
Các bạn đều biết đường tự nhiên đúng không?
Đường tự nhiên: đó là cách tôi gọi đường trong trái cây, rau củ,
các loại đậu, hạt, sữa;
đó là đường lactose, nó đều tốt cho các bạn.
Cơ thể biết cách xử lí nó rất tốt
với đạm, chất xơ và vitamin đi kèm với nó.
Cái tôi gọi là đường tinh luyện - và tôi đặt ra cụm từ này-
là loại đường được ẩn đi và cho vào thức ăn đã qua chế biến.
Cái đó là loại không tốt.
Thứ nhất, nó bị ẩn đi.
Hãy nhìn vào đây một lát.
Nó bị ẩn đi, vì nó ở nơi bạn không ngờ tới,
ở trong thức uống và đồ ngọt của bạn.
Nó bị ẩn đi, bởi một nửa đồ chúng ta ăn là đồ mặn.
Đồ mặn ư? Đúng vậy!
Nó ở trong súp của bạn.
Có 3 thìa đường trong món súp đó.
Nó ở trong bánh của bạn.
Có 6 thìa.
Bạn có thể nói, "Nhưng tôi chỉ ăn vài cái thôi"
Vâng, một phần ăn là 5 cái bánh.
Có ai biết người nào ăn cả 5 cái bánh không?
(Cười)
5 miếng?
Tôi thì không. Phải không?
Họ ăn cả hộp bánh. Đó là rất nhiều thìa đường.
Và nó ở khắp mọi nơi.
Và khi tôi nói khắp mọi nơi,
ý của tôi là nó ở trong bánh mì, pizza, trong bánh mì kẹp thịt của bạn.
nó ở trong nước sốt salad của bạn,
ở trong cả nước sốt nóng ưa thích của người Mĩ.
Bạn đang đọc những con số đúng:
có 24 thìa đường trong cái chai đó.
Đúng vậy. Cái chai bình thường thôi.
Bạn có thể nói, "Oh, nhưng chờ đã. Tôi chỉ ăn có một chút thôi."
Đúng vậy, nhưng nó tích lũy dần.
Và đợi đã, đây chưa phải là tệ nhất.
Sau khi làm việc 20 năm trong ngành công nghiệp này,
Tôi tưởng rằng tôi đã thấy những gì tốt nhất và xấu nhất của nó.
Không. Vài tuần trước đây, tôi khám phá ra điều còn tệ hơn.
Và đó là điều tôi muốn chia sẻ với các bạn hôm nay.
Bây giờ, hãy xét đến sữa của em bé.
Loại sữa cho em bé tốt nhất đương nhiên là sữa mẹ, sữa được cho bú.
Nó có đường.
Đường tự nhiên ở trong đó.
7% là đường lactose, và điều đó rất tốt!
Không thể tốt hơn cho các em bé.
Nhưng, ở rất nhiều cộng đồng, ở các cộng đồng thu nhập thấp,
họ dùng cái này - 50% những người mẹ không cho bú sữa mẹ.
Và ở trong đây có gì?
Ít lactose và rất nhiều đường.
Khi tôi nói rất nhiều đường, ý tôi là 61 thìa đường như thế này.
Và điều đó thật điên rồ. Nó rất tồi tệ.
Và bây giờ nó tiếp tục như một cơn nghiện.
Và bây giờ một đứa trẻ 3 tuổi sẽ được uống những thức uống như thế này.
Để tôi cho các bạn thấy kích thước của cái chai này.
Nó có 6 thìa đường, chỉ ít như vậy thôi.
Tiếp thị đang đánh lừa: bởi các mẹ sẽ nghĩ
"Ồ, con tôi sẽ phát triển như hươu cao cổ!"
Không! Chúng sẽ phát triển như hà mã.
(Cười)
Chúng ta sẽ làm gì tiếp theo?
Chúng ta trở thành người lớn, và bây giờ chúng ta bị lừa bởi chế độ ăn kiêng.
Nghĩ về nó một lát.
Bạn nghĩ về thực phẩm không chất béo đúng không?
Không phải.
Một lần nữa, từ việc hiểu biết về ngành công nghiệp, cách nó làm việc,
khi chúng tôi loại bỏ chất béo từ sản phẩm, nó sẽ không có vị gì cả,
vậy bạn làm gì?
Bạn cho thêm đường, để cho nước salad ưa thích của bạn,
đã có đường rồi mà bạn không biết tại sao,
trở nên gấp 3 lần lượng đường ban đầu.
Và bạn thử thực phẩm không có gluten,
Đừng.
Ý tôi là, nếu chỉ là vì mốt nhất thời thôi thì hãy nghĩ lại.
Thực phẩm không gluten thường chứa nhiều hơn 30-40% lượng đường trong sản phẩm bình thường của bạn.
Vậy bạn sẽ nghĩ, "Thực phẩm hữu cơ sẽ tốt cho con tôi! Nó tốt cho sức khỏe!"
Không.
Thực phẩm hữu cơ cho em bé còn tệ hơn.
Nó chứa 61 thìa đường.
Đó là gần như nửa pound.
Đó là những gì tôi đang nói đến.
Ở trong cái hộp nhỏ đó là lượng đường lớn như vậy.
Vậy chúng ta làm gì với nó?
Ý tôi là, có phải tôi đang nói mọi người không được ăn đường?
Không phải vậy.
Tôi sẽ không bao giờ nói với lũ trẻ: "Hãy tránh xa đường".
Tôi đến từ Paris. Tôi biết khi nào tôi cần đường.
Và, đây là bánh eclair, ở ngay đây.
Bánh eclair sô cô la là nguồn cung cấp đường của tôi,
bởi tôi uống cà phê đen.
Đó là nguồn cung cấp đường của tôi.
Nhưng cái bên phải lại có quá nhiều đường.
Chúng trông giống nhau.
Bạn nhìn hai cái và bạn sẽ nói, "Ồ. Chúng cũng gần giống nhau."
Đúng vậy; 260 ca-lo mỗi cái.
Nhưng điểm khác biệt là một cái chứa rất nhiều đường.
Và 9 muỗng đường đó như soda vậy.
Nó tạo ra những cái gai bằng đường trong gan của bạn.
Đây là những gì tôi muốn nói. Nhìn xem điều gì xảy ra.
Lượng đường thừa sẽ bị biến đổi thành glycogen.
Glycogen là mỡ tích trữ sau này.
Như vậy, insulin không đem nó tới các cơ,
và nó nói với cơ thể, "Tôi sẽ quay lại sau."
Trừ khi bạn làm vậy 2 hay 3 lần mỗi ngày
nó sẽ tích trữ trong bụng bạn
Và bạn không thể loại bỏ nó.
Chúng ta biết là có mối quan hệ trực tiếp giữa lượng đường tinh luyện bạn tiêu thụ
và khả năng mắc bệnh cao về các bệnh tim mạch, tiểu đường loại 2, và béo phì.
Vậy chúng ta ngăn chặn chứng nghiện này như thế nào?
Tôi đang nói về chứng nghiện ở đây.
Để tôi cho các bạn thấy.
Đây là kết quả quét não bạn thấy trong ảnh
của một người bình thường.
Những chấm đỏ thể hiện dopamine.
Đó chính là khoái cảm.
Đó chính là cái "Ahhh!" khi tôi ăn eclair.
Và tôi biết tôi sẽ không ăn 2 hay 3 cái đó nữa.
Nhưng điều xảy ra với chứng nghiện là như thế này.
Các bạn có thấy sự khác biệt trong kết quả quét não của những người nghiện ma túy không?
Không có những chấm đỏ. Không có dopamine.
Hệ thống củng cố trong não bị tắt.
Vậy nên tôi cần thêm. Thêm nữa. Thêm nữa.
Và đây là kết quả quét não của một người béo phì.
Tôi gọi đây là chứng nghiện đường.
Hiện tượng giống vậy. Tôi thèm muốn nó.
Thèm tới mức muốn 22 thìa,
30 thìa một ngày đối với thanh thiếu niên.
Chúng ta sẽ giải quyết như thế nào?
Chúng ta sẽ giải quyết nạn béo phì ở trẻ em như thế nào?
Với một hệ thống cảnh báo.
Đó là những gì tôi đề xuất.
Chúng ta đã làm vậy cho thuốc lá,
vậy tại sao chúng ta không thể làm vậy đối với tất cả thức ăn của chúng ta
và có lời cảnh báo ở mặt trước vỏ hộp
thêm vào với những thông tin tuyệt vời mà không ai đọc cả, đúng không?
Nghiêm túc đó. Một vài thìa thôi.
Và, nguyên cả gói, chứ không phải là một phần ăn.
Bây giờ, nếu sản phẩm không có đường tinh luyện ở trong đó,
không bỏ thêm bất cứ loại đường nào,
chúng ta có thể nói rằng đó là nhãn hiệu xanh.
Những đứa trẻ sẽ nhận ra sự khác biệt,
vậy nên khi ăn bánh mì kẹp thịt và khoai tây chiên,
chúng sẽ nói với cha mẹ,
"Ba à, ba có chắc là muốn
một chai chứa 57 thìa đường cho khoai tây của ba không
con thì không muốn thìa nào!"
Đó là những gì chúng ta có thể làm. Cùng nhau. Chúng ta có thể xóa bỏ bệnh béo phì ở trẻ em.
Chúng ta, con người, cần đưa nó đến Capitol Hill.
Xin cảm ơn.
(Vỗ tay)
二手糖會危害我們的身體健康嗎？
不，等一下，
是二手菸對人體有害，
它會導致肺癌。
這我知道，因為1986年， 美國衛生署長已經跟我們說過了。
我們做了什麼呢？
我們發動了大規模的活動，
我們開始在菸盒上標註 「吸菸有害健康」
我們也發動了群眾運動， 讓孩子們知道。
而成果就是，有一天， 孩子們會告訴你：
「媽媽，如果你不戒菸，你會死的！」
是的，這非常戲劇化，
這是一個全民健康危機的問題。
而今，我們又有一個了，
是有關於二手糖的， 讓我來解釋為什麼它對人體有害。
你們都知道一手糖吧？
我所謂的一手糖， 就是存在於你所吃的水果、蔬菜中的糖，
像是在豆莢類，堅果類，牛奶的；
就是乳糖，這些都是對你有益的，
我們的身體知道 怎麼消化處理它們，
還有其中的蛋白質、 纖維、維生素。
我所說的二手糖 ──這是我創造的名詞──
是隱藏並添加在 加工食品裡的糖。
這種糖是不好的。
首先，它是隱藏的，
讓我們來看一下這個。
它是隱藏的，因為它存在於 你想也想不到的地方，
在你的飲料中，在你的甜食中。
它是隱藏的，因為我們攝入的二手糖 有半數來自於美味的食品。
美味的？是的！
在你的湯裡面，
湯裡面含有三匙的糖，
在你的餅乾裡，
有六匙糖。
你可能會說： 「但是，我吃的並不多啊！」
是的，一次食用份量是五個餅乾，
你知道誰會想只吃五塊餅乾嗎？
（笑聲）
五條薯條？我不會的，對吧？
他們會一整盒都吃掉， 那是吃掉整勺整勺的糖。
而且，它無處不在
當我說無處不在的時候，
我的意思是，它在你的麵包裡， 在你的披薩里，在你的漢堡裡
在你的沙拉調味醬裡，
甚至在美國人最喜歡的辣椒醬裡。
你現在讀到的數據是正確的：
有24勺糖在這瓶子裡，
是的，正常大小的瓶子。
你可能會說，「哦，等一下， 我只吃一點啊！」
是的，但它會積累。
等一下，這還不是最糟糕的。
在這行業工作20年後，
我以為我已經見識過業內 最好的和最差的產業，
不，幾個星期前， 我發現了更可怕的，
這個就是我今天要和各位分享的。
現在，讓我們把 嬰兒奶粉配方拿出來檢視，
對於嬰兒來說最好的奶 就是母親的奶，母乳。
它的確有糖，
裡面有一手糖。
7%的成分是乳糖，這是好的！
對嬰兒來說是最好的，
但是在很多社區裡， 低收入的社區裡
他們用這個-- 因為50%的母親不餵奶
那，這裡面有什麼？
更少的乳糖，和大量的糖。
當我說大量的糖的時候， 我的意思是，61勺像這樣包裝大小的糖。
這簡直瘋了，太嚇人了！
如今，這開始變成一種癮。
現今的三歲寶寶 會有一個這樣的小飲品，
我給大家看這個瓶子的大小，
這裡面含有6匙糖， 就那麼點小東西。
這市場在欺騙： 因為媽媽們會想，
「哦，我的小孩會長的像長頸鹿那樣！」
不，他們會長的像河馬一樣！
（笑聲）
我們接下來該怎麼做？
我們長大成年後， 我們被這個飲食習慣欺騙。
想一下這個問題，
你會想，那不然吃脫脂的，可以嗎？
不，這跟你想像的不一樣，
我再說明一下，因為對這產業的認識， 所以我知道它們是如何操作的，
當我們把食物中的脂肪去掉之後， 它就沒有味道了，
所以你會怎麼做？
你會加糖進去， 所以你最喜歡的沙拉調味料，
也許已經加了糖， 但你並不知道為什麼，
但卻變成三倍多的糖。
還有，你會去嘗試無麩質食品，
嗯，最好不要。
我的意思是，如果你只是 追求一時的流行，我勸你再想一想。
無麩質產品通常比一般產品 多出30%－40%的糖分。
這時你會想，「有機食品對身體有益， 那個肯定是健康的！」
不，不是的！
有機的嬰兒配方是最糟糕的，
這一個裡面含有61匙糖，
幾乎將近半磅，
這就是我所說的，
在那個小盒子裡，有那麼多糖。
那，我們該怎麼做呢？
我的意思是，我有在告訴你們 不可以吃糖嗎？
不，
我永遠不會對小孩子說，「不準吃糖」，
我來自巴黎， 當我知道我也很想吃糖的時候，
就是這種指型小餅乾，就是這個，
這種巧克力小餅乾 就是我的糖分來源，
因為我喝黑咖啡
所以，這個就是我的糖。
但是右邊的這個，含糖量就太多了，
他們看起來是一樣的。
你看著這兩個東西，你會說， 「哦，它們差不多嘛！」
是的，每一個都含有 260卡路里的熱量。
區別就在於，一個含滿了糖，
而這些就像是一瓶 含有9匙糖的蘇打汽水。
他們在你的肝臟裡 形成像釘子一樣的糖釘，
這就是我所說的意思， 看看發生了什麼事？
多餘的糖分會轉化成肝糖（糖原），
肝糖之後會以脂肪的方式被儲存起來，
所以，胰島素不會把 這些肝糖帶到肌肉中；
它會告訴身體，「我晚點再來處理」，
但是如果你每天有 兩到三倍這樣的攝取量，
它就會堆積在你的肚子裡，
而你卻無法擺脫它。
我們知道，有些症狀跟你的 二手糖攝取量有直接的關係，
如高發病率的心臟病、 二類糖尿病和肥胖症。
所以，我們要如何戒掉這樣的癮？
而我在這裡談論的是一種癮，
讓我秀給你看。
圖片上是一個普通人的
大腦掃描圖。
紅色點代表多巴胺，
這就是獎勵，
這就是當我吃巧克力餅乾的時候 的那個「哈！」聲，
我知道我並不會吃兩個或者三個，
但是當成癮性發生的時候， 就會是這樣的．．．
你看到這個和 古柯鹼成癮的區別了嗎？
沒有紅色點，沒有多巴胺，
獎勵機制被關閉了。
所以，我需要更多、更多，
這個是一個肥胖症患者的腦部掃描，
我把這個稱為「糖癮」，
一樣的症狀，我渴望它，
渴望那22匙糖。
對於青少年來說，每天要33匙糖，
我們要如何解決這個問題？
我們要如何解決兒童肥胖症這個危機呢？
用一個警示機制，
這就是我建議的，
我們對於菸草已經做了這樣的事，
為什麼我們不能對所有的 食物都使用同樣的方法？
在包裝的正面，使用警告標誌，
就加在那一堆沒有人要讀的 產品說明上，是嗎？
說認真的，得標示幾湯匙的糖含量，
而且是，整個包裝的含量， 而非只標示可笑的一份量。
如果一個產品沒有二手糖，
沒有添加任何的糖分，
我們應該區別開來， 並且給它一個綠色標籤，
這樣孩子們就能區別了，
所以，到那個時候， 當面對著漢堡、薯條時，
他們會對自己的爸爸媽媽說，
「爸爸，你真的想在
自己的薯條上加57匙糖嗎？
我的不要加糖！」
這是我們可以做到的， 大家一起消滅兒童肥胖症。
我們大家要把這件事 帶往立法機構的國會山莊去！
謝謝！
（掌聲）