Шах Рук Кан: „Девојка треба да биде видена, а не слушната."
„Биди тивка," или „шшш“
Овие зборови се често користени за да се замолчат девојчиња уште од детството,
до зрелоста
и длабоко до староста.
Јас сум горд да ја претставам следната говорничка, вистински шампион на
женскиот глас, советник за сиромаштијата,
род и развој во Светската Банка,
Обединетите Нации и неколку други НВО во Индија и низ светот.
Таа се нарекува себеси културолошки детектив.
Да ги повишиме гласовите и да ѝ посакаме добредојде на реномираната
општествена научничка и авторка Дипа Нарајан.
(Музика)
(Аплауз)
Дипа Нарајан: Целта на секој родител исполнет со љубов
е да израсне добри девојки,
но, родителите во суштина
ги спречуваат, ограничуваат и ги гушат своите девојчиња.
Додека ги гушат своите девојчиња,
ги подготвуваат за насилство.
Ова е толку катастрофално
што никој родител не би го истрпил,
па е маскирано.
Во Индија, го нарекуваме „прилагодување".
Сигурна сум дека сте го слушнале зборот.
„Душо, само прилагоди се малку.
Само прилагоди се.
Без разлика на тоа што ќе се случи, само прилагоди се."
„Прилагоди се" ги учи девојчињата да бидат немоќни,
да не постојат, да не бидат видени,
да немаат „јас",
и ги тренира момчињата да стекнуваат моќ и авторитет над светот.
Во меѓувремено зборуваме за родова еднаквост и еманципирање на жените.
По едно групно силување во движечки автобус во Делхи во 2012-та,
навистина сакав да ги разберам коренот на насилството.
Започнав да поставувам многу едноставно прашање:
што значи за тебе да бидеш добра жена или добар маж денес?
Бев толку изненадена од тоа што го слушнав,
особено од одговорите на младите луѓе,
што проектот прерасна во истражување кое ме преокупира.
За 3 години, ислушав над 600 жени, мажи и деца,
образовани, од средна класа
кое доведе до 1800 часови слушање
и 8000 страни забелешки
и требаше уште една година за да му дадам смисла.
Денес, гледаме добро облечени, образовани жени како многу од вас тука,
сите во оваа просторија и јас
и мислиме дека светот се променил,
но овие надворешни промени се премногу лажни
бидејќи внатре ние не сме променети.
Денес, нема да зборувам за сиромашните луѓе.
Ќе зборувам само за средните и високите класи,
бидејќи ние најмногу негираме.
Ние сме тие кои повторно и повторно велиме
дека кога жените ќе се образовани,
кога ќе се вработени
и кога ќе заработуваат,
тие ќе бидат еднакви,еманципирани и слободни.
Тие не се.
Зошто?
Од моето истражување, идентификувам 7 навики
кои ги бришат жените,
кои прават жените да исчезнат,
но овие навики опстојуваат
бидејќи ни се добро познати
и сме ги направиле добри и морални.
Зошто би промениле или исфрлиле нешто што е добро и морално?
Од една страна, ги сакаме нашите деца,
ги сакаме нашите ќерки,
а од друга страна, ги гушиме.
Прва навика: Ти немаш тело.
Првиот чекор да претвориш девојче во дух е да направиш нејзиното тело да исчезне,
да се преправаш дека таа нема тело.
Акангша, која има 23 год. рече:
„Во моето семејство никогаш не зборувавме за телото, никогаш".
Токму во таа тишина
милиони и милиони девојки се сексуално нападнати
и дури не им кажуваат на нивните мајки.
И негативните коментари од другите
водат до 90 проценти од жените да велат дека не си ги сакаат своите тела.
Кога девојка го одбива своето тело,
таа го одбива нејзиниот единствен дом
и невидливоста и несигурноста
стануваат нејзината несигурна основа.
Втора навика: Биди тивка.[ Тишина]
Ако не треба да постоиш
и немаш тело,
како може да имаш глас?
Па речиси секоја жена изјавила:
„Кога бев мала мајка ми ме караше и ми велеше:
„Не зборувај, биди тивка, замоччи,
зборувај нежно, не се карај и никогаш не одвраќај.
Не одговарај."
Сигурна сум дека сите сте го слушнале тоа.
Па девојчињата стануваат плашливи, се повлекуваат.
Стануваат тивки и велат,
„Остави. Ќе помине.
Што е поентата? Никој не слуша."
Образованите жени велат
дека нивниот прв проблем
е нивната неможност да прозборат,
како да има стапало на нивното грло
спремно да ги задави.
Тишината ги распарчува жените.
Трета навика: Биди задоволувач на луѓето.
Задоволи ги другите.
Секој сака фина жена, која секогаш се смее,
која никогаш не вели „не“ и никогаш не е лута,
дури и кога е експлоатирана.
Амиша, која има 18 год. вели:
„Татко ми рече:
„Ако не те гледам да се смееш, не се чувствувам добро".
Па таа се смее.
Нејзиниот татко ја учи,
мојата среќа е поважна од твојата среќа.
Во овој бизнис за обид да ги усреќат сите цело време,
девојчињата се плашат да донесат одлуки.
Кога ги прашуваш, велат:
„Што и да е, како и да е!
Сѐ поминува.“
Дарша, која има 25 год.
рече со огромна гордост,
„Јас сум многу еластична.
Јас станувам што другите сакаат да бидам."
Такви девојчиња се откажуваат од своите соништа,
своите желби
и никој не ни забележува,
освен ако не стане збор за депресија.
Таа се вгнездува.
Друг дел од девојчето се одронува.
Четврта навика: Ти немаш сексуалност.
Мислам дека сите ќе се согласите дека со население од над 1.3 милијарди,
сексот не е нов за Индија.
Ново е тоа што повеќе луѓе признаваат
дека жените, исто така, имаат право на сексуална желба.
Но како може жена која не го поседува сопственото тело,
која не е образована за своето тело,
која можеби била сексуално злоупотребена,
која не може да рече „не“
и која е исполнета со срам,
како да си ја потврди својата сексуална желба?
Сексуалноста на жена е потисната.
Петта навика: Не верувај им на жените.
Замислете како ќе се променеше светот
ако жените се здружеа заедно во солидарност,
но за да не се случи ова,
нашата култура високо ги вреднува моралните вредности
за верноста на мажите и семејната дискреција.
Жените, една по друга изјавуваа:
„Знам само една жена од доверба
и тоа сум јас."
Дури и Ручи, која има 30 год.
и работи на еманципирањето на жените на Универзитетот во Делхи рече:
„Не им верувам на жените. Љубоморни се и озборуваат."
Очигледно, тогаш, во градовите,
жените не се приклучуваат кон женски групи
и кога ќе ги прашаш зошто, тие велат: „Немаме време за озборување."
Многу е полесно да уништиш жена која е сама.
Шеста навика: Обврски пред желби.
Мускан даде многу долга дефиниција за добра девојка, а има само 15 год.
„Таа е љубезна, учтива, умее да сака,
грижлива, искрена, послушна, ги почитува постарите,
безусловно помага секому, добра е со сите и ги извршува обврските."
Заморно, нели ?
Додека ги извршиш обврските,
која желба и да останала е исто така изгубена.
И кога пожртвуваните жени немаат ништо друго да кажат
освен да зборуваат за храна --
"Дали си јаден? Што ќе јадеш?",
мажи како Саураб, кој има 24, ги нарекува „досадни."
Жената станува остаток.
Седма навика: Биди целосно зависна.
Сите овие навики колективно ги рушат жените,
ги полнат со страв
и во нивното постоење целосно ги прават зависни од мажите
и ова дозволува системот на машка моќ да продолжи.
Па сите овие седум навики кои мислевме дека се добри и морални
го одземаат животот на девојките
и овозможуваат мажите да злоупотребуваат.
Мораме да се промениме.
Како да се промениме?
Навиката е само навика.
Секоја навика е научена навика,
па може да се одвикнеме
и оваа лична промена е значително важна.
И јас морав да се сменам исто така.
Но, ова не го променува системот
кој руши милиони други жени.
Па мораме да одиме до коренот.
Мораме да го смениме она што значи добра жена и добар маж,
бидејќи ова е основата на секое општество.
Не ни требаат еластични жени, ни требаат еластични дефиниции
и за мажите исто така
и оваа голема општествена промена не може да се случи без вклученост на мажите.
Ни требате.
Ни требаат мажи за да станат шампиони на промената,
да развијат силни мускули на промената.
Инаку, ќе требаат уште два века
додека нашите девојчиња и момчиња,
не се безбедни и слободни.
Замислете половина милијарда жени да дојдат заедно, со поддршка на мажите,
да зборуваат еден со друг за конверзација, за промена
и лична и политичка
и замислете ги мажите во нивните кругови
и замислете мажи и жени кои ќе се соберат заедно само за да се ислушаат
без осудување, без клевета,
без обвиненија и без срам.
Замислете колку многу би се промениле.
Ние можеме да го направиме ова заедно.
Жени, не се прилагодувајте.
Мажи, прилагодете се.
Време е.
Ви благодарам.
(Аплауз)
СРК: Колку добро кажано, прекрасно.
Сите, Дипа, ве молам.
Слушајќи ја неа, јас сфатив
дека дури и во наједноставните разговори кои ги имаме со жените,
ние всушност сме агресивни.
На пример, некогаш ѝ велам на ќерка ми:
"Yaar Tu hasti hai to mujhe accha lagta hai varna bura lagta hai".
[Многу се извинувам,никогаш не би го сторил тоа.]
Aaj Se main meri beti ko yahi bolunga.
[Што и да правиш,
ми се допаѓа, дури и да не се чувствувам добро.]
[Прави како сметаш дека е исправно.]
(Аплалуз)
Како се чувствувате,
прво со слушање на толку многу неисполнети приказни, желби,
недостаток на независност
за девојчиња за кои вообичаено претпоставуваме дека им е подобро?
ДН: Многу депресивно.
Беше шокантно за мене и затоа не можев да престанам,
бидејќи немав намера да проучувам и не планирав да пишувам книга.
Имав напишано 17 книги предходно и мислев завршив.
Но кога отидов на Колеџот Св. Стефан
и ги чув на најелитните колеџи во Делхи, вам добро познати,
чув млади жени и мажи,
што рекоа за тоа што за нив значи да си жена или маж.
Не звучеше како мене, туку како генерацијата на мојата мајка.
Па отидов на друг колеџ и на друг.
Она што ми беше највпечатливо
е тоа што секоја жена чувствува дека е сама,
дека си го крие стравот и сопственото однесување
бидејќи таа мисли дека е личен недостаток.
Не е личен недостаток, туку е тренирање
и мислам дека тоа е најголемото откритие
дека ако престанеме да се преправаме,
тогаш светот се менува.
СРК: Дали вие девојки се согласувате со тоа што го вели Депа?
(Аплауз)
Веќе ја слушнав таа млада девојка како вели:
„Слушна, слушна ли што рече таа?" Ова ми го викаш мене.
Да, тоа е како треба да биде.
Ти, момче, прилагоди се. Ние не се прилагодуваме веќе, во ред?
(Аплауз)
Многу ви благодарам. Имајте пријатна вечер. Ви благодарам.
(Аплауз)