Today we have a frabjous treat for you.
This poem is full of seemingly nonsensical words
that somehow manage to make sense.
Ready to see if you can follow along?
Without further ado, we present:
"Jabberwocky" by Lewis Carroll.
’Twas brillig, and the slithy toves Did gyre and gimble in the wabe:
All mimsy were the borogoves, And the mome raths outgrabe.
“Beware the Jabberwock, my son! The jaws that bite, the claws that catch!
Beware the Jubjub bird, and shun The frumious Bandersnatch!”
He took his vorpal sword in hand; Long time the manxome foe he sought—
So rested he by the Tumtum tree And stood awhile in thought.
And, as in uffish thought he stood, The Jabberwock, with eyes of flame,
Came whiffling through the tulgey wood, And burbled as it came!
One, two! One, two! And through and through
The vorpal blade went snicker-snack!
He left it dead, and with its head He went galumphing back.
“And hast thou slain the Jabberwock? Come to my arms, my beamish boy!
O frabjous day! Callooh! Callay!”
He chortled in his joy.
’Twas brillig, and the slithy toves Did gyre and gimble in the wabe:
All mimsy were the borogoves, And the mome raths outgrabe.
Днес имаме нещо забавно за вас.
Това стихотворение е пълно с привидно безсмислени думи,
които някак си все пак имат смисъл.
Готови ли сте да видите дали ще разберете нещо?
Без повече приказки, представяме ви:
"Джаберуоки" от Луис Карол.
Бе сгладне и честлинните комбурси тарляха се и сврецваха във плите;
съвсем окласни бяха тук щурпите и отма равапсатваха прасурси.
„От Джаберуока бой се, сине мой! От нокти хищни, зъби що раздират!
От Джубджуб бой се птицата и крий, та зракът мощни да не те съзира!“
Той грабна своя остър меч в ръка и дълги дни врагът заклет иска,
възправен сред безмеждната гора, замислен край митичната река.
И както той замислено стоеше, ей Джаберуока с огнени очи
цвифейки във леса довтасал беше, рикае, мята снопове лучи.
Напред! Назад! Напред! Удри! Режи!
Свистеше мечът остър в синий вдух.
Остави звяра мъртъв да лежи, препусна бързо коня остроух.
„Уби ли Джаберуока, сине мой? Ела в прегръдките ми, храбра младост!
О, славен ден, охей! Охей! Охой!“
Той скачаше и цвифеше от радост...
Бе сгладне и честлинните комбурси тарляха се и сврецваха във плите;
съвсем окласни бяха тук щурпите и отма равапсатваха прасурси.
*Превод на български: Стефан Гечев
ئه‌مڕۆ چاره‌سه‌ریكی باشمان پیه‌ بۆت.
ئه‌م هۆنراوه‌ پڕه‌ له‌ وشه‌ی بێ مانا
به‌شیوه‌یه‌ك ده‌توانی تێ بگه‌یت.
ئامادەم بۆ ئەوەی بزانم ئایا دەتوانیت ئەنجامی بدەیت؟
به‌بی ئه‌وه‌ی زیاتر ئاماده‌ بكه‌ن:
"جابروۆکی" لەلایەن لویس کارۆڵ.
تاوی بریلیگ و تاڤەکانی سلیت ئایا گیێ و لە ناو وابدا دەنگی هەڵدا:
هەموو میمییەکان بۆرۆگۆڤەکان بوون، وە دایکەکە زۆر بە باشی.
ئاگاداربە جابرووۆک، کوڕی خۆم! ئەو جەویی کە گاز دەگرێت ، ئەو قوولەی کە دەیگرسێ !
جا تۆ ئەی خوابە، بەڕاستی تۆ له لای پەروەردگارت بەتەوبه باندیراچێکی زۆر سەختە"
شمشێرە خوێنبەرەکەی بە دەستەوە گرت، ئەو دوژمنە مانشومیەی کە بۆی دەپشکنی،
ئینجا بەدار خورمای زەرد ی دایگرتن کەمێکیش بیری لێ کردەوە.
وە وەک لە ناو ماسی دەریادا وای دەزانی کە ڕاوەستاوە جابرووۆکی چاو گڕ,
هات بە ناو دار تاوی توولەکەدا وە کاتێک هات
یەک دوو! یەک دوو! وە لە ڕێگەی و بەناو
چەقۆکەی بە لەش و پۆخڵ ڕۆیشت!
بە مردوویی بەجێی هێشت و سەری ئەو گەڕایەوە بۆ دواوە.
ئایا تۆ جابرووۆکیت بە دەستەوە نەوی کردووە؟ وەرە سەر باوەشم کوڕە بێگیان !
ئەی ڕۆژی ناخۆشی ! !(کالۆ) !(کالەی)! "
لە خۆشیدا دەچەوسێت.
تاوی بریلیگ و تاڤەکانی سلیت ئایا گیێ و لە ناو وابدا دەنگی هەڵدا:
هەموو میمییەکان بۆرۆگۆ ڤەکان بوون، وە دایکەکە زۆر بە باشی.
Hoy tenemos un regalo maravilloso para ti.
Este poema está lleno de palabras aparentemente sin sentido
que de alguna manera terminan teniendo sentido.
¿Listos para ver si puedes seguirlo?
Sin más preámbulos, presentamos:
"Galimatazo", por Lewis Carroll.
Brillaba, brumeando negro, el sol;
agiliscosos giroscaban los limazones
banerrando por las váparas lejanas;
mimosos se fruncían los borogobios
mientras el momio rantas murgiflaba.
"¡Cuídate del Galimatazo, hijo mío!
¡Guárdate de los dientes que trituran y de las zarpas que desgarran!
¡Cuídate del pájaro Jubo-Jubo y que no te agarre el frumioso Zamarrajo!"
Valiente empuñó el gladio vorpal; a la hueste manzona acometió sin descanso;
luego, reposóse bajo el árbol del Tántamo y quedóse sesudo contemplando.
Y así, mientras cavilaba firsuto. ¡Hete al Galimatazo, fuego en los ojos,
que surge hedoroso del bosque turgal y se acerca raudo y borguejeando!
¡Zis, zas y zas! ¡Una y otra vez zarandeó tijereteando el gladio vorpal!
Bien muerto dejó al monstruo, y con su testa ¡volvióse triunfante galompando!
"¿Y haslo muerto? ¿Al Galimatazo? ¡Ven a mis brazos, mancebo sonrisor!
¡Qué fragarante día! ¡Jujurujúu! ¡Jay, jay!"
Carcajeó, anegado de alegría.
Pero brumeaba ya negro el sol;
agiliscosos giroscaban los limazones banerrando por las váparas lejanas;
mimosos se fruncían los borogobios mientras el momio rantas necrofaba.
Nous avons un cadeau qui va vous régaler aujourd’hui.
C’est un poème apparemment rempli de non-sens
qui réussit néanmoins la gageure de faire sens.
Êtes-vous prêt à embarquer ?
Sans plus attendre, voici :
« Le Jaseroque » de Lewis Carroll.
Il brilgue : les tôves lubricilleux Se gyrent en vrillant dans le guave.
Enmîmés sont les gougebosqueux Et le mômerade horsgrave.
« Garde-toi du Jaseroque, mon fils ! La gueule qui mord; la griffe qui prend !
Garde-toi de l'oiseau Jube, évite Le frumieux Band-à-prend ! »
Son glaive vorpal en main il va- T-à la recherche du fauve manscant ;
Puis arrivé à l'arbre Té-Té, Il y reste, réfléchissant.
Pendant qu'il pense, tout uffusé, Le Jaseroque, à l'oeil flambant,
Vient siblant par le bois tullegeais, Et burbule en venant.
Un deux, un deux, par le milieu,
Le glaive vorpal fait pat-à-pan !
La bête défaite, avec sa tête, Il rentre gallomphant.
« As-tu tué le Jaseroque ? Viens à mon coeur, fils rayonnais !
Ô Jour frabbejeais ! Calleau ! Callai ! »
Il cortule dans sa joie.
Il brilgue : les tôves lubricilleux Se gyrent en vrillant dans le guave.
Enmîmés sont les gougebosqueux Et le mômerade horsgrave.
Dicsdús mulatságot kínálunk ma önöknek.
E vers teli látszatra halandzsaszavakkal,
melyeknek mégis van értelmük.
Készen állnak, hogy kövessék?
Minden további cécó nélkül, íme.
Lewis Carroll: Szajkóhukky (Weöres Sándor fordítása)
Volt egy brillős, a csuszbugó gimbelt és gált távlengibe,
minden mimicre purrogó, mómája ingibe.
»Vigyázz, jön Szajkóhukk, fiam! Foga maró, karma furó!
Ügyelj, Csapcsíp madár zuhan s a brunkós Bromboló!«
Markában nyüsztő penge reng, elrágdos minden manxomot.
A tamtam-fánál megpihent, mély gondjába rogyott.
Állt fergető eszmék körén, s jött Szajkóhukk, nézése láng,
nagy káka-törzsek erdején bugyborékolva ráng.
Bal, jobb! Bal, jobb! És át meg át
nyüsztő penge nyekdes, nyikol,
fejét veszi, máris viszi, s eldiadalogol.
"Szajkóhukk már nem él, fiam? Karomba, lándzsás pöszöröm!
Dicsdús nap, ó! Jahé! Jahó!"
Csuklorkant az öröm.
Volt egy brillős, a csuszbogó gimbelt és gált távlengibe,
minden mimicre purrogó, mómája ingibe.
Hari ini kami punya suguhan lezat untukmu.
Puisi ini sepertinya penuh dengan kata-kata yang tidak masuk akal
yang entah bagaimana bisa masuk akal.
Apakah kamu dapat mengikutinya?
Tanpa basa-basi, kami hadirkan:
"Jabberwocky" karya Lewis Carroll.
'Waktu brillig, dan toves yang lumtur.' Berputar dan melubangi sejam:
Semua borogoves lerita, Dan babi hijau busulsin.
“Waspadalah akan Jabberwock, anakku! Rahangnya menggigit, cakar mencengkeram!
Waspadalah akan burung Jubjub, dan hindari Bandersnatch yang pemarah!"
Dia mengambil pedang vorpal di tangan; Telah lama dicarinya musuh yang butor
Ia beristirahat di dekat pohon Tumtum Dan berdiri sejenak dalam pikirannya.
Dan dalam pikiran jengkel dia berdiri, Jabberwock dengan mata nyala api,
Datang melewati kayu tulgey, Dan menggeram saat datang!
Satu dua! Satu dua! Terus dan terus
Pedang vorpal itu terkikih-kikih!
Dia membunuhnya, membawa kepalanya Dia pulang kembali tergesa.
“Dan apakah kamu membunuh Jabberwock? Mari ke pelukanku, anakku yang tampan!
Oh hari yang indah! Callooh! Callay! ”
Dia terkikih dalam kegembiraannya.
'Waktu brillig, dan tove yang lumtur.' Berputar dan melubangi sejam:
Semua borogoves lerita, Dan babi hijau busulsin.
ဒီနေ့ သင်တို့အတွက် ပျော်ရွှင်ဖွယ် လက်ဆောင်တစ်ခုကို ပေးချင်ပါတယ်။
ဒီကဗျာက ဘယ်နည်းနဲ့ဖြစ်ဖြစ် နားလည်မရနိုင်တဲ့
အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားလုံးတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတယ် ထင်ရတယ်။
သင် လိုက်ဖတ်နိုင်မလားဆိုတာ သိဖို့ အသင့်ပြင်ထားပါ။
ပြောနေရင် ကြာဦးမယ်၊ တင်ဆက်လိုက်ပါပြီ။
Lewis Caroll ရဲ့ "jabberwocky" ပါ။
ညနေခင်း သူ ဟာ တောက်ပနေ ချွဲပျော့ပျော့ ခွေးတူဝက်တူတွေ
မိုးစိုစို တောင်စောင်းထဲ ထွင်းဖောက်နေ ကြက်တူရွေးတွေ စိုးရိမ်နေပုံရ လိပ်တွေက အော်
သတ္တဝါကြီးကို သတိထား ငါ့သားရေ ကိုက်တတ်တဲ့ ပါးစပ်၊ ဖမ်းတတ်တဲ့ ခြေသည်း
အန္တရာယ် ငှကိကို သတိထားပါ စိတ်တိုနေတဲ့ လင်းတကို ရှောင်ပြေးပါ။
လက်ထဲက လက်နေတဲ့ သူ့ဓား ကြောက်စရာ ရန်သူကိ သူရှာနေတာ ကြ​ာရောပေါ့
သစ်ပင်ကြီးဆီ သူရောက်လာတယ် စဉ်းစားရင်းနဲ့ အဲဒီမှာ ခဏ ရပ်တယ်
သူ တွေးနေစဉ် ငြီးငွေ့လိူ့ ထရပ်လိုက်တယ် တောက်လောင်နေတဲ့ မျက်လုံးနဲ့ သတ္တဝါကြီး
တောနက်ထဲကနေ အူသံပေးကာ လာနေတယ်
တစ် နှစ်၊ တစ် နှစ်၊ နေရာတိုင်း အနှံ့
လက်နေတဲ့ ဓားသွား ထုတ်ချင်းပေါက်
သေအ​ောင် သတ်ထားခဲ​့တယ် သူ့ခေါင်းနဲ့အတူ ယိုင်တိယိုင်တိုင် ပြန်လာတယ်
"သတ္တဝါကြီးကို မင်းသတ်ခဲ့လား ငါ့နှလုံးသားဆီလာပါ ပြုံးနေတဲ့ ငါ့သား"
အိုး ပျော်ရွှင်ဖွယ်နေ့ ဟေး ဟေး
သူ ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ သူ တခစ်ခစ်ရယ်နေတယ်။
ညနေခင်း သူ ဟာ တောက်ပနေ ချွဲပျော့ပျော့ ခွေးတူဝက်တူတွေ
မိုးစိုစို တောင်စောင်းထဲ ထွင်းဖောက်နေ ကြက် တူရွေးတွေ စိုးရိမ်နေပုံရ လိပ်တွေက အော်။
Hoje temos um presente especial para você.
Este poema está repleto de palavras aparentemente sem sentido
que, de alguma forma, conseguem fazer sentido.
Você está pronto para ver se consegue acompanhar?
Sem mais delongas, apresentamos:
"Jabberwocky", de Lewis Carroll. Tradução "Jaguadarte": Augusto de Campos.
Era briluz. As lesmolisas touvas Roldavam e relviam nos gramilvos.
Estavam mimsicais as pintalouvas, E os momirratos davam grilvos.
“Foge do Jaguadarte, o que não morre! Garra que agarra, bocarra que urra!
Foge da ave Felfel, meu filho, e corre Do frumioso Babassurra!”
Êle arrancou sua espada vorpal E foi atrás do inimigo do Homundo.
Na árvora Tamtam êle afinal Parou, um dia, sonilundo.
E enquanto estava em sussustada sesta, Chegou o Jaguadarte, ôlho de fogo,
Sorrelfiflando através da floresta, E borbulia um riso louco!
Um, dois! Um, dois! Sua espada mavorta Vai-vem, vem-vai, para trás, para diante!
Cabeça fere, corta, e, fera morta, Ei-lo que volta galunfante.
“Pois então tu mataste o Jaguadarte! Vem aos meus braços, homenino meu!
Oh dia fremular! Bravooh! Bravarte!”
Êle se ria jubileu.
Era briluz. As lesmolisas touvas Roldavam e relviam nos gramilvos.
Estavam mimsicais as pintalouvas, E os momirratos davam grilvos.
Сегодня мы приготовили для вас «легендное» блюдо.
Это стихотворение изобилует бессмысленными словами,
которые каким-то непостижимым образом образуют смысл.
Посмотрим, сможете ли вы уловить его?
Не мудрствуя лукаво, представляем вашему вниманию
балладу Льюиса Кэролла «Верлиока» (в переводе Татьяны Щепкиной-Куперник).
Было супно. Кругтелся, винтясь по земле, Склипких козей царапистый рой.
Тихо мисиков стайка грустела во мгле. Зеленавки хрющали порой.
— «Милый сын, Верлиоки беги, как огня, Бойся хватких когтей и зубов!
Бойся птицы Юб-Юб и послушай меня: Hеукротно свиреп Драколов».
Вынул меч он бурлатный тогда из ножен, Hо дождаться врага всё не мог:
И в глубейшую думу свою погружён, Под ветвями Тум-Тума прилёг.
И пока предавался он думам своим, Верлиока вдруг из лесу — шасть!
Из смотрил его — жар, из дышил его — дым, И пыхтя, раздыряется пасть.
Раз и два! Раз и два!..Окровилась трава...
Он пронзил Верлиоку мечом.
Тот лежит неживой... А с его головой Скоропясь, полетел он скачём.
— «Сын, ты зло погубил, Верлиоку убил! Обмними меня — подвиг свершён.
Мой Блестянчик, хвала!.. Урла-лап! Кур-ла-ла!..»
Зауракал на радости он...
Было супно. Кругтелся, винтясь по земле, Склипких козей царапистый рой.
Тихо мисиков стайка грустела во мгле. Зеленавки хрющали порой.
Bugün sizler için harika bir ikramımız var.
Bu şiir, anlamsız kelimelerle dolu olmasına rağmen
bir şekilde anlamlı olmayı başarabiliyor.
Takip edip edemeyeceğinizi görmeye hazır mısınız?
Lafı daha fazla uzatmadan
Lewis Carol'dan ''Jabberwocky'' huzurlarınızda.
''Akşamözdü, yavışkan burguleler döndeleyip cermelerken günsatba
uyudüşmüş kalmışlardı karpüsler yemizler derseniz ak-ök begirba.
Ejdercenkten sakınasın ey oğul, keskindir dişleri, pençesi yaman.
cub cub kuşu görürsen işin duman hele gaddar yakvakvaktan kaç kurtul!
Aldı gümüş kılıcını eline uzun süre korularda dolaştı.
dinlendi altında tumtum dalının herkesten çok buna kendisi şaştı.
Böyle üzgün süzgün düşünedursun alev saçan gözleriyle Jabberwocky,
çıkageldi neşil norman içinden gark diyerek atladı binbir hendenk.
Sağ sol, sol sağ, bir iki gümüş kılıç biçti, kesti, doğradı
gebertti düşmanı, sonra bizimki
beş nala ayrıldı yeşil ormandan.
Ejdercenki öldürdün ha, ey oğul? alnından öpeyim sevgili dumrul!
kutlu gün, şaşa maşa, çok yaşa!
Neşeyle kıkırdadı.
'Jabberwocky, farkında ol ey oğul, Isıran çeneler, yakalayan pençeler
Bütün kötülükler şişman kuşlardı, Bütün domuz yolları feryat ediyordu''
今天，我们将送给你 一份别样的礼物。
这首诗看似语无伦次，
却又别有意味。
准备好一探究竟了吗？
闲话少说，我们开始吧：
《不知所云》——路易斯·卡罗尔。 （贾文浩、贾文渊的意译版）
空洞巨龙光滑如菱鲆， 蜿蜒蠕动， 缠绕如藤萝，转动裕如，
摹仿诚可信，真伪难辨， 反应虽敏捷，难掩愚蠢。
行文旅途谨防空洞巨龙， 误受其害难免裂肤伤心。
书林漫步远避鸣禽聒噪， 浮华伴侣不啻鬼怪妖精。
强壮双手紧握修辞利剑， 精悍青年依傍简练树干，
犀利明眸搜索冗赘敌手， 片刻沉思脑中获益匪浅。
他的思路正在驰骋纵横， 空洞巨龙此时乘风来临，
一路飘来依然废话连篇， 眼冒凶光俨然咄咄逼人！
砍剁突刺好个翻飞宝剑，
修辞利刃一如雷鸣闪电，
空洞巨龙终于身首异处， 年轻英雄这才挂剑凯旋。
空洞巨龙毙命他的寒剑， 年轻英雄回到我们身边，
欢呼庆贺难言胸中喜悦，
欣喜骄傲绽开他的笑颜。
光滑如菱鲆，蜿蜒蠕动， 缠绕如藤萝，转动裕如，
摹仿诚可信，真伪难辨， 反应虽敏捷，难掩愚蠢。
今天要帶給你一場美好的享受。
這首詩中滿是看似無理的文字，
加在一起卻很合理。
準備好試看看你能不能跟上了嗎？
廢話少說，我們就來看看
路易斯卡羅的《胡言亂語》。 （中文版本為賈文浩、賈文淵譯版）
空洞巨龍光滑如菱鮃，蜿蜒蠕動，
纏繞如藤蘿，轉動裕如：
摹仿誠可信，真偽難辨，
反應雖敏捷，難掩愚蠢。
行文旅途謹防空洞巨龍，
誤受其害難免裂膚傷心，
書林漫步遠避鳴禽聒噪，
浮華伴侶不啻鬼怪妖精。
強壯雙手緊握修辭利劍，
精悍青年依傍簡練樹幹，
犀利明眸搜尋冗贅敵手，
片刻沉思腦中獲益匪淺。
他的思路正在馳騁縱橫，
空洞巨龍此時乘風來臨，
一路飄來依然廢話連篇，
眼冒凶光儼然咄咄逼人！
砍剁突刺好個翻飛寶劍，
修辭利刃一如雷鳴閃電，
空洞巨龍終于身首異處，
年輕英雄這才掛劍凱旋。
空洞巨龍斃命他的寒劍，
年輕英雄回到我們身邊，
歡呼慶賀難言胸中喜悅，
欣喜驕傲綻開他的笑顏。
光滑如菱鮃，蜿蜒蠕動，
纏繞如藤蘿，轉動裕如，
摹仿誠可信，真偽難辨，
反應雖敏捷，難掩愚蠢。