هاتنی دووەمی ویلیام بەتلەر یەیتس
لە دەوری لولوپێچێکی گەورەبوو بەردەوام دەسوڕێتەوە
هەڵۆ خاوەنەکەی ناناسێتەوە:
شتەکان تێکدەشکێن: چەق خۆی بۆی ناگیرێت:
ئاژاوەی ناڕێک باڵ بە سەر جیهاندا دەگرێت،
شەپۆلی خوێناوی ناڕێک لە هەموو شوێنێکە
پڕوپاگەندەی بێتاوانیی خنکاوە:
باشەکان هیچ باوەڕیان نییە، لە کاتێکدا خراپترینەکان
لە سەرکەشییەکی توندا نوقمن.
بێ گومان سروشێکی نوێ لە دایک دەبێت:
بێ گومان هاتنی دووەم لە ڕێگەیە.
هاتنی دووەم! بە تەواوەتی نەگوترابوو
کاتێک جەستەی گەورەی روحی جیهان دەردەکەوێت
چاوم ئازار دەدات: لە شوێنێک لە ناو لمی بیابان
جەستیەک لە سەری شێر و لاشەی مرۆڤ،
نیگایەکی بەتاڵ و بێ بەزەیی وەک تیشکی خۆر،
ڕانی بە خاوی دەجوڵێنێت، لە کاتێکدا لە دەوری ئەودا
سێبەری باڵدارە توڕەکانی بیابان دەجوڵێن.
دیسان تاریکی دەکێشێتەوە، ئێستا تێدەگەم
کە بیست سەدە لە نوستنی بێوچان
بە هۆی جوڵەی خاوی بێشکە بە کابووس کۆتایی هات،
دێوەزمەیەکی ناحەز، کە لە کۆتایدا کاتی هات،
بەرەو بەیت لەحم دەچێت تا لە دایک ببێتەوە؟