Ok, so, it's time for the keynotes and we are very honoured to have
Eben Moglen here as first keynote speaker
He is a professor of Law and Legal History at Columbia University.
He is probably most known for his involvement in the FSF
and for creating the Software Freedom Law Centre.
He was also heavily involved in the creation of the GPL version 3
and many other things of course and so he will give a talk here today about
Why political liberty depends on software freedom more than ever.
Eben Moglen, thank you.
Thank you, good morning it's a great pleasure to be here.
I wanna thank the organisers for the miracle that FOSDEM is
You all know that only chaos
could create an organisation of this quality and power
and it's an honour for me to play a little bit of a role in it.
I know how eager you are to deal with technical matters
and I'm sorry to start with politics first thing in the morning, but it's urgent.
You've been watching it all around the world the past several weeks haven't you?
It's about how politics actually works now
for people actually seeking freedom now
for people trying to make change in their world now.
Software is what the 21st century is made of.
What steel was to the economy of the 20th century
what steel was to the power of the 20th century
what steel was to the politics of the 20th century, software is now.
It's the crucial building block, the component out of which everything else is made.
And when I speak of everything else I mean, of course, freedom.
As well as tyranny, as well as business as usual
as well as spying on everybody for free all the time.
In other words, the very composition of social life
the way it works or doesn't work for us
the way it works or doesn't work for those who own
the way it works or doesn't work for those who oppress
all now depends on software.
At the other end of this hastening process
when we started our little conspiracy you and me and everybody else
you remember how it works, right?
I mean it's a simple idea.
Make freedom, put freedom in everything, turn freedom on, right?
That was how the conspiracy was designed that's how the thing is supposed to work
We did pretty well with it and about halfway through stage 1
my dear friend Larry Lessig figured out what was going on for us
and he wrote his first quite astonishing book "Code"
in which he said that code was going to do the work of law in the 21st century.
That was a crucial idea out of which much else got born
including creative commons and a bunch of other useful things.
The really important point now is that code does the work of law
and the work of the state and code does the work of revolution against the state.
And code does all the work that the state does
trying to retain its power in revolutionary situations.
But code also organises the people in the street.
We're having enormous demonstration around the world right now
of the power of code in both directions.
The newspapers in the United States this past month have been full of the buzz
around the book called "The Net Delusion" by Evgeny Morozov
A very interesting book taking a more pessimistic view of the political nature of the changes in the net
Mr. Morozov who comes from Belarus
and therefore has a clear understanding of the mechanism of 21st century despotism
sees the ways in which the institutions of the net
are increasingly being co-opted by the state in an effort to limit control or eliminate freedom.
And his summary of half decade of policy papers on that subject in his book
is a warning to the technological optimists, at least he says it is
about the nature of the net delusion that the net brings freedom.
I am, I guess, one of the technological optimists because I do think the net brings freedom.
I don't think Mr. Morozov is wrong, however.
The wrong net brings tyranny and the right net brings freedom.
This is a version of the reason why I still have the buttons for distribution
that says "Stallman was right".
The right net brings freedom and the wrong net brings tyranny
because it all depends on how the code works.
All right, so we all know that.
We've spent a lot of time making free software.
We've spent a lot of time putting free software in everything
and we have tried to turn freedom on.
We have also joined forces with other elements
of the free culture world that we helped to bring into existence.
I've known Jimmy Wales a long time and Julian Assange, and that changes the world.
Wikipedia and Wikileaks are two sides of the same coin.
They are the two sides of the same coin the third side of which is FOSDEM.
It is the power of ordinary people to organise, to change the world
without having to create hierarchy
and without having to recapitulate the structures of power
that are being challenged by the desire to make freedom.
Wikileaks was being treated everywhere around the world
in a semi-criminal fashion at Christmas time
and then events in Tunisia made it a little more complicated.
As it became clear that what was being reported on around the world
as though it was primarily a conspiracy to injure the dignity of the US State Department
or to embarrass the United States military
was actually, really, an attempt to allow people to learn about their world.
To learn about how power really operates and therefore to do something about it.
And what happened in Tunisia was, I thought, an eloquent rebuttal
to the idea that the Wikileaks and free culture and free software
was primarily engaged in destruction, nihilism or I shrink from even employing
the word in this context, terrorism.
It was instead freedom which is messy, complicated,
potentially damaging in the short term but salvational in the long term.
The medicine for the human soul.
It's hard, I know, because most of the time when we're coding
it doesn't feel like we're doing anything
that the human soul is directly very much involved in
to take with full seriousness
the political and spiritual meaning of free software at the present hour.
But there are a lot of Egyptians whose freedom now depends
upon their ability to communicate with one another
through a database owned for-profit by a guy in California
who obeys orders from governments, who send orders to disclose to Facebook.
We are watching in real time the evolution of the kinds of politics
of liberation and freedom in the 21st century that code can make
and we are watching in real time the discovery of the vulnerabilities
that arise from the bad engineering of the current system.
Social networking, that is the ability to use free-form methods of communication
from many to many, now, in an instantaneous fashion
changes the balance of power in society.
Away from highly organised vehicles of state control
towards people in their own lives.
What has happened in Iran, in Egypt, in Tunisia
and what will happen in other societies over the next few years
demonstrates the enormous political and social importance of social networking.
But everything we know about technology tells us
that the current forms of social network communication
despite their enormous current value for politics are also intensely dangerous to use.
They are too centralised
They are too vulnerable to state retaliation and control.
And the design of their technology
like the design of almost all unfree software technology
is motivated more by business interests seeking profit
than by technological interests seeking freedom.
As a result of which, we are watching
political movements of enormous value
capable of transforming the lives of hundreds of millions of people
resting on a fragile basis like for example the courage of Mr. Zuckerberg
or the willingness of Google to resist the state
where the state is a powerful business partner
and a party Google cannot afford to insult.
We are living in a world in which real-time information
crucial to people in the street seeking to build their freedom
depends on a commercial micro-blogging service in northern California
which must turn a profit in order to justify its existence
to the people who design its technology
and which we know is capable of deciding overnight all by itself
to donate the entire history of everything, everybody said through it
to the library of Congress.
Which means, I suppose, that in some other place
they could make a different style of donation.
We need to fix this. We need to fix it quickly.
We are now behind the curve of the movements for freedom that depend on code.
And every day that we don't fix the problems created by the use of insecure, over-centralised
overcapitalised social network media to do the politics of freedom
the real politics of freedom in the street, where the tanks are.
The more we don't fix this, the more we are becoming part of the system
which will bring about a tragedy soon.
What has happened in Egypt is enormously inspiring.
But the Egyptian state was late to the attempt to control the net
and not ready to be as remorseless as it could have been.
It is not hard when everybody's just in one big database controlled by Mr. Zuckerberg
to decapitate a revolution by sending an order to Mr. Zuckerberg that he cannot afford to refuse.
We need to think deeply and rapidly and to good technological effect
about the consequences of what we have built and what we haven't built yet.
I pointed a couple of times already to the reason why
centralised social networking and data distribution services
should be replaced by federated services.
I was talking about that intensively last year
before this recent round of demonstrations in the street
of the importance of the whole thing began.
And I want to come back to the projects I have been advocating.
But let me just say here, again, from this other perspective
that the overcentralisation of network services is a crucial political vulnerability.
Friends of ours, people seeking freedom
are going to get arrested, beaten, tortured and eventually killed somewhere on earth.
Because they're depending for their political survival in their movements for freedom
on technology we know, is built to sell them out.
If we care about freedom as much as we do
and if we are as bright with technology as we are
we have to address that problem. We are actually running out of time.
Because people whose movements we care deeply about
are already out there in harm's way using stuff that can hurt them.
I don't want anybody taking life or death risks to make freedom somewhere carrying an iPhone.
Because I know what that iPhone can be doing to him
without our having any way to control it, stop it, help it or even know what's going on.
We need to think infrastructurally about what we mean to freedom now.
And we need to learn the lessons of what we see happening around us in real time.
One thing that the Egyptian situation showed us
as we probably knew after the Iranian situation
when we watched the forces of the Iranian state buy the telecommunications carriers
as we learnt when the Egyptians begin to lean on Vodafone last week.
We learn again why closed networks are so harmful to us.
Why the ability to build a kill switch on the infrastructure
by pressuring the for-profit communications carriers
who must have a way of life with government in order to survive
can harm our people seeking freedom using technology we understand well.
Now, what can we do to help freedom under circumstances where the state
has decided to try to clamp the network infrastructure?
Well, we can go back to mesh networking.
We've got to go back to mesh networking.
We've got to understand how we can provide people
using the ordinary devices already available to them or cheaply available to them
to build networking that resists centralised control.
Mesh networking in densely populated urban environments
is capable of sustaining the kind of social action
we saw in Cairo and in Alexandria this week.
Even without the centralised network services providers
if people have wireless routers that mesh up in their apartments, in their work places
in the places of public resort around them they can continue to communicate
despite attempts in central terms to shut them down.
We need to go back to ensuring people
secure end-to-end communications over those local meshes.
We need to provide survivable conditions
for the kinds of communications that people now depend upon
outside the context of centralised networking environments
that can be used to surveil, control, arrest or shut them down.
Can we do this? Sure. Are we gonna do this?
If we don't, the great social promise of the free software movement
that free software can lead to free society will begin to be broken.
Force will intervene somewhere soon and a demonstration will be offered to humanity
that even with all that networking technology
and all those young people seeking to build new lives for themselves
the state still wins.
This must not happen.
If you look at that map of the globe at night the one where all the lights on
and imagine next time you look at it that you're looking instead at a network graph
instead of an electrical infrastructure graph
you'll feel like a kind of pulsing coming out of the North American continent
where all the world's data mining is being done.
Think of it that way, right?
North America is becoming the heart of the global data mining industry
Its job is becoming knowing everything about everybody, everywhere.
When Dwight Eisenhower was leaving the presidency in 1960
he made a famous farewell speech to the American people
in which he warned them against the power of the military industrial complex
a phrase that became so common place in discussion
that people stopped thinking seriously about what it meant.
The general who had run the largest military activity of the 20th century
the invasion of Europe.
The general who had become the president of America at the height of the cold war
was warning Americans about the permanent changes to their society
that would result from the interaction
of industrial capitalism with American military might.
And since the time of that speech, as you all know,
the United States has spent on defence more than the rest of the world combined.
Now, in the 21st century, which we can define as after the latter part of September 2001
the United States began to build a new thing.
A surveillance industrial military complex.
The Washington Post produced the most important piece of public journalism in the United States last year
a series available to you online called 'Top Secret America'
in which the Washington Post not only wrote eight very useful, lengthy, analytic stories
about the classified sector of American industrial life
built around surveillance and data processing.
The Post produced an enormous database which is publicly available to everyone
through the newspaper of all the classified contractors
available to them in public record
what they do for the government, what they're paid
and what can be known about them.
A database which can be used to create all sorts of journalism
beyond what the Post published itself.
I would encourage everybody to take a look at 'Top Secret America'.
What it will show you is how many goggles there are
under the direct control of the United States government
as well as how many goggles there are under the control of Google.
In other words the vast outspreading web
which joins the traditional post second world war US listening
to everything everywhere on earth outside the United States
to the newly available listening to things inside the United States
that used to be against the law in my country as I knew its law
to all the data now available in all the commercial collection systems
which includes everything you type into search boxes about
what you believe, wish, hope, fear or doubt as well as every travel reservation you make
and every piece of tracking data coming off your friendly smartphone.
When governments talk about the future of the net these days
I have on decent authority from government officials in several countries.
When governments talk about the future of the net these days
they talk almost entirely in terms of cyberwar.
A field in which I've never had much interest and which has a jargon all its own
but some current lessons from inter-governmental discussions
about cyberwar are probably valuable to us here.
The three most powerful collections of states on earth
the United States of America, the European Union and the People's Republic of China
discuss cyberwar at a fairly high inter-governmental level fairly regularly.
Some of the people around that table have disagreements of policy
but there is a broad area of consensus.
In the world of cyberwar they talk about exfiltration.
We would call that spying, they mean exfiltrating our data off our networks into their pockets.
Exfiltration, I am told by government officials here and there and everywhere
exfiltration is broadly considered by all the governments to be a free fire zone.
Everybody may listen to everything everywhere all the time
we don't believe in any governmental limits
and the reason is every government wants to listen
and no government believes listening can be prevented.
On that latter point, I think they're too pessimistic
but let's grant them that they've spent a lot of money trying
and they think they know.
Where the disagreements currently exist
I am told by the government officials I talked to
concerns not exfiltration, but what they call network disruption.
By which they mean destroying freedom.
The basic attitude here is of a two parties in balanced speech.
One side in that conversation says what we want is clear rules.
We want to know what we are allowed to attack,
what we have to defend and what we do with the things that are neither friendly nor enemy.
The other side in that conversation says we recognise no distinctions.
Anywhere on the net where there is a threat
to our national security or our national interests,
we claim the right to disrupt or destroy that threat
regardless of its geographical location.
I need not to characterise for you which among the governments
the United States of America, the European Union
or the People's Republic of China take those different positions.
And I should say that my guess is that within all those governments
there are differences of opinion on those points
dominant factions and less dominant factions
but all parties are increasingly aware
that in North America is where the data mining is.
And that's either a benefit, a dubiousness or a problem
depending upon which state or collection of states you represent.
European data protection law has done this much.
It has put your personal data almost exclusively in North America where it is uncontrolled.
To that extent, European legislation succeded.
The data mining industries are concentrated outside the European Union
largely for reasons of legal policy.
They operate as any enterprise tends to operate in the part of the world
where there is least control over their behaviour.
There is no prospect that the North American governments
particularly the government of the United States
whose national security policy now depends on listening and data mining everything
are going to change that for you.
No possibility. No time soon.
When he was a candidate for president, at the beginning
in the Democratic primaries, Barack Obama was in favour
of not immunising American telecommunications giants
for participation in spying domestically inside the United States
without direct public legal authorisation.
By the time he was a candidate in the general election
he was no longer in favour of preventing immunisation
Indeed he, as a Senator from Illinois
did not fillibuster the legislation immunising the telecomms giants and it went through.
As you are aware the Obama administration's policies
with respect to data mining, surveillance and domestic security in the net
are hardly different from the predecessor administrations'
except where they are more aggressive about government control.
We can't depend upon the pro-freedom bias
in the listening to everybody, everywhere about everything now going on.
Profit motive will not produce privacy
let alone will it produce robust defence for freedom in the street.
If we are going to build systems of communication for future politics
we're going to have to build them under the assumption
that the network is not only untrusted, but untrustworthy.
And we're going to have to build under the assumption that centralised services can kill you.
We can't fool around about this.
We can't let Facebook dance up and down about their privacy policy. That's ludicrous.
We have to replace the things that create vulnerability
and lure our colleagues around the world into using them
to make freedom only to discover
that the promise is easily broken by a kill switch.
Fortunately we actually do know how to engineer ourselves out of this situation.
Cheap, small, low power plug servers are the form factor we need.
And they exist everywhere now
and they will get very cheap very quick very soon.
A small device the size of a cell phone charger
running a low power chip with a wireless NIC or two
and some other available ports
and some very sweet free software of our own
is a practical device for creating significant personal privacy
and freedom based communications.
Think what it needs to have in it.
Mesh networking, we are not quite there, but we should be.
OpenBTS, asterisk, yeah, we could make telephone systems
that are self-constructing out of parts that cost next to nothing.
Federated, rather than centralised, micro-blogging
social networking, photo exchange,
anonymous publication platforms based around cloudy web servers.
We can do all of that.
Your data at home in your house where they have to come and get it
facing whatever the legal restrictions are,
if any, in your society about
what goes on inside the precincts of the home.
Encrypted email, just all the time
perimeter defence for all those wonky Windows computers
and other bad devices that roll over any time they're pushed at by a twelve year old
Proxy services for climbing over national firewalls.
Smart tunnelling to get around anti-neutrality activity
by upstream ISPs and other network providers.
All of that can be easily done on top of stuff we already make and use all the time.
We have general purpose distributions of stacks more than robust enough for all of this
and a little bit of application layer work to do on the top.
Yesterday in the United States we formed the Freedom Box Foundation
which I plan to use as the temporary or long term as the case may be
organisational headquarters for work making free software
to run on small format server boxes
free hardware wherever possible unfree hardware where we must
in order to make available around the world at low prices
appliances human beings will like interacting with
that produce privacy and help to secure robust freedom.
We can make such objects cheaper than the chargers for smart phones.
We can give people something that they can buy at very low cost
that will go in their houses that will run free software
to provide them services that make life better on the ordinary days
and really come into their own on those not so ordinary days
when we are out in the street making freedom thank you for calling.
A Belarussian theatre troupe that got arrested and heavily beaten on
after the so called elections in Minsk this winter
exfiltrated itself to New York city in January
did some performances of Tom Stoppard and gave some interviews
I'm sorry of Harold Pinter and gave some interviews
One of the Belarussian actors who was part of that troupe
said in an interview to New York Times
the Belarussian KGB is the most honest organisation on earth.
After the Soviet Union fell apart they saw no need to change anything they did
so they saw no need to change their name either.
And I thought that was a really quite useful comment.
We need to keep in mind that they are exactly the same people they always were
whether they're in Cairo or Moscow or Belarus or Los Angeles or Jakarta
or anywhere else on earth.
They're exactly the same people they always were.
So are we exactly the same people we always were too.
We set out a generation ago to make freedom and we're still doing it.
But we have to pick up the pace now.
We have to get more urgent now.
We have to aim our engineering more directly at politics now.
Because we have friends in the street trying to create human freedom.
And if we don't help them they'll get hurt.
We rise to challenges, this is one. We've got to do it. Thank you very much.
Thank you very much and I think there is enough time for a few questions
so please raise your hand if you want to
The question was what does complete decentralisation mean for identity
because the state, you may believe who you are but the state gives you a passport
or some other legal document that allows you to identify yourself.
So in complete decentralisation how do you identify yourself on that network?
I doubt that complete decentralisation is the outcome of anything
but let me tell you a story which may help to explain how I feel about this.
We need to go back now by 16 years to a time when there was a program called PGP
and there was a government in the United States that was trying to eradicate it.
I know this will seem like ancient history to many people, but it's my life so it doesn't to me.
We were having a debate at Harvard Law School in January of 1995
two on two about PGP and the criminal investigation and the future of secrecy.
The debators on my side were me and Danny Whitesner
then at the Electronic Privacy Information Center
later at the W3C and now in the United States Department of Commerce.
And on the other side was the then Deputy Attorney General of the United States
and a former General Counsel of the National Security Agency.
We debated PGP and then encryption and the clipper chip and various other,
now long dead, subjects for a couple of hours
and then we were all on an offered little dinner at the Harvard faculty club.
On the way across the Harvard campus
the Deputy Attorney General of the United States said to me
Eben, on the basis of your public statements this afternoon
I have enough to order the interception of your telephone conversations.
She thought that was a joke.
And back in 1995 you could sort of get away with thinking it was a joke
as the Deputy Attorney General of the United States because it was so clearly against the law.
So I smiled and we went off, we had our dinner
and after the plates were cleared and the walnuts and the port had been strewn about
this former General Counsel to the National Security Agency
I'm concealing names to protect the not so innocent here
this former NSA lawyer, he looked around the table calmly
and with that sort of plummy through the port kind of look
and he said ok we'll let our head down we agree we're not gonna prosecute your client
PGP will happen. We've fought a long delaying action
against public key encryption but it's coming to an end now.
And then he looked around the table and he said but nobody here cares about anonymity, do they?
And a cold chill went up my spine
because I knew what the next 15 years were gonna be about.
So I would like to turn around the thing you said to say
what we're really talking about is whether there's gonna be any preservation of anonymity at all.
Where power on the other side made its peace in the mid 1990s
was with the idea that there would be strong encryption
and e-commerce but there would be no anomymity.
And in the course of the last decade they picked up a strong alliance
with the global entertainment industries
the things that now call themselves content companies
which are also adverse to anonymity, right?
cause they wanna know what you read and listen to and watch every single time
so that you can increase their shareholders' wealth for them.
The real problem of identity isn't the problem of
are we gonna be decentralised past the point when we have identity
we are not going to do that. We are not going to be able to do that.
The real problem of identity is are we gonna have any of our own?
or are we gonna be the data cloud that everybody else is keeping about us
which contains where we are, what we do, what we think what we read, what we eat and everything else too
as long as you send a subpoena
to Mr. Zuckerberg who has the one big database in which you live your entire life.
I understand the idea that we might be thought of or satirically
or even pointedly claim to be
trying too radically decentralise to the point in which identity gets lost.
But if you find yourself in an argument where people telling you
you are trying to anarchise so far that there won't be any name in the passport anymore
you can reassure them that meat-space will stay pretty much the way it is right now.
We just want fewer people ripping fingernails off in meat-space.
Which is why we are busy building Freedom Boxes and helping people use them.
Thank you very much, the passport will remain pretty much the way it is right now
with the RFID chip in it and the fingerprints and the retinal scan and everything.
I'm not worried that we are going to go too far friends.
It's the other folks who went way too far and our job's to get back home.
Hello Eben, I'm here.
Jérémie from La Quadrature du Net
First of all I want to thank you and I will never thank you enough
for how inspiring you are for everyone of us
By thanking you for inspiring us under an engineering perspective
as I am both an engineering geek and a political activist by what I do.
I wanted to stress that the ACTA, the Anti-Counterfeiting Trade Agreement
that deeply concern strengthening of DRMs and the legal protection
and also turns every internet service provider
every internet intermediate into private copyright police
with deep consequence on our freedom of speech, our privacy, on right to a fair trial and so on.
The ACTA will be coming to the European Parliament around next summer
maybe before maybe after and it will be our ultimate chance to defeat the thing.
We won in the European Parliament before.
This is a battle we can win and everybody here can participate into it
and I wanted to ask you Eben
Are those legislative fights worth fighting? Do we still have a chance?
and especially on the front of the net neutrality,
What are your insights? What do you think? Can we still win today?
No European citizen should need any introduction to Jérémie Zimmermann, right?
That's the future of the European Union speaking to you.
Your question: Should we bother fighting in legislature
seems to me fair, oh yeah we should. It's unpleasant work.
I worry about you. I don't want your heart to burst.
I don't want people killing themselves over the strain of it.
It's ugly, boring, tedious work
and the other side pays people to sit you out to wait until you go home, to decide you give up.
Think of Egypt as a place where that was done for thirty years along with torture.
Everything stops moving.
If you read Claude Manceron on the French revolution
or the coming of the French revolution
as he moves his thousands of men and women of freedom
towards the climactic events of the late 1780s
you see how deeply the feeling in France at the end of the Ancien Régime
was of status beginning to break up into movement.
The work you're talking about is work that is largely defensive
to prevent harm from being done.
And as you say you are lucky when you win after an enormous effort that nothing happens.
But the good news is in legislative politics that there is a thousand ways to stop a thing
and only one way for it to get done.
And therefore the side that wants to stop things has an inherent advantage.
Most of the time that's deeply funded capital but sometimes it's us.
About ACTA, I think there is no question. It's a fight worth fighting everywhere all the time.
Because as you say it's really the concordat, the treaty between the state and private power
for the control of the net under 21st century conditions
in the mingled interests of the listeners and the owners.
If we do beat it, water it down, force withdrawal of particularly offensive premises
or significantly expose it to disinfecting daylight
we will help ourselves.
We are not going to achieve everything by any means.
We need to turn the international trade conversation in the direction of direct support for freedom.
My line with the trade negotiators around the world has become:
Governments have a right to share
the sharing economy has as much right to support in the international trade system as the owning economy.
My colleague Mishi Choudhary who directs SFLC India
was in Beijing making a speech on that point earlier this year.
We will be re-iterating that point in various places around the world
where strong states with which we have other difficulties
meet with us in recognising that the world trade system
is now overwhelmingly tilted in favour of ownership based production
which is only one part of the world's economic production.
We need to press hard against ACTA and other pro-ownership trade law
but we also need to begin to roll out an affirmative strategy of our own
demanding protection for sharing based economic activities in the global trade system.
That effort will take 20 years to begin to show fruit
but we need to begin that too now.
On network neutrality I will say this
We are going to have to establish counterforce to the various oligopolists of telecommunications.
The regulators believe a lot of things they have been told by industry.
I was at ARCEP myself in September to discuss wireless network neutrality in Paris
with regulators who are well educated, shrewd, thoughtful and capable
but who believe something which isn't true.
Namely that it costs enormous monetary investments to build wireless networks.
And I said to the ARCEP regulators Do you know about OpenBTS?
Do you know that I can take a coat hanger and a laptop
and make a GSM cell phone base station out of it using some free software?
Do you know about Asterisk?
I suggested that maybe they would like to give us a small French city, say, Grenoble.
where using the extraodinary high quality wired harness
that they built around the hexagon that is France
we will create cell phone companies out of nowhere
using cheap commodity hardware and existing handsets and provide service to everybody.
And then I say it will be possible to have a realistic fact-based discussion
about whether the enormous investment necessities of wireless network build out
require non-neutrality in network routing practices.
Well, the regulator of course nods and smiles and thanks me very much for all that information
and forgets it the minute I leave.
Because he still believes what Orange, that used to be France Télécom, tells him
about how you can't make wireless networks without immense monetary investments.
We will begin to gain on network neutrality
when we have a box in everybody's apartment that can offer free telephone service over tunnelling
around non-neutrality and talk to GSM handsets. Oh, that would be the Freedom Box.
See, that's what I wanna do. I wanna build a ring of engineering
around the idea of non-neutral network management.
I wanna have a box in your house that senses the upstream and says
oh my God he's stopping port 655
I think I'll route that from my friend's apartment.
Then I think we will get some interesting network neutrality conversation going.
When you call for decentralisation
aren't you really going against the trend of history as we've seen it?
For example we used to have Usenet which was decentralised
that's moved much more to web based forums.
Or likewise we in geekdom may love IRC. We may go to Freenode
but the general public all know about Twitter which is moving into that space.
And I think there are many reasons why this could be happening
but I think the primary reason is perhaps mindshare. The journalists who report this to the general public
outside geekdom know about websites, they know about Twitter.
They never knew about Usenet so only geeks know about that
If we take this point perhaps the mindshare you need to be going for is the journalists
who report on the net, get them to report on decentralised networks
and get the public to start using them.
Yes, it's a crucial part of the activity, that's right.
We're going to talk to people.
Some of those people are gonna be journalists and some of them are gonna be our friends
and some of them are gonna be other engineers and some of them are gonna be people who
when their wireless router breaks they can go out buying a Freedom Box
cause it's cheaper and neater and cooler and does more good stuff.
And some of them are gonna be people who buy because they need it.
We just have to make the software.
The hardware guys will make the hardware and everything will happen.
I don't know how long. I don't know with what degree of certainty.
But I don't know if it's about going against the flow of history.
I think it's about pushing the pendulum back.
The general public have to know that this option exists and will serve their needs.
Yes, Apple will always advertise more than we will.
But the general public knows about Firefox so they can know about the Freedom Box too.
I think we have to stop in order to allow the conference to go on.
Thank you very much for your time.
حسنا .. لقد حان وقت الحديث عن الاساسيات ويشرفنا جدا أن يكون
"ابين موغلن" معنا كأول متحدث عن الاساسيات
انه استاذ في القانون والتاريخ القانوني في جامعة كولومبيا
و ربما هو الأشهر بسبب انخراطه في "أف أس أف" اي مؤسسة البرمجيات المجانية
و هو مؤسس مركز قانون حرية البرمجيات
و هو شارك بفعالية كبيرة في تأسيس النسخة الثالثة من " الترخيص العام"
اضافة الى امور اخرى بالطبع سيتحدث عنها هنا اليوم
لماذا تعتمد الحرية السياسية اكثر مما مضى على حرية البرمجيات
"ابين موفلن .. شكرا لك
شكرا ... و صباح الخير ... انه من دواعي سروري ان اكون هنا اليوم
اريد ان اشكر المنظمين على معجزة "فوسدم" التي هي
كما تعلمون .. مجرد فوضى
بامكانها ان تصنع تنظيما لهذه النوعية و القوة
و انه لشرف لي ان العب دورا و لو صغيرا فيه
انا اعلم كم تتوقون للتعامل مع القضايا الفنية
و انا اسف ان أبدأ بالسياسة اولا هذا الصباح .. و لكنه امر ملحّ
لقد شاهدتم ذلك في جميع انحاء العالم خلال الأسابيع القليلة الماضية .. اليس كذلك ؟
انها السياسة و كيف تعمل فعليا الأن
للناس الذين يسعون فعليا وراء الحرية الان
للناس الذين يحاولون صنع التغيير في عالمهم الان
البرمجيات , هي ما يصنع القرن الواحد و العشرين
تماما مثل ما كان الحديد بالنسبة للقرن العشرين
مثل ما كان الحديد يمثل من قوة في للقرن العشرين
مثل ما كان الحديد للسياسة في القرن العشرين , البرمجيات هي الأن
انها لبنة البناء الحاسمة و هي العنصر الذي يُصنع منه كل شيء.
وعندما أتحدث عن شيء آخر أعني، بالطبع، الحرية.
وكذلك الطغيان .. وكذلك العمل كالمعتاد
وكذلك التجسس على الجميع مجانا و في كل الاوقات.
وبعبارة أخرى,, التكوين الجيد للحياة الاجتماعية
الطريقة التي تعمل بها أو لا تعمل بالنسبة لنا
الطريقة التي تعمل بها أو لا تعمل بالنسبة للذين يملكون
الطريقة التي تعمل بها أو لا تعمل بالنسبة للمقموعين
كل شيء الأن يعتمد على البرمجيات
على الطرف الآخر من هذه العملية المستعجلة
عندما بدأنا التفكير بالمؤامرة الصغيرة أنتم وأنا واخرون
تتذكرون بالطبع كيف تعمل، أليس كذلك؟
اعني انها مجرد فكرة صغيرة
اصنع الحرية , ضع الحرية في كل شيء, فعّل الحرية , صحيح ؟
هكذا تم تصميم المؤامرة هذه هي الطريقة التي يفترض أن تعمل الامور بها
فعلنا ذلك بشكل جيد و في حوالي منتصف المرحلة الاولى
ا صديقي العزيز "لاري ليسيغ" فهم ما كان يحدث بالنسبة لنا
و هو الف اول كتاب مذهل جدا له "الرمز"
قال فيه أن "الرمز" سيقوم بعمل القانون في القرن الواحد و العشرين
كانت فكرة حاسمة أكثر من أي شي سبقها
بما في ذلك المشاع الإبداعي وحفنة من اشياء اخرى مفيدة
النقطة المهمة حقا الآن هي ان الرمز يقوم بعمل القانون
وعمل الدولة و الرمز يقوم بعمل ثورة ضد الدولة
و الرمز يؤدي كل الاعمال التي تؤديها الدولة
في محاولة للاحتفاظ بالسلطة في حالات ثورية
و لكن الرمز ايضا ينظم الناس في الشارع
لدينا تظاهرات عارمة في جميع أنحاء العالم الآن
بقوة الرمز في كلا الاتجاهين.
في الشهر الماضي كانت الصحف في الولايات المتحدة طنانة
حول كتاب بعنوان "الوهم الصافي " ليفغيني موروزوف
كتاب مثير جدا للاهتمام يطرح نظرة أكثر تشاؤما حول الطبيعة السياسية للتغيرات في الشبكة
الدكتور "موروزوف" الآتي من بيلاروسيا
وبالتالي لديه فهم واضح لآلية الاستبداد في القرن الواحد و العشرين
يرى السبل التي يمكن للمؤسسات على الشبكة
ان يتزايد تحييدها من قبل الدولة في محاولة للحد من القوة أو القضاء على الحرية.
و ملخصه لخمس سنوات من ورقات السياسات حول هذا الموضوع في كتابه
هو تحذير للمتفائلين بالابتكار التكنولوجي حسب قوله
حول طبيعة وهم شبكة الانترنت
بأن شبكة الإنترنت تجلب لنا الحرية
أظن أنني أيضا من المتفائلين بالتكنولوجيا
لأنني أعتقد بأن الشبكة تجلب لنا الحرية
لكن لا أظن أن الدكتور "موروزوف" على خطأ
الشبكة غير السليمة تجلب الطغيان بينما تجلب الشبكة السليمة الحرية
هذه نسخة من السبب وراء كوني مازلت على حق
تجلب الشبكة السليمة الحرية بينما تجلب الشبكة غير السليمة الطغيان
لأن كل هذا يتوقف على كيفية عمل الرمز
حسنا إذن، كلنا نعلم هذا
أمضينا الكثير من الوقت في صنع برمجيات مجانية
أمضينا الكثير من الوقت في وضع البرمجيات المجانية في جميع الأجهزة
و حاولنا نشر الحرية
وحدنا قوانا أيضا مع عناصر أخرى من العالم الثقافي المتحرر
الذي ساعدنا في إنشائه
عرفت جيمي ويلز منذ مدة طويلة
و جوليان آسانج
و هذا يغير العالم
ويكيبيديا و ويكيليكس هما وجهان لعملة واحدة
هما وجهان لعملة واحدة الوجه الثالث هو لFOSDEM
و هو مقدرة الناس العاديين لتنظيم و تغيير العالم
بدون خلق هرمية و بدون محاكاة هياكل السلطة
التي تتحداها الرغبة لتحقيق الحرية
ويكيليكس كانت تعامل بطريقة شبه جنائية حول العالم
خلال وقت الكريسماس
و بعد ذلك قامت الأحداث في تونس بتعقيد المسائل
حيث اتضح أن ما كان يبلغ عنه حول العالم
كما لو أنها كانت أساسا مؤامرة لإلحاق الضرر بشرف وزارة الخارجية الأمريكية
أو لإحراج القوات العسكرية الأمريكية
كان في الواقع محاولة لإتاحة الناس فرصة التعرف على عالمهم
و التعرف على طريقة عمل السلطة بالفعل و بالتالي القيام بشيء حيالها
أعتقد أن ما حدث في تونس كان دحض بليغ
لفكرة أن ويكيليكس و الثقافة المتحررة و البرمجيات المجانية
كان هدفها الأساسي هو الدمار و العدمية
أو
حتى الإرهاب رغم تملصي من استعمال هذه الكلمة في هذا السياق
بل كان الهدف هو الحرية رغم كونها فوضوية و معقدة
و حتى مؤذية على المدى القصير
لكن منقذة على المدى الطويل
الدواء للروح البشرية
أدرك أن هذا صعب لأن عندما نقوم بالبرمجة
لا نشعر بتفاعل الروح البشرية بطريقة مباشرة مع ما نفعله
للأخذ بكل جدية المعنى السياسي و الروحي للبرمجيات المجانية في الوقت الحالي
لكن هناك العديد من المصريين التي تعتمد حريتهم الآن
على تمكنهم من التواصل مع بعضهم البعض
من خلال قاعدة بيانات ربحية يملكها شخص في كاليفورنيا
والذي يطيع أوامر من الحكومات
التي تصدر أوامر الإفشاء لفايسبوك
نحن نشاهد بشكل آني تطور أنواع سياسات الحرية والتحرر في القرن ٢١
الذي تستطيع البرمجة تحقيقه
و نشاهد بشكل آني اكتشاف مواطن الضعف للهندسة السيئة للنظام الحالي
التشبيك الاجتماعي أي القدرة على استعمال الوسائل المجانية للتواصل
تقوم الآن بتغيير توازن السلطة في المجتمع بطريقة فورية
بعيدا عن وسائل رقابة الدولة المنظمة جدا
و قريبا من حياة الناس
الأحداث التي جرت في إيران و مصر و تونس
و التي ستحدث في مجتمعات أخرى خلال السنوات المقبلة
يبين الأهمية الاجتماعية و السياسية الكبيرة للتشبيك الاجتماعي
لكن كل ما نعرفه عن التكنولوجيا يبين لنا أن الوسائل الحالية للشبكات الإجتماعية
رغم قيمتها الكبيرة من الناحية السياسية
هي تعتبر أيضا خطيرة للاستعمال
بسبب المركزية الشديدة
و بسبب ضعفها الشديد أمام سيطرة الدولة و أعمالها الانتقامية
و تصميم تكنولوجيا هذه الوسائل مثل تصميم معظم تكنولوجيا البرمجيات غير المجانية
يحفزها مصالح تجارية تسعى إلى الربح
عوض مصالح تكنولوجية و التي تسعى إلى الحرية
ونشاهد نتيجة لذلك حركات سياسية لها قيمة كبيرة
تستطيع تغيير حياة مئات ملايين من الناس
لكن تقوم على أساس هش
مثل شجاعة السيد "زوكربيرغ"
أو موافقة شركة "غوغل" لمقاومة الدولة
رغم كونها شريك أعمال قوي لا تسعى "غوغل" أن تهين
نعيش في عالم حيث المعلومات الآنية لها أهمية كبيرة
للناس في الشارع و الذين يسعون لتحقيق حريتهم
تعتمد على خدمة تدوين مصغر تجارية في شمال كاليفورنيا
و التي يجب أن تجني أرباحا
لتبرير وجودها للناس الذين يصممون تكنولوجيا الخاصة بها
و التي نعرف أنها قادرة فجأة و لوحدها على أخذ قرار
التبرع بتاريخ كل شيء لمكتبة الكونغرس
و هذا يعني أظن أنه في أماكن أخرى يمكنهم التبرع بطريقة مختلفة
يجب علينا إصلاح هذا الأمر
يجب علينا إصلاحه بسرعة
نحن الآن متخلفين عن منحنيات حركات الحرية
التي تعتمد على البرمجة
و في كل مرة لا نصلح فيها المشاكل التي
يخلقها الاستعمال غير الآمن لوسائل التشبيك الاجتماعي التي تتسم
بقدر مفرط من المركزية و الرسملة لأجل القيام بسياسات الحرية
سياسات الحرية الفعلية في الشارع حيث توجد الدبابات
في كل مرة لا نصلح هذه المشاكل نصبح جزءا من النظام
الذي سيجلب مأساة في القريب
الأحداث التي جرت في مصر هي مصدر إلهام كبير
لكن الحكومة المصرية لم تستطع التحكم بالشبكة في الوقت المناسب
و غير جاهزة لأن تكون قاسية بالقدر الذي كان بإمكانها كونه
هذا ليس بالصعب لأن كل الحسابات هي في قاعدة بيانات واحدة
يتحكم بها السيد "زوكربيرج"
لإيقاف ثورة من خلال إرسال أمر لا يستطيع السيد "زوكربيرج" رفضه
يجب أن نفكر بشدة
و بسرعة
و من ناحية تأثير الإيجابي للتكنولوجيا
في عواقب ما قمنا بتصنيعه و ما لم نقم بتصنيعه
أشرت مرات عديدة للسبب وراء ضرورة تبديل الشبكات الإجتماعية
المركزة و خدمات توزيع المعلومات بخدمات اتحادية
تحدثت عن هذا كثيرا خلال السنة الماضية
قبل الجولة الأخيرة من المظاهرات في الشارع حول أهمية المسألة
و أود أن أتحدث عن المشاريع التي لطالما كنت أؤيدها
لكن دعوني أقول هذا مرة أخرى من وجهة نظر أخرى
أن جعل خدمات التواصل الاجتماعي مركزة بشكل مفرط هو ضعف سياسي مهم
أصدقائنا، شعب يسعى إلى الحرية
سيتم اعتقالهم و ضربهم و تعذيبهم و في النهاية قتلهم في مكان ما في الأرض
لأنهم يعتمدون من أجل استمرارهم السياسي من أجل الحرية
على التكنولوجيا التي نعرف أنها صنعت من أجل خيانتهم
بما أننا نهتم بالحرية و بما أننا أذكياء في استعمال التكنولوجيا
يجب علينا مواجهة تلك المشكلة و ليس لدينا الوقت
لأن الناس الذين يقومون بالمظاهرات التي نهتم بها بشدة
يواجهون مخاطر و يستعملون أشياء قد تؤذيهم
لا أريد أن يخاطر شخص بحياته لتحقيق الحرية في مكان ما ياستعمال الآيفون
لأنني أدري مخاطر ذاك الآيفون عليه بدون امتلاك أي وسيلة
للتحكم به أو ايقافه أو إعانته أو حتى معرفة ما الذي يحدث
يجب أن نفكر على مستوى الهياكل الأساسية في ما الذي نعنيه للحرية الآن
و يجب أن تعلم الدروس من الأحداث التي تجري حولنا بشكل آني
أظهر لنا الوضع في مصر
كما علمنا من الوضع في إيران عندما شاهدنا قوات الحكومة الإيرانية
تشتري شركات الاتصالات
و كما علمنا أن المصريين أصبحوا يعتمدون على شركة "فودافون" الأسبوع الماضي
نكتشف مرة أخرى السبب وراء خطورة الشبكات المغلقة
و الدافع وراء دمج مفتاح الإيقاف في هيكلة الشبكة
و هذا من خلال ممارسة الضغط على شركات الاتصالات الربحية
التي تتبع أسلوب حياة معين وفقا للحكومة من أجل البقاء
مفتاح الإيقاف هذا قد يؤذي الناس التي تسعى للحرية
و التي تستعمل التكنولوجيا التي نفهمها جيدا
إذن ماذا بوسعنا فعله في ظروف قررت فيها الحكومة تضييق هيكل الشبكة ؟
يمكننا استعمال الترابط الشبكي المتقاطع
يجب علينا استعمال الترابط الشبكي المتقاطع
يجب أن نتعلم الطرق التي تمكننا من توفير المعلومات للأشخاص
التي تستعمل الأجهزة العادية المتوفرة لديهم أو المتوفرة الرخيصة
لصنع تواصل شبكي يقاوم التحكم المركزي
إن الترابط الشبكي المتقاطع في البيئات الحضرية المكتظة بالسكان
لها مقدرة استدامة الأعمال الاجتماعية
التي شاهدناها في القاهرة و في الإسكندرية هذا الأسبوع
حتى بدون مقدمو خدمات الشبكة المركزة
إذا امتلك الناس أجهزة التوجيه اللاسلكي التي تتشابك
في منازلهم و في أماكن عملهم و في أماكن عمومية حولهم
يمكنهم الاستمرار في التواصل
رغم محاولات الإغلاق عن طريق المركزة
يجب علينا الضمان للناس نظام تواصلي متكامل و آمن
عن طريق الشبكات المحلية
يجب أن نؤمن ظروف يمكن فيها النجاة لأجل أنواع المواصلات التي يعتمد عليها الناس اليوم
بدون شبكات التواصل المركزة
التي يمكن استخدامها للمراقبة و التحكم و الاعتقال أو التي يمكن إغلاقها
هل يمكننا فعل ذلك ؟
بالطبع.
هل سنقوم بذلك؟
إذا لن نفعل، فسيصبح الوعد الاجتماعي العظيم المتعلق بحركة البرمجيات المجانية
أن البرمجيات المجانية تفضي إلى مجتمع حر منكوث
سوف تتدخل القوة في مكان ما قريبا
وسوف يتضح للناس أنه رغم كل تكنولوجيا الشبكات المتوفرة
و كل الشباب الطامحين في خلق حياة جديدة لأنفسهم
الحكومة ستظل هي الرابحة
يجب أن لا يحدث هذا
إذا نظرت في خريطة العالم ليلا تلك التي كل أنوارها مضاءة
و تخيل عندما تنظر إليها مجددا أنك تنظر بالأحرى إلى مخطط بياني شبكي
عوض مخطط كهربائي هيكلي
سوف تشعر بنبض ينبع من قارة أمريكا الشمالية
حيث يتم جميع عمليات استخراج البيانات في العالم
فكر بتلك الطريقة، حسنا؟
أصبحت أمريكا الشمالية قلب صناعة استخراج البيانات العالمية
وأصبح عملها معرفة كل شيء عن جميع الناس في كل أنحاء العالم
عندما غادر "دوايت إيزنهاور" الرئاسة في عام 1960
قام بإلقاء خطاب وداع مشهور للأمريكيين
و حذرهم من قوة المجمع الصناعي العسكري
هذه العبارة أصبحت شائعة جدا في المناقشات
لدرجة أن الناس توقفوا عن التفكير بجدية في معناها
الجنرال الذي قام بقيادة أكبر نشاط عسكري في القرن العشرين
اجتياح أوروبا
الجنرال الذي أصبح الرئيس الأمريكي في ذروة الحرب الباردة
كان يحذر الأمريكيين من التغيرات الدائمة التي ستصيب مجتمعهم
و التي ستكون نتيجة تفاعل الرأسمالية الصناعية مع القوة العسكرية الأمريكية
ومنذ يوم الخطاب كما تعلمون جميعا
أنفقت أمريكا على الدفاع أكثر من جميع دول العالم مجتمعين
و الآن
في القرن الواحد و عشرين و الذي يمكننا أن نحدد بدايته من أواخر سبتمبر 2001
بدأت الولايات المتحدة في صنع شيء جديد
مجمع صناعي عسكري للمراقبة
Ok, det er tid til hovedtalerne, og det er os en ære at have
Eben Moglen her som den første hovedtaler
Han er en professer i lov og retshistorie på Columbia universitet
Han er sikkert mest kendt for sin indragelse i FSF
og for at oprette Software friheds advokaturet
Han var også dybt indvolveret i skabelsen af GPL version 3
og selvfølgelig mange andre ting, og han vil give sin tale her i dag om
hvorfor politisk frihed mere end aldrig afhænger af software frihed
Eben Moglen, tak!
Tak og god morgen det er en stor fornøjelse at være her.
Jeg vil takke arrangørerne for miraklet som FOSDEM er
I ved at kun kaos
kan skabe en organisation af denne kvalitet og effekt
og det er en ære for mig at spille med i en lille rolle i den.
Jeg ved hvor ivrige i er for at håndtere tekniske sager
og jeg er ked af at starte med politik her først på morgenen, men det er vigtigt.
I har set det rundt omkring i verdenen i de sidste mange uger, har i ikke?
Det er omkring hvordan politik faktisk virker nu
for folk som faktisk søger frihed nu
og for folk der prøver at ændre deres verden nu.
Software er hvad det 21. århundrede er lavet af.
Hvad stål var for økonomien var for det 20. århundrede
hvad stål var for magt for det 20. århundrede
hvad stål var for politik for det 20. århundrede, er hvad software er nu.
Det er den afgørende bygnings blok, delen af hvad alt andet er lavet.
Og når jeg snakker om alt andet, mener jeg selvfølgeligt frihed.
Såvel som tyranni, såvel som dagligdagens forretning
såvel som at spionere på hvem som helst gratis hele tiden.
Med andre ord, hele sammensætningen af det sociale liv
som det virker, eller ikke virker for os
som det virker, eller ikke virker for dem som ejer
som det virker, eller ikke virker for dem som undertrykker
afhænger alt nu på software.
I den anden ende af denne hastende proces
når vi starter vores lille konspiration du og jeg og alle andre
i husker hvordan det virker, ikke?
Jeg mener, det er en simpel idé.
Lav frihed, put frihed ind i alting, tænd for frihed, ikke sandt?
Dette er sådan konspiration var designet, det er hvordan tingene burde virke.
Vi gjorde det ret godt og halvvejs gennem fase 1
min kære ven Larry Lessig fandt ud af hvad der foregik for os
og han skrev sin første meget forbløffende bog "Code"
i hvilken han sagde at kode ville gøre arbejdet af jura i det 21. århundrede.
Det var en afgørende idé ud af hvilket meget andet blev født
inklusive Creative commons og en del andre brugbare ting.
Den meget vigtige del nu, er at kode gør lovarbejdet
og arbejdet af staten, og kode gør revolutions arbejdet mod staten.
Og kode gør alt arbejdet som staten gør
prøver at bevare sin magt i revolutionære situationer.
Men kode organiserer også folk på gaden.
Vi har enorme demonstrationer rundt omkring i verden lige nu
og kraften af koden i begge retninger
Ok, es ist Zeit für die Keynotes und wir fühlen uns sehr geehrt,
Eben Moglen als ersten Hauptredner hier zu haben
Er ist Professor für Recht und Rechtsgeschichte an der Columbia-Universität.
Die meisten kennen ihn wohl für seine Beteiligung an der FSF
und für die Einrichtung des Software Freedom Law Center.
Er war ebenfalls intensiv an der Entwicklung der GPL Version 3 beteiligt
und natürlich an vielen anderen Dingen, so dass er heute eine Rede darüber halten wird,
warum politische Freiheit mehr denn je von der Freiheit der Software abhängt.
Danke, Eben Moglen.
Danke, guten Morgen. Es ist eine Ehre, hier sein zu dürfen.
Ich möchte den Organisatoren für dieses Wunder danken, das FOSDEM ist.
Ihr wisst alle, dass nur Chaos
eine Organisation von dieser Qualität und Kraft errichten konnte
und es ist eine Ehre für mich eine kleine Rolle darin zu übernehmen.
Ich weiß, dass ihr es alle nicht erwarten könnt, dass wir uns mit den technischen Dingen auseinandersetzen
und es tut mir leid, dass ich mit Politik zur frühen Morgenstunde beginnen muss, aber es ist dringend.
Ihr habt es in den letzten vergangenen Wochen überall in der Welt gesehen, nicht wahr?
Es geht darum, wie Politik wirklich gegenwärtig funktioniert
für Menschen, die jetzt wirklich Freiheit suchen,
für Menschen, die versuchen, jetzt eine Veränderung in der Welt herbeizuführen.
Software ist das, woraus das 21. Jahrhundert besteht.
Was Stahl für die Wirtschaft im 20. Jahrhundert bedeutete,
was Stahl für die Macht im 20. Jahrhundert bedeutete,
was Stahl für die Politik im 20. Jahrhundert bedeutete, dafür steht jetzt Software.
Es ist der entscheidende Baustein, die Komponente, aus der alles andere besteht.
Und wenn ich von allem anderen spreche, meine ich natürlich Freiheit.
Genauso wie Tyrannei, genauso wie das übliche Geschäft
genauso wie das Bespitzeln von jedem, gratis, rund um die Uhr.
In anderen Worten, die Zusammensetzung des gesellschaftlichen Lebens,
die Art, wie es für uns funktioniert oder auch nicht,
die Art, wie es für diejenigen funktioniert oder auch nicht, die besitzen,
die Art, wie es für diejenigen funktioniert oder auch nicht, die unterdrücken
... all das hängt von der Software ab.
Am anderen Ende dieses Beschleunigungsprozesses
als wir alle unsere kleine Verschwörung begonnen hatten, ihr und ich und alle anderen
ihr erinnert euch daran, wie es funktioniert, nicht wahr?
Ich meine, es ist eine simple Idee.
Mache Freiheit, stecke Freiheit in alles, schalte Freiheit an, richtig?
So war unsere Verschwörung ausgelegt, so sollte die Sache ablaufen
Wir waren ziemlich gut darin und etwa auf der halben Strecke der ersten Stufe
fand mein geschätzter Freund Larry Lessig für uns heraus, was abgeht
und er schrieb sein erstes, beeindruckendes Buch "Code"
in welchem er sagte, dass der Code die Aufgabe des Gesetzes im 21. Jahrhundert übernehmen würde
Das war eine äußerst wichtige Idee, aus der viel anderes entstand
einschließlich Creative Commons und eine Menge anderer nützlicher Dinge.
Der wirklich wichtige Punkt besteht jetzt darin, dass der Code die Aufgabe des Gesetzes
und die Aufgabe des Staates erledigt und die Aufgabe der Revolution gegen den Staat.
Und der Code erledigt all die Arbeit, die der Staat erledigt
während er versucht, seine Macht in revolutionären Situationen zu bewahren.
Aber der Code organisiert ausserdem die Leute auf der Straße.
Wir sehen gegenwärtig eine beeindruckende Demonstration, überall auf der Welt,
davon, welche Macht Code in beiden Richtungen hat.
Die Zeitungen in den Vereinigten Staaten waren im letzten Monat voll von Diskussionen,
die sich um ein Buch namens „The Net Delusion“ von Evgeny Morozov drehten
Ein sehr interessantes Buch, das eine eher pessimistische Perspektive auf die politische Natur der Veränderungen im Netz einnimmt
Herr Morozov, der aus Weissrussland kommt
und daher ein sehr klares Verständnis vom Mechanismus der Gewaltherrschaft im 21. Jahrhundert hat,
sieht die Arten, auf welche die Institutionen des Netzes
zunehmend vom Staat kooptiert werden, um die Kontrolle einzuschränken oder Freiheit zu eliminieren.
Und seine Zusammenfassung eines halben Jahrzehnts politischer Dokumente bezüglich dieses Themas in seinem Buch
stellt eine Warnung an Techno-Optimisten dar, zumindest behauptet er das,
hinsichtlich des Wesens der Illusion, dass das Netz Freiheit bringen würde.
Ich bin, schätze ich, einer dieser Techno-Optimisten, weil ich denke, dass das Netz Freiheit bringt.
Ich denke jedoch nicht, dass Herr Morozov falsch liegt.
Das falsche Netz bringt Tyrannei und das richtige Netz bringt Freiheit.
Das ist eine Art zu begründen, warum ich immer noch diese Anstecker habe
auf denen "Stallman was right" steht.
Das richtige Netz bringt Freiheit und das falsche Netz bringt Tyrannei,
weil alles davon abhängt wie der Code funktioniert.
Ok, wir wissen das alle.
Wir haben viel Zeit darauf verwendet, freie Software zu machen.
Wir haben viel Zeit damit verbracht, freie Software in alles zu stecken,
und wir haben versucht, Freiheit anzuschalten.
Wir haben uns ebenso mit anderen Elementen
der freien Kulturwelt verbündet, welche wir mit ins Leben gerufen haben.
Ich kenne Jimmy Wales seit langem und Julian Assange, und das verändert die Welt.
Wikipedia und Wikileaks sind zwei Seiten der selben Münze.
Sind zwei Seiten der selben Münze, von welcher die dritte FOSDEM ist.
Es ist die Macht der gewöhnlichen Menschen, sich zu organisieren und die Welt zu verändern,
ohne eine Hierarchie bilden zu müssen
und ohne sich den Machtstrukturen zu ergeben,
die von dem Wunsch nach Freiheit bedroht werden.
Wikileaks wurde zu Weihnachten weltweit
in einer halbkriminellen Weise behandelt
und dann machten die Ereignisse in Tunesien es noch ein wenig komplizierter.
Als klar wurde, dass das, was weltweit primär als
Verschwörung behandelt wurde, die angeblich das Ziel hat, den Ruf des US-Aussenministeriums zu beschädigen
oder das US-Militär zu behindern,
tatsächlich, in Wirklichkeit ein Versuch war, den Menschen zu erlauben, ihre Welt begreifen zu lernen.
Zu lernen, wie Macht tatsächlich funktioniert, und letztlich etwas dagegen zu tun.
Und was in Tunesien passierte war, dachte ich, ein gewandter Gegenbeweis
zu der Vorstellung, dass Wikileaks, freie Kultur und freie Software
gegründet wurden, um Zerstörung, Nihilismus oder, ich scheue mich eben dieses Wort in diesem
Kontext zu nennen, Terrorismus zu befördern.
In Wahrheit war es die Freiheit, die unordentlich, kompliziert,
potentiell kurzfristig zerstörerisch, aber langfristig ein Segen ist.
Die Medizin für die menschliche Seele.
Ich weiß, das ist schwierig, weil die meiste Zeit, wenn wir programmieren,
es sich nicht so anfühlt, als ob wir etwas tun,
in dem die menschliche Seele wirklich involviert ist.
Daher ist es schwierig, die politische und spirituelle Bedeutung
freier Software zum jetzigen Zeitpunkt ernst zu nehmen.
Aber es gibt eine Menge Ägypter, deren Freiheit nun
von Ihrer Fähigkeit abhängt, über eine zu Profitzwecken bereitgestellte Datenbank zu kommunizieren,
die einem jungen Mann in Kalifornien gehört,
der Befehle von Regierungen befolgt, die von Facebook verlangen, Daten freizugeben.
Wir sehen in Echtzeit die Entwicklung der Arten von Politik
von Befreiung und Freiheit im 21. Jahrhundert, die Code auslösen kann
und wir sehen in Echtzeit die Entdeckung der Verwundbarkeit,
die aus der schlechten Architektur der bestehenden Systeme erwächst.
Soziale Netzwerke, also die Fähigkeit, unstrukturierte Kommunikationswege zu benutzen,
zwischen vielen Einzelnen Information auszutauschen, die in Sekundenschnelle übertragen wird,
das verändert das Machtgleichgewicht einer Gesellschaft.
Das nimmt den hochorganisierten Instanzen staatlicher Kontrolle Macht weg,
und gibt sie Leuten in ihrem eigenen Leben.
Das, was im Iran, in Ägypten und Tunesien geschah,
und was in anderen Gesellschaften in den nächsten Jahren passieren wird,
zeigt die enorme politische und zentrale Bedeutung von sozialen Netzwerken.
Aber alles, was wir über Technologie wissen, sagt uns,
dass die gegenwärtigen Formen sozialer Netzwerke
trotz ihres enormen Werts für Politik zugleich inhärent gefährlich für ihre Benutzer sind.
Sie sind zu zentralisiert.
Sie sind zu verletzlich im Hinblick auf staatliche Sanktionen und Kontrolle.
Und das Design ihrer Technologie
genauso wie das Design fast aller unfreier Software
wird mehr durch Geschäftsinteressen, die Profit erzielen wollen, motiviert
als bei technologischen Interessen, die Freiheit erzielen wollen.
Das Ergebnis ist, dass wir zusehen können,
wie politische Bewegungen von enormem Wert,
die in der Lage sind, das Leben von hunderten Millionen Menschen zu ändern,
auf einer zerbrechlichen Basis aufbauen, wie etwa dem Mut von Herrn Zuckerberg
oder dem Willen von Google, sich gegen den Staat zu stellen
wobei der Staat ein mächtiger Geschäftspartner ist,
und eine Instanz, die zu beleidigen, Google sich nicht leisten kann.
Wir leben in einer Welt, in der Echtzeit-Information,
die für die Menschen in der Straße, die um ihre Freiheit kämpfen, lebenswichtig ist,
von einem Microblogging-Dienst in Nordkalifornien abhängt,
der einen Profit erzielen muss, um seine Existenz vor denjenigen zu rechtfertigen,
die seine Technologie designen
und der, wie wir wissen, in der Lage ist, von einem Tag auf den anderen alleine zu entscheiden,
die ganze Geschichte all dessen, was jemals jemand auf dieser Seite gesagt hat,
der amerikanischen Kongressbibliothek zu überlassen.
Das heißt, nehme ich an, dass sie bei einer anderen Gelegenheit
eine Spende einer anderen Art machen könnten.
Wir müssen das ändern. Wir müssen das schnell ändern.
Wir hängen hinter dem Status Quo hinterher, was die Bewegungen für die Freiheit angeht, die von Code abhängen.
Und mit jedem Tag, an dem wir die Probleme nicht beheben, die durch die Benutzung von unsicheren, überzentralisierten,
überkapitalisierten sozialen Netzwerken entstehen, die benutzt werden, um die Politik der Freiheit zu betreiben,
die wirkliche Politik der Freiheit auf der Straße, bei den Panzern,
je mehr wir darin versagen, diese Fehler zu beheben, um so mehr werden wir ein Teil des Systems,
das bald zu einer Tragödie führen wird.
Das, was in Ägypten passiert ist, ist extrem inspirierend.
Aber der ägyptische Staat hat erst spät angefangen, zu versuchen, das Netz zu kontrollieren
und er war nicht so skrupellos, wie er hätte sein können.
Es ist nicht schwer, wenn alle in einer großen Datenbank sind, die von Herrn Zuckerberg kontrolliert wird,
einer Revolution den Kopf abzuschlagen, indem man Herrn Zuckerberg einen Befehl schickt, den zu ignorieren, er sich nicht leisten kann.
Wir müssen tief und schnell und mit guten technologischen Hintergedanken
über die Konsequenzen dessen nachdenken, was wir gebaut haben, und dessen, was wir noch nicht gebaut haben.
Ich habe schon ein paar Mal den Grund genannt, weshalb
zentralisierte soziale Netzwerke und Datenservices
von dezentral vernetzten Diensten ersetzt werden sollten.
Ich habe darüber intensiv letztes Jahr gesprochen,
bevor die letzte Welle von Demonstrationen auf der Straße
die Wichtigkeit der ganzen Sache gezeigt hat.
Und ich will auf die Projekte zurückkommen, die ich befürwortet habe.
Aber lassen Sie mich nur aus dieser anderen Perspektive noch einmal sagen,
dass die Überzentralisierung von Netzdiensten eine entscheidende politische Schwäche ist.
Unsere Freunde, Leute die Freiheit anstreben,
werden verhaftet, geschlagen, gefoltert und irgendwo auf der Welt auch getötet werden.
Weil sie in ihrem politischen Überleben in ihren Freiheitsbewegungen
von Technologie abhängig sind, von der wir wissen, dass sie dazu entwickelt wurde, sie zu verraten.
Wenn Freiheit für uns so wichtig ist, wie sie ist,
und wenn wir so gut mit Technologie umgehen können, wie wir es können,
dann müssen wir dieses Problem angehen. Die Zeit läuft uns tatsächlich davon.
Weil Leute, deren politische Bewegungen uns wichtig sind,
schon dort draußen gefährdet sind, und Dinge benutzen, die sie verletzlich machen.
Ich will nicht, dass jemand irgendwo sein Leben für die Freiheit auf das Spiel setzt, der ein IPhone mit sich trägt.
Weil ich weiß, was das IPhone ihm antun kann
wenn wir keine Möglichkeit haben, es zu kontrollieren, zu verhindern, anders zu machen oder überhaupt nur zu wissen, was los ist.
Wir müssen in Begriffen der Infrastruktur darüber nachdenken, was unsere Arbeit für die Freiheit bedeutet.
Und wir müssen die Lektionen lernen, die uns die Geschehnisse, die in diesem Moment um uns herum passieren, zeigen können.
Eine Sache, die uns die ägyptische Situation gezeigt hat,
wie wir es vermutlich nach der iranischen Situation wussten,
wenn wir sahen, wir die Kräfte des iranischen Staates die Telekommunikationsunternehmen übernahmen,
wie wir sahen, als die Ägypter letzte Woche Druck auf Vodafone ausübten,
in diesen Fällen, haben wir gelernt, wieso geschlossene Netze so schädlich für uns sind.
Wieso die Fähigkeit, einen Notausschatler in die Infrastruktur einzubauen
indem man die profitorientierten Kommunikationsnetzbetreiber unter Druck setzt
die mit der Regierung zurechtkommen müssen, um zu überleben,
wieso diese Möglichkeit, unsere Leute, die Freiheit verlangen, in Gefahr bringen kann, das wissen wir.
Aber, was können wir jetzt tun, um Freiheit unter Umständen zu befördern,
in denen der Staat sich entschließt, den Versuch zu unternehmen, die Netzwerkinfrastruktur abzuklemmen?
Nun, wir können auf Mesh-Netzwerke zurückgreifen.
Wir müssen auf Mesh-Netzwerke zurückgreifen.
Wir müssen zu verstehen versuchen, wie wir Menschen,
die die gewöhnlichen Geräte benutzen, die sie schon haben, oder billig kaufen können, die Möglichkeit geben können,
Netzwerke aufzubauen, die zentralisierter Kontrolle widerstehen.
Mesh-Netzwerke in dicht besiedelter, urbaner Umgebung
können das soziale Handeln unterstützen,
das wir in Kairo und Alexandria diese Woche gesehen haben.
Sogar ohne zentralisierte Netzwerkdienste,
wenn Leute drahtlose Router in ihren Wohnungen und Büros haben, die sich untereinander selbständig vernetzen können,
können sie weiter kommunizieren,
selbst wenn es Versuche in zentralen Begriffen gibt, sie abzuschalten.
Wir müssen zu der Möglichkeit zurückkommen, Menschen die Sicherheit
abgesicherter Punkt-zu-Punkt-Kommunikation über diese lokalen Mesh-Netze zu geben.
Wir müssen Überlebensbedingungen
für die Art von Kommunikation schaffen, auf die sich Leute jetzt verlassen
ausserhalb des Kontextes zentralisierter Netzwerke,
die benutzt werden können, um sie zu überwachen, kontrollieren, verhaften oder auszuschalten.
Können wir das tun? Ohne Zweifel. Werden wir es tun?
Wenn wir es nicht tun, werden wir das große Versprechen, der Bewegung für freie Software brechen,
dass freie Software in eine freie Gesellschaft führen wird.
Bald wird irgendwo die Macht einschreiten und der Menschheit demonstrieren,
dass auch mit all dieser Netzwerktechnologie
und mit all diesen jungen Menschen, die versuchen, sich ein neues Leben aufzubauen,
der Staat trotzdem gewinnt.
Das darf nicht passieren.
Wenn Sie auf die Karte schauen, die die Welt bei Nacht zeigt, und auf der alle Lichter zu sehen sind,
und wenn Sie sich das nächste Mal dabei vorstellen, dass Sie auf einen Netzwerkgraphen schauen,
und nicht auf einen Graphen der elektrischen Infrastruktur,
dann werden Sie so etwas wie einen Puls in Nordamerika fühlen,
wo das Data Mining für die ganze Welt betrieben wird.
Denken Sie über es in der folgenden Weise nach, ja?
Nordamerika wird das Herz der globalen Data Mining-Industrie.
Es wird zu seiner Aufgabe, alles über jede Person überall zu wissen.
Als Dwight Eisenhower das Präsidentenamt 1960 verließ,
hielt er eine berühmte Abschiedsrede an das amerikanische Volk,
in der er vor der Macht des Militärisch-Industriellen Komplexes warnte,
ein Ausdruck, der so gebräuchlich in Diskussionen wurde,
dass Leute aufhörten, über seine Bedeutung nachzudenken.
Der General, der die größte militärische Operation des 20. Jahrhunderts geleitet hatte,
die Invasion von Europa.
Der General, der im Höhepunkt des Kalten Krieges Präsident geworden war,
warnte die Amerikaner vor den permanenten Veränderungen in ihrer Gesellschaft,
die sich aus der Interaktion zwischen
dem Industriekapitalismus und der amerikanischen Militärmacht ergeben.
Seit dem Zeitpunkt dieser Rede, wie Sie alle wissen,
haben die USA mehr für die Verteidigung ausgegeben als der Rest der Welt zusammen.
Jetzt, im 21. Jahrhundert, das wir als die Zeit nach dem Ende des September 2011 definieren können,
haben die USA damit begonnen, etwas Neues aufzubauen.
Einen Überwachungsindustriell-Militärischen Komplex.
Die "Washington Post" hat letztes Jahr die wichtigste journalistische Veröffentlichung produziert,
eine Serie, die Ihnen online zur Verfügung steht, mit dem Namen "Top Secret America",
in der die "Washington Post", nicht nur acht sehr nützliche, lange, analytische Reportagen
über den geheimen Sektor der amerikanischen Industrie schrieb,
der um Überwachung und Datenverarbeitung herum aufgebaut ist.
Die "Post" stellte auch eine enorme Datenbank zusammen, die für jeden auf der
Seite der Zeitung verfügbar ist, in der alle geheimen Vertragspartner der Regierung,
die sie in öffentlichen Dokumenten finden konnten aufgeführt sind,
was sie für die Regierung machen, was ihnen bezahlt wird
und was über sie bekannt ist.
Eine Datenbank, die für alle möglichen journalistischen Projekte verwendet werden kann,
die über das hinausgehen, das die "Post" selbst publiziert hat.
Ich ermuntere alle, sich "Top Secret America" einmal anzuschauen.
Was es Ihnen zeigen wird, ist, wie viele Googles es dort draußen gibt,
unter der direkten Kontrolle der Regierung der Vereinigten Staaten,
und wie viele Googles unter der Kontrolle von Google stehen.
In anderen Worten, das riesige, sich ausbreitende Netz,
das das traditionelle Abhören nach dem zweiten Weltkrieg der USA
von allem überall auf der Welt außerhalb der Vereinigten Staaten
mit dem neuen Abhören von Dingen in den Vereinigten Staaten verbindet,
das früher in meinem Land, so wie ich seine Gesetze kannte, illegal war,
und mit den Daten verbindet, die jetzt in all den kommerziellen Sammlungen vorhanden sind,
die alles beinhalten, das Sie in Suchfelder eingeben,
was Sie glauben, wünschen, hoffen, fürchten oder bezweifeln, genauso wie jede Reisebuchung die Sie vornehmen
und alle Nachverfolgungsdaten, die Ihr freundliches Smartphone versendet.
Wenn Regierungen heute von der Zukunft des Internets sprechen,
so weiß ich aus vertrauenswürdigen Kontakten in den Regierungen mehrerer Länder,
wenn Regierungen heutzutage über die Zukunft des Internets sprechen,
dann sprechen sie darüber fast ausschließlich im Hinblick auf Cyberkriege.
Dies ist ein Feld, das mich nie besonders interessiert hat und das einen eigenen Jargon besitzt,
aber einige Lektionen, die man aus den Debatten zwischen Regierungen über Cyberkriege lernen kann,
sind wahrscheinlich für uns hier von Interesse.
Die drei mächtigsten Staatenverbünde der Erde,
die Vereinigten Staten von Amerika, die Europäische Union und die Volksrepublik China,
diskutieren über Cyberkriege relativ regelmäßig auf einer relativ hohen Ebene.
Einige der Leute, die um diesen Tisch sitzen, haben unterschiedliche politische Ansichten,
aber es gibt einen großen Bereich, in dem Konsens herrscht.
in der Welt des Cyberkriegs redet man über "Exfiltration".
Wir würden das Spionage nennen, sie meinen damit die "Exfiltration" unserer Daten in ihre Taschen.
Exfiltration, sagen mir diese und jene und alle möglichen Regierungsmitarbeiter,
Exfiltration wird allgemein von Regierungen als eine Zone ohne Regelungen angesehen.
"Jeder darf alles überall zu jeder Zeit abhören."
"Wir glauben nicht an irgendwelche Grenzen für Regierungen".
Und der Grund dafür ist, dass alle Regierungen zuhören wollen
und keine Regierung glaubt, dass man Abhören verhindern kann.
Was den letzten Punkt betrifft, glaube ich, dass sie zu pessimistisch sind,
aber wir sollten anerkennen, dass sie eine Menge Geld ausgegeben haben, um es zu versuchen,
und sie glauben es zu wissen.
Der Punkt, an dem die Meinungsverschiedenheiten im Moment existieren,
so sagen mir die Regierungsmitarbeiter, mit denen ich gesprochen habe,
betrifft nicht Exfiltration, sondern das, was sie "Unterbrechung von Netzwerken" nennen.
Damit meinen sie die Zerstörung von Freiheit.
Die grundlegende Haltung hier ist diejenige von zwei Parteien in einem ausgewogenen Gespräch.
Eine Seite in diesem Gespräch sagt: Was wir wollen, sind klare Regeln.
Wir wollen wissen, was wir angreifen dürfen,
was wir verteidigen müssen und was wir mit den Dingen tun dürfen, die weder Feind noch Freund sind.
Die andere Seite in diesem Gespräch sagt: Wir erkennen keine Unterschiede an.
Überall im Netz, wo es eine Bedrohung
für unsere nationale Sicherheit oder unsere nationalen Interessen gibt,
behaupten wir ein Recht, diese Bedrohung zu unterbrechen oder zu zerstören,
unabhängig von ihrem geographischen Ort.
Ich muss nicht für Sie charakterisieren, welche der Regierungen
die Vereinigten Staaten, die Europäische Union
oder die Volksrepublik China, diese verschiedenen Positionen innehat.
Und ich sollte sagen, dass ich vermute, dass in all diesen Regierungen
Meinungsverschiedenheiten zu diesen Punkten bestehen,
es dominante und weniger dominante Fraktionen gibt,
aber alle Parteien sind sich immer mehr bewusst,
dass Nordamerika der Ort ist, an dem Data Mining zuhause ist.
Und das ist entweder ein Vorteil, eine zweifelhafte Sache oder ein Problem,
je nachdem, welchen Staat oder welche Staatengemeinschaft man repräsentiert.
Europäische Datenschutzgesetze haben genau so viel erreicht:
Sie haben Ihre persönlichen Daten fast ausschließlich nach Nordamerika gebracht, wo sie nicht kontrolliert werden.
Soweit waren die europäischen Gesetze erfolgreich.
Die Data Mining-Industrien sind außerhalb der EU konzentriert,
hauptsächlich aus Gründen gesetzlicher Bestimmungen.
Wie alle Unternehmen es tendenziell tun, operieren sie in dem Teil der Welt,
wo es die geringste Kontrolle über ihr Verhalten gibt.
Es besteht keine Aussicht, dass die nordamerikanischen Regierungen,
insbesondere die Regierung der Vereinigten Staaten,
deren nationale Sicherheitspolitik mittlerweile vom Zuhören und von Data Mining abhängt,
das für Sie ändern wird.
Diese Möglichkeit gibt es nicht. Nicht in der nahen Zukunft.
Als er Präsidentschaftskandidat war, am Anfang,
in den demokratischen Vorwahlen, sprach sich Barack Obama dafür aus,
den amerikanischen Telekommunikationsriesen keine Immunität dafür zu gewähren,
dass sie bei der innerstaatlichen Spionage in den Vereinigten Staaten mitgemacht haben,
ohne eine direkte, öffentliche rechtliche Genehmigung dafür zu haben.
Als er dann ein Kandidat in den allgemeinen Wahlen war,
war er nicht mehr dafür, die Immunität zu verhindern.
Noch mehr, als Senator aus Illinois
hat er kein Veto gegen das Gesetz eingelegt, das den Telekommunikationsriesen Immunität gewährt, und es wurde verabschiedet.
Wie Sie wissen, ist die Politik der Obama-Regierung,
was Data Mining, Überwachung und innere Sicherheit im Netz betrifft,
kaum von der der Vorgängerregierung zu unterscheiden,
außer an den Punkten, an denen sie agressiver auf Regierungskontrolle dringen.
Wir können uns nicht auf eine freiheitliche Tendenz
in der Praxis des allgemeinen Abhörens jeder Person, überall, über alle Themen verlassen, die es jetzt gibt.
Profitinteressen werden keinen Datenschutz produzieren
und schon gar keine verlässliche Verteidigung der Freiheit auf der Straße.
Wenn wir Kommunikationssysteme für die Politik der Zukunft bauen wollen,
müssen wir sie unter der Annahme aufbauen,
dass dem Netzwerk nicht nur nicht vertraut wird, sondern dass es nicht vertrauenswürdig ist.
Und wir müssen sie unter der Annahme aufbauen, dass zentralisierte Dienste Menschen töten können.
Wir dürfen hier keinen Unsinn machen.
Wir dürfen Facebook nicht mit einer Privatsphärenregelung herumeiern lassen. Das ist lächerlich.
Wir müssen die Dinge ersetzen, die uns verletzlich machen,
und die unsere Kollegen auf der ganzen Welt dazu bewegen, sie zu benutzen,
um Freiheit einzufordern, nur um plötzlich zu entdecken,
dass das Versprechen durch einen Notausschaltknopf gebrochen werden kann.
Glücklicherweise wissen wir, wie wir eine technische Lösung für dieses Problem finden können.
Günstige, kleine, energiesparende Server im Steckdosenformat sind das, was wir brauchen.
And sie gibt es jetzt überall
und sehr bald werden sie sehr billig werden.
Ein kleines Gerät, so groß wie ein Ladegerät,
das einen Niedrigenergiechip mit ein oder zwei W-Lan-Anschlüssen verbindet
und einige andere Anschlüsse
und etwas nette, freie Software von uns
kann ein praktisches Gerät sein, um signifikant die eigenen Daten zu schützen
und freiheitsbasierte Kommunikation zu ermöglichen.
Denken Sie darüber nach, was dort drin sein muss.
Mesh-Netzwerk - das funktioniert noch nicht ganz, aber es sollte funktionieren.
OpenBTS und Asterisk - ja, damit könnten wir Telefonsysteme aufbauen,
die sich selbst vernetzen, aus Teilen, die fast nichts kosten.
Dezentral verteilte statt zentralisierte Microblogs,
soziale Netzwerke, Fotogallerien,
anonyme Publikationsplattformen die auf "cloudy" [verteilten] Webservern aufbauen.
Wir können all das tun.
Ihre Daten in Ihrer Wohnung, wohin die anderen erst einmal kommen müssen, um sie zu bekommen,
und sich mit den gesetzlichen Grenzen auseinandersetzen müssen, so wie sie sind,
falls es in Ihrer Gesellschaft solche Grenzen gibt, dahingehend
was innerhalb der vier Wände ihrer Wohnung passieren darf.
Verschlüsselte E-Mails, einfach so, immer,
eine Absicherung gegen Schadsoftware und Eindringlinge für all diese wackeligen Windows-Computer
und andere schlechte Geräte, die umfallen, sobald ein Zwölfjähriger sie anstupst.
Proxy-Dienste, die helfen, nationale Firewalls zu überwinden.
Intelligente Tunnels, um Aktivitäten zu umgehen, die die Netzneutralität beschädigen,
egal ob die des Internetanbieters oder anderer Netzwerkbetreiber.
All dies kann einfach ermöglicht werden, und wir müssen dazu nur die Sachen benutzen, die wir schon jetzt die ganze Zeit benutzen und herstellen.
Wir haben universell einsetzbare Softwareplattformen, die mehr als robust genug für all diese Zwecke sind,
und wir müssen nur noch ein paar kleine Sachen auf der Ebene der Anwendungen machen.
Gestern haben wir in den Vereinigten Staaten die Freedombox Foundation gegründet,
die ich als temporäre oder langfristige, je nach dem wie es läuft,
organisatorische Basis dafür verwenden werde, daran zu arbeiten, freie Software
auf kleinen Serverboxen laufen zu lassen,
wo möglich auf freier Hardware, wo nötig auf unfreier Hardware,
um überall auf der Welt zu niedrigen Preisen,
Geräte zur Verfügung zu stellen, mit denen Menschen gerne interagieren,
die Privatsphäre schützen und die dabei helfen, robuste Freiheit zu sichern.
Wir können solche Objekte billiger machen als Ladegeräte für Smartphones.
Wir können dem Menschen etwas zur Verfügung stellen, das sie zu einem sehr geringen Preis kaufen können,
das sie in ihrer Wohnung anschließen können, auf dem freie Software läuft,
das in normalen Zeiten ihr Leben verbessert,
und das seine Wirksamkeit wirklich entfaltet, wenn die Zeiten nicht so normal sind,
wenn wir draußen, auf der Straße Freiheit herstellen.
Eine weissrussische Theatergruppe, die verhaftet und misshandelt wurde,
nach den sogenannten Wahlen in Minsk in diesem Winter,
und die sich im Januar selbst nach New York City "exfiltriert" hat,
führte einige Sachen von Tom Stoppard auf und gab einige Interviews.
- Entschuldigung, von Harold Pintar - und gab einige Interviews
Einer der weissrussischen Schauspieler, der Teil dieser Gruppe war,
sagte in einem Interview mit der New York Times
"Der weissrussische KGB ist die ehrlichste Organisation der Erde.
"Nachdem die Sowjetunion zerbrach, sahen sie keine Notwendigkeit, etwas an ihrem Tun zu ändern,
"und deshalb sahen sie auch keine Notwendigkeit, ihren Namen zu ändern."
Und ich dachte, dass dies eine wirklich hilfreiche Aussage war.
Wir müssen im Gedächtnis behalten, dass diese Leute die gleichen Leute sind, die sie immer schon waren,
egal, ob sie in Kairo oder Moskau oder Weissrussland oder Los Angeles oder Jakarta sind
oder irgendwo anders auf der Welt.
Sie sind genau die gleichen Leute, die sie immer schon waren.
Genauso sind wir genau die gleichen Leute, die wir immer schon waren.
Vor einer Generation, machten wir uns auf, die Freiheit zu realisieren, und wir tun es immer noch.
Aber wir müssen jetzt die Geschwindigkeit erhöhen.
Wir müssen jetzt dringlicher arbeiten.
Wir müssen unsere Ingenieurtätigkeiten direkter auf die Politik ausrichen.
Weil wir Freunde auf den Straßen haben, die versuchen, menschliche Freiheit zu erschaffen.
Und wenn wir ihnen nicht helfen, werden sie Schaden erleiden.
Wir nehmen Herausforderungen an - dies ist eine Herausforderung. Wir müssen das tun. Vielen Dank.
Vielen Dank. Ich denke es gibt genug Zeit, für ein paar Fragen,
also heben Sie Ihre Hand, wenn Sie möchten.
Die Frage war, was komplette Dezentralisierung für Identität bedeutet,
weil der Staat... Sie mögen glauben, wer Sie sind .. aber der Staat gibt Ihnen einen Pass
oder ein anderes offizielles Dokument, mit dem Sie sich identifizieren können.
Also, bei kompletter Dezentralisierung, wie identifizieren Sie sich über ein Netzwerk?
Ich bezweifle, dass es irgendetwas gibt, was zu vollständiger Dezentralisierung führen wird,
aber lassen Sie mich eine Geschichte erzählen, die helfen könnte, zu erklären, wie ich darüber denke.
Wir müssen dazu um 16 Jahre zurückkehren, zu einer Zeit als es ein Programm namens PGP gab
und als es eine Regierung in den Vereinigten Staaten gab, die versuchte, dieses Programm zu vernichten.
Ich weiß, dass das für viele Leute wie antike Geschichte klingen wird, aber es ist mein Leben, daher ist es für mich nicht so.
Wir hatten im Januar 1995 eine Diskussionsveranstaltung an der juristischen Fakultät in Harvard
zwei gegen zwei Personen über PGP und über die polizeilichen Ermittlungen und über die Zukunft von Geheimhaltung.
Die Teilnehmer auf meiner Seite waren ich und Danny Whitesner,
der damals für das Electronic Privacy Information Center arbeitete,
später für das W3C und heute für das Handelsministerium der Vereinigten Staaten.
Auf der anderen Seite gab es die damalige stellvertretende Generalstaatsanwältin
und einen früheren obersten Rechtsberater der National Security Agency.
Wir debattierten über PGP, und dann über Verschlüsselung, über den Clipper-Chip und einige andere Themen,
die heute schon lange nicht mehr aktuell sind, einige Stunden lang
und dann wurden wir alle zu einem kleinen Dinner in den Fakultätsclub von Harvard eingeladen.
Auf dem Weg über den Campus von Harvard
sagte die stellvertretende Generalstaatsanwältin der Vereinigten Staaten zu mir:
"Eben, auf der Grundlage deiner öffentlichen Aussagen heute nachmittag
habe ich genug Indizien, um das Abhören deiner Telefongespräche anzuordnen."
Sie hielt das für einen Scherz.
Und damals, 1995, konnte man mehr oder weniger damit durchkommen, das für einen Scherz zu halten,
wenn man stellvertretende Generalstaatsanwältin der Vereinigten Staaten war, weil es so offensichtlich ungesetzlich war.
Deshalb habe ich nur gelächelt, und wir gingen Abendessen,
und nachdem die Teller leer waren, und die Walnüsse und der Portwein aufgefahren wurden,
dieser frühere oberste Rechtsberater der National Security Agency
- ich nenne hier keine Namen, um die nicht ganz so Unschuldigen zu schützen -
dieser frühere NSA-Anwalt, er schaute ruhig in die Runde
auf diese affektierte, durch den Portwein hervorgerufene Art
und sagte: "OK, wir ziehen unseren Kopf ein, wir stimmen zu und werden Ihren Mandanten nicht verfolgen.
PGP wird es geben. Wir haben lange darum gekämpft,
Verschlüsselung mit öffentlichen Schlüsseln hinauszuzögern, aber das ist jetzt zu Ende."
Und dann schaute er in die Runde und sagte: "Aber niemand hier interessiert sich für Anonymität, oder?"
Und es lief mir kalt den Rücken herunter,
weil ich wusste, was das Thema der nächsten 15 Jahre sein würde.
Ich würde deshalb gerne Ihre Bemerkung umdrehen, um zu sagen,
dass das, über was wir wirklich reden, die Frage ist, ob es irgend eine Erhaltung von Anonymität geben wird.
In der Mitte der 1990er Jahre hat die andere Seite mit der Idee,
dass es starke Verschlüsselung geben wird und E-Commerce, ihren Frieden geschlossen,
aber die Annahme war, dass es keine Anonymität geben würde.
Natürlich haben sie in den letzten zehn Jahren eine starke Allianz
mit der globalen Unterhaltungsindustrie geschlossen,
also mit denen, die sich jetzt "Content-Unternehmen" nennen,
und die auch gegen Anonymität sind, nicht wahr?
Der Grund ist, dass sie wissen wollen, was Sie lesen und hören und anschauen, in jedem einzelnen Fall,
damit Sie den Reichtum ihrer Aktienbesitzer für diese unternehmen vergrößern können.
Das wirkliche Problem mit der Identität ist nicht das Problem,
ob wir über den Punkt hinaus dezentralisieren können, an dem es noch Identität gibt,
das werden wir nicht tun. Wir werden es nicht tun können.
Das wirkliche Problem der Identität ist, ob wir eine eigene haben können
oder ob wir letztlich die Daten auf verteilten Servern sind, die andere Leute über uns anlegen,
die beinhalten, wo wir sind, was wir tun, was wir denken, was wir lesen, was wir essen und alles andere ebenso
so lange jemand eine Verfügung zu Herrn Zuckerberg
senden kann, der eine große Datenbank besitzt, in der Sie Ihr ganzes Leben leben.
Ich verstehe den Gedanken, dass Leute denken,
oder dass wir satirisch oder sogar ernst gemeint behaupten,
dass wir zu radikal dezentralisieren wollen, bis zu dem Punkt, an dem Identität verloren geht.
Aber wenn Sie sich in einer Diskussion wiederfinden, in der Ihnen Leute sagen,
dass Sie alles so weit anrchisieren wollen, dass es keine Namen in Reisepässen mehr gibt,
dann können Sie diesen Leuten versichern, dass in der realen Welt alles ziemlich genau so bleiben wird, wie es ist.
Wir wollen nur, dass es in dieser realen Welt weniger Leute gibt, die anderen die Fingernägel herausziehen.
Und das ist der Grund, wieso wir damit beschäftigt sind Freedom Boxes zu bauen und Leuten zu helfen, sie zu benutzen.
Danke der Nachfrage, Reisepässe bleiben ziemlich genau so, wie sie gerade sind,
mit dem RFID-Chip in ihnen und den Fingerabdrücken und dem Netzhautscan und allem.
Liebe Freunde, ich habe keine Sorgen, dass wir zu weit gehen.
Die anderen sind viel zu weit gegangen und es ist unsere Aufgabe, wieder zurück nach Hause zu kommen.
Hallo Eben, ich bin hier.
Jérémie von "La Quadrature du Net".
Erstmal möchte ich dir danken und ich werde dir niemals genug danken,
dafür, dass du für jeden von uns eine Inspiration bist.
Wenn ich dir für die Inspiration im Hinblick auf die Perspektive der Technologieentwicklung danke,
weil ich sowohl ein Technologie-Geek und ein politischer Aktivist bin,
will ich zugleich auf den ACTA-Vertrag, das Anti-Counterfeiting Trade Agreement hinweisen,
der digitale Einschränkungstechnologie und den rechtlichen Schutz verstärkt,
und der auch jeden Internetanbieter
und jede Zwischenstelle im Internet in eine private Copyright-Polizei verwandelt,
mit enormen Konsequenzen für unsere Redefreiheit, unseren Datenschutz, unser Recht auf ein faires Gerichtsverfahren und so weiter.
ACTA wird etwa im nächsten Sommer vor das Europäische Parlament gebracht werden,
vielleicht auch früher oder später, und das wird unsere Chance sein, dieses Ding zu besiegen.
Wir haben bereits früher im Europäischen Parlament gewonnen.
Das ist eine Schlacht, die wir gewinnen können, und jeder hier, kann dabei mitmachen
und ich wollte dich, Eben, fragen:
Sind diese legislativen Kämpfe es wert, ausgefochten zu werden? Haben wir immer noch eine Chance?
Und besonders an der Neutzneutralitätsfront,
was für Einsichten hast du hier? Was denkst du? Können wir heutzutage noch gewinnen?
Kein europäischer Bürger sollte eine Vorstellung von Jérémie Zimmermann benötigen, oder?
Hier spricht die Zukunft der Europäischen Union zu Ihnen.
Deine Frage: Sollten wir in der Legislative kämpfen,
das scheint mir eine gute Frage. Oh ja, wir sollten. Es ist eine unangenehme Arbeit.
Ich mache mir Sorgen um dich. Ich will nicht, dass dein Herz versagt.
Ich will nicht, dass Leute von dem Stress umgebracht werden.
Es ist unangenehme, langweilige, anstrengende Arbeit
und die andere Seite bezahlt Leute, um dich zu ermüden, um zu warten, bis du nach Hause gehst, bis du dich entscheidest, aufzugeben.
Denken Sie über Ägypten einmal als einen Ort nach, wo das Gleiche dreißig Jahre lang zusammen mit Folter praktiziert wurde.
Alles steht still.
Wenn Sie Claudes Mancerons Bemerkungen über die Französische Revolution lesen,
oder über das Entstehen der Französischen Revolution,
wie er seine Tausende von freiheitlichen Männern und Frauen bewegt,
hin zu dem Höhepunkt der später 1780er Jahre,
können Sie sehen, wie tief das Gefühl in Frankreich am Ende des Ancien Régime verwurzelt war,
dass sich fester Status in Bewegung auflöst.
Die Arbeit, über die du sprichst, ist hauptsächlich defensiv,
weil sie Schäden verhindern will.
Und, wie du schon gesagt hast, kannst du von Glück reden, wenn nach einem enormen Aufwand nichts passiert.
Aber die gute Nachricht ist, dass es in Gesetzgebungsverfahren tausend Weisen gibt, etwas zu verhindern
und nur eine Weise, etwas durchzusetzen.
Und deshalb hat die Seite, die Dinge verhindern will, einen eingebauten Vorteil.
Meistens ist diese Seite das gut ausgestattete Kapital, aber manchmal sind es wir.
Hinsichtlich von ACTA glaube ich, dass es keinen Zweifel gibt. Es ist ein Kampf, der immer und überall wert ist, gekämpft zu werden.
Weil es, wie Du sagst, wirklich ein Konkordat ist, ein Vertrag zwischen dem Staat und privater Macht
um das Netz unter den Bedingungen des 21. Jahrhunderts im Interesse
der Abhörer und der Besitzenden zu kontrollieren.
Wenn wir es verhindern können, abschwächen können oder erreichen, dass besonders verabscheuungswürdige Annahmen zurückgenommen werden,
oder wenn wir es in einem großen Masse der desinfizierenden Wirkung des Lichts der Öffentlichkeit aussetzen können,
dann werden wir uns selbst damit geholfen haben.
Wir werden auf keinen Fall alles erreichen.
Wir müssen die Debatte über internationalen Handel in die Richtung einer direkten Unterstützung von Freiheit lenken.
Mein Argument für die Handelspolitikverantwortlichen auf der ganzen Welt ist jetzt das Folgende:
Reguierungen haben ein Recht zu teilen.
Die Ökonomie des Teilens hat genauso viel Ansprüch auf Unterstützung im internationalen Handelssystem wie die Ökonomie des Besitzes.
Mein Kollege Mishi Choudhary, der dem SFLC Indien vorsteht,
war Anfang dieses Jahres in Peking und hielt eine Rede über dieses Thema.
Wir werden den gleichen Punkt an verschiedenen Orten überall auf der Welt wiederholen,
an denen starke Staaten, mit denen wir andere Schwierigkeiten haben,
sich mit uns darin einig sind, dass das Welthandelssystem
im Moment sehr stark zum Vorteil besitzbasierter Produktion ausgerichtet ist,
die aber nur ein Teil der wirtschaftlichen Produktion der Welt ist.
Wir müssen uns kraftvoll gegen ACTA und andere Handelsgesetze, die den Besitz bevorzugen, wehren
aber wir müssen auch damit beginnen, eine eigene positive Strategie zu entwickeln,
indem wir Schutz für ökonomische Aktivitäten im Welthandelssystem einfordern, die auf dem Teilen basieren.
Dieses Unternehmen wird 20 Jahre brauchen, bis es Früchte trägt,
aber wir müssen auch das jetzt beginnen.
Zur Netzneutralität sage ich nur so viel:
Wir müssen eine Gegenmacht, gegen die verschiedenen Telekommunikations-Oligopolisten bilden.
Diese Regulierer glauben eine Menge der Dinge, die ihnen die Industrie erzählt.
Ich selbst war bei ARCEP im September in Paris, um über Netzneutralität in drahtlosen Netzen zu diskutieren
mit Regulierern, die gebildete, scharfsinnige, nachdenkliche und fähige Leute sind,
aber die etwas glauben, was nicht stimmt.
Nämlich, dass es enormer finanzieller Investitionen bedarf, um drahtlose Netze aufzubauen.
Und ich sagte zu den ARCEP-Regulierern: "Kennen Sie OpenTBS?"
"Wissen Sie, dass ich einen Kleiderbügel und einen Laptop nehmen kann"
"und eine GSM-Basisstation daraus bauen kann, mit freier Software?"
"Kennen Sie Asterisk?"
Ich schlug vor, dass sie uns vielleicht eine kleine französische Stadt, etwa Grenoble, geben sollten,
wo wir mit Hilfe der qualitativ sehr hochwertigen verkabelten Infrastruktur,
die sie das Sechseck namens Frankreich gebaut haben,
Handyanbieter aus dem Nichts aufbauen werden,
nur mit billiger Massenhardware, den vorhandenen Mobilgeräten und einen Service für Jedermann anbieten werden.
Dann, so sagte ich, wird es möglich sein, eine realistische, tatsachenbasierte Diskussion zu führen
darüber, ob die enormen Investitionen, die notwendig sind, um drahtlose Netze aufzubauen,
tatsächlich erfordern, die Neutralität in den Praktiken der Verteilung von Datenströmen aufzugeben.
Nun, der Regulierer nickt und lächelt natürlich und dankt mir vielmals für all diese Informationen
und vergisst sie in dem Moment, in dem ich gehe.
Weil er immer noch das glaubt, was Orange, die früher France Télécom waren, ihm erzählt,
darüber, dass man keine drahtlosen Netze ohne enormen finanziellen Aufwand aufbauen kann.
Wir werden dann Fortschritte hinsichtlich der Netzneutralität machen,
wenn wir einen kleinen Kasten in jeder Wohnung haben, der kostenloses Telefonieren über Tunnel-Services ermöglicht,
der nicht-neutrale Netze umgeht und der mit GSM-Endgeräten funktioniert. Oh - das wäre ja die Freedom Box.
Sehen Sie, das ist es, was ich tun will. Ich will einen technologischen Ring aufbauen
der um die Idee nicht-neutralen Netzwerkmanagements herumführt.
Ich möchte einen Kasten in Ihrem Haus haben, der das übergeordnete Netz analysiert, und der sagt:
"Oh mein Gott, Port 655 wird blockiert,
ich denke, ich werde das über die Wohnung meines Freundes umleiten."
Dann, so denke ich, werden wir eine interessante Debatte über Netzneutralität bekommen.
Wenn Sie Dezentralisierung einfordern,
stellen Sie sich dann nicht eigentlich gegen den Lauf der Geschichte, wie wir ihn kennen?
Zum Beispiel hatten wir früher Usenet, das dezentral war,
das ist jetzt viel mehr zu webbasierten Foren gewechselt.
Oder ebenso mögen wir Geeks IRC, wir gehen vielleicht auf Freenode,
aber die breite Öfentlichkeit weiß über Twitter Bescheid, das diesen Raum mehr und mehr ausfüllt.
Und ich glaube, dass es viele Gründe gibt, wieso das passiert,
aber ich denke, der wichtigste Grund ist vermutlich der Antail an Aufmerksamkeit. Die Journalisten, die dies der breiten Öffentlichkeit vermitteln,
jenseits von Computergeeks, die kennen Websites, die kennen Twitter.
Aber sie kennen Usenet nicht, und deshalb kennen das nur Geeks.
Wenn das stimmt, vielleicht sollten Sie versuchen, die Aufmerksamkeit der Journalisten zu bekommen,
die über das Netz berichten, und sie dazu bringen, über dezentrale Netzwerke zu berichten
und die Öffentlichkeit dazu zu bringen, sie zu benutzen.
Ja, das ist ein wesentlicher Teil unserer Tätigkeit, das stimmt.
Wir werden mit Leuten reden.
Einige dieser Leute werden Journalisten sein, und einige davon werden unsere Freunde sein,
einige von ihnen werden andere Entwickler sein, und einige werden Leute sein,
die sich eine Freedom Box kaufen, weil ihr W-Lan-Router kaputt ist,
weil es billiger und schicker und cooler ist und mehr gute Sachen kann.
Und einige davon werden Leute sein, die sie kaufen, weil sie sie brauchen.
Wir müssen nur die Software entwickeln.
Die Hardware-Leute werden die Hardware herstellen und alles wird seinen Lauf nehmen.
Ich weiß nicht, wie lang es dauert. Ich weiß nicht, wie wahrscheinlich es ist.
Aber ich weiß nicht, ob das bedeutet, sich gegen den Lauf der Geschichte zu stellen.
Ich denke, wir müssen das Pendel zurückschwingen lassen.
Die Öffentlichkeit muss wissen, dass diese Option existiert und ihre Bedürfnisse erfüllt.
Ja, Apple wird immer mehr Werbung machen als wir.
Aber die Öffentlichkeit weiß auch, was Firefox ist, also kann sie auch über die Freedombox Bescheid wissen.
Ich denke, wir müssen jetzt aufhören, damit die Konferenz weitergehen kann.
Vielen Dank für Ihre Aufmerksamkeit.
Εντάξει, ήρθε η ώρα για τις κεντρικές ομιλίες και έχουμε την μεγάλη τιμή να φιλοξενούμε
τον Eben Moglen εδώ ως πρώτο κεντρικό ομιλητή
Είναι καθηγητής της Νομικής και της Ιστορίας της Νομικής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια.
Είναι ίσως πιο γνωστός για τη συμμετοχή του στο FSF
και για την ίδρυση του Software Freedom Law Centre.
Είχε επίσης πολύ ενεργά συμμετάσχει στη δημιουργία της έκδοσης 3 της GPL
και σε πολλά άλλα πράγματα φυσικά και έτσι θα δώσει μια ομιλία εδώ σήμερα με θέμα
Γιατί η πολιτική ελευθερία εξαρτάται από την ελευθερία στο λογισμικό περισσότερο από ποτέ.
Eben Moglen, σας ευχαριστούμε.
Ευχαριστώ, καλημέρα. Είναι μεγάλη χαρά που βρίσκομαι εδώ.
Θέλω να ευχαριστήσω τους διοργανωτές για το θαύμα της FOSDEM
Γνωρίζετε όλοι ότι μόνο το χάος
θα μπορούσε να δημιουργήσει μια διοργάνωση τέτοιας ποιότητας και ισχύος
και είναι τιμή για μένα να παίξω έναν μικρό ρόλο σε αυτήν.
Ξέρω πόσο ανυπομονείτε να ασχοληθείτε με τεχνικά θέματα
και λυπάμαι που θα ξεκινήσω με την πολιτική από νωρίς το πρωί, αλλά είναι επείγον.
Το παρακολουθήσατε από παντού σε όλον τον κόσμο τις τελευταίες εβδομάδες, έτσι δεν είναι;
Έχει να κάνει με το πώς η πολιτική λειτουργεί στην πραγματικότητα τώρα
για τα άτομα που πραγματικά αναζητούν ελευθερία τώρα
για τους ανθρώπους που προσπαθούν να αλλάξουν τον κόσμο τους τώρα.
Το λογισμικό είναι αυτό με το οποίο χτίζεται ο 21ος αιώνας.
Ό,τι ήταν ο χάλυβας για την οικονομία στον 20ο αιώνα
ό,τι ήταν ο χάλυβας για την εξουσία στον 20ο αιώνα
ό,τι ήταν ο χάλυβας για την πολιτική τον 20ο αιώνα, τώρα είναι το λογισμικό.
Είναι το κρίσιμο δομικό στοιχείο, το συστατικό από το οποίο προέρχονται όλα τα άλλα.
Και όταν μιλάω για όλα τα άλλα εννοώ, φυσικά, την ελευθερία.
Όπως και την τυραννία, όπως και τη ρουτίνα της επιχειρηματικότητας
καθώς και την κατασκοπεία σε όλους δωρεάν και συνεχώς.
Με άλλα λόγια, η ίδια η σύνθεση της κοινωνικής ζωής
ο τρόπος που λειτουργεί ή δεν λειτουργεί για εμάς
ο τρόπος που λειτουργεί ή δεν λειτουργεί για τους κατέχοντες
ο τρόπος που λειτουργεί ή δεν λειτουργεί για τους καταπιεστές
όλα τώρα εξαρτώνται από το λογισμικό.
Στο άλλο άκρο αυτής της επισπεύδουσας διαδικασίας
όταν αρχίσαμε τη μικρή μας συνωμοσία εσείς και εγώ και όλοι οι άλλοι
θυμάστε πώς λειτουργεί, έτσι δεν είναι;
Θέλω να πω ότι είναι μια απλή ιδέα.
Δημιουργείτε ελευθερία, την εγκαθιστάτε παντού, τη βάζετε σε λειτουργία, σωστά;
Έτσι σχεδιάστηκε η συνωμοσία και έτσι υποτίθεται ότι θα λειτουργούσε.
Τα πήγαμε αρκετά καλά και περίπου στα μισά της φάσης 1
ο αγαπητός μου φίλος Larry Lessig καταλάβε τι συνέβαινε για το συμφέρον μας
και έγραψε το πρώτο του εκπληκτικό βιβλίο "Κώδικας"
στο οποία είπε ότι ο κώδικας επρόκειτο να κάνει τη δουλειά της νομοθεσίας στον 21ο αιώνα.
Αυτή ήταν μια κρίσιμη ιδέα από την οποία γεννήθηκαν πολλά
συμπεριλαμβανομένων των Creative Commons και ενός σωρού από άλλα χρήσιμα πράγματα.
Το πραγματικά σημαντικό σημείο τώρα είναι ότι ο κώδικας κάνει το έργο του νόμου
και το έργο του κράτους και το έργο της επανάστασης εναντίον του κράτους.
Και ο κώδικας κάνει όλη τη δουλειά που κάνει το κράτος
καθώς προσπαθεί να διατηρήσει την εξουσία του σε επαναστατικές συνθήκες.
Αλλά ο κώδικας οργανώνει και τον κόσμο στο δρόμο.
Έχουμε μια τεράστια επίδειξη σε όλον τον κόσμο αυτή τη στιγμή
της δύναμης του κώδικα και στις δύο κατευθύνσεις.
Οι εφημερίδες στις Ηνωμένες Πολιτείες τον περασμένο μήνα ήταν γεμάτες από το θόρυβο
γύρω από το βιβλίο "The Net Delusion" («Η Αυταπάτη του Διαδικτύου») του Evgeny Morozov
Ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο με μια πιο απαισιόδοξη άποψη
για την πολιτική φύση των αλλαγών στο διαδίκτυο.
Ο κ. Morozov που κατάγεται από τη Λευκορωσία
και συνεπώς έχει σαφή εικόνα του μηχανισμού για τον δεσποτισμό του 21ου αιώνα
βλέπει τον τρόπο με τον οποίο οι θεσμοί του διαδικτύου
όλο και περισσότερο ψηφίζονται από το κράτος
σε μια προσπάθεια να περιορίσει τον έλεγχο ή να εξαφανίσει την ελευθερία.
Και η περίληψη στο βιβλίο του από μισής δεκαετίας έγγραφα για πολιτικές σε αυτό το θέμα
είναι μια προειδοποίηση προς τους τεχνολογικά αισιόδοξους, τουλάχιστον ο ίδιος λέει ότι είναι
σχετικά με τη φύση της αυταπάτης του διαδικτύου ότι το διαδίκτυο φέρνει την ελευθερία.
Είμαι, υποθέτω, ένας από τους τεχνολογικά αισιόδοξους
επειδή όντως θεωρώ ότι το διαδίκτυο φέρνει την ελευθερία.
Δεν νομίζω, ωστόσο, ότι ο κ. Morozov κάνει λάθος.
Το λάθος δίκτυο φέρνει τυραννία και το σωστό δίκτυο φέρνει ελευθερία.
Αυτή είναι μια εκδοχή του λόγου για τον οποίο έχω ακόμα τις διαφημιστικές καρφίτσες προς διανομή
που γράφουν "Ο Stallman είχε δίκιο».
Το σωστό δίκτυο φέρνει ελευθερία και το λάθος δίκτυο φέρνει τυραννία
επειδή όλα εξαρτώνται από το πώς ο κώδικας λειτουργεί.
Εντάξει, αυτό το γνωρίζουμε όλοι.
Έχουμε καταναλώσει πολύ χρόνο για να κατασκευάσουμε ελεύθερο λογισμικό.
Έχουμε καταναλώσει πολύ χρόνο για να εγκαταστήσουμε το ελεύθερο λογισμικό παντού
και έχουμε προσπαθήσει να θέσουμε την ελευθερία σε λειτουργία.
Έχουμε επίσης ενώσει τις δυνάμεις μας με άλλα στοιχεία
από τον κόσμο του ελεύθερου πολιτισμού τον οποίο βοηθήσαμε να αναδυθεί.
Ξέρω τον Jimmy Wales από παλιά και τον Julian Assange, και αυτό αλλάζει τον κόσμο.
Η Wikipedia και το Wikileaks είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.
Είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, η τρίτη πλευρά είναι η FOSDEM.
Είναι η δύναμη των απλών ανθρώπων να οργανώνουν, να αλλάζουν τον κόσμο
χωρίς να χρειάζεται να σχηματίζουν ιεραρχία
και χωρίς να χρειάζεται να συγκεράσουν τις δομές της εξουσίας
που είναι υπό αμφισβήτηση από την επιθυμία οικοδόμησης της ελευθερίας.
Η μεταχείριση που είχε το Wikileaks παντού σε όλο τον κόσμο τα Χριστούγεννα
ήταν αυτή του περίπου εγκληματία
και στη συνέχεια τα γεγονότα στην Τυνησία το έκαναν λίγο πιο περίπλοκο.
Όπως έγινε σαφές ότι αυτό για το οποίο γινόταν αναφορά σε όλο τον κόσμο
που θεωρήθηκε πρωτίστως μια συνωμοσία για να βλάψει το κύρος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ
ή για να φέρει σε δύσκολη θέση τους στρατιωτικούς στις Ηνωμένες Πολιτείες
ήταν πρακτικά μια προσπάθεια να επιτραπεί στους ανθρώπους να μάθουν για τον κόσμο τους.
Να μάθουν πώς πραγματικά λειτουργεί η εξουσία και, άρα, να κάνουν κάτι για αυτό.
Και αυτό που συνέβη στην Τυνησία ήταν, σκέφτηκα, μια εύγλωττη ανασκευή
της ιδέας ότι το Wikileaks και ο ελεύθερος πολιτισμός και το ελεύθερο λογισμικό
ασχολούνταν κατά κύριο λόγο με την καταστροφή, το μηδενισμό ή, μαζεύομαι και μόνο που χρησιμοποιώ
τη λέξη στο πλαίσιο αυτό, την τρομοκρατία.
Αντίθετα επρόκειτο για την ελευθερία που είναι άτακτη, περίπλοκη,
δυνητικά επιβλαβής βραχυπρόθεσμα αλλά λυτρωτική μακροπρόθεσμα.
Το φάρμακο για την ανθρώπινη ψυχή.
Είναι δύσκολο, το ξέρω, γιατί τον περισσότερο χρόνο που γράφουμε κώδικα
δεν μοιάζει να κάνουμε τίποτα με το οποίο
η ανθρώπινη ψυχή να είναι άμεσα συνδεδεμένη
ώστε να πάρει με πλήρη σοβαρότητα
το πολιτικό και πνευματικό νόημα του ελεύθερου λογισμικού στην τρέχουσα συγκυρία.
Αλλά υπάρχουν πολλοί Αιγύπτιοι των οποίων η ελευθερία τώρα εξαρτάται
από την ικανότητά τους να επικοινωνούν μεταξύ τους
μέσω μιας βάσης δεδομένων κερδοσκοπικού χαρακτήρα που ανήκει σε έναν τύπο στην Καλιφόρνια
που υπακούει σε εντολές από κυβερνήσεις, οι οποίες στέλνουν εντολές για να εμφανιστούν στο Facebook.
Παρακολουθούμε σε πραγματικό χρόνο την εξέλιξη του είδους της πολιτικής
για απελευθέρωση και ελευθερία στον 21ο αιώνα που φέρνει ο κώδικας
και παρακολουθούμε σε πραγματικό χρόνο την αποκάλυψη των τρωτών σημείων
που προκύπτουν από την κακή τεχνική σχεδίαση του υφιστάμενου συστήματος.
Η κοινωνική δικτύωση, δηλαδή η ικανότητα χρήσης ελεύθερης μορφής μεθόδων επικοινωνίας
από πολλούς σε πολλούς, σήμερα, με στιγμιαίο τρόπο
αλλάζει την ισορροπία δυνάμεων στην κοινωνία.
Από τους εξαιρετικά οργανωμένους φορείς κρατικού ελέγχου
στους ανθρώπους με τη δική τους ζωή.
Ό,τι έχει συμβεί στο Ιράν, στην Αίγυπτο, στην Τυνησία
και ό,τι θα συμβεί σε άλλες κοινωνίες κατά τα επόμενα χρόνια
καταδεικνύει την τεράστια πολιτική και κοινωνική σημασία της κοινωνικής δικτύωσης.
Αλλά όλα όσα ξέρουμε σχετικά με την τεχνολογία μάς λένε
ότι οι σημερινές μορφές επικοινωνίας στην κοινωνική δικτύωση
παρά την τεράστια τρέχουσα αξία τους για την πολιτική, είναι και υπερβολικά επικίνδυνες.
Είναι υπερ-συγκεντρωτικές
είναι πολύ ευάλωτες στα αντίποινα και τον έλεγχο του κράτους
και ο σχεδιασμός της τεχνολογίας τους
όπως ο σχεδιασμός σχεδόν όλης της μη-ελεύθερης τεχνολογίας λογισμικού
έχει κίνητρο περισσότερο τα επιχειρηματικά συμφέροντα που επιδιώκουν το κέρδος
παρά τα τεχνολογικά ενδιαφέροντα που αναζητούν την ελευθερία.
Ως αποτέλεσμα των οποίων, παρακολουθούμε
πολιτικά κινήματα τεράστιας αξίας
ικανά να μετασχηματίσουν τις ζωές εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων
να στηρίζονται σε μια εύθραυστη βάση όπως για παράδειγμα το θάρρος του κ. Zuckerberg
ή την προθυμία της Google να αντισταθεί στο κράτος
όπου το κράτος είναι ένας ισχυρός επιχειρηματικός εταίρος
τον οποίο ο εταίρος Google δεν έχει την πολυτέλεια να προσβάλλει.
Ζούμε σε έναν κόσμο στον οποίο πληροφορίες σε πραγματικό χρόνο
ζωτικής σημασίας για τους ανθρώπους στο δρόμο που επιδιώκουν να οικοδομήσουν την ελευθερία τους
εξαρτώνται από μια εμπορική υπηρεσία μικρο-ιστολογίου στη βόρεια Καλιφόρνια
η οποία πρέπει να έχει κέρδος για να δικαιολογήσει την ύπαρξή της
στους ανθρώπους που σχεδιάζουν την τεχνολογία της
και η οποία γνωρίζουμε ότι είναι σε θέση να αποφασίσει σε μια νύχτα από μόνη της
να δωρίσει ολόκληρη την ιστορία για όλα που έχουν ειπωθεί από όλους μέσα από αυτήν
στη βιβλιοθήκη του Κογκρέσου.
Που σημαίνει, υποθέτω, ότι σε κάποιο άλλο μέρος
θα μπορούσαν να κάνουν τη δωρεά σε άλλο ύφος.
Πρέπει να το διορθώσουμε αυτό. Πρέπει να το διορθώσουμε γρήγορα.
Είμαστε τώρα πίσω από την καμπύλη των κινημάτων για την ελευθερία που εξαρτώνται από τον κώδικα.
Και κάθε μέρα που δεν θα διορθώνουμε τα προβλήματα που προκαλεί η χρήση επισφαλών, υπερ-συγκεντρωτικών
υψηλής κεφαλαιοποίησης μέσων κοινωνικής δικτύωσης για να πραγματοποιήσουμε την πολιτική της ελευθερίας
την πραγματική πολιτική της ελευθερίας στο δρόμο, όπου βρίσκονται τα τανκς
όσο καθυστερούμε να το διορθώσουμε αυτό, τόσο περισσότερο γινόμαστε μέρος του συστήματος
το οποίο θα προκαλέσει τραγωδία σύντομα.
Αυτό που συνέβη στην Αίγυπτο είναι εξαιρετικά ενθαρρυντικό.
Αλλά το Αιγυπτιακό κράτος εισήλθε με καθυστέρηση στην προσπάθεια να ελέγξει το διαδίκτυο
και ήταν ανέτοιμο να παρουσιαστεί χωρίς τύψεις, όπως θα μπορούσε να είχε κάνει.
Δεν είναι δύσκολο όταν όλοι είναι μέσα
σε μια μεγάλη βάση δεδομένων υπό τον έλεγχο του κ. Zuckerberg
να πάρουν το κεφάλι μιας επανάστασης στέλνοντας ένα αίτημα στον κ. Zuckerberg
ο οποίος δεν έχει την πολυτέλεια να αρνηθεί.
Πρέπει να σκεφτούμε σε βάθος και με ταχύτητα και με σωστή τεχνολογική δράση
σχετικά με τις συνέπειες για όσα έχουμε και για όσα δεν έχουμε ακόμη κατασκευάσει.
Έχω ήδη αναφέρει μία-δύο φορές το λόγο για τον οποίο
η συγκεντρωτική κοινωνική δικτύωση και οι υπηρεσίες διανομής δεδομένων
θα πρέπει να αντικατασταθούν από ομόσπονδες υπηρεσίες.
Μιλούσα πάνω σε αυτό με ένταση πέρυσι
για τη σημασία του όλου θέματος
πριν να ξεκινήσει ο πρόσφατος γύρος διαδηλώσεων στο δρόμο.
Και θέλω να επανέλθω στα έργα τα οποία υποστηρίζω.
Αλλά επιτρέψτε μου να πω εδώ, και πάλι, από αυτή την άλλη οπτική
ότι ο υπερ-συγκεντρωτισμός των δικτυακών υπηρεσιών αποτελεί κρίσιμη πολιτική ευπάθεια.
Φίλοι μας, άνθρωποι που αναζητούν ελευθερία
θα υποστούν συλλήψεις, ξυλοδαρμούς, βασανιστήρια και τελικά θα φονευθούν κάπου στη γη.
Επειδή εξαρτώνται για την πολιτική τους επιβίωση στα δικά τους κινήματα για ελευθερία
από τεχνολογία που γνωρίζουμε ότι είναι κατασκευασμένη για να τους προδώσει.
Αν ενδιαφερόμαστε για την ελευθερία όσο ενδιαφερόμαστε
και αν είμαστε τόσο ευφυείς με την τεχνολογία όπως είμαστε
πρέπει να το αντιμετωπίσουμε αυτό το πρόβλημα. Στην πραγματικότητα δεν μας έχει απομείνει πολύς χρόνος.
Επειδή άνθρωποι για τα κινήματα των οποίων νοιαζόμαστε πολύ
είναι ήδη εκεί έξω στο δρόμο της ζημιάς χρησιμοποιώντας υλικό που μπορεί να τους βλάψει.
Δεν θέλω κανείς να διακινδυνεύσει ζήτημα ζωής ή θανάτου για την ελευθερία οπουδήποτε κουβαλώντας ένα iPhone.
Γιατί ξέρω τι μπορεί να του κάνει το iPhone
χωρίς εμείς να έχουμε κανέναν τρόπο να το ελέγξουμε
να το σταματήσουμε, να το υποβοηθήσουμε ή και να γνωρίζουμε τι συμβαίνει.
Πρέπει να σκεφτούμε με όρους υποδομής σχετικά με το ρόλο μας στην ελευθερία τώρα.
Και πρέπει να αντλήσουμε διδάγματα από ό,τι βλέπουμε να συμβαίνει γύρω μας σε πραγματικό χρόνο.
Ένα πράγμα που η κατάσταση στην Αίγυπτο μάς έδειξε
όπως πιθανώς γνωρίζαμε μετά από την κατάσταση στο Ιράν
όταν είδαμε τις δυνάμεις του Ιρανικού κράτους να εξαγοράζουν τους τηλεπικοινωνιακούς φορείς
όπως μάθαμε, όταν οι Αιγύπτιοι άρχισαν να στηρίζονται στη Vodafone την περασμένη εβδομάδα.
Μαθαίνουμε και πάλι γιατί τα κλειστά δίκτυα είναι τόσο ζημιογόνα για εμάς.
Γιατί η δυνατότητα να τεθεί ένας διακόπτης στην υποδομή
πιέζοντας τους φορείς των επικοινωνιών που έχουν στόχο το κέρδος
οι οποίοι πρέπει να βρουν έναν τρόπο να ζουν με την κυβέρνηση προκειμένου να επιβιώσουν
μπορούν να βλάψουν τους ανθρώπους μας που αναζητούν ελευθερία
χρησιμοποιώντας τεχνολογία την οποία καταλαβαίνουμε καλά.
Τώρα τι μπορούμε να κάνουμε για να βοηθήσουμε την ελευθερία υπό περιστάσεις όπου το κράτος
αποφάσισε να δοκιμάσει να ακινητοποιήσει την υποδομή του διαδικτύου;
Λοιπόν, μπορούμε να πάμε πίσω στη δίκτυωση πλέγματος.
Πρέπει να πάμε πίσω στη δίκτυωση πλέγματος.
Πρέπει να καταλάβουμε πώς μπορούμε να παρέχουμε στους ανθρώπους
χρησιμοποιώντας τις συνήθεις συσκευές που τους είναι ήδη διαθέσιμες ή φτηνά διαθέσιμες
μια κατασκευή δικτύωσης που να ανθίσταται στον κεντρικό έλεγχο.
Η δικτύωση πλέγματος σε πυκνοκατοικημένες αστικές περιοχές
είναι ικανή να υποστηρίξει το είδος της κοινωνικής δράσης
που είδαμε στο Κάιρο και στην Αλεξάνδρεια αυτήν την εβδομάδα.
Ακόμη και χωρίς τους συγκεντρωτικούς παρόχους υπηρεσιών διαδικτύου
εάν ο κόσμος έχει ασύρματους δρομολογητές κόμβων πλέγματος στο διαμέρισμά του, στους χώρους εργασίας
στα δημόσια θέρετρα ψυχαγωγίας γύρω του, μπορεί να συνεχίσει να επικοινωνεί
παρά τις προσπάθειες του κέντρου να τον φιμώσει.
Πρέπει να πάμε πίσω να εξασφαλίσουμε στο κοινό
ασφαλείς επικοινωνίες μεταξύ των κόμβων σε αυτά τα τοπικά πλέγματα.
Πρέπει να προσφέρουμε βιώσιμες συνθήκες
για τα είδη των επικοινωνιών από τα οποία σήμερα οι άνθρωποι εξαρτώνται
έξω από το πλαίσιο με τα συγκεντρωτικά περιβάλλοντα δικτύωσης
που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να επιτηρούν, να ελέγχουν, να συλλαμβάνουν ή να φιμώνουν.
Μπορούμε να το κάνουμε αυτό; Σίγουρα. Θα το κάνουμε;
Αν δεν το κάνουμε, η μεγάλη κοινωνική υπόσχεση του κινήματος του ελεύθερου λογισμικού
ότι το ελεύθερο λογισμικό μπορεί να οδηγήσει σε ελεύθερη κοινωνία, θα αρχίσει να θρυμματίζεται.
Η βία θα παρέμβει κάπου σύντομα και μια επίδειξη θα προσφερθεί στην ανθρωπότητα
ότι ακόμα και με όλη αυτή την τεχνολογία δικτύωσης
και όλους τους νέους ανθρώπους που αναζητούν να κτίσουν μια νέα ζωή για τον εαυτό τους
το κράτος εξακολουθεί να κερδίζει.
Αυτό δεν πρέπει να συμβεί.
Αν κοιτάξετε στο χάρτη του πλανήτη τη νύχτα εκεί όπου είναι όλα τα φώτα αναμμένα
και φανταστείτε την επόμενη φορά που θα το δείτε ότι βλέπετε ένα γράφημα δικτύου
αντί για ένα ηλεκτρικό διάγραμμα υποδομής
θα αισθανθείτε ένα είδος παλμού να βγαίνει από τη βορειοαμερικανική ήπειρο
όπου γινεται η εξόρυξη των δεδομένων όλου του κόσμου.
Σκεφτείτε το έτσι, εντάξει;
Η Βόρεια Αμερική γίνεται η καρδιά της παγκόσμιας βιομηχανίας εξόρυξης δεδομένων.
Αποστολή της γίνεται η πληροφόρηση για όλα που αφορούν όλους, παντού.
Όταν ο Dwight Eisenhower έφευγε από την προεδρία το 1960
έκανε μια διάσημη αποχαιρετιστήρια ομιλία προς τον Αμερικανικό λαό
στην οποία τους προειδοποιούσε για την εξουσία του στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος.
Μια φράση που έγινε τόσο κοινότοπη στις συζητήσεις
ώστε ο κόσμος έπαψε να σκέφτεται σοβαρά το νόημά της.
Ο στρατηγός που είχε διοικήσει τη μεγαλύτερη στρατιωτική δραστηριότητα του 20ου αιώνα
την εισβολή στην Ευρώπη.
Ο στρατηγός που είχε γίνει πρόεδρος της Αμερικής στο αποκορύφωμα του Ψυχρού Πολέμου
προειδοποιούσε τους Αμερικανούς για τις μόνιμες αλλαγές στην κοινωνία τους
που θα προέκυπταν από την αλληλεπίδραση
του βιομηχανικού καπιταλισμού με την Αμερικανική στρατιωτική ισχύ.
Και από εκείνη την ομιλία, όπως όλοι γνωρίζετε
οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν ξοδέψει για την άμυνα περισσότερο από όλον τον υπόλοιπο κόσμο μαζί.
Τώρα, στον 21ο αιώνα, τον οποίο μπορούμε να ορίσουμε μετά το τελευταίο μέρος του Σεπτεμβρίου του 2001
οι Ηνωμένες Πολιτείες άρχισαν να οικοδομούν κάτι καινούργιο.
Ένα με δυνατότητα επιτήρησης στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα.
Η Washington Post παρήγαγε το σημαντικότερο κομμάτι δημόσιας δημοσιογραφίας στις Ηνωμένες Πολιτείες πέρυσι
μια σειρά διαθέσιμη σε εσάς στο διαδίκτυο που ονομάζεται "Top Secret America"
στην οποία η Washington Post όχι μόνο έγραψε οκτώ πολύ χρήσιμα, μακροσκελή, αναλυτικά άρθρα
για το διαβαθμισμένο τομέα της Αμερικανικής βιομηχανικής ζωής
που οικοδομήθηκε γύρω από την επιτήρηση και την επεξεργασία δεδομένων.
Η Post παρήγαγε μία τεράστια βάση δεδομένων, η οποία είναι δημόσια διαθέσιμη σε όλους
μέσω της εφημερίδας, του συνόλου των διαβαθμισμένων εργολάβων
μέσα από δημόσια έγγραφα.
Τι κάνουν για την κυβέρνηση, πόσο πληρώνονται
και τι μπορεί να γίνει γνωστό για αυτούς.
Μια βάση δεδομένων που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να καλύψει όλα τα είδη δημοσιογραφίας
πέρα από ό,τι η ίδια η Post δημοσίευσε.
Θα ήθελα να ενθαρρύνω όλους να ρίξετε μια ματιά στο "Top Secret America".
Αυτό που θα σας δείξει είναι πόσα ματογυάλια υπάρχουν
υπό τον άμεσο έλεγχο της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών
καθώς και πόσα ματογυάλια υπάρχουν υπό τον έλεγχο της Google.
Με άλλα λόγια ο συντριπτικά διογκούμενος ιστός
που ενώνει την παραδοσιακή μεταπολεμική πρακτική παρακολουθήσεων των ΗΠΑ
για τα πάντα παντού στη γη έξω από τις Ηνωμένες Πολιτείες
με τις πρόσφατες πρακτικές παρακολούθησης για πράγματα στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών
που είναι αντίθετες στο νόμο, στη χώρα μου όπως εγώ ήξερα τον νόμο
με όλα τα διαθέσιμα σήμερα στοιχεία, με όλα τα εμπορικά συστήματα συλλογής
που περιλαμβάνουν ό,τι πληκτρολογείτε στα πλαίσια αναζήτησης
για το τι πιστεύετε, επιθυμείτε, ελπίζετε, φοβάστε ή αμφιβάλλετε
καθώς και κάθε ταξιδιωτική κράτηση που κάνετε
και κάθε κομμάτι δεδομένων ιχνηλάτησης που βγαίνει από το φιλικό σε εσάς έξυπνο κινητό σας.
Όταν οι κυβερνήσεις μιλούν για το μέλλον του διαδικτύου αυτές τις μέρες...
Απολαμβάνω αξιοπρεπές κύρος από κυβερνητικούς αξιωματούχους σε διάφορες χώρες.
Όταν οι κυβερνήσεις μιλούν για το μέλλον του διαδικτύου αυτές τις μέρες
μιλούν σχεδόν εξ ολοκλήρου με όρους κυβερνο-πολέμου.
Ένα πεδίο στο οποίο δεν είχα ποτέ πολύ ενδιαφέρον και το οποίο είναι μια διάλεκτος από μόνο του
αλλά ορισμένα σημερινά μαθήματα από διακυβερνητικές συνομιλίες
για τον κυβερνο-πόλεμο είναι πιθανώς πολύτιμα για εμάς εδώ.
Οι τρεις ισχυρότερες συγκροτήσεις πολιτειών στη γη
οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας
συζητούν για τον κυβερνο-πόλεμο σε αρκετά υψηλό διακυβερνητικό επίπεδο, αρκετά συχνά.
Μερικοί από τους ανθρώπους γύρω από το τραπέζι έχουν διαφωνίες σε πολιτικές
αλλά υπάρχει ένα ευρύ πεδίο συναίνεσης.
Στον κόσμο του κυβερνο-πολέμου μιλούν για διαφυγή.
Θα το ονομάζαμε κατασκοπεία, εννοούν τη διαφυγή των δεδομένων μας από τα δίκτυα μας στις τσέπες τους.
Η διαφυγή, μου είπαν κυβερνητικοί αξιωματούχοι εδώ και εκεί και παντού
η διαφυγή γενικά θεωρείται από όλες τις κυβερνήσεις ότι είναι ελεύθερη ζώνη πυρός.
Ο καθένας μπορεί να ακούει τα πάντα παντού όλη την ώρα
δεν πιστεύουμε σε κυβερνητικά όρια
και ο λόγος είναι ότι κάθε κυβέρνηση θέλει να ακούει
και καμία κυβέρνηση δεν πιστεύει ότι η συνακρόαση μπορεί να προληφθεί.
Με το τελευταίο αυτό σημείο, νομίζω ότι είναι πολύ απαισιόδοξοι
αλλά ας τους χαρίσουμε ότι έχουν ξοδέψει πολλά χρήματα προσπαθώντας
και έτσι νομίζουν ότι ξέρουν.
Όπου προς το παρόν υπάρχουν διαφωνίες
μου είπαν οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι με τους οποίους συνομίλησα
δεν αφορούν τη διαφυγή, αλλά αυτό που αποκαλούν διακοπή του διαδικτύου.
Με το οποίο εννοούν καταστροφή της ελευθερίας.
Η βασική στάση εδώ είναι τα δύο μέρη σε ισορροπημένη ομιλία.
Η μία πλευρά σε αυτήν τη συνομιλία λέει ότι αυτό που θέλουμε είναι σαφείς κανόνες.
Θέλουμε να γνωρίζουμε σε τι μας επιτρέπεται να επιτεθούμε
τι υπερασπιζόμαστε και τι κάνουμε με τα πράγματα που δεν είναι ούτε φιλικά ούτε εχθρικά.
Η άλλη πλευρά στη συνομιλία λέει: δεν γνωρίζουμε διαφορές.
Οπουδήποτε στο δίκτυο όπου υπάρχει απειλή
για την εθνική μας ασφάλεια ή τα εθνικά μας συμφέροντα,
διεκδικούμε το δικαίωμα να σταματήσουμε ή να καταστρέψουμε την απειλή
ανεξάρτητα από τη γεωγραφική της θέση.
Δεν χρειάζεται να χαρακτηρίσω ποια από τις κυβερνήσεις
των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, της Ευρωπαϊκής Ένωσης
ή της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας παίρνει αυτές τις διαφορετικές θέσεις.
Και θα έλεγα ότι εικασία μου είναι ότι μέσα στις κυβερνήσεις αυτές
υπάρχουν διαφορές απόψεων στα σημεία αυτά
δεσπόζουσες φατρίες και λιγότερο δεσπόζουσες φατρίες.
Αλλά όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη συνειδητοποιούν όλο και περισσότερο
ότι η Βόρεια Αμερική είναι ο τόπος όπου γίνεται η εξόρυξη δεδομένων.
Και αυτό είναι πλεονέκτημα, ενόχληση ή πρόβλημα
ανάλογα με το ποιο κράτος ή ποια ένωση πολιτειών εκπροσωπείτε.
Τόσο έχει προχωρήσει η Ευρωπαϊκή νομοθεσία για την προστασία των δεδομένων.
Έχει τοποθετήσει τα προσωπικά σας δεδομένα σχεδόν αποκλειστικά στη Βόρεια Αμερική όπου είναι ανεξέλεγκτα.
Στο μέτρο αυτό, η Ευρωπαϊκή νομοθεσία τα κατάφερε.
Οι βιομηχανίες εξόρυξης δεδομένων συγκεντρώνονται έξω από την Ευρωπαϊκή Ένωση
κυρίως για λόγους πολιτικών θεσμικής νομιμότητας.
Λειτουργούν όπως και κάθε επιχείρηση τείνει να λειτουργεί στο τμήμα του κόσμου
όπου υπάρχει ο ελάχιστος έλεγχος της συμπεριφοράς τους.
Δεν υπάρχει προοπτική ότι οι κυβερνήσεις της Βόρειας Αμερικής
ιδιαίτερα η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών των οποίων
η πολιτική εθνικής ασφάλειας εξαρτάται τώρα από τη συνακρόαση και την εξόρυξη δεδομένων από τα πάντα
πρόκειται να το αλλάξει αυτό.
Δεν υπάρχει περίπτωση. Όχι σύντομα.
Όταν ήταν υποψήφιος για την προεδρία, κατά την έναρξη
των προκριματικών στους Δημοκρατικούς, ο Μπαράκ Ομπάμα ήταν υπέρ
της μη τοποθέτησης των Αμερικανικών τηλεπικοινωνιακών γιγάντων στο απυρόβλητο
για τη συμμετοχή τους στην εγχώρια κατασκοπεία στο εσωτερικό των Ηνωμένων Πολιτειών
χωρίς άμεση δημόσια νόμιμη έγκριση.
Όταν ήταν υποψήφιος στις γενικές εκλογές
δεν ήταν πλέον κατά του απυρόβλητου.
Μάλιστα ο ίδιος, ως γερουσιαστής από το Ιλινόις
δεν φρόντισε να καθυστερήσει τη νομοθεσία που έθετε στο απυρόβλητο
τους τηλεπικοινωνιακούς γίγαντες και έτσι ο νόμος ψηφίστηκε.
Όπως γνωρίζετε οι πολιτικές της κυβέρνησης Ομπάμα
όσον αφορά την εξόρυξη δεδομένων, την επιτήρηση και την εσωτερική ασφάλεια σχετικά με το διαδίκτυο
είναι ελάχιστα διαφορετικές από εκείνες τις προηγούμενης κυβέρνησης
εκτός από τα σημεία όπου είναι πιο επιθετικές σχετικά με τον κυβερνητικό έλεγχο.
Δεν μπορούμε να εξαρτώμαστε από τη μεροληψία υπέρ της ελευθερίας
για τη συνακρόαση σε όλους, παντού για όλα όσα συμβαίνουν τώρα.
Το κίνητρο του κέρδους δεν θα παράγει ιδιωτικότητα
πόσο μάλλον θα παράγει σθεναρή υπεράσπιση της ελευθερίας στο δρόμο.
Αν θέλουμε να οικοδομήσουμε συστήματα επικοινωνίας για μελλοντικές πολιτικές
θα πρέπει να αρχίσουμε να τα κατσκευάζουμε με την παραδοχή
ότι το δίκτυο είναι όχι μόνο τεχνικά αλλά και κοινωνικά αναξιόπιστο.
Και θα πρέπει να αρχίσουμε να τα κατασκευάζουμε με την παραδοχή
ότι οι συγκεντρωτικές υπηρεσίες μπορούν να σας σκοτώσουν.
Δεν μπορούμε να παίζουμε με αυτό.
Δεν μπορούμε να αφήσουμε το Facebook να χοροπηδάει
σχετικά με την πολιτική του για την ιδιωτικότητα. Είναι γελοίο.
Πρέπει να αντικαταστήσουμε τα πράγματα που προκαλούν ευπάθεια
και προσελκύουν τους συναδέλφους μας σε όλο τον κόσμο να τα χρησιμοποιούν
για να δημιουργήσουν ελευθερία, μόνο για να ανακαλύψουμε
ότι η υπόσχεση θρυμματίστηκε εύκολα από το κατέβασμα ενός διακόπτη.
Ευτυχώς, στην πραγματικότητα ξέρουμε πώς να σχεδιάσουμε την έξοδό μας από αυτήν την κατάσταση.
Φθηνοί, μικροί, χαμηλής τροφοδοσίας εξυπηρετητές βύσματα είναι οι διαστάσεις που χρειαζόμαστε.
Και υπάρχουν παντού τώρα
και θα πέσουν οι τιμές τους με ταχύτητα πολύ σύντομα.
Μια μικρή συσκευή στο μέγεθος φορτιστή κινητού
με επεξεργαστή χαμηλής ισχύος, με μία ή δύο ασύρματες κάρτες
και ορισμένες άλλες διαθέσιμες θύρες
και κάποιο πολύ γλυκό δικό μας ελεύθερο λογισμικό
είναι μια πρακτική συσκευή για τη δημιουργία αξιόλογης ιδιωτικότητας στη ζωή του καθενός
και επικοινωνίες με βάση την ελευθερία.
Σκεφτείτε τι χρειάζεται να περιέχει.
Δικτύωση πλέγματος, δεν έχουμε φτάσει ακόμη εκεί, αλλά πλησιάζουμε.
OpenBTS, Asterisk, ναι, θα μπορούσαμε να έχουμε τηλεφωνικά συστήματα
που αυτο-κατασκευάζονται από τμήματα που κοστίζουν σχεδόν τίποτα.
Ομόσπονδες, αντί για συγκεντρωτικές, εφαρμογές μικρο-ιστολογίων
κοινωνική δικτύωση, ανταλλαγή φωτογραφιών
πλατφόρμες ανώνυμης δημοσίευσης που βασίζονται σε απομακρυσμένους εξυπηρετητές ιστού.
Μπορούμε να τα κάνουμε όλα αυτά.
Τα δεδομένα σας στο σπίτι σας όπου πρέπει να έρθουν για να τα πάρουν
αντιμετωπίζοντας τους όποιους νομικούς περιορισμούς, εάν υπάρχουν
στην κοινωνία σας για ό,τι συμβαίνει μέσα στον περίβολο του σπιτιού.
Κρυπτογραφημένο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, συνεχώς
περιμετρική άμυνα για όλους τους ξεχαρβαλωμένους υπολογιστές με Windows
και άλλες κακές συσκευές που αναποδογυρίζουν όποτε σπρώχνονται από ένα δωδεκάχρονο.
Ενδιάμεσοι εξυπηρετητές για αναρρίχηση πάνω από εθνικές προστατευτικές ζώνες.
Έξυπνη διοχέτευση πακέτων για την αντιμετώπιση της δραστηριότητας αντι-ουδετερότητας
των παρόχων διαδικτυακών συνδέσεων και παρόχων άλλων δικτύων.
Όλα αυτά μπορούν να γίνουν εύκολα με βάση πράγματα που έχουμε ήδη κάνει και χρησιμοποιούμε όλη την ώρα.
Έχουμε διανομές γενικού σκοπού περισσότερο από αρκετά ισχυρές για όλα αυτά
και λίγη δουλειά να κάνουμε επιπλέον στο επίπεδο εφαρμογών.
Χθες στις Ηνωμένες Πολιτείες ξεκινήσαμε το Freedom Box Foundation
ένα ίδρυμα το οποίο σκοπεύω να χρησιμοποιήσω
ως προσωρινή ή μακροπρόθεσμη, ανάλογα με την περίπτωση
οργανωτική έδρα για το έργο της παραγωγής ελεύθερου λογισμικού
που θα τρέχει σε μικρών διαστάσεων εξυπηρετητές.
Ελεύθερο υλικό, όπου είναι δυνατόν μη-ελεύθερο υλικό όπου αναγκαζόμαστε
προκειμένου να διαθέσουμε παντού στον κόσμο σε χαμηλές τιμές
συσκευές, η αλληλεπίδραση με τις οποίες θα άρεσε στον κόσμο
και που παράγουν προστασία της ιδιωτικής ζωής και βοηθούν να εξασφαλιστεί ισχυρή ελευθερία.
Μπορούμε να κάνουμε τα αντικείμενα αυτά φθηνότερα από τους φορτιστές για τα έξυπνα κινητά.
Μπορούμε να δώσουμε στους ανθρώπους κάτι που μπορούν να αγοράσουν σε πολύ χαμηλό κόστος
που θα μπει στα σπίτια τους, που θα τρέχει ελεύθερο λογισμικό
για να τους παρέχει υπηρεσίες που κάνουν τη ζωή καλύτερη τις συνηθισμένες ημέρες
και που πραγματικά λειτουργούν αυτόματα εκείνες τις όχι και τόσο συνηθισμένες ημέρες
όταν είμαστε στο δρόμο για την ελευθερία ευχαριστούμε που καλέσατε.
Ένας θίασος από τη Λευκορωσία που συνελήφθη και ξυλοκοπήθηκε βαριά
μετά τις λεγόμενες εκλογές στο Μινσκ αυτόν το χειμώνα
διέφυγε στη Νέα Υόρκη τον Ιανουάριο
έδωσε κάποιες παραστάσεις του Tom Stoppard και κάποιες συνεντεύξεις
συγγνώμη, του Χάρολντ Πίντερ και κάποιες συνεντεύξεις.
Ένας από τους Λευκορώσους ηθοποιούς του θιάσου
δήλωσε σε συνέντευξή του στους New York Times
ότι η KGB της Λευκορωσίας είναι η πιο ειλικρινής οργάνωση στη γη.
Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης έκριναν ότι δεν χρειάζεται να αλλάξουν οτιδήποτε
έτσι έκριναν ότι δεν χρειάζεται να αλλάξουν ούτε το όνομά τους.
Και σκέφτηκα ότι ήταν μια πραγματικά πολύ χρήσιμη παρατήρηση.
Πρέπει να έχουμε κατά νου ότι πρόκειται για τους ίδιους ακριβώς ανθρώπους, που πάντα ήταν
είτε είναι στο Κάιρο ή στη Μόσχα ή στη Λευκορωσία, στο Λος Άντζελες ή στη Τζακάρτα
ή οπουδήποτε αλλού στη γη.
Είναι ακριβώς οι ίδιοι άνθρωποι, που πάντα ήταν.
Έτσι και εμείς είμαστε ακριβώς οι ίδιοι άνθρωποι, όπως είμαστε πάντα.
Ξεκινήσαμε πριν από μια γενιά για να κατασκευάσουμε ελευθερία και ακόμη συνεχίζουμε.
Αλλά πρέπει να επιταχύνουμε το ρυθμό μας τώρα.
Πρέπει τώρα να πάμε πιο επιτακτικά.
Πρέπει τώρα να στοχεύσουμε με τις τεχνικές μας πιο άμεσα στην πολιτική.
Επειδή έχουμε φίλους στο δρόμο που προσπαθούν να δημιουργήσουν ανθρώπινη ελευθερία.
Και αν δεν τους βοηθήσουμε θα πληγωθούν.
Ορθώνουμε ανάστημα μπροστά στις προκλήσεις. Είναι και αυτή μια πρόκληση.
Πρέπει να το κάνουμε. Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ και νομίζω ότι υπάρχει αρκετός χρόνος για μερικές ερωτήσεις
παρακαλώ σηκώστε το χέρι σας, εάν θέλετε
Η ερώτηση ήταν τι σημαίνει η πλήρης αποκέντρωση για την ταυτότητα, επειδή το κράτος
εσείς μπορεί να λέτε ότι είστε εσείς, αλλά το κράτος σάς δίνει ένα διαβατήριο
ή κάποιο άλλο νομικό έγγραφο που σας επιτρέπει να αυτοπροσδιοριστείτε.
Έτσι, με πλήρη αποκέντρωση πώς αυτοπροσδιορίζεστε στο δίκτυο αυτό;
Αμφιβάλλω ότι αποτέλεσμα μπορεί να είναι η πλήρης αποκέντρωση
αλλά θα σας πω μια ιστορία η οποία μπορεί να εξηγήσει τι σκέφτομαι γι' αυτό.
Πρέπει να πάμε πίσω τώρα πριν από 16 χρόνια
σε μια εποχή που υπήρχε ένα πρόγραμμα που ονομαζόταν PGP
και μια κυβέρνηση στις Ηνωμένες Πολιτείες που προσπαθούσε να το εξαλείψει.
Ξέρω ότι αυτό θα φανεί σε πολλούς αρχαία ιστορία, αλλά είναι η ζωή μου και σε εμένα δεν φαίνεται έτσι.
Είχαμε μια συζήτηση στη Νομική Σχολή του Χάρβαρντ τον Ιανουάριο του 1995
δύο απέναντι σε δύο για το PGP και την ποινική έρευνα και το μέλλον του απορρήτου.
Οι αντιπαρατιθέμενοι από την πλευρά μου ήμασταν εγώ και ο Danny Whitesner
τότε στο Electronic Privacy Information Center
αργότερα στο W3C και τώρα στο Υπουργείο Εμπορίου.
Και από την άλλη πλευρά ήταν η τότε Αναπληρώτρια Γενική Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών
και ένας πρώην γενικός σύμβουλος της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφαλείας.
Συζητήσαμε για μερικές ώρες για το PGP και την κρυπτογράφηση και τη συσκευή clipper chip
και διάφορα άλλα θέματα τώρα ξεπερασμένα εδώ και πολύν καιρό
και στη συνέχεια βρεθήκαμε όλοι σε ένα μικρό δείπνο στο σύλλογο διδασκόντων του Χάρβαρντ.
Στον δρόμο προς την πανεπιστημιούπολη του Χάρβαρντ
η Αναπληρώτρια Γενική Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών μου είπε
Eben, με βάση τις δημόσιες δηλώσεις σου σήμερα το απόγευμα
έχω αρκετά στοιχεία για να διατάξω την παρακολούθηση των τηλεφωνικών συνομιλιών σου.
Σκέφτηκε ότι ήταν αστείο.
Και το 1995 θα μπορούσε κανείς κάπως να διασκεδάσει με τη σκέψη ότι ήταν ένα αστείο
αν ήταν ο Αναπληρωτής Γενικός Εισαγγελέας των Ηνωμένων Πολιτειών
επειδή ήταν τόσο ξεκάθαρα εναντίον του νόμου.
Έτσι χαμογέλασα και πήγαμε στο δείπνο μας
και μετά αφού τελειώσαμε και περάσαμε στο κρασί με τους ξηρούς καρπούς
ο πρώην γενικός σύμβουλος στην Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας
εδώ κρύβω ονόματα για την προστασία του όχι και τόσο αθώου
εκείνος ο πρώην δικηγόρος της NSA, έστρεψε ήρεμα το βλέμμα του γύρω από το τραπέζι
και με αυτό το είδος λαχτάρας στη ματιά που φέρνει το κρασί
και είπε εντάξει, θα συμφωνήσουμε ότι δεν πρόκειται να ασκήσουμε δίωξη στον πελάτη σας
η PGP θα συμβεί. Έχουμε αγωνιστεί για να υπάρξει μακρόχρονη καθυστέρηση
σχετικά με την κρυπτογράφηση με δημόσιο κλειδί αλλά αυτό πλησιάζει στο τέλος τώρα.
Και τότε κοίταξε γύρω από το τραπέζι και είπε: αλλά κανείς εδώ δεν ενδιαφέρεται για την ανωνυμία, έτσι;
Και ένα ρίγος διαπέρασε τη σπονδυλική μου στήλη
γιατί ήξερα πώς θα ήταν τα επόμενα 15 χρόνια.
Γι 'αυτό θα ήθελα να αντιστρέψω αυτό που είπατε για να πω
αυτό για το οποίο πραγματικά μιλάμε είναι για το αν θα υπάρξει καθόλου κάποια διατήρηση της ανωνυμίας.
Το σημείο με το οποίο η εξουσία από την άλλη πλευρά συμφιλιώθηκε στα μέσα του 1990
ήταν με την ιδέα ότι θα υπήρχε ισχυρή κρυπτογράφηση
και ηλεκτρονικό εμπόριο, αλλά δεν θα υπήρχε ανωνυμία.
Και κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας σχημάτισαν μια ισχυρή συμμαχία
με την παγκόσμια βιομηχανία ψυχαγωγίας
αυτά που σήμερα αυτο-αποκαλούνται εταιρείες περιεχομένου
που είναι επίσης αντίθετες στην ανωνυμία, σωστά;
γιατί θέλουν να ξέρουν τι διαβάζετε και τι ακούτε και τι παρακολουθείτε κάθε φορά
έτσι ώστε να αυξάνετε τον πλούτο των μετόχων τους.
Το πραγματικό πρόβλημα της ταυτότητας δεν είναι
αν θα είμαστε αποκεντρωμένοι πέρα από το σημείο που θα έχουμε ταυτότητα
δεν πρόκειται να το κάνουμε αυτό. Δεν πρόκειται να μπορέσουμε να το κάνουμε αυτό.
Το πραγματικό πρόβλημα της ταυτότητας είναι: Θα έχουμε δική μας ταυτότητα
ή μήπως θα γίνουμε το νέφος δεδομένων που όλοι οι άλλοι διατηρούν για εμάς
και το οποίο περιέχει πού είμαστε, τι κάνουμε, τι σκεφτόμαστε, τι διαβάζουμε, τι τρώμε και ό,τι άλλο
αρκεί να στείλετε μια κλήτευση
στον κ. Zuckerberg που έχει τη μία μεγάλη βάση δεδομένων στην οποία ζείτε όλη τη ζωή σας.
Κατανοώ την ιδέα ότι θα μπορούσαμε να σατιριστούμε
ή ακόμη και να μας αποδοθούν αιχμές
ενώ προσπαθούμε ριζική αποκέντρωση μέχρι το σημείο όπου η ταυτότητα χάνεται.
Αλλά αν βρεθείτε σε ένα επιχείρημα όπου οι άνθρωποι σάς λένε
ότι προσπαθείτε να το τραβήξετε μέχρι την αναρχία ώστε να μην υπάρχουν πλέον ονόματα στα διαβατήρια
μπορείτε να τους διαβεβαιώσετε ότι ο φυσικός κόσμος θα παραμείνει λίγο πολύ όπως είναι τώρα.
Απλώς θέλουμε λιγότερους απατεώνες στον φυσικό κόσμο.
Αυτό εξηγεί γιατί είμαστε απασχολημένοι κατασκευάζοντας Freedom Boxes και βοηθάμε τον κόσμο να τα χρησιμοποιεί.
Σας ευχαριστώ πολύ, το διαβατήριο θα παραμείνει λίγο πολύ όπως είναι τώρα
με RFID επεξεργαστή και δακτυλικά αποτυπώματα και σάρωση του αμφιβληστροειδούς και τα πάντα.
Δεν ανησυχώ, φίλοι μου, ότι πρόκειται να το πάμε πολύ μακριά.
Είναι οι άλλοι που το παρατράβηξαν και η δουλειά μας είναι η επιστροφή στο σπίτι.
Γεια σου Eben, είμαι εδώ.
Jérémie από La Quadrature du Net
Πρώτα απ' όλα θέλω να σε ευχαριστήσω και ποτέ δεν θα σε ευχαριστήσω αρκετά
για το πόσο εμπνέεις τον καθένα από εμάς.
Ευχαριστώ για την έμπνευση που μας δίνεις από τεχνική άποψη
καθώς είμαι και ενθουσιώδης ως προς τα τεχνικά και πολιτικός ακτιβιστής από ό,τι κάνω.
Ήθελα να τονίσω ότι η ACTA, η Συμφωνία για την Καταπολέμηση της Παραποίησης του Εμπορίου
που ουσιωδώς αναφέρεται στην ενίσχυση των DRM και τη νομική προστασία
και που επίσης μετατρέπει κάθε πάροχο υπηρεσιών Διαδικτύου
κάθε ενδιάμεσο ως προς το διαδίκτυο σε ιδιωτική αστυνομία πνευματικής ιδιοκτησίας
με βαθιές συνέπειες στην ελευθερία του λόγου μας,
στην προστασία της ιδιωτικής μας ζωής, στο δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και σε άλλα.
Η ACTA θα έρθει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το επόμενο καλοκαίρι
ίσως πριν ίσως μετά και θα είναι η τελευταία μας ευκαιρία να τη νικήσουμε.
Έχουμε κερδίσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο παρελθόν.
Αυτή είναι μια μάχη που μπορούμε να κερδίσουμε και όλοι εδώ μπορούν να συμμετέχουν σε αυτήν
και θα ήθελα να σε ρωτήσω Eben
Αξίζουν οι αγώνες που κάνουμε για τη νομοθεσία; Εξακολουθούμε να έχουμε πιθανότητα;
Και ειδικά στο μέτωπο της ουδετερότητας του διαδικτύου.
Ποιες είναι οι σκέψεις σου; Τι νομίζεις; Μπορούμε ακόμη σήμερα να κερδίσουμε;
Κανείς Ευρωπαίος πολίτης δεν θα πρέπει να χρειάζεται
κάποια εισαγωγή στον Jérémie Zimmermann, σωστά;
Είναι το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που σάς ομιλεί.
Η ερώτησή σου: Θα πρέπει να ασχολούμαστε με αγώνες στα νομοθετικά σώματα;
μου φαίνεται σωστή, ναι θα έπρεπε. Είναι μια δυσάρεστη δουλειά.
Ανησυχώ για σένα. Δεν θέλω η καρδιά σου να σπάσει.
Δεν θέλω ανθρώπους να αυτοκτονούν από την ένταση της προσπάθειας.
Είναι άσχημη, βαρετή, επίπονη δουλειά
και η άλλη πλευρά πληρώνει ανθρώπους για να σάς πετάξουν έξω
περιμένει μέχρι να επιστρέψετε σπίτι, να το πάρετε απόφαση να τα παρατήσετε.
Σκεφτείτε την Αίγυπτο ως ένα μέρος όπου αυτά γίνονταν για τριάντα χρόνια, μαζί με βασανιστήρια.
Διακόπτεται η κίνηση των πάντων.
Αν διαβάσετε Claude Manceron σχετικά με τη γαλλική επανάσταση
ή την έλευση της Γαλλικής Επανάστασης
καθώς κινεί τους χιλιάδες των ανδρών και γυναικών της ελευθερίας
προς τα κλιμακούμενα γεγονότα του τέλους της δεκαετίας του 1780
βλέπετε πόσο βαθιά το συναίσθημα στη Γαλλία στο τέλος του Παλαιού Καθεστώτος
άρχισε από καθεστώς να μετατρέπεται σε κίνημα.
Η εργασία στην οποία αναφέρεσαι είναι έργασία σε μεγάλο βαθμό αμυντική
για την πρόληψη της ζημιάς.
Και όπως λες είσαι τυχερός όταν κερδίζεις μετά από μία τεράστια προσπάθεια όπου δεν συμβαίνει τίποτα.
Αλλά οι καλές ειδήσεις στη νομοθετική πολιτική είναι ότι υπάρχουν χίλιοι τρόποι για να σταματήσεις κάτι
και μόνο ένας τρόπος για να το πραγματοποιήσεις.
Και ως εκ τούτου η πλευρά που επιθυμεί να σταματήσει τα πράγματα έχει εγγενές πλεονέκτημα.
Τις περισσότερες φορές είναι η υψηλή χρηματοδότηση κεφαλαίων, αλλά μερικές φορές είμαστε εμείς.
Σχετικά με την ACTA, νομίζω ότι δεν υπάρχει θέμα. Είναι μια μάχη που αξίζει να γίνεται παντού και συνεχώς.
Επειδή όπως λες είναι πραγματικά η αγία συμφωνία, η συνθήκη μεταξύ της κρατικής και της ιδιωτικής εξουσίας
για τον έλεγχο του διαδικτύου στις συνθήκες του 21ου αιώνα
για τα διαπλεκόμενα συμφέροντα ωτακουστών και ιδιοκτητών.
Αν τη νικήσουμε, την αποδυναμώσουμε
την υποχρεώσουμε σε απόσυρση με ιδιαίτερα επιθετικά μέσα
ή την εκθέσουμε σθεναρά στο απολυμαντικό φως της ημέρας
θα βοηθήσουμε τους εαυτούς μας.
Δεν πάμε να επιτύχουμε τα πάντα με κάθε μέσο.
Πρέπει να μετατρέψουμε τη συζήτηση για το διεθνές εμπόριο
προς την κατεύθυνση της άμεσης στήριξης για την ελευθερία.
Η γραμμή μου με τους διαπραγματευτές του εμπορίου παντού στον κόσμο είναι:
Οι κυβερνήσεις έχουν το δικαίωμα να μοιράζονται
η οικονομία του διαμοιρασμού έχει το ίδιο δικαίωμα στήριξης
στο διεθνές εμπορικό σύστημα, όπως και η οικονομία της ιδιοκτησίας.
Η συνάδελφός μου Mishi Choudhary που διευθύνει το SFLC της Ινδίας
ήταν στο Πεκίνο σε μια ομιλία πάνω στο θέμα αυτό νωρίτερα φέτος.
Θα το επαναφέρουμε αυτό το θέμα σε διάφορα μέρη του κόσμου
όπου ισχυρές κρατικές οντότητες με τις οποίες αντιμετωπίζουμε άλλες δυσκολίες
βρίσκουν με εμάς κοινό έδαφος στο να αναγνωρίζουν ότι το παγκόσμιο εμπορικό σύστημα
τώρα έχει πάρει συντριπτική κλίση υπέρ της παραγωγής που έχει ως βάση την ιδιοκτησία
η οποία είναι ένα μόνο μέρος της παγκόσμιας οικονομικής παραγωγής.
Πρέπει να ασκήσουμε ισχυρή πίεση στην ACTA και σε άλλη εμπορική υπέρ της ιδιοκτησίας νομοθεσία
αλλά πρέπει επίσης να αρχίσουμε να ξεδιπλώνουμε μια δική μας θετική στρατηγική
απαιτώντας προστασία για οικονομικές δραστηριότητες
με βάση το διαμοιρασμό στο παγκόσμιο εμπορικό σύστημα.
Η προσπάθεια αυτή θα χρειαστεί 20 χρόνια για να καρποφορήσει
αλλά πρέπει να το ξεκινήσουμε και αυτό τώρα.
Σχετικά με την ουδετερότητα στο διαδίκτυο, θα πω αυτό.
Θα πρέπει να καθιερώσουμε αντίρροπη δύναμη στα διάφορα μονοπώλια των τηλεπικοινωνιών.
Οι ρυθμιστικές αρχές πιστεύουν πολλά πράγματα που τους έχει πει η βιομηχανία.
Ήμουν στο ARCEP τον Σεπτέμβριο για να συζητήσω για την ουδετερότητα στα ασύρματα δίκτυα στο Παρίσι
με ανθρώπους από τις ρυθμιστικές αρχές με μόρφωση, οξύνοια, στοχαστικούς και ικανούς
αλλά οι οποίοι πιστεύουν κάτι που δεν είναι αλήθεια.
Δηλαδή ότι απαιτούνται τεράστιες χρηματικές επενδύσεις για την ανάπτυξη ασύρματων δικτύων.
Και είπα στις ρυθμιστικές αρχές της ARCEP: Ξέρετε για το OpenBTS;
Ξέρετε ότι μπορώ να πάρω μια κρεμάστρα και ένα φορητό υπολογιστή
και να φτιάξω ένα σταθμό βάσης GSM κινητής τηλεφωνίας από αυτά, χρησιμοποιώντας ελεύθερο λογισμικό;
Γνωρίζετε για το Asterisk;
Πρότεινα ότι ίσως θα ήθελαν να μας δώσουν μια μικρή γαλλική πόλη, ας πούμε, τη Γκρενόμπλ.
Όπου με τη χρήση της εξαιρετικά υψηλής ποιότητας ενσύρματης συλλογής
που έχτισαν γύρω από το εξάγωνο που είναι η Γαλλία
θα δημιουργήσουμε εταιρείες κινητής τηλεφωνίας από το πουθενά
με φθηνά υλικά και τις υφιστάμενες συσκευές να παρέχουν υπηρεσίες σε όλους.
Και τότε λέω εγώ ότι θα είναι δυνατόν να έχουμε μια ρεαλιστική συζήτηση με βάση τα γεγονότα
σχετικά με το αν οι ανάγκες της τεράστιας επένδυσης για την κατασκευή ασύρματου δικτύου
απαιτούν μη-ουδετερότητα στις πρακτικές δρομολόγησης.
Λοιπόν, το μέλος της αρχής φυσικά με καταφατικό νεύμα χαμογελάει
και με ευχαριστεί πολύ για όλες αυτές τις πληροφορίες
και τα ξεχνάει όλα αμέσως μόλις φύγω.
Γιατί εξακολουθεί να πιστεύει ό,τι η Orange, που ήταν παλιά η France Télécom, του λέει
για το πώς δεν μπορείτε να έχετε ασύρματα δίκτυα χωρίς τεράστιες επενδύσεις.
Θα αρχίσουμε να ωφελούμαστε από την ουδετερότητα του διαδικτύου
όταν έχουμε ένα κουτί στο διαμέρισμα του καθενός
που να προσφέρει δωρεάν τηλεφωνική υπηρεσία μέσω διοχέτευσης του φόρτου
γύρω από τη μη-ουδετερότητα και να επικοινωνεί με GSM συσκευές. Α, αυτό θα είναι το Freedom Box.
Καταλαβαίνετε, αυτό θέλω να κάνω. Θέλω να οικοδομήσω ένα τεχνικό δαχτυλίδι
γύρω από την ιδέα της μη-ουδέτερης δικτυακής διαχείρισης.
Θέλω να έχω ένα κουτί στο σπίτι σας που να πιάνει το φόρτο προς την πηγή και να λέει
ω, όχι, μου μπλοκάρουν τη θύρα 655
θα αλλάξω τη δρομολόγηση να περνάει από το διαμέρισμα του φίλου μου.
Τότε πιστεύω ότι θα έχουμε μερικές ενδιαφέρουσες συνομιλίες για την ουδετερότητα στο διαδίκτυο.
Όταν απευθύνετε πρόσκληση για αποκέντρωση
δεν πηγαίνετε στην πραγματικότητα ενάντια στην τάση της ιστορίας, όπως την ξέρουμε;
Για παράδειγμα, κάποτε χρησιμοποιούσαμε Usenet το οποίο ήταν αποκεντρωμένο
και το οποίο μετακόμισε στα φόρουμ του Ιστού.
Ή παρομοίως σε εμάς, στο βασίλειο της τεχνολογίας, μπορεί να αρέσει το IRC. Μπορεί να πάμε στο Freenode
αλλά το ευρύ κοινό αυτό που γνωρίζει είναι το Twitter το οποίο μετακινείται σε αυτόν το χώρο.
Και νομίζω ότι υπάρχουν πολλοί λόγοι γιατί αυτό θα μπορούσε να συμβαίνει
αλλά νομίζω ότι ο κύριος λόγος είναι ίσως η πληροφόρηση του καταναλωτή.
Οι δημοσιογράφοι που το μεταφέρουν στο ευρύ κοινό
εκτός του τεχνολογικού βασιλείου, γνωρίζουν για τις ιστοσελίδες, ξέρουν για το Twitter.
Ποτέ δεν γνώρισαν το Usenet έτσι μόνο οι ενθουσιώδεις της τεχνολογίας το γνωρίζουν.
Αν πάρουμε αυτό το σημείο ίσως οι φορείς πληροφόρησης του προϊόντος στο οποίο στοχεύετε
είναι οι δημοσιογράφοι που γράφουν στο διαδίκτυο.
Πείτε τους να γράψουν για αποκεντρωμένα δίκτυα
ώστε το κοινό να αρχίσει να τα χρησιμοποιεί.
Ναι, είναι ένα κρίσιμο μέρος της δραστηριότητας, αυτό είναι σωστό.
Θα μιλήσουμε με τον κόσμο.
Μερικοί θα είναι δημοσιογράφοι και ορισμένοι θα είναι φίλοι μας
και μερικοί θα είναι άλλοι μηχανικοί και ορισμένοι θα είναι άνθρωποι που
όταν ο ασύρματος δρομολογητής τους χαλάσει μπορούν να πάνε να αγοράσουν ένα Freedom Box
επειδή είναι φθηνότερο και πιο τακτοποιημένο και πιο δροσερό και κάνει πιο καλά πράγματα.
Και ορισμένοι θα είναι από τους ανθρώπους που το αγοράζουν επειδή το χρειάζονται.
Εμείς απλώς πρέπει να γράψουμε το λογισμικό.
Τα παιδιά του υλικού θα κατασκευάσουν το υλικό και όλα θα γίνουν.
Δεν ξέρω σε πόσον καιρό. Δεν ξέρω με τι βαθμό βεβαιότητας.
Αλλά δεν ξέρω αν πηγαίνει ενάντια στη ροή της ιστορίας.
Νομίζω είναι σχετικό με την ώθηση του εκκρεμούς προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Το ευρύ κοινό πρέπει να γνωρίζει ότι αυτή η επιλογή υπάρχει και ότι θα εξυπηρετεί τις ανάγκες τους.
Ναι, η Apple πάντα θα διαφημίζεται περισσότερο από ό,τι εμείς.
Όμως, το ευρύ κοινό γνωρίζει για τον Firefox έτσι θα μάθει και για το Freedom Box.
Νομίζω ότι πρέπει να σταματήσουμε για να επιτρέψουμε στο συνέδριο να προχωρήσει.
Σας ευχαριστώ πολύ για το χρόνο σας.
Okej, do estas tempon por notoj kaj ni tre honoras por havi
Eben Moglen ĉi tien per la unua parolanto
Li estas profesoro de Law and Legal History ĉe Kolumbio Universitato.
Li estas eble la plej konata pro lia partopreno en FSF
kaj kreado de Software Freedom Law Centre.
Li ankaŭ multe partoprenis en la kreado de GPL versio 3
kaj plenaj aliaj, certe, kaj do li parolas tien hodiaŭ pro
Kial la politika libero dependas sur softvara libero pli ol pasinteĉe.
Eben Moglen, bonvolu.
Dankon, Bonan matenon. Estas granda plezuro esti tien.
Mi volus dan'al organizuloj pro la miraklon ke FOSDEM estas.
Vi ĉiuj scias ke nur kaoso
povus krei organizon tion kvalita kaj forta
kaj mi honoras fari unun malgrandan rolon en ĝi.
Ok, es hora de las keynotes y estamos muy honrados de tener a
Eben Moglen como primer orador de las keynotes
El es un profesor de derecho e historia del derecho en la Universidad de Columbia
Probablemente es más conocido por su participación en la FSF
y por crear el Centro Jurídico del Software Libre
También el estuvo muy involucrado en la creación de la GPLv3
y muchas otras cosas más, por supuesto entonces, el va a dar una charla hoy sobre
"Por qué la libertad política depende de la libertad del software más que nunca"
Eben Moglen, Gracias.
Gracias, buenos días. Es un gran placer estar aquí.
Quiero agradecer a los organizadores por el milagro que es FOSDEM.
Ustedes saben que solamente el caos
puede crear una organización de esta calidad y poder;
es un honor para mí tener un pequeño rol en esto.
Sé cuán ávidos están de tratar con temas técnicos
y siento empezar con política a primer hora de la mañana, pero es urgente.
Lo estuvieron viendo alrededor de todo el mundo en las últimas semanas, ¿no?
Se trata de cómo funciona hoy en día la política
para la gente que está buscando libertad en este mismo momento
para la gente que está tratando de cambiar su mundo ahora mismo.
El software es de lo que está hecho el siglo XXI.
Lo que el acero fue para la economía del siglo 20,
lo que el acero fue para el poder del siglo XX,
lo que el acero fue para la política del siglo 20, es ahora el software.
Es el bloque fundamental, el componente del que todo lo demás está hecho,
y, cuando hablo de "todo lo demás" por supuesto me refiero a la libertad,
así como la tiranía, así como de negocios como de costumbre
así como espiar a todos gratuitamente todo el tiempo.
En otras palabras, la composición misma de la vida social,
la forma en la que funciona o no para nosotros,
la forma en la que funciona o no funciona para aquellos que poseen
la forma en la que funciona o no funciona para los que oprimen
ahora todo depende del software.
En la otra punta de este proceso angustiante,
cuando empezamos nuestra pequeña conspiración ustedes, yo y todos los demás
se acuerdan cómo funciona, ¿no?
Es decir, es una idea simple.
Hacer libertad, poner libertad en todo, "encender" la libertad, ¿no?
Así fue como se diseñó la conspiración así es como la cosa se supone que funciona.
Lo hicimos bastante bien y más o menos por la mitad de la etapa 1,
mi querido amigo Larry Lessig se dió cuenta lo que estaba sucediendo para nosotros
y escribió su primer sorprendente libro "Code",
en el que dijo que el código iba a hacer el trabajo de la ley en el siglo XXI.
Esa fue una idea fundamental a partir de la que nació casi todo,
incluyendo Creative Commons y un montón de otras cosas útiles.
El punto realmente importante ahora es que el código hace el trabajo de la ley
y el trabajo del Estado. Y el código hace el trabajo de la revolución contra el estado.
Y el código hace todo el trabajo que el Estado hace
cuando trata de mantener su poder en situaciones revolucionarias.
Pero el código también organiza la gente en las calles.
Estamos teniendo una enorme demostración del poder del código en ambas direcciones
en todo el mundo ahora mismo
Los periódicos de los Estados Unidos del mes pasado estuvieron llenos
de comentarios sobre un libro llamado “La ilusión de la Red” (The Net Delusion) de Evgeny Morozov,
un libro muy interesante que toma una vista pesimista de la naturaleza política de los cambios en la red.
El señor Morozov, que es de Bielorrusia,
y por lo tanto tiene un claro entendimiento del mecanismo del despotismo del siglo XXI,
ve las formas en que las instituciones de la red
son cada vez más cooptadas por el Estado en un esfuerzo de limitar, controlar o eliminar libertad
Y su resumen de media década de artículos de política sobre el tema, en su libro,
es una advertencia a los optimistas tecnológicos, por lo menos él dice que lo es
en cuanto a la naturaleza de la ilusión de la red, que la red trae libertad.
Soy, supongo, uno de los optimistas tecnológicos, por que no creo que la red traiga libertad.
De todas formas, no creo que el señor Morozov esté equivocado.
La mala red trae tiranía y la buena red trae libertad,
y esta es una versión de la razón por la que todavía tengo pines para distribuir
que dicen "Stallman tenía razón".
La buena red trae libertad y la mala red trae tiranía
porque todo depende de cómo el código funcione.
Muy bien, todos sabemos eso.
Pasamos mucho tiempo haciendo software libre,
pasamos mucho tiempo poniendo software libre en todo,
y tratamos de "encender" la libertad.
También unimos fuerzas con otros elementos
del mundo de la cultura libre que ayudamos a traer a la existencia.
He conocido a Jimmy Wales hace mucho tiempo y Julian Assange, y eso cambia el mundo.
Wikipedia y Wikileaks son dos caras de la misma moneda.
Son dos caras de la misma moneda, la tercera de la cual es FOSDEM
que es el poder de la gente ordinaria de organizarse, de cambiar el mundo
sin tener que crear jerarquía
y sin tener que recapitular las estructuras del poder
que están siendo desafíadas por el deseo de hacer libertad.
Wikileaks estaba siendo tratada en todas partes alrededor del mundo
de una forma cuasi-criminal en época de navidad
y entonces los eventos en Túnez lo complicaron un poco más.
Mientras se volvía claro que lo que se reportaba en el mundo
sobre una posible conspiración para dañar la dignidad del departamento de Estado de los Estados Unidos,
o para avergonzar a las fuerzas militares estadounidenses,
en realidad era un intento de permitirle a las personas de aprender sobre su mundo.
A aprender sobre cómo el poder opera realmente, y por lo tanto para hacer algo al respecto.
Y lo que ocurrió en Túnez fue, creo, una refutación elocuente
a la idea de que el fin Wikileaks en la cultura libre y el software libre
estuvo principalmente dispuesta a la destrucción, el nihilismo
o -me encojo de sólo usar la palabra en este contexto-, "terrorismo".
En realidad era libertad que es desordenada, complicada...
potencialmente dañina en el corto plazo, pero salvadora en el largo.
La medicina para el alma humana.
Es díficil, lo sé, por que la mayoría del tiempo cuando escribimos código,
no se siente que hacemos
algo en lo que se involucre mucho el espíritu humano
- tomar con total seriedad
el sentido político y espiritual del software libre en la hora presente.
Pero hay un montón de egipcios cuya libertad ahora depende
en su capacidad de comunicarse entre sí
a través de una base de datos con fines de lucro, propiedad de un tipo en California
que obedece órdenes de gobiernos, que envían órdenes de revelación de datos, a Facebook.
Estamos viendo en tiempo real la evolución de los tipos de política
de liberación y libertad que el código puede hacer en el siglo XXI
y estamos viendo en tiempo real el descubrimiento de vulnerabilidades
que surgen de una mala ingeniería del sistema actual.
Las redes sociales -esto es, la habilidad para usar métodos de comunicación
de muchos a muchos, ahora, de forma instantánea-
cambian el balance de poder en la sociedad
desde vehículos altamente organizados de control estatal
hacia la gente en sus propias vidas.
Lo que pasó en Irán, en Egipto, en Túnez
-y lo que va a pasar en otras sociedades dentro de los próximos años-
demuestra la enorme importancia política y social de las redes sociales.
Pero todo lo que sabemos sobre tecnología nos dice
que las formas actuales de comunicación a través de redes sociales,
a pesar de su enorme valor político actual, son también intensamente peligrosas de usar.
Son demasiado centralizadas.
son demasiado vulnerables a represalias y control por parte del Estado.
Y el diseño de su tecnología,
como el diseño de casi toda la tecnología no libre,
está más motivada por intereses de negocios que buscan lucro
antes que intereses tecnológicos buscando libertad.
Como resultado, estamos viendo
movimientos políticos de enorme valor,
capaces de transformar las vidas de cientas de millones de personas,
que descansan en una base frágil. como, por ejemplo, el coraje del señor Zuckerberg,
o la voluntad de Google de resistir al Estado;
donde el Estado es un poderoso socio de negocios,
un socio que Google no puede costearse insultar.
Estamos viviendo en un mundo en el cual la información en tiempo real
que es crucial para la gente que está en las calles buscando construir su libertad
depende de un servicio comercial de microblogueo en California del norte,
que tiene que generar un rédito, para justificar su existencia
a la gente que diseñó su tecnología;
y que sabemos que es capaz de decidir de la noche a la mañana por sí misma
donar su historia completa de todo lo que todos dijeron a través de ésta
a la Biblioteca del Congreso.
Lo que significa, supongo, que en algún otro lugar,
podrían hacer un tipo distinto de donación.
Tenemos que arreglar esto. Tenemos que arreglarlo rápido.
Ahora estamos detrás de la curva de los movimientos por la libertad que dependen del código.
Y todos los días que pasan sin que arreglemos los problemas creados por el uso de medios en redes sociales inseguras,
sobre-centralizadas, sobre-capitalizadas, para hacer la política de la libertad,
la real política de la libertad, en la calle, donde están los tanques.
Mientras más tiempo pasa sin que lo arreglemos, más nos convertimos en parte del sistema
que pronto producirá una tragedia.
Lo que pasó en Egipto es enormemente inspirador,
pero el Estado egipcio llegó tarde en intentar controlar la red,
y no estaba preparado para ser tan despiadado como pudo haber sido.
No es difícil, cuando todos están sólo en una gran base de datos controlada por el señor Zuckerberg,
decapitar una revolución mandando una orden al señor Zuckerberg que no puede costearse rechazar.
Necesitamos pensar profundadamente, rápidamente, y con buen efecto tecnológico,
acerca de las consecuencias de lo que hemos construido y de lo que no hemos construido aún.
Ya señalé un par de veces por qué
las redes sociales centralizadas y los servicios de distribución de datos
deberían ser reemplazados por servicios federados.
Hablaba intensivamente de eso el año pasado
antes que esta reciente ronda de manifestaciones callejeras
demostrara la importancia de todo esto.
Y quiero volver a los proyectos que estuve militando …
pero déjenme decirlo otra vez, desde esta otra perspectiva:
Que la sobre-centralización de los servicios de red es una vulnerabilidad política crucial.
Amigos nuestros, gente buscando libertad,
van a ser arrestados, golpeados, torturados, y eventualmente asesinados en algún lugar de la tierra
porque la supervivencia política de sus movimientos por la libertad depende
de tecnología que sabemos que fue construida para traicionarlos.
Si nos preocupa la libertad tanto como lo hacemos,
y si somos tan brillantes con la tecnología como lo somos,
tenemos que enfrentar el problema. De hecho nos estamos quedando sin tiempo.
Porque la gente de cuyos movimientos nos preocupamos profundamente
ya están allá afuera en el camino del daño usando cosas que los pueden dañar.
No quiero que nadie tome riesgos de vida o muerte para crear libertad en algún lado usando un iPhone.
Porque sé qué es lo que el iPhone les puede estar haciendo
sin que tengamos ningún control sobre eso, detenerlo, arreglarlo, o sin siquiera saber qué es lo que está haciendo.
Necesitamos pensar infraestructuralmente acerca de lo que significamos para la libertad ahora.
Y necesitamos aprender lecciones de lo que está sucediendo a nuestro alrededor en tiempo real.
Una cosa que la situación egipcia nos mostró,
que probablemente sabíamos después de la situación iraní,
cuando vimos a las fuerzas del Estado iraní comprar a las empresas de telecomunicaciones;
como aprendimos cuando los egipcios empezaron a inclinarse hacia Vodafone la semana pasada,
aprendemos otra vez por qué las redes cerradas son tan peligrosas para nosotros.
Por qué la habilidad para construir un botón de apagado en la infraestructura
sólo presionando a las empresas de comunicaciones,
quienes deben tener una forma de vida con el gobierno si quieren sobrevivir,
puede dañar a nuestra gente en busca de libertad usando tecnologías que comprendemos bien.
Ahora, ¿qué podemos hacer para ayudar a la libertad bajo circunstancias
donde el Estado ha decidido intentar amordazar a la infraestructura de la red?
Bueno, podemos volver a las redes en malla (mesh).
Debemos volver a las redes en malla.
Debemos comprender cómo podemos ayudar a la gente,
usando los dispositivos ordinarios que ya están disponibles para ellos, o que sean baratos de conseguir,
construyendo una red que resista el control centralizado.
Las redes en malla en ambientes urbanos densamente poblados
son capaces de sostener el tipo de acción social que vimos
en Cairo y en Alejandría esta semana.
Aún sin proveedores de servicios de red centralizados,
si la gente tiene routers inalámbricos que arman mallas en sus departamentos, en sus lugares de trabajo,
en los lugares de acceso público alrededor suyo, pueden continuar comunicándose
a pesar de los intentos en términos centralizadores de apagarlos.
Necesitamos volver a asegurar a la gente
con comunicaciones seguras de principio a fin en esas mallas locales.
Necesitamos proveer condiciones de supervivencia
para los tipos de comunicaciones de los que depende la gente ahora
fuera del contexto de redes centralizadas
que pueden usarse para vigilar, controlar, arrestar o apagar.
¿Podemos hacerlo? Seguro ¿Vamos a hacerlo?
Si no lo hacemos, entonces la gran promesa social del movimiento del software libre,
que el software libre puede llevar a una sociedad libre, va a empezar a romperse.
La fuerza va a intervenir en algún lado, pronto. Y una demostración será ofrecida a la humanidad
en que aún con toda la tecnología de red
y todas esas personas jóvenes buscando construir una vida para sí mismos,
el Estado todavía gana.
Esto no debe pasar.
Si miran el mapa del globo durante la noche, ese donde están todas las luces,
e imaginan que la próxima vez que lo miren están mirando un gráfico de la red,
en lugar de un gráfico de la infraestructura eléctrica;
van a sentir una pulsación saliendo del continente norteamericano,
donde la minería de datos (data mining) mundial se está realizando.
Piénsenlo así, ¿bien?
América del Norte se está convirtiendo en el corazón de la industria global de minería de datos.
Su trabajo es convertirse en saberlo todo de todos en todo el mundo.
Cuando Dwight Eisenhower dejaba la presidencia en 1960
hizo un famoso discurso de despedida al pueblo estadounidense
en el que les advertía contra el poder del complejo industrial-militar,
una frase que se convirtió tan común en las discusiones
que la gente dejó de pensar seriamente en lo que significaba.
El general que había mandado la mayor actividad militar del siglo XX,
la invasión de Europa,
el general que se convirtió en presidente de Estados Unidos al borde de la Guerra Fría,
advertía a los estadounidenses acerca de los cambios permanentes de su sociedad
que resultarían de la interacción
del capitalismo industrial con el poder militar estadounidense.
Y desde el momento de ese discurso, como todos saben,
los Estados Unidos han gastado en defensa más que el resto del mundo combinado.
Ahora, en el siglo XXI, que podemos definir como tal después de septiembre del 2001,
los Estados Unidos empezaron a construir una cosa nueva,
un complejo de vigilancia-industrial-militar.
El Washington Post produjo una de las más importantes piezas de periodismo estadounidense el año pasado,
una serie disponible en línea llamada “Top Secret America”,
en la que el Washington Post no sólo escribió ocho muy largas historias analíticas
sobre el sector clasificado de la vida industrial estadounidense
construido sobre la vigilancia y el procesamiento de datos.
El Post también produjo una base de datos enorme que está disponible públicamente
a través del periódico, de todos los contratistas clasificados
a los que tuvieron acceso a través de registros públicos, incluyendo
qué es lo que hacen para el gobierno, cuánto se les paga,
y qué puede saberse sobre ellos;
una base de datos que puede usarse para crear cualquier clase de periodismo
más allá de lo que el Post haya publicado.
Recomiendo a todos que revisen “Top Secret America”.
Lo que muestra es cuántos Googles existen
bajo el control directo del gobierno de los Estados Unidos,
así como cuántos Googles existen bajo el control de Google.
En otras palabras, la vasta red
que une el escuchar a todo el mundo en todo el mundo fuera
de Estados Unidos -que es tradición en los Estados Unidos post segunda guerra mundial-
al nuevo escucharlo todo dentro de los Estados Unidos
- que estaba contra la ley en mi país, así como solía conocerla -
a toda la información ahora disponible en todos los sistemas comerciales de recolección,
que incluye todo lo que tipean en cuadros de búsqueda acerca
de lo que creen, esperan, temen, o dudan, así como toda reserva de viaje que hagan,
y toda pieza de información de rastreo que provenga de tu amigable teléfono inteligente.
Cuando los gobiernos hablan sobre el futuro de la red,
y tengo una autoridad decente sobre lo que dicen oficiales gubernamentales de varios países ...
cuando los gobiernos hablan sobre el futuro de la red en estos días,
lo hacen casi enteramente en términos de “ciberguerra”.
Un campo en el que nunca tuve mucho interés… y que posee un argot propio,
pero algunas lecciones actuales de discusiones intergubernamentales
acerca de la ciberguerra podrían ser de valor para nosotros.
La colección de los tres Estados más poderosos de la Tierra,
los Estados Unidos, la Unión Europea, y la República Popular China,
discuten la ciberguerra en un nivel gubernamental bastante alto, bastante regularmente.
Algunas de las personas en esa mesa tienen desacuerdos en materia de políticas,
pero existe una gran área de consenso.
En la tierra de la ciberguerra ellos hablan acerca de “exfiltración”;
a lo que nosotros llamaríamos “espionaje”, ellos llaman exfiltrar datos de nuestras redes a sus bolsillos.
"exfiltración" me han dicho oficiales gubernamentales aquí y allá y en cualquier lado.
la exfiltración es ampliamente considerada por todos los gobiernos como una zona de fuego libre;
todos pueden escuchar todo en todos lados todo el tiempo,
no creemos en ningún límite gubernamental,
y la razón es que cualquier gobierno quiere escuchar
y ningún gobierno cree que escuchar pueda prevenirse.
En ese último punto pienso que son muy pesimistas
pero vamos a concederles que gastaron un montón de dinero intentando
y ellos piensan que saben.
Donde existen desacuerdos,
me han dicho los oficiales gubernamentales con los que hablo,
no concierne a la exfiltración, sino a lo que llaman “interrupción de la red”;
lo que significa destrucción de la libertad.
La actitud básica aquí es la de dos partes en un balance discursivo.
Un lado en ese lado dice que lo que queremos es reglas claras.
Queremos saber qué tenemos permitido atacar,
qué debemos defender, y qué debemos hacer con las cosas que no son ni amigas ni enemigas”.
El otro lado de esa conversación dice que no reconocemos distinciones.
En cualquier lugar de la red donde haya una amenaza
a nuestra seguridad nacional o intereses nacionales,
reclamamos el derecho a interrumpir o destruir esa amenaza,
sin importar su ubicación geográfica”.
No necesito caracterizarles cuál de estos gobiernos
-los Estados Unidos, la Unión Europea,
o la República Popular China- toman esas posiciones diferentes,
Y debo decir que mi suposición es que dentro de todos esos gobiernos
existen diferencias de opinión en esos puntos,
entre facciones dominantes y facciones menos dominantes.
Pero todas las partes son cada vez más conscientes
que es en Norteamérica donde está la minería de datos,
y eso es un beneficio, una duda o un problema,
dependiendo cuál Estado o colección de Estados representes.
La ley de protección de datos europea ha hecho esto:
ha puesto tus datos personales casi exclusivamente en Norteamérica donde no puede ser controlado.
En esos términos la legislación europea triunfó.
Las industrias de minería de datos están concentradas fuera de la Unión Europea,
básicamente por razones de políticas legales.
Operan, como cualquier empresa tiende a operar, en la parte del mundo
donde existe menor control sobre su comportamiento.
No hay ningún prospecto en el que los gobiernos norteamericanos,
particularmente el gobierno de los Estados Unidos,
cuya política de seguridad nacional depende ahora de escuchar y analizar todo,
vayan a cambiar para ustedes.
Ninguna posibilidad, en ningún momento pronto.
Cuando fue candidato para presidente, en el principio,
en las primarias demócratas, Barack Obama estaba a favor
de no inmunizar a los gigantes de las telecomunicaciones estadounidenses
de participar en el espionaje doméstico dentro de los Estados Unidos
sin autorización legal pública directa.
Por el momento en que ya era candidato en las elecciones generales,
ya no estaba a favor de prevenir la inmunización,
de hecho él mismo como senador por Illinois
no filibusteó la legislación que inmunizaba a los gigantes de las telecomunicaciones y la legislación pasó.
Como ustedes saben, las políticas de la administración de Obama
con respecto a la minería de datos, vigilancia, y seguridad doméstica en la red
son dificilmente diferentes de la administración de su predecesor,
excepto en que son más agresivas en cuanto al control gubernamental.
No podemos depender del sesgo pro-libertad
en la cultura del “escuchar a todos en todos lados sobre cualquier cosa” que está sucediendo ahora
El fin de lucro no vá a producir privacidad
sin contar que vaya a producir una defensa robusta de la libertad en las calles.
Si vamos a construir sistemas de comunicación para la política futura,
vamos a tener que construirlas bajo el pre-supuesto
de que la red no sólo es insegura, sino también no confiable.
Y vamos a tener que construir sobre la asunción de que los servicios centralizados te pueden matar.
No podemos joder con esto.
No podemos dejar que Facebook baile arriba y abajo sobre su política de privacidad. Es ridículo.
Tenemos que reemplazar las cosas que crean vulnerabilidad
y convencer a nuestros colegas alrededor del mundo de que no las usen
para crear libertad, sólo para terminar descubriendo
que la promesa se rompe tan fácilmente como con un botón de apagado.
Afortunadamente, sabemos cómo realizar la ingeniería que nos va a sacar de esta situación.
Servidores enchufables baratos, pequeños, de bajo consumo, son el factor que necesitamos,
y existen en todos lados ahora
y se van a volver muy baratos, muy rápido, muy pronto.
Un dispositivo pequeño del tamaño de un cargador de celular
- corriendo con un procesador de bajo consumo, con una placa de red inalámbrica o dos
y algunos otros puertos más,
y algún buen software libre nuestro -
es un dispositivo práctico para crear privacidad personal significativa
y comunicaciones basadas en la libertad.
Piensen en lo que debería tener.
¿Redes en malla? No estamos tan cerca pero deberíamos.
¿OpenBTS, Asterisk? Sí, podemos crear sistemas telefónicos
que se autoconstruyan de partes que cuestan casi nada.
Microblogueo, redes sociales, intercambio de fotos,
plataformas de publicación anónimas, federados antes que centralizados
basados en servidores web "en la nube" ...
Podemos hacer todo eso.
Tus datos en tu casa, donde tienen que venir a buscarlos,
enfrentando cualquier restricción legal existente
- si hubiera en tu sociedad -
acerca de lo que sucede dentro del recinto de tu hogar.
Correo electrónico cifrado, todo el tiempo
un perímetro defensivo para todas esas flojas computadoras con Windows
y otros malos dispositivos que se activan cada vez que son apretados por un chico de 12 años.
Servicios proxy para saltar sobre los sistemas de censura (firewalls) nacionales,
túneles inteligentes para evitar la actividad anti-neutralidad
levantada por los proveedores de Internet y otros proveedores de red;
todo eso puede hacerse fácilmente encima de cosas que ya hacemos y usamos todo el tiempo.
Tenemos distribuciones de propósito general que son más que suficientemente robustas para todo esto;
y un poco de trabajo en cuanto a la capa de aplicaciones que está encima.
Ayer en los Estados Unidos formamos la Fundación FreedomBox,
la cual planeo usar temporalmente, o a largo plazo si es necesario,
como el cuartel general para crear software libre
que corra en servidores pequeños,
hardware libre cuando sea posible, hardware no libre donde debamos,
para poner a disposición del mundo, a bajo precio,
dispositivos con que los seres humanos interactuarán,
que producirán privacidad y ayudarán a asegurar una libertad robusta.
Podemos hacer que tales objetos sean más baratos que los cargadores de los teléfonos inteligentes.
Podemos darle a la gente algo que pueden comprar a muy bajo costo
y que funcionará en sus casas, que correrá software libre,
para proveerles servicios que harán la vida mejor en los días corrientes
y que realmente demostrarán su valor en los no tan corrientes días
en los que estemos en la calle creando libertad, gracias por llamar.
Una compañía teatral bielorrusa que fue arrestada y duramente golpeada
después de las así llamadas elecciones en Minsk el último invierno,
se exfiltró a Nueva York en enero,
realizó algunas obras de Tom Stoppard y dió algunas entrevistas.
Perdón, de Harold Pinter, y dió algunas entrevistas.
Uno de los actores bielorrusos que era parte de esa troupe
dijo en una entrevista con el New York Times,
“La KGB bielorrusa es la organización más honesta del mundo.
Después de la caída de la URSS, no vieron necesidad de cambiar lo que hacían,
así que tampoco vieron necesidad de cambiarse el nombre.”
Entonces pensé que ese era un comentario bastante útil.
Necesitamos tener en mente que fueron exactamente las mismas personas que fueron siempre,
estén en Cairo, o Moscú, o Bielorrusia, o Los Angeles, o Jakarta,
o en cualquier otro lugar de la tierra.
Son exactamente las mismas personas que siempre fueron.
También nosotros, exactamente las mismas personas que siempre fuimos.
Empezamos una generación atrás a crear libertad y todavía lo hacemos.
Pero tenemos que apurar el paso ahora.
Tenemos que volvernos más diligentes.
Tenemos que apuntar nuestra ingeniería más directamente a la política.
Porque ya tenemos amigos en la calle tratando de crear libertad humana,
y si no los ayudamos, van a resultar lastimados.
Nos enfrentamos a los desafíos, este es uno. Tenemos que hacerlo. Muchas gracias.
Muchas gracias y cro que hay suficiente tiempo para algunas preguntas,
por favor, levanten la mano si quieren hacer alguna.
La pregunta es: qué significa la descentralización para la identidad,
por que podés creer quién sos, pero el estado te dá un pasaporte
u algún otro documento legal que permite identificarte;
así que, en completa descentralización, ¿cómo te identificarías en la red?
Dudo que la completa descentralización es el resultado de algo.
Pero permitime que te cuente una historia que puede ayudar a explicar cómo me siento sobre esto.
Tenemos que volver 16 años atrás, a una época donde había un programa llamado PGP
y había un gobierno en los Estados Unidos que estaba tratando de erradicarlo.
Sé que esto vá a parecer historia antigua para mucha gente, pero es mi vida, así que no lo es para mí.
Estábamos teniendo un debate en la facultad de derecho de Hardvard en Enero de 1995;
dos contra dos acerca de PGP, investigación criminal y el futuro de la privacidad.
Los debatientes de mi lado éramos yo y Danny Whitesner
en el Centro de información sobre la Privacidad Electrónica,
más tarde en la W3C y ahora en el departamento de comercio de Estados Unidos;
del otro lado estaba la que en ese entonces era sub procuradora general de los Estados Unidos (Jamie Gorelick)
Y el Asesor General de la Agencia de Seguridad Nacional (Stewart Baker).
Debatimos por un par de horas PGP, cifrado, luego el chip clipper y demás
temas muertos hace ya mucho tiempo.
Luego nos ofrecieron una pequeña cena en el club de la facultad de Harvard.
Camino a eso, en el campus de Harvard,
la subprocuradora general de los Estados Unidos me dijo:
Eben, sobre la base de su declaraciones públicas esta tarde,
tengo suficiente para ordenar la intercepción de sus conversaciones telefónicas
Ella pensó que era una broma.
Y en 1995, de alguna manera podías irte pensando que era una broma siendo
la subprocuradora general de los Estados Unidos, por que estaba tan claramente en contra de la ley.
Así que sonreí y nos fuimos, tuvimos nuestra cena ...
Después de que los platos estuvieran vacíos y que las nueces y el oporto estuvieran regados,
este ex Consejero General de la Agencia de Seguridad Nacional
- estoy ocultando los nombres para proteger a los no tan inocentes -
miró calmado alrededor de la mesa
a través del oporto
Y dijo "ok, vamos a agachar la cabeza, no vamos a perseguir a su cliente ...
PGP va a suceder. Hemos dado una gran lucha dilatoria
contra el cifrado de clave pública, pero ahora está llegando a un final"
Entonces miró alrededor de la mesa y dijo: - Pero a nadie acá le importa el anonimato, ¿no?
Y un escalofrío me subió por la espalda,
por que sabía de qué iban a tratarse los próximos 15 años.
Así que me gustaría dar vuelta lo que dijiste y decir
que de lo que realmente hablamos, es si vá a haber la más mínima preservación del anonimato.
Cuando el poder en el otro lado hizo su paz a mediados de 1990
con la idea de que podría haber fuerte cifrado
y comercio electrónico, pero nada de anonimato.
Y en el curso de la última década, levantaron una fuerte alianza
con las industrias del entretenimiento global ...
las cosas que ahora se llaman "compañías de contenidos",
que también son reacias al anonimato, ¿no?
Por que quieren saber que leés, qué escuchás y mirás;
así pueden aumentar la riqueza de sus accionistas para ellos.
El verdadero problema de la identidad no es el de
si vamos a estar descentralizados más allá del punto en el que tenemos identidad.
No vamos a hacer eso. No vamos a poder hacer eso.
El verdadero problema de la identidad es ¿vamos a tener algo de ella que sea nuestro?
¿o vamos a ser la "nube" de datos sobre nosotros que todos los demás guardan?
que contiene donde estámos, qué hacemos, qué pensamos, qué leemos, qué comemos y todo lo demás también
siempre que mandes una orden judicial
al señor Zuckerberg que tiene la gran base de datos en la que vivís toda tu vida.
Entiendo la idea de que se nos vea, diga o señale -satíricamente- de que estamos
tratando tratando de descentralizar muy radicalmente todo al punto del que la identidad se pierde.
Pero si te encontrás a vos mismo en una discusión donde la gente te dice que
estás tratando de anarquizar tanto que ya no vá a haber un nombre en el pasaporte,
podés asegurarles que la vida real se mantendrá más o menos la forma en la que está ahora.
Sólo queremos menos gente arrancándose las uñas (en la vida real)
Lo cual es el motivo de por qué estamos ocupados construyendo Freedom Boxes y enseñándole a la gente a usarlas.
Muchas gracias, el pasaporte seguirá siendo de la manera en la que está ahora;
con el chip RFID, las huellas dactilares, el escaneo retinal y todo lo demás.
No me preocupa que nos estemos llendo lejos.
Son los otros que se fueron demasiado lejos y nuestro trabajo es volver a casa.
Hola Eben, estoy acá.
Soy Jérémie de La Quadrature du Net.
Primero que nada, quiero agradecerte; Y nunca voy a agradecerte lo suficiente
por lo inspirador que sos para todos nosotros.
Al agradecerte por inspirarnos desde una perspectiva de la ingeniería
- siendo tanto un geek (friki) de la ingeniería y un activista político por lo que hago -
Yo quería hacer hincapié en que el Acuerdo Comercial Anti-Falsificación (ACTA),
que profundamente concierne al fortalecimiento del DRM ("esposas digitales") y la protección legal ...
que también convierte a cada proveedor de internet
e intermedio, en una policía privada del copyright
con profundas consecuencias para libertad de expresión, privacidad o derecho a juicio justo y demás.
El ACTA estará llegando al parlamento europeo el verano que viene.
Quizá antes, quizá después ... Y vá a ser nuestra última oportunidad de vencer esa cosa.
Ganamos en el parlamento europeo antes.
Esta es una batalla que podemos ganar, y todos acá pueden participar en ella.
Y quería preguntarte Eben,
¿Esas batallas legislativas valen pelearlas? ¿Todavía tenemos una oportunidad?
Y especialmente en el frente de la neutralidad de la red ...
¿Cuáles son tus perspectivas? ¿Qué pensás que podemos ganar hoy?
Ningún ciudadano europeo debería necesitar cualqier tipo de presentación a Jéremie Zimmerman, ¿verdad?
Ese es el futuro de la Unión Europea hablándote.
Tu pregunta: Deberíamos molestarnos peleando en legislaturas
me parece justa. Oh, si que deberíamos. Es un trabajo desagradable.
Me preocupo por vos. No quiero que tu corazón estalle.
No quiero gente matándose por la presión de eso.
Es trabajo feo, aburrido y tedioso;
y el otro lado paga a gente para que esperes afuera, para que esperes hasta irte a casa, decidir que te das por vencido.
Pensá de Egipto como un lugar donde eso fue hecho por 30 años junto con tortura.
Todo deja de moverse.
Si lees a Claude Manceron sobre la revolución francesa
- o la llegada de la revolución francesa -
mientras mueve a sus miles de hombres y mujeres de la libertad
hacia los acontecimientos culminantes de finales de la década de 1780,
ves cuán profundamente el sentimiento en Francia al final del viejo régimen,
era de status empezando a quebrar en movimiento.
El trabajo del que hablás, es trabajo que es mayoritariamente defensivo,
es para prevenir que se haga daño.
Y como decís, tenés suerte cuando ganás; de que no pase nada después de un enorme esfuerzo.
Pero la buena noticia es que en las políticas legislativas hay mil formas de detener una cosa
y sólo una manera para que se hagan.
Y por lo tanto, el lado que quiere parar cosas tiene una ventaja inherente
Muchas veces es capital profundamente financiado, pero a veces somos nosotros.
¿Sobre ACTA? creo que no hay dudas. Es una pelea que vale la pena pelearla en todas partes todo el tiempo.
Porque, como decís, es realmente el concordato, el tratado entre el Estado y el poder privado
para el control de la red bajo condiciones del siglo 21
en los intereses mezclados de los oyentes y los propietarios.
Si lo vencemos (ACTA), hundimos, forzamos el retirar de premisas particularmente ofensivas
o significativamente exponerlo a la desinfectante luz del día,
nos vamos a ayudar a nosotros mismos.
No vamos a lograr todo, de ninguna manera.
Tenemos que convertir la conversación de comercio internacional en la dirección de apoyo directo a la libertad.
Mi línea con los negociadores comerciales en todo el mundo se ha convertido en:
Los gobiernos tienen derecho a compartir
La economía del compartir tiene tanto derecho a apoyar en el sistema de comercio internacional como la economía propietaria.
Mi colega Mishi Choudhary, quien dirige SFLC India
estaba en Beijing haciendo un discurso sobre ese tema a principios de este año.
vamos a estar reiterando ese punto en varios lugares alrededor del mundo.
donde fuertes estados - con los que tenemos otras dificultades -
se reúnen con nosotros en reconocimiento de que el sistema de comercio mundial
está ahora abrumadoramente inclinado en favor de la producción basada en la propiedad
la cual es sólo una parte de la producción económica mundial
Necesitamos presionar fuerte contra ACTA y otras leyes comerciales pro-propiedad
pero también tenemos que comenzar a desplegar una estrategia afirmativa propia
demandando protección para actividades económicas basadas en la compartición en el sistema de comercio mundial
Ese esfuerzo va a tardar 20 años a comenzar a mostrar frutos
pero tenemos que empezar con eso también, ahora .
Sobre la neutralidad de la red voy a decir esto
Vamos a tener que establecer contrafuerza a los varios oligopolistas de las telecomunicaciones.
Los reguladores creen un montón de cosas que les dijo la industria
Estaba en ARCEP en Septiembre para discutir la neutralidad de las redes inalámbricas en París
con reguladores que están bien educados, son hábiles, reflexivos y capaces.
pero que creen algo que no es verdadero.
Esto es: que cuesta inversiones monetarias enormes el construir redes inalámbricas.
Y le dije a los reguladores de ARCEP: Saben de OpenBTS?
¿Saben que puedo tomar una percha y un ordenador portátil
y hacer una estación base para celulares GSM de eso usando algo de software libre?
¿Saben de Asterisk?
Les sugerí que quizá les gustaría darnos una pequeña ciudad francesa, por ejemplo Grenoble
Donde - usando el extraordinario arnés de cableado de alta calidad
que construyeron alrededor del hexágono que es Francia -
vamos a crear compañías de celulares de la nada.
utilizando hardware comercial barato y los teléfonos existentes para dar servicio a todo el mundo.
Y entonces dije que sería posible tener una discusión realista basada en hechos
sobre si las necesidades de enormes inversiones para construir redes inalámbricas
requieren falta de neutralidad en las prácticas de ruteo de la red
Bueno, el regulador por supuesto mueve la cabeza y sonríe y me agradece mucho por toda esa información
y se la olvida al minuto que me retiro.
Por que todavía cree lo que Orange - que solía ser la Telecom de Francia- le dice
sobre cómo no podés hacer redes inalámbricas sin inmensas inversiones monetarias.
Vamos a empezar a ganar sobre la neutralidad de la red
cuando tengamos una "cajita" en los departamentos de todos que pueda ofrecer servicios gratuitos de telefonía sobre tunneling
alrededor de la no-neutralidad y hablar a teléfonos GSM. Oh, esa sería la Freedom Box.
¿Ven? eso es lo que quiero hacer. Quiero construir un anillo de ingeniería
"alrededor" a la idea de no neutral de gestión de red.
Quiero tener una "cajita" en tu casa que perciba al proveedor y diga
oh dios mío, está filtrando el puerto 655
Creo que voy a rutear eso desde el apartamento de mi amigo
Entonces creo que vamos a conseguir avanzar alguna charla interesante sobre la neutraildad de la red.
Cuando pide por descentralización
¿no está llendo realmente en contra de la tendencia de la historia como lo hemos visto?
Por ejemplo, solíamos tener Usenet -que era descentralizado-
y eso se mudó mucho más a los foros basados en web
O igualmente en geeklandia podemos amar IRC. Podemos ir a Freenode
pero todo lo que sabe el público general es sobre Twitter, que está moviéndose a ese espacio.
Y creo que hay varias razones por las que esto puede estar sucediendo.
pero creo que la razón principal es la popularidad. Los periodistas que informan a la opinión pública en general
fuera de geeklandia saben de sitios web, saben de Twitter.
Nunca supieron sobre Usenet así que sólo los geeks sabemos de eso
Si tomamos este punto, quizá la popularidad que buscamos son los periodistas
que reportan en la red. tratar de que reporten en redes descentralizadas
y tratar de que el público empieze a usarlas.
Sí, es una parte crucial de la actividad, así es.
Vamos a hablar con la gente.
Algunas de esas personas van a ser periodistas y algunas de ellas van a ser nuestros amigos
y algunas de ellas serán otros ingenieros y algunas de ellas serán personas que
cuando se les rompa su router inalámbrico, pueden salir a comprar una Freedom Box.
por que es más barato, atractivo, interesante y hace más cosas.
Y algunas de esas personas van a ser gente que lo compra por que lo necesita.
Sólo tenemos que hacer el software.
Los chicos del hardware harán el hardware y todo va a suceder.
No sé cuánto tiempo. No sé con qué grado de certeza.
Pero no sé si es sobre ir contra la corriente de la historia.
Creo que se trata de empujar el péndulo hacia atrás.
El público en general tiene que saber que esta opción existe y atenderá sus necesidades.
Sí, Apple siempre hará más publicidad que nosotros.
Pero el público en general sabe acerca de Firefox, por lo que pueden saber acerca de la Freedom Box también.
Creo que tenemos que terminar con el fin de permitir que la conferencia para siga adelante.
Muchas gracias por su tiempo.
OK, seuraavaksi ovat vuorossa avajaispuhujat ja meille on suuri kunnia saada
Eben Moglen tänne ensimmäiseksi avajaispuhujaksi.
Hän on juridiikan ja juridisen historian professori Columbia Universityssä.
Hänet tunnetaan luultavasti parhaiten osallistumisestaan FSF:ään
sekä Software Freedom Law Centre:n luomisesta.
Hän osallistui myös suuresti GPL versio 3:n tekoon
sekä tottakai monesta muusta asiasta, joten tänään hän tulee puhumaan siitä,
miksi poliittinen vapaus on riippuvainen ohjelmistojen vapaudesta enemmän kuin koskaan.
Eben Moglen, Ole hyvä.
Kiitos, hyvää huomenta. On suuri ilo olla täällä.
Haluan kiittää järjestäjiä siitä ihmeestä joka FOSDEM on.
Kuten kaikki tiedätte, ainoastaan kaaos
voi luoda näin korkeatasoisen ja vaikutusvaltaisen organisaation
ja on kunnia osallistua siihen omalla pienellä tavallani.
Tiedän, että monet teistä odottavat innolla teknisempiä aiheita
ja pahoittelen että joudun näin aamutuimaan aloittamaan politiikalla, mutta asia on kiireellinen.
Olette seuranneet sitä ympäri maailman viime viikkoina, eikö vain?
Se kertoo siitä miten politiikka oikeasti toimii juuri nyt -
niille ihmisille, jotka oikeasti tavoittelevat vapautta juuri nyt
ihmisille, jotka yrittävät muuttaa heidään maailmaa juuri nyt.
Ohjelmisto on se asia, mistä 2000-luku on tehty.
Sitä, mitä teräs oli 1900-luvun taloudelle -
sitä, mitä teräs merkitsi vallalle 1900-luvulla -
sitä, mitä teräs merkitsi politikalle 1900-luvulla, ohjelmisto on nyt.
Se on ratkaiseva rakennuspala, osa josta kaikki muu luodaan.
Ja kun puhun "kaikesta muusta", tarkoitan tietenkin vapautta.
Niin sortoa, kuin jämähtäneisyyttä -
sekä sitä, kuinka kaikkia ihmisiä vakoillaan koko ajan ilmaiseksi.
Toisin sanoen, koko sosiaalisen elämämme rakenne -
tapa, jolla se toimii tai ei toimi meidän hyväksi -
tapa jolla se toimii tai ei toimi niiden hyväksi jotka omistavat -
tapa jolla se toimii tai ei toimi niiden hyväksi joita se sortaa -
riippuu nyt täysin ohjelmistosta.
Toisessa päässä tätä kiihtyvää tapahtumasarjaa
kun aloitimme oman pienen salaliittomme, sinä ja minä ja kaikki muut -
muistathan miten se menee?
Sehän on siis yksinkertainen ajatus.
Valmista vapaus, sijoita vapaus kaikkeen, kytke vapaus päälle, eikö vain?
Näin salaliittomme suunniiteltiin ja näin sen kuuluukin toimia -
Onnistuimme aika hyvin and puolessa välissä 1. vaihetta
hyvä ystäväni Larry Lessig tajusi mitä meille oli tapahtumassa -
ja hän kirjoitti ensimmäisen varsin hämmästyttävän kirjansa "Koodi" -
jossa hän sanoi että lähdekoodi tulisi olemaan samassa asemassa kuin laki 2000-luvulla.
Se oli ratkaiseva ajatus josta moni muu asia syntyi -
kuten "Creative commons"-lisenssit sekä pari muuta hyödyllistä asiaa.
On tärkeätä ymmärtää, että koodi täyttää nyt valtion ja lain tehtävät,
ja että koodi toimii vallankumouksellisen tekijänä valtiota vastaan.
Ja koodi tekee kaiken saman työn jonka valtio tekee -
kun se yrittää ylläpitää valtaansa vallankumouksellisissa tilanteissa.
Mutta lisäksi koodi auttaa ihmisiä järjestäytymään kaduilla.
Voimme parhaillaan ympäri maailman havaita esimerkkejä
koodin vaikutusvallasta kumpaankin suuntaan.
Yhdysvaltalainen lehdistö on viimeisen kuukauden ajan kohissut
Evgeny Morozovin kirjasta "Netin harha" (The net delusion).
Mielenkiintoinen kirja joka ottaa melko kielteisen kannan netissä tapahtuvien muutosten poliittisista seurauksista.
Herra Morozov joka on kotoisin Valkovenäjältä -
ja jolla tästä johtuen on hyvä käsitys 2000-luvun yksinvaltiaisuuden mekanisemeista -
näkee tavan jolla nettiin syntyneet instituutiot -
ovat kasvavissa määrin tulleet valtioiden haltuunottamiksi niiden pyrkiessä hallita, rajoittaa tai estää vapautta.
Ja hänen kirjan yhteenveto puolen vuosikymmenen aihetta käsittelevistä kirjallisista poliittistista linjauksista -
on varoitus teknologia-optimistille - niin hän ainakin väittää -
siitä harha oletuksesta että netti johtaa vapauteen.
Minä taidan olla yksi niistä teknologia-optimisteista koska mielestäni netti johtaa vapauteen.
En kuitenkaan ole sitä mieltä ett herra Morozov on väärässä.
Vääränlainen netti luo tyranniaa ja oikeanlainen netti luo vapautta.
Tämä on versio siitä syystä miksi minulla edelleen on pinssi
jossa lukee: "Richard Stallman oli oikeassa"
Oikeanlainen netti tuo vapautta ja ja vääränlainen netti tuo tyranniaa -
sillä kaikki riippuu siitä miten koodi toimii.
Noniin, eli nyt tiedämme senkin.
Me käyttäneet paljon aikaa ilmaisten ohjelmistojen luomiseen.
Olemme käyttäneet paljon aikaa ilmaisten ohjelmistojen laittamiseen kaiken maailman laitteisiin -
ja olemme yrittäneet "käynnistää" vapauden.
Olemme myös lyöttäytyneet yhteen muiden ilmaisen kulttuurin tahojen kanssa -
jonka autoimme maailmaan.
Olet jo pitkään tuntenut Jimmy Walesin ja Julian Assangen, ja se muuttaa maailmaa.
Wikipedia ja Wikileaks ovat saman kolikon eri puolia.
Ne ovat saman kolikon kaksi puolta joista jolmas puoli on FOSDEM.
Se on tavallisten ihmisten kyky organisoida ja muuttaa maailmaa
ilman että sitä varten tarvitsee luoda hierarkioita -
ja ilman tarvetta toistaa niitä valtarakenteita -
joita tarve luoda vapautta nyt on alkanut haastaa.
Jouluna Wikileaksia kohdeltiin ympäri maailmaa
semi-rikolliseen tapaan -
ja sitten tapahtumat Tunisiassa tekivät asioista hiukan hankalampia.
Kun kävi ilmi että se josta raportoitiin ympäri maailmaa -
koettiin lähinnä salaliittona jolla satuttaa Yhdysvaltain ulkoministeriön arvokkuutta -
tai tapana nöyryyttää Yhdysvaltojen sotavoimia -
mutta joka olikin tosiasiassa ihmisten pyrkimys oppia jotain maailmastaan.
Oppia siitä miten valta oikeasti toimii ja siksi tehdä jotain asialle.
Ja mitä Tunisiassa tapahtui, oli mielestäni vaikuttava todiste
siitä ideasta, että Wikileaks, vapaa kulttuuri ja vapaa ohjelmisto
---
tässä tapauksessa terrorismista.
Lääkettä ihmissielulle.
Tiedän sen olevan vaikeaa, koska suurimman osan ajasta kun koodaamme,
tuntuu ettemme tee mitään,
mihin ihmissielu olisi suoraan kovinkaan suuresti kytköksissä
ottaakseen täysin vakavasti vapaan ohjelmiston
poliittisen ja henkisen tarkoituksen kuluvalla hetkellä.
On monta Egyptiläistä, joiden vapaus riippuu nyt
heidän mahdollisuudestaan kommunikoida keskenään
tietokannan läpi, jonka omistaa voittoa tavoitteleva hemmo Californiassa,
joka tyydyttää valtion tilaukset Facebookin paljastuksista.
Katsomme parhaillaan evoluutiota sellaisesta vapautuksen politiikasta,
jota 1900-luvulla koodilla voi tehdä
katsomme myös reaaliajassa haavoittuvuuksien löytämistä,
jotka tulevat esiin huonosti rakennetusta nykyisestä järjestelmästämme.
Mitä tapahtui Iranissa, Egyptissä ja Tunisiassa
ja mitä tulee tapahtumaan muissa yhteiskunnissa muutaman vuoden sisään
osoittaa sosiaalisen median huikean poliittisen ja sosiaalisen tärkeyden.
Mutta kaiken mitä tiedämme teknologiasta kertoo,
että nykyiset muodot sosiaalisen verkoston kommunikoinnissa,
huolimatta niiden huikeasta tämänhetkisestä arvosta politiikalle, ovat myös todella vaarallisia käyttää.
Ne ovat liian keskitettyjä.
Ne ovat liian haavoittuvaisia valtion kostoille ja hallinnalle.
Ja heidän teknologian suunnittelu -
kuten lähes kaiken epävapaan ohjelmiston teknologia -
on enemmän motivoitunut yritysten intresseistä tavoitella voittoa
kuin teknillisistä intresseistä tavoitella vapautta.
Tämän seurauksena näemme
huikean arvokkaita poliittisia liikkeitä
kyvykkäitä muuttamaan satojen miljoonien ihmisten elämän
lepäävän hataralla pohjalla kuten esimerkiksi Hra Zuckenbergin rohkeutta
tai Googlen halua vastustaa valtiota,
kun valtio on voimakas businesskumppani
ja taho, jota Googlella ei ole varaa.. loukata.
Elämme maailmassa, jossa reaaliaikainen tieto
kaduilla vapauttaan tavoitteleville ihmisille
riippuu Pohjois-Carolinassa sijaitsevasta kaupallisesta mikro-bogauspalvelusta,
jonka on tuotettava voittoa oikeuttaakseen olemassaolonsa
ihmisille, jotka kehittivät sen käyttämän teknologian
ja jonka tiedämme kykenevän päättämään yön yli, aivan itsekseen,
lahjoittaa kaiken historian kaikesta, mitä kukakin sanoi sen kautta,
eduskunnan arkistoihin.
Ymmärtääkseni tämä tarkoittaa, että jossain muualla
he voisivat tehdä erityyppisen lahjoituksen.
Meidän on korjattava tämä. Tämä on korjattava nopeasti.
Mitä enemmän emme tätä korjaa, sitä enemmän tulemme osallisiksi järjestelmästä,
joka tulee olemaan tragediaa pian.
Egyptin tapahtumat ovat erittäin vaikuttava inspiraationlähde.
Mutta Egyptiläinen valtio oli myöhässä yrittäessään hallita internetiä,
eikä ollut valmis olemaan niin häikäilemätön, kuin se olisi voinut olla.
Ei ole vaikeaa silloin, kun kaikki ovat yhdessä isossa, Mr. Zuckerbergin ohjaamassa tietokannassa,
estää vallankumous lähettämällä Zuckenbergille tilaus, josta hän ei voi kieltäytyä.
Meidän on ajateltava perusteellisesti, nopeasti ja hyvin teknillisesti
seurauksia sille, mitä olemme rakentaneet ja mitä emme vielä ole rakentaneet.
Olen jo muutamaan kertaan osoittanut syyn, miksi
keskitetty sosiaalinen verkko sekä tiedon hajautuspalvelut
pitää korvata yhdistetyillä palveluilla.
Puhuin siitä vakavasti viime vuonna
Ja halusin palata takaisin projekteihin, joita olen edistänyt.
Mutta sallikaa minun jälleen sanovan, tästä toisesta näkövinkkelistä,
että verkkopalveluiden ylikeskittäminen on poliittisesti, ratkaisevasti haavoittuva.
Ystävämme, vapautta etsivät ihmiset
joutuvat jossainpäin maailmaa pidätetyiksi, hakatuiksi, kidutetuiksi ja lopulta tapetuksi,
koska he tukevat vapaudenliikkeidensä poliittisen selviytymisen tuntemamme teknologian varaan -
jonka tarkoitus on romuttaa heidät.
Jos välitämme vapaudesta niin paljon kuin välitämme,
ja jos olemme yhtä hyviä teknologian kanssa kuin mitä väitämme,
meidän on pakko korjata tuo ongelma. Itseasiassa meiltä loppuu aika.
koska ne ihmiset, joiden liikkeistä me syvästi välitämme,
En halua kenenkään ottavan "elä tai kuole" -riskejä ajaakseen vapautta iPhonea kantamalla.
Koska tiedän, mitä tuo iPhone voi tehdä hänelle,
ilman että meillä on mitään mahdollisuutta hallita, pysäyttää, auttaa tai edes tietää, mitä tapahtuu.
Meidän on ajateltava infrastruktuurin tasolla, mitä me vapaudelle tarkoitamme nyt.
Meidän on myös opittava näkemistämme asioista reaaliajassa.
Yksi asia jonka Egyptin tilanne osoitti --
kuten ehkä huomasimme Iranin tilanteen jälkeen,
katsottuamme Iranin valtionarmeijan ostaessaan puhelinlinjat
samalla, kun huomasimme, miten Egyptiläiset alkoivat turvautua Vodafoneen viime viikolla.
Opimme jälleen, miksi suljetut verkot ovat niin haitallisia.
Mitä me voimme tehdä edistääksemme vapautta tilanteessa, jossa valtio
on päättänyt yrittää rajoittaa verkkoinfrastruktuuria?
No - Voimme palata solmuverkkoihin.
Meidän on pakko palata solmuverkkoihin.
Meidän on ymmärrettävä miten ihmisille voidaan tarjota
tavallisia, jo saatavilla olevia tai hyvin halpoja laitteita käyttäen,
mahdollisuus rakentaa verkko, joka vastustaa keskitettyä hallintaa.
tiheään asutuissa kaupunkimaisissa ympäristöissä solmuverkko
pystyy ylläpitämään sellaista sosiaalista säpinää,
jonka näimme Cairossa ja Alexandriassa tällä viikolla.
Myös ilman keskitettyjä verkkopalveluita,
mikäli ihmisillä on keskenään solmiutuvia langattomia reitittimiä asunnoissaan, työpaikoillaan
julkisissa paikoissa ympärillään, he voivat jatkaa yhteydenpitoa
huolimatta keskitetyistä yrityksistä vaientaa heidät.
Meidän on palattava varmistamaan ihmisten turvallinen,
end-to-end -yhteydenpito noiden paikallisten solmujen välille.
Meidän on tarjottava selviytymiskelpoiset olosuhteet
niille yhteydenpitotavoille, joiden varaan ihmiset nykyjään turvaavat
ilman keskitettyjä verkkoympäristöjä,
joita voitaisi vakoilla, hallita, pidätää tai sulkea.
Pystymmekö tähän? Tietysti. Aiommeko tehdä sen?
Ellemme aio, niin suurin vapaan ohjelmiston liikkeen sosiaalinen lupaus,
eli vapaa ohjelma voi johtaa vapaaseen yhteiskuntaan, alkaa murtua.
valtio voittaa kuitenkin.
Näin ei saa tapahtua.
jos katsotte maailman karttaa, jossa kaikki valot ovat yöllä päällä,
ja kuvitelette ensi kerralla sitä katsoessanne, että katsottekin verkkokarttaa
elektronisen infrastruktuurin sijaan,
tunnette ikään kuin pulssin, joka tulee Pohjois-Amerikasta
missä kaikki maailman tiedonlouhinta tehdään.
Miettikääpä asiaa näin.
Ja tuosta puheesta lähtien, kuten hyvin tiedätte,
US on tuhlannut puolustukseen enemmän kuin koko muu maailma yhteensä.
Nyt, 2000-luvulla, mikä voidaan määritellä Syyskuun 2001 jälkeiseksi osaksi,
US on alkanut rakentaa uutta juttua.
emme usko mihinkään hallituksen rajoitukseen
Millä ne tarkoittavat vapauden tuhoamista.
Haluamme tietää mitä vastaan saamme hyökätä,
mitä meidän tulee puolustaa, ja mitä teemme niille asioille, jotka eivät ole hyväksi tai pahaksi.
Missä tahansa netissä onkaan uhka
kansalliselle turvallisuudellemme tai intresseille
otamme itsellemme oikeuden häiritä tai tuhota se uhka
huolimatta sen fyysisestä sijainnista.
Bien, il est temps de passer aux conférences et nous sommes très honorés d'accueillir
Eben Moglen en tant que premier intervenant.
Il est professeur de Droit et d'Histoire du Droit à l'Université de Columbia.
Il est probablement surtout connu pour son implication au sein de la FSF
et pour avoir créé le Software Freedom Law Centre.
Il a aussi été très impliqué dans la création de la GPL version 3
ainsi qu'au sein de beaucoup d'autres projets et donc aujourd'hui il nous expliquera
Pourquoi les libertés politiques dépendent plus que jamais de la liberté logicielle.
Eben Moglen, merci.
Merci, bonjour à tous. C'est un plaisir d'être ici.
Je voudrais remercier les organisateurs pour le miracle qu'est le FOSDEM.
Vous savez tous que seul le chaos
pouvait créer une organisation de cette qualité et de cette puissance
et c'est un honneur pour moi d'y jouer un petit rôle.
Je sais à quel point vous êtes impatients de passer à des sujets techniques
et je suis désolé de commencer avec de la politique aussi tôt le matin, mais il y a urgence.
Vous avez vu ça partout dans le monde au cours des dernières semaines, n'est-ce pas ?
C'est comme ça que fonctionne réellement la politique maintenant
pour les personnes qui recherchent réellement la liberté maintenant
pour les personnes qui essayent de faire changer leur monde maintenant.
Le 21ème siècle est fait de logiciel.
Ce que l'acier était à l'économie du 20ème siècle,
ce que l'acier était au pouvoir du 20ème siècle,
ce que l'acier était à la politique du 20ème siècle, voilà ce qu'est le logiciel aujourd'hui.
C'est le bloc de construction crucial, le composant à partir duquel tout le reste est fait.
Et quand je parle de tout le reste, je veux bien entendu parler de liberté.
Ainsi que de tyrannie, ainsi que du train-train quotidien,
ainsi que d'espionner tout le monde sans contrainte tout le temps.
En d'autres termes, la composition même de la vie sociale
comme elle fonctionne ou non pour nous,
comme elle fonctionne ou non pour ceux qui possèdent,
comme elle fonctionne ou non pour ceux qui oppriment,
tout dépend maintenant du logiciel.
À l'autre extrémité de ce processus en pleine accélération
quand nous avons commencé notre petit complot, vous et moi et tous les autres
vous vous rappelez commence ça fonctionne, n'est-ce pas ?
Je veux dire, c'est une idée simple.
Fabriquer de la liberté, mettre de la liberté partout, mettre la liberté en marche, n'est-ce pas ?
C'est ainsi que le complot a été conçu, c'est ainsi que ce truc est censé fonctionner.
On s'est est plutôt bien sorti et à peu près au milieu de la 1ère étape
mon bon ami Larry Lessig a compris ce qui nous arrivait
et a écrit son premier et plutôt étonnant livre "Code"
dans lequel il dit que le code allait faire le travail de la loi au 21ème siècle.
C'était une idée essentielle, de laquelle beaucoup d'autres choses sont nées
comme les Creative Commons et plein d'autres choses utiles.
Le point vraiment important aujourd'hui est que le code fait le travail de la loi
et le travail de l'État, et le code fait le travail de la révolution contre l'État.
Et le code fait tout le travail que l'État fait
pour essayer de conserver son pouvoir dans des situations de révolution.
Mais le code organise également les gens dans la rue.
En ce moment il y a d'énormes démonstrations, dans le monde entier,
du pouvoir du code dans ces deux directions.
Au cours du mois derniers, il y a eu dans les journaux des États-Unis beaucoup de buzz
autour d'un livre appelé "L'Illusion du Net" par Evgeny Morozov.
Un livre intéressant, présentant un point de vue plus pessimiste
sur la nature des changements politiques du réseau.
M. Morozov, qui vient de Biélorussie
et qui comprend donc très bien les mécanismes du despotisme au 21ème siècle,
voit les manières dont les institutions du réseau
sont de plus en plus cooptées par l'État
dans un effort pour limiter, contrôler, ou éliminer la liberté.
Et son résumé d'une demi-décennie de politique générale à ce sujet dans son livre
est un avertissement pour les optimistes technologiques, du moins c'est ce qu'il dit,
à propos de la nature de l'illusion du net que le net apporte la liberté.
Je suppose que je suis l'un de ces optimistes technologiques car je pense que le net apporte la liberté.
Je ne pense pourtant pas que M. Morozov ait tort.
Le mauvais net apporte la tyrannie et le bon net apporte la liberté.
C'est un énoncé de la raison pour laquelle j'ai toujours des boutons à distribuer
qui disent "Stallman avait raison".
Le bon net apporte la liberté et la mauvais net apporte la tyrannie
parce que tout dépend de la manière dont le code fonctionne.
Très bien, on sait tous ça.
On a passé beaucoup de temps à faire du logiciel libre.
On a passé beaucoup de temps à mettre du logiciel libre partout
et on a essayé de mettre la liberté en marche.
On a aussi uni nos forces avec d'autres éléments
du monde de la culture libre que nous avons aidé à faire émerger.
Je connais Jimmy Wales depuis longtemps, ainsi que Julian Assange, et ça change le monde.
Wikipedia et Wikileaks sont les deux faces d'une même pièce.
Ce sont les deux faces d'une même pièce dont la troisième est le FOSDEM.
C'est le pouvoir de gens ordinaires de s'organiser, de changer le monde
sans avoir à créer de hiérarchie
et sans avoir à reproduire les structures du pouvoir
qui sont mises à l'épreuve par le désir de liberté.
Partout dans le monde, Wikileaks était traité
de manière semi-criminelle pendant la période de Noël
et puis les événements en Tunisie ont un peu compliqué les choses.
Car il est devenu clair que ce qui était décrit partout dans le monde
avant tout comme un complot pour blesser la dignité du Département d'État américain
ou pour gêner l'armée des États-Unis
était en fait une vraie tentative de permettre aux gens d'apprende à connaître leur monde.
D'apprendre comment le pouvoir agit réellement et donc de pouvoir y faire quelque chose.
Et ce qui est arrivée en Tunisie était, ai-je pensé, un réfutation éloquente
de l'idée que Wikileaks et la culture libre et le logiciel libre
visait à la destruction, au nihilisme, ou -- je frémis rien qu'à utiliser
ce mot dans ce contexte --, au terrorisme.
Il s'agissait au contraire de liberté ce qui est pénible, compliqué,
potentiellement dangereux sur le court terme, mais salvateur sur le long terme.
Un médicament pour l'âme humaine.
Je sais qu'il est difficile, parce que la plupart du temps quand on code
on n'a pas l'impression de faire quoi que ce soit
qui ait un rapport direct avec l'âme humaine,
de prendre vraiment au sérieux
la signification politique et spirituelle du logiciel libre à l'heure actuelle.
Mais il y a de nombreux Égyptiens dont la liberté dépend aujourd'hui
de la capacité à communiquer entre eux
via une base de données exploitée commercialement par un gars en Californie
qui obéit aux ordres de gouvernements ???
Nous observons en temps réel l'évolution du genre de politique
de libération et de liberté que le code peut faire au 21ème siècle
et nous observons en temps réel la découverte des vulnérabilités
qui découlent de la mauvaise ingénierie du système actuel.
Les réseaux sociaux, c'est-à-dire la capacité à utiliser des méthodes de communication à forme libre,
de plusieurs à plusieurs, maintenant, de manière isntantanée,
changent la balance du pouvoir dans la société.
Au détriment des véhicules très organisés du contrôle d'État
et au profit des personnes dans leur propre vie.
Ce qui s'est passé en Iran, en Égypte, en Tunisie
et qui arrivera dans d'autres sociétés au cours des prochaines années
démontre l'énorme importance politique et sociale des réseaux sociaux.
Mais tout ce que nous savons de la technologie nous indique
que les formes actuelles de communication des réseaux sociaux,
malgré leur énorme valeur actuelle en politique, sont aussi extrêmement dangereuses à utiliser.
Elles sont trop centralisées.
Elles sont trop vulnérables aux représailles et au contrôle de l'État.
Et la conception de leur technologie
comme la conception de presque toutes les technologies logicielles non libres
est plus motivée par des intérêts commerciaux visant au profit
que par des intérêts technologiques visant à la liberté.
En conséquence de quoi nous voyons
des mouvements politique de valeur énorme
capables de transformer la vie de centaines de millions de gens
reposer sur une base fragile, comme par exemple le courage de M. Zuckerberg
ou la volonté de Google de résister face à l'État
alors que l'État est un partenaire commercial puissant
et une partie que Google ne peut pas se permettre d'insulter.
Nous vivons dans un monde où l'information en temps réel,
cruciale pour les gens dans la rue qui cherchent à construire leur liberté,
dépend d'un service commercial de micro-blogging du nord de la Californie
qui doit produire un bénéfice afin de justifier son existence
auprès des personnes qui ont conçu sa technologie
et que nous savons capable de décider par lui-même, d'un jour à l'autre,
de faire don de l'historique entier de tout ce que tout le monde a dit par ce site
à la Bibliothèque du Congrès.
Ce qui signifie, je suppose, que dans d'autres circonstances
ils pourraient faire un autre type de don.
Nous devons régler ceci. Nous devons le régler rapidement.
Nous sommes désormais à la traîne des mouvements pour la liberté qui dépendent du code.
Et chaque jour où l'on ne règle pas les problèmes créés par l'utilisation d'outils de réseaux sociaux non sûrs,
sur-centralisés, sur-capitalisés, pour faire la politique de la liberté
la vraie politique de la liberté, dans la rue, là où sont les chars.
Plus on attend pour régler ce problème, plus on devient partie du système
ce qui finira bientôt en tragédie.
Ce qui est arrivé en Égypte est énormément enthousiasmant.
Mais l'État égyptien a tardé à essayer de contrôler le net
et n'était pas prêt à être aussi impitoyable qu'il aurait pu l'être.
Il n'est pas compliqué, quand tout le monde est dans une même grosse base de données contrôlée par M. Zuckerberg,
de décapiter une révolution en envoyant à M. Zuckerberg un ordre qu'il ne peut pas se permettre de refuser.
Nous devons réfléchir intensément et rapidement et avec un effet technologique bénéfique
aux conséquences de ce que nous avons construit et de ce que nous n'avons pas encore construit.
J'ai déjà montré à plusieurs reprises les raisons pour lesquelles
les réseaux sociaux et services de distribution de données centralisés
devraient être remplacés par des services fédérés.
J'en parlais intensivement l'an dernier
avant que cette série récente de manifestations dans la rue
de l'importance de tout ceci ne commence.
Et je veux revenir aux projets que je recommandais.
Mais laissez-moi répéter encore une fois, de cet autre point de vue,
que la sur-centralisation des services en réseau est une vulnérabilité politique cruciale.
Certains de nos amis, des gens qui cherchent la liberté,
vont se faire arrêter, passer à tabac, torturer et finalement tuer quelque part sur Terre.
Parce qu'ils dépendent, pour leur survie politique dans leurs actions pour la liberté,
de technologies dont nous savons qu'elles sont construites pour les trahir.
Si nous tenons à la liberté autant que nous le faisons
et que nous sommes aussi brillants technologiquement que nous le sommes,
nous devons nous occuper de ce problème. Et en fait nous manquons de temps.
Parce que des gens dont les actions nous importent vraiment
sont déjà quelque part en danger à utiliser des choses qui peuvent leur causer du tort.
Je ne veux pas que quiconque prenne de risques de vie ou de mort pour la liberté où que ce soit tout en portant un iPhone.
Car je sais ce que cet iPhone peut être en train de lui faire
sans que nous ne puissions le contrôler, l'arrêter, le prévenir ou même savoir ce qui se passe.
Nous devons réfléchir infrastructurellement à ce que signifie la liberté aujourd'hui.
Et nous devons tirer des leçons de ce que nous voyons se passer autour de nous en temps réel.
La situation égyptienne nous a montré une chose :
comme nous l'avons probablement su après ce qui s'est passé en Iran
où nous avons vu les forces de l'État iranien acheter les opérateurs de télécommunications,
comme nous avons appris que les Égyptiens commençaient à faire pression sur Vodafone la semaine dernière,
nous découvrons à nouveau pourquoi les réseaux fermés sont si dangereux pour nous.
Pourquoi la possibilité de construire un interrupteur général sur l'infrastructure
en faisant pression sur les opérateurs commerciaux
qui doivent vivre en accord avec le gouvernement pour survivre
peut blesser les nôtres qui cherchent la liberté
en utilisant des technologies que nous comprenons bien.
Mais que peut-on faire pour aider la liberté
dans des circonstances où l'État a décidé d'essayer de garrotter les infrastructures réseaux ?
Et bien on peut revenir aux réseaux maillés.
On doit revenir aux réseaux maillés.
Nous devons comprendre comment nous pouvons permettre aux gens,
en utilisant des composants ordinaires qu'ils ont déjà ou qui ne leur coûteront pas cher,
de construire des réseaux maillés qui résistent au contrôle centralisé.
Les réseaux maillés dans les zones urbaines densément peuplées
sont capables de soutenir le type d'action sociale
que nous avons vu au Caire et à Alexandrie cette semaine.
Même sans les fournisseurs de services réseaux centralisés,
si les gens ont des routeurs sans-fils capables de se mailler
dans leurs appartements, sur leurs lieux de travail, dans les lieux publics près de chez eux,
ils peuvent continuer de communiquer malgré les tentatives centralisées de les en empêcher.
On doit revenir à garantir aux gens des communications sécurisées de bout à bout
sur ces réseaux maillés locaux.
Nous devons rendre viables les types de communications
dont les gens dépendent,
en dehors du contexte des environnement réseau centralisés
qui peuvent être utilisés pour les surveiller, les contrôler, les arrêter, ou les faire taire.
Peut-on le faire ? Bien sûr.
Va-t-on le faire ?
Si on ne le fait pas, alors la grande promesse sociale du mouvement du logiciel libre
que le logiciel libre peut mener à une société libre commencera à être rompue.
Bientôt, quelque part, une intervention par la force montrera à l'humanité
que malgré toutes ces technologies de réseaux
et malgré tous ces jeunes gens qui cherchent à se construire une nouvelle vie,
l'État gagne encore.
Ceci ne doit pas se produire.
Si vous regardez à cette carte nocturne du globe, celle avec toutes les lumières,
et si vous imaginez qu'en fait vous regardez la carte d'un réseau
et non pas celle des infrastructures électriques,
vous sentirez une sorte de pouls venant du continent nord-américain
là où est fait tout le data mining mondial.
Pensez-y ainsi, d'accord ?
L'Amérique du Nord devient le cœur de l'industrie du data mining à l'échelle mondiale.
Son travail devient de tout savoir sur tout le monde partout.
Quand Dwight Eisenhower a terminé son mandat de président en 1960,
il fit un célèbre discours d'adieu au peuple américain
dans lequel il les met en garde contre le pouvoir du complexe militaro-industriel,
une expression devenue si courante dans la conversation
que les gens ont cessé de réfléchir sérieusement à ce qu'elle signifiait.
Le général qui avait dirigé la plus grande opération militaire du 20ème siècle, l'invasion de l'Europe,
le général qui était devenu président des États-Unis au plus fort de la guerre froide,
avertissait les Américains à propos des changements définitifs à leur société
qui résulteraient de l'interaction du capitalisme industriel avec la puissance militaire américaine.
Et depuis l'époque de ce discours, comme vous le savez tous,
les États-Unis ont plus dépensé en défense que le reste du monde réuni.
Maintenant, au 21ème siècle, que nous pouvons définir comme l'après septembre 2001,
les États-Unis ont commencé à construire quelque chose de neuf,
un complexe militaro-industriel de surveillance.
Le Washington Post a réalisé le plus important travail de journalisme public aux États-Unis l'année dernière,
une série disponible en ligne intitulée "Top Secret America",
dans laquelle le Washington Post écrivit non seulement huit histoires très utiles, détaillées, analytiques
à propos du secteur classifié de la vie industrielle américaine
construit autour de la surveillance et du traitement de données.
Le Post a également produit une base de données énorme, disponible publiquement pour tous au travers des journaux,
de toutes les entreprises sous contrat classifié répertoriées dans les archives publiques,
ce qu'elles font pour le gouvernement, combien elles sont payées,
et ce qu'on peut savoir à leur sujet.
Une base de données qui peut être utilisée pour créer toutes sortes de travaux journalistiques
au-delà de ce que le Post a publié lui-même.
J'encourage tout le monde à jeter un œil à "Top Secret America".
Cela vous montrera combien il y a de Googles sous le contrôle direct du gouvernement des États-Unis,
ainsi que le nombre de Googles qu'il y a sous le contrôle de Google.
En d'autres mots, la vaste toile grande ouverte
qui réunit les traditionnelles écoutes américaines d'après-guerre
de tout partout sur Terre en dehors des États Unis,
les écoutes intérieures nouvellement possibles
—qui étaient auparavant illégales dans mon pays pour autant que je connaissais ses lois—,
et toutes les données maintenant disponibles dans les systèmes commerciaux de collecte d'informations,
ce qui inclut tout ce que vous tapez dans des boîtes de recherche
à propos de ce que vous croyez, voulez, espérez, craignez ou dont vous doutez,
ainsi que toutes vos réservations de voyages,
et toutes les informations de suivi qui s'échappent de votre smartphone si convivial.
Quand les gouvernements parlent du futur d'Internet ces derniers temps,
je le sais de source sûre de la part de plusieurs officiels de gouvernements de plusieurs pays,
quand les gouvernements parlent du futur d'Internet ces derniers temps
ils parlent presque exclusivement en termes de "cyber-guerre".
Un domaine qui ne m'a jamais beaucoup intéressé et qui a son propre jargon,
mais il y a quelques leçons provenant de discussions inter-gouvernementales à propos de cyber-guerre
qui sont probablement intéressantes pour nous tous.
Les trois plus grands groupements d'États au monde,
les États-Unis, l'Union Européenne et la République Populaire de Chine,
discutent de cyber-guerre à des niveaux inter-gouvernementaux plutôt élevés assez régulièrement.
Quelques-unes des personnes autour de la table ont des désaccords de politique,
mais il y a une large zone de consensus.
Dans le monde de la cyber-guerre, ils parlent d'"exfiltration" ;
nous appellerions ça "espionnage", ils parlent d'exfiltrer nos données de nos réseaux vers leurs poches.
L'exfiltration, ainsi que me l'ont dit des officiels gouvernementaux ici et là et un peu partout,
l'exfiltration est largement considérée par tous les gouvernements comme une zone de tir libre ;
tout le monde peut écouter tout le monde partout et tout le temps,
nous ne croyons pas à des limites gouvernementales,
et la raison est que chaque gouvernement veut écouter et aucun ne croit que ceci peut être empêché.
Sur ce dernier point, je pense qu'ils sont trop pessimistes,
mais accordons-leur qu'ils ont dépensé beaucoup d'argent à essayer
et ils pensent savoir de quoi ils parlent.
Les points de désaccord, me disent les officiels avec lesquels je parle,
ne concernent pas l'exfiltration mais ce qu'ils appellent "perturbations du réseau",
ce qui veut dire détruire la liberté.
Leur attitude de base est celle de deux opposants dans un débat équilibré.
Un côté dit "ce que nous voulons, ce sont des règles claires".
"Nous voulons savoir ce que nous avons le droit d'attaquer, ce que nous devons défendre,"
"et que faire de ce qui n'est ni ami ni ennemi".
L'autre côté dans cette conversation dit "nous ne reconnaissons aucune distinction".
"Partout sur le réseau où il y a une menace à notre sécurité nationale ou à nos intérêts nationaux,"
"nous affirmons avoir le droit d'interrompre ou de détruire cette menace, peu importe sa situation géographique".
Je n'ai pas besoin de caractériser pour vous qui parmi les gouvernements
des États-Unis, de l'Union Européenne et de la République populaire de Chine
prend quelle position,
et je devrais ajouter qu'à mon avis au sein de chacun de ces gouvernements
il y a des différences d'opinion sur ces points,
des factions dominantes et des factions moins dominantes.
Mais tous sont de plus en plus conscients que c'est aux États-Unis qu'est fait le data mining,
et c'est soit un avantage, un point incertain, ou un problème,
selon l'État ou le groupement d'États que vous représentez.
Les lois européennes de protection des données sont la cause de tout cela :
elles ont placées vos données personnelles presque exclusivement en Amérique du Nord
où il n'y a pas de contrôle.
À ce niveau, la législation européenne a été un succès.
Les industries de data mining sont concentrées en dehors de l'Union Européenne,
principalement pour des raisons légales.
Elles opèrent, comme toutes les entreprises tendent à le faire,
dans la partie du monde où leur comportement est le moins contrôlé.
Il n'y a aucune espoir que les gouvernements nord-américains,
en particulier celui des États-Unis, dont la politique de sécurité nationale dépend maintenant
de tout écouter et de tout data-miner,
ne change cela pour vous.
Aucune chance, pas de sitôt.
Quand il était candidat pour les présidentielles, au début, pendant les primaires Démocrates,
Barack Obama était en faveur de ne pas donner l'immunité aux géants des télécommunications américains
pour participer à l'espionnage à l'intérieur des États-Unis sans autorisation légale publique directe.
Au moment où il était candidat à l'élection générale, il n'était plus en faveur d'empêcher cette immunité,
en effet en tant que Sénateur de l'Illinois il n'a rien fait contre la loi d'immunité des géants de télécommunications
et celle-ci est passée.
Comme vous le savez, les politiques de l'administration Obama
en matière de data mining, de surveillance et de sécurité intérieure sur le réseau
sont à peine différentes de celles de l'administration précédente,
sauf sur les points où elles sont plus agressives en faveur d'un contrôle par le gouvernement.
Nous ne pouvons dépendre du biais pro-liberté de la tendace actuelle à
écouter tout le monde partout à propos de tout.
La recherche du profit ne produira rien qui respecte la vie privée,
et ne parlons même pas de défense robuste de la liberté dans la rue.
Si nous voulons construire des systèmes de communication pour la politique future,
nous allons devoir les constuire en supposant que le réseau n'est pas seulement non fiable,
mais indigne de confiance.
Et nous devrons les construire en supposant que les services centralisés peuvent vous tuer.
Nous ne pouvons pas faire n'importe quoi à ce sujet.
Nous ne pouvons pas laisser Facebook jouer au yo-yo avec sa politique de vie privée.
C'est abracadabrant.
Nous devons remplacer les choses qui créent des vulnérabilités
et leurrent nos collègues partout dans le monde pour qu'ils les utilisent pour construire leur liberté,
pour découvrir ensuite que cette promesse est facilement rompue par un interrupteur général.
Heureusement, nous savons en fait comment nous sortir de cette situation.
Ce qu'il nous faut, ce sont des "plug servers" bon marchés, petits, à faible consommation,
et ils existent déjà partout, et ils deviendront très abordables très rapidement et très prochainement.
Un petit appareil de la taille d'un chargeur de téléphone portable,
fonctionnant avec une puce de faible puissance,
avec une interface sans fil ou deux, quelques autres ports disponibles,
et quelques adorables logiciels libres de notre propre fabrication,
c'est quelque chose de faisable pour créer une vie privée personnelle significative
et des communications basées sur la liberté.
Pensez à ce que ceci doit inclure.
Du réseau maillé ?
On n'y est pas encore, mais on devrait.
OpenBTS, Asterisk ?
Oui, on pourrait fabriquer des systèmes téléphoniques qui se construisent eux-mêmes
à partir de composants qui ne coûtent presque rien.
Des services fédérés plutôt que distribués
de microblogging, de réseaux sociaux, d'échanges de photos,
des plate-formes de publication anonyme basées sur des nuages de serveur web...
On peut faire tout ça.
Vos données chez vous, dans votre maison,
là où il faut venir pour les prendre
en faisant face aux restrictions légales de votre société, s'il y en a,
concernant ce qui se passe dans la zone du domicile.
Des e-mails chiffrés juste tout le temps,
une défense du périmètre pour tous ces ordinateurs bancals sous Windows
et autres mauvais appareils qui s'effondrent à chaque fois qu'un gamin de 12 ans les pousse...
[rires]
Des serveurs proxy pour contourner les pare-feux nationaux,
des tunnels intelligents pour contourner toute activité anti-neutralité
par les fournisseurs d'accès et autres fournisseurs de bande passante,
tout ceci peut être fait facilement
avec des outils qu'on a déjà fait et qu'on utilise tout le temps.
On a des distributions génériques de piles bien assez robustes pour tout ça
et un petit peu de travail à faire en plus sur la couche applicative.
Hier, aux États-Unis, nous avons créé la FreedomBox Foundation,
que je compte utiliser temporairement
ou plus longtemps si nécessaire
comme quartier général organisationnel pour faire des logiciels libres
qui fonctionnent sur des serveurs de petit format,
sur du matériel libre autant que possible,
sur du matériel non-libre là où ce sera nécessaire,
pour rendre disponible partout dans le monde, à bas prix,
des appareils avec lesquels les êtres humains aiment interagir
qui favorisent la vie privée et aident à assurer une liberté durable.
[applaudissements]
Nous pouvons faire de tels objets pour moins cher que les chargeurs de smartphones.
Nous pouvons donner aux gens
quelque chose qu'ils peuvent acheter à très bas prix
qui ira dans leur maison et fonctionnera avec du logiciel libre
pour leur fournir des services qui rendent la vie meilleure les jours ordinaires
et qui se fera vraiment remarquer lors de ces jours pas si ordinaires
où on est dans la rue à se battre pour la liberté.
Une troupe de théâtre biélorusse qui s'est fait arrêter et passer à tabac
après les soi-disant élections à Minsk cet hiver
s'est exfiltrée elle-même vers New York en janvier,
a fait quelques représentations de pièces d'Harold Pinter
et a donné quelques interviews.
L'un des acteurs biélorusses de cette troupe a dit dans une interview avec le New York Times
que « le KGB biélorusse est l'organisation la plus honnête au monde ».
« Après la chute de l'Union Soviétique, ils n'ont pas eu besoin de changer ce qu'ils faisaient, »
« donc ils n'ont pas non plus changé de nom ».
Et je pense que c'était un commentaire vraiment utile.
Nous devons garder à l'esprit qu'ils sont toujours les mêmes qu'ils ont toujours été,
qu'ils soient au Caire, ou à Moscou, ou en Biélorussie, ou à Los Angeles,
ou à Jakarta, ou n'importe où ailleurs sur Terre.
Ils sont exactement les mêmes personnes qu'ils ont toujours été.
Et nous aussi, nous somme toujours les mêmes.
On s'est mis en route pour la liberté il y a une génération
et on y travaille toujours.
Mais nous devons maintenant accélérer le rythme.
Nous devons maintenant travailler dans l'urgence.
Nous devons maintenant orienter notre ingénierie plus directement vers la politique.
Car nous avons des amis dans la rue qui essayent de créer une liberté humaine,
et si nous ne les aidons pas, ils seront blessés.
Nous relevons des défis, ceci en est un.
Nous devons le faire.
Merci beaucoup.
[applaudissements]
Merci beaucoup, je pense que nous avons le temps pour quelques questions
donc levez la main si vous en avez une.
Ma question est : que signifie une décentralisation complète pour l'identité
car vous pouvez savoir qui vous êtes mais l'État vous donne un passeport
ou un autre document légal qui vous permet de vous identifier.
Donc dans une décentralisation complète, comment vous identifier vous-même sur ce réseau ?
Je doute que quoi que ce soit ne résulte en une décentralisation complète
mais je vais vous raconter une histoire pour vous aider à comprendre mon opinion à ce sujet.
Nous devons revenir 16 ans en arrière, à une époque où il y avait un programme appelé PGP
et où il y avait un gouvernement aux États-Unis qui essayait de l'éradiquer.
Je sais que ça semble être la préhistoire pour beaucoup de gens, mais c'est ma vie, donc pas pour moi.
Nous faisions des débats à l'école de Droit de Harvard en janvier 1995
deux contre deux à propos de PGP, d'enquête criminelle et de l'avenir de la confidentialité.
De mon côté, il y avait moi et Danny Whitesner,
alors à l'Electronic Privacy Information Center,
plus tard au W3C et maintenant au département du Commerce des États-Unis.
Et de l'autre côté il y avait le procureur général adjoint des États-Unis de l'époque
et un ancien avocat général de la National Security Agency.
Nous avons débattu de PGP et de chiffrement et de la puce Clipper
et de nombreux autres sujets oubliés depuis longtemps pendant quelques heures
puis nous fûmes invités à un dîner amical au club des enseignants de Harvard.
Sur le chemin traversant le campus, le procureur général adjoint des États Unis m'a dit :
« Eben, sur la base de tes déclarations publiques cet après-midi, »
« j'ai assez d'éléments pour ordonner l'interception de tes conversations téléphoniques ».
Pour elle, c'était une blague.
Et en 1995 on pouvait encore s'en sortir en pensant que c'était une blague
pour un procureur général adjoint des États-Unis parce que c'était si manifestement illégal.
Donc j'ai souri, nous avons continué, nous avons dîné,
et après que les assiettes ont été débarrassées, quand nous en étions aux noix et au porto
cet ancien avocat général de la National Security Agency
-- je tais les noms pour protéger un pas si innocent --
cet ancien avocat de la NSA regarda calmement autour de la table
avec cet air maniéré et son verre de porto
et il dit : OK, on va se calmer, on est d'accord, on ne va pas faire de procès à votre client
PGP arrivera. On s'est battu depuis longtemps pour retarder l'arrivée
du chiffrement à clef publique, mais ça se termine maintenant.
Et il regarda autour de la table et dit : mais tout le monde ici se moque de l'anonymat, non ?
Et j'en ai frissonné en réalisant ce qui allait se passer au cours des 15 années suivantes.
Donc je voudrais retourner ce que vous avez dit
et dire que ce dont nous parlons, c'est de savoir s'il y aura une quelconque préservation de l'anonymat.
De l'autre côté, au milieu des années 90
le pouvoir s'est fait à l'idée qu'il y aurait du chiffrement fort et du commerce électronique
mais qu'il n'y aurait pas d'anonymat.
Et au cours de la dernière décennie, ils ont formé une puissante alliance
avec l'industrie mondiale du divertissement,
ceux qui s'appellent maintenant eux-mêmes "entreprises du contenu",
et qui sont également réfractaires à l'anonymat, n'est-ce pas ?
Parce qu'ils veulent savoir ce que vous lisez, écoutez et regarder tout le temps
afin que vous augmentiez la richesse de leurs actionnaires pour eux.
Le vrai problème de l'identité, ce n'est pas de savoir
si tout sera décentralisé au point que nous n'ayons plus d'identité.
On ne fera pas ça. On ne sera pas capables de faire ça.
Le vrai problème de l'ientité, c'est de savoir si nous en aurons une propre ?
Ou serons-nous le nuage de données que tout le reste du monde garde à propos de nous
qui contient où nous sommes, ce que nous faisons, ce que nous pensons,
ce que nous lisons, ce que nous mangeons, et tout le reste aussi
tant que vous envoyez une citation à comparaître à M. Zuckerberg
qui possède la grosse base de données dans laquelle vous vivez toute votre vie.
Je comprends que l'on puisse penser
ou que l'on prétende satiriquement ou même ostensiblement
que nous essayons de décentraliser radicalement jusqu'au point où la notion d'identité disparaît.
Mais si vous vous retrouvez dans un débat où des gens vous disent
que vous être en train de pousser l'anarchisme au point qu'il n'y aura plus de nom dans le passeport,
vous pouvez les rassurer, le monde réel restera à peu près le même que maintenant.
Nous voulons juste assurer la sécurité des personnes dans le monde réel.
Et c'est pour cela que nous construisons des Freedom Boxes et que nous aidons les gens à les utiliser.
Merci bien, mais le passeport restera à peu près le même
avec la puce RFID, les empreintes digitales, le scanner rétinien et tout le reste.
Je ne m'inquiète pas de savoir si nous allons trop loin, chers amis.
Ce sont ces gars-là qui sont allés trop loin, et c'est notre boulot de revenir à la maison.
Bonjour Eben, je suis là.
Jérémie de La Quadrature du Net
Tout d'abord je voudrais vous remercier et je ne pourrai jamais vous remercier assez
pour être une telle source d'inspiration pour nous tous.
[applaudissements]
En vous remerciant de nous inspirer sur le plan de l'ingénierie
car je suis à la fois un geek ingénieur et un activiste politique,
je voulais parler d'ACTA, l'accord commercial anti-contrfaçon
qui traite pour beaucoup de renforcer les DRM et les protections légales
et qui transforme également chaque fournisseur d'accès à Internet
et chaque intermédiaire d'Internet en une police privée du droit d'auteur
avec de graves conséquence sur notre liberté d'expression,
notre droit à la vie privée, notre droit à un procès équitable, et ainsi de suite.
Le traité ACTA arrivera au Parlement Européen vers l'été prochain
peut-être avant, peut-être après, et ce sera notre ultime occasion de rejeter cette chose.
Nous avons déjà remporté des victoires au Parlement Européen.
C'est une bataille que nous pouvons gagner, et tout le monde ici peut y participer.
Et je voulais vous demander, Eben.
Ces batailles législatives valent-elles que l'on se batte pour elles ? Avons-nous encore une chance ?
Et en particulier sur le front de la neutralité du réseau.
Quelles sont vos impressions ? Qu'en pensez vous ? Pouvons-nous encore gagner aujourd'hui ?
Aucun citoyen Européen ne devrait avoir besoin qu'on présente Jérémie Zimmermann, n'est-ce pas ?
C'est l'avenir de l'Union Européenne qui vous parle.
Votre question, devrions-nous nous tracasser à se battre avec le législateur,
me semble être une bonne question. Oui, nous devrions.
C'est un travail désagréable. Je m'inquiète pour vous, je ne veux pas que votre cœur éclate.
Je ne veux pas que des gens se tuent en se surmenant ainsi.
C'est un travail moche, ennuyeux, pénible,
et vos opposants payent des gens à rester jusqu'à la fin
à attendre que vous rentriez chez vous et décidiez d'abandonner.
Voyez l'Égypte comme un endroit où c'est ce qui faisait pendant trente ans, la torture en plus.
Tout se fige.
Si vous lisez Claude Manceron à propos de la Révolution française
ou l'arrivée de la Révolution française
où il fait avancer ses milliers d'Hommes et Femmes de la liberté
vers les évènements cruciaux de la fin des années 1780,
vous verrez à quel point l'ambiance en France à la fin de l'Ancien Régime
était à l'immobilisme en train de commencer à se briser en mouvement.
Le travail dont vous parlez est en grande partie défensif pour éviter qu'il n'y ait des dégâts.
Et comme vous l'avez dit, vous être chanceux si vous gagnez après d'énormes efforts et que rien ne se passe.
Mais la bonne nouvelle du processus législatif, c'est qu'il y a des milliers de manières d'empêcher quelque chose
et seulement une de le réaliser.
Et le côté qui veut empêcher quelque chose a donc un avantage inhérent.
La plupart du temps ce sont des capitaux très bien pourvus financièrement, mais parfois c'est nous.
Au sujet d'ACTA, je pense qu'il n'y a aucun doute. C'est un combat qui en vaut la peine partout et tout le temps.
Parce que, comme vous dites, c'est vraiment le concordat, le traité entre l'État et un pouvoir privé
pour le contrôle du net sous les conditions du 21ème siècle
à la fois dans les intérêts des auditeurs et des propriétaires.
Si nous le battons, l'édulcorons, forçons le retrait de quelques postulats particulièrement répugnants
ou si nous l'exposons suffisamment à la désinfectante lumière du jour,
nous nous rendrons service.
Nous n'allons pas réaliser tout cela n'importe comment.
Nous devons orienter les discussions internationales sur le commerce vers le soutien direct de la liberté.
Ma position avec les négociateurs de commerce du monde entier est devenue la suivante :
les gouvernements ont le droit de partager,
l'économie du partage a autant le droit d'être soutenue par le système commercial international
que l'économie de la propriété.
Ma collègue Mishi Choudhary, qui dirige le SFLC Inde,
a fait un discours sur ce sujet à Pékin en début d'année.
Nous allons réitérer ce point à plusieurs endroits dans le monde
où des États forts, avec lesquels nous avons d'autres difficultés,
nous rejoignent en ce qu'ils reconnaissent que le système commercial mondial
penche maintenant à une écrasante majorité en faveur d'une production basée sur la propriété
qui n'est qu'une partie de la production économique mondiale.
Nous devons faire fortement pression contre ACTA et les autres lois commerciales pro-propriété
mais nous devons aussi commencer à mettre en place une stratégie affirmative qui nous est propre
exigeant une protection pour les activités économiques basées sur le partage dans le système commercial mondial.
Ces efforts prendront vingt ans avant de commencer à porter leurs fruits
mais ça aussi nous devons le commencer maintenant.
Sur la neutralité du net, je dirai ceci :
nous allons devoir établir des contrepoids face aux différents oligopolistes des télécommunications.
Les organismes de contrôle croient à de nombreuses choses que leur dit l'industrie.
J'étais à l'ARCEP moi-même en septembre pour discuter de la neutralité des réseaux sans fil à Paris
avec des régulateurs très instruits, avisés, prévenants et compétents
mais qui croient en quelque chose qui n'est pas vrai,
à savoir que construire des réseaux sans fil demande des investissements financiers énormes.
Et j'ai dit aux régulateurs de l'ARCEP : connaissez-vous OpenBTS ?
Savez-vous que je peux prendre un cintre et un ordinateur portable
et en faire une station de base GSM en utilisant quelques logiciels libres ?
Connaissez-vous Asterisk ?
J'ai suggéré qu'ils pourraient nous donner une petite ville française, disons Grenoble,
où, en utilisant les faisceaux de câbles d'une qualité extraordinaire
qu'ils ont construits autour de l'hexagone qu'est la France,
nous créerions des opérateurs mobiles à partir de rien
en utilisant des des composants bon marché standards et des combinés existants
et fournirions ces prestations à tout le monde.
À ce moment là il sera possible d'avoir une discussion réaliste basée sur des faits
pour savoir si les énormes investissements nécessaire pour construire un réseau sans fil
nécessitent une non-neutralité dans les applications de routage réseau.
Bien sûr, le régulateur acquiesce, sourit, me remercie pour ces informations
et les oublie à l'instant où je m'en vais.
Parce qu'il croit encore ce que lui dit Orange, anciennement France Télécom,
à propos de l'impossibilité de construire des réseaux sans fil sans investissements financiers immenses.
Nous commencerons à gagner en neutralité du réseau quand dans chaque appartement
nous aurons un boîtier qui permet des appels téléphoniques gratuits en passant par un tunnel
qui contourne la non-neutralité et parle aux téléphones GSM.
Oh, ça serait la Freedom Box.
Vous voyez, c'est ça que je veux faire. Je veux construire un réseau
qui vise à contourner l'idée d'une gestion non-neutre du réseau.
Je veux avoir un boîtier à la maison qui détecte ce qui se passe en amont
et dit « oh mon dieu, il bloque le port 655, »
« je crois que je vais router ça par l'appartement de mon ami ».
Alors je pense qu'on aura des conversations intéressantes sur la neutralité du net.
Ok, szóval itt az ideje az alapeszméknek, és nagy megtiszteltetés számunkra,
hogy Eben Moglen az első vitaindító előadó.
Professzora a Columbia Egyetem Jogi és Jogtörténeti karának.
Talán legismertebb az FSF -ben való részvétele
és a Szoftver Szabadság Jogi Központ létrehozása kapcsán.
Szintén nagy szerepet játszott a GPL 3 verziójának megalkotásában
és sok más dologban természetesen, és beszédet mond nekünk arról,
hogy "Miért függ jobban a politikai szabadság a szoftverek szabadságától, mint valaha?"
Eben Moglen, köszönöm.
Köszönöm,
Szeretném köszönetet mondani a szervezőknek a csodáért, a FOSDEM -ért.
Mindannyian tudjuk, hogy csak a káosz
tud létrehozni szervezetet
Ok, e' il momento delle keynote e siamo tutti molto onorati di avere
Eben Moglen come primo oratore
E' professore di Legge e Storia Legale della Columbia University
E' probabilmente meglio conosciuto per il suo coinvolgimento nella FSF
e per aver creato il Software Freedom Law Centre.
E' stato anche profondamente coinvolto nella creazione della GPL versione 3
e molte altre cose, ovviamente. Ci parlera' oggi del
perche' le liberta' politiche dipendono, oggi piu' che mai, dalla liberta' del software
Grazie ad Eben Moglen.
Grazie, buon giorno. E' un grande piacere essere qui
Voglio ringraziare gli organizzatori per il miracolo di FOSDEM
Sapete tutti che solo il chaos
potrebbe creare una organizzazione di tale qualita' e potenza
ad e' un'onore per me avere un piccolo ruolo al suo interno
So come siete desiderosi di occuparvi di questioni tecniche
e mi dispiace cominciare con la politica di prima mattina, ma e' urgente.
L'avete visto in tutto il mondo per parecchie settimane ormai, vero ?
E' a proposito di come la politica funziona davvero oggi
per le persone che cercano la liberta' oggi
per le persone che provano a cambiare il mondo oggi.
Il software e' la sostanza di cui e' fatto il XXI secolo.
Quello che l'acciaio e' stato per l'economia del XX secolo
quello che l'acciaio e' stato per l'energia del XX secolo
quel che l'acciaio e' stato per la politica del XX secolo, oggi e' rappresentato dal software.
E' il tassello cruciale, il componente con cui tutto il resto e' fatto.
E quando parlo di tutto il resto intendo, ovviamente, la liberta'.
Cosi' come la tirannia, cosi' come il nostro modo di vivere
cosi' come lo spiare tutti gratuitamente tutto il tempo.
In altre parole, la vera essenza della vita sociale
il modo in cui funziona o non funziona per noi
il modo in cui funziona o non funziona per quelli che possiedono
il modo in cui funziona o non funziona per quelli che opprimono
tutto oggi dipende dal software.
Dalla parte opposta di questo processo affrettato
quando cominciammo la nostra piccola cospirazione, tu ed io e tutti gli altri
ricordi come funziona, vero ?
voglio dire: e' un'idea semplice.
Crea la liberta', metti la liberta' in ogni cosa, accendi la liberta', giusto ?
Ecco come venne progettata la cospirazione. Ecco come dovrebbe funzionare.
Abbiamo fatto un gran bel lavoro e siamo a meta' strada della fase 1
il mio caro amico Larry Lessig ha capito cosa ci stava succedendo
e ha scritto il suoi primo stupefacente libro "Code"
nel quale ha detto che il codice avrebbe fatto il lavoro della legge, nel XXI secolo.
Fu quella un'idea cruciale, dalla quale molto altro naque
incluse le creative commons e molte altre cose utili.
Il punto davvero importante ora e' che il codice fa il lavoro della legge
e il lavoro dello stato e il codice fa il lavoro della rivoluzione contro lo stato.
Ed il codice fa tutto il lavoro che fa lo stato
cercando di mantenere il suo potere in situazioni rivoluzionarie.
Ma il codice organizza anche le persone nelle strade.
Stiamo avendo un'enorme dimostrazione nel mondo, proprio ora,
del potere del codice in entrambe le direzioni.
I quotidiani negli Stati Uniti nei mesi passati sono stati pieni di rumore
a proposito del libro "Le Illusioni della Rete" di Evgeny Morozov
Un libro interessante, con una visione piu' pessimistica della natura politica dei cambiamenti nella rete
Mr. Morozov, di origine Bielorussa
e quindi ben a conoscenza dei meccanismi dispotici del XXI secolo,
vede i modi in cui le istituzioni della rete
vegono sempre piu' co-optate dagli stati nel tentativo di limitare, controllare o eliminare la liberta'.
Il riassunto di mezza decade di documenti politici sull'argomento, contenuto nel suo libro
e' un cartellino d'allarme per gli ottimisti tecnologici. Dice che
e' grazie a delle illusioni che la rete porta liberta'.
Sono, immagino, un ottimista tecnologico, perche' io credo davvero che la rete porti liberta'.
Non credo che il sig. Morozov sbagli, comunque.
La rete sbagliata porta la tirannia e la rete giusta porta la liberta'.
Questa e' una delle ragioni per cui distribuisco ancora bottoni
che dicono "Stallman aveva ragione".
La rete giusta porta la liberta' e la rete sbagliata porta la tirannia
perche' tutto dipende da come il codice funziona.
Bene, dunque lo sappiamo tutti.
Abbiamo passato molto tempo a scrivere software libero.
Abbiamo passato molto tempo mettendo il software libero ovunque
a abbiamo provato ad accendere la liberta'.
Abbiamo anche unito le forze con altri elementi
del modo della cultura libera che abbiamo aiutato a far nascere.
Conosco Jimmy Wales da molto tempo e Julian Assange, e cio' cambia il mondo.
Wikipedia e Wikileaks sono due facce della stessa medaglia.
Sono due facce della stessa medaglia, e FOSDEM e' la terza.
E' la forza che hanno le persone ordinarie di organizzarsi, di cambiare il mondo
senza dover creare una gerarchia
e senza dover ricapitolare le strutture del potere
che sono spinte dal desiderio di fare la liberta'.
Wikileaks e' stata minacciata ovunque nel mondo
sul modello dei crimini natalizi
e quindi gli eventi in Tunisia lo hanno reso un po' piu' complicato.
Perche' e' stato chiaro che, quel che veniva riportato al mondo
come una cospirazione per danneggiare la dignita' del dipartimento di stato statunitense
o imbarazzare la forza militare degli Stati Uniti
era in realta', davvero, un tentativo di permettere alla gente di imparare il proprio mondo.
Per imparare qualcosa su come il potere opera davvero e quindi fare qualcosa a riguardo.
E quel che e' successo in tunisia e' stata, ho pensato, una confutazione reloquente
all'idea che Wikileaks e la libera cultura ed il software libero
fossero impegnati nella distruzione, il nichilismo o - ed ho difficolta' anche solo ad usare
tale parola in questo contesto - il terrorismo.
Era invece liberta', che e' disordinata, complicata,
potenzialmente dannosa nel breve termine ma salvifica nel lungo termine.
La medicina per l'animo umano.
E' difficile, lo so, perche' la maggiorparte del tempo in cui sviluppiamo codice
non sembra che stiamo facendo nulla
che coinvolga direttamente l'animo umano
per prendere con piena serieta'
il significato politico e spirituale del software libero nell'ora attuale
Ma ci sono molti Egiziani la cui liberta' ora dipende
dalla loro abilita' di comunicare l'un l'altro
attraverso un database che appartiene (per profitto) ad un ragazzo californiano
che prende ordini dai governi, che inviano a Facebook ordini di divulgazione.
Stiamo vedendo in tempo reale l'evoluzione di questo tipo di politica
di liberazione e liberta' che il codice puo' svolgere nel XXI secolo
e stiamo guardando in tempo reale la scoperta delle vulnerabilita'
che sorgono dalla cattiva ingegnerizzazione del sistema attuale.
Il networking sociale, che e' l'abilita' di usare metodi di comunicazione libera
da molti a molti, ora, in modo istantaneo
cambia l'equilibrio del potere nella societa'.
Lontano dai veicoli di controllo statale fortemente organizzati
e verso le persone nelle loro proprie vite.
Quello che e' successo in Iran, in Egitto, in Tunisia
e che accadra' in altre societa' nei prossimi anni
dimostra l'enorme importanza sociale e politica del social networking.
Ma tutto quel che sappiamo sulla tecnologia ci dice
che le attuali forme di comunicazione per il social networking
a dispetto del loro enorme valore attuale per la politica sono anche intensamente pericolosi da usare.
Sono troppo centralizzati
Sono troppo vulterabili alle rappresaglie e al controllo.
E la progettazione della loro tecnologia
come la progettazione di quasi tutto il software non libero
e' motivata piu' da interessi economici in cerca di profitto
che da interessi tecnologici nella ricerca di liberta'.
Come risultato, assistiamo a
movimenti politici di enorme valore
capaci di trasformare le vite di centinaia di milioni di persone
che dipendono da fragili basi, come ad esempio il coraggio del sig. Zuckerberg
o la volonta' di Google di resistere allo stato
dove lo stato e' un potente alleato in affari
ed un partito che Google non puo' permettersi di insultare.
Viviamo in un mondo in cui l'informazione in tempo reale
cruciale per le persone che nelle strade cercano di costruire la propria liberta'
dipende da un servizio di micro-blogging commerciale nella California del nord
che deve fare un profitto per giustificare la propria esistenza
alle persone che ne progettano la tecnologia
e che sappiamo sia capace di cecidere da sola, nottetempo
di donare l'intera storia di tutto chiunque abbia detto attraverso il sistema
alla library of Congress.
Il che significa, suppongo, che in qualche altro posto
potrebbero fare un tipo diverso di donazione.
Dobbiamo ripararlo. Dobbiamo aggiustarlo in fretta.
Siamo ora oltre la curva dei movimenti per la liberta' che dipendono dal codice.
E ogni giorno che passa senza riparare i problemi creati dall'uso di social networking media insicuri,
sovracentralizzati, sovracapitalizzati per fare la politica della liberta'
la politica reale della liberta' nelle strade, dove sono i carri armati.
Piu' tempo passa senza che aggiustare la cosa, piu' diventiamo parte del sistema
che ci portera' presto ad una tragedia.
Quel che e' avvenuto in Egitto e' di enorme ispirazione.
Ma il tentativo dell stato Egiziano di controllare la rete e' arrivato in ritardo
a non e' stato pronto ad essere senza rimorsi come avrebbe potuto.
Non e' difficile, quando tutti sono soltanto in un grande database controllato dal sig. Zuckerberg,
decapitare una rivoluzione mandando al sig. Zuckerberg un ordine che non puo' rifiutare.
Dobbiamo pensare profondamente e rapidamente e con efficacia tecnologica
alle conseguenze di quello che abbiamo costruito e quel che non abbiamo ancora costruito.
Ho gia' indicato un paio di volte le ragioni per cui
il social networking i servizi di distribuzione di dati centralizzati
dovrebbero essere rimpiazzati da servizi federali.
Ne parlavo intensamente lo scorso anno
prima delle le recenti dimostrazioni in strada
dell'importanza della cosa.
E voglio tornare ai progetti che ho sostenuto.
Ma lasciatemi dire qui, ancora, da un'altra prospettiva
che la centralizzazione dei servizi di rete e' una vulnerabilita' politica cruciale.
Nostri amici, persone che cercano la liberta'
verranno arrestati, colpiti, torturati ed eventualmente uccisi da qualche parte sul pianeta.
Perche' sono dipendenti, per la loro sopravvivenza politica nei loro movimenti per la liberta'
da tecnologie che noi sappiamo essere costruite per venderli.
Se ci preme cosi' tanto la liberta'
e se siamo cosi' brillanti con la tecnologia
dobbiamo affrontare quel problema. Il tempo sta per scadere.
Perche' le persone dei movimenti di cui ci importa
sono gia' li' fuori in pericolo, mentre usano cose che possono nuocergli.
Io non voglio che qualcuno, nel mettere a repentaglio la propria vita nel portare la liberta' da qualche parte, abbia con se' un iPhone.
Perche' io so cosa quel iPhone puo' fargli
senza che noi possiamo avere alcun modo per controllarlo, fermarlo, aiutarlo o anche sapere cosa sta succedendo.
Dobbiamo pensare a livello infrastrutturale riguardo a cosa abbiamo intenzione di liberare ora.
E dobbiamo imparare le lezioni di quel che vediamo accaderci attorno in tempo reale.
Una cosa che la situazione Egiziana ci ha mostrato
come probabilmente gia' sapevamo dopo la situazione Iraniana
quando abbiamo visto le forze dello stato Iraniano comprare i vettori delle telecomunicazioni
come abbiamo imparato quando gli Egiziani hanno cominciato ad appoggiarsi a Vodafone la scorsa settimana.
Impariamo ancora perche' i network chiusi sono cosi' dannosi per noi.
Perche' la possibilita' di costruire un "interruttore della morte" dell'infrastruttura
facendo pressioni sui vettori commerciali delle comunicazioni
che devono convivere con i governi, se vogliono rimanere in piedi,
puo' danneggiare i popoli in cerca di liberta', usando tecnologie che conosciamo bene.
Ora, cosa possiamo fare per aiutare la liberta' nelle circostanze in cui lo stato
ha deciso di provare a chiudere l'infrastruttura di rete ?
Be, possiamo tornare al mesh networking.
Dobbiamo tornare al mesh networking.
Dobbiamo capire come possiamo fornire alle persone
che usano dispositivi ordinari gia' in loro possesso o economicamente acquistabili da loro
di costruire delle reti che resistano ad un controllo centralizzato.
Il mesh networking in ambienti urbani densamente popolati
e' capace di sostenere il tipo di azione sociale
che abbiamo visto in Cairo ed in Alessandria questa settimana.
Anche senza i fornitori di servizio centralizzati
se le persone hanno dei router wireless che si collegano tra loro negli appartamenti, nei luoghi di lavoro
nei luoghi pubblici attorno a loro, possono continuare a comunicare
nonostante i tentativi centralizzati di chiuderli.
Dobbiamo tornare ad garantire che le comunicazioni
end-to-end su quelle reti locali siano sicure.
Dobbiamo fornire condizioni di sopravvivenza
per i tipi di comunicazione dalle quali le persone dipendono
fuori dal contesto di un'ambiente di rete centralizzato
che puo' essere usato per sorvegliare, controllare, arrestare o chiuderli.
Possiamo farlo ? Certo. Lo faremo ?
Se non lo faremo, la granda promessa sociale del movimento per il software libero,
che il software libero puo' portare ad una societa' libera, cominciera' a rompersi.
Interverranno forze da qualche parte, presto, e una dimostrazione verra' offerta all'umanita'
che anche con tutta la tecnologia di networking
e tutti quei giovani che cercano di costruirsi nuove vite
lo stato vince.
Questo non deve succedere.
Se guardi la mappa notturna del globo, quella con tutte le luci accese,
ed immagini la prossima volta che la guardi, che stai guardando ad un grafo di rete
anziche' ad un grafo di infrastruttura elettrica
sentirai una specie di pulsazione venire dal continente nord americano
dove tutto il data mining sta avendo luogo.
Immaginatelo, daccordo ?
Il Nord America sta diventando il cuore del data mining industriale globale.
Il suo lavoro sta diventando sapere tutto di tutti, ovunque.
Quando Dwight Eisenhower lascio' la presidenza nel 1960
fece un famoso discorso di addio al popolo Americano
nel quale lo mise in guarda contro il potere del complesso industriale militare
una frase che divenne un luogo comune nelle discussioni
tanto che le persone smisero di pensare seriamente al suo significato.
Il generale che guido' la piu' ampia attivita' militare del XX secolo
l'invasione dell'Europa.
Il generale che divenne il presidente dell'America all'apice della guerra fredda
mise in guardia gli Americani contro i cambiamenti permanenti nella loro societa'
che sarebbero risultati dall'interazione
del capitalismo industriale con la forza militare Americana.
A dal tempo di quel discorso, come tutti sapete,
gli Stati Uniti hanno speso nella difesa piu' di tutto il resto del mondo messo assieme.
Ora, nel XXI secolo, che possiamo definire come dopo l'ultima parte del Settembre 2001
gli Stati Uniti hanno iniziato a costruire una cosa nuova.
Un complesso industriale militare di sorveglianza.
Il Washington Post ha prodotto la piu' importante pezzo di giornalismo pubblico negli Stati Uniti lo scorso anno
una serie disponibile online chiamata 'Top Secret America'
nella quale il Washington Post non solo ha scritto otto lunghe e utilissime storie
sul settore della sicurezza della vita industriale Americana
costruito sulla sorveglianza e il data processing.
Il Post ha prodotto un enorme database disponibile pubblicamente a tutti
attraverso il giornale, di tutti gli imprenditori della sicurezza
presenti nell'archivio di stato
cosa fanno per il governo, quanto sono pagati
e cosa si puo' sapere su di loro.
Un database che puo' essere usato per creare qualunque tipo di giornalismo
al di la' di quello pubblicato dal Post.
Vorrei incoraggiare tutti a dare un'occhiata a 'Top Secret America'.
Vi mostrera' quanti guardoni ci sono
sotto il diretto controllo del governo degli Stati Uniti
come quanti guardono sono sotto il controllo di Google.
In altre parole il vasto web in espansione
che unisce alla pratica tradizione del secondo dopoguerra nell'ascoltare
tutto quel che succede ovunque sulla terra fuori dagli Stati Uniti
con la nuova disponibilita' di ascolto di quel che avviene all'interno degli Stati Uniti
cosa che se non sbaglio era illegale nel mio paese
di tutti i dati ora disponibili in tutti i sistemi di collezione commerciale
che includono tutto quello che scrivi nei campi di ricerca a proposito
di quello in cui credi, speri, temi o dubiti cosi' come ogni prenotazione di viaggio che fai
e ogni pezzo di dato tracciabile che esce dal tuo amichevole smartphone.
Quando i governi parlano del futuro della rete in questi giorni
lo so da fonti decenti: funzionari governativi di diversi paesi
Quando i governi parlano del futuro della rete in questi giorni
parlano quasi esclusivamente in termini di cyber-guerra.
Un campo in cui non ho mai avuto grande interesse e che ha un gergo tutto suo
ma alcune lezioni dalle discussioni intergovernative
a proposito della cyber-guerra sono probabilmente di valore per noi.
I tre stati con maggior potere di raccolta dati sulla terra
gli Stati Uniti d'America, l'Unione Europea e la Repubblica Popolare Cinese
discutono della cyber-guerra piuttosto regolarmente e a livelli di inter-governo piuttosto alti.
Alcune persone attorno a quel tavolo non sono daccordo con le scelte politiche
ma c'e' in genere un largo consenso.
Nel mondo della cyber-guerra parlano di "esfiltrazione".
Noi lo chiameremmo spiare, loro intendono esfiltrare i nostri dati dalle nostre reti fino alle loro tasche.
L'esfiltrazione, mi dicono i funzionari governativi un po' ovunque
l'esfiltrazione e' considerata largamente da tutti i governi come una zona a fuoco libero.
Tutti possono ascoltare tutto ovunque e in qualunque momento
non crediamo in alcun limite governativo
e la ragione e' che tutti i governi vogliono ascoltare
e nessun governo crede che l'ascolto possa essere prevenuto.
Sull'ultimo punto, credo siano troppo pessimisti
ma riconosciamogli che hanno speso un sacco di soldi a provarci
e pensano di saperlo.
Dove attualmente esiste un disaccordo
mi dicono i funzionari governativi con cui ho parlato
riguarda non l'esfiltrazione, ma quella che chiamano "distruzione di rete".
Termine col quale intendono distruzione della liberta'.
L'attitudine di base qui e' di due partiti in un dialogo bilanciato
Da una parte c'e' ci dice: quel che vogliamo sono regole chiare.
Vogliamo sapere cosa abbiamo il permesso di attaccare,
cosa dobbiamo difendere e come dobbiamo comportarci con i nodi neutrali.
L'altra parte dice: non facciamo alcuna distinzione.
Ovunque la rete contenga una minaccia
alla nostra sicurezza nazionale o interessi nazionali
dichiariamo il nostro diritto a disturbare o distruggere quella minaccia
indipendentemente dalla sua localizzazione geografica.
Non ho bisogno di raccontarvi quali tra i governi
di Stati Uniti d'America, Unione Europea
o Repubblica Popolare Cinese prendano quale posizione.
E devo dire le mia impressione e' che tra tutti quei governi
ci sono differenti opinioni su quei punti
fazioni piu' dominanti o meno dominanti
ma tutte le parti sono sempre piu' coscenti
che e' il Nord America ad avere tutti i dati.
E puo' essere un beneficio, un dubbio o un problema
a dipendere da quale stato o raggruppamento di stati tu rappresenti.
Ecco cosa ha fatto la legge europea sulla protezione dei dati.
Ha messo i tuoi dati personali quasi esclusivamente in Nord America dove sono controllati.
Per quello scopo, la legistlazione europea ha avuto successo.
Le industrie di data mining sono concentrate fuori dall'Unione Europea
per lo piu' a causa di ragioni di politica legale.
Operano come qualunque altra impresa tende ad operare nelle zone del mondo
dove c'e' meno controllo sul loro operato.
Non c'e' alcuna prospettiva circa il fatto che i governi del Nord America
ed in particolare il governo degli Stati Uniti
la cui politica di sicurezza nazionale ora dipende dall'ascoltare e trattare i dati di tutto
cambieranno questo stato di cose.
Nessuna possibilita'. Non in tempi brevi.
Quando era candidato alla presidenza, all'inizio
delle primarie Democratiche, Barak Obama era favorevole
a non immunizzare i giganti delle telecomunicazioni Americane
dalla partecipazione nello spionaggio domestico interno agli Stati Uniti
senza una autorizzazione legale pubblica diretta.
Al tempo in cui era un candidato per l'elezione generale
non era piu' favorevole a prevenire l'immunizzazione
In effetti lui, come Senatore dell'Illinois
non osteggio' la legge che immunizzava i giganti delle telecomunicazioni, e la legge passo'.
Come sapete le politiche dell'aministrazione Obama
rispetto al data mining, la sorveglianzae la sicurezza internal sulla rete
non sono differenti da quelle delle precedenti amministrazioni
eccetto dove sono piu' aggressive riguardo il controllo governativo.
Non possiamo dipendere dalle parzialita' pro-liberali
nell'ascolto di tutti, ovunque e a proposito di qualunque cosa che succede.
Le ragioni del profitto non produrranno privacy
figuriamoci se produrranno una efficace difesa della liberta' nelle strade.
Se costruiremo dei sistemi di comunicazione per i politici futuri
dovremo costruirli assumendo
che la rete non solo non e' sicura, ma non e' neanche affidabile.
E dovremo costruirli assumendo che i servizi centrali potranno ucciderti.
Non possiamo scherzare su questo.
Non possiamo lasciare che Facebook faccia il suo balletto della privacy policy. E' ridicolo.
Dobbiamo rimpiazzare le cose che creano vulnerabilita'
e adescano i nostri collegi nel mondo ad usarli
per fare la liberta' solo per scoprire
che la promessa e' facilmente tradita da un "kill switch".
Fortunatamente no sappiamo come ingegnarci per uscire da questa situazione.
Abbiamo bisogno di server dinamici, economici, piccoli, a basso consumo.
Ed gia' esistono ovunque
e presto saranno molto economici e molto veloci.
Un piccolo dispositivo, delle dimensioni di un caricabatterie da cellulare
contenete un chip a basso consumo con una o due schede di rete
e qualche altra porta disponibile
e qualche amabile software libero dei nostri
e' un pratico dispositivo per creare una privacy personale significativa
e comunicazioni basate sulla liberta'.
Pensate a cosa dovra' contenere.
Il mesh networking, non ci siamo ancora, ma ci dovremmo essere.
OpenBTS, asterisk, si, potremmo fare dei sistemi di telefonia
che sono auto-costruiti a partire da componenti che costano quasi zero.
Micro-blogging federati, anziche' centralizzati
social networking, scambio di foto,
piattaforme di pubblicazione anonima basate su web server "nuvolosi".
Possiamo fare tutto questo.
I dati nella vostra casa, dove devono venire a prenderseli
affrontando qualunque restrizione legale,
se ce ne sono, nella tua societa' riguardo
cosa succede nell'ambito della propria casa.
Mail criptate, sempre
difesa perimetrale per tutti quei traballanti computer Windows
e altri dispositivi che rotolano nonappena spinti da un dodicenne.
Servizi di proxy per scavalcare i firewall nazionali.
Tunneling inteligente per aggirare le attivita' anti-obiettivita'
messe in atto da ISP ed altri fornitori di rete.
Tutto cio' puo' essere facilmente fatto usando cose che gia' facciamo ed usiamo tutto il tempo.
Abbiamo delle distribuzioni di software di uso generale che sono piu' che sufficientemente robuste per tutto questo
e un po' di lavoro da fare a livello applicativo.
Ieri negli Stati Uniti abbiamo formato la Freedom Box Foundation
che ho intenzione di usare come, temporaneamente o a lungo termine a seconda dei casi,
come quartier generale organizzativo per il lavoro di realizzare free software
in grado di girare su delle scatolette server di piccolo formato
hardware libero dove possibil, hardware non-libero quando non c'e' altra scelta
in modo da rendere disponibile nel mondo a basso costo
degli apparecchi con cui gli esseri umani avranno piacere ad interagire
che producano privacy ed aiutino a garantire una liberta' robusta.
Possiamo rendere questi oggetti piu' economici dei caricabatteria per gli smart phone.
Possiamo dare alla gente qualcosa che possa comprare a costi davvero ridotti
che andra' nelle loro case e funzionera' con software libero
per fornirgli servizi che rendano la vita migliore nei giorno ordinari
e che daranno il loro meglio in quei giorni, meno ordinari,
in cui siamo fuori nelle strade a lottare per la liberta'.
Una compagnia teatrale Bielorussa arrestata e picchiata violentemente
dopo le cosi' dette elezioni in Minsk di quest'inverno
trasferita nella citta' di New York a gennaio
ha messo in scena qualche commedia di Tom Stoppard e ha rilasciato qualche intervista
chiedo scusa, di Harold Pinter e ha rilasciato qualche intervista
Uno degli attori Bielorussi della compagnia
ha detto in un'intervista al New York Times
che il KGB Bielorusso e' l'organizzazione piu' onesta sulla faccia della terra.
Dopo che l'Unione Sovietica e' crollata, non ha sentito il bisogno di cambiare alcunche'
quindi neanche il nome.
Ed io ho pensato che quello fosse un commento davvero utile.
Dobbiamo tenere a mente che si tratta esattamente delle stesse persone che sono sempre state
siano esse nel Cairo o a Mosca o in Bielorussia o Los Angeles o Jakarta
o in qualunque altro luogo del mondo.
Sono esattemente le stesse persone che sono sempre state.
Cosi' come anche noi siamo quelli di sempre.
Ci siamo messi in testa di fare liberta' una generazione fa ed ancora lo stiamo facendo.
Ma ora dobbiamo tenere il passo.
Dobbiamo avvertire maggior urgenza.
Dobbiamo applicare il nostro ingegno piu' direttamente verso la politica ora.
Perche' abbiamo amici in piazza che tentano di creare liberta' umana
E se non li aiutiamo si faranno male.
Affrontiamo le sfide, eccone una. Dobbiamo farlo. Molte grazie.
Molte grazie e credo ci sia abbastanza tempo per qualche domanda
per cui per favore alzate la mano se ne avete una
La domanda e' cosa significa il completo decentramento per l'identita'
perche' lo stato, to puoi sapere chi sei ma lo stato ti da un passaporto
o qualche altro documento legale che ti consente di essere identificato.
Quindi, nella completa decentralizzazione come ti identifichi su quel network ?
Dubito che la completa decentralizzazione sia la risposta a tutto
ma lasciate che vi racconti una storia che puo' aiutare a spiegarvi come mi sento a questo proposito.
Dobbiamo tornare indietro di 16 anni ad un tempo in cui esisteva un programma chiamato PGP
e c'era un governo negli Stati Uniti che voleva provare a sradicarlo.
So che questo sembri storia antica per molti, ma e' la mia vita quindi a me non lo sembra.
Facemmo un dibattito nella scuola di legge di Harvard nel gennaio del 1995
due contro due riguardo il PGP, l'investigazione criminale e il futuro della segretezza.
I dibattenti dalla mia parte eravamo io e Danny Whitesner
allora all' Electronic Privacy Information Center
e piu' tardi al W3C ed ora nel Department of Commerce degli Stati Uniti.
E dall'altra parte c'era il vice procuratore generale degli Stati Uniti
e ex consulente generale della National Security Agency.
Dibattemmo il PGP e la criptazione eded il clipper chip e altri
argomenti ora da tempo dimenticati, per un paio d'ore
e in seguito ci venne offerta a tutti una piccola cena al club della facolta' di Harvard.
Lungo il percorso attraverso il campus di Harvard
il vice procuratore generale degli Stati Uniti mi disse
Eben, sulla base delle tue dichiarazioni pubbliche di questo pomeriggio
ho abbastanza materiale da poter richiedere l'intercettazione delle tue conversazioni telefoniche.
Lei penso' che fosse uno scherzo.
E nel 1995 avresti potuto cavartela pensando che fosse uno scherzo
cosi' come lo penso' il Vice Procuratore Generale degli Stati Uniti perche' era cosi' chiaro che fosse contro la legge.
Quindi sorrisi e continuammo a camminare, e cenammo assieme
e dopo che i piatti furono lavati, e le noci ed il vino distribuiti
questo ex Consulente Generale della National Security Agency
Sto occultando i nomi per proteggere i non cosi' innocenti
questo ex avvocato NSA, guardo' attorno al tavolo con calma
e con quel tipo di sguardo che buca le porte
disse ok, lasceremo cadere le accuse, non perseguiremo il vostro cliente
il PGP sara' una realta'. Abbiamo combattuto una strenuante battaglia
contro la criptazione a chiave pubblica, ma e' giunta alla fine ora.
E quindi guardo' di nuovo attorno al tavolo e disse.. ma a nessuno qui importa dell' anonimato, vero ?
Ed un brivido freddo mi sali' per la schiena
perche' sapevo su cosa avremmo combattuto per i successivi 15 anni.
Quindi vorrei rigirare la cosa che hai detto per dire che cio'
di cui stiamo parlando e' se ci sara' mai modo di preservare l'anonimato.
Il potere si diede pace, a meta' degli anni novanta
con l'idea che ci sarebbero stati sistemi di criptazione forte
ed il commercio elettronico, ma non ci sarebbe stato anonimato.
E nel corso dell'ultimo decennio hanno allacciato forti allenanze
con le industrie di intrattenimento globali
quelle che ora si fanno chiamare "aziende di contenuti"
anche loro contrarie all'anonimato, giusto ?
perche' vogliono sapere quello che leggi e che ascolti e che guardi in ogni singolo momento
cosi' da poter aumentare la ricchezza dei loro azionisti.
Il vero problema dell'identita' non e' il problema per cui
decentralizzando troppo si perde l'identita'
non succedera' questo. Non saremo in grado di farlo.
Il vero problema dell'identita' e': ne avremo una tutta nostra
o saremo quel polverone di dati che tutti quanti detengono sul nostro conto
che include dove siamo, cosa facciamo, cosa pensiamo cosa leggiamo cosa mangiame e tutto il resto
non appena invii una citazione
al Sig. Zuckerberg che detiene Il Database in cui vivi, la tua vita comincia.
Capisco l'idea che noi potremmo pensare di o ironicamente
o anche pungentemente dichiarare di essere
troppo radicali nel tentativo di decantralizzazione, al punto in cui l'identita' si perderebbe.
Ma se ti trovi in una discussione in cui le persone ti dicono
che stai provando a rendere il tutto cosi' anarchico che non ci saranno piu' neanche i nomi sul passaporto
puoi rassicurarli che lo spazio fisico (meat-space) rimarra' esattamente come e' ora.
Vogliamo solo vedere meno persone a strappare unghie nel meat-space.
Che e' il motivo per cui siamo occupati a costruire le Freedom Box e ad aiutare le persone ad usarle.
Grazie molte, il passaporto rimarra' esattamente come e' ora
con il chip RFID dentro e le impronte digitali e la scansione della retina e tutto.
Non sono preoccupato di spingerci troppo lontano, amici
Sono gli altri che sono andati troppo lontano e il nostro lavoro e' quello di riportarli a casa.
Ciao Eben, sono qui.
Jérémie di La Quadrature du Net
Prima di tutto voglio ringraziarti e non ti ringraziero' mai abbastanza
per come tu sia di ispirazione per tutti noi
Con il ringraziarti per esserci di ispirazione da una prospettiva ingegneristica
perche' sono sia un fanatico dell' ingnegneria che un attivista politico attraverso quel che faccio.
Volevo sottolineare che la ACTA, il Trattato Anti-Contrattazione Commerciale
che riguarda profondamente l'irrobustimento dei DRM e le protezioni legali
e anche trasforma tutti gli internet service provider
tutti gli intermediari di rete in polizie private del copyright
con profonde conseguenze sulla nostra liberta' di parola, la nostra privacy, il diritto ad un giusto processo e cosi' via.
L'ACTA arrivera' al Parlamento Europeo verso la prossima estate.
forse prima forse dopo e sara' la nostra ultima chance di sconfiggere la cosa.
Abbiamo vinto nel Parlamento Europeo in precedenza.
Questa e' una battaglia che possiamo vincere e tutti qui possono parteciparvi
e volevo chiederti, Eben
Vale la pena combattere quelle battaglie legali? Abbiamo ancora una chance ?
e specialmente sul fronte della neutralita' di rete
Cosa prevedi? Cosa ne pensi? Possiamo ancora vincere, oggi ?
Nessun cittadino Europeo dovrebbe aver bisogno che gli si presenti Jérémie Zimmermann, giusto ?
E' il futuro dell'Unione Europea che vi parla.
La tua domanda: dovremmo preoccuparci di combattere a livello legale
mi sembra giusta, oh si che dovremmo. E' un lavoro spiacevole.
Vi avverto. Non voglio che vi bruci il cuore.
Non voglio che le persone si uccidano dalla pressione.
E' un lavoro brutto, noioso, tedioso.
E l'altro paga le persone per sedersi fuori ad aspettare che te ne torni a casa, che rinunci.
Pensate all'Egitto come ad un posto in cui questo e' stato fatto per trent'anni assieme alle torture.
Tutto smette di muoversi.
Se leggete Claude Manceron sulla rivoluzione Francese
o l'avvento della rivoluzione Francese
di come muove le sue migliaia di uomini e donne della liberta'
verso gli eventi climatici del tardo 1780
vedrete quanto profondamente i sentimenti in Francia alla fine dell'Ancien Regime
erano in uno stato che cominciava a rompere verso il movimento.
Il lavoro di cui state parlando e' largamente difensivo
per prevenire che venga fatto del male.
E come dici tu si è fortunati quando si vince dopo uno sforzo enorme che non succede nulla.
Ma la buona notizia nelle politiche legislative ' che ci sono migliaia di modi per fermare una cosa
e solo un modo per farla passare.
E di conseguenza la parte che vuole fermare qualcosa ha un vantaggio inerente.
La maggiorparte delle volte quella parte e' il ben finanziato capitale, ma qualche volta siamo noi.
A proposito di ACTA, credo non ci sia dubbio. E' una battaglia che vale la pena combattere sempre e ovunque.
Perche come dici, e' il concordato, il trattato tra il potere statale e privato
per il controllo della rete alle condizioni del XXI secolo
nell'interesse misto degli ascoltatori e dei proprietari.
se lo battiamo, diluiamo, forziamo la rimozione di alcuni presupposti particolarmente aggressivi
o lo esponiamo significativamente alla disinfettante luce del sole
aiuteremo noi stessi.
Non riusciremo ad ottenere tutto, in alcun modo.
Dobbiamo dirigere la conversazione commerciale internazionale verso il supporto diretto della liberta'.
La mia linea coi negoziatori commerciali nel mondo e' diventata:
I governi hanno i diritto di condividere
l'economia della condivisione ha gli stessi diritti di supporto da parte del sistema di commercio internazionale di quanto non ne abbia l'economia della proprieta'.
Il mio collega Mishi Choudhary che dirige il SFLC India
era a Beijing a tenere una conferenza su questo punto all'inizio di quest'anno.
Ribadiremo quel punto in varie parti del mondo
dove stati forti con i quali abbiamo altre difficolta'
condividono con noi il riconoscimento del fatto che il sistema commerciale mondiale
e' attualmente sbilanciato in maniera schiacciante a favore della produzione basata sulla proprieta'
che e' solo una parte della produzione economica mondiale.
Dobbiamo spingere forte contro ACTA e le altre leggi sul commercio pro-proprieta'
ma dobbiamo anche cominciare a mette in moto una nostra strategia affermativa
richiedendo la protezione di attivita' economiche basate sulla condivisione al sistema commerciale globale.
Tale impresa cominciera' a mostrare i sui frutti non prima di 20 anni
ma dobbiamo cominciare adesso.
Sulla neutralita' della rete diro' questo
Dovremo stabilire un contropoterei ai vari oligopolisti delle telecomunicazioni.
I legislatori credono ad un sacco di cose che gli vengono dette dall'industria.
Sono stato ad ARCEP a Settembre per discutere della neutralita' delle reti wireless a Parigi
con legislatori ben educati, sagaci, riflessivi e capaci
ma che credono a cose che non sono vere.
In particolare che costruire reti wireless costi un investimento monetario mostruoso.
Ed ho detto ai legislatori ARCEP: Conoscete OpenBTS ?
Sapete che posso prendere una stampella e un laptop
e fareci una stazione per telefoni GSM usando un po' di software libero ?
Conoscete Asterisk?
Ho suggerito che forse avrebbero voluto darci una piccola citta' francese, metti, Grenoble
dove usando la cavetteria di straordinaria qualita'
che hanno impiegato attorno all'esagono che e' la Francia
potremmo creare compagnie di telefonia mobile dal nulla
usando hardware economico e telefoni cordless esistenti e fornire servizi a tutti.
E quindi dico potremo avere una discussione realistica basata sui fatti
sul se l'enorme necessita' di investimento delle reti wireless costruite
richiedono la non-neutralita' nelle pratiche di instradamento.
Beh, il legislatore ovviamente ha annuito e sorriso e mi ha ringraziato molto per tutte quelle informazioni
e se ne e' dimenticato il minuto stesso in cui sono andato via.
Perche' ancora crede a quello che Orange, la ex France Télécom, gli ha detto
sul come non puoi fare una rete wireless senza un'immenso investimento monetario.
Comincieremo a guadagnare la neutralita' della rete
quando avremo una scatola nei negli appartamenti di tutti che puo' offire un servizio di telefonia gratuita sfruttando tunnel
nella non-neutralita' e parlando con dei telefonini GSM. Oh, questo sarebbe la Freedom Box.
Ecco, questo e' quello che voglio fare. Voglio costruire un circolo di ingegneri
attorno l'idea della gestione di reti non-neutrali.
Voglio avere un box nella tua cas che controlla il gestore della rete e dice
o mio Dio sta bloccando la porta 655 (tinc)
credo che instradero' quel tipo di comunicazioni dall'appartamento del mio amico.
A quel punto credo potremo parlare davvero di neutralita' della rete.
Quando si acclama la decentralizzazione
non si sta forse andando contro una tendenza storica ?
Ad esempio eravamo abituati a Usenet che era decentralizzato
e quel tipo di comunicazione si e' quasi completamente spostato sui forum web.
O similmente noi smanettoni amiamo IRC. Possiamo andare su Freenode
ma tutti conoscono invece Twitter, che si muove in quel tipo di tipologia comunicativa.
E credo ci siano molte ragioni per cui questo sia successo
ma credo che la ragione principale sia forse il mindshare. I giornalisti che parlano di queste cose al pubblico generico
fuori dal giro degli smanettoni, conoscono i siti web, conoscono Twitter.
Non hanno mai saputo di Usenet quindi solo gli smanettoni lo sanno
Se acquisiamo questo punto di vista forse il mindshare di cui si ha bisogno per mettersi in marcia e' che quello dei giornalisti
che scrivono di rete, fargli scrivere delle reti decentralizzate
e far si' in questo modo che la gente inizi ad usarle.
Si, e' una parte cruciale dell'attivita, corretto.
Parleremo alla gente.
Alcune persono saranno giornalisti ed altri saranno nostri amici
ed alcuni di loro saranno altri ingegneri ed alcuni di loro saranno persone che
quando gli si rompe il router wireless possono uscire e comprare un Freedom Box
perche' e' piu' economico e pulito e piu' "cool" e fa piu' cose buone.
E alcuni di loro saranno persone che complrano perche' ne hanno bisogno.
Dobbiamo solo farne il software.
Gli hardwaristi faranno l'hardware e tutto succedera'.
Non so di quanto, non so con quale grado di certezza.
Ma non so se e' a proposito di andare contro il flusso della storia.
Credo sia a proposito di spingere il pendolo indietro.
Il pubblico in generale deve sapere che questa possibilta' esiste e soddisfera' i suoi bisogni.
Si, la Apple fara' sempre piu' pubblicita' di quella che faremo noi.
Ma il pubblico sa di Firefox, quindi potra' anche sapere del Freedom Box.
Credo ci dobbiamo fermare per permettere alla conferenza di continuare.
Grazie molte per il vostro tempo.
Ok, jadi, tiba masanya untuk catatan utama dan kami amat berbesar hati untuk memperoleh
Han er professor i juss og juridisk historie hos Universitetet i Columbia
Han er sannsynligvis mest kjent for sitt virke i FSF [Free Software Foundation]
og for å ha opprettet Software Freedom Law Centre.
Han var også sterkt involvert i å lage GPL versjon 3
og mange andre ting, selvsagt. Han vil snakke i dag om
Hvorfor politisk frihet avhenger mer av programvare-frihet enn noen sinne.
Eben Moglen, takk.
Takk, god morgen, det er en stor glede å være her.
Jeg vil takke organisatorene for mirakelet FOSSDEM
Dere vet alle at kun kaos
kunne skape en organisering av denne kvaliteten og kraften
og det er en ære for meg å ha en liten rolle i det.
Jeg vet hvor ivrige dere er på å takle tekniske saker
og jeg beklager at jeg starter med politikk så tidlig på morgenen, men det er presserende.
Det 21. århundret er lagd av programvare.
Det stål var for det 20. århundrets økonomi
det stål var for det 20. århundrets makt
det stål var for politikken i det 20. århundret. Det er programvare nå.
Og når jeg snakker om alt annet, så snakker jeg, selvsagt, om frihet.
Jeg mener, det er en enkel idé.
Skap frihet, putt frihet i alt, slå frihet på. Sant?
Ok, dus is het tijd voor de hoofdtoespraken en we zijn zeer vereerd
Eben Moglen hier als eerste keynote speaker te kunnen hebben.
Hij is hoogleraar Recht en Rechtsgeschiedenis aan de Columbia University.
Hij is waarschijnlijk het meest bekend om zijn betrokkenheid bij de FSF
en voor het opstarten van het Software Freedom Law Centre.
Hij was ook nauw betrokken bij de samenstellen van de GPL versie 3
en vele andere dingen natuurlijk en dus zal hij vandaag een lezing geven over
Waarom politieke vrijheid meer dan ooit afhangt van vrije software.
Eben Moglen, dank je.
Dank u, goede morgen het is een groot genoegen om hier te zijn.
Ik wil de organisatoren bedanken voor het wonder dat FOSDEM is
U weet allemaal dat alleen chaos
zou kunnen leiden tot een organisatie van deze kwaliteit en kracht
en het is een eer voor mij om daarin een kleine rol te spelen.
Ik weet hoe graag je te maken hebt met technische zaken
en het spijt me om te beginnen met de politiek als eerste orde van de dag, maar het is dringend.
Je hebt het bekeken over heel de wereld de laatste paar weken, niet?
Het gaat over hoe de politiek nu eigenlijk werkt
voor mensen die momenteel de vrijheid nastreven
voor mensen die proberen verandering te brengen in hun wereld nu
software is waaruit de 21ste eeuw is gemaakt.
Wat staal was voor de economie van de 20ste eeuw
wat staal was voor de macht van de 20ste eeuw
wat staal was voor de politiek van de 20ste eeuw, dat is software nu.
Het is de cruciale bouwsteen, het onderdeel van waaruit al het andere wordt gemaakt.
En als ik spreek van al het andere dan bedoel ik, uiteraard, vrijheid.
Alsmede tirannie, evenals business as usual
alsmede iedereen de hele tijd gratis bespioneren.
Met andere woorden, juist de samenstelling van het sociale leven
de manier waarop het werkt of niet werkt voor ons
de manier waarop het werkt of niet werkt voor diegenen die eigenaar zijn
de manier waarop het werkt of niet werkt voor diegenen die onderdrukken
alles hangt nu af van software.
Aan de andere kant van dit versnellings proces
toen we begonnen aan onze kleine samenzwering, jij en ik en al de anderen
je weet nog wel hoe dat werkt, nietwaar?
Ik bedoel het is een simpel idee.
Maak de vrijheid, zet de vrijheid in alles, zet vrijheid aan, nietwaar?
Dat was hoe de samenzwering werd ontworpen; dat is hoe dit ding wordt geacht te werken
We deden het vrij goed en zijn ongeveer halverwege fase 1
mijn goede vriend Larry Lessig kwam erachter wat er gaande was voor ons
en hij schreef zijn eerste vrij verbazingwekkend boek "Code"
waarin hij poneerde dat de code zou het werk van de wet doen in de 21ste eeuw.
Dat was een cruciaal idee van waaruit veel anders werd geboren
zowel creative commons en een hoop andere nuttige dingen.
Het echt belangrijke punt is nu dat code het werk van het recht doet
en het werk van de staat en de code doet het werk van de revolutie tegen de staat.
En de code doet al het werk dat de staat doet
terwijl het probeert zijn macht te behouden in revolutionaire situaties.
Maar code organiseert ook de mensen in de straat.
We hebben een enorm voorbeeld in de hele wereld op dit moment
van de kracht van de code in beide richtingen.
De kranten in de Verenigde Staten de afgelopen maand zijn vol van de buzz
rond het boek genaamd "The Net Delusion" door Evgeny Morozov
Een zeer interessant boek met een meer pessimistische kijk op het politieke karakter van de veranderingen op het internet
De heer Morozov, die uit Wit-Rusland komt,
en daarom een duidelijk inzicht heeft in het mechanisme van het 21ste eeuwse despotisme,
ziet de manieren waarop de instellingen van het internet
steeds vaker worden gecoöpteerd door de staat in een poging om controle te beperken of vrijheid te elimineren.
En zijn samenvatting van een half decennium aan beleidsstukken over dat onderwerp in zijn boek
is een waarschuwing aan de technologische optimisten, althans dat zegt hij toch,
over de aard van de internet illusie dat het net vrijheid brengt.
Ik ben, denk ik, een van de technologische optimisten, omdat ik denk dat het net vrijheid brengt.
Ik denk niet dat de heer Morozov fout is, echter.
Het verkeerde net brengt tirannie en de juiste net brengt vrijheid.
Dit is een versie van de reden waarom ik nog steeds de clips heb
waarop staat: "Stallman had gelijk."
Het juiste net brengt vrijheid en de verkeerde net brengt tirannie
omdat het allemaal afhangt van hoe de code werkt.
Ok, dus dat weten we allemaal.
We hebben veel tijd besteed aan het maken van vrije software.
We hebben veel tijd besteed aan het introduceren van vrije software in alles
en we hebben geprobeerd om de vrijheid aan te zetten.
We hebben ook de krachten gebundeld met andere elementen
van de vrije cultuur wereld die we helpen oprichten hebben.
Ik ken Jimmy Wales reeds lang, evenals Julian Assange, en dat verandert de wereld.
Wikipedia en Wikileaks zijn twee kanten van dezelfde medaille.
Zij zijn de twee kanten van dezelfde medaille waarvan de derde zijde FOSDEM is.
Het is de macht van gewone mensen te organiseren, om de wereld te veranderen
zonder een hiërarchie te moeten opzetten
en zonder de structuren van de macht te recapituleren
die worden uitgedaagd door de wens om de vrijheid te maken.
Wikileaks werd overal behandeld over de hele wereld
op een semi-crimineel wijze tijdens de kersttijd
en vervolgens maakten gebeurtenissen in Tunesië het een beetje ingewikkelder.
Toen duidelijk werd dat wat werd gerapporteerd over de hele wereld
als zijnde een samenzwering om de waardigheid van het Amerikaanse State Department te schaden
of om het leger van de Verenigde Staten in verlegenheid te brengen
eigenlijk, in werkelijkheid, een poging was om mensen in staat te stellen om bij te leren over hun wereld.
Om te leren over hoe de macht echt werkt en dus er iets aan te doen.
En wat gebeurde in Tunesië was, dacht ik, een welsprekend weerlegging
van het idee dat de Wikileaks en vrije cultuur en vrije software
vooral bezig was met de vernietiging, nihilisme of - ik huiver zelfs
het woord in dit verband te gebruiken - het terrorisme.
Het was in plaats daarvan vrijheid, en die is rommelig, ingewikkeld,
potentieel schadelijk op de korte termijn, maar helend op de lange termijn.
Het geneesmiddel voor de menselijke ziel.
Het is moeilijk, dat weet ik, omdat de merendeel van de tijd dat we coderen
het niet aanvoelt alsof we iets doen
waarmee de menselijke ziel rechtstreeks zeer betrokken is;
te begrijpen met volledige ernst
de politieke en spirituele betekenis van vrije software op dit moment.
Maar er zijn een heleboel Egyptenaren wier vrijheid nu afhangt
van hun vermogen om te communiceren met elkaar
door middel van een database van een for-profit door een kerel in Californië
die gehoorzaamt aan orders van regeringen, die Facebook bevelen bepaalde gegevens vrij te geven.
We kijken in real time naar de evolutie van het soort politiek
van bevrijding en vrijheid in de 21e eeuw die code kan realiseren
en we zien in real-time de ontdekking van de kwetsbaarheden
die voortvloeien uit de slechte engineering van het huidige systeem.
Sociale netwerken, dat is het vermogen om vrije vormen van communicatie-methoden te gebruiken
van velen naar velen, nu, op onmiddellijke wijze
verandert de machtsverhoudingen in de samenleving.
En het ontwerp van hun technologie
zoals het ontwerp van bijna alle onvrije software technologie
is meer ingegeven door zakelijke belangen op zoek naar de winst
dan door technologische belangen die streven naar vrijheid.
Als gevolg daarvan kijken we naar
politieke bewegingen van enorme waarde
in staat de levens van honderden miljoenen mensen te veranderen
rustend op een fragiele basis zoals bijvoorbeeld de moed van de heer Zuckerberg
of de bereidheid van Google om de staat te weerstaan
waar de staat een krachtige zakenpartner is
en een partij die Google het zich niet kan veroorloven om te beledigen.
We leven in een wereld waarin real-time informatie,
cruciaal belangrijk voor mensen in de straat die hun vrijheid proberen op te bouwen,
afhangt van een commerciële micro-blogging dienst in Noord-Californië
die winst moet maken om haar bestaan te rechtvaardigen
aan de mensen die haar technologie ontwerpen
en waarvan we weten dat het in staat is om plotsklaps, zonder inspraak, te beslissen
de hele geschiedenis van alles te doneren, wat iedereen er doorheen zei
aan de bibliotheek van het Congres.
Dat betekent, denk ik, dat op een andere plaats
zij een andere soort van gift zouden kunnen doen.
We moeten dit oplossen. We moeten dit snel oplossen.
Hoe meer we niet dit oplossen, hoe meer we gaan deel uitmaken van het systeem
dat binnenkort zal leiden tot een tragedie.
Wat is er gebeurd in Egypte is enorm inspirerend.
Maar de Egyptische staat was te laat met zijn poging het internet te controleren
en niet klaar om zo gewetenloos te worden als het had kunnen zijn.
Het is niet moeilijk, als iedereen zich gewoon bevindt in een grote databank gecontroleerd door de heer Zuckerberg,
om een revolutie te onthoofden door het sturen van een order aan de heer Zuckerberg, dat hij zich niet kan veroorloven om te weigeren.
Maar laat me gewoon even zeggen, nogmaals, van deze andere perspectief
dat de overcentralisation van het netwerk van diensten is een cruciale politieke kwetsbaarheid.
Vrienden van ons, mensen die streven naar vrijheid
gaat krijgen gearresteerd, geslagen, gemarteld en uiteindelijk vermoord ergens op aarde.
Omdat ze afhankelijk voor hun politieke overleving in hun bewegingen voor de vrijheid
op technologie die we kennen, is gebouwd om ze te verkopen uit.
Als we de zorg over de vrijheid zo veel als wij doen
en als we zo helder met de technologie zoals we zijn
hebben we dat probleem aan te pakken. We zijn eigenlijk niet veel tijd meer.
Omdat mensen wier bewegingen die we voelen een diepe
zijn al daar in gevaar met spul dat kan pijn doen.
Ik wil niet dat iemand het nemen van leven of dood risico's voor de vrijheid om ergens het dragen van een iPhone.
Omdat ik weet wat dat iPhone kan doen om hem te
zonder dat we een manier om het onder controle, stop ermee, helpen of zelfs maar weten wat er gaande is.
We moeten infrastructurally nadenken over wat we bedoelen met de vrijheid nu.
En we moeten de lessen te leren van wat we zien om ons heen gebeurt in real time.
Een ding dat de Egyptische situatie ons zien
zoals we waarschijnlijk wist na de Iraanse situatie
wanneer we de krachten keek van de Iraanse staat koopt de telecommunicatie-exploitanten
zoals we geleerd "wanneer de Egyptenaren beginnen te leunen op Vodafone vorige week.
We leren weer waarom gesloten netwerken zijn zo schadelijk voor ons.
Waarom de mogelijkheid om een kill switch te bouwen op de infrastructuur
door druk uit op de for-profit communicatie dragers
die moeten een manier van leven met de overheid om te overleven
kunnen schaden onze mensen die streven naar vrijheid met behulp van technologie die we begrijpen heel goed.
Nu, wat kunnen we doen om de vrijheid te helpen onder omstandigheden waarin de staat
heeft besloten om te proberen om de netwerkinfrastructuur klem?
Nou, we kunnen terug naar netwerken mesh.
We moeten terug te gaan naar netwerken mesh.
We hebben om te begrijpen hoe we mensen kunnen bieden
met behulp van de gewone toestellen al beschikbaar aan hen of goedkoop voor hen beschikbaar
van netwerken die gecentraliseerde controle verzet op te bouwen.
Mesh netwerken in dichtbevolkte stedelijke omgevingen
is in staat het behoud van de soort van sociale actie
zagen we in Caïro en in Alexandria deze week.
Zelfs zonder de gecentraliseerd netwerk dienstverleners
Als mensen hebben draadloze routers die je bij maas in hun appartementen, in hun werk plaatsen
in de openbare plaatsen resort om hen heen te kunnen blijven communiceren
ondanks pogingen in de centrale begrippen om ze te sluiten.
We moeten om terug te gaan om ervoor te zorgen mensen
beveiligde end-to-end communicatie over deze lokale mazen.
We moeten overleven voorwaarden te scheppen
voor de soorten van communicatie die mensen nu afhankelijk zijn van
buiten het kader van het gecentraliseerde netwerkomgevingen
dat kan worden gebruikt om de bewaking, controle, arrestatie of hen stilgelegd.
Kunnen we dit doen? Zeker. Gaan we dit doen?
Als we dat niet doen, de grote sociale belofte van de vrije software beweging
dat vrije software kan leiden tot vrije samenleving zal beginnen om gebroken te worden.
Werking zal ergens snel ingrijpen en een demonstratie zal worden aangeboden aan de mensheid
dat zelfs met al die netwerktechnologie
en al die jonge mensen op zoek naar een nieuw leven op te bouwen voor zichzelf
de staat wint nog steeds.
Dat mag niet gebeuren.
Als je kijkt naar die kaart van de wereld 's nachts de ene waar alle lichten op
en stel je de volgende keer je er naar kijkt, dat u in plaats daarvan op zoek bent op een netwerk grafiek
in plaats van een elektrische infrastructuur grafiek
voel je je als een soort van pulserend coming out van de Noord-Amerikaanse continent
waar alle in de wereld data mining wordt gedaan.
Denk aan het op die manier, toch?
Noord-Amerika is steeds het hart van de wereldwijde data mining industrie
Haar taak wordt steeds weten alles over iedereen, overal.
Toen Dwight Eisenhower was het verlaten van het voorzitterschap in 1960
maakte hij een beroemde afscheidsspeech aan het Amerikaanse volk
waarin hij waarschuwde hen tegen de macht van het militair-industrieel complex
een zin die zo vaak plaats werd in discussie
dat mensen gestopt met serieus te denken over wat het betekende.
De generaal die was weggelopen van de grootste militaire activiteit van de 20e eeuw
de invasie van Europa.
De generaal die had de president van Amerika geworden op het hoogtepunt van de koude oorlog
werd gewaarschuwd Amerikanen over de permanente veranderingen in hun samenleving
die zou voortvloeien uit de interactie
van het industriële kapitalisme met de Amerikaanse militaire macht.
En sinds de tijd van die toespraak, zoals u allen weet,
de Verenigde Staten aan defensie besteed meer dan de rest van de wereld bij elkaar.
Nu, in de 21e eeuw, die we kunnen definiëren als na het laatste deel van september 2001
de Verenigde Staten begon aan een nieuw ding te bouwen.
Een surveillance industriële militaire complex.
De Washington Post geproduceerde het belangrijkste stuk van de publieke journalistiek in de Verenigde Staten vorig jaar
een reeks voor u beschikbaar online genaamd 'Top Secret-Amerika'
waarin de Washington Post schreef niet alleen acht zeer nuttig, lange, analytische verhalen
over de gerubriceerde sector van de Amerikaanse industriële leven
gebouwd rond toezicht op en de verwerking van gegevens.
De Post produceerde een enorme database die publiekelijk toegankelijk is voor iedereen
via de krant van alle geclassificeerde aannemers
voor hen beschikbaar in de openbare record
wat ze doen voor de overheid, waar ze voor betaald
en wat kan worden gekend over hen.
Een database die gebruikt kan worden om alle soorten van de journalistiek te maken
dan wat de post Geplaatst zelf.
Ik roep iedereen aan om een kijkje te nemen bij 'Top Secret-Amerika'.
Wat het zal u tonen is hoeveel brillen zijn er
onder de rechtstreekse controle van de Verenigde Staten de overheid
alsmede hoeveel brillen zijn er onder de controle van Google.
Met andere woorden: het overgrote outspreading internet
die zich aansluit bij de traditionele post Tweede Wereldoorlog VS luisteren
om alles overal op aarde buiten de Verenigde Staten
aan de nieuw beschikbare luisteren naar dingen in de Verenigde Staten
die vroeger tegen de wet in mijn land als ik wist dat haar wetgeving
om alle gegevens nu beschikbaar in alle commerciële systemen voor het verzamelen
die bevat alles wat u typt in zoekvakken over
wat je gelooft, wens, hoop, angst of twijfel, evenals iedere reis reservering kunt maken
en elk stukje van het bijhouden van gegevens die afkomstig zijn uit uw vriendelijke smartphone.
Wanneer regeringen praten over de toekomst van de netto deze dagen
Ik heb op fatsoenlijk gezag van overheidsfunctionarissen in verschillende landen.
Wanneer regeringen praten over de toekomst van de netto deze dagen
Ze praten bijna geheel in termen van cyberoorlog.
Een veld waarin ik nooit heb gehad veel belangstelling en die heeft een heel eigen jargon
maar sommige huidige lessen van intergouvernementele besprekingen
over cyberwar zijn waarschijnlijk waardevol voor ons hier.
De drie meest krachtige collecties van staten op aarde
de Verenigde Staten van Amerika, de Europese Unie en de Volksrepubliek China
te bespreken cyberoorlog op een vrij hoge inter-gouvernementele niveau vrij regelmatig.
Sommige van de mensen rond die tafel hebben meningsverschillen van het beleid
maar er is een breed terrein van consensus.
In de wereld van cyberoorlog ze over praten exfiltratie.
Zouden we noemen dat spionage, bedoelen ze onze gegevens uit onze netwerken exfiltrating in hun zakken.
Exfiltratie, is mij verteld door de overheid ambtenaren hier en daar en overal
exfiltratie is in grote lijnen het oordeel van alle regeringen om een gratis brand zone.
Iedereen kan overal luisteren naar alles wat de hele tijd
Wij geloven niet in overheid grenzen
en de reden is elke regering wil luisteren
en geen regering is van mening luisteren kan worden voorkomen.
Op dat laatste punt, ik denk dat ze te pessimistisch
maar laten we kennen dat ze hebben besteed veel geld proberen
en ze denken dat ze weten.
Waar de meningsverschillen bestaan momenteel
Ik ben verteld door de ambtenaren die ik sprak
gaat het niet exfiltratie, maar wat ze netwerkstoring bellen.
Waarmee ze bedoelen vernietigen vrijheid.
De basishouding is hier van een twee partijen in een evenwichtige toespraak.
De ene kant in dat gesprek zegt wat wij willen, is duidelijke regels.
Wij willen graag weten wat we mogen aan te vallen,
wat we hebben te verdedigen en wat we doen met de dingen die noch vriendelijk noch vijand.
De andere kant in dat gesprek zegt dat we erkennen geen onderscheid.
Ergens op het net waar sprake is van een bedreiging
van onze nationale veiligheid of onze nationale belangen,
we beweren het recht te verstoren of die bedreiging te vernietigen
ongeacht de geografische locatie.
Ik hoef niet te karakteriseren voor u dat onder de regeringen
de Verenigde Staten van Amerika, de Europese Unie
of de Volksrepubliek China te nemen die verschillende posities.
En ik moet zeggen dat mijn gok is dat er binnen al die regeringen
er verschillen van mening over deze punten
dominante facties en minder dominant facties
maar alle partijen zich steeds meer bewust
dat in Noord-Amerika is waar het data mining is.
En dat is ofwel een voordeel, een twijfelachtigheid of een probleem
afhankelijk van welke staat of verzameling van staten die u vertegenwoordigt.
Europese wetgeving over gegevensbescherming heeft gedaan dit veel.
Het heeft uw persoonlijke gegevens vrijwel uitsluitend in Noord-Amerika, waar zij is ongecontroleerd.
In zoverre is de Europese wetgeving geslaagd.
De data mining industrie zijn geconcentreerd buiten de Europese Unie
veelal om redenen van juridisch beleid.
Ze werken als een onderneming heeft de neiging om te werken in het deel van de wereld
waar sprake is van ten minste controle over hun gedrag.
Er is geen vooruitzicht dat de Noord-Amerikaanse regeringen
met name de regering van de Verenigde Staten
waarvan het nationale veiligheidsbeleid hangt nu af van luister-en data mining en meer
gaan om dat te veranderen voor je.
Geen mogelijkheid. Geen tijd snel.
Toen hij een kandidaat voor het presidentschap, aan het begin
in de Democratische voorverkiezingen, Barack Obama werd in het voordeel
van niet immuniseren van Amerikaanse telecommunicatie-giganten
voor deelname aan spionage in het binnenland binnen de Verenigde Staten
zonder dat het publiek rechtstreeks wettelijke machtiging.
Tegen de tijd dat hij kandidaat was in de algemene verkiezingen
was hij niet meer in het voordeel van het voorkomen van immunisatie
Hij inderdaad, als een senator uit Illinois
niet fillibuster de wetgeving immuniseren van de telecom reuzen en het ging door.
Als u zich bewust bent van de Obama's beleid
met betrekking tot data mining, het toezicht en de binnenlandse veiligheid in de netto
zijn nauwelijks verschillen van de voorganger overheidsdiensten
behalve wanneer ze zijn agressiever over controle van de regering.
We kunnen niet afhankelijk zijn van de pro-vrijheid bias
in het luisteren naar iedereen, overal over alles nu gebeurt.
Winstmotief, wordt er geen privacy
laat staan zal het krachtige verdediging te produceren voor de vrijheid in de straat.
Als we om systemen te bouwen van communicatie voor de toekomst de politiek
We gaan te hebben om ze te bouwen in de veronderstelling
dat het netwerk is niet alleen vertrouwd, maar onbetrouwbaar.
En we moeten gaan bouwen onder de veronderstelling dat gecentraliseerde diensten kunt u doden.
We kunnen niet rond dwaas over.
We kunnen niet toestaan Facebook dansen op en neer over hun privacybeleid. Dat is belachelijk.
We moeten de dingen die kwetsbaarheid op te maken
en lok onze collega's over de hele wereld in het gebruik ervan
om de vrijheid alleen om te ontdekken
dat de belofte is gemakkelijk gebroken door een kill switch.
Gelukkig hebben we eigenlijk wel weten hoe we onszelf ingenieur uit deze situatie.
Goedkope, kleine, lage stekker servers zijn de form factor we nodig hebben.
En ze bestaan nu overal
en ze krijgt heel goedkoop heel snel zeer binnenkort.
Een klein apparaatje ter grootte van een mobiele telefoon oplader
het runnen van een laag vermogen chip met een draadloze netwerkkaart of twee
en enkele andere beschikbare poorten
en een aantal zeer zoete vrije software van onze eigen
is een praktisch hulpmiddel voor het maken van belangrijke persoonlijke levenssfeer
en vrijheid gebaseerde communicatie.
Denk dat wat het nodig heeft om in hebben.
Mesh netwerken, we zijn er nog niet helemaal, maar we moeten zijn.
OpenBTS, sterretje, ja, konden we telefonie-systemen
die zelf de bouw van de delen die kosten bijna niets.
Federatieve, in plaats van gecentraliseerde, micro-blogging
sociale netwerksites, foto-uitwisseling,
geanonimiseerde publicatie platformen gebaseerd op helder webservers.
We kunnen doen dat allemaal.
Uw gegevens thuis in uw huis waar ze moeten komen halen
geconfronteerd met wat de wettelijke beperkingen zijn,
eventuele, in uw maatschappij over
wat er binnen het terrein van het huis.
Versleutelde e-mail, gewoon de hele tijd
perimeter verdediging voor al die krakkemikkige Windows-computers
en andere slechte apparaten die roll over elk moment dat ze op geduwd door een twaalf jaar oude
Proxy-diensten voor het klimmen op de nationale firewalls.
Slimme tunneling te krijgen rond anti-neutraliteit activiteit
door upstream ISP's en andere netwerk providers.
Dat alles kan eenvoudig worden gedaan op de top van spullen die we nu al maken en gebruiken de hele tijd.
We hebben voor algemene doeleinden distributies van stapels meer dan sterk genoeg voor dit alles
en een beetje van de applicatielaag werk te doen op de top.
Gisteren in de Verenigde Staten vormden we de Freedom Box Foundation
die ik van plan om de tijdelijke of lange termijn te gebruiken als het geval
organisatorische hoofdkwartier voor het werk maken van vrije software
te lopen op klein formaat server dozen
gratis hardware waar mogelijk onvrij hardware waar we moeten
Om te kunnen beschikken over de hele wereld te maken tegen lage prijzen
toestellen mensen zullen net als de interactie met
die produceren privacy en helpen bij het robuuste vrijheid veilig te stellen.
We kunnen dergelijke voorwerpen goedkoper dan de opladers voor smart phones.
We kunnen mensen iets dat ze kunnen kopen tegen zeer lage kosten
dat zal gaan in hun huizen, dat zal lopen vrije software
om hen diensten die het leven beter op de gewone dagen
en echt tot hun recht komen op die niet zo gewone dagen
als we in de straat maken de vrijheid u te bedanken voor het bellen.
Een Wit-Russisch theatergezelschap dat werd gearresteerd en zwaar mishandeld op
na de zogenaamde verkiezingen in Minsk deze winter
exfiltrated zelf naar New York City in januari
heeft een aantal optredens van Tom Stoppard en gaf enkele interviews
Het spijt me van Harold Pinter en gaf enkele interviews
Een van de Wit-Russisch actoren die deel uitmaakte van dat gezelschap
zei in een interview aan de New York Times
het Wit-Russisch KGB is de meest eerlijke organisatie op aarde.
Na de Sovjet-Unie uiteen viel ze zag geen noodzaak om iets te veranderen ze deden
dus ze zag geen noodzaak om hun naam of te wijzigen.
En ik dacht dat was echt een heel nuttig commentaar.
We moeten in gedachten houden dat ze exact dezelfde mensen die ze altijd waren
of ze nu in Cairo of Moskou of Wit-Rusland of Los Angeles of Djakarta
of ergens anders op aarde.
Ze zijn precies dezelfde mensen die ze altijd waren.
Dus zijn we precies dezelfde mensen die we altijd waren ook.
Wij stellen alles in een generatie geleden de vrijheid te maken en we zijn nog steeds doen.
Maar we hebben te halen het tempo nu.
We moeten nu des te dringender.
We moeten streven onze engineering meer direct bij de politiek nu.
Want we hebben vrienden in de straat proberen om de menselijke vrijheid te creëren.
En als we hen niet helpen ze gewond raken.
Wij geven aan de uitdagingen, is dit een. We hebben om het te doen. Dank u zeer veel.
Heel erg bedankt en ik denk dat er genoeg tijd is voor een paar vragen
dus neem je hand opsteken als je wilt
De vraag was wat betekent volledige decentralisatie betekenen voor de identiteit
omdat de staat, mag u van mening bent wie je bent, maar de staat geeft je een paspoort
of een ander juridisch document dat u toestaat om jezelf identificeren.
Dus in volledige decentralisatie hoe herken je jezelf op dat netwerk?
Ik betwijfel dat volledige decentralisatie is de uitkomst van alles wat
maar laat me je een verhaal vertellen wat kan helpen om uit te leggen hoe ik over dit voelen.
We moeten nu terug met 16 jaar een tijd toen er een programma genaamd PGP
en er was een overheid in de Verenigde Staten die probeerde uit te bannen.
Ik weet dat dit zal lijken oude geschiedenis voor veel mensen, maar het is mijn leven, zodat het niet voor mij.
We waren met een debat aan de Harvard Law School in januari 1995
twee op twee over PGP en het strafrechtelijk onderzoek en de toekomst van geheimhouding.
De debators aan mijn kant waren mij en Danny Whitesner
vervolgens op het Electronic Privacy Information Center
later aan de W3C en nu in de United States Department of Commerce.
En aan de andere kant was de toenmalige plaatsvervangend procureur-generaal van de Verenigde Staten
en een voormalige General Counsel van de National Security Agency.
Hebben we gedebatteerd over PGP en dan encryptie en de clipper chip en diverse andere,
nu al lang dood, onderwerpen voor een paar uur
en dan waren we allemaal op een dinertje aangeboden aan de Harvard Faculty Club.
Op de weg over de Harvard campus
de plaatsvervangend procureur-generaal van de Verenigde Staten zei tegen mij
Eben, op basis van uw publieke verklaringen van vanmiddag
Ik heb genoeg om het afluisteren van de telefoon gesprekken te bestellen.
Ze dacht dat het een grap was.
En in 1995 kon je soort van weg te komen met denken dat het een grap was
als de plaatsvervangend procureur-generaal van de Verenigde Staten, want het was zo duidelijk tegen de wet.
Dus ik lachte en we gingen, hadden we ons diner
en na de platen werden ontruimd en de walnoten en de haven was bezaaid over
deze voormalige General Counsel van de National Security Agency
Ik ben verhullen namen aan de niet zo onschuldig even te beschermen
Deze voormalige NSA advocaat, keek hij rond de tafel rustig
en met dat soort pruimachtig via de haven soort look
en hij zei ok we ons hoofd naar beneden laten we het eens dat we niet gaan uw cliënt te vervolgen
PGP zal gebeuren. We hebben gevochten een lange uitstel van maatregelen
tegen de publieke sleutel encryptie, maar het komt een eind nu.
En toen keek hij rond de tafel en hij zei, maar niemand hier zorgen over anonimiteit, doen ze?
En een koude rilling ging over mijn rug
omdat ik wist wat de komende 15 jaar waren gonna over te zijn.
Dus ik zou graag te draaien rond het wat je zei te zeggen
wat we eigenlijk over is of er komt wel een behoud van de anonimiteit op alle.
Waar de macht aan de andere kant maakte zijn vrede in het midden van de jaren 1990
was met het idee dat er sterke encryptie worden
en e-commerce, maar zou er geen anomymity worden.
En in de loop van de afgelopen tien jaar pakten ze een sterke alliantie
met de wereldwijde entertainment-industrie
de dingen die noemen zich nu de inhoud bedrijven
die ook nadelig is voor de anonimiteit, toch?
want ze willen weten wat je leest en luisteren en kijken naar elke keer
zodat u kunt het opvoeren van hun aandeelhouders 'rijkdom voor hen.
Het echte probleem van de identiteit is niet het probleem van
gaan we worden gedecentraliseerd voorbij het punt waarop we de identiteit
we zijn niet van plan om dat te doen. We gaan niet in staat zijn om dat te doen.
Het echte probleem van de identiteit is gaan we een van onze eigen hebben?
of zijn we gonna be de gegevens wolk die iedereen houdt over ons
bevat waar we zijn, wat we doen, wat we denken wat we lezen, wat we eten en alles wat te
zo lang als u een dagvaarding
aan de heer Zuckerberg, die heeft het een grote database waarin je woont je hele leven.
Ik begrijp het idee dat we misschien gedacht satirische of
of zelfs nadrukkelijk aanspraak op
proberen te radicaal te decentraliseren naar het punt waarop de identiteit verloren gaat.
Maar als je merkt dat je in een discussie waar mensen je vertellen
je probeert zo ver anarchise dat er niet zal worden een naam in het paspoort niet meer
U kunt hen geruststellen dat vlees-ruimte vrij veel de manier waarop het nu is blijven.
We willen gewoon minder mensen rippen vingernagels af in vlees-ruimte.
Daarom zijn we bezig met het bouwen Freedom Dozen en het helpen van mensen ze gebruiken.
Heel erg bedankt, zal het paspoort blijven vrij veel de manier waarop het nu is
met de RFID-chip in en de vingerafdrukken en de retinale scannen en alles.
Ik ben niet bang dat we gaan te ver te gaan vrienden.
Het is de andere mensen die ging veel te ver en onze taak is om terug naar huis.
Hallo Eben, ik ben hier.
Jeremie van La Quadrature du Net
Allereerst wil ik u bedanken en ik zal nooit genoeg bedanken
voor hoe inspirerend je bent voor ieder van ons
Door u te bedanken voor de inspirerende ons onder een technisch perspectief
als ik zowel een technische nerd en een politiek activist door wat ik doe.
Ik wilde benadrukken dat de ACTA, de Anti-Counterfeiting Trade Agreement
die diep betrekking hebben op versterking van DRM's en de juridische bescherming
en ook maakt van iedere Internet Service Provider
iedere internet intermediair in particuliere auteursrecht politie
met diepe gevolg voor onze vrijheid van meningsuiting, onze privacy, op het recht op een eerlijk proces en ga zo maar door.
De ACTA zal komen aan het Europees Parlement rond volgende zomer
misschien voordat misschien na en het zal onze ultieme kans om het ding te verslaan.
We wonnen in het Europees Parlement voor.
Dit is een gevecht dat we kunnen winnen en iedereen hier kan deelnemen in het
en ik wilde u vragen Eben
Zijn de wetgevende gevechten moeite waard vechten? Hebben we nog een kans?
en vooral op de voorkant van de netneutraliteit,
Wat zijn uw inzichten? Wat denk je? Kunnen we nog winnen vandaag?
Geen enkele Europese burger moet de eventuele introductie van Jeremie Zimmermann recht nodig hebben,?
Dat is de toekomst van de Europese Unie tot je spreekt.
Uw vraag: Moeten we lastig gevechten in wetgever
lijkt mij eerlijk, oh ja we moeten. Het is onaangenaam werk.
Ik maak me zorgen over jou. Ik heb je hart niet willen barsten.
Ik wil niet dat mensen zichzelf doden over de stam van het.
Het is lelijk, saai, vervelend werk
en de andere kant betaalt mensen om je uit te zitten wachten tot je naar huis gaat, om te beslissen geef je.
Denk aan Egypte als een plaats waar dat was dertig jaar gedaan samen met de marteling.
Alles stopt met bewegen.
Als je leest Claude Manceron op de Franse revolutie
of de komst van de Franse revolutie
als hij beweegt zijn duizenden mannen en vrouwen van de vrijheid
naar de climax gebeurtenissen van de late jaren 1780
zie je hoe diep het gevoel in Frankrijk aan het einde van het Ancien Regime
was van de status van het begin tot het opbreken in beweging.
Het werk dat je te praten is over het werk dat grotendeels defensieve
om schade te voorkomen dat gedaan.
En als je zegt dat je geluk als je wint na een enorme inspanning dat er niets gebeurt.
Maar het goede nieuws is in het wetgevings-politiek die er duizend manieren om een ding te stoppen
en slechts een manier om het gedaan te krijgen.
En dus de kant die wil stoppen dingen heeft een inherent voordeel.
De meeste van de tijd die diep is gefinancierd kapitaal, maar soms is het ons.
Over ACTA, ik denk dat er geen sprake is. Het is een gevecht waard vechten overal de hele tijd.
Want als je zegt dat het echt het concordaat, het verdrag tussen de staat en de private macht
voor de controle van de netto-onder 21e eeuw voorwaarden
in de gemengde belangen van de luisteraars en de eigenaars.
Als we dat doen beat it, water naar beneden, kracht intrekking van het bijzonder beledigend lokalen
of sterk bloot aan daglicht ontsmetten
zullen we onszelf helpen.
We zijn niet van plan om alles te bereiken met alle middelen.
We moeten de internationale handel gesprek in de richting van directe steun voor de vrijheid beurt.
Mijn lijn met de onderhandelaars over de hele wereld is geworden:
Regeringen hebben het recht om te delen
de verdeling economie heeft net zoveel recht op ondersteuning in de internationale handel systeem als de eigenaar economie.
Mijn collega Mishi Choudhary die leiding SFLC India
was in Peking een toespraak op dat punt eerder dit jaar.
We zullen opnieuw worden dat punt itereren op verschillende plaatsen over de hele wereld
waar sterke landen waarmee wij hebben andere problemen
Kennismaken met ons te erkennen dat het wereldhandelssysteem
is nu overweldigend gekanteld in het voordeel van eigenaar op basis van de productie
dat is slechts een deel van de wereldwijde economische productie.
We moeten hard tegen ACTA en andere pro-eigendom handelsrecht
maar we moeten ook om te beginnen uit te rollen een positieve strategie van onze eigen
veeleisende bescherming voor het delen op basis van de economische activiteiten in het wereldhandelssysteem.
Deze inspanning zal nemen 20 jaar vruchten beginnen af te zien
maar we moeten om te beginnen dat nu ook.
Op het netwerk neutraliteit zal ik zeggen dat dit
We gaan te hebben om vast te stellen aan de verschillende leden van de oligopolie van de telecommunicatie tegenkracht.
De toezichthouders van mening dat een heleboel dingen die ze hebben te horen gekregen door de industrie.
Ik was op ARCEP mezelf in september tot het draadloze netwerk neutraliteit in Parijs te bespreken
met de toezichthouders die goed zijn opgeleid, slim, attent en staat
maar die van mening is iets wat niet waar is.
Namelijk dat het kost enorme monetaire investeringen op te bouwen draadloze netwerken.
En ik zei tegen de ARCEP toezichthouders Weet u wat OpenBTS?
Weet je dat ik een kleerhanger en een laptop mee te nemen
en maak een GSM mobiele telefoon basisstation uit het wat vrije software gebruiken?
Weet je over Asterisk?
Ik opperde dat ze misschien zou willen geven ons een kleine Franse stad, laten we zeggen, Grenoble.
waar het gebruik van het Buitengewoon hoge kwaliteit bekabelde harnas
dat ze gebouwd rond de zeshoek, dat is Frankrijk
We zullen mobiele telefoon bedrijven uit het niets
gebruik maken van goedkope commodity hardware en bestaande handsets en bieden service aan iedereen.
En dan zeg ik het mogelijk zal zijn om een realistische feiten gebaseerde discussie
over de vraag of de enorme investeringen noodzakelijkheden van draadloos netwerk op te bouwen uit
vereisen niet-neutraliteit in het netwerk routing praktijken.
Nou, de regulator van de cursus knikt en glimlacht en bedankt me hartelijk voor al die informatie
en vergeet het de moment dat ik verlaten.
Omdat hij gelooft nog steeds wat Orange, die vroeger aan France Telecom te zijn, hem vertelt
over hoe je kunt geen draadloze netwerken, zonder enorme monetaire investeringen.
We zullen beginnen te krijgen op het netwerk neutraliteit
wanneer we een doos in het appartement van iedereen dat gratis telefonische service kan bieden meer dan tunneling
rond niet-neutraliteit en praat met GSM-toestellen. Oh, dat zou de Freedom Box.
Kijk, dat is wat ik wil doen. Ik wil een ring van engineering te bouwen
rond het idee van niet-neutrale netwerkbeheer.
Ik wil een doos in je huis, dat de zintuigen van het upstream en zegt
oh mijn God, hij is het stoppen van de haven 655
Ik denk dat ik route die van mijn vriendin's appartement.
Dan denk ik dat krijgen we enkele interessante netneutraliteit gesprek gaande.
Wanneer u belt voor decentralisatie
Ben je niet echt gaat tegen de trend van de geschiedenis zoals we hebben gezien?
We bijvoorbeeld gebruikt om Usenet die werd gedecentraliseerd hebben
dat is verhuisd veel meer web based forums.
Of eveneens wij in geekdom kan liefde IRC. We kunnen naar Freenode
maar het grote publiek weten allemaal over Twitter, die zich beweegt in die ruimte.
En ik denk dat er veel redenen waarom dit zou kunnen gebeuren
maar ik denk dat de voornaamste reden is misschien wel gelijkenissen. De journalisten die dit verslag aan het grote publiek
buiten geekdom weten over websites, ze weten over Twitter.
Ze wist niet dat over Usenet, zodat alleen geeks weten dat
Als we dit punt misschien wel de Mindshare je nodig hebt om te gaan voor de journalisten
WHO-rapport op het net, krijgen ze te rapporteren over gedecentraliseerde netwerken
en krijg het publiek om te beginnen met het gebruik ervan.
Ja, het is een cruciaal onderdeel van de activiteit, dat klopt.
We gaan met mensen te praten.
Sommige van deze mensen zijn gonna be journalisten en sommige van hen zijn gaan onze vrienden worden
en sommige van hen zijn gonna be andere ingenieurs en sommige van hen zijn gonna be mensen die
wanneer hun draadloze router breekt ze kunnen gaan kopen van een Freedom Box
want het is goedkoper en netter en koeler en doet meer goede dingen.
En sommigen van hen zijn gonna be mensen die kopen omdat ze het nodig hebben.
We hoeven alleen maar de software te maken.
De hardware jongens zullen maken van de hardware en alles zal gebeuren.
Ik weet niet hoe lang. Ik weet niet met welke mate van zekerheid.
Maar ik weet niet of het over gaat tegen de stroom van de geschiedenis.
Ik denk dat het over de slinger terug te duwen.
Het grote publiek moet weten dat deze optie bestaat en zal dienen hun behoeften.
Ja, Apple zal altijd meer reclame gemaakt dan zullen wij.
Maar het grote publiek weet over Firefox, zodat ze kunnen weten over de Freedom Box ook.
Ik denk dat we moeten stoppen om de conferentie te laten gaan.
Hartelijk dank voor uw tijd.
Ok, então, é hora dos palestrantes principais (keynotes) e nós estamos muito honrados em receber
Eben Moglen aqui como o primeiro palestrante
Ele é professor de Direito e História do Direito na Universidade de Columbia
Ele é, provavelmente, mais conhecido por seu envolvimento com a FSF
e pela criação do Software Freedom Law Centre.
Ele também esteve fortemente envolvido na criação da GPL versão 3
e muitas outras coisas, obviamente, e por isso, ele irá palestrar para nós hoje sobre
Por que a liberdade política depende da liberdade de software mais do que nunca.
Eben Moglen, obrigado.
Obrigado, bom dia, é um grande prazer estar aqui.
Eu gostaria de agradecer os organizadores pelo milagre que FOSDEM é
Vocês todos sabem que somente o caos
poderia criar uma organização dessa qualidade e potência
e é uma honra para mim ter tido um pequeno papel nela.
Eu sei como vocês estão ansiosos para lidar com questões técnicas
e eu sinto muito por iniciar com questões políticas pela manhã, mas é urgente.
Vocês estiveram acompanhando tudo isso ao redor do mundo nas últimas semanas, não estiveram?
Isto é sobre como a política funciona agora
para pessoas buscando liberdade agora
para pessoas tentando operar mudanças no seu mundo agora.
Software é do que o século 21 é feito.
O que o aço foi para a economia do século 20
o que aço foi para o poder do século 20
o que o aço foi para a política do século 20, o software é agora.
Ele é o elemento crucial, o componente de que todo o resto é construído.
E quando eu falo de "todo o resto", significa, é claro, a liberdade.
Assim como na tirania, assim como negócios, como de costume
assim como na espionagem sobre todo mundo, o tempo todo, para a liberdade.
Em outras palavras, a própria composição da vida social
a forma como ela funciona ou não funciona para nós
a forma como ela funciona ou não funciona para aqueles que a possuem
a forma como ela funciona ou não funciona para aqueles que oprimem
tudo agora depende de software.
Na outra ponta desse acelerado processo
quando nós iniciamos nossa pequena conspiração, você e eu e todos os outros
você lembra de como funciona, certo?
Quero dizer, é uma ideia simples.
Fazer liberdade, colocar liberdade em tudo, habilitar a liberdade, certo?
Foi assim que a conspiração foi projetada, é como a coisa supostamente deve funcionar
Nós fizemos muito bem ela e cerca de metade do estágio 1
meu querido amigo Larry Lessig descobriu o que estava acontecendo conosco
e ele escreveu seu primeiro livro, bastante surpreendente, "Code"
no qual ele fala que o código está fazendo o trabalho da lei no século 21.
Essa foi uma ideia fundamental da qual muitas mais têm nascido
incluindo creative commons e um monte outras coisas úteis.
O ponto realmente importante hoje é que o código exerce o papel da lei.
e o trabalho do estado e código fazem o trabalho da revolução contra o estado.
E o código faz todo o trabalho que o estado faz
tentando manter o seu poder em situações revolucionárias.
Mas o código também organiza as pessoas na rua.
Nós estamos tendo grandes demonstrações em torno do mundo agora mesmo
do poder do código em ambas direções.
Os jornais nos Estados Unidos no último mês estiveram repletos de rumores
sobre o livro chamado "The Net Delusion" (A Ilusão da Rede) de Evgney Morozov
Um livro muito interessante com uma visão mais pessimista da natureza política das mudanças na rede.
Senhor Morozov que vem de Belarus
e, portanto, tem um claro entendimento do mecanismo de despotismo do século 21
vê as formas pelas quais as instituições da rede
estão cada vez mais cooptados pelo estado, em um esforço para limitar o controle ou eliminar a liberdade.
E seu resumo de meia década de documentos políticos sobre o assunto em seu livro
é um aviso para os otimistas tecnológicos, pelo menos ele diz que é
sobre a natureza da ilusão da rede que a rede traz liberdade.
Eu sou, eu acho, um dos otimistas tecnológicos, porque eu penso que a rede traz liberdade.
Eu não acho que o Sr. Morozov está errado, no entanto.
A rede errada traz tirania e a rede correta traz liberdade.
Esta é uma versão da razão pela qual eu ainda tenho os buttons (pins, broches) para distribuição
que dizem "Stallman estava certo".
A rede correta traz liberdade e a rede errada traz tirania
porque tudo depende de como o código funciona.
Tudo bem, isso todos nós sabemos.
Nós dedicamos bastante tempo construindo software livre.
Nós dedicamos bastante tempo colocando software livre em tudo
e nós tentamos habilitar a liberdade.
Nós também unimos forças com outros elementos
da mundo da cultura livre que nós ajudamos a tornar realidade.
Conheço Jimmy Wales há bastante tempo e Julian Assange, e isto muda o mundo.
Wikipedia e Wikileaks são dois lados da mesma moeda.
Elas são os dois lados da mesma moeda em que o terceiro lado é FOSDEM.
É o poder de pessoas comuns para organizar, para mudar o mundo
sem ser necessário criar hierarquia
e sem ter que recapitular as estruturas do poder
que estão sendo desafiadas pelo desejo de fazer liberdade.
Wikileaks estava sendo tratada por todo mundo
como uma facção quase-criminosa na época do Natal
e, em seguida, os eventos na Tunisia fizeram com que tudo ficasse um pouco mais complicado.
Como ficou claro que o que estava sendo publicado ao redor do mundo
foi imaginado inicialmente como sendo uma conspiração para ferir a dignidade do Departamento de estado doS EUA
ou para constranger o exército dos Estados Unidos
era, na verdade, uma tentativa para permitir que as pessoas aprendessem mais sobre o seu mundo.
Para aprender sobre como o poder realmente funciona e, assim, fazer algo sobre isso.
Ok,
Este profesor de Drept şi Istoria Dreptului la Universitatea Columbia.
Este probabil cunoscut pentru implicarea sa în FSF
şi pentru crearea Centrului de Software _
A fost de exemplu puternic implicat în crearea versiunii 3 a GPL
şi desigur în multe alte lucruri aşa că astăzi ne va vorbi despre
motivele pentru care libertatea politică depinde acum mai mult decât niciodată de libertatea software.
Eben Moglen, mulţumesc.
Mulţumesc, bună dimineaţa, e o adevărată plăcere să fiu aici.
Vreau să mulţumesc organizatorilor pentru acest miracol numit FOSDEM
Cu toţii ştiţi că doar haosul
ar putea crea o organizaţie de această calitate şi putere
şi este o onoare pentru mine să joc un rol oricât de mic în ea.
Ştiu cât sunteţi de dornici să vă preocupaţi de aspecte tehnice
şi îmi pare rău că încep cu politica atât de devreme dimineaţa, dar e urgent.
În ultimele săptămâni aţi
Итак, настало время для лейтмотивов и мы очень честь иметь
Эбен Моглен здесь в качестве первого основного докладчика
Он является профессором права правовая История в Колумбийском университете.
Он, наверное, самый известный за участие в ФФС
и для создания программного обеспечения Freedom Law Centre.
Он также активно участвовал в создании GPL версии 3
и многое другое, конечно и поэтому он выступит с докладом здесь сегодня о
Почему политическая свобода зависит о свободе программного обеспечения более никогда.
Эбен Моглен, спасибо.
Спасибо, доброе утро это очень приятно быть здесь.
Я хочу поблагодарить организаторов за чудо, что FOSDEM является
Вы все знаете, что только хаос
могли создать организацию этого качества и мощности
и это большая честь для меня играть немного о роли в нем.
Я знаю, как хотят вы иметь дело с техническим вопросам
, и я сожалею, чтобы начать с политики первым делом с утра, но это срочно.
Вы наблюдали все это по всему миру последние несколько недель не так ли?
Это о том, как политика на самом деле работает сейчас
для людей на самом деле ищет свободу предприятием
для людей, пытающихся сделать изменения в их мире теперь.
Программное обеспечение является то, что 21-й век сделан.
Что сталь была в экономику 20-го века
, что сталь была к власти 20-го века
, что сталь была в политику 20-го века, программное обеспечение в настоящее время.
Это важно строительный блок, компонент, из которого все остальное сделано.
И когда я говорю о всем остальном Я имею в виду, конечно, свобода.
Как и тирания, а также бизнес, как обычно
а также шпионил за всем бесплатно все время.
Другими словами, сам состав общественной жизни
Как это работает или не работает для нас
Как это работает или не работает для тех, кто владеет
Как это работает или не работает для тех, кто угнетает
все теперь зависит от программного обеспечения.
На другом конце этого процесса спеша
, когда мы начали нашу маленькую заговор ты и я, и все остальные
вы помните, как она работает, не так ли?
Я имею в виду, что это простая идея.
Сделать свободу, положить свободу во всем, превратить свободу на, не так ли?
Это было, как заговор был разработан , что то, как вещь должна работать
Мы сделали очень хорошо с ним и примерно на полпути через стадии 1
Мой дорогой друг Ларри Лессиг выяснили, что происходит для нас
и он написал свою первую довольно удивительную книгу "Код"
, в котором сказал, что код собирался сделать работу закона в 21-й век.
Это было решающим идея из которых многое другое родились
включая фонда и кучей других полезных вещей.
Действительно важный момент сейчас , что код делает работу закона
и работа государства и кода делает работу революции против государства.
А код делает всю работу, что государство делает
пытается сохранить свою власть в революционной ситуации.
Но код также организует людей на улице.
Мы имеем огромный демонстрацию по всему миру прямо сейчас
о силе кода в обоих направлениях.
Газеты в США в прошлом месяце были полны гула
вокруг книги под названием »Чистая Заблуждение" Евгений Морозов
Очень интересная книга занять более пессимистический взгляд из Политический характер изменений в сети
г-н Морозов, который приходит из Беларуси
и, следовательно, имеет четкое понимание механизма деспотизма 21-го века
видит, каким образом институты сети
Все чаще кооптирован государством в попытке ограничить контроль или устранить свободу.
А его резюме половины десятилетия программных документов по этому вопросу в своей книге
является предупреждением для технологических оптимистов, по крайней мере, он говорит, что это
о природе чистой заблуждения что Чистая приносит свободу.
Я, наверное, один из технологических оптимистов , потому что я думаю, что чистая приносит свободу.
Я не думаю, г-н Морозов не так, однако.
Неправильно чистая приносит тиранию и право чистая приносит свободу.
Это версия из причин, почему Я все еще есть кнопки для распределения
, Что говорит "Столлман был прав".
Право чистая приносит свободу и так чистая приносит тиранию
потому что все зависит от того, как работает код.
Ладно, мы все это знаем.
Мы потратили много времени делает бесплатное программное обеспечение.
Мы потратили много времени положить бесплатное программное обеспечение во всем
и мы постарались включить свободу на.
Мы также объединили свои усилия с другими элементами
мира культуральной , что мы помогли, производит на свет.
Я знаю Джимми Уэйлс долго и Джулиана Ассанжа, и что изменяет мир.
Википедия и Wikileaks это две стороны одной медали.
Они являются двумя сторонами одной медали третий сторона которого FOSDEM.
Это сила простых людей организовать, чтобы изменить мир
без необходимости создавать иерархию
и без того, чтобы резюмировать структуры власти
, что в настоящее время оспаривается желанием сделать свободу.
Wikileaks лечился и во всем мире
в полу-уголовного моды на Рождество
а затем события в Тунисе сделали немного сложнее.
Как стало ясно, что то, что было сообщается на всем мире
, Как будто это было в первую очередь заговор ранить достоинство Госдепартамента США
или смущать вооруженные силы Соединенных Штатов
было на самом деле, действительно, попытка , чтобы позволить людям узнать об их мире.
Чтобы узнать о том, как власть действительно работает и поэтому сделать что-то об этом.
А что произошло в Тунисе был, Я думал, красноречивым опровержением
к идее о том, что Wikileaks и свободная культура и бесплатное программное обеспечение
стал заниматься в основном уничтожения, нигилизм или я сократиться даже от использования
слово в этом контексте, терроризма.
Это было вместо свободы которые это грязное, сложная,
Потенциально опасных в краткосрочной перспективе но спасительная в долгосрочной перспективе.
Лекарство для человеческой души.
Трудно, я знаю, потому что большинство часть времени, когда мы кодирования
это не чувствует, как мы делаем все,
, что человеческая душа непосредственно очень активно участвует в
= = принять со всей серьезностью
политическая и духовное значение свободного программного обеспечения в настоящее час.
Но есть много египтян чья свобода теперь зависит
от их способности общаться друг с другом
через базу данных, принадлежащих некоммерческая парнем в Калифорнии
, Кто подчиняется приказам от правительств, , отправляющих заказы раскрывать Facebook.
Мы наблюдаем в реальном времени эволюция видов политики
освобождения и свободы в 21 веке, что код может сделать
и мы наблюдаем в реальном времени открытие уязвимостей
, которые возникают от плохого инженерного нынешней системы.
Социальные сети, то есть способность использовать методы в свободной форме общения
от многие ко многим, теперь, к мгновенному моды
меняет баланс сил в обществе.
Вдали от высокоорганизованных транспортных средств государственного контроля
К людям в их собственной жизни.
То, что произошло в Иране, в Египте, в Тунисе
и что будет происходить в других обществ в течение ближайших нескольких лет
демонстрирует огромное политическое и социальную значимость социальных сетей.
Но все мы знаем, о технологии говорит нам
, что нынешние формы сетевого общения социального
несмотря на их огромное значение тока для политики также интенсивно опасно использовать.
Они слишком централизованы
Они слишком уязвимы заявить возмездия и контроля.
И дизайн их технологии
Нравится дизайн почти все несвободны программная технология
является мотивированных больше бизнес-интересов, стремящихся прибыль
чем технологическими интересов в поисках свободы.
В результате которой, мы наблюдаем
политические движения огромное значение
способен трансформировать жизнь сотен миллионов людей
отдыхает на хрупком основе как например мужеству Г-н Цукерберг
или готовность Google противостоять состояние
, где государство является мощным бизнес-партнером
и участником Google не может позволить себе оскорбление.
Мы живем в мире , в котором информация в реальном времени
Решающее значение для людей на улице , стремящихся создать свою свободу
зависит от коммерческой службы микро-блогов в северной Калифорнии
которые должны получать прибыль для того, чтобы оправдать свое существование
к людям кто проектирует свою технологию
и которые мы знаем способен принятия решения ночь сам по себе
пожертвовать всю историю всего, все говорили, через него
в библиотеку Конгресса.
А это значит, я полагаю, что в другом месте
они могли бы сделать другой стиль пожертвования.
Мы должны исправить это. Мы должны исправить это быстро.
Мы сейчас позади кривой движений за свободу, которые зависят от кода.
И каждый день, что мы не исправить проблемы, созданные путем использования небезопасно, более централизованной
overcapitalised социальная сеть средств массовой информации сделать политику свободы
реальные политика свободы в улица, где танки.
Чем больше мы не исправить, тем больше мы становимся частью системы
, который принесет о трагедии в ближайшее время.
То, что произошло в Египте является чрезвычайно вдохновляет.
Но египетское государство было поздно к попытке контролировать сеть
и не готов быть как безжалостный, как это могло бы быть.
Это не трудно, когда все это только в одном большой базе данных, управляемой г-Цукерберг
обезглавить революцию, отправив заказ г-Цукерберг, что он не может позволить себе отказаться.
Нам нужно думать глубоко и быстро и хорошего технологического эффекта
о последствиях того, что мы построили и что мы еще не построен.
Я указал пару раз уже по той причине, почему
централизованное социальных сетей и распространения данных услуг
следует заменить услуг федерации.
Я говорил о том, что интенсивно прошлого года
до этого последнего раунда демонстраций на улице
О важности всего этого начали.
И я хочу вернуться проектам я, выступающих.
Но позвольте мне сказать здесь, снова, с этой другой точки зрения
что overcentralisation сетевых услуг является одним из важнейших политических уязвимости.
Друзья нашего, люди, стремящиеся свободу
собираются арестовать, избивали, пытали и в конце концов убили где-то на земле.
Потому что они в зависимости для их политического выживания в своих движениях за свободу
на технологии мы знаем, построен продать их.
Если мы заботимся о свободе столько, сколько мы делаем
И если мы так ярко, с технологией, как и мы
мы должны решить эту проблему. Мы фактически не хватает времени.
Потому что люди, чьи движения мы глубоко небезразлично
уже там в опасности используя материал, который может повредить их.
Я не хочу, чтобы кто-то принимая жизнь или смерть рискует сделать свободу где-то несущий iPhone.
Потому что я знаю, что это iPhone можно делать с ним
без нашего какой-либо способ контролировать его, остановить его, помочь ему и даже не знают, что происходит.
Нам нужно думать инфраструктурно о том, что мы имеем в виду свободу сейчас.
И мы должны извлечь уроки того, что мы видим происходит вокруг нас в реальном времени.
Одна вещь, что египетская ситуация показала нам
, как мы, вероятно, знал после иранской ситуации
, когда мы наблюдали силы иранского государства купить телекоммуникационных компаний
, как мы узнали, когда египтяне начать опираться на Vodafone на прошлой неделе.
Мы снова узнать, почему закрытые сети настолько вредны для нас.
Почему способность строить переключатель убить на инфраструктуру
, оказывая давление на перевозчиков для некоммерческой связи
которые должны быть образ жизни с правительством для того, чтобы выжить
Может нанести вред нашим людям в поисках свободы использованием технологии мы хорошо понимаем.
Теперь, что мы можем сделать, чтобы помочь свободу в условиях, когда государство
решила попробовать зажать сетевой инфраструктуры?
Ну, мы можем вернуться к сетке сетей.
Мы должны вернуться к сетка сетей.
Мы должны понять, как мы можем обеспечить людей
используя обычные устройства уже имеющиеся к ним или дешево доступны для них
построить сети , которая препятствует образованию централизованного контроля.
Сетка сетей в густонаселенных городских условиях
способен выдержать вид социального действия
Мы видели в Каире и в Александрии на этой неделе.
Даже без централизованных поставщиков сетевых услуг
если люди имеют беспроводные маршрутизаторы, что сетка до в своих квартирах, в своих рабочих мест
в местах общественного отдыха вокруг них они могут продолжать общаться
несмотря на попытки центральных точки закрыть их.
Мы должны вернуться к тому, людей
безопасные коммуникации конца в конец над теми местными ячейками.
Нам необходимо обеспечить живучие условия
для тех видов коммуникаций , что люди сейчас зависят от
вне контекста централизованных сетевых средах
, Которые могут быть использованы для эпиднадзора, контроль, ареста или закрыть их.
Можем ли мы это сделать? Конечно. Мы будем делать это?
Если у нас нет, большое социальное обещание движения свободного программного обеспечения
что свободное программное обеспечение может привести к свободному обществу начнут быть нарушена.
Группа будет вмешаться где-то вскоре и демонстрация будет предложено человечества
, что даже со всем, что сетевой технологии
и все те молодые люди, стремящиеся построить новую жизнь для себя
государство по-прежнему выигрывает .
Это не должно повториться.
Если вы посмотрите на эту карту земного шара ночью , где определены все огни на
И представьте, в следующий раз вы посмотрите на нее , что Вы ищете вместо этого в графе сети
вместо электрического графа инфраструктуры
вы будете чувствовать себя как своего рода пульсации выходит из североамериканского континента
= =, где все интеллектуального анализа данных в мире делается.
Подумайте об этом таким образом, не так ли?
Северная Америка становится сердце мирового интеллектуального анализа данных промышленности
Его работа становится зная все обо всех, везде.
Когда Дуайт Эйзенхауэр был ухода с поста президента в 1960 году
он сделал знаменитую прощальную речь к американскому народу
, В котором он предупредил их против силой военно-промышленного комплекса
фраза, которая стала настолько общим местом в дискуссиях
, что люди перестали думать серьезно о том, что это значит.
Генерал, запустить самый большой военную деятельность 20-го века
вторжение в Европу.
Генерал, стать президентом Америки в разгар холодной войны
предупреждал американцев о постоянных изменений в обществе
, что бы в результате взаимодействия
промышленного капитализма с Американской военной мощи.
И со времен той речи, как вы все знаете,
США потратили на оборону больше, чем остальные страны мира вместе взятые.
Теперь, в 21 веке, который мы можем определить как после последней части сентября 2001
Соединенные Штаты начали строить новую вещь.
Наблюдения Оборонно-промышленный комплекс.
The Washington Post производится самая важная часть общественного журналистики в Соединенных Штатах в прошлом году
серия доступны для вас онлайн называется "Совершенно секретно Америки
, В котором Вашингтон Пост не только написал восемь очень полезные, длинные, аналитические истории
о секретной сектора американской промышленной жизни
Построен вокруг наблюдений и обработки информации.
Сообщение производится огромная база данных который является общедоступным для всех
через газеты всех секретных подрядчиков
доступных для них в публичных отчетах
, что они делают для правительства, что они выплачивается
и что может быть известно о них.
База данных, которая может быть использована создать всевозможные журналистики
вне того, что сообщение опубликовано себя.
Я хотел бы призвать всех взглянуть в 'Top Secret America ".
Что он покажет вам, сколько очки есть
под непосредственным контролем правительства Соединенных Штатов
, А также, сколько очки там под контролем Google.
Другими словами подавляющее outspreading веб
которая соединяет традиционную сообщение Второй мировой войны США прослушивания
ко всему везде на земле за пределами Соединенных Штатов
чтобы вновь доступны слушать к вещами внутри Соединенные Штаты Америки
, которые раньше были против закона в моей стране, поскольку я знал свой закон
ко всем данным в настоящее время доступны во всех коммерческих систем сбора
включающий в себя все вы вводите в поля поиска о
во что вы верите, желание, надежда, страх или сомнения а также каждый путешествия бронирования вы делаете
И каждый кусок данных отслеживания сходит Вашу дружественную смартфон.
Когда правительства говорить о будущего сети в эти дни
у меня на приличном полномочий от правительственных чиновников в ряде стран.
Когда правительства говорить о будущего сети в эти дни
они говорят почти исключительно в терминах кибервойны.
Поле, в котором я никогда не был большой интерес и который имеет жаргон все свои собственные
но некоторые нынешние уроки от межправительственных обсуждений
о кибервойне, вероятно, ценно для нас здесь.
Три наиболее мощных коллекции государств на земле
Соединенные Штаты Америки, Европейский союз и Китайская Народная Республика Китай
обсудить кибервойны на довольно высоком межправительственном уровне достаточно регулярно.
Некоторые из людей вокруг этой таблице есть разногласия политики
но есть широкая область консенсуса.
В мире кибервойны они говорят о эксфильтрации.
Мы называем это шпионаж, они имеют в виду exfiltrating наши данные с наших сетей в их карманы.
Эксфильтрации, как мне сказали правительством чиновники тут и там и везде
эксфильтрации широко рассматриваться всеми правительства, чтобы быть свободным зоны пожара.
Все могут слушать все везде все время
мы не верим ни в каких государственных границ
и причина каждое правительство хочет слушать
и ни одно правительство не считает прослушивания можно предотвратить.
На этой последней точки, я думаю, что они слишком пессимистично
но давайте предоставить им, что они потратили много денег, пытаясь
, и они думают, что знают.
Где в настоящее время существуют разногласия
Я сказал правительственных чиновников я говорил
касается не эксфильтрации, но то, что они называют нарушение сети.
Под которым они понимают уничтожение свободы.
Основная отношение здесь имеет двух партий в сбалансированной речи.
Одна сторона в этом разговоре говорит, что мы хотим, это четкие правила.
Мы хотим знать, что мы позволили атаковать,
, что мы должны защищать и что мы делаем с вещей, которые не являются ни доброжелателен, ни врагом.
Другая сторона в этом разговоре говорит, что мы не признаем никаких различий.
Где угодно в сети, где есть угроза
для нашей национальной безопасности или нашим национальным интересам,
мы претендовать на право нарушить или уничтожить эту угрозу
независимо от своего географического положения.
Мне нужно не для характеристики для вас, которые между правительствами
Соединенные Штаты Америки, Европейский Союз
или Народная Республика Китай принять эти разные позиции.
И я должен сказать, что мое предположение является то, что в течение всех этих правительств
существуют различия во мнениях по этим точкам
доминирующие фракции и менее доминантные фракции
но все стороны все больше осознают,
, что в Северной Америке, где добыча данных.
А что это либо выгода, сомнительность или проблема
в зависимости от которого государство или сбор государств вы представляете.
Европейский закон о защите данных сделал это много.
Он поставил свои личные данные почти исключительно в Северной Америке, где это неконтролируемое.
В этом смысле, европейское законодательство преуспели.
Интеллектуального анализа данных отраслей сосредоточены за пределами Европейского Союза
основном по причинам правовой политики.
Они работают как любого предприятия стремится работать в части мира
, где есть хотя бы контроль за их поведением.
Там нет перспективы, что североамериканских правительств
особенно правительство Соединенных Штатов
политика безопасности, национальное теперь зависит на прослушивании и интеллектуального анализа данных все
Собираемся изменить это для вас.
Нет возможность. Нет в ближайшее время.
Когда он был кандидатом в президенты, в начале
в демократических праймериз, Барак Обама был в пользу
из не иммунизации американских телекоммуникационных гигантов
для участия в шпионаже на внутреннем рынке на территории Соединенных Штатов
без прямого государственного законного разрешения.
К тому времени он был кандидатом на всеобщих выборах
он больше не в пользу предотвращения иммунизации
Действительно, он, как сенатор от штата Иллинойс
не fillibuster законодательства иммунизации в ТЕЛЕКОММУНИКАЦИИ гигантов и он прошел.
Как вы знаете политика администрации Обамы
относительно интеллектуального анализа данных, наблюдения и внутренней безопасности в сети
вряд ли отличается от предшественника администрации "
Исключением случаев, когда они более агрессивно государственного контроля.
Мы не можем зависеть от предвзятости про-свободы
в прослушивания всех, везде о все сейчас происходит.
Прибыль мотив не будет производить конфиденциальность
говоря уже будет это производить надежной защиты свободы на улице.
Если мы собираемся строить системы связи для будущих политики
мы будем иметь, чтобы построить их в предположении
, Что сеть не только ненадежной, но не заслуживающими доверия.
И мы собираемся должны построить под предположении, что централизованные услуги могут убить вас.
Мы не можем дурачиться об этом.
Мы не можем позволить Facebook танец вверх и вниз об их политике конфиденциальности. Это смешно.
Мы должны заменить вещи, которые создают уязвимость
и заманить наших коллег по всему миру в их использовании
сделать свободу только чтобы обнаружить,
, что обещание легко ломается на выключателе.
К счастью, мы на самом деле знаем, как инженер себя из этой ситуации.
Дешевые, маленькие, низкая мощность подключаемых серверов являются форм-фактор, что нужно.
А они существуют везде сейчас
и они получат очень дешево очень быстро очень скоро.
Небольшое устройство размером с зарядное устройство сотового телефона
работает чип малой мощности с беспроводным сетевым адаптером или два
и некоторых других доступных портов
и некоторые очень сладкий свободного программного обеспечения нашей собственной
является практическим устройство для создания значительную личную жизнь
и свободы на основе коммуникации.
Подумайте, что для этого нужно иметь в нем.
Сетка сетей, мы не совсем там, но мы должны быть.
OpenBTS, звездочка, да, мы могли бы сделать телефонные системы
, что говорят сами за себя конструирование из частей, которые стоят почти ничего.
Федеративные, а не централизованная, микро-блогов
социальные сети, фото обмен,
анонимные платформы издание основана на облачные веб-серверов.
Мы можем сделать все это.
Данные дома в вашем доме , где они должны прийти и получить его
перед какими бы ни были юридические ограничения,
если таковые имеются, в вашем обществе о
, что происходит внутри стенах домой.
Зашифрованной электронной почты, просто все время
Периметра обороны для всех тех шаткий компьютеров Windows,
и других плохих устройств, которые катятся по любой момент они выталкиваются на на двенадцатилетний
прокси услуги для перелезть через национальные брандмауэры.
Смарт туннелирование, чтобы обойти анти-нейтральности деятельности
вверх по течению интернет-провайдеров и других поставщиков сети.
Все это можно легко сделать на верхней части материала мы уже сделать и использовать все время.
У нас есть распределение общего назначения из штабеля более чем достаточно прочная для всего этого
и немного прикладного уровня работы, чтобы сделать на самом верху.
Вчера в Соединенных Штатах мы создали Фонд Свобода Box
Которые я планирую использовать в качестве временного или долгосрочной перспективе в зависимости от ситуации может быть
организационно штаб для работы делает свободного программного обеспечения
для работы на небольших коробках серверных формат
бесплатно аппаратных, где это возможно несвободным аппаратного где мы должны
для того, чтобы доступно по всему миру по низким ценам
техника человеческие существа понравится взаимодействия с
, которые производят конфиденциальность и помогают обеспечить надежную свободу.
Мы можем сделать такие объекты дешевле чем зарядных устройств для смартфонов.
Мы можем дать людям что-то , что они могут купить по очень низкой цене
, что пойдет в своих домах , который будет работать бесплатное программное обеспечение
Предоставить им услуги, которые делают жизнь лучше на обычные дни
и действительно вступит в свои собственные на тех не так обычные дни
, когда мы на улице делает свободу спасибо за звонок.
Белорусский театральная труппа , что был арестован и сильно били по
после так называемых выборов в Минске этой зимой
exfiltrated себя Нью-Йорке в январе
же некоторые выступления Том Стоппард и дал некоторые интервью
Я сожалею Гарольда Пинтера и дал несколько интервью
Один из белорусских актеров , который был частью этой труппы
сказал в интервью New York Times
Белорусский КГБ является наиболее честным организация на земле.
После распада Советского Союза они не видели необходимости что-либо менять они сделали
, чтобы они не видели необходимости изменить свое имя либо.
А я думал, что это действительно очень полезно комментарий.
Мы должны иметь в виду, что они точно такие же люди, они всегда были
, являются ли они в Каире или в Москве или Беларусь или Лос-Анджелесе или Джакарте
или где-либо еще на земле.
Они точно такие же люди, они всегда были.
Так мы точно такие же люди, которых мы всегда были слишком.
Мы отправились поколение назад, чтобы сделать свободу, и мы все еще делаем это.
Но мы должны поднять темпы сейчас.
Мы должны получить более актуальной сейчас.
Мы должны стремиться нашу инженерную более непосредственно в политике сейчас.
Поскольку у нас есть друзья на улице пытаются создать человеческую свободу.
А если мы не поможем им, что они больно.
Поднимаемся на вызовы, это один. Мы должны это сделать. Большое спасибо.
Спасибо большое, и я думаю было достаточно времени на несколько вопросов
поэтому, пожалуйста, поднимите руку, если вы хотите
Вопрос был что делает полное децентрализация означает для личности
, потому что государство, вы поверили, кто вы есть но государство дает вам паспорт
или какой-либо другой правовой документ , которая позволяет идентифицировать себя.
Таким образом, в полной децентрализации как вы определяете себя в этой сети?
Я сомневаюсь, что полная децентрализация является результатом чего-либо
но позвольте мне рассказать вам историю, которая может помочь объяснить, как я чувствую по этому поводу.
Мы должны вернуться теперь на 16 лет в то время, когда было программа под названием PGP
и было правительство в Соединенных Штатах , что пытался искоренить его.
Я знаю, что это будет походить древней историей для многих людей, но это моя жизнь, чтобы он не для меня.
У нас была дискуссия в Гарвардском юридический факультет в январе 1995
два на два о PGP и преступника расследования и будущего секретности.
В debators на моей стороне были я и Дэнни Whitesner
затем в Electronic Privacy Information Center
позже в W3C и теперь в США Министерство торговли.
А с другой стороны был тогда заместитель генерального прокурора Соединенных Штатов
и бывший главный юрисконсульт из Агентства национальной безопасности.
Мы обсуждали PGP, а затем шифрование и чип клипер и различные другие,
уже давно мертвые, предметы для пары часов
а затем мы все были на предлагаемой небольшой ужин на факультете клуба Гарвардского университета.
По дороге через кампусе Гарвардского
заместитель Генерального прокурора Соединенных Штатов сказал мне
Эбен, на основе ваших публичных заявлениях во второй половине дня
у меня достаточно, чтобы заказать перехват ваших телефонных разговоров.
Она думала, что это шутка.
А еще в 1995 году вы могли бы рода уйти с думая, что это была шутка
Заместителем Генерального прокурора США потому что это было так ясно нарушением закона.
Так что я улыбнулся, и мы ушли, мы обедали
и после того, как тарелки были очищены и грецкие орехи и порт были разбросаны
этот бывший главный юрисконсульт Агентству национальной безопасности
= = Я скрывая имена, чтобы защитить не так невинно здесь
это бывший адвокат АНБ, он оглядел стол спокойно
и с такого рода завидный через порт рода взгляд
и он сказал в порядке, мы дадим нашу голову мы согласны мы не будем преследовать своего клиента
PGP произойдет. Мы боролись длинный промедление с действиями
против шифрования с открытым ключом но она подходит к концу сейчас.
А потом он посмотрел вокруг стола, и он сказал но никто здесь не заботится об анонимности, не так ли?
И холодный озноб пошел по спине
, потому что я знал, что следующие 15 лет были все будет о.
Поэтому я хотел бы, чтобы развернуться то, что вам говорят, говорят
, что мы на самом деле говорим о том, является ли собирается ли быть сохранение анонимности вообще.
Там, где власть с другой стороны сделал свой мир в середине 1990-х
было с идеей, что было бы сильное шифрование
И электронной коммерции, но не было бы никакой anomymity.
А в ходе последнего десятилетия они подобрали сильный альянс
с глобальными индустрии развлечений
вещей, которые сейчас называют сами компании, производящие контент
которые также неблагоприятных для анонимности, не так ли?
Причиной они хотят знать, что вы читаете и слушать и смотреть каждый раз
, так что вы можете увеличить их акционеры ' богатство для них.
Реальная проблема идентичности не проблема
мы будем быть децентрализована мимо точки, когда мы имеем личность
мы не собираемся этого делать. Мы не собираемся быть в состоянии сделать это.
Реальная проблема идентичности является мы будем иметь любой из наших?
Или мы будем иметь облако данных , что все остальные сохраняя о нас
, который содержит, где мы находимся, что мы делаем, что мы думаем , что мы читаем, что мы едим и все остальное тоже
тех пор, пока вы посылаете повестку
г-Цукерберг, который имеет один большой базы данных, в которой вы живете всю вашу жизнь.
Я понимаю идею, что мы могли бы рассматривать или сатирически
или даже демонстративно претендовать на
пытается слишком радикально децентрализовать до точки, в которой личность теряется.
Но если вы окажетесь в споре, где люди говорю вам,
вы пытаетесь anarchise так далеко, что не будет любое имя в паспорте больше
вы можете убедить их, что мясо-пространство будет остаться в значительной степени так оно и есть сейчас.
Мы просто хотим меньше людей копирования ногти от в мясо-пространстве.
И именно поэтому мы заняты здание Свобода Ящики и помочь людям использовать их.
Спасибо большое, паспорт будет остаются в значительной степени так оно и есть сейчас
с чипом RFID в нем и отпечатков пальцев и сканирование сетчатки глаза и все.
Я не беспокоюсь, что мы собирается идти слишком далеко друзей.
Это другие люди, которые пошли путь слишком далеко, и наша работа, чтобы вернуться домой.
Здравствуйте Эбен, я здесь.
Жереми из Ла квадратурной дю Net
Прежде всего, я хочу поблагодарить вас и я никогда не буду тебя отблагодарить
о том, как вдохновляет вы для каждого из нас
поблагодарить Вас за вдохновляя нас под инженерной точки зрения
, как я и выродок инженерно-политическим активистом по тому, что я делаю.
Я хотел бы подчеркнуть, что ACTA, Соглашение по борьбе с контрафактной торговля
, что глубоко озабоченность укрепление от МБК и правовой защиты
а также превращает каждый интернет-провайдера
Каждый интернет промежуточный в частную авторском полиции
с глубоким следствие на нашем свободы слова, нашей частной жизни, о праве на справедливое судебное разбирательство и так далее.
ACTA будет приходить к Европейского парламента вокруг следующего лета
возможно до, может быть, после и это будет наша конечная шанс победить самое.
Мы выиграли в Европейском парламенте и раньше.
Это битва мы можем выиграть и все здесь могут участвовать в нее
, и я хотел бы задать вам Эбен
ли эти законодательные бои стоит бороться? У нас еще есть шанс?
И особенно на передней части сетевой нейтральности,
Каковы ваши идеи? Что вы думаете? Можем ли мы еще выиграть сегодня?
Ни одна европейская гражданин не требуется какой-либо введение в Жереми Циммерман, не так ли?
То есть будущее Европейского союза говорю с вами.
Ваш вопрос: Должны ли мы беспокоиться бои в законодательном органе
мне кажется справедливым, о да, мы должны. Это неприятно работы.
Я беспокоюсь о тебе. Я не хочу ваше сердце лопнет.
Я не хочу, чтобы люди погибли себя над штаммом него.
Это некрасиво, скучно, кропотливая работа
а другая сторона платит человек, чтобы сидеть вам ждать, пока вы идете домой, решили, что сдаваться.
Подумайте о Египте как место, где, что было сделано в течение тридцати лет вместе с пытками.
Все перестает двигаться.
Если вы читали Клод Manceron на французской революции
или предстоящем французской революции
, как он движется победил тысячи мужчин и женщин свободы
к кульминационных событий конца 1780-х годов
вы видите, насколько глубоко это чувство во Франции в конце старого режима
было статуса начиная разбить в движение.
Работа Вы говорите о это работа, которая в значительной степени оборонительный
, чтобы предотвратить вред от делается.
А, как вы говорите вам повезет, когда вы выигрываете после огромных усилий, что ничего не происходит.
Но хорошей новостью является то, в законодательных политике , что есть тысячи способов, чтобы остановить вещь
и только один способ для того, чтобы сделать.
И поэтому та сторона, которая хочет остановить вещи есть неотъемлемое преимущество.
Большую часть времени, которое глубоко финансируется капитала, но иногда это нам.
О ACTA, я думаю, что нет никаких сомнений. Это борьба стоит бороться везде все время.
Потому что, как вы говорите, это действительно конкордат, договор между государством и частной власти
Для контроля чистой в условиях 21-го века
в разноплеменных интересов слушателей и владельцев.
Если мы делаем победить его, вода его вниз, сила вывод особенно наступательных помещений
или значительно выставить его к дезинфекции дневного света
мы помогаем себе.
Мы не собираемся добиться всего с помощью любых средств.
Мы должны превратить торговую разговор международного в направлении прямой поддержке свободы.
Моя линия с торговых переговоров по всему миру стало:
правительства имеют право поделиться
Обмена экономика имеет такое же право на поддержку в международной системе торговли как владеющего экономики.
Мой коллега Миши Choudhary который руководит SFLC Индия
был в Пекине во время выступления по этому вопросу в начале этого года.
Мы будет вновь итерации, что точка в различных местах по всему миру
где сильные государства, с которыми у нас есть другие трудности
встретиться с нами в признании что мировая торговая система
теперь в подавляющем большинстве наклонена в пользу собственности, основанной производства
которых является лишь одной частью экономического производства в мире.
Нам нужно сильно нажимать против ACTA и других торгового права про-собственности
Но мы также должны начать, чтобы выкатить утвердительный стратегию самостоятельно
требуя защиты для обмена на основе хозяйственной деятельности в глобальной системе торговли.
Эти усилия займет 20 лет начать, чтобы показать плоды
но мы должны начать, что тоже сейчас.
На сетевого нейтралитета Скажу так
Мы собираемся должны установить контрсилового к различным олигополистами телекоммуникаций.
Регуляторы считают, много вещей они были сказаны промышленности.
Я был в ARCEP сам в сентябре обсудить нейтралитет беспроводной сети в Париже
С регуляторами, которые хорошо образованных, проницательный, продуманный и способны
но которые считают, что-то, что не является правдой.
А именно, что это стоит огромных денежных инвестиции, чтобы построить беспроводные сети.
И я сказал регуляторов ARCEP Знаете ли вы о OpenBTS?
Знаете ли вы, что я могу взять вешалку и ноутбук
и закажите GSM сотовый телефон базовую станцию из нее с помощью немного свободного программного обеспечения?
Знаете ли вы о Asterisk?
Я предположил, что, возможно, они хотели дать нам небольшой французский город, скажем, Гренобль.
, Где с помощью Чрезвычайный высокое качество проводной жгут
, Что они построены вокруг шестиугольника, который Франция
мы создадим мобильный телефон компании из ниоткуда
используя дешевый товар оборудования и существующих телефонов и предоставлять услуги для всех.
А потом я говорю, что будет возможно иметь реалистичные основе фактов обсуждение
о ли огромная инвестиционная необходимости из беспроводной сети пристроить
требуют не-нейтральности в практике маршрутизации в сети.
Ну, регулятор, конечно, кивает и улыбается и благодаря мне очень много для всего, что информации
и забывает его в ту минуту, я оставляю.
Потому что он по-прежнему считает, что оранжевый, , которые раньше были France Telecom, говорит ему,
о том, как вы не можете сделать беспроводные сети без огромных денежных вложений.
Мы начнем набирать на сетевом нейтралитете
, когда у нас есть окно в квартире каждого, , что может предложить бесплатную телефонную службу по туннелирования
вокруг не-нейтральности и поговорить с телефонов GSM. О, это будет коробка Свобода.
См., это то, что я хочу сделать. Я хочу построить кольцо инженерии
вокруг идеи не-нейтрального управления сетью.
Я хочу есть коробка в вашем доме , который чувствует вверх и говорит
О мой Бог, он мешает порт 655
Я думаю, что будет маршрут, который из квартиры моего друга.
Тогда я думаю, мы получим некоторую интересную сетевого нейтралитета беседу.
При обращении в децентрализации
не так ли на самом деле происходит от тенденции истории, как мы видели это?
Например у нас были Usenet, которая была децентрализована
, что перемещается намного больше, чтобы веб-основе форумах.
Или также мы в geekdom можете любить IRC. Мы можем пойти на Freenode
но широкая публика все знаем о Twitter, который перемещается в это пространство.
И я думаю, что есть много причин, , почему это может происходить
Но я думаю, главная причина, пожалуй, Mindshare. Журналисты, которые сообщают это для широкой публики
вне geekdom знать о сайтах, они знают о Twitter.
Они никогда не знали о Usenet так только технари знают о том, что
Если взять эту точку, пожалуй, Mindshare вам нужно идти на это журналисты
которые сообщают в сети, получить их сообщить на децентрализованных сетей
и получить общественное начать их использовать.
Да, это является важной частью деятельности, что является правильным.
Мы собираемся говорить с людьми.
Некоторые из этих людей собираются быть журналисты и некоторые из них собираются быть наши друзья
а некоторые из них собираются быть другие инженеры и некоторые из них собираются быть люди, которые
когда их беспроводные брейки маршрутизатор они могут выйти покупке Box Freedom
причиной это дешевле и аккуратнее и прохладнее и делает больше, хороший материал.
А некоторые из них собираются быть люди, которые покупают, потому что им это необходимо.
Мы просто должны сделать программное обеспечение.
Аппаратные ребята сделают аппаратного и все будет происходить.
Я не знаю, как долго. Я не знаю, с какой степенью уверенности.
Но я не знаю, если это о идти против течения истории.
Я думаю, что это о подталкивании маятник обратно.
Широкая общественность должны знать, что эта опция существует и будет служить их нуждам.
Да, Apple всегда рекламируют больше, чем мы будем.
Но широкая общественность знает о Firefox , чтобы они могли знать о Box Свободы тоже.
Я думаю, мы должны остановить , с тем чтобы конференция идти дальше.
Спасибо за ваше время.
好，演講即將開始。我們非常榮幸，
能夠邀請Eben Moglen教授作為第一個主講嘉賓。
他是哥倫比亞大學，法學和法律歷史教授。
他最為人所知的，就是他參與了自由軟件基金會，
和創立了自由軟件法律中心。
他也參與了通用公共許可協議 （GPL） 第三版 的起草工作，
和許多其他有關的工作，所以他今天會談一談這課題：
為什麼政治權利，史無前例地依賴軟件自由。
Eben Moglen，有請。
謝謝大家，早安！很高興和大家見面。
我想要感謝主辦機構，FOSDEM簡直是一大奇跡......
你們知道，唯獨混亂
才可以創建一個如斯高品質和大影響力的組織。
和我很榮幸，我在它發揮一點作用。
我知道你是多麼渴望以處理與技術事項
和我很抱歉在早上第一件事開始與政治，但它是迫切。
你看了這世界各地，過去幾個星期沒你嗎？
它是關於政治實際上如何現在
其實現在尋求自由的人
為想要的人現在在他們的世界改變。
軟體是 21 世紀什麼做。
對 20 世紀的經濟是什麼鋼
到 20 世紀的力量是什麼鋼
軟體現在是什麼鋼是 20 世紀的政治。
這是關鍵的構建基塊，這一切都所作的元件。
和我說話的我的意思是，當然，其他一切自由的時候。
和暴政，以及業務照常
以及從事間諜活動對每個人都免費所有的時間。
換句話說，非常組成的社會生活
它的工作或不為我們工作的方式
它的工作或不為那些人自己的工作方式
它工作或不工作的那些壓迫的方式，
現在都取決於軟體。
這一加快進程的另一端
當我們開始我們小小的陰謀，你和我和其他人
你還記得它如何工作，好嗎？
這是一個簡單的想法。
使自由，把自由放在一切，打開言論自由的權利嗎？
那是陰謀如何設計這是最的事應該如何工作
我們做了很好與它和關於中途通過階段 1
我親愛的朋友拉裡 · 萊斯格以為出了什麼，我們
他寫了他很讓人驚訝的第一本書"的代碼"
其中他說代碼要做在 21 世紀的法律工作。
這是關鍵的想法，其中很多別的出生了
包括創意共同性和一群其他有用的東西。
現在真的很重要的一點是法律的代碼不會工作
並不會危害國家革命的工作狀態和代碼的工作。
代碼的功能狀態做的所有工作
想要保留其權力，在革命的情況下。
但代碼還舉辦在街上的人。
我們有龐大示威在世界各地現在
代碼在兩個方向的力量。
在過去的一個月，美國報紙已經充分的嗡嗡聲
圍繞這本書稱為"淨妄想"由葉夫根尼莫羅佐夫
非常有趣的書在網採取更為悲觀的看法，政治性質的變化
莫羅佐夫先生來自白俄羅斯的人
因此有清楚地瞭解 21 世紀專制的機制
看到的途徑的網的機構
正在越來越多地被增選狀態中，以限制控制或消除自由。
和他的半十年的關於這一主題在他的書的政策檔的摘要
是一個警告，到技術樂觀主義者，至少他說這是
關於淨惑眾網帶來自由的性質。
我，我猜，技術樂觀主義者之一因為我覺得網帶來自由。
我不認為莫羅佐夫先生是錯的然而。
錯網帶來暴政和右網帶來自由。
這是原因的版本為什麼仍然有分佈按鈕
說"斯托曼是正確的"。
右網帶來自由和錯網帶來暴政
因為這一切取決於代碼如何工作。
所有的權利，所以我們都知道。
我們花了很多時間製作免費軟體。
我們花了很多的時間放在一切的免費軟體
和我們試圖打開自由。
我們還加入了與其他元素的力量
我們説明，使存在的自由文化世界。
我認識了很長時間和朱利安阿桑奇，吉米 · 威爾士並改變了世界。
維琪百科和維琪解密是同一枚硬幣的兩面。
他們是其中的第三邊是 FOSDEM 同一枚硬幣的兩面。
它是普通人民舉辦，以改變世界的力量
而無需創建層次結構
而不必複述權力結構
這是正在受到挑戰的願望，使自由。
維琪解密受到的待遇到處都在世界各地
在耶誕節的時候 semi-criminal 時尚
然後在突尼斯事件使它複雜一點。
因為很明顯，什麼上世界各地報告
就好像它主要傷害的尊嚴的美國國務院的陰謀
或讓美國軍方丟臉
實際上，是真的，試圖讓人們瞭解他們的世界。
若要瞭解有關如何電源真正運作，因此要做些什麼。
在突尼斯發生了什麼事，我以為，雄辯地反駁
想法，維琪解密和自由文化及免費軟體
是主要從事破壞、 虛無主義或我從甚至雇用收縮
在這方面，恐怖主義一詞。
反而是自由是淩亂，複雜的
潛在的破壞性，但 salvational 的長期短期內。
人的靈魂醫學。
它很難，我知道，因為大多數時候我們編碼的時間
感覺不像我們正在做什麼
人類的靈魂是非常直接參與
採取與充分認真
政治和精神的含義免費軟體在本小時。
但也有很多的埃及人的自由現在取決於
在他們互相溝通的能力
通過一個資料庫由一個人在加州擁有營利性
誰服從來自各國政府、 將披露的命令發送到 Facebook 的訂單。
我們在觀看即時的種類的政治演變
解放和自由的 21 世紀，代碼可以讓
我們正在觀看即時發現的安全性漏洞
來自壞當前系統的工程。
社會網路就使用自由形式的通信方法的能力
從多對多，現在，在暫態的時尚
更改在社會中的權力平衡。
從高度有組織車輛的狀態控制
對人民在他們自己的生活。
在伊朗，在埃及、 突尼斯發生了什麼
會發生什麼其他社會在未來幾年內
演示如何在巨大政治和社會社交網路的重要性。
但我們知道技術有關的一切都告訴我們
當前形式的社會網路通信
儘管他們巨大的當前值為政治也是極度危險的使用。
他們都太集中
他們太容易受到國家的報復和控制。
和他們的技術的設計
像幾乎所有的非自由軟體技術的設計
動機更多是尋求利潤的商業利益
比由尋求自由的技術利益。
因此，我們在觀看
政治運動極大的價值
能夠轉變數以百計的數百萬人的生命
在例如紮克伯格先生的勇氣像脆弱的基礎上休息
或谷歌願意抵抗狀態
國家是一個功能強大的業務夥伴
和谷歌不能侮辱一個党。
我們生活在一個世界中的即時資訊
人們在街上尋求打造他們的自由的關鍵
取決於商業的微博客服務，在北加州
其中必須以證明其存在盈利
設計及其技術的人
我們知道的是能夠一夜之間都由自己決定的
捐出一切的整個歷史，每個人都說通過它
向國會圖書館。
這就意味著，我想，在一些其他地方
他們可以做出不同風格的捐贈。
我們需要修復此問題。我們需要快速修復它。
我們現在是在後面的自由取決於代碼的運動曲線。
我們不解決這些問題的每一天創建的使用不安全、 over-centralised
overcapitalised 社會網路媒體上做的自由政治
在大街上，坦克在哪裡的自由的真正的政治。
我們更不能挽回這，更多的是我們正在成為制度的一部分
這很快就會帶來一場悲劇。
在埃及發生了什麼是極大地鼓舞人心的。
但埃及國家是晚到的企圖控制網
並不準備作為它本來的那麼無情。
它不是只是在一個大的資料庫，由紮克伯格先生控制難時，每個人的
要通過將命令發送到紮克伯格先生，他不能拒絕，砍下一場革命。
我們需要想深深地和迅速地向技術效果好
我們已經建立，我們還沒建的尚未帶來的後果。
我幾次已經指向的原因為什麼
中央社會網路和資料分發服務
應由聯合服務取代。
我說那個密集地去年
之前這最近一輪的街頭示威
整件事的重要性的開始。
我想要回到我一直提倡的專案。
但我只想說在這裡，再次，這從其他角度來看
網路服務的 overcentralisation 是一個重要的政治漏洞。
我們尋求自由的人民的朋友
要獲取被逮捕、 毆打、 折磨和最終死在地球上的某個地方。
因為他們取決於他們在他們為自由的運動中的政治生存
我們知道的技術，生成把它們賣。
如果我們關心自由和我們一樣
如果我們用技術如光明我們是
我們必須解決這一問題。實際上，我們正在執行時間。
因為我們深深地關心其運動的人
已有傷害使用會傷害他們的東西。
我不想有人冒生命或死亡的風險，使地方攜帶 iPhone 的自由。
因為我知道，iPhone 可以做什麼給他
而我們無任何方式來控制它，停止它，説明它或甚至知道發生了什麼事。
我們需要基礎設施方面實行想現在我們自由的意思。
我們需要吸取的教訓是我們所看到的在真正的時間在我們身邊發生。
埃及局勢向我們展示的一件事
作為我們大概知道後伊朗局勢
當我們在觀看的伊朗國家力量買電信運營商
因為我們得悉，埃及人開始時依靠沃達豐上周。
我們再次學習封閉的網路為什麼對我們那麼大的危害。
為什麼能夠構建殺切換的基礎設施
通過迫使營利性通信運營商
誰必須有一種為了生存與政府的生活方式
可能會損害我們尋求自由使用我們瞭解的技術的人。
現在，可以我們做什麼來説明情況下的自由位置狀態
已決定，試圖夾緊的網路基礎設施嗎？
嗯，我們可以回去網聯網。
我們得回去網聯網。
我們要明白如何我們能提供人
使用已提供給他們或向他們提供廉價的普通設備
要建立網路，抗拒中央的控制。
網格在人口稠密的城市環境中的網路
是能夠維持的社會行動
我們看到在開羅和亞歷山德里亞本周。
即使沒有集中的網路服務提供者
如果人們有了網在他們的公寓，他們的工作地點的無線路由器
在他們周圍的公共度假村的地方，他們可以繼續通信
儘管試圖在中央期限關閉它們。
我們需要回到確保人
在那些地方安全的端到端通信網格。
我們需要提供可生存的條件
對於現在取決於人的通信的種類
外面的上下文集中的網路環境
這可以用於監視、 控制、 逮捕或關閉它們。
我們可以這樣做嗎？確定。我們要這樣做呢？
如果我們不這樣，自由軟體運動的最大社會保證
免費軟體可以使自由社會將開始被打破。
部隊很快就會干預地方和示範，將向人類提供
那即使與所有聯網技術
和所有那些年輕人尋求為自己打造新生活
國家仍然贏了。
這不一定會發生。
如果你看看那地圖地球的晚上一個地方上所有的燈
想像下一次你看著它，你反而看網狀圖
而不是一個電氣基礎設施圖
你會感覺像一種脈衝出來的北美大陸
在世界上所有的資料採礦正在進行。
它認為這種方式嗎？
北美地區正成為全球資料採礦業的心
它的工作變得知道的一切大家都到處。
當德懷特 · 艾森豪 1960 年卸任總統職務
他向美國人民發表了著名的告別講話
警告他們反對軍事工業複合體的力量
變得如此常見的短語放在討論中
那人已停止的思考認真這是什麼意思。
一般人跑了 20 世紀最大的軍事活動
歐洲的入侵。
一般人已經成為美國總統在冷戰的高度
警告美國人，他們的社會的永久改變
這將導致從互動
工業資本主義與美國的軍事實力。
自那篇演講的時候，你都知道，
美國花了更多比其他的世界相結合的國防。
現在，在 21 世紀，我們可以定義在 2001 年 9 月的後半部分後
美國開始建立一個新事物。
監視軍事工業體系。
華盛頓郵報 》 產生的最重要的最後一年在美國的公共新聞學
一系列可供您使用線上叫做 ' 頂部的秘密美國 '
在華盛頓郵報 》 不只寫了八個非常有用的冗長的解析故事
關於美國工業生活的保密部門
圍繞監控和資料處理。
該職位產生巨大的資料庫，向大家公開
通過所有分類的承建商的報紙
向他們提供公共記錄中
他們做對政府來說，他們所付的錢
和什麼可以知道他們的事。
一個資料庫，可以用來創建各種各樣的新聞
超越什麼職位發表本身。
我鼓勵大家都來看看 ' 頂部的秘密美國 '。
它會告訴你什麼是有多少護目鏡
在美國政府的直接控制之下
除了多少護目鏡還有谷歌的控制之下。
換句話說在龐大的建設開展 web
其中加入傳統郵政第二次世界大戰美國聽力
到處都在美國以外的地球上的一切
到新的可用偵聽到的東西都在美國
原來是反對我的國家的法律，據我所知其法
目前在所有的商業集合系統中可用的所有資料
其中包括一切你約的搜索框中鍵入
什麼你相信、 希望、 希望、 恐懼或懷疑以及每個旅遊預訂你讓
和每個跟蹤資料塊下來你友好的智慧手機。
當各國政府談未來網的這些天
我有體面的權力，從幾個國家的政府官員。
當各國政府談未來網的這些天
他們幾乎完全談論網路戰。
欄位中，我從來沒有很大的興趣並且有所有的術語它自己
但一些當前經驗教訓從政府間的討論
關於網路戰大概寶貴到我們這裡。
國家在地球上的三個最強大集合
美國、 歐洲聯盟和中國人民共和國
相當定期討論在相當高的政府間一級的網路戰。
那張桌子周圍的人有些政策的分歧
但有一個寬廣的區域的共識。
在世界中的網路戰他們談論撤退。
我們呼籲間諜活動，他們意味著 exfiltrating 我們把我們的網路的資料到自己的口袋。
撤退，我聽說，政府官員在這裡和那裡，到處都
各國政府普遍認為撤退為免火區。
大家都可能聽聽世界各地所有的時間
我們不相信政府的任何限制
原因是每個政府想聽
並沒有政府認為聽力是可以預防。
關於這一點，我覺得他們太悲觀
但讓我們向他們授予他們花了很多的錢想
並且他們認為他們知道。
目前存在的分歧
我談過的政府官員告訴我
有關不撤退，但他們所謂的網路中斷。
其含義是摧毀自由。
這裡的基本態度在平衡講話的兩個締約方。
一側的談話說： 我們想要什麼是明確的規則。
我們想要知道我們被允許什麼攻擊，
我們必須保衛和我們做的事情是既不友好，也不是敵人。
另一邊在那次談話中的說： 我們認識到沒有區別。
任何地方在淨哪裡有威脅
對我們的國家安全或國家利益，
我們要求，打亂或破壞這種威脅的權利
不論其地理位置。
我不需要去為你描繪的政府間
美國、 歐洲聯盟
或中國人民共和國採取那些不同的立場。
我應該說我的猜測是，所有這些政府內
有的在這些問題上的意見分歧
占主導地位的派別和較不占主導地位的派別
但所有各方都越來越多地意識到
但在北美地區是資料採礦在哪裡。
這就是一個好處，那罔顧或有問題
你代表取決於哪一國家或國家的集合體。
歐洲資料保護法律做了這麼多錢。
它已在北美地區它在哪裡不受控制地幾乎完全投入您的個人資料。
那程度，歐洲立法成功。
資料採礦行業主要集中在歐洲聯盟之外
很大程度上出於法律政策。
他們經營的任何企業傾向于在世界的一部分運作
那裡有最不控制自己的行為。
有沒有前景，北美各國政府
尤其是美國的政府
其國家安全政策現在取決於聽力和資料採礦的一切
要為你改變的。
沒有可能性。沒有時間很快。
他是一名候選人為總統，在開始時什麼時候
在民主初選的時候，奧巴馬是贊成
不免疫美國電信巨頭
在美國境內的國內從事間諜活動的參與
沒有直接的公共法律授權。
來的時候他已經在換屆選舉中的候選人
他已不再對預防免疫接種
事實上他，作為從伊利諾州參議員
做不 fillibuster 免疫中的遠端通訊巨人的立法，它經歷。
正如你所知，奧巴馬政府政策
在資料採礦、 監視和國內安全在網
從前任政府當局幾乎沒有不同
除非他們在哪裡談政府控制更具侵略性。
我們不能取決於 pro-freedom 的偏見
在給大家聽，到處都有關的一切現在。
利潤動機不會產生隱私
更不用說它會產生有力的辯護，在街上自由。
如果我們要建立的為未來政治通信系統
我們要建立他們的假設
網路不僅是不受信任，而且不可信賴。
我們要根據的假設，集中建設和服務可以殺了你。
對此，我們不能愚弄。
我們不能讓 Facebook 向上或向下跳舞有關它們的隱私權原則。這是荒謬的。
我們要替換創建漏洞的事情
和引誘我們在世界各地的同事使用它們
使自由只是發現
承諾是容易打破的開關。
幸運的是我們其實知道如何工程師自己擺脫這種局面。
廉價的、 小的、 低的電源插頭伺服器是我們需要的形式因素。
他們現在到處都存在
他們會很便宜很快很快。
一種小型設備大小的一個手機電池充電器
運行一個低功耗晶片與無線 NIC 或兩個
和其他一些可用的埠
和我們自己的一些非常甜免費軟體
是用於創建方面的個人私隱的實際設備
和基於自由通信。
認為它需要有在它。
網狀網路，我們有不相當，但我們應該。
OpenBTS，星號，是的我們可以讓電話系統
這 self-constructing 從成本幾乎等於沒有的部分。
聯合，而不是中央集權的微博客
社會網路，照片交換，
根據各地多雲 web 伺服器的匿名發佈平臺。
我們可以做所有這一切。
您的資料在家裡他們要過來拿你的房子
面對任何法律的限制是，
如果您對社會中的任何，
內的事情，住所的專用區。
加密的電子郵件，只是所有的時間
所有這些錄影從頭到尾搖晃的 Windows 電腦的週邊防禦
和其他壞的設備，將滑鼠移到他們由一位十二歲就被迫在任何時間
爬過國家防火牆代理伺服器提供服務。
智慧的隧道，以繞過 anti-neutrality 活動
由上游 Isp 和其他網路供應商。
所有這一切可以輕鬆地做上東西我們已經作出，並利用所有的時間。
我們有這一切的堆疊不夠多強健的一般用途分佈
和應用程式層工作要在上面做的一點點。
昨天在美國我們形成自由箱基礎
我計畫使用作為臨時或長期限情況作為可能的
組織的總部工作製作免費軟體
在小格式伺服器框上運行
免費的硬體，盡可能 unfree 哪裡我們必須的硬體
為了使可利用的低價格在世界各地
電器人類會喜歡與交互
這產生的隱私，並有助於安全穩健的自由。
我們可以把這類物體比為智慧手機充電器便宜。
我們可以給人們他們可以購買成本很低的東西
就會在他們的房屋將運行免費軟體
若要提供他們的服務，讓生活更美好，在普通的日子裡
和真的走進自己的那些不那麼普通的日子
當我們在外面街道製作自由謝謝你的來電。
白俄羅斯劇團有逮捕和嚴重毆打
在明斯克這個冬天的所謂選舉之後
exfiltrated 本身對紐約城在 1 月中
做了一些演出的湯姆 Stoppard 和給了一些採訪
我很抱歉的哈樂德 · 品特，給一些採訪
是該劇團的一部分的白俄羅斯演員之一
在紐約時報的採訪中說
白俄羅斯克格勃是地球上最誠實的組織。
蘇聯崩潰後他們認為沒有必要改變他們做了什麼
所以他們認為沒有必要，要麼更改他們的名字。
並且，以為真的很有用的注釋。
我們需要記住，他們是完全相同的人他們始終是
他們是否在開羅或莫斯科或白俄羅斯或洛杉磯或雅加達
或地球上的任何地方。
他們正是他們始終是相同的人。
所以我們是確切地我們也始終是同一人。
我們出發前的一代，使自由和我們還要這樣做。
我們要加快步伐，但現在。
我們必須現在就更加迫切。
我們現在的目標是我們工程更直接在政治。
因為我們在街上試圖創建人類自由的朋友。
並且，如果我們不説明他們他們會受到傷害。
我們迎接挑戰，這是其中一個。我們得做。謝謝。
非常感謝你多我想有足夠的時間為幾個問題
所以如果你想請舉起你的手
問題是，什麼不完整的權力下放均值為標識
因為狀態，你可能會認為你是誰，但國家給你的護照
或一些其他法律檔，使您可以確定自己。
所以在完成權力下放如何你確定自己在該網路上？
我懷疑那完整的權力下放，是什麼的結果
但讓我告訴你一個故事，可能有助於對此解釋我的感受。
我們需要回到現在的 16 年時間的時候有一個叫做 PGP 程式
沒有一個政府想消除它的美國。
我知道這會看起來像古代歷史對很多人，但它是我的生命，所以它不會給我。
我們在辯論在哈佛法學院在 1995 年 1 月
兩個對兩個關於 PGP 和刑事調查和未來的秘密。
站在我這邊 debators 被我和丹尼 Whitesner
然後在電子隱私資訊中心
後來在 W3C 和現在在美國商務部。
在另一邊是美國當時的副律政
和國家安全機構前總法律顧問。
我們在辯論 PGP 的情況和加密和帆船晶片和各種其他，然後
幾個小時現在早死了，科目
然後我們在提供小晚餐在哈佛學院俱樂部所有。
整個哈佛校園的路上
美國副檢察長對我說：
Eben，根據您的公開聲明今天下午
我有足夠的命令截取您的電話對話。
她以為那是開玩笑的。
回到 1995 年你可以有點拿去與思考它是個笑話
作為副總檢察長的美國因為它所以顯然是違法的。
所以我笑了笑，我們去，我們有我們的晚餐
和後板被清除和關於核桃和埠被撒布了
這對國家安全機構的前總法律顧問
我一直隱藏名稱來保護這裡的不那麼無辜
這個前國家安全局律師，他看表格的周圍，冷靜地
和這種 plummy 通過看這埠的
和他說好吧我們會讓我們的腦袋下來我們同意我們不會起訴你的客戶
PGP 將會發生。我們戰鬥了長時間拖延行動
針對公共金鑰加密，但它即將結束現在。
然後他看著周圍表和他說，但這裡沒人在乎匿名，做他們嗎？
冰冷的寒意去我的脊椎
因為我知道未來 15 年要約。
所以想要扭轉你說要說的一句話
我們真的很能說的是是否要有任何保持匿名性在所有。
在電源的另一邊的情況下作出其和平 1990 年代中期
在一起的想法將功能強大的加密
但沒有電子商務將是沒有 anomymity。
在過去十年中他們拿起了一個強大的聯盟
與全球娛樂行業
的事情，現在稱自己內容公司
也是不利的匿名性，正確？
他們想要知道你讀和聽聽和看每一次的原因
這樣，您可以為他們增加其股東的財富。
身份的真正的問題不是問題
我們要進行分權過去的點，當我們有身份嗎
我們不會這樣做。我們不能這樣做。
身份的真正的問題是我們要有我們自己的嗎？
或我們要將點雲資料，其他人都保持關於我們
其中包含我們在哪裡，我們做什麼，我們的想法我們讀什麼、 我們吃的東西和其他一切太
只要您發送一張傳票
紮克伯格先生向誰有一個大的資料庫，你住你的整個人生。
我理解這個概念，我們可能會想到的或 satirically
或甚至針對性自稱是
想太徹底下放到這身份獲取丟失的點。
但如果你發現自己在參數中人的地方告訴你
您試圖 anarchise 到目前為止不會有任何名稱在護照上了
你可以向他們保證，肉空間將留下的差不多就是現在。
我們只是想讓更少的人肉空間中試婚的指甲。
這就是為什麼我們正在忙著建設自由框和説明人們使用它們。
非常感謝，謝謝您護照仍將很多現在的方式
在它和指紋和視網膜掃描和一切的 RFID 晶片。
我並不擔心我們要去太遠的朋友。
它是走的太遠的其他人，我們的工作就是回到家裡。
你好，Eben，我在這裡。
從 La 求積杜淨熱雷米
首先我要感謝你，我永遠不會感謝你
為你為我們每個人都是如何鼓舞人心
感謝你激勵我們根據工程的角度來看
我一樣工程 geek 和政治活動家對我做什麼。
我想要強調的是，ACTA 》、 反假冒貿易協定
這深深地關注加強 DRMs 和法律保護
和也輪流每個互聯網服務提供者
每個互聯網中間到私人版權員警
與深後果在我們言論自由，我們的隱私，對公平審判和等等的權利。
ACTA 將來到周圍明年夏天歐洲議會
也許之前也許後，它將是我們最終的機會擊敗的事。
我們在歐洲議會中贏得了。
這是我們能贏一場戰爭，每個人都在這裡可以參與到它
和我想要問你 Eben
是值得奮鬥的那些立法打架嗎？我們還有機會嗎？
尤其是對前面的網路中立性，
你的觀點是什麼？你覺得怎麼樣？我們仍然能贏今天嗎？
沒有歐洲公民應該需要任何介紹到右熱雷米 · 齊默爾曼嗎？
這是未來的歐洲聯盟對你說話。
您的問題： 我們應打擾在立法機構中的戰鬥
在我看來公平，哦是的我們應該。這是令人不愉快的工作。
我擔心你。我不想讓你的心要爆裂。
我不想讓人殺了他們自己對它的應變。
它是醜陋、 無聊、 單調乏味的工作
和另一方支付讓你坐等待，直到你回家，決定你放棄的人。
埃及看作是一個地方的政府做了三十多年和酷刑的地方。
一切都停止移動。
如果你在法國革命上讀克勞德 Manceron
或法國革命的到來
當他移動時他成千上萬的男子和婦女的自由
走向高潮的晚 1780年事件
你看多麼深的感覺在末尾的苟延法國
是開始運動到分手。
你說的工作是很大程度上防禦性的工作
若要從正在做防止傷害。
和你說你是幸運的當你贏後作出巨大的努力，什麼都沒有發生。
但好消息是在立法政治中有一千種方式停止一件事
並為它要做的只有一種方法。
因此邊那想要停止的事情有先天的優勢。
大部分時間，深深地資助了資本，但有時會是我們。
有關旅行代理商諮詢委員會，我認為這是沒有問題。這是一場值得戰鬥世界各地所有的時間。
因為你說它是真的協約 》、 國家與私人權力的條約
在 21 世紀條件下網的控制
在混合聽眾和業主的利益。
如果我們做打它，它淡化、 部隊撤出特別具有攻擊性的處所的
或它大大暴露消毒夏時制
我們將説明我們自己。
我們不會通過任何手段實現的一切。
我們需要打開國際貿易對話中直接支援自由的方向。
我行與世界各地的貿易談判者已成為：
各國政府有權共用
共用經濟有盡可能多的權利，支援作為所屬經濟體的國際貿易體制中。
我的同事 Mishi Choudhary 指示 SFLC 印度
是在北京製作上那點今年早些時候的講話。
我們將會零零這一點在世界各地的各種地方
在我們擁有的其他困難的強有力的國家
見我們認識到，在世界貿易體系
現在以壓倒性多數偏向于擁有權根據生產
這只是一部分的世界經濟生產。
我們需要按下硬打擊假冒和其他 pro-ownership 貿易法
但我們也需要開始推出一項扶持我們自己的戰略
要求共用保護，根據全球貿易系統中的經濟活動。
這項努力將需要 20 年時間開始顯示水果
但我們需要太現在開始的。
關於網路中立會說這
我們必須要建立到電信各種高額反力。
監管機構相信很多的事情他們一直被告知的行業。
我在 ARCEP 自己在 9 月份，討論在巴黎無線網路中立性
與監管者是誰以及受過良好教育、 精明、 周到和有能力
但誰相信它並不是真實的東西。
即，它費用巨大的貨幣投資建立的無線網路。
和我說到 ARCEP 監管機構關於你知道 OpenBTS 嗎？
你知道我可以帶一件外套衣架和一台筆記本電腦嗎
並使 GSM 手機基站，它使用一些免費的軟體嗎？
你知道星號?
我建議的也許他們想要給我們一個小的法國城市，說，格勒諾布爾。
凡使用卓越高品質有線線束
他們圍繞是法國的六角
我們將創建莫名其妙的行動電話公司
使用廉價商品化的硬體與現有的手機和向每個人提供服務。
然後我說它將有可能有一個現實的事實為基礎討論
有關無線網路的巨大投資必需品是否生成出
需要非中立的網路路由的做法。
嗯，監管機構當然點頭和微笑和非常感謝我所有的資訊
和忘記它了我離開的分鐘。
因為他仍相信橙色，曾經是法國電信公司，告訴他
有關如何不能進行無線網路沒有巨大的貨幣投資。
我們將開始以獲得對網路中立性
當我們有一個框在每個人的公寓，可提供免費的電話語音在隧道工程
圍繞非中立和 GSM 手機說話。這將是自由框。
看，這就是想做什麼。我想建造工程的戒指
周圍的非中性網路管理觀念。
我想要感官上游，說你家有一個框
噢我的上帝他正在停止埠 655
我想我會路線，從我的朋友的公寓裡。
那麼我認為我們將會得到一些有趣的網路中立性談話會。
當您調用為權力下放
是不是真的會對歷史的發展趨勢，正如我們已經看到它嗎？
例如我們以前有分散化的 Usenet
這被移動到基於 web 論壇更多。
或者我們在大媽同樣可能愛 IRC。我們可能去者陶醉其中
但一般市民都知道的關於 Twitter 這是移動到該空間。
我認為原因有很多為什麼會發生這種情況
但我認為主要原因或許是傳立。記者向公眾報告
外大媽知道有關的網站，他們知道 Twitter。
他們永遠不知道 Usenet 所以唯一極客們知道，
如果我們考慮這點也許你需要要傳立媒體是記者
世界衛生組織報告淨，讓他們分散網路報告
並獲得市民開始使用它們。
是的它是關鍵活動的一部分，這就是正確。
我們要與人交談。
有些人要被記者和他們有些人將成為我們的朋友
其中一些要其他工程師和他們其中一些人要被人
當他們的無線路由器中斷時他們可以出去買一個自由框
因為它是最便宜的整齊和冷卻器，不更多的好東西。
其中一些要買，因為他們需要它的人。
我們只是要使該軟體。
硬體傢伙將使硬體和一切都會發生。
我不知道多長時間。我不知道用什麼程度的確定性。
但我不知道是否它是反歷史潮流的事。
我認為它是關於回推擺錘。
一般公眾必須知道此選項存在，並且將能滿足其需要。
是的蘋果將總是比我們有更多廣告。
但一般公眾瞭解火狐瀏覽器，所以他們也可以知道自由框。
我認為我們必須停止，以便使會議能夠繼續下去。
你非常感謝你的時間。